badanie karcynogenności
Badanie karcynogenności to proces laboratoryjny mający na celu określenie zdolności substancji chemicznej, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania nowotworów. Jest kluczowym elementem toksykologii i bezpieczeństwa farmakologicznego, pomagającym zidentyfikować potencjalne zagrożenia dla zdrowia publicznego.
Standardowe badania karcynogenności obejmują testy in vitro (np. test Amesa wykrywający mutagenność DNA) oraz długoterminowe badania in vivo na modelach zwierzęcych. Zwykle przeprowadza się je na gryzoniach, eksponując je na różne dawki badanej substancji przez okres 18-24 miesięcy, aby zaobserwować rozwój guzów.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje w pięciu grupach: od karcynogennych dla ludzi (Grupa 1) do prawdopodobnie niekarcynogennych (Grupa 4). Ocena karcynogenności jest procesem złożonym, uwzględniającym dane z badań epidemiologicznych, mechanistycznych i eksperymentalnych.
W medycynie wyniki badań karcynogenności mają kluczowe znaczenie przy rejestracji nowych leków, ocenie bezpieczeństwa chemikaliów przemysłowych, dodatków do żywności oraz w opracowywaniu regulacji dotyczących narażenia zawodowego i środowiskowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Maxigra 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. W testach wielokrotnego podawania nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdrowie, a badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza ekspozycję u ludzi. Dawkę 30 mg/kg/dobę u szczurów uznano za bezpieczną dla rozwoju przed- i pourodzeniowego, mimo że odpowiadała ona 18-krotnie wyższej wartości AUC niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności przy dawkach terapeutycznych.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, kanaliki nasienne, nowotwór, profil toksykologiczny, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, test genotoksyczności, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxis Turbuhaler 4,5 mcg/dawkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej leku Oxis Turbuhaler, wykazały, że działania niepożądane dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego i pojawiają się przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane terapeutycznie u ludzi. Zaobserwowano przekrwienie tkanek sercowo-naczyniowych, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz zmiany strukturalne w mięśniu sercowym, co jest zgodne z farmakologicznym profilem β2-mimetyków. Badania te prowadzono na szczurach i psach, podkreślając, że efekty kardiotoksyczne są charakterystyczne dla wysokich dawek leków z tej grupy.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, beta2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterol fumaran dwuwodny, kardiotoksyczność, mięśniak macicy, mutacja genowa, Oxis Turbuhaler, potencjał genotoksyczny, proliferacja komórek mięśni gładkich, przekrwienie, ryzyko karcynogenne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Eugia 25 mg
Lenalidomid wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w badaniach toksyczności ostrej, z dawkami letalnymi przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i atrofię grasicy. Dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi i wiąże się z łagodnym spadkiem liczby leukocytów. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu, jednak brak jest formalnych badań karcynogenności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał onkogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakteryjnej, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
Hydrochlorotiazyd wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 2750 mg/kg masy ciała u szczurów po podaniu doustnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (600 mg/kg/dobę) i szczurach (100 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Analizy mutagenności obejmujące test Amesa, test aberracji chromosomalnej oraz badania in vivo na chromosomach szpiku kostnego i zawiązkach mysich nie potwierdziły istotnego potencjału mutagennego, mimo że w dwóch testach in vitro (na jajniku chomika chińskiego oraz komórkach chłoniaka mysiego przy dawkach 43–1300 µg/ml) zaobserwowano zmiany klastogenne. Wyniki te sugerują ograniczone ryzyko mutagenne w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, efekt klastogenny, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny wykazały, że działania toksyczne leku są odwracalne i zgodne z farmakologicznym profilem antagonistów wapnia. Główne efekty obejmowały zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego, rozrost dziąseł oraz zaparcia, obserwowane przy dużych dawkach. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki 15 mg/kg masy ciała do 14 dnia ciąży powodowały wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg. U królików dawki 18 mg/kg między 6 a 18 dniem ciąży skutkowały zmniejszeniem masy ciała płodu (NOAEL 9 mg/kg). Ponadto, u szczurów obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa oraz hamowanie skurczów macicy, co jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów wapnia na mięśnie gładkie.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, blokowanie kanałów wapniowych, działanie toksyczne, gruczolak, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, łożysko, mięsień gładki, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, ryzyko genotoksyczne, skurcz macicy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji ludzkiej (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak danych dotyczących karcynogenności ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ chłonny, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, psów i małp, przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Średnie dawki śmiertelne wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków. Objawy toksyczności obejmowały sedację, ataksję, drżenia, drgawki, ślinotok, przyspieszenie czynności serca oraz zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) oraz zmiany endokrynologiczne, takie jak podwyższenie prolaktyny i zmiany morfologiczne narządów rozrodczych u szczurów. Warto podkreślić, że u psów ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg, a cytopenie nie wiązały się z mielosupresją.
ataksja, badanie karcynogenności, cytopenia, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mielosupresyjne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja na leki, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabagine 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały, że lek jest dobrze tolerowany w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z profilami toksyczności zależnymi od dawki i ekspozycji. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, głównie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. U młodych szczurów odnotowano zwiększoną aktywność, bruksizm oraz przejściowe zahamowanie przyrostu masy ciała. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i wpływ na rozwój pourodzeniowy pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających kliniczne. Przemijające osłabienie reakcji na dźwięk u młodych szczurów obserwowano po dawkach >2-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi, z powrotem do normy po 9 tygodniach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegatussin Caps 8 mg
Badania przedkliniczne bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Flegatussin Caps, wykazały niski poziom toksyczności ostrej z wartością LD50 >10 g/kg (doustnie u królików) oraz >3 g/kg (dootrzewnowo u szczurów), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach 50, 100 i 200 mg/kg przez 3 miesiące, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy ani zmiany histologiczne narządów wewnętrznych. Dodatkowo, konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy.
badanie karcynogenności, bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kandesartanu cyleksetylu wykazały brak ogólnoustrojowej toksyczności przy dawkach klinicznie istotnych, jednak duże dawki indukowały zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, co może wynikać z obniżenia ciśnienia tętniczego i zmienionego przepływu nerkowego. Zaobserwowano także rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez klinicznego znaczenia w dawkach terapeutycznych. Kandesartan wykazywał toksyczność płodową w zaawansowanej ciąży, jednak nie wykazał działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg/dobę) powodowała zaburzenia rozrodu, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Nie stwierdzono wpływu amlodypiny na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²).
aktywność klastogenna, aparat przykłębuszkowy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kandesartan cyleksetyl, komórka Sertoliego, kreatynina w osoczu, naciek bazofilów, obniżanie ciśnienia tętniczego, opóźnienie porodu, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron w osoczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cogiton 5 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku donepezylu wykazały minimalne działania niepożądane poza zamierzonymi efektami cholinergicznymi, potwierdzając wysoki profil bezpieczeństwa substancji. Ocena genotoksyczności nie wykazała mutagenności w testach na komórkach bakteryjnych i ssaczych, a działania klastogenne obserwowano jedynie in vitro przy stężeniach przekraczających 3000-krotnie poziomy terapeutyczne w osoczu. Test mikrojąderkowy in vivo u myszy nie potwierdził genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko działania genotoksycznego w warunkach klinicznych. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego donepezylu.
badanie karcynogenności, badanie mutacji, badanie teratogenności, chlorowodorek donepezylu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, martwy płód, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przeżywalność młodych, stężenie toksyczne, stężenie w osoczu, test mikrojąderkowy in vivo, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxon forte 50 mg
Produkt leczniczy Maxon Forte, zawierający syldenafil w formie cytrynianu, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu. Wielokrotne podawanie syldenafilu zwierzętom laboratoryjnym w różnych dawkach nie ujawniło znaczących objawów toksyczności, co wskazuje na brak zagrożeń związanych z długotrwałą ekspozycją. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego przez syldenafil. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały działania rakotwórczego substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, efekt toksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, test mutacji genowej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclaid 100 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego cyklosporyny został szczegółowo oceniony w licznych badaniach in vitro i in vivo, które nie wykazały istotnego działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Jednakże, przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością potomstwa, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. Dodatkowo, u królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów poddanych dawce 12 mg/kg mc./dobę dożylnie odnotowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak efekt ten nie został potwierdzony u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie karcynogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt onkogenny, genotoksyczność, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, mutagenność, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych, które mają kluczowe znaczenie dla jego stosowania klinicznego. Toksyczność ostra jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. Jednak przewlekłe podawanie lenalidomidu u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) powodowało odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). Małpy wykazywały znacznie większą wrażliwość, gdzie dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni prowadziły do śmiertelności, utraty masy ciała, cytopenii, krwotoków i atrofii układu chłonnego oraz szpiku. Niższe dawki (1-2 mg/kg/dobę) wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiadała ekspozycji stosowanej u ludzi (AUC). Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, komórki chłoniaka, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, limfocyty ludzkie, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, szpik kostny, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakteryjnych, toksyczność hematologiczna, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielonarządowa, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, zaburzenie hematologiczne, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby leukocytów - Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pregabalina, stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz zaburzeń lękowych, wykazuje w badaniach przedklinicznych dobrą tolerancję w dawkach klinicznych. Badania toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp ujawniły wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją. Przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki kliniczne u starszych szczurów albinotycznych zaobserwowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików przy dawkach klinicznych, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach istotnie wyższych. Wpływ na płodność oraz parametry nasienia u szczurów był obserwowany wyłącznie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający lub był związany z procesami zwyrodnieniowymi, co uznano za minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, ból neuropatyczny, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, naczyniakomięsak krwionośny, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry nasienia, płytki krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, zaburzenie lękowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bigetra 150 mg
Ocena bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu w dawce 150 mg opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które wykazały, że większość działań niepożądanych wynika z farmakodynamicznego mechanizmu działania leku jako bezpośredniego inhibitora trombiny, prowadzącego do wydłużenia czasu krzepnięcia. Badania toksyczności wielokrotnego podawania nie wykazały dodatkowych zagrożeń toksycznych niezwiązanych z tym mechanizmem. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wpływ na płodność samic przy dawkach 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi), w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj, a także niekorzystne efekty rozwojowe u płodów przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną, takie jak zmniejszenie masy ciała, obniżenie przeżywalności i wzrost wad rozwojowych. W badaniach pre- i postnatalnych dawki toksyczne dla samic (4-krotność ekspozycji u pacjentów) wiązały się ze zwiększoną śmiertelnością płodów, co wskazuje na ograniczone bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży przy wysokich dawkach.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czas krzepnięcia krwi, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, epizod krwotoczny, inhibitor trombiny, potencjał onkogenny, przepływ łożyskowy, toksyczność matczyna, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Preparat Scorbolamid EXTRA Hot zawiera salicylamid (300 mg), kwas askorbowy (300 mg), rutozyd (50 mg) oraz cynk (5 mg) w postaci glukonianu cynku. Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego dla salicylamidu i kwasu askorbowego, natomiast dane dotyczące rutozydu są niejednoznaczne, choć przeważająca większość wskazuje na jego właściwości antymutagenne. Zarówno salicylamid, kwas askorbowy, jak i rutozyd nie wykazują działania karcynogennego, a kwas askorbowy i rutozyd dodatkowo posiadają udokumentowane działanie przeciwnowotworowe. Cynk, oceniany pod kątem toksyczności, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję, nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, bielactwo uogólnione, działanie antymutagenne, działanie mutagenne, działanie ochronne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, glukonian cynku, kwas askorbowy, lordoza, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zmiana degeneracyjna zarodka, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardysol 20 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Tardysol (20 mg/ml, roztwór doustny) wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnej ekspozycji, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, funkcja rozrodcza, jon żelaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr histopatologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój płodu, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan siedmiowodny, siarczan żelaza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon substancji czynnych
Maruna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące Tanacetum parthenium (L.) Schulz Bip., herba (ziele maruny) wykazały brak działania mutagennego w trzech testach Amesa z różnymi wyciągami z suszonego ziela, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego w tym modelu. Jednakże dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone do jednego badania na ciężarnych szczurach, gdzie podawano dawki około 58,7-krotnie wyższe niż zalecane dla ludzi, co skutkowało toksycznością zarówno u samic, jak i płodów. Brak jest kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny, złocień maruna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omsal 0,4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na myszach, szczurach oraz psach, wykazując profil toksyczności zgodny z mechanizmem działania jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach elektrofizjologicznych na psach podawano bardzo duże dawki leku, co skutkowało zmianami w zapisie EKG, jednak uznano je za klinicznie nieistotne przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały istotnych właściwości genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tamsulosyny. Długoterminowe badania karcynogenne na myszach i szczurach wykazały zwiększoną proliferację w gruczołach sutkowych u samic, prawdopodobnie związaną z hiperprolaktynemią indukowaną przez wysokie dawki leku, znacznie przekraczające dawki terapeutyczne, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie elektrofizjologiczne, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage 1000 mg 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna Glucophage 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych ani istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych w narządach wewnętrznych. Ponadto, metformina nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowych in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, Glucophage, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Okskarbazepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Okskarbazepina oraz jej aktywny metabolit monohydroksylowy (MHD) wykazują w badaniach przedklinicznych ograniczone ryzyko toksyczne dla człowieka. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów zaobserwowano nefrotoksyczność okskarbazepiny oraz neurotoksyczność produktu Oxepilax, które nie wystąpiły u psów i myszy. MHD i okskarbazepina mogą indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości immunologicznej. W testach genotoksyczności okskarbazepina wykazywała mutagenność w jednym z pięciu szczepów bakterii w teście Amesa in vitro bez aktywacji metabolicznej, a także powodowała aberracje chromosomowe i poliploidię w komórkach jajnika chomika chińskiego. MHD miała ujemny wynik w teście Amesa, a oba związki nie wykazywały klastogenności ani aneugenności in vivo w teście na szpiku kostnym szczura.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, badanie karcynogenności, ciałko żółte, działanie aneugenne, działanie klastogenne, działanie przeciwpadaczkowe, genotoksyczność, hormon luteinizujący, immunostymulacja, mikrojądro, mikrosomalne enzymy wątrobowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór jądra, nowotwór wątroby, nowotwór z komórek ziarnistych, okskarbazepina, opóźniona reakcja nadwrażliwości, pochodna monohydroksylowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczny wpływ na rozwój, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pravator 20 mg
Przedkliniczne badania prawastatyny wykazały, że lek posiada korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Hepatotoksyczność i miopatia pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających 50-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. W dwuletnich badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, dawki rzędu 100-500 mg/kg/dobę (125-310-krotność dawki ludzkiej) prowadziły do wzrostu częstości raka wątrobowokomórkowego oraz gruczolaka płuc (u myszy samic), jednak efekty te nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, ciało modzelowate, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak płuc, hepatotoksyczność, miopatia, parametry nasienia, potencjał rakotwórczy, prawastatyna, profil bezpieczeństwa leku, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność leku, wpływ na płodność, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 10 mg
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Zyrtec 10 mg, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, bez odchyleń od wartości referencyjnych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonowania układów organizmu, co wskazuje na brak przeciwwskazań do stosowania leku u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie płodności, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt kumulacyjny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, transformacja nowotworowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, Zyrtec - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, wykazały, że jest ona dobrze tolerowana przez zwierzęta w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja, występujące przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż maksymalna u ludzi, co wskazuje na ryzyko przy wysokich dawkach w ciąży i laktacji.
ataksja, badanie karcynogenności, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytka krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, ryzyko karcynogenne, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 850 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 850, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych. Badania te nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani centralny układ nerwowy. Długotrwała ekspozycja na wielokrotne dawki metforminy nie powodowała istotnej toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania karcynogenności na gryzoniach, obejmujące dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, centralny układ nerwowy, farmakologia bezpieczeństwa, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 150 150 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z szerokim marginesem bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres stosowany u ludzi. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, a także przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, białkomocz, Euthyrox N, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA, zmiana masy narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donesyn 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, stosowany w terapii choroby Alzheimera, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Lek wykazuje działanie zgodne z mechanizmem inhibitora acetylocholinoesterazy, bez istotnych działań niepożądanych niezwiązanych z układem cholinergicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a działania klastogenne pojawiały się jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, klastogenność, mutacja komórkowa, organogeneza, potencjał mutagenny, stymulacja układu przywspółczulnego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viru-Merz 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku tromantadyny, substancji czynnej w produkcie Viru-Merz 10 mg/g, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno po aplikacji miejscowej, jak i ogólnoustrojowej. Wielokrotne podanie na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnej toksyczności, a badania embriotoksyczności na szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego po dożylnym podaniu substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności chlorowodorku tromantadyny do wywoływania mutacji genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.
aplikacja miejscowa, badanie embriotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tromantadyny, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną po podaniu doustnym powyżej 2000 mg/kg mc/dobę u gryzoni, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku ostrego przedawkowania. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawki 75, 150 i 300 mg/kg mc/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji u ludzi (AUC). U naczelnych dawki 4 i 6 mg/kg mc/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg mc/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, odpowiadające dawce stosowanej u ludzi. Badania rozwojowe u małp i królików potwierdziły silne działanie teratogenne lenalidomidu, manifestujące się wadami zewnętrznymi, kończyn oraz narządów wewnętrznych, co stanowi istotne ograniczenie stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak myszy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderka komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, narządy limfoidalne, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, układ krwiotwórczy, wady wrodzone, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, z dawką letalną doustną przekraczającą 2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Niższe dawki (1-2 mg/kg/dobę przez rok) powodowały odwracalne zmiany w szpiku, łagodną leukopenię i atrofię grasicy, co koreluje z dawką stosowaną u ludzi. Wyniki te wskazują na istotny wpływ lenalidomidu na układ krwiotwórczy i limfatyczny, zgodny z jego mechanizmem działania.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, profil toksyczności, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, będąc dobrze tolerowaną przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zmniejszenie lub nadmierna aktywność ruchowa, jednak występowały one przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Istotnym efektem była zwiększona częstość zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż u ludzi. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wpływ na rozrodczość u szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Badania genotoksyczności jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego pregabaliny zarówno in vitro, jak i in vivo.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, pregabalin reddy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, ryzyko karcynogenne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Nakom Mite, zawierającego 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Wielokrotne podawanie lewodopy i karbidopy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych ani zmian w narządach wewnętrznych czy parametrach biochemicznych. Ocena genotoksyczności nie wykazała ryzyka uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu w długoterminowej terapii choroby Parkinsona.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, choroba Parkinsona, lewodopa i karbidopa, mutacja genowa, Nakom Mite, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rectanal Enema (14 g + 5 g)/100 ml
Produkt leczniczy Rectanal Enema, zawierający sodu diwodorofosforan jednowodny (14 g/100 ml) oraz disodu fosforan dwunastowodny (5 g/100 ml) w formie roztworu doodbytniczego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy obejmowały ocenę farmakologiczną pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń, w tym braku kumulacji toksycznych efektów, braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz braku negatywnego wpływu na procesy rozrodcze.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, disodu fosforan dwunastowodny, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja fizjologiczna organizmu, karcynogeneza, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, Rectanal Enema, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 1 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Zyrtec (1 mg/ml, roztwór doustny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak kumulacji toksyczności i niekorzystnych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutagenności i aberracji chromosomowych, nie wskazała na potencjał uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z cetyryzyną dichlorowodorkiem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, kumulacja toksyczności, mutacja genowa, ocena przedkliniczna, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Zyrtec - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Mannitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mannitol, stosowany zarówno jako substancja czynna, jak i pomocnicza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych danych przedklinicznych. Badania toksyczności przewlekłej, przeprowadzone głównie na produktach zawierających mannitol jako substancję pomocniczą (np. Betahistyna Bluefish), wykazały dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów i 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności produktów zawierających mannitol (np. ALYOSTAL z zawartością do 40 mg/ml mannitolu) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego in vitro. Ponadto, długoterminowe badania toksyczności przewlekłej nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne betahistyny (substancji czynnej w Betahistynie Bluefish) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, implantację, przebieg porodu ani rozwój płodu przy dawkach do 250 mg/kg mc. u szczurów i do 100 mg/kg mc. u królików.
badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, dichlorowodorek betahistyny, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, liofilizat, Mannitol 20%, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, substancja pomocnicza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cogiton 10 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku donepezylu zostało potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych, które obejmowały ocenę farmakologiczną, genotoksyczność, teratogenność oraz potencjał karcynogenny. Donepezyl wykazuje przewidywalny profil farmakologiczny, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi do efektów cholinergicznych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczne in vitro wykazały klastogenność jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż stężenia terapeutyczne w osoczu, natomiast badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego, co potwierdza brak ryzyka nowotworowego przy stosowaniu donepezylu.
badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek donepezylu, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mutagenność, okres okołoporodowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, stężenie w osoczu, test mikrojąderkowy, układ cholinergiczny, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w dawce 850 mg (Metformin Bluefish), obejmują szeroki zakres konwencjonalnych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych działań niepożądanych na funkcje fizjologiczne organizmu ani toksyczności przy wielokrotnym podawaniu dawek terapeutycznych na modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności metforminy do uszkadzania materiału genetycznego, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego. Inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą jednak opóźniać rozwój płodu, prowadząc do wad wrodzonych i zwiększonej śmiertelności okołoporodowej u gryzoni i królików. Indapamid, nawet w dawkach 40-8000 razy przekraczających terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania moczopędnego, bez mutagenności, karcynogenności czy wpływu na płodność. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność dla matek u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) u szczurów i myszy powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, ale nie wpływała na płodność przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla żadnej z substancji.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, obwodowy rozkurcz naczyń, ostra toksyczność, śmierć płodu, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerki, wada wrodzona