ADME
ADME to skrót opisujący cztery kluczowe procesy farmakokinetyczne zachodzące w organizmie po podaniu leku: absorpcję (Absorption), dystrybucję (Distribution), metabolizm (Metabolism) i eliminację (Excretion). Procesy te determinują stężenie substancji aktywnej w miejscu działania oraz czas jej przebywania w organizmie.
Absorpcja obejmuje mechanizmy wchłaniania leku do krwiobiegu, zależne od drogi podania, właściwości fizykochemicznych substancji i stanu fizjologicznego pacjenta. Dystrybucja opisuje rozprowadzanie leku w organizmie, w tym pokonywanie barier biologicznych i wiązanie z białkami osocza. Metabolizm to biotransformacja substancji czynnej, głównie w wątrobie, prowadząca do powstania metabolitów o zmienionej aktywności biologicznej. Eliminacja dotyczy usuwania leku i jego metabolitów z organizmu, najczęściej przez nerki i wątrobę.
Badania parametrów ADME mają fundamentalne znaczenie w procesie opracowywania nowych leków. Pozwalają przewidzieć zachowanie substancji w organizmie, ustalić odpowiednie dawkowanie, zidentyfikować potencjalne interakcje z innymi lekami oraz określić ryzyko działań niepożądanych. Nowoczesne metody badawcze obejmują zarówno analizy in vitro, modele komputerowe, jak i badania kliniczne na ochotnikach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Yerba santa – Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Santaherba zawiera Yerba santa D3 w stężeniu 3,33 ml na 100 ml preparatu, jednakże brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki tej substancji, w tym parametrów takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm oraz wydalanie. Preparat występuje w formie kropli doustnych o rozcieńczeniu homeopatycznym D3 i zawiera łącznie jedenaście substancji czynnych roślinnych, m.in. Ipeca D4, Belladonna D4, Stramonium D4 oraz Adrenalinum D6. Obecność 39,5% (v/v) etanolu w składzie może wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest szczegółowych badań potwierdzających ten efekt.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Traumeel S –
Charakterystyka produktu leczniczego Traumeel S nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak wyników standardowych badań toksykologicznych i farmakologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, mutagenność, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna oraz badania farmakokinetyczne (ADME). Preparat zawiera 14 składników aktywnych pochodzenia roślinnego i mineralnego, m.in. Arnica montana D3, Calendula officinalis TM, Hamamelis virginiana TM oraz Echinacea TM w stężeniach homeopatycznych, co wskazuje na jego specyficzny profil farmakologiczny i potencjalne ograniczenia w ocenie bezpieczeństwa na podstawie standardowych testów przedklinicznych.
ADME, arnica montana, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie niepożądane, echinacea purpurea, Hamamelis virginiana, interakcja lekowa, postać farmaceutyczna, rakotwórczość, stężenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Traumeel S - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Helituspan APTEO MED 7 mg/ml
Produkt leczniczy Helituspan zawiera suchy wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) w stężeniu 7 mg/ml, podawany w formie syropu. Wyciąg jest otrzymywany metodą ekstrakcji z użyciem 30% etanolu (m/m) jako rozpuszczalnika, w stosunku surowiec-ekstraktant 5-7,5:1. Ze względu na złożony skład preparatu roślinnego, obejmujący m.in. saponiny triterpenowe (α-hederyna, hederakozyd C), związki flawonoidowe oraz poliacetylenowe, nie są dostępne dane dotyczące farmakokinetyki, w tym wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania poszczególnych składników aktywnych.
- Leksykon substancji czynnych
Kalina koralowa – Właściwości farmakokinetyczne
Kalina koralowa (Viburnum opulus) jest jedną z substancji czynnych w preparacie homeopatycznym Sedatif PC, występującą w rozcieńczeniu 6CH, co odpowiada dawce 0,05 mg na tabletkę o masie 250 mg. Ze względu na charakter homeopatyczny oraz wysokie rozcieńczenie substancji czynnej, brak jest dostępnych danych naukowych dotyczących farmakokinetyki kaliny koralowej, w tym parametrów takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie. Dokumentacja produktu nie zawiera również informacji farmakokinetycznych dla pozostałych składników preparatu, które również występują w rozcieńczeniu 6CH.
ADME, ChPL, glistnik jaskółcze ziele, kalina koralowa, kompleks substancji czynnych, lek homeopatyczny, metoda analityczna, modligroszek różańcowy, nagietek lekarski, parametr farmakokinetyczny, pokrzyk wilcza jagoda, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedatif PC, substancja czynna, tojad mocny, właściwości farmakokinetyczne, wysokie rozcieńczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Szałwia Fix –
Produkt leczniczy Szałwia Fix zawiera 1,2 g liścia szałwii (Salvia officinalis L.) w każdej saszetce i jest stosowany jako zioło do zaparzania. Z uwagi na tradycyjne zastosowanie oraz złożony fitochemiczny skład szałwii, nie przeprowadza się szczegółowych badań farmakokinetycznych, takich jak absorpcja, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie, które są standardem dla syntetycznych substancji leczniczych. Brak wymogu określania parametrów farmakokinetycznych wynika z wieloskładnikowej natury preparatu oraz wieloletniego doświadczenia klinicznego potwierdzającego jego skuteczność i bezpieczeństwo.
- Leksykon substancji czynnych
Kwiat goździka – Właściwości farmakokinetyczne
Kwiat goździka (Syzygium aromaticum) jest jednym ze składników produktu leczniczego Melisana Klosterfrau Original, w którym jego zawartość wynosi 285 mg na 100 ml preparatu, rozpuszczonego w roztworze etanolowym o stężeniu 66,8% (V/V). Produkt zawiera olejki lotne z kwiatów goździków, jednak w oficjalnej Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki tego surowca, w tym parametrów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Z uwagi na brak tych informacji, lekarze powinni zachować ostrożność przy przepisywaniu preparatu, zwłaszcza w kontekście potencjalnych interakcji lekowych i możliwości kumulacji substancji czynnych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
Kwiat goździka stanowi jeden z 13 roślinnych składników Melisany Klosterfrau Original, a jego stężenie (285 mg/100 ml) jest porównywalne do kłącza galangi i znacznie wyższe niż nasion kardamonu (10 mg/100 ml) czy owoców pieprzu czarnego i nasion muszkatołowca (po 71 mg/100 ml). Produkt jest stosowany zarówno doustnie, jak i miejscowo na skórę, co może wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest danych potwierdzających parametry absorpcji i eliminacji dla obu dróg podania. Złożony skład preparatu utrudnia interpretację farmakokinetyczną poszczególnych składników, co wymaga od klinicystów uwzględnienia tej niepewności w praktyce klinicznej.
ADME, charakterystyka produktu leczniczego, droga podania, farmakokinetyka, interakcja lekowa, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kumulacja substancji, kwiat goździka, Melisana Klosterfrau, muszkatołowiec, nasiona kardamonu, olejek lotny, owocnia pomarańczy, parametr farmakokinetyczny, pieprz czarny, płyn doustny, płyn na skórę, roztwór etanolowy, substancja czynna, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Meladine SR 750 mg
Metformina w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Meladine SR) charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin (vs. 2,5 godziny dla formy natychmiastowej). Po podaniu dawki 1500 mg SR średnie Cmax wynosi 1193 ng/ml, a po dawce 1000 mg SR po posiłku 1214 ng/ml, z medianą czasu osiągnięcia Cmax około 5 godzin. Podanie leku na czczo zmniejsza AUC o 30%, natomiast po posiłku AUC wzrasta o 77%, a Cmax o 26%, z niewielkim wydłużeniem Tmax o około 1 godzinę. Farmakokinetyka metforminy SR jest nieliniowa, a AUC po 2000 mg SR jest porównywalne z podwójną dawką 1000 mg formy natychmiastowej. Nie obserwuje się kumulacji leku po wielokrotnym podaniu do 2000 mg, a zmienność wewnątrzosobnicza parametrów Cmax i AUC jest porównywalna z formą natychmiastową.
ADME, AUC, biodostępność, biorównoważność, ekspozycja na lek, farmakokinetyka nieliniowa, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, kumulacja leku, maksymalne stężenie leku, metformina o przedłużonym uwalnianiu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) stanowi substancję czynną w produktach leczniczych takich jak Pelafen MED oraz PELAVO Med, które zawierają 20 mg suchego wyciągu w każdej dawce. Produkty te różnią się stosunkiem ekstrakcji (Pelafen MED: 4-7:1, PELAVO Med: 4-25:1) oraz stężeniem etanolu użytego jako rozpuszczalnika (Pelafen MED: 14% V/V, PELAVO Med: 11% m/m). Postacie farmaceutyczne obejmują tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej oraz roztwór doustny, co może wpływać na biodostępność, jednak brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej.
ADME, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, etanol 11%, etanol 14%, parametr farmakokinetyczny, Pelargonii radicis extractum siccum, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, postać farmaceutyczna, potencjał terapeutyczny, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, stosunek ekstrakcji, substancja czynna, suchy wyciąg z korzenia pelargonii, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z pelargonii - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Verpyllo 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Verpyllo (20 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny oraz umiarkowaną biodostępnością na poziomie 61%. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (84-90%) i minimalny metabolizm, co potwierdza brak indukcji lub hamowania izoenzymów CYP450. Eliminacja bilastyny odbywa się głównie w postaci niezmienionej – 28,3% z moczem i 66,5% z kałem, z czasem półtrwania około 10 godzin u zdrowych osób, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka bilastyny jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg, a zmienność międzyosobnicza jest niewielka, co ułatwia przewidywanie stężeń terapeutycznych.
ADME, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, BCRP, biodostępność bilastyny, Cmax, cytochrom P450, czas półtrwania, dawka leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, GFR, glikoproteina p, liniowa farmakokinetyka, OAT1, OAT3, OATP, OCT2, procesy ADME, przewlekła pokrzywka, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza, znakowanie izotopowe - Leksykon substancji czynnych
Maleinian feniraminy – Właściwości farmakokinetyczne
Maleinian feniraminy, będący składnikiem aktywnym preparatów takich jak Fervex D, Fervex Junior, Fervex o smaku malinowym oraz Fluxin, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego po podaniu doustnym. Substancja wykazuje wysokie powinowactwo do tkanek, co sprzyja efektywnej dystrybucji i skuteczności działania przeciwhistaminowego. Okres półtrwania w osoczu wynosi 1-1,5 godziny, co determinuje czas utrzymywania się efektu terapeutycznego i wpływa na schemat dawkowania. Eliminacja maleinianu feniraminy odbywa się głównie przez nerki, co wymaga uwzględnienia funkcji nerek u pacjentów z ich zaburzeniami, aby zapobiec kumulacji i potencjalnym działaniom niepożądanym.
ADME, droga eliminacji, dystrybucja tkankowa, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, eliminacja substancji, kumulacja leku, maleinian feniraminy, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, powinowactwo do tkanek, przeziębienie i grypa, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń kozłka (Valerianae radix) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym w tradycyjnych produktach leczniczych, dostępnych w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak krople doustne (np. Krople żołądkowe Amara z DER 1:4, etanol 70% V/V), syropy (Neospasmina z ekstraktem złożonym DER 1:1, etanol 50% V/V) oraz kapsułki twarde (Nervomix Forte zawierający 210 mg sproszkowanego korzenia). Pomimo powszechnego zastosowania, charakterystyki produktów leczniczych wskazują na brak szczegółowych danych farmakokinetycznych (ADME), co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych, gdzie badania farmakokinetyczne nie są obligatoryjne. Ograniczenia te wynikają z złożoności chemicznej surowca, trudności w identyfikacji głównych składników aktywnych, wpływu składników preparatów złożonych oraz braku standaryzowanych metod analitycznych do oznaczania składników w płynach biologicznych.
ADME, badanie farmakodynamiczne, charakterystyka produktu leczniczego, DER, ekstrahent, etanol 70%, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka twarda, korzeń kozłka, kozłek lekarski, krople doustne, liść melisy, liść mięty pieprzowej, metoda analityczna, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, owoc głogu, parametry ADME, płyn biologiczny, preparat złożony, produkt leczniczy roślinny, surowiec roślinny, szyszka chmielu, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik ekstrahowania, wyciąg płynny, ziele dziurawca, związek biologicznie czynny - Leksykon substancji czynnych
żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa – Właściwości farmakokinetyczne
Żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa jest składnikiem aktywnym produktu TRUE Test 36, stosowanego jako plaster do testów prowokacyjnych w diagnostyce alergii kontaktowej. Substancja ta znajduje się w panelu nr 2 na pozycji 13, w stężeniu 45 µg/cm² lub 36 µg na cały płatek testowy. Produkt jest aplikowany miejscowo na skórę w celu wywołania reakcji immunologicznej, co umożliwia ocenę nadwrażliwości kontaktowej. Warto podkreślić, że dawka ta została precyzyjnie dobrana do celów diagnostycznych, a nie terapeutycznych.
ADME, alergia kontaktowa, badania farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka diagnostyczna, diagnostyka alergii kontaktowej, diagnostyka in vivo, efekt terapeutyczny, parametr farmakokinetyczny, plaster do prób prowokacyjnych, reakcja diagnostyczna, reakcja immunologiczna, test prowokacyjny, TRUE Test, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa - Leksykon substancji czynnych
Galeopsis ochroleuca – Właściwości farmakokinetyczne
Galeopsis ochroleuca, stosowana jako składnik nalewki macierzystej (TM) w preparacie Santaherba w stężeniu 3,33 ml/100 ml roztworu kropli doustnych, jest wykorzystywana w terapii schorzeń dróg oddechowych. Produkt ten zawiera łącznie jedenaście substancji aktywnych, w tym składniki homeopatyczne w rozcieńczeniach D3-D6 oraz inne nalewki macierzyste. Istotnym aspektem jest brak danych dotyczących farmakokinetyki Galeopsis ochroleuca, co oznacza, że procesy ADME (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie) tej substancji nie zostały udokumentowane ani zbadane klinicznie. Preparat jest roztworem etanolowym o zawartości 39,5% (v/v) etanolu, co może dodatkowo wpływać na farmakokinetykę zawartych substancji aktywnych.
ADME, Adrenalinum, Belladonna, crataegus oxyacantha, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, Ipeca, Lobelia inflata, nalewka macierzysta, poziewnik żółtawy, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór etanolowy, Sambucus nigra, schorzenie dróg oddechowych, Solidago virga aurea, Stramonium, substancja aktywna, właściwość farmakokinetyczna, Yerba santa - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Właściwości farmakokinetyczne
Goryczka żółta (Gentiana lutea L.) jest składnikiem leczniczym stosowanym w preparatach takich jak Krople Żołądkowe Forte oraz Nalewka Gorzka (Amara tinctura). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono dotąd badań farmakokinetycznych opisujących losy tej substancji w organizmie. Preparaty zawierają nalewki sporządzone w stosunku 1:5 z użyciem 70% etanolu jako rozpuszczalnika, a ich zawartość etanolu wynosi odpowiednio 65-75% (V/V) w Kroplach Żołądkowych Forte oraz 63-70% (V/V) w Nalewce Gorzkiej. Wysoka zawartość etanolu może wpływać na rozpuszczalność i wchłanianie składników aktywnych, jednak brak jest szczegółowych danych naukowych dotyczących tych zależności dla goryczki żółtej.
ADME, badanie farmakokinetyczne, dokument rejestracyjny, ekstrahent, etanol 70%, forma farmaceutyczna, goryczka żółta, korzeń goryczki, Krople żołądkowe forte, liść bobrka, medycyna tradycyjna, nalewka gorzka, nalewka złożona, naowocnia pomarańczy gorzkiej, płyn doustny, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, roślina lecznicza, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik aktywny, substancja aktywna, wchłanianie w przewodzie pokarmowym, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Melisa – Właściwości farmakokinetyczne
Melisa (Melissa officinalis L.) jest powszechnie stosowanym składnikiem wielu preparatów leczniczych dostępnych w różnych formach farmaceutycznych, takich jak wyciągi płynne, nalewki, syropy, tabletki czy zioła do zaparzania. Pomimo szerokiego zastosowania, właściwości farmakokinetyczne melisy pozostają słabo poznane. Dla większości preparatów zawierających melisę, w tym Apetiherb, Cravisol, Melisal Forte, Melissed, Stresolek oraz złożonych produktów jak Tabletki uspokajające Labofarm, brak jest danych farmakokinetycznych. Wyjątkiem jest preparat Iberogast, w którym wykazano szybkie wchłanianie składników w obrębie przewodu pokarmowego oraz brak kumulacji po wielomiesięcznym stosowaniu. Dla tradycyjnych produktów roślinnych, takich jak Zioła uspokajające, badania farmakokinetyczne nie są wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami.
ADME, badanie farmakokinetyczne, badanie toksykologiczne, farmakokinetyka, intrakt, kumulacja w organizmie, melisa, nalewka, preparat leczniczy, preparat złożony, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, składnik aktywny, składnik czynny, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wchłanianie, wyciąg płynny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Valhit 450 mg
Walgancyklowir, będący prolekiem gancyklowiru, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (~60%) po podaniu doustnym, znacznie przewyższającą biodostępność samego gancyklowiru (6-8%). Po podaniu doustnym walgancyklowir jest szybko metabolizowany do aktywnego gancyklowiru w ścianie jelit i wątrobie. Mechanizm działania opiera się na fosforylacji gancyklowiru w zakażonych komórkach CMV, prowadzącej do hamowania syntezy DNA wirusa. Farmakokinetyka wykazuje istotny wpływ podania z pokarmem, zwiększając AUC o około 30% i Cmax o 14%, co rekomenduje podawanie leku razem z posiłkiem. Gancyklowir wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (1-2%) i objętość dystrybucji w zakresie 0,54-0,87 l/kg. Metabolizm walgancyklowiru jest prosty, bez wykrycia innych metabolitów poza gancyklowirem, który jest wydalany głównie przez nerki, z okresem półtrwania 0,4-2,0 h u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
ADME, analog deoksyguanozyny, biodostępność, fosforylacja, gancyklowir, hemodializa, kinaza wirusowa, lek antywirusowy, mukowiscydoza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, prolek, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie wątroby, synteza DNA wirusa, trifosforan gancyklowiru, walgancyklowir, wrodzona choroba CMV, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie CMV - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Majamil PPH 25 mg
Majamil PPH zawiera 25 mg diklofenaku sodowego w postaci tabletek dojelitowych, które charakteryzują się całkowitym i szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z Tmax około 2 godzin i Cmax wynoszącym 1,5 mg/ml (5 μmol/l) po dawce 50 mg. Wchłanianie jest liniowo zależne od dawki, a przyjmowanie leku przed posiłkiem skraca czas zalegania w przewodzie pokarmowym, choć nie wpływa na całkowitą biodostępność. Diklofenak podlega efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, gdzie około 50% dawki jest metabolizowane, co skutkuje AUC po podaniu doustnym stanowiącym połowę wartości po podaniu dożylnym. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%, głównie albuminy 99,4%) oraz względną objętość dystrybucji 0,12-0,17 l/kg. Diklofenak przenika do płynu maziowego, gdzie stężenia po 2-4 godzinach przewyższają stężenia w osoczu i utrzymują się do 12 godzin, z okresem półtrwania w płynie maziowym wynoszącym 3-6 godzin.
ADME, AUC, Cmax, diklofenak sodowy, efekt pierwszego przejścia, glukuronid, glukuronidacja, hydroksy-diklofenak, hydroksylacja, klirens kreatyniny, klirens leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn maziowy, pochodne fenolowe, przewlekłe zapalenie wątroby, tabletka dojelitowa, Tmax, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Viatris 50 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny oraz proporcjonalną ekspozycję (AUCτ) w zakresie dawek 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku nie jest klinicznie istotnie modyfikowana przez posiłki, mimo wzrostu AUC o 14-21% po spożyciu posiłków bogatotłuszczowych lub ubogotłuszczowych. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 l, CV% 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm dazatynibu jest intensywny, głównie przez izoenzym CYP3A4, a metabolity nie mają istotnego wpływu na działanie farmakologiczne. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a klirens po podaniu doustnym to 363,8 l/godz. (CV% 81,3%). Eliminacja odbywa się głównie przez kał (85% dawki), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%).
ADME, biodostępność leku, biotransformacja leku, chromosom Filadelfia, CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, lek przeciwnowotworowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, parametr farmakokinetyczny, proporcjonalność ekspozycji, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe leku - Leksykon substancji czynnych
Sepia officinalis – Właściwości farmakokinetyczne
Substancja aktywna Sepia officinalis jest stosowana w homeopatycznych produktach leczniczych, takich jak Nervoheel N (tabletki, 60 mg, rozcieńczenie D4, tj. 1:10 000) oraz Alvia Zaparcia (syrop, 0,50 g na 100 g produktu, rozcieńczenie D6, tj. 1:1 000 000). W obu preparatach brak jest danych dotyczących farmakokinetyki, co wynika z bardzo wysokich rozcieńczeń substancji czynnej, uniemożliwiających zastosowanie standardowych metod analitycznych do oceny wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. W praktyce oznacza to, że stężenia Sepia officinalis są poniżej progu wykrywalności konwencjonalnych technik badawczych.
ADME, Alvia Zaparcia, dane farmakokinetyczne, metoda analityczna, Nervoheel N, parametr farmakokinetyczny, pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, produkt homeopatyczny, próg wykrywalności, rozcieńczenie homeopatyczne, Sepia officinalis, status rejestracyjny, substancja czynna, syrop, tabletka, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Aethusa cynapium – Właściwości farmakokinetyczne
Aethusa cynapium, występująca w preparacie Vomitusheel w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, stanowi 10 g na 100 g roztworu kropli doustnych. Produkt ten jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem o zapachu etanolu, zawierającym 35% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą. Vomitusheel zawiera sześć głównych składników aktywnych: Aethusa cynapium D4 (10%), Psychotria ipecacuanha D4 (10%), Strychnos nux-vomica D4 (10%), Apomorphinum hydrochloricum D6 (15%), Colchicum autumnale D6 (25%) oraz Strychnos ignatii D6 (30%).
ADME, Apomorphinum hydrochloricum, blekot pospolity, charakterystyka produktu leczniczego, Colchicum autumnale, decyzja terapeutyczna, etanol, farmakokinetyka, krople doustne, monitorowanie pacjenta, praktyka kliniczna, proces farmakokinetyczny, procesy ADME, profil farmakologiczny, Psychotria ipecacuanha, rozcieńczenie homeopatyczne, składnik aktywny, Strychnos ignatii, Strychnos nux vomica, substancja czynna, Vomitusheel - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Homeoptic –
Produkt leczniczy HOMEOPTIC to homeopatyczny roztwór w postaci kropli do oczu, zawierający substancje czynne w wysokich rozcieńczeniach: Cineraria maritima 5 CH (1,50 g/100 g), Euphrasia officinalis 3 DH (1,00 g/100 g), Calendula officinalis 3 DH (0,25 g/100 g), Kalium muriaticum 5 CH (0,25 g/100 g), Calcarea fluorica 5 CH (0,25 g/100 g), Magnesia carbonica 5 CH (0,25 g/100 g) oraz Silicea 5 CH (0,25 g/100 g). Ze względu na homeopatyczny charakter preparatu oraz wysokie rozcieńczenia CH i DH, nie są dostępne dane dotyczące farmakokinetyki, w tym wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnych po podaniu miejscowym w postaci kropli do oczu.
ADME, biodostępność substancji, Calcarea fluorica, calendula officinalis, Cineraria maritima, Euphrasia officinalis, Kalium muriaticum, krople do oczu homeopatyczne, Magnesia carbonica, parametry farmakokinetyczne, rozcieńczenie centezymalne Hahnemanna, rozcieńczenie homeopatyczne, Silicea, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus rhamnosus – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka Lactobacillus rhamnosus różni się zasadniczo od klasycznych leków chemicznych, gdyż bakterie probiotyczne nie podlegają standardowym procesom ADME (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). W dokumentacji produktów leczniczych zawierających ten szczep, takich jak Lactovaginal, Lakcid, Lakcid forte, Lakcid Gastromed oraz Lakcid Intima, sekcja farmakokinetyczna jest oznaczona jako „Nie dotyczy”. Mechanizm działania opiera się na lokalnej kolonizacji i aktywności biologicznej in situ (np. w jelicie lub pochwie), a nie na absorpcji do krwiobiegu. W preparatach tych stosowane są różne szczepy Lactobacillus rhamnosus, zróżnicowane pod względem składu i liczby jednostek tworzących kolonię (CFU), np. Lactovaginal zawiera około 10¹⁰ pałeczek (minimum 10⁸ CFU), Lakcid i Lakcid forte odpowiednio minimum 2 mld i 10 mld CFU, a Lakcid Gastromed co najmniej 12 mld CFU.
adhezja do nabłonka, ADME, antybiotykoterapia, bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, CFU, efekt terapeutyczny, kapsułka dopochwowa, kwaśne środowisko żołądka, lactobacillus gasseri, Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus rhamnosus 573, Lactobacillus rhamnosus E/N, Lactobacillus rhamnosus Oxy, Lactobacillus rhamnosus Pen, oporność na antybiotyki, środowisko pochwy, szczep Lactobacillus rhamnosus, zawiesina doustna, żywa kultura bakteryjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Piperacylina w skojarzeniu z tazobaktamem, podawana dożylnie w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, charakteryzuje się 100% biodostępnością oraz osiąga maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio 298 μg/mL i 34 μg/mL po infuzji trwającej 30 minut. Oba składniki wykazują umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~30%) i dobrą penetrację do tkanek (50-100% stężenia osoczowego), w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, tkanki płucnej i kostnej. Metabolizm piperacyliny prowadzi do powstania metabolitu dietylowego o obniżonej aktywności, natomiast tazobaktam jest metabolizowany do nieaktywnych metabolitów. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem 68% piperacyliny i 80% tazobaktamu w postaci niezmienionej, a okres półtrwania u zdrowych osób wynosi 0,7-1,2 godziny dla obu substancji.
ADME, analiza farmakokinetyczna, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, błona śluzowa jelit, dializa otrzewnowa, eliminacja nerkowa, hemodializa, infekcja układu oddechowego, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lek przeciwbakteryjny, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, penetracja tkankowa, piperacylina z tazobaktamem, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dożylne, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie opon mózgowych - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Właściwości farmakokinetyczne
Inaktywowany wirus poliomyelitis (IPV), stosowany jako składnik szczepionek takich jak Imovax Polio, Dultavax oraz Pentaxim, nie podlega klasycznym procesom farmakokinetycznym (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). Wirusy trzech serotypów: typ 1 (szczep Mahoney), typ 2 (szczep MEF-1) oraz typ 3 (szczep Saukett) są namnażane w komórkach linii Vero, a następnie inaktywowane, co eliminuje ich zdolność do replikacji, zachowując immunogenność. Zawartość antygenów jest standaryzowana i wyrażona w jednostkach antygenu D: 29 jednostek dla typu 1, 7 jednostek dla typu 2 oraz 26 jednostek dla typu 3, co odpowiada wcześniejszym wartościom 40-8-32 jednostek antygenu D, przy zmienionej metodologii pomiaru.
adiuwant, ADME, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki linii Vero, odpowiedź immunologiczna, parametry ADME, Pentaxim, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy i tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Milurit 150 mg
Allopurynol, substancja czynna leku Milurit, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z górnego odcinka przewodu pokarmowego z biodostępnością 67-90% i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu po około 1,5 godziny. Jego okres półtrwania wynosi 0,5-1,5 godziny, co skutkuje szybkim spadkiem stężenia w osoczu. Allopurynol wykazuje minimalne wiązanie z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 1,6 l/kg, co wskazuje na intensywny wychwyt do tkanek, zwłaszcza wątroby i błony śluzowej jelit, gdzie aktywność oksydazy ksantynowej jest wysoka. Metabolizowany jest głównie do oksypurynolu przez oksydazę ksantynową i oksydazę aldehydową, a około 20% dawki wydalane jest z kałem, natomiast mniej niż 10% w postaci niezmienionej z moczem.
ADME, allopurynol, białka osocza, biodostępność, biotransformacja, Cmax, faza eliminacji, hamowanie enzymu, klirens kreatyniny, klirens leku, Milurit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, oksydaza ksantynowa, oksypurynol, przewód pokarmowy, rybozyd allopurynolu, stan stacjonarny, wchłanianie zwrotne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Dwuchromian potasu – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat Homeovox zawiera Kalium bichromicum (dwuchromian potasu) w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH, co odpowiada stężeniu 0,091 mg na tabletkę. W dostępnej literaturze oraz w Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych tego składnika, w tym procesów absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji (ADME). Ze względu na wysokie rozcieńczenie homeopatyczne (10^-12), standardowe badania farmakokinetyczne typowe dla leków konwencjonalnych nie są prowadzone. Producent jednoznacznie wskazuje na brak informacji farmakokinetycznych zarówno dla dwuchromianu potasu, jak i pozostałych dziesięciu składników aktywnych preparatu Homeovox.
ADME, badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dwuchromian potasu, farmakokinetyka, laktoza, lek konwencjonalny, mechanizm farmakodynamiczny, mechanizm farmakokinetyczny, podanie doustne, praktyka kliniczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, stężenie homeopatyczne, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadaxin 20 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadaxin, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została precyzyjnie określona, jednak farmakokinetyka nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki ani porę podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – ma aktywność farmakologiczną co najmniej 13 000 razy niższą niż tadalafil. Klirens u zdrowych osób wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
ADME, AUC, białka osoczowe, cukrzyca, cytochrom P450, dostępność biologiczna, fosfodiesteraza typu 5, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, Tadaxin, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z kałem, zaburzenia erekcji