Właściwości farmakodynamiczne
Atorvastatin Aurovitas 20 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Atorvastatin Aurovitas

Atorvastatin Aurovitas należy do grupy farmakoterapeutycznej leków modyfikujących stężenie lipidów, a dokładnie inhibitorów reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10AA05). Lek ten wykazuje działanie hipolipemizujące poprzez specyficzny mechanizm hamowania enzymu ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu w organizmie.¹

Mechanizm działania

Atorwastatyna działa jako selektywny, kompetycyjny inhibitor reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten pełni kluczową rolę w procesie syntezy cholesterolu, katalizując przemianę HMG-CoA do mewalonianu, który jest prekursorem steroli, w tym cholesterolu. W wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny bardzo niskiej gęstości (VLDL) i transportowane do tkanek obwodowych. Z VLDL powstają lipoproteiny niskiej gęstości (LDL), które są wychwytywane przez receptory LDL w tkankach.²

Mechanizm działania atorwastatyny polega na:

• Hamowaniu aktywności reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zmniejszenia biosyntezy cholesterolu w wątrobie
• Zwiększeniu liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów
• Nasileniu wychwytu i katabolizmu cząsteczek LDL
• Zmniejszeniu wytwarzania LDL oraz redukcji liczby krążących cząsteczek LDL
• Korzystnej modyfikacji jakościowej krążących cząsteczek LDL³

Skuteczność kliniczna w zależności od dawki

W badaniach nad zależnością odpowiedzi od wielkości dawki wykazano, że atorwastatyna skutecznie zmniejsza parametry lipidowe w następującym zakresie:

• Cholesterol całkowity: redukcja o 30-46%
• Cholesterol LDL (LDL-C): redukcja o 41-61%
• Apolipoproteina B: redukcja o 34-50%
• Triglicerydy: redukcja o 14-33%

Jednocześnie lek powoduje różnie nasilone zwiększenie stężenia HDL-C i apolipoproteiny A1, co dodatkowo poprawia profil lipidowy pacjentów.⁴

Wyniki potwierdzają skuteczność atorwastatyny w różnych grupach pacjentów, w tym u osób z:

• Heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
• Postaciami hipercholesterolemii innymi niż rodzinna
• Hiperlipidemiami mieszanymi
• Cukrzycą insulinoniezależną⁵

Szczególnie istotne jest, że atorwastatyna skutecznie zmniejsza stężenie LDL-C u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na standardowe leczenie hipolipemizujące.⁶

Skuteczność w homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej

W wieloośrodkowym, 8-tygodniowym badaniu prowadzonym z wykorzystaniem procedury „compassionate use” (z opcjonalną fazą dodatkową o zmiennej długości) uczestniczyło 335 pacjentów, spośród których 89 zidentyfikowano jako osoby z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. W tej grupie pacjentów średnia procentowa redukcja poziomu LDL-C wyniosła około 20%. Atorwastatynę podawano w dawkach do 80 mg/dobę.⁷

Wpływ na proces miażdżycowy

W badaniu REVERSAL (Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study) porównano wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną w dawce 80 mg ze standardowym leczeniem prawastatyną w dawce 40 mg na miażdżycę tętnic wieńcowych. Badanie przeprowadzono u 502 pacjentów z chorobą wieńcową, którym wykonano ultrasonografię wewnątrznaczyniową (IVUS) podczas pierwszej wizyty oraz po 18 miesiącach leczenia.⁸

Wyniki badania wykazały, że:

• W grupie leczonej atorwastatyną (n=253) nie stwierdzono progresji miażdżycy
• Mediana procentowej zmiany całkowitej objętości blaszek miażdżycowych wyniosła -0,4% (p=0,98) w grupie atorwastatyny, podczas gdy w grupie prawastatyny (n=249) zaobserwowano progresję o +2,7% (p=0,001)
• Różnica między grupami była statystycznie znamienna (p=0,02)⁹

W grupie leczonej atorwastatyną obserwowano znaczące zmiany w profilu lipidowym:

• Zmniejszenie stężenia LDL-C z 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl) do 2,04 ± 0,8 mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl)
• Zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego o 34,1% (w porównaniu do 18,4% w grupie prawastatyny, p<0,0001)
• Zmniejszenie stężenia triglicerydów o 20% (w porównaniu do 6,8% w grupie prawastatyny, p<0,0009)
• Zmniejszenie stężenia apolipoproteiny B o 39,1% (w porównaniu do 22,0% w grupie prawastatyny, p<0,0001)
• Zwiększenie stężenia HDL-C o 2,9% (w porównaniu do 5,6% w grupie prawastatyny, różnica nieistotna statystycznie)
• Zmniejszenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) o 36,4% (w porównaniu do 5,2% w grupie prawastatyny, p<0,0001)<sup data-drug="Atorvastatin Aurovitas" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W grupie leczonej atorwastatyną stężenie LDL-C uległo zmniejszeniu z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio 2,04 ± 0,8 mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl), a w grupie leczonej prawastatyną – z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 26 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio 2,85 ± 0,7 mmol/l (110 ± 26 mg/dl) (p<0,0001). Atorwastatyna powodowała też znamienne zmniejszenie średniego stężenia całkowitego cholesterolu o 34,1% (prawastatyna o 18,4%, p<0,0001), średniego stężenia TG o 20% (prawastatyna o 6,8%, p<0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny B o 39,1% (prawastatyna o 22,0%, p<0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło do zwiększenia średniego stężenia HDL-C o 2,9% (po prawastatynę o 5,6%, wartość p nieznamienna statystycznie). W grupie leczonej atorwastatyną stwierdzono ponadto zmniejszenie stężenia CRP średnio o 36,4%, podczas gdy w grupie leczonej prawastatyną spadek ten wynosił średnio 5,2% (p10

Należy podkreślić, że w badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na główne krążeniowe punkty końcowe, zatem kliniczne znaczenie tych wyników w kontekście pierwotnej oraz wtórnej prewencji epizodów sercowo-naczyniowych nie zostało jednoznacznie określone.¹¹

Skuteczność w ostrym zespole wieńcowym

Badanie MIRACL przeprowadzono z udziałem 3086 pacjentów (atorwastatyna: n=1538; placebo: n=1548) z ostrym zespołem wieńcowym (zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, niestabilna dławica piersiowa). Leczenie rozpoczynano w fazie ostrej po przyjęciu do szpitala i kontynuowano przez 16 tygodni.¹²

Wyniki badania MIRACL wykazały, że stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę:

• Wydłużało czas do osiągnięcia złożonego głównego punktu końcowego (zgon bez względu na przyczynę, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca zakończone udaną resuscytacją lub dławica piersiowa z towarzyszącymi cechami niedokrwienia mięśnia sercowego wymagająca hospitalizacji)
• Redukowało ryzyko wystąpienia głównego punktu końcowego o 16% (p=0,048)
• Zmniejszało częstość ponownych hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego o 26% (p=0,018)¹³

W przypadku pozostałych drugorzędowych punktów końcowych nie osiągnięto poziomu znamienności statystycznej (łączny odsetek zdarzeń: placebo: 22,2%, atorwastatyna: 22,4%).¹⁴

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę wieńcową oceniano w badaniu ASCOT-LLA (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). Badanie to przeprowadzono z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w wieku 40-79 lat, bez wywiadu w kierunku zawału mięśnia sercowego oraz leczenia dławicy piersiowej, ze stężeniem cholesterolu całkowitego ≤ 6,5 mmol/l (251 mg/dl).¹⁵

U wszystkich pacjentów stwierdzono przynajmniej 3 z następujących czynników ryzyka sercowo-naczyniowego: płeć męska, wiek ≥ 55 lat, palenie tytoniu, cukrzyca, dodatni wywiad w kierunku występowania choroby wieńcowej u krewnego pierwszego stopnia, TC:HDL-C > 6, choroba naczyń obwodowych, przerost lewej komory, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub albuminuria. ^{6, chorobę naczyń obwodowych, przerost lewej komory, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub albuminurię.”>16}

Pacjenci otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym albo na amlodypinie, albo na atenololu) i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).¹⁷

Śmiertelność całkowita oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych nie uległy znamiennemu zmniejszeniu (śmiertelność całkowita: 185 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 212 w grupie placebo, p=0,17; śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 74 zgony w grupie leczonej atorwastatyną i 82 w grupie placebo, p=0,51).¹⁸

W analizie podgrup wydzielonych ze względu na płeć (81% mężczyzn, 19% kobiet) wykazano korzystne działanie atorwastatyny u mężczyzn, ale nie potwierdzono go w podgrupie kobiet, prawdopodobnie ze względu na niską częstość incydentów. Choć śmiertelność całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych były liczbowo wyższe u kobiet, różnice nie były statystycznie znamienne.¹⁹

W badaniu stwierdzono znamienną zależność skuteczności leczenia od stosowanego leku przeciwnadciśnieniowego. Ryzyko wystąpienia głównego punktu końcowego (zakończona zgonem choroba wieńcowa i zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem) uległo znamiennej redukcji przy stosowaniu atorwastatyny u pacjentów leczonych amlodypiną [HR 0,47 (0,32-0,69), p=0,00008], czego nie obserwowano u pacjentów leczonych atenololem [HR 0,83 (0,59-1,17), p=0,287].²⁰

Skuteczność u pacjentów z cukrzycą

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę układu sercowo-naczyniowego oceniano w badaniu CARDS (Collaborative Atorvastatin Diabetes Study). Było to randomizowane, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badanie prowadzone w warunkach podwójnie ślepej próby u pacjentów z cukrzycą typu 2, w wieku 40-75 lat, bez chorób układu krążenia w wywiadzie i z LDL-C ≤ 4,14 mmol/l (≤ 160 mg/dl) oraz TG ≤ 6,78 mmol/l (≤ 600 mg/dl).²¹

U wszystkich pacjentów stwierdzano przynajmniej jeden z następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze, aktualne palenie tytoniu, retinopatię, mikroalbuminurię lub makroalbuminurię.²²

Pacjenci otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=1428) albo placebo (n=1410) przez okres obserwacyjny, którego mediana czasu trwania wynosiła 3,9 lat.²³

Nie stwierdzono różnic w skuteczności leczenia w zależności od płci, wieku ani wyjściowego stężenia LDL-C. Zaobserwowano korzystną tendencję, jeżeli chodzi o wskaźnik śmiertelności (82 zgony w grupie placebo i 61 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną, p=0,0592).²⁴

Wpływ na ponowny udar mózgu

W badaniu SPARCL (Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels) oceniano wpływ podawania atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę lub placebo na występowanie udarów mózgu u 4731 pacjentów z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA) przebytymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy, bez choroby niedokrwiennej serca (CHD) w wywiadzie.²⁵

Wśród pacjentów 60% stanowili mężczyźni, wiek badanych wynosił 21-92 lata (średni wiek: 63 lata). Średnie wyjściowe stężenie LDL wynosiło 133 mg/dl (3,4 mmol/l). Podczas leczenia atorwastatyną średnie stężenie LDL-C wynosiło 73 mg/dl (1,9 mmol/l), a w grupie placebo 129 mg/dl (3,3 mmol/l). Mediana okresu obserwacji wynosiła 4,9 roku.²⁶

Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia ryzyka wystąpienia pierwszorzędowego punktu końcowego w postaci udaru mózgu prowadzącego lub nieprowadzącego do zgonu o 15% (HR 0,85; 95% CI, 0,72-1,00; p=0,05 lub 0,84; 95% CI, 0,71-0,99; p=0,03 po korekcie uwzględniającej czynniki wyjściowe) w porównaniu do placebo.²⁷

Analiza post hoc wykazała następujące efekty stosowania atorwastatyny:

• Zmniejszenie częstości występowania udarów niedokrwiennych (218/2365, 9,2% w grupie atorwastatyny wobec 274/2366, 11,6% w grupie placebo, p=0,01)
• Zwiększenie częstości występowania udarów krwotocznych (55/2365, 2,3% w grupie atorwastatyny wobec 33/2366, 1,4% w grupie placebo, p=0,02)²⁸

Stwierdzono zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego w podgrupach:

• Pacjentów z przebytym udarem krwotocznym w momencie włączenia do badania (7/45 w grupie atorwastatyny wobec 2/48 w grupie placebo; HR 4,06; 95% CI, 0,84-19,57), przy czym ryzyko udaru niedokrwiennego było podobne w obu grupach²⁹
• Pacjentów z przebytym udarem lakunarnym w momencie włączenia do badania (20/708 w grupie atorwastatyny wobec 4/701 w grupie placebo; HR 4,99; 95% CI, 1,71-14,61), jednak równocześnie u tych pacjentów obserwowano obniżenie ryzyka udaru niedokrwiennego (79/708 w grupie atorwastatyny wobec 102/701 w grupie placebo; HR 0,76; 95% CI, 0,57-1,02)³⁰

Istnieje możliwość, że u pacjentów z przebytym udarem lakunarnym, którzy otrzymują atorwastatynę w dawce 80 mg/dobę, stwierdza się zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego.³¹

Umieralność ogólna wynosiła:

• W podgrupie pacjentów z przebytym udarem krwotocznym: 15,6% (7/45) w populacji leczonej atorwastatyną wobec 10,4% (5/48) w populacji placebo
• W podgrupie pacjentów z przebytym udarem lakunarnym: 10,9% (77/708) po leczeniu atorwastatyną wobec 9,1% (64/701) po zastosowaniu placebo³²

Skuteczność u dzieci i młodzieży

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci w wieku 6-17 lat

W 8-tygodniowym, otwartym badaniu oceniono właściwości farmakokinetyczne, farmakodynamiczne oraz profil bezpieczeństwa i tolerancji atorwastatyny u dzieci i młodzieży z genetycznie potwierdzoną heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HeFH) i początkowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l. W badaniu uczestniczyło 39 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, podzielonych na dwie kohorty: Kohorta A obejmowała 15 dzieci w wieku 6–12 lat w stadium 1 w skali Tannera, a Kohorta B liczyła 24 dzieci w wieku 10–17 lat w stadium ≥2 w skali Tannera.³³

Dawkowanie w badaniu:

• Kohorta A: 5 mg atorwastatyny na dobę w postaci tabletki do rozgryzania i żucia
• Kohorta B: 10 mg atorwastatyny na dobę w postaci tabletki
• Dawka była podwajana, jeśli u pacjenta nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C <3,35 mmol/l w 4. tygodniu oraz jeśli lek był dobrze tolerowany<sup data-drug="Atorvastatin Aurovitas" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Początkowa dawka atorwastatyny w Kohorcie A wynosiła 5 mg na dobę w postaci tabletki do rozgryzania i żucia, a w Kohorcie B 10 mg na dobę w postaci tabletki. Dawka atorwastatyny była podwajana, jeśli u pacjenta nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C 34

Wyniki badania wykazały, że:

• Już w 2. tygodniu u wszystkich pacjentów zaobserwowano zmniejszenie średnich wartości LDL-C, TC, VLDL-C i Apo B
• U pacjentów przyjmujących dawkę podwójną obserwowano dodatkowe zmniejszenie parametrów lipidowych już po 2 tygodniach od zwiększenia dawki
• Średnie procentowe zmniejszenie wartości parametrów lipidowych było podobne w obu kohortach
• W 8. tygodniu średnia procentowa zmiana w stosunku do początkowego stężenia LDL-C i TC wynosiła odpowiednio około 40% i 30% w całym zakresie dawkowania³⁵

W drugim badaniu otwartym z pojedynczym ramieniem uczestniczyło 271 dzieci płci męskiej i żeńskiej z HeFH w wieku 6-15 lat, leczonych atorwastatyną przez okres do trzech lat. Włączenie do badania wymagało potwierdzenia obecności HeFH i wyjściowego poziomu LDL-C > 4 mmol/L (około 152 mg/dL). Badaniem objęto 139 dzieci w stadium rozwojowym Tanner 1 (ogólnie w wieku 6-10 lat). ^{4 mmol/L (około 152 mg/dL). Badaniem objęto 139 dzieci w stadium rozwojowym Tanner 1 (ogólnie w wieku 6-10 lat).”>36}

Dawkowanie w tym badaniu:

• Dzieci w wieku poniżej 10 lat: początkowa dawka 5 mg atorwastatyny raz na dobę (tabletka do żucia)
• Dzieci w wieku 10 lat i powyżej: początkowa dawka 10 mg atorwastatyny raz na dobę
• Możliwość zwiększania dawki u wszystkich dzieci w celu osiągnięcia docelowego LDL-C < 3,35 mmol/L
• Średnia ważona dawki dla dzieci w wieku od 6 do 9 lat wynosiła 19,6 mg
• Średnia ważona dawki dla dzieci w wieku 10 lat i starszych wynosiła 23,9 mg<sup data-drug="Atorvastatin Aurovitas" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Dawkę atorwastatyny (raz na dobę) rozpoczynano od dawki 5 mg (tabletka do żucia) u dzieci w wieku poniżej 10 lat. U dzieci w wieku 10 lat i powyżej rozpoczęto podawanie atorwastatyny (raz na dobę) od dawki 10 mg. U wszystkich dzieci można było zwiększać dawkę, w celu osiągnięcia 37

Średnia wyjściowa wartość LDL-C wynosiła 6,12 (1,26) mmol/L, co stanowiło około 233 (48) mg/dL.³⁸

Trzyletnie badanie wykazało, że atorwastatyna nie miała wpływu na żaden z parametrów wzrostu i rozwoju (wzrost, waga, BMI, stadium Tannera, ocena dojrzewania i rozwoju). Nie odnotowano efektu działania leku na wzrost, masę ciała czy BMI według wieku lub płci podczas wizyt kontrolnych.³⁹

TC= cholesterol całkowity; LDL-C = cholesterol niskiej gęstości-C; HDL-C = cholesterol wysokiej gęstości-C; TG = trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B
„Miesiąc 36/ET” włączyli dane dotyczące ostatecznych wizyt dla podmiotów, które zakończyły uczestnictwo przed planowanym 36-miesięcznym punktem czasowym, jak również pełne dane z 36 miesięcy dla podmiotów konkurujących z 36-miesięcznym uczestnictwem
„*”= Miesiąc 30 N dla tego parametru wynosił 207
„**”= Linia bazowa N dla tego parametru wynosiła 270
„***” = Miesiąc 36/ET N dla tego parametru wynosił 243
„#”=g/L dla Apo B⁴⁰

W podwójnie ślepym badaniu kontrolowanym placebo, a następnie w fazie otwartej, uczestniczyło 187 chłopców i miesiączkujących dziewcząt w wieku 10–17 lat (średni wiek 14,1 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (FH) lub ciężką hipercholesterolemią. Uczestników przydzielono losowo do grupy przyjmującej atorwastatynę (n=140) lub placebo (n=47) przez okres 26 tygodni, a następnie wszyscy otrzymywali atorwastatynę przez kolejne 26 tygodni.⁴¹

Dawkowanie:

• Początkowa dawka: 10 mg atorwastatyny raz na dobę przez 4 tygodnie
• Zwiększenie dawki do 20 mg, jeśli stężenie LDL-C wynosiło > 3,36 mmol/l ^{3,36 mmol/l, dawkę zwiększano do 20 mg.”>42}

Wyniki badania:

• Podczas trwającej 26 tygodni podwójnie ślepej fazy badania, atorwastatyna znacząco zmniejszyła całkowite stężenie cholesterolu, cholesterolu LDL, triglicerydów i apolipoproteiny B w osoczu
• Średnia uzyskana wartość cholesterolu LDL wynosiła 3,38 mmol/l (zakres: 1,81–6,26 mmol/l) w grupie przyjmującej atorwastatynę, w porównaniu do 5,91 mmol/l (zakres: 3,93-9,96 mmol/l) w grupie placebo⁴³

W dodatkowym badaniu porównującym atorwastatynę (N=25) z kolestypolem (N=31) u pacjentów w wieku 10–18 lat z hipercholesterolemią wykazano, że atorwastatyna powodowała znaczne zmniejszenie stężenia LDL-C w 26. tygodniu (p<0,05).<sup data-drug="Atorvastatin Aurovitas" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W dodatkowym badaniu atorwastatyny i kolestypolu u pacjentów w wieku 10–18 lat z hipercholesterolemią wykazano, że atorwastatyna (N=25) powodowała znaczne zmniejszenie stężenia LDL-C w 26. tygodniu (p44

W badaniu dotyczącym stosowania produktu leczniczego w wyjątkowych przypadkach (ang. compassionate use) u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią (w tym hipercholesterolemią homozygotyczną) uczestniczyło 46 dzieci, które otrzymywały atorwastatynę w dawce dostosowanej do reakcji na lek (niektórzy pacjenci otrzymywali 80 mg atorwastatyny na dobę). Badanie trwało 3 lata i wykazało zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 36%.⁴⁵

Nie ustalono długoterminowej skuteczności leczenia atorwastatyną w dzieciństwie, pod kątem zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.⁴⁶

Europejska Agencja Leków zniosła obowiązek zgłaszania wyników badań nad atorwastatyną u dzieci w wieku od 0 do poniżej 6 lat w leczeniu heterozygotycznej hipercholesterolemii oraz u dzieci w wieku od 0 do poniżej 18 lat w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, hipercholesterolemii mieszanej, hipercholesterolemii pierwotnej oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych.⁴⁷