wysypka
Wysypka to niespecyficzna zmiana skórna manifestująca się jako obszar skóry z widocznymi zmianami w kolorze, teksturze lub uwypukleniu. Może przybierać różne formy: od płaskich zmian rumieniowych, przez grudki, pęcherzyki, aż po zmiany złuszczające. Najczęstsze przyczyny to infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
Diagnostyka wysypki wymaga dokładnego badania klinicznego z uwzględnieniem jej morfologii, lokalizacji, rozległości oraz towarzyszących objawów ogólnoustrojowych. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być badania laboratoryjne (morfologia, markery stanu zapalnego, testy alergiczne), obrazowe lub biopsja skóry z badaniem histopatologicznym.
Leczenie wysypki zależy od przyczyny wywołującej. Może obejmować stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych lub ogólnoustrojowych kortykosteroidów, antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych. W przypadku wysypek związanych z chorobami autoimmunologicznymi konieczne może być wdrożenie leczenia immunomodulującego lub immunosupresyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Działania niepożądane
Owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus), stosowany jako składnik tradycyjnych produktów leczniczych, może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze reakcji alergicznych. Objawy te obejmują zarówno zmiany skórne, takie jak pokrzywka, świąd, wysypka czy zaczerwienienie, jak i reakcje ze strony układu oddechowego, w tym nieżyt nosa, katar, kichanie, świszczący oddech, kaszel oraz skurcz oskrzeli. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególnie narażone są osoby z historią alergii na rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae) oraz pacjenci z istniejącymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma, u których ryzyko nasilenia objawów oddechowych jest zwiększone.
Apiaceae, astma, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakoterapia, katar, kichanie, monitorowanie działań niepożądanych, nieżyt nosa, owoc anyżu, pimpinella anisum, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, rodzina selerowatych, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, układ oddechowy, wysypka, zaczerwienienie, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Heparin-Hasco forte
Heparin-Hasco Forte w postaci żelu o stężeniu 1000 j.m./g wymaga ostrożności szczególnie u pacjentów ze skazą krwotoczną, gdzie konieczna jest regularna ocena stanu klinicznego i bilans korzyści do ryzyka. Długotrwałe stosowanie może wywołać reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak zaczerwienienie, wysypka, świąd, pieczenie czy rumień, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Produkt zawiera substancje pomocnicze, m.in. glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan), które mogą indukować miejscowe podrażnienia i reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na te składniki.
długotrwałe stosowanie leku, działanie niepożądane, glikol propylenowy, heparyna miejscowa, metylu parahydroksybenzoesan, obrzęk, paraben, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, populacja pediatryczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, reakcja niepożądana, reakcja typu późnego, rumień, skaza krwotoczna, świąd, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroBetina 24 mg
Lek AuroBetina zawierający betahistynę dichlorowodorek wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z danymi z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10), a także ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Działania te dotyczą głównie układu żołądkowo-jelitowego oraz nerwowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz inne objawy ze strony układu immunologicznego, skóry i przewodu pokarmowego, których częstość występowania jest nieznana.
anafilaksja, badanie kliniczne, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, monitoring bezpieczeństwa farmakoterapii, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbinafina Ziaja w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g jest stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, jednak może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne. Najczęściej obserwuje się łuszczenie skóry oraz świąd w miejscu aplikacji, które mają charakter łagodny i samoograniczający się. Objawy o umiarkowanej częstości to zmiany skórne, strupy, zaburzenia pigmentacji, rumień oraz uczucie pieczenia skóry. Rzadziej występują suchość skóry, kontaktowe zapalenie skóry, egzema oraz podrażnienie oczu po przypadkowym kontakcie preparatu z oczami. W wyjątkowych przypadkach może dojść do nasilenia objawów choroby grzybiczej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
aplikacja kremu, chlorowodorek terbinafiny, egzema, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nasilenie choroby, pieczenie skóry, podrażnienie oczu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, strup, suchość skóry, świąd, terbinafina w kremie, tkanka podskórna, układ immunologiczny, wysypka, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nervomix Forte –
Preparat Nervomix Forte w postaci kapsułek twardych zawiera ekstrakty roślinne: korzeń kozłka lekarskiego (210 mg), szyszki chmielu (52,5 mg), liść melisy (52,5 mg) oraz ziele dziurawca (35 mg). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), obrzęk naczynioruchowy, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Cannabaceae, diagnostyka alergii, duszność, hypericaceae, hyperici herba, konsultacja alergologiczna, korzeń kozłka lekarskiego, Lamiaceae, liść melisy, Lupuli strobilus, Melissae folium, nadwrażliwość, Nervomix Forte, objawy układu oddechowego, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, świąd, szyszki chmielu, Valerianaceae, Valerianae radix, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przy stosowaniu preparatu Pazopanib Zentiva w dawkach 200 mg i 400 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na chlorowodorek pazopanibu lub substancje pomocnicze zawarte w leku. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na inhibitory kinaz tyrozynowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku ich wystąpienia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
chlorowodorek pazopanibu, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie przeciwnowotworowe, nadwrażliwość, objaw oddechowy, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, pazopanib, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującą hematotoksycznością. Najczęściej obserwowane są neutropenia (do 79,0%), trombocytopenia (do 72,3%), anemia oraz gorączka neutropeniczna, które mogą osiągać stopień 3-4 ciężkości, wymagając ścisłego monitorowania morfologii krwi i ewentualnej modyfikacji dawkowania. W badaniach klinicznych odnotowano także wysoką częstość zakażeń, w tym zapalenia płuc (do 10,6%) i zakażeń górnych dróg oddechowych, a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka do 54,5%, zaparcia do 56,1%) oraz układu nerwowego (neuropatia obwodowa do 71,8%, skurcze mięśni do 33,4%). W terapii skojarzonej z bortezomibem i deksametazonem oraz rytuksymabem obserwuje się dodatkowo ryzyko niedociśnienia tętniczego, odwodnienia i gorączki neutropenicznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, parestezja, posocznica, skurcz mięśnia, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie neutropeniczne, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pokrzywa fix –
Produkt leczniczy Pokrzywa fix, zawierający Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszaninę (folium), może wywoływać działania niepożądane o nieustalonej częstości występowania. Najczęściej obserwowane są łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, które mogą manifestować się jako dyskomfort żołądkowy, gwałtowne opróżnianie żołądka oraz zwiększona częstotliwość wypróżnień o luźnej konsystencji. Ponadto, u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu mogą wystąpić reakcje alergiczne skórne, w tym świąd, wysypka oraz pokrzywka, charakteryzujące się uniesionymi, obrzękowymi zmianami skórnymi często towarzyszącymi świądowi.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidon Medical Valley 801 mg
Terapia produktem leczniczym Pirfenidon Medical Valley powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty z doświadczeniem w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc. Zalecane dawkowanie rozpoczyna się od 267 mg trzy razy na dobę (801 mg/dobę) przez pierwsze 7 dni, następnie 534 mg trzy razy na dobę (1602 mg/dobę) w dniach 8-14, aż do dawki podtrzymującej 801 mg trzy razy na dobę (2403 mg/dobę) od 15. dnia. Tabletki należy przyjmować z pokarmem, co minimalizuje działania niepożądane, takie jak nudności i zawroty głowy. W przypadku przerwania terapii powyżej 14 dni konieczne jest ponowne stopniowe zwiększanie dawki przez 14 dni, natomiast przerwa krótsza niż 14 dni pozwala na powrót do poprzedniej dawki bez stopniowania.
aktywność aminotransferaz, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działanie niepożądane, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność wątroby, leczenie podtrzymujące, monitorowanie pacjenta, nietolerancja żołądkowo-jelitowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, reakcja nadwrażliwości na światło, stężenie bilirubiny, tabletka powlekana, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flonidan 1 mg/ml
Loratadyna, substancja czynna leku Flonidan (1 mg/ml, zawiesina doustna), wykazuje stosunkowo niski odsetek działań niepożądanych, które występują u około 2% pacjentów przy dawce dobowej 10 mg stosowanej w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%) oraz bezsenność (0,1%) u dorosłych, natomiast u dzieci (2-12 lat) dominują bóle głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i uczucie zmęczenia (1%). Bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję), zaburzenia rytmu serca oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa loratadyny wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie spektrum działań niepożądanych różni się od dorosłych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, ból głowy, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy cholinolityczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, płukanie żołądka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, uczucie zmęczenia, węgiel aktywny, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pitamet 1 mg
Pitawastatyna, dostępna w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji porejestracyjnych. Odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił poniżej 4%. Najczęstszym działaniem niepożądanym były bóle mięśni, a podwyższone stężenie kinazy keratynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy wystąpiło u 1,8% pacjentów, natomiast znaczne podwyższenie CK (≥10x GGN) z towarzyszącymi skurczami mięśni było rzadkie (0,04%). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunki, nudności), podwyższone aminotransferazy (AST, ALT) niezbyt często, a także bóle mięśni i stawów często. Istotne jest zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, częstomocz, depresja, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie, ostre zapalenie trzustki, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, utrata pamięci, wymioty, wysypka, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna 40 mg
Chlorowodorek drotaweryny, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg w tabletkach, wykazuje działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy te dotyczą głównie czterech układów: przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze) oraz układu immunologicznego (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd). Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu, zwłaszcza gdy dotyczą dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, kołatanie serca, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa praca serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, świąd, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Essentiale forte 300 mg
Essentiale Forte, zawierający 300 mg fosfolipidów z nasion soi (3-sn-fosfatydylocholina) w kapsułce, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o częstości nieznanej. Należą do nich reakcje alergiczne (rumień, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, luźne stolce, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej), podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatania serca oraz zawroty głowy. Objawy te wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz tych narażonych na ryzyko powikłań neurologicznych lub alergicznych.
alkoholizm, biegunka, choroba mózgu, choroba wątroby, dyskomfort brzuszny, fosfatydylocholina, fosfolipidy sojowe, fosfolipidy z nasion sojowych, kołatanie serca, luźne stolce, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nudności, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia serca, zaburzenia skórne, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązanych z jej mechanizmem farmakologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (fotyzm) występujące u 14,5% pacjentów oraz bradykardia u 3,3%, z ciężką bradykardią (HR ≤ 40/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia świetlne, takie jak aureole, efekt stroboskopowy czy zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z ustępowaniem u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia pojawia się głównie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy terapii. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków (AF), które w badaniu SIGNIFY występowało u 5,3% pacjentów na iwabradynie vs 3,8% w grupie placebo, z HR 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano przemijające epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego u 7,1% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 6,1% w grupie placebo.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kreon Travix 10 000 j.Ph.Eur. lipazy
Kreon Travix, zawierający pankreatynę w dawce 150 mg o aktywności lipazy 10 000 j. Ph.Eur., amylazy 8 000 j. Ph.Eur. oraz proteazy 600 j. Ph.Eur., wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 900 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz biegunka, z których ból brzucha i biegunka były głównie związane z chorobą podstawową, a ich częstość była porównywalna lub niższa niż w grupie placebo. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kolonopatii włókniejącej, czyli zwężenia odcinka krętniczo-kątniczego i jelita grubego, u pacjentów ze zwłóknieniem torbielowatym trzustki stosujących wysokie dawki pankreatyny. Ponadto, zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, choć częstość ich występowania nie jest precyzyjnie określona.
amylaza, biegunka, ból brzucha, dysfagia, kolonopatia włókniejąca, Kreon Travix, lipaza, mukowiscydoza, nudności, pankreatyna, pokrzywka, populacja pediatryczna, proteaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcia, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Działania niepożądane
Feksofenadyna, stosowana w preparatach takich jak Allegra czy Telfast, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi z częstością zbliżoną do placebo w badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia układu nerwowego, takie jak bóle głowy, senność i zawroty głowy, oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, głównie nudności. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również działania o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), zaburzenia serca (tachykardia, kołatanie serca), nieostre widzenie oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, nieostre widzenie, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trudności w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadomon 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Tadomon) wykazuje profil działań niepożądanych głównie obejmujący układ nerwowy i przewód pokarmowy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy i senność (≥1/10 pacjentów), nudności (≥1/10), zaparcia (≥1/100 do <1/10) oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). Działania te mają zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie i mogą ustępować samoistnie lub po zastosowaniu standardowych środków. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak depresja oddechowa, drgawki czy myśli samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Zespół odstawienny może pojawić się po nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, hipotensja, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nerwowość, niepokój, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, vertigo, wymioty, wysypka, zaburzenia świadomości, zaburzenia uwagi, zaparcia, zawroty głowy, zawroty głowy nieukładowe, zespół odstawienny, zmęczenie, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duracef 250 mg/5 ml
Przedawkowanie cefadroksylu (Duracef) u dzieci poniżej 6. roku życia, nawet do dawki 250 mg/kg masy ciała (5-10-krotność dawki terapeutycznej), zwykle przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi objawami, takimi jak przejściowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz reakcje skórne w postaci wysypki. W takich przypadkach standardowe postępowanie polega na 72-godzinnej obserwacji klinicznej bez konieczności wdrażania specyficznego leczenia. Objawy te ustępują samoistnie i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia.
biegunka, ból brzucha, cefadroksyl, cefalosporyna, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, Duracef, eliminacja leku, hemodializa, nudność, obserwacja pacjenta, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja skórna, wymioty, wysypka, wywoływanie wymiotów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie apetytu, zaburzenie czynności nerek, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, jednak większość nieprawidłowości w EKG nie wiązała się z objawami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, zostały zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anidulafungina Accord
Anidulafungina Accord (100 mg) jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym do infuzji, jednakże brak jest danych klinicznych dotyczących jej skuteczności w leczeniu zapalenia wsierdzia, zapalenia kości i szpiku oraz zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanych przez Candida. Lek nie jest zalecany u noworodków poniżej 1 miesiąca życia ze względu na ryzyko toksyczności polisorbatu 80, który jest substancją pomocniczą w preparacie. U pacjentów leczonych anidulafunginą obserwowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u osób z ciężką chorobą podstawową i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hepatotoksycznych. W trakcie terapii mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, które wymagają natychmiastowego przerwania podawania leku i wdrożenia leczenia ratunkowego.
anidulafungina, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, enzymy wątrobowe, fruktoza, kandydoza rozsiana, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność wątroby, noworodek, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, polisorbat 80, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaczerwienienie, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scopolan 10 mg
Hioscyny butylobromek, substancja czynna leku Scopolan w dawce 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych od bardzo częstych (>1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Do najczęstszych należą objawy ze strony skóry, takie jak rumień, pieczenie, świąd, wysypka, pokrzywka i obrzęk, klasyfikowane jako niezbyt częste (1/1000 do <1/100). Ponadto, ze względu na działanie antycholinergiczne, obserwuje się suchość w jamie ustnej oraz zaparcia, również niezbyt często występujące. Tachykardia (>100 uderzeń/min) i hipotensja są kolejnymi niezbyt częstymi działaniami, które mogą stanowić zagrożenie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Rzadko pojawiają się zaburzenia widzenia oraz anuria, natomiast reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny mają częstość nieznaną, ale stanowią poważne zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji.
anuria, ciśnienie tętnicze krwi, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, hipotensja, nerw błędny, niedrożność przewodu pokarmowego, obrzęk, ostra niewydolność nerek, perystaltyka jelitowa, pieczenie skóry, pokrzywka, porażenie akomodacji, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, rumień, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka drażowana, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotynox 5 mg
Biotynox, zawierający biotynę w dawkach 5 mg oraz 10 mg (Biotynox Forte), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi i doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu nerwowego, głównie ból głowy o częstości nieznanej, oraz reakcje skórne i tkanki podskórnej, takie jak pokrzywka i reakcje alergiczne, które występują bardzo rzadko (≤1/10 000). Wysypka również została odnotowana, jednak jej częstość występowania nie jest określona. Warto podkreślić, że tabletki Biotynox 5 mg zawierają 30 mg laktozy jednowodnej, a Biotynox Forte 10 mg – 60 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, biotyna, Biotynox Forte, ból głowy, częstość występowania działań niepożądanych, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, monitorowanie niepożądanych działań, nietolerancja laktozy, odpowiedź immunologiczna, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Farmina 500 mg
Paracetamol Farmina w postaci czopków o dawkach 250 mg i 500 mg może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości występowania. Do rzadkich działań należą zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, takie jak świąd, pokrzywka, wysypka, rumień oraz obrzęk naczynioruchowy, występujące u 1 na 1000 do 1 na 10 000 pacjentów. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym trombocytopenię z plamicą trombocytopeniczną, hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP), wzrostem bilirubiny oraz objawami niewydolności wątroby, a także nefrotoksyczność objawiającą się ostrym uszkodzeniem nerek i zaburzeniami funkcji wydalniczej.
bąbel pokrzywkowy, działanie niepożądane paracetamolu, hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, paracetamol, plamica trombocytopeniczna, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, pokrzywka, powikłanie farmakoterapii, reakcja skórna, rumień, świąd, trombocytopenia, wybroczynka skórna, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie parametrów nerkowych, zmniejszona diureza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klarmin 250 mg
Klarytromycyna (Klarmin 250 mg) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla makrolidów, z dominującymi łagodnymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku, obserwowanymi zarówno u dorosłych, jak i dzieci (6 miesięcy–12 lat). U pacjentów z osłabioną odpornością (np. AIDS) stosujących dawki 1000–2000 mg/dobę najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zmiany smaku, bóle brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności AspAT i AlAT. Dawka 4000 mg/dobę wiąże się z 3–4-krotnie wyższą częstością działań niepożądanych oraz większą częstością nieprawidłowości hematologicznych i biochemicznych (np. leukopenia, trombocytopenia, wzrost stężenia azotu mocznikowego). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak rabdomioliza (często w interakcji z lekami takimi jak statyny, fibraty, kolchicyna, allopurynol), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawki, duszność, dyskineza, fibrat, hipoglikemia, klarytromycyna, kolchicyna, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zator płucny, zawrót głowy błędnikowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin SR 400 400 mg
Agapurin SR 400 zawiera 400 mg pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Terapia tym lekiem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które są klasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia terapii przeciwwstrząsowej. Ponadto, krwawienia, zwłaszcza do siatkówki, stanowią bezwzględne wskazanie do zaprzestania stosowania leku. Monitorowanie morfologii krwi jest niezbędne ze względu na ryzyko trombocytopenii, niedokrwistości aplastycznej oraz leukopenii, które mogą zwiększać podatność na infekcje i ryzyko krwawień. U pacjentów z cukrzycą należy zachować ostrożność z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii.
aminotransferaza, arytmia, biegunka, ból brzucha, cholestaza, cukrzyca, dusznica bolesna, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, pentoksyfilina, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Mesna – Przedawkowanie
Przedawkowanie mesny, substancji czynnej produktu leczniczego Uromitexan (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), może wystąpić po podaniu pojedynczych dawek w zakresie 4-7 g lub dawkach ≥ 60-70 mg/kg masy ciała na dobę u zdrowych ochotników. Szczególnie u pacjentów leczonych oksazafosforyną, dawki mesny ≥ 80 mg/kg m.c./dobę wiążą się ze znacznym wzrostem częstości występowania objawów żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty i biegunka. Spektrum objawów przedawkowania obejmuje zaburzenia ze strony układu pokarmowego, neurologicznego, mięśniowo-szkieletowego, skórnego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego, w tym m.in. ból głowy, parestezje, ból kończyn, wysypkę, niedociśnienie, bradykardię, tachykardię oraz skurcz oskrzeli. Dodatkowo może wystąpić gorączka.
W przypadku przedawkowania mesny nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Należy zapewnić dostęp do leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów oraz adrenaliny ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę parametrów sercowo-naczyniowych (ciśnienie tętnicze, tętno), objawów oddechowych (skurcz oskrzeli), stanu nawodnienia oraz równowagi elektrolitowej, zwłaszcza przy nasilonych wymiotach i biegunce. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów jednocześnie leczonych oksazafosforyną, u których objawy przedawkowania mogą być bardziej nasilone.
adrenalina, antidotum, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, gorączka, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, mesna, nawadnianie, niedociśnienie, nudności, objawy niepożądane, objawy oddechowe, objawy sercowo-naczyniowe, objawy skórne, oksazafosforyna, parestezje, podanie dożylne, przedawkowanie leku, reakcja rzekomoanafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, skurcz oskrzeli, tachykardia, Uromitexan, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydocalm 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Mydocalm 50 mg) opiera się na danych od ponad 12 000 pacjentów, wskazując, że najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu skórnego, ogólnego, neurologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią 50-60% zgłoszonych działań niepożądanych, z większością łagodnych i samoistnie ustępujących, jednak bardzo rzadko mogą wystąpić zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy twarzy i warg. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, nudności, biegunka), skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz rzadkie przypadki anemii, reakcji anafilaktycznych i uszkodzenia wątroby.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, hipoestezja, hipotensja, krwawienie z nosa, leukocytoza, Mydocalm, nudności, obniżone ciśnienie krwi, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteopenia, padaczka, palpitacje, parestezja, podwyższona kreatynina, pokrzywka, polidypsja, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka, zaburzenie neurologiczne, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Działania niepożądane
Lerkanidypina, selektywny bloker kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawkach 10-20 mg raz na dobę. Bezpieczeństwo jej stosowania potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących około 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry (zwłaszcza twarzy i szyi), tachykardia oraz kołatanie serca. W preparacie złożonym Coripren (lerkanidypina + enalapryl) najczęściej zgłaszano kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie tętnicze, omdlenia, a także przerost dziąseł i podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową oraz możliwość wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, stanowiącego zagrożenie życia.
aminotransferaza, antagonista wapnia, biegunka, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba wieńcowa, Coripren, częstomocz, dławica piersiowa, enalapryl, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, przerost dziąseł, senność, stężenie glukozy, świąd, tachykardia, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaczerwienienie skóry, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Goździk – Działania niepożądane
Goździk (Syzygium aromaticum), obecny w preparatach leczniczych takich jak Padma 28 Formuła (zawierający 12 mg goździka na kapsułkę), może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania niepożądane występują niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) i obejmują głównie dwie grupy: zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne. Do najczęstszych objawów żołądkowo-jelitowych należą niestrawność, nudności, zgaga oraz biegunka, natomiast w zakresie zaburzeń skóry i tkanki podskórnej obserwuje się wysypkę i świąd. Objawy te mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagają odpowiedniej oceny klinicznej.
biegunka, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, goździk, modyfikacja dawki, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nudności, Padma 28, pieczenie zamostkowe, podmiot odpowiedzialny, reakcja niepożądana, reakcja skórna, refluks żołądkowy, świąd, system MedDRA, Syzygium aromaticum, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania obejmują senność, istotny klinicznie przyrost masy ciała, eozynofilię, leukopenię, neutropenię oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i trójglicerydów, a także cukromocz. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT). Istotne są również działania neurologiczne, w tym akatyzja, parkinsonizm, dyskineza oraz rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). Ponadto, olanzapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia rytmu serca (w tym rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i migotania komór), a także żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, astenia, ból stawów, bradykardia, cholesterol, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, gorączka, hipotermia, jąkanie, krwawienie z nosa, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, łysienie, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk, parkinsonizm, powiększenie piersi, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rotacja gałek ocznych, senność, stężenie prolaktyny, trójglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zmniejszenie libido, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 1000 mg
Mesalazyna w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu Salofalk, dostępna w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g, jest stosowana w leczeniu chorób zapalnych jelit. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na mesalazynę, kwas salicylowy i jego pochodne oraz na substancje pomocnicze, w tym aspartam (od 2 mg do 6 mg w zależności od dawki) i sacharozę (od 0,08 mg do 0,24 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksyczności, w tym nefrotoksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z trudnościami w połykaniu lub zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, które mogą wpływać na pasaż granulatu.
aspartam, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba zapalna jelit, dysfagia, gorączka, kwas salicylowy, mesalazyna, nadwrażliwość na preparat, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, przedłużone uwalnianie, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja pomocnicza, sulfasalazyna, umiarkowane zaburzenie nerek, umiarkowane zaburzenie wątroby, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Owoc kminku – Działania niepożądane
Owoc kminku (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem preparatów ziołowych stosowanych w terapii dolegliwości układu pokarmowego, np. w Iberogast Balance, gdzie występuje jako wyciąg płynny w stężeniu 0,20 mL na 1 mL produktu, z surowcem do ekstraktu w stosunku 1:2,5-3,5, ekstrakcja prowadzona w 30% etanolu (V/V). Profil bezpieczeństwa kminku wymaga szczegółowej analizy, zwłaszcza pod kątem działań niepożądanych klasyfikowanych według MedDRA. Najważniejszymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne układu immunologicznego o częstości nieznanej, manifestujące się dusznością, uczuciem ucisku w klatce piersiowej oraz objawami skórnymi, takimi jak świąd, wysypka, zaczerwienienie i pokrzywka. Częstość występowania innych działań niepożądanych jest niska, a ich monitorowanie jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakoterapii.
Apiaceae, bezpieczeństwo farmakoterapii, Carum carvi, dolegliwość układu pokarmowego, duszność, działanie niepożądane, etanol, farmakovigilance, Medical Dictionary for Regulatory Activities, owoc kminku, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rodzina selerowatych, świąd, terminologia MedDRA, trudność w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, wyciąg płynny, wysypka, zaburzenie oddechowe, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax 500, zawierający 601,44 mg aksetylu cefuroksymu (odpowiadającego 500 mg cefuroksymu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym lub inne składniki preparatu. Szczególnie istotne jest unikanie tego leku u osób z potwierdzoną alergią na antybiotyki cefalosporynowe, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkich reakcji alergicznych na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z cefalosporynami.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefuroksym, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, przeciwwskazanie do stosowania leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 1112 pacjentów z medianą ekspozycji 672 dni. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%), nudności (10,7%) oraz łysienie (13,5%). Objawy te miały zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie, miały charakter przemijający i rzadko wymagały przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność manifestującą się wzrostem AlAT, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby podczas leczenia. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka w praktyce klinicznej.
aktywność AlAT, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból głowy, ból jamy brzusznej, działanie niepożądane, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, leflunomid, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, nudności, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, stwardnienie rozsiane rzutowe, teriflunomid, uszkodzenie hepatocytów, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimantin 50 mg
Lek Rimantin, zawierający 50 mg chlorowodorku rymantadyny w tabletkach, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości ich występowania. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty oraz brak łaknienia. Częstość występowania działań niepożądanych takich jak bezsenność, nerwowość, osłabienie czy bóle brzucha jest określona jako często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak omamy, drgawki, kołatanie serca, nadciśnienie czy mlekotok. W przypadku stosowania dawek przekraczających zalecane, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu nerwowego i pokarmowego, znacząco wzrasta, pojawiają się także dodatkowe objawy, m.in. zwiększone łzawienie, gorączka, obfite pocenie się i przeczulica.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok serca, ból brzucha, chlorowodorek rymantadyny, częstoskurcz, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, drżenie, duszność, hiperkineza, kołatanie serca, mlekotok, nadciśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, omamy węchowe, omdlenie, przeczulica, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, system MedDRA, szumy uszne, układ pokarmowy i nerwowy, wysypka, zaburzenia naczyń mózgowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii kardiologicznej, wykazuje dobrze poznany profil działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% leczonych, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy. Objawy te pojawiają się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter, ustępując u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%, szczególnie w początkowym okresie terapii. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI: 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, bloki przedsionkowo-komorowe, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne, z częstością od niezbyt często do rzadko.
astenia, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, monitoring elektrokardiograficzny, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, skurcz nadkomorowy, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1 g 1000 mg
Mesalazyna, stosowana w postaci czopków Salofalk 1 g, wykazuje dobrą tolerancję u większości pacjentów, jednak u około 3% obserwuje się działania niepożądane. Najczęstsze objawy to ból głowy (0,8%), zaparcia (0,8%), nudności, wymioty i ból brzucha (każde po 0,4%). Pomimo miejscowego podania, lek może wywoływać poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, a także reakcje alergiczne i zwłóknieniowe płuc. Nefrotoksyczność manifestuje się ostrym i przewlekłym zapaleniem śródmiąższowym nerek oraz niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerkowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, aminotransferaza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, duszność, fotosensytyzacja, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, kaszel, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, naciek płucny, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudność, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płucna eozynofilia, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit alergiczny, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycosyst 50 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Mycosyst, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (≥1/100 do <1/10) obserwuje się ból głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) i wysypkę skórną. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia, a także reakcje anafilaktyczne i zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi). Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości (≥1/1 000 do <1/100) odnotowano niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne (drgawki, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia smaku), metaboliczne (hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia) oraz zaburzenia psychiczne (senność, bezsenność).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, parestezje, reakcja anafilaktyczna, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – TOLAK 40 mg/g
W badaniach klinicznych preparatu Tolak, zawierającego fluorouracyl (5-FU) w stężeniu 40 mg/g, u pacjentów z rogowaceniem słonecznym, najczęściej obserwowano miejscowe reakcje skórne o charakterze farmakologicznym, takie jak rumień, łuszczenie, obrzęk, strupy, nadżerki, pieczenie i świąd, występujące z częstością od 62% do 99%. Nasilenie tych objawów wahało się od łagodnych (17-37%) przez umiarkowane (22-44%) do ciężkich (6-38%), z maksymalnym nasileniem po około 4 tygodniach terapii i ustępowaniem w ciągu 2-4 tygodni po zakończeniu leczenia. Działania niepożądane o częstości poniżej 1% obejmowały m.in. bezsenność, dyskomfort w nosie, zapalenie gardła, nudności, obrzęk wokół oczu, liszajec zakaźny, wysypkę oraz pęcherzyki na wargach. W trakcie badań nie odnotowano przypadków alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, jednak takie reakcje pojawiły się po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bezsenność, butylohydroksytoluen, dyskomfort w nosie, działanie niepożądane, fluorouracyl, fotowrażliwość, liszajec zakaźny, łuszczenie skóry, łzawienie, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, nadwrażliwość opóźniona, nadżerka, nudności, obrzęk oka, olej arachidowy, oparzenie słoneczne, pieczenie skóry, podrażnienie oka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja fotowrażliwości, reakcja miejscowa, rogowacenie słoneczne, rumień, wysypka, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie gardła - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Stosowanie Naloxonum hydrochloricum WZF (roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 400 mikrogramów/ml) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na nalokson chlorowodorek lub substancje pomocnicze, w tym na zawarty w preparacie sód (3,36 mg/ml). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym czy dusznością. Przed podaniem leku konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na antagonistów receptorów opioidowych. Nalokson powinien być stosowany wyłącznie w warunkach umożliwiających monitorowanie pacjenta, ze względu na ryzyko nawrotu depresji oddechowej po ustąpieniu działania leku, wynikające z krótszego czasu działania naloksonu w porównaniu do opioidów.
analgezja opioidowa, antagonista receptorów opioidowych, choroba sercowo-naczyniowa, depresja oddechowa, dieta niskosodowa, duszność, nalokson chlorowodorek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół odstawienny, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, uzależnienie od opioidów, wysypka, zespół odstawienny