Właściwości farmakodynamiczne
Ximve 10 mg

Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii i zaburzeń lipidowych poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu. Po podaniu doustnym ulega aktywacji w wątrobie do formy beta-hydroksykwasu, która obniża stężenia LDL-C, VLDL-C oraz apolipoproteiny B, jednocześnie zwiększając HDL-C i obniżając triglicerydy. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, stosowanie symwastatyny w dawkach 20-40 mg/dobę wykazało istotne zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych zdarzeń wieńcowych, udarów mózgu oraz konieczności rewaskularyzacji naczyń. W badaniu HPS u 20 536 pacjentów dawka 40 mg/dobę przez 5 lat obniżyła śmiertelność całkowitą z 14,7% do 12,9% (p=0,0003) oraz ryzyko udaru niedokrwiennego o 30% (p<0,0001).

Właściwości farmakodynamiczne

Symwastatyna, substancja czynna preparatu Ximve, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (kod ATC: C10A A01). Jest to lek stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zaburzeń lipidowych, oddziałujący na kluczowy enzym szlaku biosyntezy cholesterolu.1

Mechanizm działania

Symwastatyna jest podawana doustnie w postaci nieaktywnego laktonu, który w procesie metabolizmu wątrobowego ulega hydrolizie do aktywnej formy beta-hydroksykwasu. Ten aktywny metabolit jest potężnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu katalizującego przemianę HMG-CoA w mewalonian – wczesny i kluczowy etap w szlaku biosyntezy cholesterolu. Hamowanie tego procesu bezpośrednio wpływa na szybkość syntezy cholesterolu w organizmie.2

Działanie symwastatyny powoduje zmniejszenie stężenia LDL-cholesterolu (LDL-C) zarówno w przypadkach podwyższonego, jak i prawidłowego stężenia. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) powstają z lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL) i są katabolizowane głównie poprzez specyficzne receptory LDL o wysokim powinowactwie. Mechanizm obniżania stężenia LDL przez symwastatynę obejmuje zarówno zmniejszenie stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C), jak i indukcję receptorów LDL, co prowadzi do obniżenia produkcji LDL-C oraz zwiększenia ich katabolizmu. W wyniku terapii znacząco zmniejsza się także stężenie apolipoproteiny B. Dodatkowo, symwastatyna powoduje umiarkowany wzrost stężenia HDL-cholesterolu (HDL-C) oraz obniża poziom triglicerydów (TG) w osoczu. Dzięki tym działaniom obserwuje się korzystne obniżenie stosunku cholesterolu całkowitego do HDL-C oraz stosunku LDL-C do HDL-C.3

Skuteczność kliniczna – duże ryzyko choroby wieńcowej lub istniejąca choroba wieńcowa

Skuteczność kliniczna symwastatyny została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych, w tym w badaniu HPS (Heart Protection Study), w którym oceniano wpływ leczenia u 20 536 pacjentów w wieku 40-80 lat z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub cukrzycą, z hiperlipidemią lub bez niej. W tym badaniu 10 269 pacjentów otrzymywało symwastatynę w dawce 40 mg na dobę, a 10 267 placebo przez średni okres 5 lat. Na początku badania u 33% pacjentów stężenie LDL-C wynosiło poniżej 116 mg/dl, u 25% między 116 a 135 mg/dl, a u 42% powyżej 135 mg/dl.4

W porównaniu z placebo, leczenie symwastatyną w dawce 40 mg/dobę w badaniu HPS przyniosło następujące korzyści kliniczne:5

  • Istotne zmniejszenie ryzyka śmierci z powodu wszystkich przyczyn (12,9% vs 14,7%, p=0,0003)
  • Zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (5,7% vs 6,9%, p=0,0005, bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 1,2%)
  • Zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń wieńcowych (zawał serca nieprowadzący do zgonu lub zgon z przyczyn wieńcowych) o 27% (p<0,0001)
  • Zmniejszenie konieczności rewaskularyzacji naczyń wieńcowych o 30% (p<0,0001)
  • Zmniejszenie potrzeby rewaskularyzacji naczyń obwodowych i innych niż wieńcowe o 16% (p=0,006)
  • Zmniejszenie ryzyka udaru mózgu o 25% (p<0,0001), a udaru niedokrwiennego o 30% (p<0,0001)

W podgrupie pacjentów z cukrzycą symwastatyna zmniejszała ryzyko rozwoju powikłań makronaczyniowych, konieczność rewaskularyzacji naczyń obwodowych, amputacji kończyn i występowanie owrzodzeń nóg o 21% (p=0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie ryzyka zdarzeń było podobne we wszystkich badanych podgrupach, niezależnie od obecności choroby wieńcowej, wieku, płci, obecności nadciśnienia tętniczego oraz początkowego stężenia LDL-C (nawet przy stężeniu <3,0 mmol/l).<sup data-drug="Ximve" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Symwastatyna zmniejszała potrzebę wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa) i rewaskularyzację naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30% (p < 0,0001) i 16% (p = 0,006). Symwastatyna zmniejszała o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia udaru, a do 30% zmniejszała ryzyko udaru z powodu niedokrwienia (p 6

Badanie 4S (Scandinavian Simvastatin Survival Study)

W badaniu 4S oceniono wpływ leczenia symwastatyną na śmiertelność całkowitą u 4444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych i stężeniem cholesterolu całkowitego 212-309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, pacjenci z dławicą piersiową lub po przebytym zawale mięśnia sercowego otrzymywali symwastatynę w dawce 20-40 mg na dobę (n=2221) lub placebo (n=2223) przez średni okres 5,4 lat. Terapia symwastatyną przyniosła następujące korzyści:7

  • Zmniejszenie ryzyka zgonu o 30% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%)
  • Redukcja ryzyka śmierci z powodu choroby naczyń wieńcowych o 42% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,5%)
  • Zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń wieńcowych o 34%
  • Redukcja ryzyka zakończonych i niezakończonych zgonem zdarzeń ze strony naczyń mózgowych (udar i TIA) o 28%

Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w częstości występowania zgonów niespowodowanych chorobami serca i naczyń.8

W badaniu SEARCH (Study of Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine) porównano skuteczność leczenia symwastatyną w dawce 80 mg vs 20 mg w czasie mediany obserwacji wynoszącej 6,7 roku. Badanie przeprowadzono na grupie 12 064 pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Oceniano wpływ terapii na występowanie poważnych zdarzeń naczyniowych (MVE), definiowanych jako zgon z powodu choroby wieńcowej, zawał serca bez skutku śmiertelnego, procedura rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, udar mózgu zakończony zgonem lub bez skutku śmiertelnego, lub procedura rewaskularyzacji naczyń obwodowych.9

Wyniki badania SEARCH nie wykazały istotnej różnicy w częstości występowania poważnych zdarzeń naczyniowych między grupami leczonymi różnymi dawkami symwastatyny (24,5% w grupie 80 mg vs 25,7% w grupie 20 mg; RR 0,94, 95% CI: 0,88-1,01). Bezwzględna różnica stężenia LDL-C między grupami wyniosła 0,35±0,01 mmol/l. Profil bezpieczeństwa był podobny w obu grupach, z wyjątkiem częstości występowania miopatii, która wyniosła około 1,0% w grupie przyjmującej 80 mg, w porównaniu z 0,02% w grupie leczonej dawką 20 mg. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia, a w kolejnych latach częstość ta wynosiła około 0,1% rocznie.10

Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia

Skuteczność symwastatyny została potwierdzona w badaniach porównujących różne dawki leku u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią. Zaobserwowano następujące efekty:11

Dawka symwastatyny Zmniejszenie stężenia LDL-C (hipercholesterolemia) Zmniejszenie stężenia TG (mieszana hiperlipidemia) Wzrost stężenia HDL-C (mieszana hiperlipidemia)
10 mg/dobę 30%
20 mg/dobę 38%
40 mg/dobę 41% 28% 13%
80 mg/dobę 47% 33% 16%
Placebo 2% 3%

Skuteczność u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono badanie z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną placebo obejmujące 175 pacjentów (99 chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz 76 dziewcząt, u których minął co najmniej rok od pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 roku) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (heFH). Pacjentów przydzielono losowo do grupy otrzymującej symwastatynę lub placebo przez 24 tygodnie. Kryteria włączenia obejmowały wyjściowe stężenie LDL-C między 160 i 400 mg/dl oraz stężenie LDL-C u co najmniej jednego rodzica >189 mg/dl. 189 mg/dl.”>12

Schemat dawkowania symwastatyny (podawanej raz dziennie wieczorem) obejmował:

  • 10 mg przez pierwsze 8 tygodni
  • 20 mg przez kolejne 8 tygodni
  • 40 mg w ostatnim okresie

W 24-tygodniowym przedłużeniu badania 144 pacjentów kontynuowało leczenie symwastatyną w dawce 40 mg lub placebo.13

Po 24 tygodniach leczenia symwastatyna wykazała skuteczność w obniżeniu parametrów lipidowych:

  • Obniżenie średniego stężenia LDL-C do 124,9 mg/dl (zakres: 64,0-289,0 mg/dl) w grupie symwastatyny vs 207,8 mg/dl (zakres: 128,0-334,0 mg/dl) w grupie placebo
  • Zmniejszenie średniego stężenia LDL-C o 36,8% (vs wzrost o 1,1% w grupie placebo)
  • Obniżenie stężenia Apo B o 32,4% (vs wzrost o 0,5% w grupie placebo)
  • Zmniejszenie mediany stężenia TG o 7,9% (vs 3,2% w grupie placebo)
  • Zwiększenie średniego stężenia HDL-C o 8,3% (vs 3,6% w grupie placebo)

Wyniki uzyskane w przedłużonej fazie badania (do 48 tygodni) były porównywalne z wynikami uzyskanymi w badaniu głównym. Należy podkreślić, że długoterminowe korzyści ze stosowania symwastatyny w odniesieniu do zdarzeń sercowo-naczyniowych u dzieci z heFH nie zostały ustalone. Nie przeprowadzono również badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania dawek powyżej 40 mg na dobę u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, ani nie ustalono długotrwałej skuteczności leczenia symwastatyną w dzieciństwie w kontekście zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.14

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl