cholesterol całkowity
Cholesterol całkowity (TC – Total Cholesterol) to parametr laboratoryjny oznaczający sumaryczne stężenie wszystkich frakcji cholesterolu we krwi. W jego skład wchodzi cholesterol zawarty w lipoproteinach o niskiej gęstości (LDL), lipoproteinach o wysokiej gęstości (HDL), lipoproteinach o bardzo niskiej gęstości (VLDL) oraz w niewielkim stopniu w chylomikronach.
Prawidłowe wartości cholesterolu całkowitego u osób dorosłych nie powinny przekraczać 190 mg/dl (5,0 mmol/l). Podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego (hipercholesterolemia) stanowi jeden z głównych czynników ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu.
Oznaczenie cholesterolu całkowitego jest podstawowym badaniem w ocenie gospodarki lipidowej, jednak dla pełnej oceny ryzyka sercowo-naczyniowego konieczne jest oznaczenie również frakcji LDL, HDL oraz trójglicerydów. Współczesne wytyczne kliniczne kładą większy nacisk na wartości cholesterolu LDL jako głównego celu terapeutycznego, niemniej jednak cholesterol całkowity pozostaje ważnym parametrem przesiewowym i monitorującym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pravator 40 mg
Pravator, zawierający sól sodową prawastatyny, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA (ATC: C10AA03), który hamuje biosyntezę cholesterolu, prowadząc do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, LDL-cholesterolu, apolipoproteiny B, VLDL-cholesterolu oraz trójglicerydów, a jednocześnie zwiększa HDL-cholesterol i apolipoproteinę A. W badaniu WOSCOPS u 6595 mężczyzn z LDL-cholesterolem 155-232 mg/dl (4,0-6,0 mmol/l) i bez wcześniejszego zawału, stosowanie 40 mg prawastatyny przez średnio 4,8 roku zmniejszyło względne ryzyko zgonu z powodu choroby wieńcowej o 31% (p=0,0001), całkowitej umieralności sercowo-naczyniowej o 32% (p=0,03) oraz całkowitej umieralności o 24% (p=0,039). W badaniach LIPID (n=9014) i CARE (n=4159) potwierdzono skuteczność w prewencji wtórnej, gdzie prawastatyna 40 mg/dobę obniżyła m.in. względne ryzyko zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca o 24% (p=0,0004) i ryzyko udaru mózgu o 19-32% (p=0,048 i p=0,032). W obu badaniach około 80% pacjentów stosowało kwas acetylosalicylowy. Korzyści nie są potwierdzone u pacjentów >65-75 lat oraz u osób z trójglicerydami >4-6 mmol/l po diecie.
angiografia wieńcowa, angioplastyka wieńcowa, apolipoproteina A, apolipoproteina B, biosynteza cholesterolu, cholesterol całkowity, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dojrzewanie płciowe, HDL cholesterol, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, immunosupresja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, prewencja pierwotna, prewencja wtórna, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przeszczep nerki, przeszczep serca, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, trójglicerydy, udar mózgu, VLDL-cholesterol, względne ryzyko, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w dawkach od 10 mg do 80 mg/dobę, który znacząco obniża stężenia LDL-C (o 41-61%), cholesterolu całkowitego (o 30-46%), apolipoproteiny B (o 34-50%) oraz triglicerydów (o 14-33%), jednocześnie nieznacznie zwiększając HDL-C. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy cholesterolu w wątrobie, zwiększeniu liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz nasileniu katabolizmu LDL. W badaniach klinicznych, takich jak REVERSAL, MIRACL, ASCOT-LLA, CARDS i SPARCL, wykazano, że atorwastatyna zmniejsza progresję miażdżycy, ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej oraz udarów niedokrwiennych, przy czym dawka 80 mg wykazuje większą skuteczność w redukcji parametrów lipidowych i stanu zapalnego (CRP o 36,4%) niż dawki niższe lub inne statyny (np. prawastatyna). W badaniu ASCOT-LLA odnotowano redukcję względnego ryzyka zakończonej zgonem choroby wieńcowej i zawału mięśnia sercowego o 36% przy dawce 10 mg/dobę.
apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, przemijający napad niedokrwienny, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, skala Tannera, triglicerydy, udar krwotoczny, udar lakunarny, udar mózgu, udar niedokrwienny, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, stosowanie rozuwastatyny w dawkach od 5 do 40 mg skutkowało znaczącym obniżeniem LDL-C (do -63%), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz nieHDL-C (do -60%), przy jednoczesnym wzroście HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już po 1 tygodniu, osiągając 90% maksymalnej odpowiedzi po 2 tygodniach, a pełną stabilizację po 4 tygodniach terapii. Skuteczność leku jest niezależna od czynników demograficznych i współistniejących chorób, takich jak cukrzyca czy rodzinna hipercholesterolemia.
bezwzględne zmniejszenie ryzyka, ból brzucha, ból mięśni, ból pleców, cholesterol całkowity, cholesterol frakcji HDL, cholesterol frakcji LDL, cholesterol frakcji nieHDL, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, ezetymib, incydent sercowo-naczyniowy, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, mieszana dyslipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy VLDL, wysypka, wytwarzanie VLDL, zapalenie nosogardła, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kornam 5 mg
Terazosyna, substancja czynna leku Kornam, jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-1-adrenergicznych o długotrwałym działaniu, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na zmniejszeniu całkowitego oporu obwodowego poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem, przy jednoczesnym braku istotnego wpływu na ciśnienie u normotensyjnych chorych z BPH. Terazosyna rozluźnia mięśnie gładkie szyi pęcherza moczowego i gruczołu krokowego, co zwiększa szybkość wydalania moczu i redukuje objawy związane z rozrostem. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po około 2 tygodniach, a pełny efekt po 4-6 tygodniach terapii.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, astma, BPH, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, cukrzyca, dna moczanowa, grupa farmakoterapeutyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, noradrenalina, obciążenie serca, opór obwodowy, pęcherz moczowy, profil lipidowy, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, renina, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja czynna, terazosyna, triglicerydy, wypieracz pęcherza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atoris 60 mg
Atoris, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek stosuje się jako uzupełnienie terapii dietetycznej u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacje stylu życia nie przynoszą wystarczającej poprawy parametrów lipidowych, takich jak cholesterol całkowity, LDL, apolipoproteina B i triglicerydy. W przypadku homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii Atoris może być stosowany jako terapia wspomagająca lub alternatywna, np. gdy inne metody hipolipemizujące są niedostępne. Ponadto, lek jest zalecany w profilaktyce pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem, w połączeniu z modyfikacją innych czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, palenie tytoniu czy brak aktywności fizycznej.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, ciśnienie tętnicze, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, leczenie hipolipemizujące, nietolerancja laktozy, parametry lipidowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, tabletka powlekana, terapia dietetyczna, triglicerydy, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Formetic 500 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Formetic, jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy biguanidów (kod ATC: A10B A02), skutecznym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania obejmuje hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości mięśni oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. Metformina nie stymuluje wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo, lek poprawia profil lipidowy, obniżając stężenia cholesterolu całkowitego, LDL oraz trójglicerydów, co jest istotne w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z cukrzycą typu 2. Badanie UKPDS wykazało, że u pacjentów z nadwagą stosujących metforminę ryzyko powikłań cukrzycowych wynosiło 29,8 zdarzeń/1000 pacjentolat (vs. 43,3 przy samej diecie), a śmiertelność związana z cukrzycą 7,5 zdarzeń/1000 pacjentolat (vs. 12,7 przy diecie), co potwierdza kliniczną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, hirsutyzm, indukcja owulacji, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, PCOS, pochodna biguanidu, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie cukrzycowe, profil lipidowy, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy, synteza glikogenu, trądzik, transporter glukozy, trójglicerydy, UKPDS, wychwyt glukozy, wydzielanie insuliny, zawał mięśnia sercowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wybiórcze i kompetycyjne hamowanie enzymu kluczowego dla syntezy cholesterolu, prowadząc do zwiększenia ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz zmniejszenia produkcji VLDL. W efekcie obserwuje się istotne obniżenie stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -35%) oraz nie-HDL-C i ApoB, a także wzrost HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko (już po 1 tygodniu) i utrzymuje się długotrwale, co potwierdzają badania kliniczne u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią. U dzieci i młodzieży (wiek 6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną rozuwastatyna w dawkach 5-20 mg/dobę powoduje redukcję LDL-C o 38-50%, bez negatywnego wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową.
cholesterol całkowity, dyslipidemia, fenofibrat, frakcja nieHDL-C, grubość ściany tętnicy szyjnej, HDL cholesterol, hipercholesterolemia typu IIa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, LDL cholesterol, lipoproteina ApoB, mewalonian, mialgia, miażdżyca naczyń tętniczych, pierwotna mieszana dyslipidemia, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, triglicerydy, VLDL-cholesterol, współczynnik aterogenny, wytwarzanie VLDL, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Medreg 20 mg
Atorvastatin Medreg to preparat zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują hipercholesterolemię pierwotną (w tym heterozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną) u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, a także hiperlipidemię złożoną typów IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest stosowany, gdy dieta i metody niefarmakologiczne nie przynoszą wystarczającej poprawy parametrów lipidowych, takich jak cholesterol całkowity, LDL, apolipoproteina B oraz triglicerydy. Ponadto, Atorvastatin Medreg jest wskazany w leczeniu homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii u dorosłych jako terapia uzupełniająca, np. w połączeniu z aferezą LDL, oraz w prewencji pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta lecznicza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza, leczenie hipolipemizujące, leczenie niefarmakologiczne, prewencja sercowo-naczyniowa, triglicerydy, układ mięśniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clarzole 2,5 mg
Letrozol, niesteroidowy inhibitor aromatazy z grupy leków endokrynologicznych (kod ATC: L02B G04), jest stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie, gdzie wzrost guza jest zależny od estrogenów. Lek działa poprzez selektywne, konkurencyjne hamowanie enzymu aromatazy, co prowadzi do znacznego obniżenia stężenia estronu i estradiolu w surowicy (o 75-95%) już po pojedynczej dawce 0,1-2,5 mg, z maksymalnym efektem w ciągu 48-78 godzin. Letrozol nie wpływa na produkcję innych steroidów nadnerczowych, androgenów ani na funkcję osi podwzgórze-przysadka-tarczyca, co eliminuje potrzebę suplementacji glikokortykoidami lub mineralokortykoidami. W badaniach klinicznych, w tym w wieloośrodkowym badaniu BIG 1-98, letrozol wykazał przewagę nad tamoksyfenem w leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi z receptorami hormonalnymi, poprawiając 5-letnie przeżycie bez choroby (84% vs 81,4%, HR 0,87; p=0,01) oraz wykazując korzystny trend w przeżywalności całkowitej (HR 0,89; p=0,08). Terapia sekwencyjna tamoksyfen-letrozol nie wykazała istotnych korzyści w porównaniu z monoterapią.
aromataza, biosynteza estrogenów, bóle mięśni, cholesterol całkowity, estron i estradiol, gęstość mineralna kości, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, leczenie neoadjuwantowe, leczenie oszczędzające pierś, letrozol, niedobór estrogenów, niesteroidowy inhibitor aromatazy, osteopenia, osteoporoza, przerzuty odległe, przeżycie bez choroby, przeżywalność całkowita, rak drugiej piersi, receptory hormonalne, suchość pochwy, tamoksyfen, uderzenia gorąca, wczesny rak piersi, wznowa raka piersi, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sortis 20 20 mg
Sortis (atorwastatyna) w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg jest wskazany do leczenia zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej (typy IIa i IIb wg Fredricksona). Lek stosuje się u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 10. roku życia, gdy modyfikacja stylu życia i dieta nie przynoszą oczekiwanej poprawy profilu lipidowego. Sortis obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na redukcję ryzyka miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej lek jest stosowany jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub jako alternatywa, gdy inne metody są niedostępne.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna, blaszki miażdżycowe, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, ciśnienie tętnicze, dieta niskocholesterolowa, glikemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hiperlipidemia złożona, hipertriglicerydemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lipidogram, miażdżyca, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, sól wapniowa atorwastatyny, terapia uzupełniająca, tłuszcze nasycone, tłuszcze trans, triglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxanorm 2 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym antagonistą postsynaptycznych alfa-1-adrenoreceptorów, wykazuje podwójny mechanizm działania, co umożliwia jej zastosowanie zarówno w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Lek powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszając obwodowy opór naczyniowy i obniżając ciśnienie tętnicze przez 24 godziny po podaniu dawki dobowej, z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach. W terapii nadciśnienia doksazosyna nie wywołuje rozwoju tolerancji, rzadko powoduje tachykardię czy wzrost aktywności reninowej osocza, a jej stosowanie wiąże się z korzystnym profilem lipidowym: obniżeniem triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz wzrostem stosunku HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%. Ponadto lek hamuje przerost lewej komory, agregację płytek, zwiększa aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu oraz poprawia wrażliwość na insulinę u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, co może redukować ryzyko sercowo-naczyniowe.
adrenoreceptor alfa-1, agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, astma oskrzelowa, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dysfagia, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, działanie hipotensyjne, efekt terapeutyczny, frakcja LDL cholesterolu, gospodarka lipidowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, przerost lewej komory serca, receptor alfa-1-adrenergiczny, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon substancji czynnych
Sewelamer – Właściwości farmakodynamiczne
Sewelamer jest niewchłanialnym, usieciowanym polimerem wiążącym fosforany w przewodzie pokarmowym poprzez protonowane grupy aminowe, co skutkuje obniżeniem stężenia fosforanów w surowicy. W badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych hemodializie, węglan sewelameru (dawka trzy razy dziennie) wykazał równoważność terapeutyczną z chlorowodorkiem sewelameru, utrzymując średnie stężenia fosforanów na poziomie około 1,5–1,7 mmol/l. Sewelamer nie zawiera wapnia, co zmniejsza ryzyko hiperkalcemii w porównaniu do leków wiążących fosforany oparte na związkach wapnia. Ponadto, lek wiąże kwasy żółciowe, co prowadzi do obniżenia cholesterolu całkowitego i LDL o 15-39% bez wpływu na triglicerydy, HDL i albuminy, jednak może zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K). W monoterapii sewelamer nie wykazuje spójnego wpływu na stężenie parathormonu (iPTH), dlatego w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc zaleca się jego stosowanie w ramach terapii skojarzonej, obejmującej suplementację wapnia i witaminy D lub jej analogów.
25-dihydroksy-witamina D3, chlorowodorek sewelameru, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka fosforanowo-wapniowa, gospodarka wapniowa, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, iPTH, kod ATC, kwasy żółciowe, parathormon, powierzchnia ciała, przewlekła choroba nerek, sewelamer, stężenie fosforanów, układ pokarmowy, węglan sewelameru, wiązanie fosforanów, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wtórna nadczynność przytarczyc, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosucard 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje silne działanie hipolipemizujące poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz hamowanie syntezy lipoprotein VLDL, co skutkuje znaczącym obniżeniem stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (-46%), triglicerydów (-28%) oraz ApoB (-54%), a także wzrostem HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni i utrzymuje się podczas kontynuacji terapii. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono w różnych populacjach, w tym u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią, a także u dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną postacią choroby, gdzie redukcja LDL-C wynosiła do 50% przy dawkach 5-20 mg. W badaniu JUPITER (n=17802) stosowanie 20 mg rozuwastatyny przez 2 lata obniżyło LDL-C o 45% (p<0,001) i zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem (Framingham >20%, SCORE ≥5%).
cholesterol całkowity, choroba sercowo-naczyniowa, działanie hipolipemizujące, ezetymib, fenofibrat, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, infekcja układu moczowego, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks błony środkowej i wewnętrznej tętnicy szyjnej, LDL cholesterol, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, miażdżyca subkliniczna, mieszana dyslipidemia, niacyna, pierwotna hipercholesterolemia, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, triglicerydy, zabieg aferezy, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Suvardio 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, jest selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz zwiększenia HDL-C. Działanie leku opiera się na zwiększeniu ekspresji receptorów LDL w wątrobie oraz hamowaniu syntezy VLDL, co skutkuje poprawą profilu lipidowego, w tym korzystną modyfikacją wskaźników ryzyka sercowo-naczyniowego (LDL-C/HDL-C, Total-C/HDL-C, ApoB/ApoA-I). Efekt terapeutyczny jest dawkozależny, z redukcją LDL-C o 45% przy dawce 5 mg i do 63% przy dawce 40 mg, a pełna odpowiedź osiągana jest zwykle po 4 tygodniach terapii. Rozuwastatyna wykazuje skuteczność u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z cukrzycą oraz rodzinną hipercholesterolemią.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, ból brzucha, ból mięśni, ból pleców, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, efekt terapeutyczny, fenofibrat, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipertriglicerydemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks intima-media, lipidemia, lipoproteina VLDL, miażdżyca subkliniczna, niacyna, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, triglicerydy, triglicerydy VLDL, wysypka, zaburzenie lipidowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie nosogardzieli - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pitamet 4 mg
Lek Pitamet, zawierający pitawastatynę w postaci soli wapnia, jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 2 mg i 4 mg, przeznaczonych do obniżania podwyższonego stężenia całkowitego cholesterolu (TC) oraz cholesterolu LDL (LDL-C). Wskazania do stosowania obejmują pierwotną hipercholesterolemię u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6 roku życia, a także rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemię oraz mieszaną dyslipidemię. Lek jest zalecany w sytuacjach, gdy dieta i inne metody niefarmakologiczne, takie jak zwiększona aktywność fizyczna, nie przynoszą wystarczających efektów terapeutycznych w normalizacji profilu lipidowego.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, dieta niskocholesterolowa, dyslipidemia mieszana, inhibitory reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, pitawastatyna, profil lipidowy, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, statyny, tabletki powlekane - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapina Viatris 5 mg
Olanzapina, należąca do grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania farmakologicznego dzięki wysokiemu powinowactwu (Ki < 100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Mechanizm terapeutyczny opiera się na antagonistycznym działaniu wobec tych receptorów, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, stanów maniakalnych oraz stabilizacji nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Badania PET i SPECT potwierdziły selektywne wysycenie receptorów serotoninowych i dopaminowych, co wiąże się z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych i działaniem anksjolitycznym. W badaniach klinicznych olanzapina wykazała istotną poprawę objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz skuteczność w redukcji objawów maniakalnych, przewyższając placebo i wykazując porównywalną skuteczność do haloperydolu i walproinianu.
anksjolityk, antagonista receptorowy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, efekt terapeutyczny, epizod depresyjny, epizod maniakalny, haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, neuroleptyk, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, profilaktyka nawrotów, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stan maniakalny, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kamiren 4 mg
Doksazosyna, będąca antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje podwójne zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Jej selektywność wobec podtypu alfa1A, dominującego w gruczole krokowym (ponad 70%), umożliwia skuteczne rozluźnienie mięśni gładkich układu moczowego, co poprawia przepływ moczu i łagodzi objawy BPH. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny po jednorazowej dawce, z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach, bez rozwoju tolerancji i z minimalnym ryzykiem tachykardii czy wzrostu aktywności reninowej. Doksazosyna korzystnie wpływa na profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka choroby wieńcowej.
adrenoreceptor alfa1, agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, alfa1-adrenoreceptor, astma, beta-adrenolityk, cewka moczowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, efekt hipotensyjny, frakcja LDL, gospodarka lipidowa, komplikacja sercowo-naczyniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, mięsień gładki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, przerost lewej komory serca, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy całkowite, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxanorm 1 mg
Doksazosyna, będąca antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje podwójne zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Jej mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu receptorów alfa1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i obniżenia oporu naczyniowego, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po jednorazowej dawce. W BPH doksazosyna blokuje głównie podtyp 1A receptorów alfa-1, dominujący w gruczole krokowym (>70%), co przekłada się na poprawę parametrów urodynamicznych, zmniejszenie objawów takich jak częstomocz, nokturia i zaleganie moczu oraz poprawę jakości życia pacjentów. Lek nie powoduje rozwoju tolerancji, nie zwiększa aktywności reninowej osocza ani tachykardii, a także wykazuje korzystny wpływ na profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13% wartości wyjściowej.
agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, alfa1-adrenoreceptor, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, dysfunkcja lewokomorowa, dysuria, efekt hipotensyjny, gospodarka węglowodanowa, gruczoł krokowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nokturia, przerost lewej komory serca, reakcja ortostatyczna, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, tolerancja na lek, triglicerydy, wrażliwość na insulinę, zaburzenia erekcji, zaleganie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Wysoki poziom cholesterolu – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Podwyższone stężenia cholesterolu całkowitego (TC) oraz LDL-C są silnie skorelowane ze zwiększonym ryzykiem zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych (CVD), podczas gdy HDL-C wykazuje efekt ochronny. Meta-analizy wskazują, że każde obniżenie LDL-C o 1 mmol/l (39 mg/dl) w terapii statynami redukuje ryzyko zdarzeń miażdżycowych o około 22%. Szczególnie istotnym wskaźnikiem prognostycznym jest stosunek trójglicerydów do HDL-C (TG/HDL-C), gdzie wyższe wartości (np. 3,38 w IV kwartylu) wiążą się z niemal dwukrotnym wzrostem ryzyka zawału serca i złożonych punktów końcowych. Dodatkowo, parametry takie jak stosunek cholesterolu nie-HDL do HDL-C oraz indeks lipemii koronarowej (LCI) korelują z ryzykiem udarów niedokrwiennych mózgu, zwłaszcza u pacjentów dializowanych, wpływając na gorsze wyniki funkcjonalne po udarze.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa serca, choroby sercowo-naczyniowe, glukoza na czczo, hemodializa, hemoglobina, hiperlipidemia, liczba białych krwinek, miażdżyca, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, terapia statynowa, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calipra 20 mg
Calipra zawierająca atorwastatynę w dawce 20 mg jest wskazana w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10 roku życia, w tym postaci rodzinnej heterozygotycznej, a także w hiperlipidemią złożoną typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredericksona. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety redukcyjnej w celu obniżenia podwyższonych parametrów lipidowych, takich jak cholesterol całkowity (TC), cholesterol LDL (LDL-C), apolipoproteina B oraz triglicerydy. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH) Calipra pełni rolę terapii pomocniczej wobec innych metod, np. aferezy LDL, lub jako alternatywa, gdy inne metody są niedostępne. Wskazaniem do terapii jest niewystarczająca skuteczność interwencji niefarmakologicznych w osiągnięciu docelowych wartości lipidów.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, dyslipidemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipolipemizujący, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, otyłość, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia skojarzona, triglicerydy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva jest kombinacją rozuwastatyny i kwasu acetylosalicylowego, stosowaną w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Rozuwastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego: redukcji LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz wzrostu HDL-C. Ponadto, rozuwastatyna obniża stężenia ApoB, nieHDL-C, VLDL-C, VLDL-TG oraz poprawia stosunki lipidowe (LDL-C/HDL-C, całkowity cholesterol/HDL-C, nieHDL-C/HDL-C, ApoB/ApoA-I), co przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego. Efekt terapeutyczny jest szybki, z początkiem działania już po tygodniu, osiągając 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu dwóch tygodni i pełną odpowiedź po czterech tygodniach terapii.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, agregacja płytek krwi, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, cyklooksygenaza, frakcja lipidowa, katabolizm, kwas acetylosalicylowy, mewalonian, profil lipidowy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, prostacyklina, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, śródbłonek naczyniowy, triglicerydy, triglicerydy VLDL, tromboksan A2, VLDL - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Rozuwastatyna, jako selektywny i kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, hamuje syntezę endogennego cholesterolu poprzez blokadę przekształcania 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu w wątrobie. Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL na hepatocytach, co intensyfikuje wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje syntezę lipoprotein VLDL, skutkując obniżeniem stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów, ApoB, nieHDL-C, VLDL-C i VLDL-TG, a także podwyższeniem HDL-C i ApoA-I. Wpływ na wskaźniki lipidowe, takie jak LDL-C/HDL-C, całkowity cholesterol/HDL-C, nieHDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I, przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego. Efekt terapeutyczny rozuwastatyny pojawia się szybko – już po 1 tygodniu, z 90% maksymalnej odpowiedzi w 2 tygodniach i pełną odpowiedzią po 4 tygodniach terapii.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, arterioskleroza, cholesterol całkowity, cholesterol endogenny, cholesterol HDL, cholesterol LDL, Europejskie Towarzystwo Arteriosklerozy, frakcja LDL, frakcja nieHDL-C, hepatocyt, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia typu IIa, hipertriglicerydemia, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, mewalonian, profil lipidowy, receptor LDL, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, triglicerydy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard 20 20 mg
Torvacard, zawierający atorwastatynę wapniową, jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych i wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, heterozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemii złożonej u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia. Lek stosuje się także w terapii homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii u dorosłych, jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy cholesterolu-LDL, lub gdy inne metody są niedostępne. Ponadto, Torvacard jest zalecany w profilaktyce pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem, jako element kompleksowej strategii redukcji czynników ryzyka, włączając modyfikację stylu życia i kontrolę innych parametrów klinicznych.
afereza cholesterolu LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, glikemia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, klasyfikacja Fredricksona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pierwotna hipercholesterolemia, podwyższony poziom lipidów, profilaktyka sercowo-naczyniowa, terapia skojarzona, zaburzenie gospodarki lipidowej, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Formetic 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Formetic, jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy biguanidów (kod ATC: A10B A02), wykazującym hipoglikemizujące działanie bez ryzyka hipoglikemii. Mechanizmy działania obejmują hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości mięśni oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. Na poziomie molekularnym metformina aktywuje syntazę glikogenu i zwiększa transport glukozy przez wszystkie typy transporterów GLUT. W badaniu UKPDS wykazano, że u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą stosowanie metforminy istotnie redukuje ryzyko powikłań cukrzycowych (29,8 vs 43,3 zdarzeń/1000 pacjentolat), śmiertelność związaną z cukrzycą (7,5 vs 12,7 zdarzeń/1000 pacjentolat), śmiertelność ogólną (13,5 vs 20,6 zdarzeń/1000 pacjentolat) oraz ryzyko zawału mięśnia sercowego (11 vs 18 zdarzeń/1000 pacjentolat) w porównaniu do samej diety lub terapii pochodnymi sulfonylomocznika/insuliną.
badanie UKPDS, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, glukoneogeneza i glikogenoliza, hipoglikemia, hirsutyzm, insulinooporność, lek hipoglikemizujący, metformina chlorowodorek, owulacja, PCOS, pochodne sulfonylomocznika, powikłania sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, stan przedcukrzycowy, syntaza glikogenu, terapia skojarzona, transporter glukozy, trójglicerydy, wchłanianie glukozy, wrażliwość na insulinę, wydzielanie insuliny, zawał mięśnia sercowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – GluaMet 50 mg + 1000 mg
GluaMet to lek złożony zawierający wildagliptynę (50-100 mg/dobę) – selektywny inhibitor DPP-4, oraz metforminę – biguanid, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Wildagliptyna hamuje rozkład inkretyn GLP-1 i GIP, co zwiększa wydzielanie insuliny zależne od glikemii oraz poprawia funkcję komórek beta trzustki (m.in. HOMA-β), a także reguluje wydzielanie glukagonu, zmniejszając wątrobowe wytwarzanie glukozy. Metformina obniża glikemię poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach, nie wywołując hipoglikemii ani przyrostu masy ciała. Badania UKPDS potwierdziły, że metformina zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycowych, śmiertelności związanej z cukrzycą i zawału serca, co podkreśla jej korzystny profil kliniczny.
chlorowodorek metforminy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, glikemia, gliklazyd, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, hormony inkretynowe, insulina bazalna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, MACE, mieszanka insulinowa, niewydolność serca, peptydaza dipeptydylowa-4, pioglitazon, proinsulina, syntaza glikogenu, transportery glukozy, triglicerydy, UKPDS, wskaźnik HOMA-β, wysepki Langerhansa, zawał mięśnia sercowego, żołądkowy peptyd hamujący - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Ezehron Duo to lek z grupy modyfikujących stężenie lipidów (kod ATC: C10BA06), łączący rozuwastatynę i ezetymib, które działają synergistycznie na obniżenie poziomu lipidów w surowicy. Rozuwastatyna jest selektywnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, zwiększającym ekspresję receptorów LDL w wątrobie, co prowadzi do intensyfikacji wychwytu i katabolizmu lipoprotein LDL oraz zmniejszenia syntezy VLDL. Ezetymib natomiast hamuje jelitowe wchłanianie cholesterolu poprzez blokadę transportera NPC1L1, redukując ilość cholesterolu dostarczanego do wątroby. W badaniach klinicznych ezetymib zmniejszał wchłanianie cholesterolu o 54% w porównaniu z placebo, nie wpływając na absorpcję innych lipidów i witamin. Rozuwastatyna wykazuje dawkozależne działanie na profil lipidowy, obniżając LDL-C do 63%, cholesterol całkowity do 46%, triglicerydy do 35%, a jednocześnie podnosząc HDL-C do 14% (dane dla dawek 5-40 mg). Efekt terapeutyczny pojawia się już po tygodniu, a pełna odpowiedź utrzymuje się przez cały czas terapii.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, badanie epidemiologiczne, białko Niemann-Pick C1-Like 1, cholesterol całkowity, cholesterol frakcji HDL, cholesterol frakcji LDL, cholesterol frakcji nieHDL, cholesterol VLDL, choroba niedokrwienna serca, hamowanie wchłaniania cholesterolu, hipercholesterolemia pierwotna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwasy żółciowe, mewalonian, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie cholesterolu LDL, transporter steroli, triglicerydy, triglicerydy VLDL, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL. W badaniach klinicznych u dorosłych z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, stosowanie dawek od 5 mg do 40 mg skutkowało znaczącym obniżeniem LDL-C (do -63%), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz ApoB (do -54%), przy jednoczesnym wzroście HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już po 1 tygodniu, z maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W badaniu JUPITER u pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% (p<0,001) oraz istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych w podgrupach wysokiego ryzyka (ARR 8,8 i 5,1 na 1000 pacjento-lat), bez wpływu na całkowitą śmiertelność. W badaniu METEOR lek spowolnił progresję grubości kompleksu błony środkowej tętnicy szyjnej (CIMT) o -0,0145 mm/rok (p<0,0001), choć związek tego parametru z ryzykiem klinicznym pozostaje niepotwierdzony.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa serca, Europejskie Towarzystwo Arteriosklerozy, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hipertriglicerydemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca subkliniczna, reduktaza HMG-CoA, skala Framingham, skala Tannera, triglicerydy, udar mózgu, współczynnik aterogenny, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Grofibrat M 267 mg
Grofibrat M, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu, jest wskazany w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn. Fenofibrat mikronizowany cechuje się zwiększoną biodostępnością, co wpływa na skuteczność terapii. Leczenie tym preparatem powinno być integralną częścią kompleksowej terapii obejmującej modyfikację stylu życia, w tym dietę ubogotłuszczową, regularną aktywność fizyczną, redukcję masy ciała oraz eliminację czynników ryzyka takich jak palenie tytoniu i nadmierne spożycie alkoholu. Preparat zawiera również 136,17 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia aterogenna, działanie niepożądane, fenofibrat mikronizowany, hipertrójglicerydemia, kompleksowa terapia, laktoza jednowodna, lek pierwszego wyboru, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nietolerancja laktozy, nietolerancja leku, ostre zapalenie trzustki, podwyższone enzymy wątrobowe, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, stężenie trójglicerydów, zaburzenie lipidowe, zapalenie trzustki