badanie karcynogenności
Badanie karcynogenności to proces laboratoryjny mający na celu określenie zdolności substancji chemicznej, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania nowotworów. Jest kluczowym elementem toksykologii i bezpieczeństwa farmakologicznego, pomagającym zidentyfikować potencjalne zagrożenia dla zdrowia publicznego.
Standardowe badania karcynogenności obejmują testy in vitro (np. test Amesa wykrywający mutagenność DNA) oraz długoterminowe badania in vivo na modelach zwierzęcych. Zwykle przeprowadza się je na gryzoniach, eksponując je na różne dawki badanej substancji przez okres 18-24 miesięcy, aby zaobserwować rozwój guzów.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje w pięciu grupach: od karcynogennych dla ludzi (Grupa 1) do prawdopodobnie niekarcynogennych (Grupa 4). Ocena karcynogenności jest procesem złożonym, uwzględniającym dane z badań epidemiologicznych, mechanistycznych i eksperymentalnych.
W medycynie wyniki badań karcynogenności mają kluczowe znaczenie przy rejestracji nowych leków, ocenie bezpieczeństwa chemikaliów przemysłowych, dodatków do żywności oraz w opracowywaniu regulacji dotyczących narażenia zawodowego i środowiskowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ostemax 70 comfort 70 mg
Przedkliniczne badania kwasu alendronowego, substancji czynnej leku Ostemax 70 comfort, wykazały toksyczność nerkową przy dawkach doustnych ≥2 mg/kg mc./dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) manifestującą się ogniskami zapalnymi bez zaburzeń czynności nerek. Toksyczność przewodu pokarmowego obserwowano przy dawkach >2,5 mg/kg mc./dobę, ograniczoną do działania miejscowego na błonę śluzową u gryzoni. Długoterminowe badania karcynogenności u myszy (dawki 1-10 mg/kg mc./dobę) i szczurów (1 i 3,75 mg/kg mc./dobę) wykazały wzrost częstości gruczolaków gruczołu Harderiana oraz komórek okołopęcherzykowych tarczycy, odpowiednio, przy dawkach odpowiadających do 1,2-krotności maksymalnej dawki 40 mg stosowanej u ludzi (przeliczenie na mg/m²). Znaczenie kliniczne tych zmian u ludzi pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, bisfosfonian, choroba Pageta, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, gruczolak gruczołu Harderiana, gruczolak komórek okołopęcherzykowych tarczycy, hepatocyt szczurzy, kwas alendronowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test mikrobiologiczny, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kora kruszyny (Rhamnus frangula L.) zawiera związki antranoidowe, takie jak emodyna, frangulina, chryzofanol i fiscjon, które wykazują potencjalne działanie genotoksyczne i mutagenne w badaniach in vitro (np. test mutacji V79-HGPRT, test UDS na hepatocytach szczura). Jednak większość badań in vivo nie potwierdza tych właściwości. Emodyna wykazuje wpływ na długość cyklu rujowego u myszy, a jej toksyczność reprodukcyjna jest związana głównie z toksycznością u matek spowodowaną działaniem przeczyszczającym. Dwuletnie badania karcynogenności na szczurach i myszach dały niejednoznaczne wyniki, z potencjalnym ryzykiem karcynogenezy w nerkach oraz okrężnicy/jelicie ślepym. W badaniach klinicznych wyniki dotyczące związku między stosowaniem preparatów z kory kruszyny a rakiem okrężnicy są sprzeczne, a czynniki takie jak przewlekłe zaparcia i dieta mogą wpływać na ocenę ryzyka.
aberracja chromosomowa, aloe-emodyna, badanie karcynogenności, chryzofanol, cykl rujowy, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeczyszczające, działanie teratogenne, emodyna, fiscjon, frangulina, genotoksyczność, hepatocyt pierwotny, hiperplazja nabłonka, kora kruszyny, naciek bazofilowy, nefropatia, nieplanowa synteza DNA, rak okrężnicy, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaparcie, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromocorn 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromokryptyny wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnego potencjału toksycznego po pojedynczej dawce oraz toksyczności przy dawkach wielokrotnych do 25-krotności maksymalnych stężeń terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały istotnych zagrożeń, a karcynogenność była ograniczona do specyficznych dla szczurów nowotworów macicy, co nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Nie stwierdzono również istotnego ryzyka toksycznego wpływu na reprodukcję. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa bromokryptyny w dawce terapeutycznej 2,5 mg.
agonista dopaminergiczny, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bromokryptyna, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, nowotwór macicy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test farmakologiczny i toksykologiczny, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symformin XR 750 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Symformin XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długoterminowej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie karcynogenne, metformina chlorowodorek, ocena farmakologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Symformin XR, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daroxomb 110 mg
W badaniach przedklinicznych dabigatranu eteksylanu (Daroxomb) nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, mimo obserwacji działań toksycznych związanych z nasilonym efektem przeciwkrzepliwym substancji. Wpływ na płodność samic objawiał się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionego jaja przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów). W toksyczności rozwojowej u szczurów i królików zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodka oraz wzrost wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawkach 4-krotnie wyższych niż u ludzi.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, płodność samic, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, właściwości przeciwkrzepliwe, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum forte 200 mg
Preparat Soledum forte zawierający 1,8-cyneol w dawce 200 mg wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów LD50 po podaniu doustnym wyniosła 2480 mg/kg masy ciała, a objawy zatrucia obejmowały zanikanie czynności życiowych i śpiączkę, bez późnych zgonów. W badaniach subchronicznych (4 tygodnie, dawka 1200 mg/kg/dobę) u szczurów i myszy nie stwierdzono uszkodzeń narządów ani kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w krótkim okresie. Testy bakteryjne nie wykazały potencjału mutagennego, a krótkoterminowe badania karcynogenności dały wynik negatywny, choć brak jest danych długoterminowych dotyczących rakotwórczości.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 4 mg
Badania przedkliniczne peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi odwracalnymi uszkodzeniami po podaniu doustnym u szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor ACE, lek może powodować poważne powikłania w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek) oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec WZF 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF (10 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test farmakologiczny bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, wpływ na rozrodczość, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały, że dawki letalne doustne u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. Jednakże toksyczność przewlekła ujawniła istotne różnice między gatunkami: u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę (około 25-krotnie wyższe niż ekspozycja u ludzi). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność hematologiczną i narządową, a dawka 1 mg/kg/dobę (odpowiadająca ekspozycji terapeutycznej u ludzi) powodowała odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne leukopenie, wskazując na wąski margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności u małp i królików potwierdziły wysokie ryzyko wad rozwojowych, w tym atrezji odbytu, wad kończyn i anomalii narządów wewnętrznych, przy dawkach toksycznych dla samic. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak badań karcynogenności pozostawia niepełną ocenę ryzyka nowotworowego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, przepona wadliwie rozwinięta, ryzyko nowotworowe, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Chmiel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos) wskazują na niską toksyczność zarówno przy podawaniu krótkotrwałym, jak i przewlekłym. Testy mutagenności, takie jak test Amesa z wykorzystaniem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100, wykazały słaby potencjał mutagenny wyciągów wodno-alkoholowych z chmielu, jednak bardziej zaawansowane badania genotoksyczności przyniosły wyniki negatywne, sugerując brak istotnego ryzyka genotoksycznego. Brak jest jednak danych dotyczących genotoksyczności wyciągów wodnych oraz kompleksowych badań karcynogenności, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W dokumentacji produktu Nervosol K wskazano możliwość efektu genotoksycznego i rakotwórczego przy znacznej ekspozycji na promieniowanie UV, jednak bez potwierdzenia mechanizmu specyficznego dla substancji czynnych chmielu.
badanie karcynogenności, działanie estrogenne, działanie rakotwórcze, działanie uspokajające i nasenne, frakcja wodna, gonadotropina, Lupuli strobili, mutagenność i genotoksyczność, nalewka z szyszek chmielu, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój potomstwa, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, szyszka chmielu, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na reprodukcję, wrażliwość jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daneb 5 mg
Na podstawie kompleksowych badań przedklinicznych nebiwololu, substancji czynnej leku Daneb 5 mg, nie stwierdzono istotnych zagrożeń genotoksycznych ani mutagennych. Standardowe testy oceniające zdolność do uszkadzania materiału genetycznego wykazały brak właściwości mutagennych i genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo farmakologiczne tego beta-blokera w kontekście potencjalnego ryzyka genetycznego u pacjentów.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, beta-bloker, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, model zwierzęcy, nebiwolol, nebiwololu chlorowodorek, ocena bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, potencjalne ryzyko, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beplasot 6 mg + 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Beplasot, zawierającego 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, opierają się na szczegółowej analizie danych dotyczących obu substancji czynnych osobno. Badania toksyczności wielokrotnego podawania, farmakologiczne oraz ocena wpływu na płodność i rozwój prenatalny nie wykazały istotnych nieprawidłowości ani ryzyka dla ludzi. Parametry fizjologiczne i biochemiczne pozostawały w normie, a obserwowane efekty mieściły się w zakresie spodziewanych działań farmakologicznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkodzeń DNA, mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, działanie niepożądane, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, synergizm toksyczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaril 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, wykazały, że stosowanie dawek przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi wiąże się głównie z działaniami niepożądanymi wynikającymi z jego farmakodynamicznego efektu hipoglikemizującego. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały efektów toksycznych niezwiązanych z hipoglikemią, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, Diaril, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, obniżanie stężenia glukozy, poziom glukozy, rozwój płodowy, ryzyko rozwoju nowotworów, stymulacja wydzielania insuliny, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie genetyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatów nagietka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nalewki z kwiatów nagietka (Calendula officinalis L. flos), stosowanej w stężeniu 90 mg/g w maści Scaldex, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przewlekłego. Badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z aplikacją nalewki w dawkach odpowiadających klinicznemu zastosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, etanol, genotoksyczność, mutacja genowa, nalewka z kwiatów nagietka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Scaldex, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Eugia 15 mg
Dane przedkliniczne lenalidomidu wykazały, że dawki letalne ostre u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach długoterminowych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Przy dawkach 1-2 mg/kg/dobę przez rok obserwowano odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, a dawka 1 mg/kg/dobę odpowiadająca ekspozycji klinicznej wiązała się z łagodnym zmniejszeniem leukocytów.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność leku, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Vitabalans 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Metformin Vitabalans 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na specyficzne narządy docelowe ani efekty kumulacyjne, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów przy różnych dawkach.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa metforminy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HERBAPini (442 mg + 64 mg + 3 mg)/5 ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego HERBAPINI syrop, zawierającego fosforan kodeiny, wyciąg płynny z pędów sosny oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego, opierają się na analizie poszczególnych składników, gdyż brak jest kompleksowych badań toksykologicznych całego preparatu. Nie wykazano działania mutagennego dla alfa-pinenu, trans-anetolu, wapnia mleczanu oraz fosforanu kodeiny. Badania karcynogenności trans-anetolu u myszy i samców szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego, jednak u samic szczurów zaobserwowano przypadki raka wątrobowokomórkowego, co wskazuje na różnice płciowe w odpowiedzi na tę substancję. Fosforan kodeiny nie wykazał potencjału rakotwórczego w badaniach na gryzoniach.
alergia kontaktowa, alfa-pinen, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, fosforan kodeiny, kodeina, kontaktowe zapalenie skóry, mleczan wapnia, nalewka z owocu kopru włoskiego, parametr reprodukcyjny, potencjał rakotwórczy, rak wątrobowokomórkowy, reakcja dermatologiczna, trans-anetol, wyciąg z pędów sosny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek, przy stosowaniu terapeutycznych dawek produktu Metformin Bluefish 500 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt nie ujawniły działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem leku. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, potwierdziły brak potencjału mutagennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, lek pierwszego wyboru, metforminy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa remifentanylu wykazały, że lek wpływa na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) w wyizolowanych włóknach Purkiniego psów przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest odpowiednio 12- i 119-krotnie wyższym stężeniem niż maksymalne stężenie wolnego związku po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. W badaniach toksyczności ostrej u myszy, szczurów i psów obserwowano typowe objawy intoksykacji opioidowej, z najniższą dawką śmiertelną u samców szczurów wynoszącą 5 mg/kg. U psów stwierdzono odwracalne krwawienia śródczaszkowe spowodowane hipoksją, które ustępowały po 14 dniach od zaprzestania podawania leku. W toksyczności przewlekłej remifentanyl podawany dożylnie w szybkich wstrzyknięciach powodował zahamowanie ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, natomiast podawanie we wlewie nie wywoływało tych zmian.
analog fentanylu, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, depresja oddechowa, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, intoksykacja opioidem, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok mózgowy, mutacja TK, ośrodek oddechowy, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, włókna Purkiniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lynagex XR 82,5 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Lusama, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W modelach zwierzęcych obserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak sedacja, pobudzenie oraz ataksja, zależne od dawki i czasu ekspozycji. W dawkach przekraczających 5-krotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy standardowych dawkach, a toksyczność płodowa i wpływ na płodność pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż kliniczne. Ponadto, pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badanie karcynogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekspozycja terapeutyczna, karcynogeneza, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, sedacja, substancja czynna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe Aflofarm –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe Aflofarm, będący złożonym preparatem zawierającym nalewki z korzenia kozłka lekarskiego, liści mięty pieprzowej, ziela dziurawca oraz nalewkę gorzką, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest formalnych badań toksykologicznych, genotoksyczności, toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, karcynogenności oraz farmakologicznego bezpieczeństwa, które są standardowo wymagane do oceny ryzyka stosowania leków. Składniki preparatu są jednak tradycyjnie stosowanymi ekstraktami roślinnymi, co może stanowić podstawę do oceny ich bezpieczeństwa na podstawie doświadczenia klinicznego, a nie formalnych badań przedklinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, choroba wątroby, intraktum z dziurawca, krople doustne, nalewka gorzka, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, olejek miętowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od alkoholu, wyciąg roślinny, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardura XL 4 mg
Badania przedkliniczne doksazosyny, substancji czynnej preparatu Cardura XL, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Długotrwałe testy karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 8- i 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę), nie potwierdziły ryzyka nowotworowego. Testy mutagenności również nie wykazały efektów genotoksycznych na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W badaniach dotyczących płodności u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji AUC u ludzi przy dawce 12 mg/dobę), jednak efekt ten był odwracalny i nie występował przy niższych dawkach. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach 300-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi odnotowano obniżoną przeżywalność płodów.
AUC, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, Cardura XL, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, funkcja rozrodcza, ryzyko genotoksyczne, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnego, uszkodzenia narządów, działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego. Maksymalnie tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe pod względem wartości AUC niż maksymalne dawki zalecane u ludzi. Badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Wpływ na rozrodczość oceniano na szczurach, królikach i myszach, gdzie nie stwierdzono działania teratogennego.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie kliniczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, maksymalna tolerowana dawka, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, test mutagenności, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Haemophilus influenzae – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania liofilizatu OM-85, zawierającego Haemophilus influenzae oraz inne składniki bakteryjne, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności wielokrotnego dawkowania, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne, nie wykazały zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani uszkodzeń narządów wewnętrznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie karcynogenności, Broncho-Vaxom, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, Haemophilus influenzae, liofilizat bakteryjny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój zarodka, toksyczność wielokrotnego dawkowania, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Badania przedkliniczne lenalidomidu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi (na podstawie AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność i śmiertelność, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej ekspozycji ludzkiej. Badania rozwojowe u małp wykazały wyraźne działanie teratogenne, w tym atrezję odbytu oraz liczne wady kończyn i narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę indukowały zmiany rozwojowe, takie jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, przy dawkach toksycznych dla samic.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności i karcynogenności. Badania toksykologiczne na szczurach i małpach wykazały, że głównym narządem docelowym przy długotrwałym podawaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego substancji czynnej.
badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie mutagenne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, mutagenność, peryndopryl, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek, zmiana strukturalna - Leksykon substancji czynnych
Formoterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Formoterol, długo działający β2-mimetyk (LABA), wykazuje w badaniach toksyczności na szczurach i psach głównie efekty sercowo-naczyniowe, takie jak przekrwienie, tachykardia, zaburzenia rytmu serca oraz uszkodzenia mięśnia sercowego, obserwowane przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a dwuletnie badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły istotnego ryzyka rakotwórczości przy dawkach terapeutycznych. Wysokie dawki u zwierząt laboratoryjnych wiązały się z łagodnymi nowotworami mięśni gładkich i innymi zmianami specyficznymi dla gryzoni, jednak przy dawce 10-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana u ludzi nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości występowania guzów, co wskazuje na brak klinicznego znaczenia tych obserwacji dla pacjentów stosujących formoterol w standardowych dawkach.
agonista receptora β2-adrenergicznego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, beta2-sympatykomimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dawka terapeutyczna, długo działający β2-mimetyk, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer, genotoksyczność, guz mięśni gładkich, jądro, komórka osłonki, lek β2-adrenergiczny, monoterapia, pęcherzyk Graafa, potencjał mutagenny, śmiertelność noworodków, tachykardia, torbiel jajnika, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie mięśnia sercowego, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny, szczególnie w modelach małp i królików. U małp dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie 10-20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc, przemieszczeniem nerek oraz wadami tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła minimalną dawkę letalną powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, a u małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały poważne objawy toksyczności, w tym cytopenię, krwotoki i atrofie układu chłonnego i szpiku. Dawki 1-2 mg/kg/dobę podawane do roku indukowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, z łagodnym spadkiem leukocytów przy 1 mg/kg/dobę, odpowiadającym ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie niepożądane, funkcja nerek, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakteryjna, NOAEL, ostre zatrucie, parametr morfologiczny krwi, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, śmiertelność, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, transformacja komórek zarodkowych, zaburzenie czynności, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donectil 5 mg
Przeprowadzone przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu obejmowały szeroki zakres testów na różnych gatunkach zwierząt, mających na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania leku Donectil. Donepezyl wykazał przede wszystkim zamierzone działanie cholinergiczne jako selektywny inhibitor acetylocholinoesterazy, z minimalną liczbą działań niepożądanych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, z wyjątkiem klastogenności obserwowanej jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenia terapeutyczne w osoczu. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania onkogennego, co potwierdza brak ryzyka nowotworowego przy stosowaniu leku.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, chlorowodorek donepezylu, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał mutagenny, stężenie stacjonarne w osoczu, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotny potencjał teratogenny potwierdzony w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 20 mg/kg/dobę indukowały liczne wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, oligodaktylia, polidaktylia oraz anomalie narządów wewnętrznych (np. hipoplazja pęcherzyka żółciowego, brak płata środkowego płuc). W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurow i małp stwierdzono odwracalne zmiany w mineralizacji nerek, atrofie układu chłonnego i szpiku kostnego, a także hematologiczne zaburzenia (leukopenia, anemia, trombocytopenia) przy dawkach od 1 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. Minimalna dawka letalna po podaniu doustnym przekracza 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, wskazując na niską ostrą toksyczność leku.
aberracja chromosomowa, anemia, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, hipoplazja pęcherzyka żółciowego, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przemieszczenie nerek, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność układu krwiotwórczego, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 15 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne objawy toksyczności, w tym utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku. Dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodne zmniejszenie leukocytów, przy czym 1 mg/kg/dobę odpowiada dawce ludzkiej (AUC). Badania rozwojowe u małp wykazały teratogenność lenalidomidu, manifestującą się atrezją odbytu oraz licznymi wadami kończyn i narządów wewnętrznych. U królików dawki 10 i 20 mg/kg/dobę indukowały brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, co wskazuje na toksyczne działanie na płód.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, genotoksyczność, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki czerwone i białe, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, szpik kostny, toksyczność ostra i przewlekła, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku metforminy, substancji czynnej preparatu Avamina, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu u pacjentów z cukrzycą typu 2. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w modelach zwierzęcych nie powodowało zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowe in vivo, nie wykazały potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage 500 mg 500 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Glucophage 500 mg (390 mg metforminy w tabletce), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności ani kumulacji w tkankach, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, chlorowodorek metforminy, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa metforminy, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, substancja czynna produktu leczniczego Tafen Nasal 32 μg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wskazuje na niski potencjał ryzyka klinicznego. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania budezonidu, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania donosowego w dawce 32 μg.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Polfarmex 7,5 g/15 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa laktulozy, substancji czynnej syropu Lactulosum Polfarmex (7,5 g/15 ml), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie laktulozy zwierzętom laboratoryjnym nie spowodowało klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza jej dobry profil toksykologiczny. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego nawet przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, laktuloza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pamigen 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna preparatu Pamigen, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego, przy czym działania klastogenne obserwowano jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie przekraczających poziomy terapeutyczne w osoczu pacjentów. Test mikrojądrowy in vivo u myszy potwierdził brak działania klastogennego. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania onkogennego, co eliminuje ryzyko indukcji nowotworów przy stosowaniu donepezylu.
badanie in vitro, badanie karcynogenności, badanie mutacji, badanie przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, działanie cholinergiczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, martwy płód, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, stężenie w osoczu, test mikrojądrowy in vivo, układ cholinergiczny, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salson 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu Salson (60 mg), opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych i genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wskazały na potencjał genotoksyczny gliklazydu, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Należy jednak podkreślić brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia pewne ograniczenia w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, zmniejszenie masy ciała płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibetic 2 mg 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Glibetic, nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły, że głównym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, wynikająca z mechanizmu działania leku. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek nie ujawniły specyficznych zagrożeń, a efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagenności ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania glimepirydu.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, mutacja genowa, pochodna sulfonylomocznika, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 1000 mg
Mesalazyna, substancja czynna produktu Salaza w dawce 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie wykazały działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego mesalazyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń płodności.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, funkcja filtracyjna nerek, genotoksyczność, mesalazyna, monitorowanie funkcji nerek, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozród i rozwój potomstwa, rozwój postnatalny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje niską toksyczność ostrą (LD50 >2750 mg/kg u szczurów) oraz brak istotnych efektów toksycznych w badaniach podprzewlekłych i przewlekłych, poza przewidywalnymi zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hipokaliemią. Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne: testy in vitro wykazały pozytywne efekty mutagenne przy wysokich stężeniach (43-1300 µg/ml), natomiast testy Amesa i badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach (dawki do 600 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a dane kliniczne nie potwierdzają związku między stosowaniem hydrochlorotiazydu a ryzykiem rozwoju nowotworów u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wskazują na działanie teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, mimo że hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może wpływać na masę ciała potomstwa przy bardzo wysokich dawkach (15-krotność dawki ludzkiej).
antagonista receptora angiotensyny II, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bloker kanałów wapniowych, diuretyk tiazydowy, działanie karcynogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jajnik chomika chińskiego, komórki chłoniaka mysiego, komórki przykłębuszkowe, kreatynina w surowicy, lek przeciwnadciśnieniowy, masa czerwonokrwinkowa, nadciśnienie tętnicze, nadżerka żołądka, przerost tętniczek, Salmonella typhimurium, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika, stężenie potasu, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, wartość hematokrytu, wydalanie potasu, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana siostrzanej chromatydy