pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający witaminy z grupy B: 50 mg tiaminy chlorowodorku, 50 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 0,5 mg cyjanokobalaminy w 1 ml roztworu (w ampułce 2 ml odpowiednio 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny i 1 mg cyjanokobalaminy). Preparat zawiera także substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu niepożądanym, takie jak 40 mg alkoholu benzylowego i 20 mg lidokainy chlorowodorku na ampułkę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, z uwzględnieniem bardzo rzadkich reakcji nadwrażliwości (wysypka, niewydolność oddechowa, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), tachykardii, zmian skórnych (pocenie, trądzik, świąd, pokrzywka) oraz reakcji specyficznych na alkohol benzylowy. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak zawroty głowy, wymioty, bradykardia, arytmie, zamroczenie i skurcze mięśniowe, mogą wystąpić zwłaszcza po szybkim wstrzyknięciu lub przedawkowaniu.
alkohol benzylowy, arytmia, bradykardia, cyjanokobalamina, lidokainy chlorowodorek, Milgamma N, nadmierna potliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyny chlorowodorek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz mięśniowy, świąd, tachykardia, tiaminy chlorowodorek, trądzik, witamina z grupy B, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Komosa biała – Przedawkowanie
Komosa biała (Chenopodium album) jest istotnym alergenem stosowanym w immunoterapii alergenowej, obecnym w preparatach Catalet C (zawiesina do iniekcji) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy). Przedawkowanie tych ekstraktów może wywołać reakcje miejscowe (obrzęk, rumień, świąd, pieczenie jamy ustnej) oraz ogólnoustrojowe, w tym uogólnioną pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, a w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Reakcje miejscowe mogą wystąpić przy wszystkich stężeniach, natomiast reakcje ogólne pojawiają się przy dawkach powyżej 25 JS dla Catalet C i 10 JS dla Perosall C, a ciężkie reakcje systemowe przy stężeniach powyżej 250 JS (Catalet C) i 100 JS (Perosall C). Wstrząs anafilaktyczny obserwuje się przy znacznych przedawkowaniach: >2500 JS dla Catalet C i >1000 JS dla Perosall C.
adrenalina, Chenopodium album, ekstrakt alergenowy, immunoterapia alergenowa, intubacja, komosa biała, kortykosteroid, lek inotropowy, lek przeciwhistaminowy, niedociśnienie tętnicze, nieżyt nosa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, saturacja, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zapaść krążeniowo-oddechowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Tomka wonna – Działania niepożądane
Tomka wonna (Anthoxanthum odoratum) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Preparaty te podawane są drogą podskórną (Catalet T, POLLINEX+Rye) lub podjęzykową (Perosall T13). Działania niepożądane związane z tomką wonną obejmują reakcje alergiczne o różnym nasileniu: od łagodnych (wyprysk atopowy, nasilenie egzemy, pieczenie oczu, kichanie, kaszel) przez umiarkowane i ciężkie (pokrzywka, obrzęk Quincke’go, świszczący oddech, zaostrzenie astmy) aż po zagrażające życiu wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić rzadko, ale szybko po podaniu preparatu. Reakcje miejscowe po wstrzyknięciu obejmują swędzenie, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także późniejsze pojawienie się ziarniniaków podskórnych utrzymujących się do 6 tygodni, związanych z obecnością wodorotlenku glinu. W przypadku podjęzykowego podania obserwuje się krótkotrwały świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, choroba posurowicza, duszność, egzema atopowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia swoista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, pokrzywka, reakcja miejscowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd oczu, świszczący oddech, tomka wonna, ucisk w klatce piersiowej, uogólniona pokrzywka, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie podskórne, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, zaostrzenie objawów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dalacin C 75 mg
Przedawkowanie klindamycyny w formie doustnej (Dalacin C 75 mg) jest rzadko opisywane, jednak może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, takich jak odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne oraz wstrząs anafilaktyczny. Typowe objawy przedawkowania nie zostały jednoznacznie określone, jednak ze względu na potencjalne zagrożenia, konieczne jest szybkie rozpoznanie i odpowiednie postępowanie. W przypadku przedawkowania zaleca się płukanie żołądka jako pierwszą linię interwencji oraz leczenie objawowe dostosowane do symptomów pacjenta. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne w eliminacji klindamycyny, a swoista odtrutka nie jest znana.
chlorowodorek, choroba posurowicza, ciężka reakcja alergiczna, dializa otrzewnowa, drogi oddechowe, hemodializa, hipotonia, klindamycyna doustna, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, odczyn surowiczny, płukanie żołądka, pokrzywka, procedura resuscytacyjna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, swoista odtrutka, wspomagane oddychanie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bilastine MSN 20 mg
Bilastine MSN w dawce 20 mg w postaci tabletek jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki u pacjentów powyżej 12 roku życia. Lek skutecznie łagodzi objawy sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takie jak kichanie, wodnisty wyciek, świąd i uczucie zatkania nosa, a także towarzyszące zapaleniu spojówek objawy oczne (łzawienie, zaczerwienienie, świąd). W przypadku pokrzywki bilastyna redukuje bąble pokrzywkowe i świąd niezależnie od etiologii. Tabletki są białe lub prawie białe, owalne, dwuwypukłe, zawierają 20 mg bilastyny i posiadają linię podziału ułatwiającą połykanie, jednak nie służącą do dzielenia dawki.
alergeny pyłków, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, bąble pokrzywkowe, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, katar sienny, leczenie objawowe, pokrzywka, roztocza kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, terapia przewlekła, wodnisty wyciek z nosa, zatkanie nosa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedawkowanie klindamycyny, składnika leku Klimicin, jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, a brak szczegółowych danych klinicznych utrudnia określenie dawki toksycznej u ludzi. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że bardzo wysokie dawki mogą wywołać drgawki i śmiertelność, jednak ich ekstrapolacja na populację ludzką jest ograniczona. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzna odtrutka, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Klindamycyna nie jest usuwalna za pomocą hemodializy ani dializy otrzewnowej, co nie wpływa na skrócenie jej okresu półtrwania w organizmie.
badania przedkliniczne, choroba posurowicza, dawka toksyczna, drgawki, działanie neurotoksyczne, hemodializa, hipotensja, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, objawy kliniczne, obrzęk naczynioruchowy, odczyn surowiczny, odtrutka, okres półtrwania leku, pokrzywka, przedawkowanie klindamycyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu I, reakcja nadwrażliwości typu III, skurcz oskrzeli, wspomagane oddychanie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie oddychania, zejście śmiertelne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sytena 100 mg
Sytena, zawierająca sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji alergicznych na inhibitory DPP-4, gdyż reakcje krzyżowe wykluczają stosowanie leku. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego istotne jest uwzględnienie wszystkich składników preparatu, których wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aciclovir Ziaja 50 mg/g
Krem Aciclovir Ziaja 50 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na acyklowir, walacyklowir (prolek acyklowiru) oraz na składniki pomocnicze preparatu, takie jak glikol propylenowy, alkohol cetostearylowy i sodu laurylosiarczan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry. Przed zastosowaniem kremu należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na acyklowir lub walacyklowir. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak rumień, obrzęk, świąd, pieczenie, wysypka kontaktowa, nasilenie zmian chorobowych lub objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk Quinckego, duszność), terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu przeciwalergicznemu.
acyklowir, alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy, konsultacja alergologiczna, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk Quinckego, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień, sodu laurylosiarczan, walacyklowir, wysypka kontaktowa, wywiad alergologiczny, zaburzenia odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Infilea 0,5 mg/g
Infilea zawiera 0,5 mg klobetazolu propionianu w 1 g kremu, będącego silnie działającym miejscowym kortykosteroidem. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. Najczęściej obserwowane objawy to świąd, miejscowe pieczenie i ból skóry (często). Niezbyt często występują zmiany zanikowe skóry, rozstępy i teleangiektazje, natomiast bardzo rzadko obserwuje się ścieńczenie skóry, zmarszczki, suchość, zmiany pigmentacji, nadmierne owłosienie, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, łuszczycę krostkową, rumień, wysypkę, pokrzywkę i trądzik. Objawy te mogą być wtórne do zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, chorioretinopatia centralna surowicza, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie immunosupresyjne, gęstość mineralna kości, glikozuria, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, kortyzol endogenny, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość miejscowa, nieostre widzenie, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, otyłość centralna, personel medyczny, pokrzywka, rozstępy, rumień, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, trądzik, twarz księżycowata, wysypka uogólniona, zaburzenia pigmentacji, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zanik skóry, zapalenie skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sachol żel stomatologiczny (87,1 mg + 0,1 mg)/g
Sachol żel stomatologiczny zawiera choliny salicylan (87,1 mg/g) oraz cetalkoniowy chlorek (0,1 mg/g) i jest przeznaczony do miejscowego stosowania w jamie ustnej i na dziąsła. Przedawkowanie produktu jest mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu, jednak w przypadku spożycia większej ilości preparatu istnieje ryzyko ogólnoustrojowego działania salicylanów. Objawy przedawkowania obejmują pocenie się, szum w uszach (tinnitus), nudności, wymioty, zawroty głowy oraz zmiany skórne takie jak rumień i pokrzywka, wynikające z działania metabolicznego, ototoksycznego oraz alergicznego salicylanów. Substancje pomocnicze, takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz etanol, mogą nasilać reakcje niepożądane u osób z nadwrażliwością.
błona śluzowa żołądka, cetalkoniowy chlorek, choliny salicylan, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, histamina, nadwrażliwość, nudność, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, salicylan, tinnitus, układ przedsionkowy, zawrót głowy, żel stomatologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Dermogen 400 mg
Ibuprofen Dermogen w dawce 400 mg zawiera ibuprofen oraz 28,5 mg laktozy jednowodnej i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, w tym na ibuprofen i kwas acetylosalicylowy, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, niewyjaśnionymi zaburzeniami krwiotworzenia oraz ciężkim odwodnieniem. Stosowanie leku jest również bezwzględnie przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego płodu i nefrotoksyczności.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, diuretyk, heparyna, ibuprofen, inhibitor COX-2, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, małowodzie, metotreksat, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy płodu, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Produkt leczniczy Budixon Neb (budezonid) w formie zawiesiny do nebulizacji wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla wziewnych glikokortykosteroidów. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel, chrypka, podrażnienie gardła oraz bezgłos, występujące u ≥1/100 pacjentów. Często występują także zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła, będące efektem lokalnego działania immunosupresyjnego. U pacjentów z POChP notuje się często zapalenie płuc, jednak analiza 8 badań klinicznych (4643 pacjentów leczonych budezonidem vs 3643 kontrolnych) nie wykazała istotnego wzrostu ryzyka tego powikłania. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, a także skurcz oskrzeli wymagający pilnej interwencji. Ogólnoustrojowe działania glikokortykosteroidów, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu, występują rzadko i są zależne od dawki, czasu terapii oraz indywidualnej wrażliwości, co wymaga szczególnej uwagi u dzieci i młodzieży.
afonia, budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, działanie glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, immunosupresja, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, nadmierna aktywność psychoruchowa, nebulizacja, obrzęk naczynioruchowy, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie płuc, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib Bluefish 50 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, ma jedno kluczowe przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną (sunitynib) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na inhibitory kinaz tyrozynowych oraz składniki preparatu. Objawy nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu czy reakcje anafilaktyczne, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do podania leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Crealb 200 g/l 200 g/l
Podawanie roztworu do infuzji Crealb 200 g/l, zawierającego 20% albuminy ludzkiej, może wywołać działania niepożądane o różnym nasileniu. Do najczęstszych, choć rzadkich i łagodnych reakcji należą zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka oraz nudności, które zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego. Należy również pamiętać o potencjalnym ryzyku przeniesienia czynników zakaźnych związanym ze stosowaniem produktów pochodzenia ludzkiego.
albumina ludzka, czynnik zakaźny, działanie niepożądane, gorączka, leczenie przeciwwstrząsowe, nudności, obrzęk skóry, odruch wymiotny, pokrzywka, produkt pochodzenia ludzkiego, reakcja ciężka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do infuzji, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie perfuzji tkanek, zaburzenie świadomości, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astmodil 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz 851 dzieci 2-5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat (częstość ≥1/100, <1/10). Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat oraz do 12 miesięcy i dłużej u dzieci 2-5 lat). W badaniach klinicznych nie odnotowano istotnych zmian w bezpieczeństwie podczas przedłużonego stosowania leku.
aminotransferaza, astma, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilów, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, senność, somnambulizm, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zapalenie zatok, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alcetyr 5 mg
Lek Alcetyr zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (w tym przewlekłego) oraz pokrzywki u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 lat. Preparat jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji, który skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek i blokada nosa oraz zmiany skórne charakterystyczne dla pokrzywki (bąble, rumień, świąd). Tabletki mają postać białych, dwuwypukłych, owalnych tabletek z oznaczeniem „5” i zawierają 5 mg substancji czynnej oraz 70 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej.
alergen pyłkowy, alergen zwierzęcy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąble pokrzywkowe, katar sienny, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, nieżyt nosa, pokrzywka, pokrzywka fizykalna, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła spontaniczna, preparat przeciwhistaminowy, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocza kurzu domowego, schorzenia alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Signopam 10 mg
Temazepam, substancja czynna preparatu Signopam (10 mg), wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z depresyjnym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy. Do najczęstszych należą senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania, dezorientacji oraz ataksja, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i na początku terapii. Objawy te zwykle ustępują podczas kontynuacji leczenia, a ich nasilenie można zmniejszyć przez redukcję dawki. Z częstością nieznaną obserwuje się dyzartrię, zaburzenia pamięci i libido, zwłaszcza przy dużych dawkach. Istotnym zagrożeniem są reakcje paradoksalne (niepokój, bezsenność, pobudliwość, agresywność, drżenie mięśniowe, drgawki) oraz ryzyko uzależnienia psychicznego i fizycznego, które może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych. Nagłe odstawienie leku może wywołać zespół odstawienia, a pacjenci nadużywający alkoholu lub innych leków są szczególnie narażeni na rozwój uzależnienia. Ponadto, temazepam może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną depresję.
ataksja, bezsenność, depresja, dezorientacja, diplopia, dolegliwości żołądkowe, drgawki, drżenie mięśniowe, dyzartria, niepokój psychoruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, osłabienie ogólne, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, senność, splątanie, spowolnienie reakcji, suchość w jamie ustnej, świąd, temazepam, uzależnienie psychiczne i fizyczne, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tolperison NeuroPharma
Stosowanie tolperyzonu w dawkach 50 mg lub 150 mg (tabletki powlekane Tolperison NeuroPharma) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, takie jak wstrząs. Szczególnie narażone są kobiety, pacjenci z historią alergii lub nadwrażliwości na leki oraz osoby z nadwrażliwością na lidokainę, u których istnieje ryzyko reakcji krzyżowych. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości (zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, tachykardia, niedociśnienie, duszność) należy natychmiast przerwać terapię i nie stosować ponownie tolperyzonu u danego pacjenta. Zalecana jest edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania i zgłaszania objawów niepożądanych.
konsultacja alergologiczna, laktoza jednowodna, lidokaina, nadwrażliwość na leki, nadwrażliwość na lidokainę, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, tachykardia, tolperyzon, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 15 mg
Pralex, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem z grupy SSRI, który może wywoływać liczne działania niepożądane, najczęściej pojawiające się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ustępujące z czasem. Wśród najczęstszych działań niepożądanych (występujących u >1/10 pacjentów) znajdują się zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia metaboliczne (hiponatremia, nieadekwatne wydzielanie ADH), psychiczne (niepokój, stany splątania, mania, agresja), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, parestezje, drżenie, zespół serotoninowy), okulistyczne (mydriasis, zaburzenia widzenia), kardiologiczne (częstoskurcz, bradykardia, wydłużenie QT z ryzykiem torsade de pointes), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, krwawienia), skórne (pokrzywka, łysienie, wysypka), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni), oraz zaburzenia układu rozrodczego (impotencja, zaburzenia wytrysku, krwotoki maciczne). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT i arytmii komorowych, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia. Nagłe odstawienie leku może powodować objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie i stany splątania, dlatego zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczkowy, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, SSRI, stan splątania, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia ruchowe, zaburzenia wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egzysta 300 mg
Preparat Egzysta zawierający pregabalinę w kapsułkach twardych dostępny jest w dawkach od 25 mg do 300 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej, która waha się od 8,00 mg (75 mg kapsułka) do 66,00 mg (50 mg kapsułka). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na pregabalinę lub na którykolwiek składnik pomocniczy, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których obecność laktozy w preparacie może stanowić względne przeciwwskazanie do terapii, zwłaszcza przy dawkach 25 mg i 50 mg zawierających odpowiednio 33,00 mg i 66,00 mg laktozy jednowodnej.
anafilaksja, farmakoterapia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na pregabalinę, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, układ oddechowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coxitex 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxitex (dawki 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, w tym skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Coxitex jest przeciwwskazany w ciąży i laktacji ze względu na ryzyko teratogenne i przenikanie do mleka matki. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (albuminy <25 g/l lub Child-Pugh ≥10), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u dzieci poniżej 16. roku życia.
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, stężenie albumin, TIA, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Finasteryd – Działania niepożądane
Finasteryd, stosowany w dawkach 5 mg w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz 1 mg w terapii łysienia androgenowego typu męskiego, działa jako inhibitor 5α-reduktazy, obniżając stężenie dihydrotestosteronu (DHT). Terapia finasterydem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym zaburzeń seksualnych takich jak impotencja (częstość ≥1/100 do <1/10), zmniejszenie libido (≥1/100 do <1/10), zaburzenia ejakulacji (≥1/1000 do <1/100) oraz zmniejszenie objętości ejakulatu (≥1/100 do <1/10). Zaburzenia te mogą utrzymywać się nawet po zakończeniu leczenia. Ponadto, finasteryd może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym depresję i stany lękowe (częstość niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) oraz myśli samobójcze (częstość nieznana). Reakcje skórne i nadwrażliwości, takie jak wysypka (≥1/1000 do <1/100), świąd, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć poważny przebieg, zwłaszcza gdy obejmują drogi oddechowe. U mężczyzn obserwuje się także zmiany w obrębie gruczołów piersiowych, w tym ginekomastię i ryzyko raka piersi (częstość nieznana).
badanie MTOPS, dihydrotestosteron, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, inhibitor 5α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie androgenowe typu męskiego, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, reakcje nadwrażliwości, skala Gleasona, swoisty antygen sterczowy, terapia skojarzona, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia seksualne, zmniejszenie libido - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Działania niepożądane
Stosowanie preparatów zawierających sodu wodorotlenek (NaOH), takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnorodnym charakterze. Najpoważniejsze z nich to reakcje anafilaktyczne manifestujące się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, uogólnionym obrzękiem oraz innymi objawami zagrożenia życia. Ponadto obserwuje się reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz objawy nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypka i bóle mięśniowe. W zakresie zaburzeń metabolicznych najczęściej notowana jest hiperkaliemia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo preparaty te mogą indukować poważne uszkodzenia wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego, a także azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek.
anemia, azotemia, cholestaza, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świszczący oddech, syndrom przeciążenia, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynników krzepnięcia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator płucny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistyna Bluefish 16 mg
Betahistyna dichlorowodorek, stosowana w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg (produkt Betahistyna Bluefish), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ nerwowy i pokarmowy. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności oraz zaburzenia trawienia o podobnej częstości. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, występują z częstością nieznaną i mogą być łagodzone przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Poza tym, zgłaszane są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd, których częstość występowania nie jest precyzyjnie określona ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych.
anafilaksja, betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ximaract 50 mg
Produkt leczniczy Ximaract, zawierający cefuroksym sodu w dawce 50 mg, podawany do komory przedniej oka, wykazuje ograniczony profil działań niepożądanych. Wśród zgłoszonych reakcji dominują dwie kategorie: zaburzenia układu immunologicznego oraz zaburzenia oka. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, które stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny, tlenoterapii, kortykosteroidów oraz leków przeciwhistaminowych. Objawy anafilaksji obejmują obrzęk naczynioruchowy, hipotensję, tachykardię, duszność, skurcz oskrzeli, pokrzywkę i obrzęk krtani. Przed podaniem leku zaleca się dokładny wywiad alergologiczny oraz przygotowanie środków do szybkiego leczenia ewentualnych reakcji alergicznych.
badanie dna oka, cefuroksym, cefuroksym sodu, komora przednia oka, leczenie przeciwzapalne, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, OCT, optyczna koherentna tomografia, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, układ immunologiczny, widzenie centralne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Serevent Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Lek Serevent Dysk zawiera salmeterol ksynafonian w dawce 50 mikrogramów na dawkę inhalacyjną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji na beta-mimetyki, do których należy salmeterol. Stosowanie leku u pacjentów z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, w tym reakcji anafilaktycznych.
beta-mimetyk, dawka inhalacyjna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Eferox) wykazuje działania niepożądane ściśle związane z dawkowaniem, które najczęściej ustępują po jego redukcji lub przerwaniu terapii. Najpoważniejszym powikłaniem jest przełom tarczycowy – stan zagrożenia życia charakteryzujący się objawami tyreotoksykozy, takimi jak gorączka, tachykardia, arytmia, niewydolność serca, splątanie czy drgawki, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk), nadczynność tarczycy, zaburzenia psychiczne (niepokój, pobudzenie, bezsenność), objawy neurologiczne (drżenie, ból głowy, drgawki), a także powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
arytmia, biegunka, dawka supresyjna, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, tachykardia, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ospamox 1000 mg
Lek Ospamox zawiera amoksycylinę w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią ciężkich natychmiastowych reakcji anafilaktycznych typu I na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, gdyż stosowanie Ospamox w takich przypadkach może prowadzić do zagrażających życiu reakcji, takich jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, charakterystyka produktu leczniczego, fenoksymetylopenicylina, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, nadwrażliwość na amoksycylinę, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, piperacylina, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, test diagnostyczny, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Patofizjologia i mechanizm
Anafilaksja to ostra, wielonarządowa reakcja hipersensytywności o nagłym początku, zagrażająca życiu poprzez niewydolność dróg oddechowych i układu krążenia, często z towarzyszącymi zmianami skórnymi i śluzówkowymi. Dominującym mechanizmem jest reakcja zależna od immunoglobuliny E (IgE), która po związaniu z receptorem FcεRI na komórkach tucznych i bazofilach prowadzi do ich degranulacji i uwolnienia mediatorów takich jak histamina, tryptaza, leukotrieny (LTC4, LTD4, LTE4), czynnik aktywujący płytki (PAF) oraz cytokiny (IL-4, IL-13). Te mediatory wywołują rozszerzenie naczyń, zwiększoną przepuszczalność naczyń, skurcz oskrzeli i objawy kliniczne anafilaksji. Alternatywne mechanizmy obejmują reakcje zależne od IgG, aktywację dopełniacza (C3a, C4a, C5a), bezpośrednią degranulację komórek tucznych oraz wpływ kofaktorów takich jak wysiłek fizyczny, infekcje czy NLPZ, które modulują przebieg reakcji. Nowo odkryty szlak IgE-LysRS-MITF reguluje nasilenie reakcji poprzez kontrolę syntezy mediatorów prozapalnych w komórkach tucznych.
adrenalina, błękit metylenowy, czynnik aktywujący płytki, histamina, immunoglobulina E, kofaktor anafilaksji, komórki tuczne i bazofile, leukotrieny, mediator zapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przepuszczalność jelitowa, przepuszczalność naczyń, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja zależna od IgE, receptor histaminowy, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, syntaza tlenku azotu, szlak sygnałowy, tryptaza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iburapid 200 mg
Lek Iburapid zawierający ibuprofen w dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany zarówno krótkotrwale, jak i długotrwale, może powodować szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. W dawkach do 2400 mg/dobę obserwuje się niewielkie zwiększenie ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Bardzo rzadko występują poważne zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) z objawami takimi jak gorączka, ból gardła i krwawienia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby. Niezbyt często obserwuje się wysypki skórne, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Dość często zgłaszane są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, ból brzucha i nudności, natomiast rzadko występują poważne powikłania, w tym krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych.
agranulocytoza, anemia, arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dysuria, hipotensja, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedowidzenie toksyczne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibumax 200 mg 200 mg
Ibumax 200 mg zawiera ibuprofen w dawce 200 mg na tabletkę powlekaną. Stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dawkach dostępnych bez recepty, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą nasilać się przy długotrwałej terapii lub wyższych dawkach, np. 2400 mg/dobę. NLPZ, w tym ibuprofen, mogą powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca, a także zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Bardzo rzadkie działania obejmują zaburzenia morfologii krwi (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) z objawami takimi jak gorączka, ból gardła i krwawienia, a także ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaostrzenie astmy. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi mogą wystąpić aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
agranulocytoza, alergiczny zawał mięśnia sercowego, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Cohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmin NeuroPharma 3 mg
Rywastygmina w postaci wodorowinianu dostępna jest w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3,0 mg, 4,5 mg oraz 6,0 mg i stosowana jest w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu pokarmowego (nudności 38%, wymioty 23%, biegunka – bardzo często), układu nerwowego (zawroty głowy – bardzo często, bóle głowy, senność, drżenie – często) oraz zaburzeń psychicznych (pobudzenie, splątanie, lęk – często). Kobiety wykazują większą wrażliwość na działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz częściej doświadczają zmniejszenia masy ciała. Wśród działań rzadkich i bardzo rzadkich odnotowano m.in. chorobę wrzodową, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, drgawki, objawy pozapiramidowe oraz zaburzenia rytmu serca. W badaniach klinicznych u pacjentów z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona obserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak drżenie (10,2%), nasilenie choroby Parkinsona (3,3%), dyskineza i spowolnienie ruchowe (często). Działania niepożądane związane z postacią transdermalną obejmują m.in. majaczenie, gorączkę, zmniejszony apetyt i nietrzymanie moczu.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bóle głowy, bradykardia, brak łaknienia, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dystonia, hipokineza, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie alzheimerowskie, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, pokrzywka, rumień, rywastygmina, splątanie, spowolnienie ruchowe, świąd, sztywność mięśni, sztywność typu koła zębatego, tachykardia, wodorowinan rywastygminy, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,5 mg/ml
Lek Nebbud zawiera budezonid, wziewny glikokortykosteroid, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, nerwowość), drżenie, zaćma, jaskra, kaszel, podrażnienie gardła, skurcze mięśni oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Ryzyko ogólnoustrojowych efektów ubocznych zależy od dawki, czasu ekspozycji, wcześniejszego stosowania kortykosteroidów oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
bezgłos, budezonid, chrypka, depresja, drżenie, działanie niepożądane, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, lęk, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, pobudzenie psychoruchowe, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie Candida, zapalenie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pirolam 10 mg/g
Przedawkowanie produktu leczniczego Pirolam, zawierającego cyklopiroks z olaminą w stężeniu 10 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania miejscowego, nie zostało dotychczas udokumentowane w praktyce klinicznej. Pomimo braku zgłoszonych przypadków, konieczne jest zachowanie ostrożności podczas aplikacji, zwłaszcza ze względu na obecność substancji pomocniczych takich jak glikol propylenowy (E1520), alkohol cetostearylowy oraz alkohol benzylowy, które mogą wywoływać miejscowe reakcje drażniące lub alergiczne przy nadmiernym stosowaniu. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, a jego stosowanie powinno być zgodne z zaleceniami lekarza oraz charakterystyką produktu leczniczego.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, charakterystyka produktu leczniczego, cyklopiroks z olaminą, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na leki, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, substancja pomocnicza, świąd, zaczerwienienie, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Działania niepożądane – Davercin 250 mg
Lek Davercin zawiera 250 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny A i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Do najpoważniejszych należą agranulocytoza (bardzo rzadko), anafilaksja (rzadko) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa (częstość nieznana). Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), szczególnie po dużych dawkach lub u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, które zazwyczaj są odwracalne po odstawieniu leku. Istotne są również potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz komorowy, torsades de pointes, migotanie komór oraz zatrzymanie krążenia (częstość nieznana), co wymaga ścisłego nadzoru kardiologicznego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
agranulocytoza, anafilaksja, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, cykliczny węglan erytromycyny, częstoskurcz komorowy, Davercin, dolegliwość gastryczna, granulocyty obojętnochłonne, kołatanie serca, koszmar nocny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadwrażliwość na alergeny, niewydolność wątroby, omam, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, produkt leczniczy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, torsades de pointes, zaburzenie słuchu, zapalenie trzustki, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 1 mg/ml
Midazolam, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml (produkt leczniczy Midanium), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, co wynika z ograniczonych danych klinicznych. Do najpoważniejszych powikłań należą zaburzenia układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania), układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa) oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Ponadto obserwuje się zaburzenia psychiczne (stan splątania, euforia, omamy, agresywność, uzależnienie fizyczne i objawy odstawienne), neurologiczne (drgawki, sedacja, ataksja, niepamięć następcza), naczyniowe (niedociśnienie, zakrzepica), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, suchość błony śluzowej) oraz skórne (wysypka, pokrzywka, świąd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, a także u wcześniaków i noworodków, u których odnotowano drgawki. Ryzyko powikłań wzrasta przy szybkim podaniu lub dużych dawkach midazolamu.
bezdech, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, fizyczne uzależnienie, kurcz krtani, Midanium, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, ruch mimowolny, sedacja, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie czynności serca, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Działania niepożądane
Solifenacyna bursztynianu, będąca antagonistą receptorów muskarynowych, jest stosowana w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Działania niepożądane są dawkozależne, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy dawce 5 mg/dobę, 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% placebo). Inne często występujące działania obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha oraz trudności w oddawaniu moczu. Pomimo tych objawów, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych jest wysokie (około 99%), a 90% pacjentów kończy 12-tygodniowe badania kliniczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów: pokarmowego, nerwowego, wzrokowego, moczowego, psychicznego, skórnego oraz sercowo-naczyniowego, z uwzględnieniem częstości ich występowania i potencjalnej ciężkości.
dysfonia, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, pęcherz nadreaktywny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynianu, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry