cholesterol całkowity
Cholesterol całkowity (TC – Total Cholesterol) to parametr laboratoryjny oznaczający sumaryczne stężenie wszystkich frakcji cholesterolu we krwi. W jego skład wchodzi cholesterol zawarty w lipoproteinach o niskiej gęstości (LDL), lipoproteinach o wysokiej gęstości (HDL), lipoproteinach o bardzo niskiej gęstości (VLDL) oraz w niewielkim stopniu w chylomikronach.
Prawidłowe wartości cholesterolu całkowitego u osób dorosłych nie powinny przekraczać 190 mg/dl (5,0 mmol/l). Podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego (hipercholesterolemia) stanowi jeden z głównych czynników ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu.
Oznaczenie cholesterolu całkowitego jest podstawowym badaniem w ocenie gospodarki lipidowej, jednak dla pełnej oceny ryzyka sercowo-naczyniowego konieczne jest oznaczenie również frakcji LDL, HDL oraz trójglicerydów. Współczesne wytyczne kliniczne kładą większy nacisk na wartości cholesterolu LDL jako głównego celu terapeutycznego, niemniej jednak cholesterol całkowity pozostaje ważnym parametrem przesiewowym i monitorującym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apo-Atorva 60 mg
Lek Apo-Atorva zawiera atorwastatynę wapniową trójwodną w dawkach 30 mg i 60 mg i jest wskazany do leczenia zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej (typ IIa i IIb wg Fredricksona). Terapia jest uzupełnieniem diety niskocholesterolowej i modyfikacji stylu życia, stosowana po nieskuteczności metod niefarmakologicznych. Wskazania obejmują także prewencję pierwotną zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, ocenianym m.in. skalami SCORE i Framingham. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie lipidogramu (cholesterol całkowity, LDL-C, HDL-C, triglicerydy, apolipoproteina B) oraz ocena funkcji wątroby (AspAT, AlAT) i nerek (kreatynina, eGFR). Dawkowanie indywidualizuje się w zależności od wyjściowych wartości lipidów i odpowiedzi na terapię.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, ciśnienie tętnicze, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta niskocholesterolowa, dieta śródziemnomorska, funkcja nerek, funkcja wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, nadwrażliwość na soję, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, podwyższone stężenie lipidów, prewencja pierwotna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, triglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simratio 20 20 mg
Simratio, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii, jako uzupełnienie diety i innych metod obniżających poziom lipidów. Terapia powinna być wdrażana po minimum 3-6 miesiącach nieskutecznej modyfikacji stylu życia, obejmującej dietę niskocholesterolową, regularną aktywność fizyczną (≥150 minut tygodniowo) oraz redukcję masy ciała. W ciężkich postaciach, jak homozygotyczna hipercholesterolemia, symwastatyna może być łączona z aferezą LDL. Dawkowanie dobiera się indywidualnie, rozpoczynając zwykle od 10-20 mg, z możliwością titracji do 40 mg, w zależności od poziomu LDL, ryzyka sercowo-naczyniowego i tolerancji leczenia.
afereza LDL, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, incydent wieńcowy, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, lek przeciwpłytkowy, lipidogram, miażdżyca naczyń wieńcowych, miażdżyca tętnic obwodowych, mieszana dyslipidemia, miopatia, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, rabdomioliza, rewaskularyzacja wieńcowa, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, sartan, symwastatyna, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adadox 2 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Adadox, jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-1-adrenergicznych, stosowanym doustnie raz na dobę w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokadzie postsynaptycznych receptorów alfa-1, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach i utrzymaniem działania przez 24 godziny. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem farmakodynamicznym, brakiem rozwoju tolerancji oraz minimalnym ryzykiem hipotonii ortostatycznej podczas długotrwałej terapii. Ponadto doksazosyna nie wywołuje niekorzystnych skutków metabolicznych, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z cukrzycą, dną moczanową, insulinoopornością, astmą, przerostem lewej komory serca oraz u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych wykazano także poprawę funkcji seksualnej u pacjentów z nadciśnieniem.
agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, astma, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie krwi, cukrzyca, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, efekt ortostatyczny, hiperlipidemia, hipotonia ortostatyczna, insulinooporność, insulinowrażliwość, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, parametry urodynamiczne, profil lipidowy, przerost lewej komory serca, receptor alfa-1-adrenergiczny, ryzyko sercowo-naczyniowe, skurczowe ciśnienie krwi, tachykardia, tkankowy aktywator plazminogenu, trójglicerydy, zaburzenia erekcji, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Atorvastatin Genoptim, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu w wątrobie oraz zwiększenie ekspresji receptorów LDL, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (o 41-61%), cholesterolu całkowitego (o 30-46%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%), a także do umiarkowanego wzrostu HDL-C. W badaniu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosowanie dawki do 80 mg/dobę skutkowało redukcją LDL-C o około 20%. W badaniu REVERSAL, obejmującym 502 pacjentów z chorobą wieńcową, leczenie atorwastatyną 80 mg/dobę zapobiegło progresji miażdżycy tętnic wieńcowych (zmiana całkowitej objętości blaszek miażdżycowych 0,4% vs 2,7% w grupie prawastatyny), przy jednoczesnym znaczącym obniżeniu LDL-C do 2,04 mmol/l (78,9 mg/dl) oraz redukcji stężenia białka C-reaktywnego (CRP) o 36,4%.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko C-reaktywne, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca insulinoniezależna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, profil lipidowy, receptor LDL, triglicerydy, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zgon wieńcowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezoleta 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Ezoleta, jest selektywnym inhibitorem białka NPC1L1, co prowadzi do zahamowania jelitowego wchłaniania cholesterolu i fitosteroli, skutkując obniżeniem stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, przy jednoczesnym wzroście HDL. Mechanizm działania różni się od statyn, które hamują syntezę cholesterolu w wątrobie, co umożliwia synergistyczne stosowanie obu leków. W badaniach klinicznych, m.in. 8-tygodniowym z udziałem 769 pacjentów, dodanie ezetymibu (10 mg) do terapii statyną znacząco zwiększyło odsetek pacjentów osiągających docelowe stężenie LDL (72% vs 19%) oraz obniżyło LDL o 25% w porównaniu do 4% w grupie placebo. W badaniach u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną (10-40 mg) również wykazał istotne obniżenie cholesterolu LDL (do -49%) i innych parametrów lipidowych, bez wpływu na witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i czas protrombinowy.
apolipoproteina B, białko C-reaktywne, białko transportujące sterole, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol i sterole roślinne, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa, czas protrombinowy, grubość błony wewnętrznej i środkowej, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hormony steroidowe kory nadnerczy, IMT tętnicy szyjnej, incydent sercowo-naczyniowy, kwasy tłuszczowe, kwasy żółciowe, lek hipolipemizujący, lek modyfikujący stężenie lipidów, Niemann-Pick C1-Like 1, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, rewaskularyzacja wieńcowa, skala Tannera, triglicerydy, udar krwotoczny, udar mózgu, wchłanianie cholesterolu, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lambrinex 20 mg
Lambrinex, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest lekiem z grupy statyn stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych oraz prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Wskazany jest u dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią, młodzieży powyżej 10 roku życia, pacjentów z heterozygotyczną i homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią oraz u osób z hiperlipidemią złożoną (typ IIa i IIb według Fredricksona). Lambrinex stosuje się jako uzupełnienie diety niskotłuszczowej i niskowęglowodanowej, aktywności fizycznej oraz eliminacji używek. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę lipidogramu (cholesterol całkowity, LDL, HDL, triglicerydy) co 4-6 tygodni na początku, a następnie co 3-6 miesięcy, oraz kontrolę enzymów wątrobowych (ALT, AST) i kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z dolegliwościami mięśniowymi.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, choroby mięśni, cukrzyca, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, triglicerydy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fenardin 160 mg
Fenardin, zawierający 160 mg fenofibratu w kapsułkach twardych, jest lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii zaburzeń gospodarki lipidowej, szczególnie w ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii. Lek ten powinien być stosowany jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, takich jak aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. Fenardin jest wskazany u pacjentów z wysokim stężeniem trójglicerydów, zarówno z niskim, jak i prawidłowym poziomem cholesterolu HDL, a także u osób z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do stosowania statyn. W terapii skojarzonej ze statynami, u pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, Fenardin może być dodany, gdy statyny nie zapewniają odpowiedniej kontroli poziomu trójglicerydów i HDL.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba alkoholowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, hipertrójglicerydemia, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, miopatia, niedoczynność tarczycy, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie trójglicerydów, terapia skojarzona, terapia statynami, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie gospodarki lipidowej, zapalenie trzustki, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapina Krka, należąca do grupy leków przeciwpsychotycznych (ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania obejmujące efekty przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Substancja aktywna charakteryzuje się wysokim powinowactwem (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Szczególnie istotne jest silniejsze powinowactwo do receptorów 5HT2 w porównaniu z D2, co przekłada się na mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych. Badania elektrofizjologiczne potwierdzają selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9). W badaniach przedklinicznych olanzapina wykazywała działanie anksjolityczne oraz osłabiała warunkowy odruch unikania w dawkach niższych niż wywołujące katalepsję, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie działań niepożądanych motorycznych.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, działanie anksjolityczne, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, lek stabilizujący nastrój, neuroleptyk, neuron dopaminergiczny, niedociśnienie ortostatyczne, objaw negatywny schizofrenii, objaw pozapiramidowy, objaw pozytywny schizofrenii, olanzapina, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizacja nastroju, terapia skojarzona, trójgliceryd, walproinian, walproinian semisodowy, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pitamet 2 mg
Lek PITAMET zawiera pitawastatynę w dawkach 2 mg i 4 mg, stosowaną w terapii hipercholesterolemii, w tym pierwotnej, rodzinnej heterozygotycznej oraz mieszanej dyslipidemii, u pacjentów od 6. roku życia. Mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego (TC) i LDL-C. Lek jest wskazany wyłącznie po nieskuteczności metod niefarmakologicznych, takich jak modyfikacja diety, zwiększenie aktywności fizycznej czy redukcja masy ciała. PITAMET dostępny jest w formie tabletek powlekanych: 2 mg (średnica ok. 7 mm, bez linii dzielącej, zawiera 126 mg laktozy jednowodnej) oraz 4 mg (średnica ok. 9 mm, z linią dzielącą ułatwiającą połykanie, zawiera 252 mg laktozy jednowodnej).
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, laktoza jednowodna, mieszana dyslipidemia, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, pitawastatyna, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, sól wapniowa, statyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, zaburzenie gospodarki lipidowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 30 mg
Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej u dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia, w tym w heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii, a także w hiperlipidemią złożoną typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Substancją czynną jest atorwastatyna wapniowa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, który skutecznie obniża poziomy cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka miażdżycy i jej powikłań. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, a w przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii może być stosowany jako terapia wspomagająca, np. aferezę LDL.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, otyłość, profilaktyka sercowo-naczyniowa, reduktaza HMG-CoA, statyna, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezetimibe Genoptim 10 mg
Ezetimibe Genoptim, zawierający 10 mg ezetymibu, jest lekiem z grupy innych leków modyfikujących stężenie lipidów (kod ATC: C10AX09), który selektywnie hamuje wchłanianie cholesterolu i fitosteroli w jelicie cienkim poprzez blokadę białka NPC1L1. Mechanizm działania ezetymibu różni się od statyn i innych leków hipolipemizujących, co umożliwia synergistyczne działanie w terapii skojarzonej. Badania wykazały, że ezetymib zmniejsza wchłanianie cholesterolu o 54% w porównaniu z placebo, nie wpływając na absorpcję triglicerydów, kwasów tłuszczowych, kwasów żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A i D), co podkreśla jego wysoką selektywność i bezpieczeństwo stosowania.
apolipoproteina B, białko Niemann-Pick C1-Like 1, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba układu krążenia, choroba wieńcowa, efekt hipolipemizujący, Ezetimibe Genoptim, ezetymib, hipercholesterolemia, lek hipolipemizujący, lek modyfikujący stężenie lipidów, nośnik steroli, ostry zespół wieńcowy, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, ryzyko sercowo-naczyniowe, sterol roślinny, terapia skojarzona ze statyną, triglicerydy, wchłanianie cholesterolu, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Livazo 1 mg
Livazo, zawierający pitawastatynę w formie soli wapniowej (1 mg/tabletka), jest wskazany w terapii hiperlipidemii, zwłaszcza w celu obniżenia podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego (TC) oraz cholesterolu LDL (LDL-C). Lek ten może być stosowany u szerokiego spektrum pacjentów, w tym u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6. roku życia, co wyróżnia go spośród innych statyn. Wskazania obejmują pierwotną hipercholesterolemię, rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemię (FH) oraz mieszaną dyslipidemię. Livazo jest zalecany szczególnie u pacjentów, u których modyfikacja stylu życia (dieta niskocholesterolowa, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) nie przyniosła oczekiwanych efektów terapeutycznych.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta niskocholesterolowa, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, laktoza jednowodna, miażdżyca, mieszana dyslipidemia, modyfikacja stylu życia, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, pitawastatyna, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramve 10 mg 10 mg
Ramipryl 10 mg, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), działa poprzez hamowanie enzymu ACE, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zahamowania rozkładu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Lek wykazuje szybki początek działania (1-2 godziny), maksymalny efekt hipotensyjny po 3-6 godzinach, a jego działanie utrzymuje się przez 24 godziny. W terapii długoterminowej maksymalny efekt obserwuje się po 3-4 tygodniach, z potwierdzonym utrzymaniem działania nawet do 2 lat. Ramipryl obniża ciśnienie tętnicze bez wywoływania tachykardii kompensacyjnej i jest skuteczny u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV NYHA, poprawiając parametry hemodynamiczne, takie jak frakcja wyrzutowa i wskaźnik sercowy, oraz zmniejszając aktywację neuroendokrynną. W badaniu HOPE (N=9297) ramipryl istotnie redukował ryzyko złożonych zdarzeń sercowo-naczyniowych (14,0% vs. 17,8%, HR 0,78; p<0,001), zawału mięśnia sercowego (9,9% vs. 12,3%, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs. 8,1%, p<0,001) oraz udaru (3,4% vs. 4,9%, p<0,001).
aldosteron, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, bradykinina, cholesterol całkowity, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe krwi, ciśnienie skurczowe krwi, dipeptydylokarboksypeptydaza I, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa serca, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kininaza II, lek moczopędny, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefropatia cukrzycowa, nefropatia niecukrzycowa, niedociśnienie, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność krążenia, niewydolność serca, opór naczyń obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramipryl, ramiprylat, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik sercowy, zakrzepowa choroba układu krążenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Torvazin Plus, kod ATC C10BA05, jest kombinacją ezetymibu i atorwastatyny, stosowaną w celu kompleksowej redukcji stężenia lipidów. Mechanizm działania opiera się na dwutorowym hamowaniu: ezetymib selektywnie blokuje wchłanianie cholesterolu i steroli roślinnych w jelitach, natomiast atorwastatyna działa jako kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w endogennej syntezie cholesterolu w wątrobie. Terapia prowadzi do istotnego obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także do zwiększenia HDL-C, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z różnymi typami dyslipidemii, w tym z heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oraz cukrzycą typu 2.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca nieinsulinozależna, ezetymib i atorwastatyna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipolipemizujący, lipoproteina HDL, lipoproteina VLDL, mewalonian, mieszana hiperlipidemia, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Metformin hydrochloride Sandoz, jest biguanidem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazującym działanie przeciwhiperglikemiczne poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości w tkankach mięśniowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. Metformina nie stymuluje wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo, lek poprawia profil lipidowy (obniżając cholesterol całkowity, LDL oraz trójglicerydy) oraz sprzyja stabilizacji lub umiarkowanej utracie masy ciała. Wpływa także na zwiększenie syntezy glikogenu i transport glukozy do komórek poprzez aktywację GLUT.
biguanid, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, działanie przeciwhiperglikemiczne, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, kontrola glikemii, monoterapia insuliną, obwodowy wychwyt glukozy, pochodna sulfonylomocznika, powikłania cukrzycowe, profil lipidowy, syntaza glikogenu, terapia skojarzona, transporter glukozy, trójglicerydy, UKPDS, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tractiva 5 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Tractiva (kod ATC N05AX12), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym wykazującym częściowy agonizm receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonizm receptorów 5HT2a. Mechanizm ten tłumaczy jego skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Badania PET potwierdziły dawkozależne zmniejszenie wiązania ligandów receptorów D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie przy dawkach od 0,5 mg do 30 mg/dobę. W krótkoterminowych badaniach klinicznych (4-6 tygodni, n=1228) arypiprazol wykazał istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo, a w długoterminowym badaniu (52 tygodnie) skuteczność była porównywalna do haloperydolu (77% vs 73% utrzymującej się odpowiedzi). Ponadto, arypiprazol charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie powodując klinicznie istotnego przyrostu masy ciała (13% pacjentów z przyrostem ≥7% vs 33% przy olanzapinie) ani istotnych zmian lipidogramu.
arypiprazol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, schizofrenia przewlekła, skala depresji Montgomery-Åsberg, skala PANSS, Tractiva, triglicerydy, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Właściwości farmakodynamiczne
Zyprazydon, pochodna indolu o kodzie ATC N05AE04, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w kapsułkach twardych w dawkach 20, 40, 60 i 80 mg (w postaci wodorosiarczanu). Jego mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 (blokada >50% po 12 h po dawce 40 mg) oraz serotoninergicznych 5HT2A (blokada >80%), a także receptorów 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A. Zyprazydon wykazuje również umiarkowane powinowactwo do transporterów serotoniny i norepinefryny oraz receptorów H1 i alfa1-adrenergicznych, przy braku istotnego wpływu na receptory muskarynowe M1, co przekłada się na niski profil działań cholinergicznych. Skuteczność leku w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniu 52-tygodniowym, wykazując poprawę objawów pozytywnych i negatywnych, bez wyraźnej zależności dawka-odpowiedź. Zyprazydon charakteryzuje się neutralnym profilem metabolicznym, nie powodując istotnych zmian masy ciała, insuliny, cholesterolu, trójglicerydów ani wskaźnika insulinooporności (IR). W badaniu porejestracyjnym (n=18 239) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka zgonu związanego z wydłużeniem odstępu QTc, choć odnotowano nieznacznie wyższą liczbę hospitalizacji psychiatrycznych.
bezpieczeństwo kardiologiczne, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, hospitalizacja psychiatryczna, insulinooporność, lek przeciwpsychotyczny, objaw depresyjny, objaw maniakalny, odstęp QTc, pochodna indolu, receptor adrenergiczny alfa1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy M1, receptor serotoninergiczny, receptor serotoninergiczny 5HT2A, schizofrenia, Skala Manii, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stężenie glukozy, stężenie insuliny, tomografia pozytronowa emisyjna, transporter serotoniny, trójglicerydy, układ cholinergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sademlip 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Sademlip, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę (biguanid), jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, łącząc dwa komplementarne mechanizmy działania w celu poprawy kontroli glikemii. Sytagliptyna zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny zależnie od glukozy oraz hamowania wydzielania glukagonu, bez ryzyka hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. W badaniach klinicznych dodanie sytagliptyny do metforminy lub innych schematów terapeutycznych (glimepiryd, pioglitazon, insulina) skutkowało istotnym obniżeniem HbA₁c o wartości od -0,5% do -2,1%, bez istotnego wzrostu masy ciała i z niskim ryzykiem hipoglikemii. W badaniu TECOS (N=14 671) sytagliptyna nie zwiększała ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i chorobą sercowo-naczyniową, potwierdzając bezpieczeństwo kardiologiczne terapii.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, badanie TECOS, badanie UKPDS, biguanid, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina glargine, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, niestabilna dławica piersiowa, parametr glikemii, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy w osoczu, stężenie glukozy we krwi, stosunek proinsuliny do insuliny, syntaza glikogenowa, test tolerancji glukozy, transporter glukozy, uwalnianie insuliny, wskaźnik HOMA-β, wydzielanie glukagonu, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calipra 80 mg
Lek Calipra zawiera 80 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej i jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej postaci rodzinnej) oraz hiperlipidemii mieszanej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredericksona. Preparat stosuje się jako uzupełnienie diety i innych niefarmakologicznych metod, gdy nie osiągnięto prawidłowych wartości lipidów, takich jak cholesterol całkowity (TC), cholesterol LDL (LDL-C), apolipoproteina B oraz triglicerydy. Calipra jest również zalecana u dorosłych z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną jako terapia wspomagająca inne metody obniżania lipidów, np. aferezę LDL. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w prewencji pierwotnej u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, ocenianym za pomocą skal SCORE, Framingham czy POLSCORE, jako uzupełnienie modyfikacji stylu życia i kontroli innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, palenie tytoniu czy cukrzyca.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba sercowo-naczyniowa miażdżycowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dyslipidemia, glikemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, leczenie hipolipemizujące, miażdżyca, parametr lipidowy, triglicerydy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren 20 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (kod ATC: N05A H03), wykazującym szerokie spektrum działania: przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1) z wartościami Ki <100 nM. Olanzapina wykazuje wyższe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów negatywnych schizofrenii oraz mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne blokowanie receptorów D2 w układzie mezolimbicznym przy jednoczesnym ograniczonym wpływie na drogi prążkowia, co jest kluczowe dla profilu terapeutycznego i bezpieczeństwa leku.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny i oksazepiny, działanie antagonistyczne, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, klozapina, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, lit, nawrót choroby dwubiegunowej, neuroleptyk, objawy depresyjne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pozytronowa tomografia emisyjna, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, risperidon, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizacja nastroju, stężenie prolaktyny, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ dopaminergiczny, układ mezolimbiczny, walproinian, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychotyczne, Zolafren - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zylena 10 mg
Olanzapina, klasyfikowana w grupie psycholeptyków (ATC: N05AH03), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący antagonizm receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych (H1) z wysokim powinowactwem (Ki <100 nM). Szczególnie istotne jest jej większe powinowactwo do receptorów 5HT2 w porównaniu z D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy mniejszym ryzyku objawów pozapiramidowych. Elektrofizjologiczne badania wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym (A10) z minimalnym wpływem na drogi prążkowia (A9), co tłumaczy korzystny profil tolerancji. Olanzapina wykazuje ponadto działanie przeciwmaniakalne i stabilizujące nastrój, a także właściwości anksjolityczne potwierdzone w testach przedklinicznych.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepina, działanie przeciwpsychotyczne, epizod mieszany, haloperydol, lek psycholeptyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, nawrót choroby dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrox 10 10 mg
Atrox (atorwastatyna) jest lekiem hipolipemizującym dostępnym w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych, takich jak hipercholesterolemia pierwotna, heterozygotyczna i homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna oraz hiperlipidemia złożona (typy IIa i IIb wg Fredricksona). Lek jest wskazany jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia w celu obniżenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, które są kluczowymi czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Atrox jest również stosowany w prewencji pierwotnej u pacjentów dorosłych z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, w połączeniu z kontrolą innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość i niska aktywność fizyczna.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, blaszka miażdżycowa, ból mięśniowy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, dieta niskocholesterolowa, enzymy wątrobowe, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lipidogram, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan przedcukrzycowy, terapia hipolipemizująca, triglicerydy, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Aurovitas 40 mg
Lek Atorvastatin Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej i jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej oraz hiperlipidemii mieszanej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Stosowany jest jako uzupełnienie terapii dietetycznej w celu obniżenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów. Lek znajduje zastosowanie u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, a także u pacjentów z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii, gdzie może być stosowany jako terapia dodana do aferezy LDL lub jako alternatywa, gdy inne metody są niedostępne. Atorwastatyna jest również rekomendowana w prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, w połączeniu z modyfikacją stylu życia i kontrolą innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie i glikemia.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leczenie hipolipemizujące, nadwrażliwość na soję, nietolerancja laktozy, prewencja pierwotna, substancja czynna, terapia alternatywna, terapia skojarzona, triglicerydy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Grofibrat S 215 mg
Fenofibrat, będący pochodną kwasu fibrynowego z grupy fibratów (kod ATC: C10 AB 05), działa poprzez aktywację receptorów jądrowych PPARα, co prowadzi do istotnych zmian w metabolizmie lipidów. Mechanizm ten zwiększa lipolizę i eliminację triglicerydów, aktywuje lipazę lipoproteinową, zmniejsza produkcję apolipoproteiny CIII oraz zwiększa syntezę apolipoprotein AI i AII. W efekcie dochodzi do obniżenia stężenia cholesterolu LDL i VLDL oraz wzrostu HDL, a także redukcji aterogennych, małych i gęstych cząstek LDL. Klinicznie obserwuje się obniżenie cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55%, wzrost HDL o 10-30% oraz redukcję LDL o 20-35% u pacjentów z hipercholesterolemią, co przekłada się na poprawę wskaźników ryzyka miażdżycy, takich jak stosunki cholesterolu całkowitego do HDL, LDL do HDL oraz ApoB do ApoAI.
adenozynodifosforan, agregacja płytek, apolipoproteina AI i AII, apolipoproteina B, apolipoproteina CIII, białko C-reaktywne, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dyslipidemia, działanie hipolipemizujące, działanie kardioprotekcyjne, działanie plejotropowe, działanie przeciwagregacyjne, fibrat, fibrynogen, gospodarka lipidowa, hipercholesterolemia, klirens LDL, kwas arachidonowy, kwas fibrynowy, kwas moczowy, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, lipoliza, lipoproteina HDL, lipoproteina(a), małe gęste cząstki LDL, marker stanu zapalnego, miażdżyca, profil lipidowy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, receptor PPARα, ryzyko sercowo-naczyniowe, stosunek ApoB do ApoAI, trójgliceryd, żółtak ścięgnisty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atostat 10 mg
Atorwastatyna, będąca selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, skutecznie hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia liczby receptorów LDL na hepatocytach i intensyfikacji wychwytu LDL z osocza. W badaniach klinicznych wykazano, że atorwastatyna obniża stężenia cholesterolu całkowitego o 30-46%, LDL-C o 41-61%, apolipoproteiny B o 34-50% oraz triglicerydów o 14-33%, jednocześnie podnosząc poziom HDL-C i apolipoproteiny A1. Lek jest skuteczny u pacjentów z heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, a także u osób z hipercholesterolemią mieszaną, w tym z cukrzycą typu 2. W badaniu REVERSAL atorwastatyna w dawce 80 mg/dobę wykazała istotne statystycznie zahamowanie progresji miażdżycy tętnic wieńcowych oraz znaczące obniżenie LDL-C z 3,89 mmol/l do 2,04 mmol/l (p<0,0001), cholesterolu całkowitego o 34,1% oraz CRP o 36,4% w porównaniu do prawastatyny.
apolipoproteina A1, apolipoproteina B, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipidy, lipoproteina niskiej gęstości, miażdżyca tętnic wieńcowych, mikroalbuminuria, ostry zespół wieńcowy, przemijający napad niedokrwienny, receptor LDL, receptor o wysokim powinowactwie, triglicerydy, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar niedokrwienny, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roswera 40 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, który działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej redukcji LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz wzrostu HDL-C. Efekt terapeutyczny jest dawkozależny, z redukcją LDL-C sięgającą do 63% przy dawce 40 mg, a pełna odpowiedź terapeutyczna osiągana jest zwykle w ciągu 4 tygodni. Rozuwastatyna wykazuje skuteczność u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i homozygotyczną, a także u dzieci i młodzieży, gdzie dawki od 5 do 20 mg pozwalają na znaczące obniżenie LDL-C (do 50% u dzieci 10-17 lat). W badaniu JUPITER, stosowanie 20 mg rozuwastatyny przez średnio 2 lata u osób z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym skutkowało 45% redukcją LDL-C oraz istotnym zmniejszeniem zdarzeń sercowo-naczyniowych u podgrupy wysokiego ryzyka.
afereza, biosynteza cholesterolu, ból brzucha, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, frakcja HDL-cholesterol, frakcja LDL-cholesterol, hepatocyt, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kompleks intima-media tętnic szyjnych, lek hipolipemizujący, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, mialgia, miażdżyca tętnic, progresja miażdżycy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala ryzyka Framingham, skala SCORE, skala Tannera, triglicerydy, wskaźnik aterogenny, zaburzenie gospodarki lipidowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calipra 10 mg
Lek Calipra zawierający atorwastatynę w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej, hiperlipidemii mieszanej (typ IIa i IIb wg klasyfikacji Fredericksona) oraz homo- i heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Preparat skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego (TC), cholesterolu LDL (LDL-C), apolipoproteiny B oraz triglicerydów, stanowiąc uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia u pacjentów, u których metody niefarmakologiczne okazały się niewystarczające. Calipra jest również stosowana w profilaktyce pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem pierwszego incydentu, wspomagając kontrolę innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy palenie tytoniu.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, dieta niskocholesterolowa, dyslipidemia mieszana, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, klasyfikacja Fredericksona, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, prewencja pierwotna, statyna, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper jest wskazany jako leczenie zastępcze u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy są skutecznie leczeni skojarzeniem rozuwastatyny, peryndoprylu i indapamidu w dawkach odpowiadających zawartości w preparacie złożonym. Roxiper jest szczególnie zalecany u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa, mieszanym dyslipidemią typu IIb oraz homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Preparat dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 10 mg rozuwastatyny + 4 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu, 20 mg + 4 mg + 1,25 mg, 10 mg + 8 mg + 2,5 mg oraz 20 mg + 8 mg + 2,5 mg, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od nasilenia chorób współistniejących i odpowiedzi na leczenie.
adherencja do leczenia, cholesterol całkowity, frakcja LDL, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, indapamid, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, powikłanie sercowo-naczyniowe, prewencja wtórna, przestrzeganie schematu leczenia, receptor LDL, rozuwastatyna, schemat terapeutyczny, tabletka powlekana, terapia skojarzona, trójglicerydy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etform SR 750 mg
Metformina, będąca pochodną biguanidu (kod ATC: A10BA02), wykazuje hipoglikemizujące działanie poprzez hamowanie wątrobowej glukoneogenezy i glikogenolizy, zwiększenie insulinowrażliwości w tkance mięśniowej oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w przewodzie pokarmowym. Nie stymuluje wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo, metformina poprawia profil lipidowy (redukcja cholesterolu całkowitego, LDL i triglicerydów) w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, a także stabilizuje lub nieznacznie redukuje masę ciała. W badaniu DPP (n=3234, średni wiek 50,6±10,7 lat, BMI 34,0±6,7 kg/m², glukoza na czczo 106,5±8,3 mg/dl) terapia metforminą (2 x 850 mg) zmniejszyła ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 o 31% (95% CI 17-43%) w porównaniu do placebo, z opóźnieniem wystąpienia cukrzycy o około 3 lata.
biguanid, chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca ciężarnych, doustne obciążenie glukozą, dyslipidemia, działanie hipoglikemizujące, glikogenoliza, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulinowrażliwość, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neuropatia cukrzycowa, pochodna sulfonylomocznika, powikłania mikronaczyniowe, profil lipidowy, przedłużone uwalnianie leku, retinopatia cukrzycowa, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy na czczo, stężenie glukozy w osoczu, synteza glikogenu, transporter glukozy, transporter GLUT, triglicerydy, wątrobowa produkcja glukozy, wchłanianie glukozy, wychwyt glukozy, wydzielanie insuliny, zaburzenia tolerancji glukozy, zapobieganie cukrzycy typu 2, zawał mięśnia sercowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając liczbę receptorów LDL na hepatocytach, co prowadzi do efektywnego obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego oraz triglicerydów, przy jednoczesnym wzroście HDL-C. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawki od 5 do 40 mg rozuwastatyny powodowały redukcję LDL-C od 33% do 63%, a pełna odpowiedź terapeutyczna osiągana była zwykle w ciągu 4 tygodni. U pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawka 40 mg obniżała LDL-C o 53%, a u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosowanie rozuwastatyny w dawkach 5-20 mg przez 24 miesiące skutkowało redukcją LDL-C o 35-45%, bez wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową. W badaniu JUPITER, u osób z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, 20 mg rozuwastatyny obniżyło LDL-C o 45% i zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (ARR 8,8 na 1000 pacjento-lat), choć całkowita śmiertelność nie uległa zmianie.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, badanie JUPITER, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, cholesterol VLDL, CIMT, dyslipidemia mieszana, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteina VLDL, mewalonian, miażdżyca tętnic, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etiagen XR 400 mg
Etiagen XR zawiera kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w ustach, objawy odstawienia, wzrost stężenia trójglicerydów i cholesterolu LDL, spadek cholesterolu HDL, zwiększenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano ciężkie reakcje skórne (SCAR) takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka oraz DRESS. Ponadto, stosowanie kwetiapiny wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu, nagłych zgonów, zatrzymania akcji serca oraz torsade de pointes. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane u dzieci i młodzieży (10-17 lat), gdzie obserwuje się częstsze występowanie hiperprolaktynemii, nasilenia łaknienia, objawów pozapiramidowych, wzrostu ciśnienia tętniczego oraz wymiotów.
agranulocytoza, aminotransferazy, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, DRESS, duszność, dyslipidemia, dyspepsja, eozynofilia, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hipertrójglicerydemia, hipotonia ortostatyczna, hormon antydiuretyczny, kardiomiopatia, kserostomia, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona