złuszczające zapalenie skóry
Złuszczające zapalenie skóry (dermatitis exfoliativa) to stan chorobowy charakteryzujący się rozległym złuszczaniem naskórka, któremu towarzyszą rumień i stan zapalny. Może występować jako pierwotne schorzenie lub wtórnie do innych chorób skóry, reakcji polekowych czy chorób układowych.
Klinicznie objawia się uogólnionym rumieniem, złuszczaniem dużych płatów naskórka, świądem oraz często występującymi objawami ogólnymi, takimi jak gorączka, dreszcze czy zaburzenia termoregulacji. W ciężkich przypadkach może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, hipoalbuminemii oraz zwiększonego katabolizmu białek.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad dotyczący przyjmowanych leków, chorób współistniejących oraz badanie histopatologiczne wycinka skóry. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje odstawienie czynnika wywołującego, nawilżanie skóry, stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów oraz w ciężkich przypadkach – leczenie ogólnoustrojowe (cyklosporyna, metotreksat, acytretyna, fototerapia). Kluczowe znaczenie ma także wyrównanie zaburzeń metabolicznych i zapobieganie zakażeniom.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia, owrzodzenia, perforacje) oraz układu sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, udar). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w podeszłym wieku, z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu oraz u osób stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe lub SSRI. Diklofenak może wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W trakcie terapii zaleca się monitorowanie czynności wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z ich zaburzeniami, a także kontrolę wskaźników hematologicznych ze względu na możliwe hamowanie agregacji płytek krwi.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, embolia cutis medicamentosa, incydent zakrzepowy tętnic, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieszczelność zespolenia żołądkowo-jelitowego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celbic 100 mg
Lek Celbic zawierający celekoksyb w dawce 100 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Dane pochodzą z 12 badań kontrolowanych placebo i/lub substancją czynną, obejmujących pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i reumatoidalnym zapaleniem stawów, z dawkami celekoksybu od 100 mg do 800 mg/dobę, a także z długoterminowych badań profilaktyki polipów gruczolakowatych (400 mg/dobę). Analiza 38 102 pacjentów wykazała działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), obejmujących m.in. zakażenia, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, pancytopenia), reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu), żołądkowo-jelitowe (krwawienia, wrzody, perforacje), wątrobowe (niewydolność, zapalenie), skórne (zespół Stevensa-Johnsona), nerkowe (ostra niewydolność, zapalenie) oraz inne powikłania.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieselektywny NLPZ, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja jelit, polipy gruczolakowate, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, uszkodzenie wątroby, wrzód dwunastnicy, wrzód przełyku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 25 mg/ml
Voltaren (diklofenak sodowy) w formie roztworu do iniekcji i infuzji wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze reakcje miejscowe to podrażnienie, ból i stwardnienie w miejscu podania, natomiast rzadziej obserwuje się obrzęk, zanik tkanki czy ropnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, zwłaszcza przy dawkach ≥150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, perforacje wrzodów), wątrobowe (piorunujące zapalenie, martwica) oraz nerkowe (ostra niewydolność, zespół nerczycowy). Rzadko, ale istotnie, mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 25 mg
Acytretyna, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg, wywołuje działania niepożądane u większości pacjentów, które zazwyczaj ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii. Charakterystyczne jest początkowe paradoksalne pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust, którą można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych należą suchość błon śluzowych (oczu, nosa, jamy ustnej), bóle głowy, zapalenie skóry, zaburzenia lipidowe (wzrost trójglicerydów i cholesterolu), a także obrzęki obwodowe i nieprawidłowości enzymów wątrobowych.
acytretyna, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, kseroftalmia, łuszczenie skóry, łuszczyca, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, przedwczesne zarastanie nasad kości, ślepota nocna, tolerancja glukozy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu składników. Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, osłabienie i zmęczenie. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię lub agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z uwzględnieniem częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pemfigoid, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, zaburzenia przewodzenia, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naproxen Hasco
Stosowanie naproksenu wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi. Lek może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, owrzodzenia czy perforacje, które mogą mieć charakter śmiertelny. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularne monitorowanie stanu zdrowia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością wątroby i nerek (klirens kreatyniny >20 ml/min). Naproksen może również zwiększać ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar) przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, co wymaga szczególnej kontroli u pacjentów z chorobami układu krążenia i czynnikami ryzyka (np. palenie tytoniu, cukrzyca).
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ciężka reakcja skórna, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, maskowanie objawów choroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, reakcja nadwrażliwości, redukcja dawki steroidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oka, zaburzenie płodności, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zator tętnicy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenza 45 mg
Lek Atenza zawierający metylofenidatu chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność i nerwowość (bardzo często, ≥1/10), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka – często, ≥1/100 do <1/10) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, arytmia, nadciśnienie tętnicze – często). U dzieci obserwuje się umiarkowane opóźnienie wzrostu i masy ciała przy długotrwałym stosowaniu. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze (bardzo rzadko, <1/10 000), ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz poważne incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca). Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, układu krwiotwórczego oraz stanu psychicznego pacjentów, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
arytmia, częstomocz, dławica piersiowa, drgawki, dyskineza, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, jadłowstręt psychiczny, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, mania, martwicze zapalenie naczyń, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie psychotyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół Tourette’a, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 200 mg
Elecoxel, zawierający celekoksyb, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg/dobę), badań długoterminowych (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę) oraz obserwacji porejestracyjnych obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia, bezsenność, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizę naskórka. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, ból brzucha, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawki, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do gałki ocznej, krwotok śródmózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ciloxan 3 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Ciloxan (cyprofloksacyna 3 mg/ml) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to uczucie dyskomfortu w oku (około 6% pacjentów), zaburzenia smaku (około 3%) oraz złogi w rogówce (około 3%). Działania te zwykle nie wymagają przerwania leczenia. Inne często występujące objawy obejmują przekrwienie oka, a niezbyt często obserwuje się m.in. bóle głowy, uszkodzenie rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, suchość oka, świąd, zwiększone łzawienie oraz zaburzenia widzenia. Rzadziej mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, zapalenia rogówki i spojówek, a także objawy toksycznego działania na oko. W przypadku pacjentów z owrzodzeniami rogówki możliwe jest powstawanie białego osadu, który ustępuje przy kontynuacji terapii i nie wpływa negatywnie na proces zdrowienia.
anafilaksja, astenopia, chlorowodorek, cyprofloksacyna, fluorochinolon, fototoksyczność, jęczmień, kortykosteroid, krople do oczu, naciek rogówki, niedoczulica oka, obrzęk gardła, obrzęk oka, obrzęk powiek, owrzodzenie rogówki, parestezja skórna, podwójne widzenie, pokrzywka, punkcikowe zapalenie rogówki, reakcja nadwrażliwości, ścięgno Achillesa, światłowstręt, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, uszkodzenie rogówki, zaburzenie nabłonka rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół Stevensa-Johnsona, złogi rogówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diclac 150 Duo
Diclac 150 Duo, zawierający diklofenak, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko powikłań, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Istotne jest monitorowanie pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, osób w podeszłym wieku oraz tych przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, SSRI). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczny jest ścisły nadzór i regularne monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku utrzymujących się nieprawidłowości lub objawów klinicznych leczenie należy przerwać. Diklofenak może również powodować zatrzymanie płynów i obrzęki, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, nerek, nadciśnieniem tętniczym oraz u osób starszych.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, diklofenak, enzym wątrobowy, hiperlipidemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, porfiria wątrobowa, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica tętnic, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Działania niepożądane
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń Gram-dodatnich, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ropień i nadkażenia, ból i gorączka w miejscu podania, wysypka, rumień, świąd oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, wymioty i nudności. Niezbyt często występują leukopenia, małopłytkowość, eozynofilia oraz zapalenie żył, natomiast rzadko zgłaszane są reakcje anafilaktyczne, napady drgawek i zakrzepowe zapalenie żył. Bardzo rzadko obserwuje się agranulocytozę, neutropenię i pancytopenię. Dodatkowo, istnieje grupa działań o nieokreślonej częstości, obejmująca m.in. głuchotę, skurcz oskrzeli, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej.
agranulocytoza, aminotransferaza, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, EGFR, eozynofilia, filtracja kłębuszkowa, fosfataza zasadowa, głuchota, lek ototoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, ropień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie przedsionkowe, zakażenie kości i stawów, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wsierdzia, zapalenie żył, zespół czerwonego człowieka, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – TADALAFIL MAXON 10 mg
Tadalafil w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które lekarze powinni uwzględniać w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, przy czym ich częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, odnotowano także rzadkie, ale istotne zdarzenia, takie jak udary, przemijające napady niedokrwienne (TIA), priapizm, zawał mięśnia sercowego oraz niestabilna dławica piersiowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których wystąpiły poważne incydenty sercowe, często w kontekście obecności czynników ryzyka. Ponadto, u osób powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, choroba układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil PMCS 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość nasila się wraz ze wzrostem dawki. Dane z badań klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. Ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. Rzadziej obserwuje się zawroty głowy, omdlenia, migreny, napady drgawek oraz poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca i nagłe zgony sercowe. Wśród działań niepożądanych narządu wzroku wymienia się m.in. nietętniczą przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), okluzję naczyń siatkówki oraz centralną surowiczą chorioretinopatię.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 5 5 mg
Produkt leczniczy ACCUPRO (chinapryl), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6-PDH, zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Pacjenci stosujący jednocześnie diuretyki są bardziej narażeni na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, choć nie stwierdzono bezpośredniego związku z chinaprylem, obserwowano układowe zapalenie naczyń i ginekomastię w grupie inhibitorów ACE.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, małopłytkowość, martwica naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, TIA, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Femina 200 mg
Ibum Femina zawiera 200 mg ibuprofenu, NLPZ stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Lek wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania: choroba wrzodowa, perforacja i krwawienie z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u osób starszych. Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę zwiększa ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu). Opisywano również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk krtani, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS. Ibuprofen może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych) oraz hepatotoksyczność (uszkodzenie i niewydolność wątroby). Należy monitorować objawy zakażeń, gdyż NLPZ mogą nasilać stany zapalne i powikłania infekcyjne.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Coxitex
Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w obrębie przewodu pokarmowego (PUBs: perforacje, owrzodzenia, krwawienia), które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, a także u osób z historią chorób przewodu pokarmowego. Kombinacja etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, a długotrwałe badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie między selektywnymi inhibitorami COX-2 a NLPZ podawanymi z ASA. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i regularnej oceny stanu pacjenta, zwłaszcza u osób z nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, doustne leki przeciwzakrzepowe, etorykoksyb, hiperlipidemia, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacje owrzodzenia krwawienia, prostaglandyny nerkowe, selektywne inhibitory COX-2, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Działania niepożądane
Chinapryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności/wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Do poważnych, choć rzadkich działań należą reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), obrzęk naczynioruchowy obejmujący twarz, język i drogi oddechowe, a także zaburzenia hematologiczne takie jak neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna i małopłytkowość (≥1/10 000 do <1/1000). Dodatkowo, mogą wystąpić incydenty naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza morfologii krwi, elektrolitów (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz funkcji nerek, jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z niedoborem G-6-PDH i stosujących jednocześnie diuretyki.
agranulocytoza, białkomocz, ból głowy, diuretyk, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedobór G-6-PDH, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, SIADH, skurcz oskrzeli, tachykardia, TIA, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia krwi, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Działania niepożądane
Tadalafil, inhibitor PDE5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, które mają charakter łagodny do umiarkowanego i zwykle ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych wzrasta wraz z dawką. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 placebo, najczęstsze działania niepożądane występowały w zakresie ≥1/100 do <1/10. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz nagłe zgony sercowe, które choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), stanowią poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (choroby serca, nadciśnienie, cukrzyca, palenie). U pacjentów powyżej 65 lat częściej obserwowano biegunkę, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę przy dawce 5 mg/dobę.
bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dyspepsja, hemospermia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, komorowe zaburzenia rytmu, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Napritum
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga stosowania w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, astmą oskrzelową, nadwrażliwością na NLPZ oraz u osób z niewydolnością wątroby (zwłaszcza marskością) i nerek. Naproksen może powodować poważne powikłania, takie jak owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych, stosujących wysokie dawki NLPZ lub leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI). Zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby oraz unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2. Dawka dobowa do 1000 mg wiąże się z niewielkim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, jednak u pacjentów z chorobami układu krążenia konieczna jest szczególna ostrożność.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, białkomocz, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba przewodu pokarmowego, choroba tętnic obwodowych, ciężka reakcja skórna, enzym wątrobowy, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, polip nosa, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, pseudoporfira, reakcja anafilaktyczna, reakcja bronchospastyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie oka, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie brodawek, zapalenie jelita grubego, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Sumilar HCT to lek złożony zawierający ramipryl (10 mg), amlodypinę (10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), charakteryzujący się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą hipokaliemia, hiperlipidemia, bóle głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, kaszel, nudności oraz zmęczenie. Ciężkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, niedokrwistość hemolityczną, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, niewydolność nerek i wątroby, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Hydrochlorotiazyd może dodatkowo pogarszać metabolizm glukozy, lipidów i kwasu moczowego oraz zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry, zwłaszcza przy wyższych dawkach kumulacyjnych.
agranulocytoza, amlodypina, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy skóry, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symquel XR
Symquel XR (kwetiapina) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań i dawki, z ograniczonymi danymi dotyczącymi długoterminowego stosowania u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji. Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, objawy pozapiramidowe, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w funkcji tarczycy. U dorosłych obserwuje się ryzyko objawów pozapiramidowych, akatyzji, niedociśnienia ortostatycznego, senności, zaburzeń metabolicznych (wzrost masy ciała, hiperglikemia, dyslipidemia) oraz potencjalne powikłania kardiologiczne, w tym rzadkie przypadki kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych oraz na możliwość wystąpienia ciężkiej neutropenii (neutrofile <0,5 × 10⁹/l), wymagającej monitorowania i przerwania terapii przy neutrofilach <1,0 × 10⁹/l. Zaleca się stopniowe odstawianie leku w celu uniknięcia objawów odstawiennych.
agranulocytoza, akatyzja, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, dyskinezy późne, eozynofilia, epizod ciężkiej depresji, epizod maniakalny, fenytoina, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kamica żółciowa, karbamazepina, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, lek serotoninergiczny, myśli samobójcze, neutrofilia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, parkinsonizm, polidypsja, polifagia, poliuria, prolaktyna w surowicy, remisja, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastój moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Methylprednisolone Sopharma to preparat zawierający metyloprednizolon sodu bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek stosowany jest głównie objawowo, z wyjątkiem leczenia substytucyjnego w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych i alergicznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, ciężkich chorób dermatologicznych (np. pęcherzyca, łuszczyca), a także w schorzeniach układu oddechowego (np. sarkoidoza, gruźlica płuc) oraz hematologicznych (np. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa). Wskazane jest stosowanie leku w terapii łączonej, np. z mineralokortykosteroidami w niedoczynności nadnerczy lub chemioterapeutykami przeciwgruźliczymi w gruźlicy płuc i zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
Leczenie metyloprednizolonem wymaga uwzględnienia specyficznych wskazań dotyczących drogi podania i czasu rozpoczęcia terapii, np. dożylne podanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe) oraz rozpoczęcie terapii w ciągu 8 godzin od ostrego urazu rdzenia kręgowego lub w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia Pneumocystis carinii u pacjentów z AIDS. Methylprednisolone Sopharma jest stosowany jako leczenie wspomagające w zaostrzeniach chorób reumatycznych i alergicznych, a także w leczeniu paliatywnym nowotworów. W ostrym niezapalnym obrzęku krtani lek pełni rolę uzupełniającą, gdyż lekiem pierwszego wyboru jest epinefryna. Preparat podaje się po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań, a dawkowanie i schemat terapii powinny być dostosowane do konkretnego schorzenia i stanu pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerek, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketonal forte
Ketonal forte (100 mg ketoprofenu) wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Lek może maskować objawy infekcji, co wymaga ścisłego monitorowania przebiegu zakażeń, zwłaszcza pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań ospy wietrznej. Należy unikać łączenia ketoprofenu z innymi NLPZ oraz lekami zwiększającymi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (np. doustne kortykosteroidy, warfaryna, SSRI, ASA). U pacjentów w podeszłym wieku i z historią choroby wrzodowej ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji jest szczególnie wysokie, co wymaga rozważenia stosowania leków gastroprotekcyjnych (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej).
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, hipowolemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nerczyca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, polipy nosa, pomostowanie tętnic wieńcowych, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospen 1500 1 500 000 j.m.
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Ospen 1500 (1 500 000 IU/981 mg w tabletce), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy oraz reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka oraz zmiany skórne, takie jak pokrzywka i wysypka rumieniowa. Rzadko może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga szczególnej uwagi w przypadku pojawienia się biegunki podczas terapii. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zmiany hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza), zaburzenia krzepnięcia oraz reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani i anafilaksja. Neuropatia i toksyczne objawy ze strony OUN, w tym drgawki, mogą pojawić się zwłaszcza przy dużych dawkach pozajelitowych lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
agranulocytoza, anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, choroba grzybicza, czarny włochaty język, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, leukopenia, małopłytkowość, nefropatia, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, test Coombsa, toksyczne działanie na OUN, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabitril 15 mg
Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny lub umiarkowany i pojawiają się głównie na początku terapii. W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często obserwuje się obniżenie nastroju, nerwowość oraz zaburzenia koncentracji (≥1/10), a często labilność emocjonalną (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak splątanie czy reakcje paranoidalne (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie układu nerwowego bardzo często pojawiają się zawroty głowy, drżenia i senność (≥1/10), natomiast rzadko niedrgawkowy stan padaczkowy i zaburzenia pola widzenia (≥1/10000 do <1/1000). W układzie pokarmowym dominują nudności (bardzo często, ≥1/10), biegunka i ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Częstość występowania siniaków wynosi ≥1/100 do <1/10, a poważniejsze reakcje skórne, takie jak pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, mają częstość nieznaną. Ponadto, bardzo często pacjenci zgłaszają uczucie zmęczenia (≥1/10).
ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drżenie, drżenie mięśni, encefalopatia, halucynacja, labilność emocjonalna, napad padaczkowy, niedrgawkowy stan padaczkowy, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie nastroju, obserwacja porejestracyjna, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja paranoidalna, senność, siniak, splątanie, spowolniony zapis EEG, stan padaczkowy, tiagabina, uczucie zmęczenia, urojenie, wymioty, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egidon
Etorykoksyb (Egidon), selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień (PUBs), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub ASA oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, a długotrwałe badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie przewodu pokarmowego między selektywnymi inhibitorami COX-2 a nieselektywnymi NLPZ podawanymi z ASA. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy wyższych dawkach i dłuższym czasie leczenia, co wymaga stosowania najniższej skutecznej dawki i okresowej oceny stanu pacjenta, szczególnie u osób z nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pacjent w podeszłym wieku, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Dr. Max
Ibuprofen Dr.Max w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na nieuszkodzoną, niezmienioną chorobowo skórę. Preparatu nie należy aplikować pod opatrunkami okluzyjnymi, na otwarte rany, uszkodzoną skórę, okolice oczu ani błony śluzowe. Zaleca się unikanie ekspozycji leczonego obszaru na światło słoneczne oraz jednoczesnej aplikacji innych leków miejscowych na tym samym obszarze, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na rozległe powierzchnie skóry są przeciwwskazane ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 roku życia, a u młodzieży 12-17 lat czas stosowania nie powinien przekraczać 5 dni bez ponownej oceny klinicznej.
alternatywna metoda leczenia, badanie kliniczne, ciężkie skórne działanie niepożądane, dysfagia, działanie niepożądane, ibuprofen, objaw podmiotowy, objaw przedmiotowy, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, opatrunek okluzyjny, ostra uogólniona osutka krostkowa, pacjent pediatryczny, polekowa reakcja z eozynofilią, poważna reakcja skórna, produkt leczniczy do stosowania miejscowego, reakcja fotouczuleniowa, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, SCAR, stan kliniczny pacjenta, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sustonit 6,5 mg
Podczas terapii glicerolem triazotanu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Sustonit 6,5 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥ 1/10), a zawroty głowy często (≥ 1/100 do < 1/10). Inne działania niepożądane obejmują tachykardię, zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie ortostatyczne (często), a także nudności (często) i astenia (często). Rzadziej występują omdlenia, senność, bradykardia, nasilenie dławicy piersiowej, wysypka polekowa oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie, ale poważne działania to methemoglobinemia, sinica, zapaść krążeniowa, niedokrwienie mózgowe oraz upośledzenie oddychania, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hemoglobina, methemoglobinemia, monitorowanie działań niepożądanych, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedotlenienie krwi, nieprzyjemny zapach z ust, niewydolność oddechowa, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, pęcherzyk płucny, senność, sinica, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ chłonny, układ nerwowy, upośledzenie oddychania, wymioty, wysypka polekowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy, zapaść krążeniowa, zawrót głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nasivin Zatoki i Katar
Produkt leczniczy Nasivin Zatoki i Katar zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Ibuprofen, jako NLPZ, niesie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwotoki, owrzodzenia i perforacje, zwłaszcza u pacjentów powyżej 60. roku życia, z chorobą wrzodową w wywiadzie lub stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, antykoagulanty, SSRI, kwas acetylosalicylowy). Dawkowanie ibuprofenu nie powinno przekraczać 1200 mg/dobę u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie, niewydolność serca NYHA II-III, choroba niedokrwienna serca). Pseudoefedryna może wywołać ciężkie reakcje skórne (AGEP, SJS, DRESS) oraz objawy neurologiczne (drgawki, omamy), szczególnie u dzieci i młodzieży, a także niedokrwienne zapalenie jelita grubego i neuropatię nerwu wzrokowego. U pacjentów z astmą lub chorobami alergicznymi istnieje ryzyko skurczu oskrzeli, a u osób starszych zwiększona wrażliwość na działanie pseudoefedryny na OUN wymaga ostrożności.
arytmia serca, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dysuria, hipowolemia, inhibitory cyklooksygenazy-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią, polipy nosa, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica tętnic, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tamsulozyna – Działania niepożądane
Tamsulosyna, stosowana w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy u 1,3% pacjentów), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie ortostatyczne, palpitacje, tachykardia, migotanie przedsionków), układu rozrodczego (częste zaburzenia ejakulacji, w tym wytrysk wsteczny) oraz oczu (środoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki – IFIS). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, które może prowadzić do omdleń i upadków, zwłaszcza u osób starszych, oraz na potencjalne powikłania kardiologiczne, w tym niewydolność serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu dutasterydu. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty) oraz skórne (wysypka, świąd, rzadko zespół Stevensa-Johnsona) występują rzadziej, jednak wymagają monitorowania. Priapizm, choć bardzo rzadki, stanowi stan nagły wymagający pilnej interwencji medycznej.
arytmia, astenia, duszność, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, operacja zaćmy, palpitacje serca, priapizm, receptory α₁-adrenergiczne, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axoprofen Max 600 mg
Ibuprofen Aristo w dawce 600 mg, stosowany doustnie, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu pokarmowego, w tym owrzodzenia, perforacje oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko tych powikłań jest zależne od dawki i czasu terapii. Ponadto, obserwuje się objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, dyspepsja, a także zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Ibuprofen może również powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, zwłaszcza przy dawkach dobowych 2400 mg. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu obrzęki krtani i wstrząs anafilaktyczny. Rzadko występują ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), zaburzenia krwiotworzenia oraz uszkodzenia nerek i wątroby.
AGEP, agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, eozynofilia, incydent zatorowo-zakrzepowy, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, dostępny w dawkach od 5 mg amlodypiny, 160-320 mg walsartanu oraz 12,5-25 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 8-tygodniowym badaniu klinicznym na 2271 pacjentach, w tym 582 leczonych maksymalną dawką 10 mg/320 mg/25 mg. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze (0,7% przypadków), zwykle łagodne i przemijające. Obserwowane zmiany w parametrach laboratoryjnych były zgodne z mechanizmem działania poszczególnych składników, a walsartan łagodził hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu. Działania niepożądane klasyfikowano według MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując szeroki zakres układów i narządów, w tym hematologiczne, metaboliczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, oddechowe, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe, skórne, mięśniowo-szkieletowe, nerkowe oraz ogólne.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, cholestaza wewnątrzwątrobowa, częstoskurcz komorowy, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra ostra zamykającego się kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń krwionośnych, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, walsartan, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Lysine InnFarm 200 mg
Ibuprofen, stosowany zarówno w dawkach do 1200 mg doustnie (lub 1800 mg w czopkach) jak i w wyższych dawkach u pacjentów z chorobami reumatycznymi, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja, a także poważniejsze powikłania jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) zwiększa ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, a także może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia krwiotworzenia (np. agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz ciężkie reakcje skórne (SCAR). Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi i czynności nerek u pacjentów stosujących ibuprofen przewlekle.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwinfekcyjne, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krwiotworzenia, zaburzenie świadomości, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Metylofenidat, substancja czynna Medikinet CR 30 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, krążenia, naczyniowy, pokarmowy, wątrobowy, hematologiczny oraz inne. Najczęściej obserwuje się ból głowy (≥1/10), bezsenność, nerwowość, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, udary mózgu, zawał mięśnia sercowego, próby samobójcze, pancytopenia czy śpiączka wątrobowa. U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i zmniejszenia masy ciała, co wymaga regularnej kontroli parametrów antropometrycznych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, migrena, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, opóźnienie wzrostu, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 10 mg
Lek Tadulan, zawierający tadalafil, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo zbadane w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. Wśród poważniejszych, choć rzadszych zdarzeń, odnotowano incydenty neurologiczne (udar, przemijające napady niedokrwienne, napady drgawek), zaburzenia widzenia (m.in. NAION, okluzja naczyń siatkówki), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (np. reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, szum w uszach, nagła głuchota) do bardzo rzadko (np. priapizm, krwiomocz, nagłe zgony sercowe). W badaniach klinicznych zaobserwowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów stosujących tadalafil w porównaniu z placebo, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji.
ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Sumilar HCT to preparat złożony zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Każda z substancji aktywnych wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które mogą się nasilać w terapii skojarzonej. Ramipryl często powoduje hiperkaliemię, kaszel, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadko ciężkie powikłania hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy. Amlodypina najczęściej wywołuje zawroty głowy, obrzęki obwodowe i zmęczenie, a rzadziej poważne zaburzenia hematologiczne i skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Hydrochlorotiazyd może prowadzić do hipokaliemii (bardzo często), hiperlipidemii (bardzo często), zaburzeń metabolicznych, a także zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry w zależności od kumulacyjnej dawki. W terapii Sumilar HCT obserwuje się także często niedociśnienie ortostatyczne, omdlenia, bóle głowy i zawroty głowy, a także zaburzenia elektrolitowe, w tym hiponatremię i hipomagnezemię.
agranulocytoza, amlodypina, dławica piersiowa, dyspepsja, ginekomastia, glukozuria, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nastrój depresyjny, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ircolon 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Ircolon w dawce 100 mg, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządów. W obrębie układu immunologicznego obserwowano reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. W zakresie układu nerwowego odnotowano stany przedomdleniowe i omdlenia z częstością niezbyt często (pomiędzy 1/1000 a 1/100), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko urazów wtórnych. Działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej obejmują wysypkę (częstość niezbyt często) oraz poważne reakcje skórne o nieznanej częstości, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne, złuszczające zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, rumień, świąd i pokrzywka.
dermatoza, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, leukocytoza, nadwrażliwość, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Majamil PPH
Podczas stosowania diklofenaku sodowego w postaci tabletek dojelitowych Majamil PPH 25 mg należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Konieczne jest unikanie łączenia diklofenaku z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na brak dodatkowych korzyści terapeutycznych i zwiększone ryzyko powikłań. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku, osób osłabionych oraz z niską masą ciała, ze względu na podwyższone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień, owrzodzeń i perforacji, które mogą wystąpić w trakcie całej terapii, nawet bez objawów ostrzegawczych. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego leczenie należy natychmiast przerwać. U pacjentów z grup ryzyka wskazane jest rozważenie terapii osłonowej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem.
agregacja płytek krwi, alergiczny nieżyt nosa, astma, brak laktazy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, enzym wątrobowy, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, porfiria wątrobowa, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wskaźnik hematologiczny, zaburzenie hemostazy, zakrzepica tętnic, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry