tolerancja miejscowa
Tolerancja miejscowa to zdolność tkanek i narządów do znoszenia działania substancji leczniczej lub wyrobu medycznego bez wywoływania niekorzystnych reakcji w miejscu aplikacji. Jest to kluczowy parametr oceniany w badaniach przedklinicznych i klinicznych leków oraz wyrobów medycznych.
W kontekście farmakoterapii tolerancja miejscowa odnosi się do braku lub minimalnego występowania objawów podrażnienia, takich jak zaczerwienienie, obrzęk, ból, świąd czy stan zapalny w miejscu podania leku. Ocena tolerancji miejscowej jest szczególnie istotna dla preparatów stosowanych miejscowo (maści, kremy, plastry), leków podawanych parenteralnie (iniekcje) oraz implantów medycznych.
Badania tolerancji miejscowej stanowią niezbędny element dokumentacji rejestracyjnej produktów leczniczych i wyrobów medycznych. Przeprowadza się je zgodnie z wytycznymi międzynarodowymi, takimi jak ICH (International Conference on Harmonisation) czy ISO (International Organization for Standardization), obejmując ocenę histopatologiczną tkanek, badania makroskopowe oraz monitorowanie parametrów klinicznych po zastosowaniu badanego produktu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksoid tężcowy, stosowany jako składnik aktywny w szczepionkach jednoskładnikowych oraz skojarzonych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych (szczury, króliki). Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksycznych, a reakcje miejscowe ograniczały się do umiarkowanych, przejściowych zmian typowych dla szczepionek adsorbowanych na solach glinu. Ocena wpływu na rozrodczość, obejmująca płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz postnatalny, nie wskazała na negatywne skutki, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania toksoidu tężcowego w populacji reprodukcyjnej. Ponadto, każda seria szczepionek podlega badaniom toksyczności swoistej zgodnie z Farmakopeą Europejską, co dodatkowo zabezpiecza jakość i bezpieczeństwo preparatów.
antygen szczepionkowy, badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie toksykologiczne, białko nośnikowe, Farmakopea Europejska, Haemophilus influenzae typ b, Neisseria meningitidis, polisacharyd bakteryjny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sole glinu, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność swoista, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clobederm 0,5 mg/g
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego kremu Clobederm (0,5 mg/g), zawierającego klobetazol propionian, opiera się głównie na badaniach tolerancji miejscowej przeprowadzonych na królikach, które wykazały brak widocznych zmian skórnych po aplikacji, co wskazuje na dobrą tolerancję miejscową. Jednakże, w dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych dotyczących standardowych badań przedklinicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, które są kluczowe dla pełnej oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych na ludziach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie drażniące na skórę, genotoksyczność, klobetazolu propionian, kortykosteroid, nadzór postmarketingowy, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Fixapost, zawierający 50 µg/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu maleinianu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Stosowanie miejscowe u królików przez 28 dni, dwukrotnie dziennie, nie powodowało toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy częstszym niż raz na dobę podawaniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Ponadto, zarówno latanoprost, jak i tymolol nie zaburzały płodności u szczurów, a także nie wykazywały działania teratogennego u badanych gatunków zwierząt.
działania niepożądane ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, Fixapost, genotoksyczność, gojenie rogówki, jaskra, latanoprost i tymolol, nadciśnienie oczne, płodność, rana rogówki, resorpcja płodu, ryzyko karcynogenne, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actair 300 IR
Produkt leczniczy ACTAIR zawiera standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 300 IR na tabletkę podjęzykową. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, ocenę genotoksyczności oraz tolerancję miejscową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Profil bezpieczeństwa potwierdza brak klinicznie istotnych efektów toksycznych oraz nieobecność właściwości genotoksycznych, a także brak niepokojących reakcji miejscowych w obrębie jamy ustnej, co wskazuje na akceptowalną tolerancję leku podawanego podjęzykowo.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność preparatu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, właściwość genotoksyczna, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenu roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF 250 j.m/fiol. (50 j.m./ml)
Produkt leczniczy Immunate zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII (250 IU na fiolkę, 50 IU/ml po rekonstytucji) oraz ludzki czynnik von Willebranda (190 IU na fiolkę, 38 IU/ml po rekonstytucji), które są fizjologicznymi składnikami osocza i wykazują działanie identyczne z ich endogennymi odpowiednikami. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, tolerancji miejscowej oraz immunogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń ani niekorzystnych efektów toksycznych. Wyniki te potwierdzają, że preparat jest dobrze tolerowany i bezpieczny w stosowaniu, co stanowi podstawę do jego dalszego stosowania klinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, czynnik endogenny, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, efekt toksyczny, ekspozycja, immunogenność, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, rekonstytucja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna (LD50) wynosi 200 mg/kg m.c. u szczurów oraz 400 mg/kg m.c. u królików, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekłe podawanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę przez 3 tygodnie u królików nie wywołało istotnych działań niepożądanych, co świadczy o dobrej tolerancji substancji. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały ryzyka dla pacjentów, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Miejscowa tolerancja jest optymalna, a ryzyko uczuleń ograniczone do osób z nadwrażliwością na czwartorzędowe sole amoniowe.
badanie farmakologiczne, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, glukonian cynku, mikroflora bakteryjna, nadwrażliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Differin 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące adapalenu, substancji czynnej produktu leczniczego Differin, wskazują na dobrą tolerancję po miejscowej aplikacji w długoterminowych badaniach na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata). Doustne podanie adapalenu w wysokich dawkach wywoływało objawy charakterystyczne dla retinoidów, takie jak hiperwitaminoza A, zanik kości, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej oraz niewielka niedokrwistość. Dodatkowo obserwowano łagodne działania niepożądane neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe, jednak dawki te znacznie przekraczały ekspozycję po miejscowym stosowaniu u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności adapalenu, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
adapalen, aplikacja miejscowa, Differin, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, fosfataza alkaliczna, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, niedokrwistość, parametry czerwonokrwinkowe, pochodne retinoidowe, podanie doustne, podanie przezskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retinoidy, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, zanik kości - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Lactobacillus fermentum, w tym szczepu 57A obecnego w preparacie dopochwowym inVag (≥10⁹ CFU, stanowiący 25% składu bakterii kwasu mlekowego) oraz szczepów zawartych w preparacie doustnym Lacteol Fort 340 mg (inaktywowane szczepy w ilości 10 x 10⁹), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Testy in vitro obejmowały ocenę cytotoksyczności, potencjału immunogennego oraz wpływu na komórki nabłonkowe i układ odpornościowy, nie potwierdzając działania toksycznego ani genotoksycznego. Badania na modelach zwierzęcych wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także brak potencjału mutagennego i uszkodzeń chromosomów. W przypadku preparatu inVag potwierdzono również brak działania drażniącego i uczulającego na błony śluzowe pochwy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego.
badanie in vitro, badanie toksyczności, bakteria kwasu mlekowego, błona śluzowa pochwy, cytotoksyczność, działanie drażniące, immunogenność, inaktywowany szczep, komórka nabłonkowa, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, model zwierzęcy, mutacja, podanie systemowe, potencjał genotoksyczny, preparat miejscowy, probiotyk, reakcja autoimmunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny, uszkodzenie chromosomu - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia podbiału – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt gęsty z liścia podbiału (Farfarae folium) jest składnikiem złożonego ekstraktu w preparacie leczniczym Mucosit, występującym w stężeniu 10,0 g na 100 g żelu do stosowania miejscowego na dziąsła. Ekstrakt ten otrzymywany jest za pomocą mieszaniny metanolu 90% (v/v) i wody, w proporcji 6-12:1, gdzie liść podbiału stanowi 1,4 części ekstraktu. Profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, mutagenność, teratogenność czy kancerogenność. Miejscowa aplikacja żelu na dziąsła minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych, a dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na istotne działania niepożądane.
doświadczenie kliniczne, działanie ogólnoustrojowe, ekstrakt gęsty z liścia podbiału, Farfarae folium, kancerogenność, lecznictwo, mutagenność, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, schorzenia dziąseł, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, tolerancja systemowa, złożony ekstrakt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epiduo forte 0,3% + 2,5%
Produkt leczniczy Epiduo Forte, zawierający adapalen 0,3% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, fototoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej adapalen wykazał działanie teratogenne przy wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej (doustne dawki ≥25 mg/kg mc./dobę), natomiast przy miejscowym podaniu na skórę w dawce 6 mg/kg mc./dobę stwierdzono zmiany w liczbie żeber lub kręgów u zwierząt. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę. Nadtlenek benzoilu nie wykazał efektów teratogennych ani wpływu na funkcje rozrodcze przy dawkach doustnych do 500 mg/kg mc./dobę.
adapalen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Epiduo, farmakokinetyka, fototoksyczność, genotoksyczność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, podanie na skórę, podrażnienie miejscowe, ryzyko środowiskowe, toksyczność adapalenu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie - Leksykon substancji czynnych
Sticta pulmonaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Sticta pulmonaria, obecna w leku Stodal w potencji 3CH (rozcieńczenie 1:100 powtórzone trzykrotnie), występuje w ilości 0,0044 ml na 4 g granulek. W dokumentacji produktu leczniczego Stodal brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. Nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój, ani danych dotyczących tolerancji miejscowej czy farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych informacji dotyczy również pozostałych substancji czynnych zawartych w preparacie, takich jak Pulsatilla 3CH, Rumex crispus 6CH czy Bryonia 3CH.
Antimonium tartaricum, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia, Coccus cacti, Ipeca, kancerogenność, mutagenność, Myocardium, płucnica islandzka, potencja 3CH, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Pulsatilla, Rumex crispus, Spongia tosta, Sticta pulmonaria, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirolam 10 mg/ml
Pirolam to roztwór na skórę zawierający cyklopiroks z olaminą w stężeniu 10 mg/ml, przeznaczony do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych skóry, w tym grzybic skóry gładkiej, owłosionej, stóp oraz podudzi. Preparat wykazuje skuteczność przeciw dermatofitom (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, M. gypseum), drożdżakom (Candida albicans, C. tropicalis, C. krusei, C. parapsilosis, Malassezia furfur) oraz innym grzybom (Cryptococcus neoformans, Aspergillus fumigatus). Szczególnie efektywny jest wobec infekcji wywołanych przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, które są najczęstszą przyczyną grzybic skóry.
aktywność przeciwgrzybicza, Aspergillus fumigatus, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, cyklopiroks z olaminą, dermatofit, drożdżak, Epidermophyton floccosum, grzybica podudzi, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry owłosionej, grzybica stóp, kandydoza skórna, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, Microsporum gypseum, patogen grzybiczny, penetracja substancji czynnej, stopa atlety, terapia dermatologiczna, tolerancja miejscowa, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie powierzchowne - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromek ipratropiowy wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, z zastosowaniem podania wziewnego, doustnego i dożylnego. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, natomiast po podaniu dożylnym odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg. Po podaniu wziewnym minimalna dawka śmiertelna u świnek morskich wynosiła 199 mg/kg, a u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy najwyższych dawkach. Objawy toksyczności obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię. W badaniach przewlekłych ustalono NOAEL na poziomie 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów i 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus przy podaniu wziewnym do 6 miesięcy, bez istotnych zmian histopatologicznych w układzie oddechowym i innych narządach. Badania immunogenności, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania niepożądanego, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak teratogenności bromku ipratropiowego nawet przy dawkach wziewnych do 1,8 mg/kg/dobę u królików i 1,5 mg/kg/dobę u szczurów.
aerozol inhalacyjny, beta-agonista, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, CFC, duszność, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, immunogenność, LD50, minimalna dawka śmiertelna, mydriaza, NOAEL, potencjał genotoksyczny, reakcja anafilaktyczna, reprodukcja i rozwój płodu, salbutamol, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arduan 4 mg
Badania przedkliniczne bromku pipekuronium (Arduan) wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W testach toksyczności ostrej i długotrwałej na kotach i psach, podawanie dawek do 14,880 μg/kg nie wywołało istotnych działań niepożądanych, choć odnotowano tachykardię u kotów przy dawce 4000 μg/kg oraz bradykardię u psów przy dawce 14,880 μg/kg. Zmiany w zapisie EKG były głównie związane z podtrzymywanym znieczuleniem ogólnym, a nie bezpośrednim działaniem leku. Badania na szczurach nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, brak mutagenności potwierdzono w testach na komórkach ssaków i bakteriach, wskazując na brak potencjału genotoksycznego bromku pipekuronium.
bradykardia, bromek pipekuronium, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, hemoliza, hipertermia złośliwa, mutacja genetyczna, opalizacja, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, tachykardia, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, zapis EKG, zawiesina erytrocytów, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posterisan 166,7 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania maści Posterisan w dawce 166,7 mg opiera się na szerokim spektrum konwencjonalnych badań przedklinicznych, przeprowadzonych zgodnie z międzynarodowymi standardami. Produkt zawiera inaktywowane i zakonserwowane fenolem składniki komórkowe oraz produkty przemiany materii pochodzące z 330 mln bakterii Escherichia coli, co zapewnia bezpieczeństwo stosowania przy zachowaniu działania terapeutycznego. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały objawów toksyczności systemowej ani miejscowej po podaniu wielokrotnym, a także nie stwierdzono podrażnień tkanek przy długoterminowym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bakteria E. coli, Escherichia coli, inaktywacja bakterii, maść Posterisan, płodność, podrażnienie odbytu, podrażnienie skóry, podrażnienie tkanek, przemiana materii, rozwój płodu, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowca chińskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek cynamonowca chińskiego (Cinnamomi cassiae aetheroleum), będący składnikiem preparatu Argol Essenza Balsamica, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi oraz wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania nie wykazały działania drażniącego po wielokrotnym miejscowym podaniu, co jest istotne przy aplikacji na skórę i błony śluzowe jamy ustnej. Produkt ten jest stosowany w Polsce od 1913 roku, co dostarcza cennych danych dotyczących bezpieczeństwa w warunkach rzeczywistego użytkowania.
aplikacja na skórę, Argol Essenza Balsamica, badanie przedkliniczne, błona śluzowa jamy ustnej, Cinnamomi cassiae aetheroleum, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie drażniące, działanie niepożądane, olejek cynamonowca chińskiego, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tolerancja miejscowa, zastosowanie lecznicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF 1000 j.m/fiol. (100 j.m./ml)
Produkt leczniczy Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII oraz czynnik von Willebranda, będące naturalnymi składnikami osocza. Każda fiolka preparatu zawiera nominalnie 1000 j.m. czynnika VIII oraz 750 j.m. czynnika VWF (VWF:RCo), co po rekonstytucji odpowiada stężeniom około 100 j.m./ml FVIII i 75 j.m./ml VWF. Aktywność czynnika VIII oznaczana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, z aktywnością swoistą wynoszącą 70 ± 30 j.m. FVIII/mg białka, natomiast aktywność czynnika von Willebranda określa się metodą z kofaktorem ristocetyny (VWF:RCo). Substancje czynne wykazują działanie identyczne z endogennymi czynnikami, co ma istotne znaczenie dla ich bezpieczeństwa i skuteczności.
aktywność czynnika VIII, aktywność swoista, badanie toksykologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, endogenny czynnik VIII, Farmakopea Europejska, immunogenność, kofaktor ristocetyny, metoda chromogenna, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, rekonstytucja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinatan 1 mg/g
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej emulsji Skinatan (1 mg/g), wykazały profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Ocena tolerancji ogólnoustrojowej po wielokrotnym podaniu miejscowym i podskórnym nie ujawniła działań niepożądanych wykraczających poza typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a analiza farmakologiczna i toksykologiczna nie wskazała na ryzyko rakotwórczości. Tolerancja miejscowa na skórę i błony śluzowe była dobra, bez występowania nietypowych działań niepożądanych, a testy na świnkach morskich wykluczyły potencjał uczulający.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon aceponin, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, opatrunek okluzyjny, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, śmierć zarodka, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu w postaci roztworu do infuzji 10 mg/ml wykazały dobrą tolerancję miejscową na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) bez istotnych objawów nietolerancji lub działań niepożądanych w miejscu podania. Testy alergizujące na świnkach morskich nie wykazały opóźnionej nadwrażliwości kontaktowej, co wskazuje na niski potencjał alergizujący. Brak jest jednak aktualnych badań klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w tym zakresie.
bezpieczeństwo przedkliniczne, białaczka z komórek jednojądrzastych, genotoksyczność, genotoksyczność paracetamolu, paracetamol w roztworze do infuzji, płodność, potencjał alergizujący, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septisse (1 mg + 20 mg)/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Septisse, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały zadowalający profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wyniosła 45-50 ml/kg, a dootrzewnowym 10-12 ml/kg, przy czym dawka 0,45 ml/kg i.p. była dobrze tolerowana. Oktenidyna dichlorowodorek wykazywała LD50 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksycznych reakcji, a doustne podawanie w dawce 650 mg/kg powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu efektu antybakteryjnego. W badaniach wielokrotnych dawkach od 2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów zaobserwowano podwyższoną śmiertelność z powodu zapalnych i krwotocznych uszkodzeń płuc, mechanizm tych zmian pozostaje niejasny.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie antybakteryjne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt pierwotnie drażniący, fenoksyetanol, objaw niepożądany, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zwrotna, test Amesa, test Bühlera, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie krwotoczne, właściwość mutagenna, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MultiHance 529 mg/ml (0,5 mmol/ml)
Produkt leczniczy MultiHance (gadobenian dimegluminy) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, potwierdzony kompleksowymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi ocenę toksyczności, genotoksyczności oraz kancerogenności. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a efekty kliniczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u pacjentów. Produkt jest roztworem hiperosmolarnym (osmolalność 1970 mOsm/kg) o lepkości 5,3 mPa·s w 37°C, co może wpływać na ryzyko miejscowych powikłań. Szczególnie istotne jest zachowanie precyzyjnej techniki podania dożylnego, gdyż przypadkowe podanie okołożylne wiązało się z poważnymi reakcjami miejscowymi, takimi jak martwica tkanek i powstawanie strupów. Brak danych dotyczących tolerancji po podaniu dotętniczym podkreśla konieczność weryfikacji prawidłowego umiejscowienia igły lub kaniuli przed podaniem środka kontrastowego.
badanie obrazowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, gadobenian dimegluminy, kancerogenność, lepkość preparatu, martwica tkanek, MultiHance, onkogeneza, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, potencjał genotoksyczny, rezonans magnetyczny, roztwór hiperosmolarny, środek kontrastowy, strup, teratogenność, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa trzewi - Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ozenoksacyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu. Po aplikacji na skórę poziomy substancji w osoczu pozostają poniżej granicy oznaczalności (LOQ), a ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna nawet po 28 dniach stosowania. Badania toksyczności ogólnoustrojowej na szczurach i psach wykazały NOAEL odpowiednio 125 mg/kg mc./dobę i 50 mg/kg mc./dobę przy podaniu doustnym. Testy genotoksyczności (test Amesa, test na komórkach chłoniaka, test mikrojądrowy in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Tolerancja miejscowa na skórze nieuszkodzonej i uszkodzonej była dobra, a ozenoksacyna nie wywoływała typowych dla chinolonów działań niepożądanych, takich jak fototoksyczność, fotoalergia czy toksyczność stawowa, co stanowi istotną przewagę terapeutyczną.
badanie farmakokinetyczne, chinolon, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, NOAEL, ocena ryzyka środowiskowego, ozenoksacyna, poronienie, potencjał genotoksyczny, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, test Amesa, test komórek chłoniaka, test mikrojądrowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Hasco 250 mg
Produkt leczniczy Naproxen Hasco w formie czopków o dawkach 250 mg i 500 mg nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej (w tym wartości LD50 dla podania doodbytniczego), toksyczności przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, kancerogenności, wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej na błonę śluzową odbytu. W związku z tym, bezpieczeństwo tej formulacji nie zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych specyficznych dla czopków naproksenu.
badanie kancerogenne, bezpieczeństwo kliniczne, błona śluzowa odbytu, genotoksyczność, LD50, mutagenność, naproksen, płodność, podanie doodbytnicze, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwości farmakologiczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps Med 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ketoprofenu, substancji czynnej produktu Ketokaps Med 100 mg, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych. Wyniki badań farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały dodatkowych zagrożeń zdrowotnych poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. Ocena wpływu na reprodukcję, w tym płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, nie ujawniła nowych ryzyk. Badania tolerancji miejscowej również nie wskazały na specyficzne zagrożenia związane z miejscowym stosowaniem ketoprofenu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie miejscowe, działanie rakotwórcze, ketoprofen, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcinogenne, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minorga 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu Minorga (20 mg/ml, roztwór na skórę), wykazały, że potencjalne ryzyko negatywnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodka i płodu pojawia się jedynie przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające te stosowane klinicznie. Minoksydyl nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają badania braku mutagenności i aberracji chromosomowych. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak mechanizm ten był wtórny do hiperprolaktynemii indukowanej wysokimi dawkami, co jest specyficzne dla gryzoni i nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących standardowe dawki terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie onkogenne, hiperprolaktynemia, immunoglobulina E, minoksydyl, Minorga, nowotwór hormonozależny, podrażnienie skóry, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, rozwój zarodka, stosowanie miejscowe, tolerancja miejscowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na organizm, zaburzenia rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergovit dawki do leczenia początkowego: stężenie A – 1000 TU/ml, stężenie B – 10 000 TU/ml; dawka do leczenia podtrzymującego: stężenie B – 10 000 TU/ml
Produkt leczniczy Allergovit, zawierający alergoidy pyłków traw oraz brzozy, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, wpływ na funkcje rozrodcze oraz miejscową tolerancję po podaniu podskórnym. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, mutagennych ani teratogennych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Brak działania genotoksycznego oznacza, że lek nie indukuje mutacji genetycznych, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny, poród czy rozwój postnatalny. Miejscowa tolerancja leku również została oceniona jako akceptowalna, bez istotnych reakcji drażniących czy uczulających w miejscu podania.
aberracja chromosomowa, alergia, alergoid pyłku brzozy, alergoid pyłku rośliny, alergoid pyłku traw, działanie drażniące, genotoksyczność, immunoterapia swoista, karcynogeneza, mutacja genetyczna, podanie podskórne, spektrum uczulenia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tryptorelina, syntetyczny agonista GnRH, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, z LD50 po dootrzewnowym podaniu u szczurów wynoszącą 90-100 mg/kg, a u myszy 160-200 mg/kg, co jest znacznie wyższe niż dawka terapeutyczna u ludzi (0,00125 mg/kg/dobę). Po podaniu podskórnym LD50 była niemierzalna nawet przy dawkach 150 000-krotnie (szczury) i 250 000-krotnie (myszy) wyższych niż terapeutyczne. Badania przewlekłej toksyczności wykazały zmiany głównie w układzie rozrodczym, takie jak zatrzymanie spermatogenezy, zanik jąder i przerost tkanki śródmiąższowej u małp po dawkach 2-200 μg przez 6 miesięcy, które częściowo ustępowały po odstawieniu leku. Tryptorelina nie wykazuje działania mutagennego ani onkogennego in vitro i in vivo, choć u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość łagodnych guzów przysadki po długotrwałym podawaniu, co jest typowe dla agonistów GnRH i nie ma znanego znaczenia klinicznego u ludzi.
agonista gonadoliberyny, analog LHRH, badanie farmakokinetyczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz przysadki mózgowej, łagodny guz przysadki, LD50, opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego, potencjał mutagenny i onkogenny, przedłużone uwalnianie, przerost tkanki śródmiąższowej, supresja czynności gonadalnej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, tryptorelina, układ endokrynny, wpływ na rozrodczość, zanik jąder, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inaktywowany wirus poliomyelitis, stosowany w szczepionkach takich jak Imovax Polio, Dultavax oraz Pentaxim, występuje w trzech serotypach: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D. Wirus jest namnażany w liniach komórkowych Vero. Przedkliniczne badania farmakologiczne wykazały brak istotnej toksyczności ostrej oraz przewlekłej po podaniu wielokrotnym, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, ocena tolerancji miejscowej nie wykazała znaczących reakcji niepożądanych w miejscu iniekcji, a badania nadwrażliwości przeprowadzone dla preparatu Dultavax nie wskazały na zwiększone ryzyko reakcji alergicznych lub nadwrażliwości.
badanie farmakologiczne, choroba Heinego-Medina, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, nadwrażliwość, Pentaxim, preparat skojarzony, reakcja alergiczna, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wirus poliomyelitis - Leksykon substancji czynnych
Alergoidy pyłków roślin – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alergoidów pyłków roślin zawartych w preparacie ALLERGOVIT, dostępnych w stężeniach 1 000 TU/ml (stężenie A) oraz 10 000 TU/ml (stężenie B), nie wykazały istotnych działań toksycznych ani genotoksycznych. Ocena toksyczności po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym potwierdziła brak zagrożeń dla terapii immunologicznej u ludzi. Dodatkowo, testy dotyczące funkcji rozrodczych i rozwoju potomstwa nie ujawniły negatywnego wpływu, a badania miejscowej tolerancji wskazały na dobry profil bezpieczeństwa po podaniu podskórnym, co jest kluczowe dla komfortu pacjenta podczas immunoterapii alergenowej.
alergoid pyłku rośliny, alergoid pyłku trawy, Allergovit, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, immunoterapia alergenowa, podanie podskórne, postać depot, potencjał mutagenny, spektrum uczulenia, terapia immunologiczna, toksyczność po podaniu jednokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ toksyczny - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propionian klobetazolu, zawarty w szamponie leczniczym Clobex w stężeniu 500 mikrogramów/g, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych dotyczących farmakologii, toksyczności ogólnej oraz genotoksyczności. Badania obejmowały zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki, nie wykazując istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. W testach tolerancji miejscowej na królikach odnotowano jedynie słabe działanie drażniące na skórę i oczy, natomiast badania na świnkach morskich nie wykazały reakcji nadwrażliwości typu późnego, co potwierdza względne bezpieczeństwo dermatologiczne preparatu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo dermatologiczne, działanie drażniące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, glikokortykoid, kortykosteroid, nadwrażliwość typu późnego, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, propionian klobetazolu, szampon leczniczy, tolerancja miejscowa, wady układu kostnego, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań (Streptomycinum TZF, 1 g), podlega standardowym ocenom bezpieczeństwa przedklinicznego, jednak dostępne dane są ograniczone, zwłaszcza w zakresie długoterminowych badań na modelach zwierzęcych. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjalne działanie kancerogenne i mutagenne tej substancji czynnej, co stanowi istotną lukę w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Dostępne badania przedkliniczne koncentrują się głównie na toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz tolerancji miejscowej, nie wykazując jednak szczególnego zagrożenia dla człowieka. Warto również zaznaczyć, że streptomycyna może występować w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza w niektórych szczepionkach, np. Imovax Polio czy Tetraxim.
antybiotyk aminoglikozydowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzykiwań, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan magnezu, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven, SmofKabiven i ich warianty, występuje w formie siedmiowodnej w stężeniach dostosowanych do objętości opakowania i potrzeb metabolicznych pacjentów. Zawartość siarczanu magnezu w tych produktach waha się od 0,26 g do 3,0 g, co odpowiada 2,1-13 mmol jonów magnezu i siarczanowych, w zależności od preparatu i jego przeznaczenia (żywienie centralne lub obwodowe). Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój embrionalny, nie wykazały istotnych zagrożeń ani działania teratogennego czy embriotoksycznego. Szczególnie badania na królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowy po podaniu roztworów aminokwasów zawierających siarczan magnezu.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, jon magnezu, jon siarczanowy, martwica tkanki, niedobór magnezu, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, reakcja zapalna, siarczan magnezu, składnik elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zdolność rozrodcza, żyła obwodowa, żywienie centralne, żywienie obwodowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akis 25 mg/ml
Diklofenak sodowy, substancja czynna preparatu AKIS, posiada dobrze udokumentowany i ustalony profil bezpieczeństwa, potwierdzony zarówno przez wieloletnie doświadczenie kliniczne, jak i dostępne dane przedkliniczne. Brak nowych badań przedklinicznych wynika z szerokiego stosowania tej substancji w praktyce medycznej oraz stabilności jej profilu bezpieczeństwa. Preparat AKIS jest dostępny w stężeniach 25 mg/ml, 50 mg/ml oraz 75 mg/ml, a badania tolerancji miejscowej wykazały brak istotnych, nieoczekiwanych działań toksycznych po podaniu domięśniowym i podskórnym, co potwierdza bezpieczeństwo obu dróg podania.
ampułko-strzykawka, badanie przedkliniczne, diklofenak sodowy, dokumentacja produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, podanie domięśniowe, podanie podskórne, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rozaprost Mono 50 mcg/ml
Stosowanie kropli do oczu Rozaprost Mono zawierających 50 mikrogramów/mL latanoprostu może powodować przejściowe zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, które znacząco wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Każda kropla zawiera około 1,5 mikrograma substancji czynnej, co może wywołać opisane objawy. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń do czasu całkowitego ustąpienia zaburzeń widzenia, które zwykle utrzymują się około 15-20 minut po aplikacji. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o mechanizmie działania leku, czasie trwania objawów oraz ryzyku związanym z wykonywaniem czynności wymagających pełnej sprawności wzrokowej, zwłaszcza u osób wykonujących zawody takie jak kierowcy zawodowi czy operatorzy maszyn.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinoren 200 mg/g
Kwas azelainowy, aktywny składnik kremu Skinoren (200 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Embriotoksyczność obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, bez działania teratogennego. NOAEL dla zarodków wynosił odpowiednio 32-krotność MRHD u szczurów, 6,5-krotność u królików oraz 19-krotność u małp, przeliczając na powierzchnię ciała (BSA). W badaniach około- i poporodowych na szczurach NOAEL wynosił 3-krotność MRHD, bez wpływu na dojrzewanie płciowe potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych, choć brak jest danych dotyczących potencjalnego działania kancerogennego.
badania okołoporodowe, czynność nerek, czynność wątroby, działanie niepożądane, działanie nowotworowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kancerogenność, krem Skinoren, kwas azelainowy, mięśnie gładkie, MRHD, NOAEL, organogeneza, podanie dożylne, powierzchnia ciała, przemiana materii, toksyczne działanie, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, układ krążenia, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności soli lizynowej ketoprofenu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu doustnym wynosiła 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, co stanowi 30-120-krotność dawki terapeutycznej. Po podaniu dootrzewnowym LD50 u szczurów wyniosła 104 mg/kg, a u myszy 610 mg/kg, wskazując na różnice międzygatunkowe w metabolizmie leku. Długotrwałe podawanie w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało istotnych klinicznie działań toksycznych, natomiast wysokie dawki powodowały zmiany patologiczne głównie w przewodzie pokarmowym i nerkach, typowe dla NLPZ. Badania porównawcze dróg podania wykazały lepszą tolerancję miejscową podania doodbytniczego oraz dobrą tolerancję podania domięśniowego u królików.
działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, ketoprofen, LD50, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vistabel 4 j. Allergan/0,1 ml
Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (Vistabel, 4 jednostki Allergan/0,1 ml) wykazały, że preparat charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawkach stosowanych klinicznie. W badaniach na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano embriotoksyczność, objawiającą się opóźnieniem kostnienia i zmniejszeniem masy ciała płodów. Wysokie dawki wpływały również negatywnie na płodność szczurów, powodując zaburzenia cyklu estrogenowego u samic oraz obniżenie płodności i zaburzenia u samców. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane w praktyce klinicznej, co wskazuje na niski potencjał ryzyka przy standardowym stosowaniu leku.
antygenowość, badanie toksykologiczne, cykl estrogenowy, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kostnienie, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, mutagenność, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, płodność, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa, Vistabel, zaburzenie płodności, zgodność biologiczna, zgodność z krwią - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carbetocin Mercapharm 100 mcg/ml
Badania przedkliniczne karbetocyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz tolerancji miejscowej, które nie ujawniły istotnych działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy codziennym podawaniu od porodu do 21. dnia laktacji, zaobserwowano jedynie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych toksycznych efektów. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność i embriotoksyczności, co jest uzasadnione specyfiką wskazania terapeutycznego (stosowanie poporodowe, brak ekspozycji płodu). Nie badano również potencjału rakotwórczego ze względu na jednorazowy schemat dawkowania i ograniczoną ekspozycję pacjentek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawkowanie, działanie embriotoksyczne, działanie toksyczne, ekspozycja płodu, genotoksyczność, karbetocyna, laktacja, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie pozajelitowe, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amorolak 50 mg/ml
Przeprowadzone badania toksykologiczne amorolfiny w postaci lakieru do paznokci leczniczego (Amorolak 50 mg/ml) wykazały bardzo słabe podrażnienie skóry po miejscowym zastosowaniu, co wskazuje na dobry profil tolerancji miejscowej. Efekty ogólnoustrojowe pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie terapeutyczne u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych systemowych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach nie odnotowano istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania amorolfiny w dawce 50 mg/ml.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Propofol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propofol, szeroko stosowany środek anestetyczny, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych, gdzie LD50 wynosi odpowiednio 53 mg/kg u myszy i 42 mg/kg u szczurów. Dawkowanie do 10-30 mg/kg codziennie lub 2-3 razy w tygodniu przez okres do miesiąca nie wywoływało toksyczności ani zmian patologicznych. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa i badania in vivo na myszach i chomikach, nie wykazały działania mutagennego. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjalnej kancerogenności. Propofol nie wykazuje działania teratogennego u zarodków szczurów i królików, choć przenika przez łożysko i do mleka kobiet karmiących, a dane kliniczne dotyczące stosowania w ciąży i laktacji są ograniczone.
badanie farmakologiczne, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, naciek zapalny, obumieranie komórek nerwowych, przenikanie przez łożysko, środek anestetyczny, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Produkt leczniczy Hydrocortisonum Oceanic w postaci kremu zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu, substancji z grupy kortykosteroidów o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa klinicznego. Dostępne dane przedkliniczne nie wykazały istotnych efektów toksycznych w badaniach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, ani nie wskazują na potencjał genotoksyczny czy karcinogenny. Brak szczegółowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, teratogenności oraz wpływu na płodność, jednak ryzyko to jest uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego, zwłaszcza w kontekście stosowania w ciąży i laktacji.
alkohol cetostearylowy, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, karmienie piersią, kortykosteroid, metylu parahydroksybenzoesan, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, propylu parahydroksybenzoesan, stosowanie w ciąży, substancja pomocnicza, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność