tolerancja miejscowa
Tolerancja miejscowa to zdolność tkanek i narządów do znoszenia działania substancji leczniczej lub wyrobu medycznego bez wywoływania niekorzystnych reakcji w miejscu aplikacji. Jest to kluczowy parametr oceniany w badaniach przedklinicznych i klinicznych leków oraz wyrobów medycznych.
W kontekście farmakoterapii tolerancja miejscowa odnosi się do braku lub minimalnego występowania objawów podrażnienia, takich jak zaczerwienienie, obrzęk, ból, świąd czy stan zapalny w miejscu podania leku. Ocena tolerancji miejscowej jest szczególnie istotna dla preparatów stosowanych miejscowo (maści, kremy, plastry), leków podawanych parenteralnie (iniekcje) oraz implantów medycznych.
Badania tolerancji miejscowej stanowią niezbędny element dokumentacji rejestracyjnej produktów leczniczych i wyrobów medycznych. Przeprowadza się je zgodnie z wytycznymi międzynarodowymi, takimi jak ICH (International Conference on Harmonisation) czy ISO (International Organization for Standardization), obejmując ocenę histopatologiczną tkanek, badania makroskopowe oraz monitorowanie parametrów klinicznych po zastosowaniu badanego produktu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebilet 5 mg
Przedkliniczne badania nebiwololu obejmowały ocenę genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA u ludzi. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły karcynogenności leku w dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna była obserwowana jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych efektów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Oftaquix 5 mg/ml
Preparat Oftaquix, zawierający 5 mg/ml lewofloksacyny (5,12 mg lewofloksacyny półwodnej w 1 ml roztworu), jest stosowany w postaci kropli do oczu. Produkt charakteryzuje się izotonicznością i fizjologicznym pH, a w składzie pomocniczym znajduje się benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml), który może wpływać na tolerancję miejscową. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, Oftaquix wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest istotną informacją dla lekarzy przepisujących lek. Jednakże, ze względu na możliwość wystąpienia przemijających zaburzeń widzenia po aplikacji, pacjent powinien być poinformowany o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów do czasu pełnego odzyskania ostrości wzroku.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, choroba oczu, działanie niepożądane leku, krople do oczu, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, niewyraźne widzenie, Oftaquix, ostrość wzroku, przemijające zaburzenia widzenia, roztwór izotoniczny, substancja pomocnicza, tolerancja miejscowa, zaburzenia ostrości widzenia - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia krwi X – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik krzepnięcia X, będący składnikiem zespołu protrombiny i obecny w preparatach Beriplex P/N oraz Octaplex, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, co wynika z jego ludzkiego pochodzenia oraz immunogenności w modelach zwierzęcych. Badania toksyczności pojedynczej dawki wykazały umiarkowaną toksyczność u myszy przy dawce 200 j.m./kg pasteryzowanego, nienanofiltrowanego produktu Beriplex P/N, natomiast pasteryzowany i nanofiltrowany produkt był dobrze tolerowany u szczurów przy dawkach do 100 j.m./kg podawanych dożylnie. Testy miejscowej tolerancji u królików potwierdziły brak istotnych reakcji po dożylnym podaniu, a badania antygenowości nie wykazały powstawania nowych determinant antygenowych w wyniku pasteryzacji, co wskazuje na korzystny profil immunologiczny preparatu.
antygenowość, bezpieczeństwo immunologiczne, czynnik krzepnięcia X, determinanta antygenowa, endogenny czynnik krzepnięcia, infuzja dożylna, kancerogenność, nanofiltracja, osocze ludzkie, pasteryzacja, podanie dożylne, przeciwciała, rekonstytucja, stężenie j.m./ml, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zespół protrombiny - Leksykon substancji czynnych
Aprotynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aprotynina, obecna w klejach fibrynowych (ARTISS, TISSEEL, TISSEEL Lyo) oraz jako samodzielny lek (Trasylol), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W toksyczności ostrej, szybkie podanie dawek przekraczających 150 000 KIU/kg masy ciała u zwierząt laboratoryjnych powodowało przejściowe spadki ciśnienia tętniczego, bez trwałych efektów. Badania na szczurach i królikach z pojedynczymi dawkami aprotyniny w klejach fibrynowych nie wykazały toksyczności ostrej. W zakresie wpływu na reprodukcję, dożylne podawanie dawki do 100 000 KIU/kg masy ciała nie wywołało toksyczności u matek, zarodków ani płodów, a nawet dawki do 200 000 KIU/kg nie wykazały działania teratogennego. Testy mutagenności (m.in. testy z Salmonella i B. subtilis) potwierdziły brak działania mutagennego aprotyniny i preparatów ją zawierających.
aprotynina, ciśnienie tętnicze krwi, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt cytotoksyczny, fibroblasty ludzkie, klej fibrynowy, model gojenia ran, potencjał mutagenny, stymulacja układu immunologicznego, test mikrosomowy, test mutagenności, test uszkodzenia DNA, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, trombina, zgodność tkankowa - Leksykon substancji czynnych
Tetraksetan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetraksetan (DOTA), będący składnikiem kwasu gadoterowego w preparacie Clariscan (0,5 mmol/ml, 202,46 mg/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Ocena parametrów fizjologicznych, neurologicznych i sercowo-naczyniowych w modelach zwierzęcych nie wykazała istotnych zagrożeń, a wielokrotne podawanie w dawkach przekraczających kliniczne nie ujawniło toksyczności narządowej, w tym funkcji wątroby, nerek i układu hematopoetycznego. Badania genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) były negatywne, wskazując na brak mutagennego i klastogennego potencjału. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały ryzyka dla płodności, rozwoju embrionalnego i pourodzeniowego przy stosowanych dawkach. Przenikanie do mleka matki jest minimalne (<1% dawki), co ogranicza ekspozycję niemowląt podczas karmienia piersią.
Parametry fizykochemiczne preparatu Clariscan, takie jak osmolalność 1350 mOsm/kg (37°C), lepkość 3,0 mPas*s (20°C) i 2,1 mPas*s (37°C) oraz pH 6,5-8,0, sprzyjają tolerancji miejscowej i bezpieczeństwu podania dożylnego. Kluczową cechą tetraaksetanu jest tworzenie wysoko stabilnego kompleksu chelatowego z gadolinem, co minimalizuje ryzyko uwalniania wolnego gadolinu i potencjalnej toksyczności. Kompleks kwasu gadoterowego wykazuje wysoką stabilność, co potwierdzają badania przedkliniczne. Całościowa analiza danych wskazuje na brak istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tetraaksetanu w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, Clariscan, funkcja nerek, funkcja wątroby, karmienie piersią, kompleks chelatowy, kompleks gadolinowy, kwas gadoterowy, kwas tetraoctowy DOTA, osmolalność, parametr fizjologiczny, parametr neurologiczny, parametr sercowo-naczyniowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, tetraksetan, toksyczność, toksyczność narządowa, tolerancja miejscowa, układ hematopoetyczny, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% w postaci kropli do oczu zawiera atropinę siarczanową w stężeniu 10 mg/ml. Dane toksykologiczne przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania na gryzoniach wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) po podaniu doustnym wynosi 75 mg/kg masy ciała u myszy oraz 500 mg/kg masy ciała u szczurów. Brakuje natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, toksyczności reprodukcyjnej oraz miejscowej tolerancji po aplikacji okulistycznej. W związku z tym, pełny profil bezpieczeństwa substancji czynnej nie został w pełni określony na etapie badań przedklinicznych.
aplikacja do oka, atropina siarczan, dawka letalna, działanie niepożądane, kancerogenność, krople do oczu, LD50, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka okulistyczna, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indywidualny Zestaw Autostrzykawek przeciwko Bojowym Środkom Trującym IZAS-05 Autostrzykawka Atropina: 2 mg/2 ml Autostrzykawka Diazepam: 10 mg/2 ml Autostrzykawka Pralidoksym + Atropina: 600 mg/2 ml + 2 mg/2 ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa składników Indywidualnego Zestawu Autostrzykawek IZAS-05, obejmującego atropinę, diazepam oraz pralidoksym chlorek, wskazują na dobrze poznany profil farmakologiczny i bezpieczeństwo stosowania tych substancji w warunkach doraźnych. Atropina, dzięki wieloletniemu zastosowaniu klinicznemu, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa. Diazepam wykazuje brak istotnej toksyczności przewlekłej w badaniach na modelach zwierzęcych, a jego potencjał mutagenny jest minimalny i obserwowany jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania tolerancji miejscowej diazepamu, obejmujące podanie do worka spojówkowego u królików oraz doodbytnicze u psów, wykazały jedynie minimalne podrażnienia bez istotnych efektów układowych.
atropina, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, bojowy środek trujący, dawka lecznicza, diazepam, działanie mutagenne, indywidualny zestaw autostrzykawek, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanki, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, pralidoksymu chlorek, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwość karcynogenna, wpływ na reprodukcję, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACTISEPT MED, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), potwierdzają korzystny profil toksykologiczny substancji czynnych. Toksyczność ostra wykazała dawkę LD50 wynoszącą 45-50 mL/kg po podaniu doustnym oraz 10-12 mL/kg po podaniu dootrzewnowym u szczurów, przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywołało reakcji toksycznych ani miejscowych podrażnień, a doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni skutkowało jedynie poszerzeniem jelita z powodu gazów, typowym dla antybiotyków. Zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc o niejasnej etiologii. Badania reprodukcyjne i teratologiczne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a wielopokoleniowe testy u szczurów potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozrodczość.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, aktywność rakotwórcza, badanie wielopokoleniowe, błona śluzowa jamy ustnej, dawka śmiertelna, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórka nowotworowa, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rana skórna, reakcja toksyczna, resorpcja zwrotna, rozwój płodu, substancja antybakteryjna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, uszkodzenie krwotoczne, właściwość uczulająca, worek spojówkowy, zaburzenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Kolagenaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne kolagenazy, będącej substancją aktywną w preparacie Iruxol Mono, wykazały jej dobrą tolerancję i korzystny profil bezpieczeństwa. Produkt zawiera kolagenazę N o aktywności klostrydiopeptydazy A nie mniejszej niż 1,2 j. w 1 g maści oraz co najmniej 0,24 j. proteaz towarzyszących. W badaniach nie stwierdzono objawów toksyczności ostrej, toksycznego wpływu na zdrową skórę i błony śluzowe, ani reakcji alergicznych. Ponadto, brak było nietolerancji ogólnoustrojowej po miejscowym stosowaniu na skórę zarówno nieuszkodzoną, jak i uszkodzoną, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji na różne typy tkanek.
aktywność enzymatyczna, aplikacja na skórę, badanie immunologiczne, badanie toksykologiczne, działanie alergiczne, działanie ogólnoustrojowe, Iruxol Mono, klostrydiopeptydaza A, kolagenaza N, nietolerancja ogólnoustrojowa, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, proteaza towarzysząca, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, wchłanianie systemowe - Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklopiroks, stosowany miejscowo w różnych formach farmaceutycznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosi 238 mg/kg (doustnie) i 1321 mg/kg (dootrzewnowo), a dla szczurów odpowiednio 2100-3200 mg/kg i 663 mg/kg. Długotrwałe podawanie doustne dawki do 10 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie wywoływało działań niepożądanych, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę wiązała się z patologią mięśnia sercowego i wątroby. Miejscowa aplikacja cyklopiroksu z olaminą (1% roztwór) była dobrze tolerowana u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian histopatologicznych nawet przy długotrwałym stosowaniu do 90 dni. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach potwierdziły brak właściwości kancerogennych przy stosowaniu miejscowym przez okres do 50 tygodni.
badania farmakokinetyczne, badania teratogenności, badanie histopatologiczne, cyklopiroks z olaminą, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwgrzybicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, pochodna chitozanu, podrażnienie, profil toksykologiczny, przenikanie przez łożysko, rakotwórczość, stężenie leku w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja dopochwowa, tolerancja miejscowa, zaburzenia płodności, zmiany patologiczne wątroby, zniekształcenia płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lustork 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa progesteronu w postaci tabletek dopochwowych Lustork 200 mg potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa tego naturalnego hormonu steroidowego. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na królikach poddanych 28-dniowej terapii dopochwowej dawką 100 mg dwa razy dziennie, nie stwierdzono działania drażniącego na tkanki pochwy ani toksyczności systemowej w dawkach terapeutycznych. Progesteron, jako endogenny hormon, wykazuje brak znanych działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, co potwierdza jego bezpieczeństwo w terapii ginekologicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitomycin Accord 10 mg
Mitomycyna, substancja czynna leku Mitomycin Accord, wykazuje wyraźną toksyczność wobec tkanek o wysokim wskaźniku proliferacji, zwłaszcza szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co potwierdzają badania przedkliniczne. Wykazano także jej negatywny wpływ na spermatogenezę, prowadzący do zahamowania produkcji plemników, co wskazuje na ryzyko upośledzenia płodności. Działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne mitomycyny jest związane z mechanizmem tworzenia wiązań krzyżowych w DNA oraz generowaniem wolnych rodników, co potwierdzono w modelach eksperymentalnych. Szczególnie istotna jest wysoka toksyczność miejscowa leku, objawiająca się ciężką martwicą tkanek w przypadku wynaczynienia, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad podawania w praktyce klinicznej.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwnowotworowe, genotoksyczność, lek alkilujący, martwica, martwica tkanek, mielosupresja, mitomycyna, mutagenność, rakotwórczość, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, tkanka proliferująca, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, wiązania krzyżowe DNA, wolne rodniki, wstrzyknięcie okołożylne, wynaczynienie, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan - Leksykon substancji czynnych
Toksyna botulinowa typu A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (BoNT/A), obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, a także wpływ na reprodukcję, wskazują, że główne obserwowane efekty toksyczne są związane z farmakodynamicznym działaniem substancji, manifestującym się atonią, parezą oraz atrofią mięśni. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, dawki do 15 j./kg (BOCOUTURE) oraz do 8 j./kg (Letybo) nie wywoływały ciężkich skutków toksykologicznych poza miejscowym działaniem na mięśnie. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego, a tolerancja miejscowa produktu BOCOUTURE była dobra. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano bezpośredniego działania teratogennego, choć obserwowano wtórne efekty toksyczności matczynej, takie jak zwiększona liczba poronień i obniżona masa ciała płodów, co wymaga ostrożnej interpretacji w kontekście ekspozycji w okresie organogenezy.
antygenowość, atonia mięśniowa, atrofia mięśni, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, organogeneza, pareza, porażenie mięśni, poronienie, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Travogen 10 mg/g
Izokonazol azotan, substancja czynna kremu Travogen w stężeniu 10 mg/g, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych. Ponadto, izokonazol azotan nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzono testami mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz badaniami długoterminowej ekspozycji na zwierzętach laboratoryjnych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, działanie rakotwórcze, izokonazol azotan, parametr hematologiczny, podrażnienie miejscowe skóry, podrażnienie spojówki, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posterisan –
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Posterisan, zawierającego 387,1 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli zabitej fenolem, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów podrażnienia ani toksyczności przy długotrwałym miejscowym stosowaniu czopków Posterisan, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa produktu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, czopek doodbytniczy, funkcja rozrodcza, miejsce aplikacji, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na brak działania mutagennego w większości testów, w tym mikrobiologicznych in vitro przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz cytogenetycznych in vivo u szczurów przy dawkach do 4 mg/kg masy ciała. Wyjątkiem jest test mutagenności in vitro na mysich komórkach chłoniaka, gdzie działanie mutagenne zaobserwowano przy stężeniach ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie leku, kliniczne znaczenie tego wyniku jest wątpliwe. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały teratogenności, a tolerancja miejscowa po podaniu dotętniczym u królików była dobra, bez obserwacji zmian patologicznych.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie reprodukcyjne, cisatrakurium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asterdan 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące erdosteiny wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony w licznych badaniach toksyczności ostrej, podostrej oraz długoterminowej. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 100 mg/kg u psów (podanie doustne przez 4 tygodnie), a także przy dawkach inhalacyjnych do 4500 mg/kg na dobę u szczurów. Długoterminowe podawanie erdosteiny (26 tygodni) nie wykazało toksyczności przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 200 mg/kg na dobę u psów, z jedynie odwracalnym zmniejszeniem masy ciała i stężenia białka w osoczu przy wyższych dawkach. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na kluczowe narządy, a tolerancja miejscowa była dobra. Przy ekstremalnie wysokich dawkach pojawiły się objawy ze strony OUN, takie jak nadmierne uspokojenie, hipotermia i przygnębienie.
aberracja chromosomowa, badanie inhalacyjne, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, mutacja genowa, mutacja punktowa, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imikeraderm 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa imikwimodu, substancji czynnej kremu Imikeraderm (50 mg/g), nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności na szczurach stosowanie dawek 0,5 i 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 miesiące skutkowało zmniejszeniem masy ciała oraz zwiększeniem masy śledziony, natomiast u myszy nie zaobserwowano tych efektów. U obu gatunków odnotowano miejscowe podrażnienie skóry, nasilające się przy wyższych dawkach. Dwuletnie badania rakotwórczości u myszy, z aplikacją imikwimodu trzy razy w tygodniu, nie wykazały indukcji nowotworów w miejscu aplikacji, choć zaobserwowano zwiększoną zapadalność na guzy wątrobowe, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi ze względu na niską absorpcję skórną i brak działania mutagennego. Dodatkowo, doustne podawanie imikwimodu szczurów przez 2 lata nie skutkowało powstawaniem nowotworów.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, fotokarcynogenność, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, Imikeraderm, imikwimod, indukcja nowotworów, masa śledziony, podrażnienie skóry, potencjał rakotwórczy, promieniowanie ultrafioletowe, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oleju z oliwek stosowanego jako składnik emulsji tłuszczowych do żywienia pozajelitowego, w tym produktu ClinOleic 20%, potwierdzają jego dobrą tolerancję i korzystny profil bezpieczeństwa. Typowe zmiany obserwowane przy wysokich dawkach emulsji, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, są niespecyficzne i występują również przy innych emulsjach tłuszczowych. W porównaniu z emulsjami na bazie oleju sojowego, olej z oliwek wykazuje mniejszą peroksydację lipidów oraz poprawę zasobów witaminy E, co może przekładać się na lepszą ochronę antyoksydacyjną. Ponadto, badania immunologiczne wskazują na mniejszy wpływ oleju z oliwek na proliferację limfocytów, ekspresję markerów aktywacji komórek oraz uwalnianie interleukiny-2, co sugeruje ograniczoną immunomodulację w porównaniu z olejem sojowym.
antygenowość układowa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, hipercholesterolemia, interleukina-2, kwas omega-3, małopłytkowość, ochrona antyoksydacyjna, peroksydacja tłuszczów, proliferacja limfocytów, rakotwórczość, stłuszczenie wątroby, stres oksydacyjny, tolerancja miejscowa, trigliceryd kwasu tłuszczowego, witamina E, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Baxter 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu w postaci roztworu do infuzji (10 mg/ml) wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka poza znanymi już ryzykami opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Produkt Paracetamol Baxter, dostępny w fiolkach 50 ml (500 mg) i 100 ml (1000 mg), charakteryzuje się klarownym, bezbarwnym do lekko żółtawego roztworem o osmolalności 270–310 mOsm/kg i pH 4,5–6,5. Badania tolerancji miejscowej na szczurach i królikach potwierdziły dobrą tolerancję, co jest kluczowe przy podaniu dożylnym, minimalizując ryzyko podrażnień i zapalenia żył. Ponadto, testy nadwrażliwości typu opóźnionego na świnkach morskich nie wykazały reakcji alergicznych, co wskazuje na niski potencjał alergizujący leku podawanego dożylnie.
badania konwencjonalne, badania na zwierzętach, badanie tolerancji miejscowej, działanie niepożądane, modele zwierzęce, nadwrażliwość typu opóźnionego, osmolalność, paracetamol, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, stężenie paracetamolu, świnka morska, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zapalenie żył - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hemaglutynina, będąca głównym antygenem w szczepionkach przeciwgrypowych, odpowiada za przyłączanie wirusa do komórek nabłonka dróg oddechowych i stymuluje odpowiedź immunologiczną. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocenę tolerancji miejscowej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu hemaglutyniny w dawkach standardowych (15 μg HA/szczep) oraz zwiększonych (60 μg HA/szczep). Szczepionki te charakteryzują się dobrą tolerancją miejscową, brakiem toksyczności ostrej oraz brakiem działań toksycznych po wielokrotnym podaniu. Badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzone dla wybranych preparatów, również nie wykazały negatywnych efektów, choć nie wszystkie szczepionki, w tym Efluelda Tetra (60 μg HA/szczep), zostały poddane takiej ocenie.
badanie farmakologiczne, białko powierzchniowe wirusa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Efluelda Tetra, Fluarix Tetra, hemaglutynina, Influvac Tetra, nabłonek dróg oddechowych, odpowiedź immunologiczna, ostra toksyczność, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, składnik antygenowy, szczep wirusa grypy, szczepionka przeciwgrypowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa i reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, VaxigripTetra, wirus grypy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania soli lizynowej ketoprofenu, substancji czynnej leku Ketoprofen Dompé, wykazały, że toksyczność ostra po podaniu doustnym wynosi LD50 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, natomiast po podaniu dootrzewnowym odpowiednio 104 mg/kg i 610 mg/kg masy ciała. Te wartości stanowią 30-120-krotność dawki terapeutycznej wykazującej działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało objawów toksyczności, a zmiany patologiczne pojawiały się jedynie przy znacznie wyższych dawkach, dotyczących głównie przewodu pokarmowego i nerek, co jest zgodne z profilem NLPZ. Tolerancja miejscowa po podaniu doodbytniczym i domięśniowym u królików była dobra, z lepszą tolerancją dla drogi doodbytniczej w porównaniu do doustnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga doodbytnicza, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Rabipur, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji ani toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Testy miejscowej tolerancji nie wykazały nasilonych reakcji w miejscu podania, takich jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból, co wskazuje na dobrą tolerancję szczepionki. W badaniach nie oceniano genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi regulacyjnymi dla inaktywowanych szczepionek wirusowych, ze względu na niskie ryzyko takich efektów biologicznych.
albumina jaja kurzego, albumina osoczowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcje miejscowe, szczepionka Rabipur, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wielokrotne podanie, wścieklizna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leuprostin 5 mg
W badaniach przedklinicznych octanu leuproreliny, substancji czynnej leku Leuprostin 5 mg, zaobserwowano zmiany w narządach płciowych zgodne z farmakologicznym działaniem leku. W testach rakotwórczości na szczurach podawano dawki od 0,6 do 4 mg/kg mc./dobę przez 12 i 24 miesiące, co skutkowało wzrostem częstości gruczolaków przysadki, natomiast u myszy nie stwierdzono takiego efektu, wskazując na gatunkową specyfikę potencjału rakotwórczego. Kompleksowe badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności leuproreliny. W badaniach reprodukcyjnych na królikach odnotowano zwiększoną umieralność płodów oraz zmniejszenie ich masy ciała, co jest zgodne z farmakodynamicznym wpływem leku na układ hormonalny i funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, gruczolak przysadki, implant Leuprostin, mechanizm działania, octan leuproreliny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ hormonalny, umieralność płodów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latacom (50 mcg + 5 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Latacom, zawierającego latanoprost (50 µg/ml) i tymolol (5 mg/ml), wykazały dobrą tolerancję miejscową oraz brak ogólnoustrojowych działań niepożądanych po zewnętrznym zastosowaniu u królików. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych klinicznie efektów ubocznych przy dawkach terapeutycznych. Zarówno latanoprost, jak i tymolol nie wykazały potencjału mutagennego ani karcynogennego. W badaniach dotyczących gojenia się rogówki latanoprost nie wpływał negatywnie na regenerację, natomiast tymolol hamował ten proces przy dawkowaniu częstszym niż raz na dobę. Ponadto, latanoprost nie zaburzał płodności u szczurów i nie wykazywał działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach, choć przy dożylnym podaniu dawek ≥5 μg/kg/dobę u królików obserwowano embriotoksyczność.
aborcja, badanie płodności, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcynogenność, latanoprost i tymolol, masa ciała płodu, objawy oczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rana rogówki, resorpcja zarodka, tkanka rogówkowa, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa, zapłodnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duac (10 mg + 30 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Duac (10 mg + 30 mg/g żel), zawierającego klindamycynę i nadtlenek benzoilu, wykazały brak istotnego ryzyka karcynogenności w dwuletnich testach na myszach przy stosowaniu miejscowym (klindamycyna 10 mg/g, nadtlenek benzoilu 50 mg/g). Badania fotokarcynogenności wskazały na niewielkie skrócenie mediany czasu do powstania guza pod wpływem jednoczesnej ekspozycji na lek i promieniowanie UV, jednak kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje niejasne. Długotrwałe (ponad 90 dni) testy toksyczności skórnej na zwierzętach nie wykazały istotnych działań toksycznych poza łagodnym miejscowym podrażnieniem, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, działanie fotokarcinogenne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, klindamycyna, klindamycyna z nadtlenkiem benzoilu, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skóry, toksyczność skórna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azzalure 125 jednostek Speywood
Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (Azzalure, 125 jednostek Speywood) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcji na szczurach i królikach nie stwierdzono działań teratogennych nawet przy dawkach 60-100-krotnie przekraczających zalecaną u ludzi (50 jednostek Speywood). Wysokie dawki powodowały toksyczność u matek oraz straty po implantacji, jednak nie obserwowano toksycznego wpływu na zarodek i płód. Obniżenie płodności u szczurów było wtórne do farmakodynamicznego paraliżu mięśni, a nie bezpośrednim działaniem na układ rozrodczy. W badaniach toksyczności przewlekłej przy dawkach odpowiadających 75-krotności dawki ludzkiej nie wykazano toksyczności układowej ani istotnych nieprawidłowości.
Azzalure, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, implantacja jaja, jednostka Speywood, kompleks toksyny Clostridium botulinum, obniżona płodność, ostra toksyczność, paraliż mięśni, toksyczność przewlekła, toksyczność u matek, toksyczność układowa, toksyczność zarodka i płodu, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 3,86 w/v 38,6 mg/ml –
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40, dostępny w stężeniach glukozy 1,36% (13,6 mg/ml), 2,27% (22,7 mg/ml) oraz 3,86% (38,6 mg/ml), nie posiada danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość, farmakologicznych badań bezpieczeństwa ani badań tolerancji miejscowej. Roztwór zawiera znane substancje czynne stosowane w dializie otrzewnowej, w tym elektrolity (Na, Ca, Mg) oraz bufory (wodorowęglan i mleczan) o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu). Po zmieszaniu dwóch komór roztworu uzyskuje się fizjologiczne pH 7,4 oraz osmolarność zależną od stężenia glukozy: 344 mOsmol/l (1,36%), 395 mOsmol/l (2,27%) i 483 mOsmol/l (3,86%).
badania farmakologiczne, bufor, dializa otrzewnowa, dializoterapia otrzewnowa, elektrolity, genotoksyczność, glukoza jednowodna, karcynogenność, mleczan, osmolarność, pH, produkt leczniczy, rozrodczość, substancja czynna, system dwukomorowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wodorowęglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relanium 5 mg/ml
W charakterystyce produktu leczniczego Relanium (diazepam) w stężeniu 5 mg/ml, w postaci roztworu do wstrzykiwań, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej konkretnej formulacji. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, genotoksycznego, kancerogennego, wpływu na płodność, toksyczności rozwojowej ani tolerancji miejscowej. Należy podkreślić, że brak tych danych odnosi się wyłącznie do specyficznej formulacji produktu, a nie do samej substancji czynnej – diazepamu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 45-50 ml/kg masy ciała oraz po dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie, szczury) i 10 mg/kg (dożylnie), natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się bardzo niską toksycznością (doustnie LD50 1,3-3,4 g/kg, skórnie 13 ml/kg u szczurów i 5 g/kg u królików). W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę u myszy i psów oraz ≥ 8 mg/kg/dobę u szczurów, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie na błony śluzowe i rany nie wywoływało reakcji toksycznych ani niepożądanych, a wchłanianie systemowe jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu.
dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, roztwór na skórę, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia krwi VII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik krzepnięcia VII, pozyskiwany z ludzkiego osocza i występujący w preparatach zespołu protrombiny wraz z czynnikami II, IX i X, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W modelach zwierzęcych, takich jak myszy i szczury, dawki do 200 j.m./kg (myszy) oraz 100 j.m./kg (szczury) podawane dożylnie wykazały umiarkowaną toksyczność lub dobrą tolerancję, zwłaszcza w produktach poddanych pasteryzacji i nanofiltracji, co zwiększa bezpieczeństwo wirusologiczne. Badania tolerancji miejscowej na królikach potwierdziły brak istotnych reakcji po podaniu dożylnym, a proces pasteryzacji nie zwiększa antygenowości preparatu, co jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka reakcji immunologicznych.
antygenowość, bezpieczeństwo wirusologiczne, czynnik krzepnięcia krwi VII, czynniki krzepnięcia, determinanty antygenowe, heterogenne białka ludzkie, inaktywacja wirusów, infuzja dożylna, octaplex, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, przeciwciała, reakcja immunologiczna, tolerancja miejscowa, zespół protrombiny - Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan fentikonazolu, stosowany w produktach Gynoxin Optima (krem dopochwowy 20 mg/g, kapsułki dopochwowe 200 mg) oraz Gynoxin Uno (kapsułki dopochwowe 600 mg), wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, natomiast niższą toksyczność przy podaniu dootrzewnowym (309–440 mg/kg mc. u szczurów, z różnicami międzypłciowymi). W badaniach wielokrotnego podawania doustnego przez 6 miesięcy u szczurów i psów w dawkach 40, 80 i 160 mg/kg mc./dobę odnotowano dobrą tolerancję, z niewielkim wzrostem masy wątroby i przemijającym wzrostem aktywności AlAT, co sugeruje adaptacyjną hepatotoksyczność. Azotan fentikonazolu nie wykazuje działania mutagennego, co potwierdzono w sześciu badaniach genotoksyczności, a także charakteryzuje się bardzo dobrą tolerancją miejscową na modelach zwierzęcych, w tym u świń karłowatych, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dawka letalna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fotoalergia, fototoksyczność, Gynoxin Optima, Gynoxin Uno, hepatotoksyczność, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, świnia karłowata, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canesten 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu, substancji czynnej Canesten (500 mg, tabletka dopochwowa), wykazały dobrą tolerancję miejscową oraz brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dopochwowym. Kompleksowa ocena obejmowała badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wskazały na ryzyko dla człowieka przy zalecanym stosowaniu. Toksyczność rozwojowa zaobserwowana była jedynie przy bardzo wysokich dawkach ogólnoustrojowych (100 mg/kg u szczurów), znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, karmienie piersią, klotrymazol, podanie dopochwowe, podanie dożylne, przenikanie leku do mleka, tabletka dopochwowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DoriTri smak owoców leśnych 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy DoriTri smak owoców leśnych zawiera trzy substancje czynne: tyrotrycynę (0,5 mg), benzalkoniowy chlorek (1,0 mg) oraz benzokainę (1,5 mg). W badaniach przedklinicznych tyrotrycyna wykazała ostrą toksyczność po podaniu pozajelitowym u myszy, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na rozród, genotoksyczności oraz kancerogenności. Benzalkoniowy chlorek wykazał umiarkowane podrażnienie skóry przy wysokich dawkach (50 mg) u królików oraz toksyczność rozwojową po jednorazowym podaniu dopochwowym u szczurów, przy czym wyniki badań genotoksyczności są niespójne – pozytywne w testach na komórkach ssaków przy dawkach 1 mg/l i wyższych, negatywne w testach bakteryjnych w zakresie 0,01–5 µg/ml. Brak jest danych dotyczących jego działania rakotwórczego.
benzokaina, chlorek benzalkoniowy, depresja OUN, drgawki, działanie rakotwórcze, erytrocyty polichromatyczne, genotoksyczność, kancerogenność, methemoglobinemia, podrażnienie skóry, spadek ciśnienia krwi, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych bakterii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, tyrotrycyna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octeniderm (45 g + 30 g + 0,1 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Octeniderm (zawierającego 2-propanol 45 g/100 g, 1-propanol 30 g/100 g oraz dichlorowodorek oktenidyny 0,10 g/100 g) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniu toksyczności ostrej doustnej u szczurów określono LD50 na poziomie 12,91 ml/kg masy ciała, co klasyfikuje preparat jako praktycznie nieszkodliwy w przypadku przypadkowego spożycia. Testy tolerancji miejscowej potwierdziły brak drażniącego działania na błony śluzowe oka u królików oraz brak reakcji skórnych w 24-godzinnym teście płatkowym u ludzi, co świadczy o dobrej tolerancji preparatu na tkanki powierzchniowe.
1-propanol, 2-propanol, badania toksykologiczne, dezynfekcja skóry, dichlorowodorek oktenidyny, drażliwość błon śluzowych, gojenie ran, LD50, octeniderm, płyn na skórę, rana chirurgiczna, regeneracja tkanek, test płatkowy, tolerancja błon śluzowych, tolerancja miejscowa, tolerancja skórna, zabieg inwazyjny - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów i 250 mg/kg u myszy po podaniu domięśniowym. Przewlekłe stosowanie diklofenaku może prowadzić do zmian owrzodzeniowych w układzie pokarmowym, szczególnie przy dawkach wysokich (50 mg/kg). Długoterminowe badania na szczurach wykazały dawkozależne zwiększenie ryzyka zakrzepów w naczyniach wieńcowych, co sugeruje potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości nie wskazały na istotne zagrożenia przy dawkach terapeutycznych. Preparaty łączone z mizoprostolem (np. Arthrotec) nie wykazały działania karcynogennego, teratogennego ani mutagennego, a jednoczesne podawanie obu substancji jest bezpieczne pod względem genetycznym i rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie układu pokarmowego, prostaglandyna typu E, przerost błony śluzowej żołądka, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, tworzenie łożyska, wpływ teratogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Alantoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alantoina, stosowana miejscowo w różnych produktach leczniczych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi przedklinicznymi oraz wieloletnim doświadczeniem klinicznym. W preparacie Contractubex (10 mg/g żelu) nie stwierdzono działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego. Podobnie, w kremie i maści Dernilan zawierających 300 mg alantoiny na 100 g preparatu, wykluczono toksyczność po podaniu wielokrotnym, a substancja nie wykazuje działania drażniącego, alergizującego ani fototoksycznego. Produkt Mucosit (0,1 g alantoiny/100 g żelu) jest dobrze tolerowany i stosowany tradycyjnie, co potwierdza jego bezpieczeństwo w profilaktyce i terapii miejscowej. Dane dotyczące produktu Baikaderm (1,00 g alantoiny/100 g kremu) są ograniczone, gdyż badania koncentrują się na innym składniku aktywnym, jednak nie wskazują na negatywny wpływ alantoiny.
Alantan-Plus, alantoina, aplikacja miejscowa, Baikaderm, bajkalina, Cepan, charakterystyka produktu leczniczego, Contractubex, Dernilan, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, dziąsła, Mucosit, potencjał alergizujący, Scutellaria baicalensis, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Advantan 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej emulsji na skórę Advantan (1 mg/g), potwierdzają typowy dla glikokortykoidów profil działania i tolerancji. Wielokrotne podanie miejscowe i podskórne nie wykazało nietypowych działań niepożądanych, nawet przy aplikacji na dużych powierzchniach skóry lub pod okluzją. Badania toksyczności rozwojowej wykazały efekty letalne i teratogenne zgodne z profilem kortykosteroidów, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych i chromosomowych in vitro i in vivo, nie wykazała potencjału genotoksycznego metyloprednizolonu aceponianu.
aplikacja na skórę, ciąża i laktacja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt immunosupresyjny, efekt letalny, emulsja na skórę, glikokortykoidy, kortykosteroid, metyloprednizolon aceponin, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okluzja skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał karcinogenny, potencjał uczulający, reakcja alergiczna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja systemowa, tumorogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Roztwór glukozy 10% (100 mg/ml) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani toksyczności, a testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) potwierdziły brak działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, infuzja dożylna, karcynogenność, ocena histopatologiczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa