Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lacosamide Teva 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lakozamidu wykazały istotne działania niepożądane, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym, przy stężeniach odpowiadających maksymalnej zalecanej dawce klinicznej. U znieczulonych psów i małp podawano dawki 15-60 mg/kg, co skutkowało zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wydłużeniem odstępu PR i zespołu QRS oraz obniżeniem ciśnienia tętniczego. W badaniach toksyczności u szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak przerost hepatocytów, wzrost masy wątroby oraz podwyższone enzymy wątrobowe i lipidogram, przy ekspozycji około trzykrotnie wyższej niż kliniczna. Brak było istotnych zmian histopatologicznych poza przerostem hepatocytów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lacosamide Teva

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lakozamidu dostarczają istotnych informacji o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem tego leku u ludzi. Warto podkreślić, że stężenia lakozamidu w osoczu uzyskiwane podczas badań toksyczności były porównywalne lub tylko nieznacznie przekraczały stężenia obserwowane u pacjentów, co wskazuje na niewielki margines bezpieczeństwa lub jego brak w kontekście ekspozycji u ludzi.1

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa z wykorzystaniem dożylnego podania lakozamidu znieczulonym psom wykazały istotne oddziaływanie na układ sercowo-naczyniowy. Zaobserwowano przejściowe wydłużenie odstępu PR i czasu trwania zespołu QRS w zapisie elektrokardiograficznym, a także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Efekty te przypisano hamującemu działaniu leku na czynność serca. Istotne jest, że zmiany te pojawiały się przy stężeniach odpowiadających maksymalnej zalecanej dawce klinicznej.2

Dalsze badania przeprowadzone na znieczulonych psach i małpach Cynomolgus, którym podawano lakozamid w dawkach 15-60 mg/kg masy ciała, wykazały zaburzenia przewodzenia w sercu, takie jak: zmniejszenie przewodzenia przedsionkowego i komorowego, blok przedsionkowo-komorowy oraz rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe.3

Wpływ na wątrobę

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu lakozamidu u szczurów zaobserwowano niewielkie, odwracalne zmiany w wątrobie. Zmiany te wystąpiły przy dawkach wywołujących ekspozycję około trzykrotnie wyższą niż ekspozycja kliniczna u ludzi. Do obserwowanych zmian należały:4

Warto podkreślić, że poza przerostem hepatocytów nie stwierdzono innych zmian histopatologicznych w wątrobie.5

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

W badaniach oceniających wpływ lakozamidu na rozród i rozwój osobniczy u gryzoni i królików nie zaobserwowano działania teratogennego. Jednakże u szczurów odnotowano:6

  • Wzrost liczby martwych urodzeń
  • Zwiększoną śmiertelność potomstwa w okresie okołoporodowym
  • Nieznaczny spadek liczebności żywego miotu
  • Zmniejszenie masy ciała potomstwa

Efekty te obserwowano przy dawkach toksycznych dla samic, odpowiadających systemowym poziomom ekspozycji podobnym do spodziewanej ekspozycji klinicznej u ludzi. Ze względu na ograniczenia związane z toksycznością dla samic, niemożliwe było badanie wyższych poziomów ekspozycji u zwierząt. W związku z tym, dostępne dane są niewystarczające do pełnej charakterystyki potencjalnej toksyczności dla zarodka i płodu oraz działania teratogennego lakozamidu.7

Przenikanie przez barierę łożyskową

Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że lakozamid i/lub jego metabolity z łatwością przenikają przez barierę łożyskową, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.8

Toksyczność u młodych osobników

Ocena bezpieczeństwa lakozamidu u młodych zwierząt wykazała podobne rodzaje toksyczności jak u zwierząt dorosłych. U młodych szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała przy ekspozycji systemowej na poziomie podobnym do spodziewanego narażenia klinicznego.9

U młodych psów obserwowano przejściowe i zależne od dawki kliniczne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), które pojawiały się już przy poziomie narażenia systemowego niższym od oczekiwanego narażenia klinicznego u ludzi. Fakt ten zasługuje na szczególną uwagę przy rozważaniu stosowania lakozamidu u dzieci i młodzieży.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl