napad astmy
Napad astmy to nagłe zaostrzenie objawów astmy oskrzelowej, charakteryzujące się zwiększoną dusznością, świszczącym oddechem, uczuciem ściskania w klatce piersiowej i kaszlem. Występuje na skutek skurczu mięśni gładkich oskrzeli, zwiększonego wydzielania śluzu oraz obrzęku błony śluzowej dróg oddechowych.
W mechanizmie napadu astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli w odpowiedzi na różnorodne czynniki wyzwalające, takie jak alergeny, infekcje dróg oddechowych, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy czy stres. Dochodzi do kaskady reakcji zapalnych z udziałem komórek tucznych, eozynofilów i limfocytów T, prowadzących do obturacji oskrzeli.
Diagnostyka napadu astmy opiera się na obrazie klinicznym, badaniu przedmiotowym (świsty wydechowe, wydłużony wydech) oraz badaniach dodatkowych. Spirometria wykonana w trakcie napadu wykazuje obniżone parametry przepływu wydechowego (FEV1, PEF). Pulsoksymetria może ujawnić spadek saturacji krwi tlenem, a w ciężkich przypadkach w gazometrii stwierdza się hipoksemię i hiperkapnię.
Leczenie napadu astmy obejmuje doraźne stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela (β2-mimetyki), glikokortykosteroidów systemowych oraz tlenoterapii w zależności od ciężkości napadu. W przypadkach zagrażających życiu może być konieczna intubacja i wentylacja mechaniczna. Istotne jest również wdrożenie lub modyfikacja leczenia przewlekłego po opanowaniu ostrego epizodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Meprelon 32 mg
Dawkowanie metyloprednizolonu w preparacie Meprelon jest ściśle uzależnione od nasilenia objawów, stanu klinicznego pacjenta oraz wskazań terapeutycznych. Standardowa dawka u dorosłych w terapii ostrych objawów wynosi 32-64 mg (1-2 ampułki po 32 mg), u dzieci 8-32 mg (½-2 ampułki po 16 mg) lub 1-2 mg/kg masy ciała. W stanach zagrożenia życia dawki są znacznie wyższe: 250-500 mg u dorosłych oraz 4-8 mg/kg u dzieci, a w szczególnie ciężkich przypadkach nawet do 30 mg/kg masy ciała. Wskazane jest stosowanie preparatów o wyższej dawce (Meprelon 250 mg lub 1000 mg) oraz dostosowanie odstępów między wstrzyknięciami od 30 minut do 24 godzin. W leczeniu ciężkich napadów astmy, obrzęku mózgu, reakcji na ukąszenia owadów, obrzęku naczynioruchowego czy przełomu addisonoidalnego stosuje się odpowiednio dostosowane dawki, często rozpoczynając od dawek dożylnych, a następnie przechodząc na leczenie doustne z koniecznością stopniowego zmniejszania dawki.
alkoholowe zapalenie wątroby, choroba miąższowa wątroby, dysfagia, erytrodermia, infuzja dożylna, kortykosteroid, leczenie podtrzymujące, metyloprednizolon, mineralokortykosteroid, napad astmy, napad astmy oskrzelowej, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, przełom addisonoidalny, stan zagrożenia życia, toksyczny obrzęk płuc, ukąszenie owadów, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zespół odstawienia kortykosteroidów, zwężenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Memocit
Produkt Memocit w postaci roztworu doustnego (1000 mg/10 ml cytykoliny) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wywołania napadów astmy, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy. Zawiera substancje pomocnicze takie jak metylu parahydroksybenzoesan (16 mg), propylu parahydroksybenzoesan (4 mg) oraz czerwień koszenilową (0,05 mg), które mogą indukować reakcje alergiczne, zarówno natychmiastowe, jak i opóźnione. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Każda saszetka zawiera 2000 mg sorbitolu ciekłego (E 420), co stanowi istotne źródło fruktozy i jest przeciwwskazane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Przed zastosowaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad w kierunku nietolerancji cukrów oraz uwzględnić możliwość kumulacji fruktozy z innych źródeł, co może nasilać działania niepożądane.
biodostępność leku, cytykolina, czerwień koszenilowa, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glikol propylenowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność serca, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, sorbitol, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seractil 200 mg
Deksibuprofen (Seractil 200 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy nosa z nietolerancją NLPZ, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z perforacjami lub krwawieniami z przewodu pokarmowego po NLPZ, czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy (≥2 epizody), czynną chorobą Leśniowskiego-Crohna, czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz u osób z aktywnymi krwawieniami, w tym z naczyń mózgowych. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min) i wątroby oraz stosowanie od 6 miesiąca ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego czy zaburzenia czynności nerek płodu.
aktywność skurczowa macicy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, deksibuprofen, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, Seractil, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Scorbolamid EXTRA Hot
Produkt leczniczy Scorbolamid EXTRA Hot w dawce 300 mg salicylamidu, 300 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg glukonianu cynku w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, niewydolnością wątroby i nerek, a także u osób z historią choroby wrzodowej, krwawień z przewodu pokarmowego oraz nadciśnieniem tętniczym. Salicylamid może nasilać napady astmy i zwiększać ryzyko krwawień, kwas askorbowy wymaga monitorowania u pacjentów z niewydolnością nerek, natomiast rutozyd powinien być stosowany ostrożnie u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Cynk, choć w niewielkiej dawce 5 mg, wymaga kontroli przy długotrwałym stosowaniu.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, cyklooksygenaza, glukonian cynku, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owulacja, rutozyd, salicylamid, synteza prostaglandyn, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Berotec N 100 100 mcg/dawkę inh.
Berotec N 100 to aerozol inhalacyjny zawierający fenoterolu bromowodorek w dawce 100 μg na jedno rozpylenie, stosowany w leczeniu objawowym ostrych napadów astmy oskrzelowej oraz innych stanów z odwracalnym zwężeniem dróg oddechowych. Zalecana dawka to 1 rozpylenie, które można powtórzyć po 5 minutach, jeśli nie nastąpi poprawa, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 8 dawek. W przypadku braku ustąpienia objawów po 2 dawkach konieczna jest pilna konsultacja lekarska. W profilaktyce astmy wysiłkowej stosuje się 1-2 rozpylenia przed wysiłkiem, również nie przekraczając 8 dawek na dobę. U dzieci stosowanie wymaga nadzoru i indywidualnego zalecenia lekarza, gdyż brak jest określonego dawkowania pediatrycznego.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, fenoterolu bromowodorek, maksymalna dawka dobowa, napad astmy, odmierzona dawka, odwracalne zwężenie dróg oddechowych, ostry napad astmy oskrzelowej, roztwór do inhalacji, technika inhalacji, terapia inhalacyjna, zawór dozujący, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eupirin Cardio
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawkach konwencjonalnych (1000-3000 mg/dobę) wiąże się z licznymi ostrzeżeniami i środkami ostrożności, które należy uwzględnić również przy stosowaniu niskich dawek (75 mg) preparatu Eupirin Cardio. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów w ciąży (I i II trymestr), karmiących piersią, z nadwrażliwością na NLPZ, chorobami przewodu pokarmowego (owrzodzenia, krwawienia), zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami reumatologicznymi (młodzieńcze RZS, toczeń układowy). Kwas acetylosalicylowy może nasilać ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, a także wydłużać czas krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych – zaleca się odstawienie leku na 5 dni przed planowanym zabiegiem. Ponadto, preparat może wywołać reakcje alergiczne, w tym skurcz oskrzeli u osób z astmą, przewlekłymi chorobami układu oddechowego i polipami nosa.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, hemofilia, heparyna, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lek przeciwzakrzepowy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedobór laktazy, niedobór witaminy K, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, owrzodzenie żołądka, polipy nosa, prostaglandyny, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toczeń układowy, wkładka antykoncepcyjna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Romilast 4 mg
Romilast, zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany w terapii astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 2-5 lat z przewlekłą astmą o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne i bronchodylatacyjne, umożliwiając kontrolę objawów u pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi agonistami β2 nie zapewnia odpowiedniej kontroli. Romilast może być stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci, które nie doświadczyły ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów lub mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci powyżej 2 lat, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, alternatywa terapeutyczna, aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, doustny glikokortykosteroid, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, fenyloketonuria, leczenie wspomagające, mannitol, montelukast, napad astmy, ostry napad astmy, profilaktyka astmy, tabletki do rozgryzania i żucia, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Działania niepożądane
Kwas tolfenamowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest generalnie dobrze tolerowany w zalecanych dawkach, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z niewydolnością nerek, wątroby lub serca. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (około 10% pacjentów), manifestujące się biegunką, nudnościami (bardzo często, ≥1/10), niestrawnością i bólami brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), a także reakcjami skórnymi (około 2% pacjentów), w tym wysypką i pokrzywką (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują wrzody trawienne, perforację i krwawienia z przewodu pokarmowego (<1/10 000), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, a także powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Charakterystycznym działaniem niepożądanym jest dyzuria u mężczyzn (często, ≥1/100 do <1/10), związana z miejscowym podrażnieniem cewki moczowej przez metabolity leku.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, granulocytopenia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, kwas tolfenamowy, leukopenia, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs krwotoczny, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, zapalenie trzustki, zator tętnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan-forte 15 mg
Meloksykam w dawce 15 mg, dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Opokan-forte), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć wielu układów narządów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia oraz biegunkę. Istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo meloksykam może wywoływać zaburzenia czynności wątroby (np. wzrost aminotransferaz), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, a także ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W trakcie terapii obserwowano także ryzyko zatrzymania sodu i wody, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, depresja oddechowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie hematologiczne, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zapaść sercowo-naczyniowa, zator tętnicy, zatrzymanie czynności serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen UNO 150 mg
Olfen UNO w dawce 150 mg diklofenaku sodowego w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne NLPZ, a także u osób z astmą, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa wywołanym przez NLPZ. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami układu krwiotwórczego, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u chorych z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz stosowanie w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu. W jednej tabletce znajduje się 36,40 mg mannitolu, co może być istotne u pacjentów z nietolerancją tej substancji.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, hiperlipidemia, inhibitory COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwzakrzepowe, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, przewód tętniczy Botalla, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia układu krwiotwórczego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DIKY 4%
Produkt leczniczy DIKY 4% należy stosować wyłącznie na zdrową, nienaruszoną skórę, unikając kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz otwartymi ranami. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Preparat można aplikować z nieokluzyjnymi opatrunkami, natomiast okluzyjne są przeciwwskazane. Stosowanie na powierzchnie powyżej 600 cm² lub przez okres dłuższy niż 4 tygodnie zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, napadów astmy oraz nefrotoksyczności, co wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia alternatyw doustnych. Należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i solaria, aby zmniejszyć ryzyko reakcji fototoksycznych, a w przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów nadwrażliwości leczenie należy przerwać.
alergia na orzeszki ziemne, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, diklofenak doustny, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, etanol bezwodny, fotowrażliwość, glikol propylenowy, lecytyna sojowa, napad astmy, nienaruszona skóra, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opatrunek bandażowy, opatrunek okluzyjny, otwarta rana, podrażnienie skóry, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Glimbax 0,74 mg/ml (0,074%)
Roztwór do płukania jamy ustnej i gardła Glimbax zawiera diklofenak w stężeniu 0,74 mg/ml (0,074%) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne składniki preparatu, w tym na sodu benzoesan. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takich jak napady astmy aspirynowej, pokrzywka czy alergiczny nieżyt nosa, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 14 roku życia, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie.
alergiczny nieżyt nosa, astma aspirynowa, benzoesan sodu, inhibitory syntezy prostaglandyn, nadwrażliwość, nadwrażliwość na diklofenak, nadwrażliwość na NLPZ, napad astmy, NLPZ, pokrzywka, przeciwwskazania u dzieci, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór do płukania gardła, roztwór do płukania jamy ustnej, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hotlec (100 mg + 10 mg + 5 mg + 5 mg)/g
Lek Hotlec w postaci maści zawiera na 1 g: salicylan metylu (100 mg), kamforę (10 mg), olejek sosnowy (5 mg) oraz olejek terpentynowy (5 mg). Terapia tym preparatem może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne takie jak podrażnienie, ból i przekrwienie, szczególnie u pacjentów ze skłonnością do uczuleń. Wśród poważniejszych powikłań należy uwzględnić reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, wyprysk kontaktowy, a także rzadkie, ale groźne napady astmy i wstrząs anafilaktyczny u osób z nadwrażliwością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
astma oskrzelowa, duszność, kamfora, miejscowy ból, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, podrażnienie skóry, pokrzywka, przekrwienie, reakcja alergiczna, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uczulenie, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, wysypka skórna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asmenol 5 mg
Lek Asmenol w postaci tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 5 mg jest wskazany dla dzieci w wieku 6-14 lat, z zalecaną dawką jednej tabletki raz na dobę, przyjmowanej wieczorem. Podawanie leku powinno odbywać się 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, aby zapewnić optymalne wchłanianie montelukastu. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek ani u dzieci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Montelukast nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi tę samą substancję czynną, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, objawy astmy, przedawkowanie, tabletka do rozgryzania i żucia, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w leczeniu astmy, którego działanie terapeutyczne rozpoczyna się po kilku dniach, osiągając maksimum po kilku tygodniach. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od stopnia ciężkości astmy i odpowiedzi pacjenta. Dla dorosłych i młodzieży (12-17 lat) z astmą łagodną dawka początkowa wynosi 200-400 μg/dobę, z możliwością zwiększenia do 800 μg/dobę, natomiast w umiarkowanej i ciężkiej astmie dawka może sięgać do 1600 μg/dobę. Dzieci w wieku 6-11 lat rozpoczynają leczenie dawką 200-400 μg/dobę. Dawkowanie podtrzymujące przy stosowaniu dwa razy dziennie wynosi zwykle 100-400 μg na dawkę u dorosłych i młodzieży oraz 100-200 μg u dzieci, z możliwością zwiększenia dawki w okresach zaostrzeń do 1600 μg/dobę (dorośli) lub 800 μg/dobę (dzieci). Przy stosowaniu raz na dobę dawki wahają się od 200 do 400 μg u pacjentów bez wcześniejszej terapii wziewnej, a u pacjentów wcześniej leczonych kortykosteroidami wziewnymi do 800 μg/dobę.
astma ciężka, astma łagodna, astma umiarkowana, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid doustny, kandydoza jamy ustnej, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, objaw astmy, proszek inhalacyjny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Acti 12,5 mg
Diklofenak potasowy w dawce 12,5 mg, zawarty w leku Voltaren Acti, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym 33,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Nie należy go stosować u chorych z czynną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z historią nawracających owrzodzeń lub krwawień, zwłaszcza po wcześniejszym leczeniu NLPZ. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz negatywny wpływ na funkcję nerek płodu i ryzyko krwawień okołoporodowych.
astma aspirynowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak potasowy, górne drogi oddechowe, incydent naczyniowo-mózgowy, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, napad astmy, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, prostaglandyna nerkowa, trzeci trymestr ciąży, zamknięcie przewodu tętniczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumamed forte 200 mg/5 ml
Sumamed forte (azytromycyna dwuwodna, 200 mg/5 ml) jest antybiotykiem makrolidowym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę oraz inne antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna, roksytromycyna, spiramycyna) i ketolidowe (np. telitromycyna). Przeciwwskazania wynikają z ryzyka reakcji alergicznych, w tym reakcji krzyżowych, ze względu na podobieństwa strukturalne tych grup leków. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje metaboliczne.
alkohol benzylowy, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, astma oskrzelowa, azytromycyna, dieta niskosodowa, erytromycyna, klarytromycyna, nadwrażliwość, napad astmy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, objaw anafilaktyczny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roksytromycyna, siarczynny, spiramycyna, telitromycyna, terapia antybiotykowa, wywiad alergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoprofen Dompé 50 mg
Ketoprofen Dompé, zawierający 50 mg ketoprofenu (w postaci ketoprofenu z lizyną 80 mg) w formie granulatu powlekanego, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze (w tym aspartam E 951, glukozę i sacharozę). Szczególnie istotne jest wykluczenie stosowania u osób z historią reakcji nadwrażliwości takich jak skurcz oskrzeli, napady astmy, pokrzywka, polipy nosa czy obrzęk naczynioruchowy, które mogą prowadzić do ciężkich, a nawet śmiertelnych powikłań. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, ciężką niewydolnością serca, aktywną chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobami zapalnymi jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) oraz zaburzeniami hematologicznymi (leukocytopenia, małopłytkowość, skaza krwotoczna).
aktywna choroba wrzodowa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność serca, ciężkie zapalenie wątroby, dyspepsja, filtracja kłębuszkowa, ketoprofen z lizyną, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przepływ nerkowy, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Seretide 125
Produkt leczniczy Seretide, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, nie jest wskazany do leczenia ostrych zaostrzeń astmy i wymaga stosowania z szybko działającym lekiem rozszerzającym oskrzela w przypadku nagłych objawów. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzenia astmy, a w przypadku pogorszenia kontroli choroby lub zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne konieczna jest weryfikacja schematu terapeutycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nagłego i szybko postępującego nasilenia objawów, które może wymagać pilnej konsultacji lekarskiej i zwiększenia dawki kortykosteroidów. Dawkę Seretide należy stopniowo zmniejszać do najmniejszej skutecznej, unikając nagłego odstawienia ze względu na ryzyko zaostrzenia astmy. Produkt stosuje się ostrożnie u pacjentów z przebytą lub czynną gruźlicą, zakażeniami dróg oddechowych oraz u osób z zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy i hipokaliemią, ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków czy przemijające obniżenie stężenia potasu.
astma oskrzelowa, ból brzucha, centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drgawka, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, ketokonazol, kołatanie serca, komora inhalacyjna, kortykosteroid, lęk, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierna aktywność psychoruchowa, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, objaw niepożądany, ostry objaw astmy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, rytonawir, salmeterol, skurcz dodatkowy, splątanie, spowolnienie wzrostu, stężenie glukozy we krwi, stężenie potasu w surowicy, utrata łaknienia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności układu krążenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zaostrzenie choroby podstawowej, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alepton 100 mg
Preparat Alepton zawierający 100 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęstsze powikłania dotyczą układu krzepnięcia, manifestujące się zwiększoną skłonnością do krwawień, w tym krwawieniami z nosa i dziąseł utrzymującymi się do 4-8 dni po odstawieniu leku, a także ryzykiem krwawień śródoperacyjnych. Istotne są również krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno jawne (krwawe wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne obejmują trombocytopenię, agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną. Ponadto, preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne i wstrząs, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano hiperurykemię, hipoglikemię, krwawienia śródczaszkowe, zaburzenia słuchu (osłabienie słuchu, szumy uszne), a także poważne reakcje dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, dna moczanowa, duszność, działanie przeciwpłytkowe, enzymy wątrobowe, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie śródoperacyjne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obfita miesiączka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dicloratio (75 mg + 20 mg)/2 ml
Dicloratio to roztwór do wstrzykiwań zawierający diklofenak sodowy (75 mg) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (20 mg) w ampułce 2 ml. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, inne NLPZ lub lidokainę, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma, pokrzywka czy ostry nieżyt nosa. Nie należy stosować preparatu u pacjentów z zaburzeniami układu krwiotwórczego, czynnego krwawienia z naczyń mózgowych lub przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, a także u osób z niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych lub mózgowych. Ze względu na metabolizm diklofenaku w wątrobie i wydalanie przez nerki, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością tych narządów.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lidokaina chlorowodorek, nadwrażliwość na diklofenak, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostry nieżyt nosa, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, trzeci trymestr ciąży, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie układu krwiotwórczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Sód tetradecylu siarczan – Działania niepożądane
Siarczan tetradecylu sodu (STS), stosowany w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% i 3% w terapii skleroterapeutycznej (np. preparat Fibrovein), wykazuje skuteczność w leczeniu różnych typów naczyń żylnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują ból w miejscu wkłucia, pokrzywkę, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (częstość 1/100 do <1/10 dla formy płynnej, ≥1/10 dla pianki) oraz tymczasową pigmentację skóry (częstość niezbyt często 1/1000 do <1/100 dla formy płynnej, często 1/100 do <1/10 dla pianki). Wynaczynienie preparatu może prowadzić do owrzodzeń i martwicy tkanek, dlatego kluczowa jest precyzja iniekcji i stosowanie najniższego skutecznego stężenia. Układowe reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000), napady astmy czy pokrzywka uogólniona, choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji.
duszność, Fibrovein, forma płynna leku, hiperpigmentacja, martwica skóry, martwica tkanek, mroczki migocące, napad astmy, niedowład połowiczy, nudności, owrzodzenie, parestezja, pianka sklerotyzująca, pigmentacja skóry, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, porażenie połowicze, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, rozszerzenie naczyń włosowatych, rumień, siarczan tetradecylu sodu, skleroterapia, tętnica piszczelowa tylna, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, wybroczyna, wynaczynienie, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń, zapalenie skóry, zapalenie żył, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna, zgorzel - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Predasol 1000 mg
Predasol to glikokortykosteroid dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający prednizolonu sodu bursztynian w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 19,6 mg, 39,1 mg, 195,7 mg oraz 782,7 mg prednizolonu. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i niemowląt w stanach nagłych wymagających szybkiej interwencji glikokortykosteroidowej, takich jak wstrząs anafilaktyczny (po podaniu adrenaliny), obrzęk płuc spowodowany inhalacją toksyn lub zachłyśnięciem, ciężki napad astmy oporny na standardowe leczenie, pseudokrup, obrzęk mózgu o różnej etiologii (guzy, zabiegi neurochirurgiczne, ropień, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także w ostrych chorobach skóry (pęcherzyca zwykła, erytrodermia, ostry wyprysk) oraz hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ostra plamica małopłytkowa).
choroba pęcherzowa, dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, podgłośniowe zapalenie krtani, prednizolon sodu bursztynian, przełom nadnerczowy, przeszczepienie nerki, pseudokrup, ropień mózgu, siarkowodór, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, zachłyśnięcie sokiem żołądkowym, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Dresslera, zespół pozawałowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benalapril 10 10 mg
Benalapril, zawierający enalaprylu maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażający życiu obrzęk naczynioruchowy obejmujący twarz, kończyny, wargi, język, głośnię i/lub krtań, wymagający natychmiastowej interwencji. Istotne jest także monitorowanie niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, ze względu na możliwość wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-mózgowego. Ponadto, enalapril może powodować poważne powikłania hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia), wątrobowe (niewydolność, zapalenie) oraz nerkowe (zaostrzenie niewydolności, białkomocz, skąpomocz). Wśród działań niepożądanych często występują zawroty głowy, ból głowy, nudności, biegunka, kaszel, duszność, hiperkaliemia oraz podwyższone stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy.
agranulocytoza, białkomocz, cholestaza, enalaprylu maleinian, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica mleczanowa, napad astmy, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, trombocytopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dololibre 50 mg/ml
Naproksen w postaci zawiesiny doustnej (Dololibre 50 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen lub składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (300 mg/ml), sorbitol (128,6 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/ml) oraz sód (9,2 mg/ml). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują historię napadów astmy, obrzęku naczynioruchowego, reakcji skórnych (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz ostrego nieżytu błony śluzowej nosa po NLPZ. Lek jest także niewskazany u pacjentów z zaburzeniami produkcji krwinek, ciężką niewydolnością serca, czynny lub nawracający wrzód trawienny, krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego związanymi z NLPZ, ciężką niewydolnością wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Stosowanie w ostatnim trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz powikłań okołoporodowych.
agregacja płytek krwi, choroba autoimmunologiczna, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, czynność skurczowa macicy, czynny wrzód trawienny, hemostaza, incydent sercowo-naczyniowy, klirens kreatyniny, kortykosteroid, krwawienie z wrzodu trawiennego, krwotok mózgowo-naczyniowy, krwotok mózgowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry krwotok, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, przewód tętniczy, reakcja uczuleniowa, retencja płynów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie produkcji krwinek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dip Rilif (50 mg + 30 mg)/g
Żel Dip Rilif zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg mentolu w 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo, co zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem doustnym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują podrażnienie, zaczerwienienie, wysypkę, świąd, pieczenie, pokrzywkę oraz rzadziej oparzenia. Możliwe są również reakcje nadwrażliwości na światło (fotosensytyzacja) manifestujące się nasileniem zmian skórnych po ekspozycji na promieniowanie UV. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i niestrawność, występują rzadziej niż przy doustnym stosowaniu ibuprofenu, ale powinny być uwzględniane w ocenie bezpieczeństwa terapii.
anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, ból brzucha, dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, hipotensja, ibuprofen i mentol, martwica skórna, nadzór farmaceutyczny, napad astmy, napad duszności, niestrawność, NLPZ, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie miejscowe, pęcherzyca, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 50 50 mg
Deksak 50 to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający 50 mg deksketoprofenu (w 2 ml roztworu), należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także reakcje nadwrażliwości na leki o podobnym mechanizmie działania (np. ASA) manifestujące się napadami astmy, skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem błony śluzowej nosa, polipami nosa, pokrzywką czy obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazania obejmują również wcześniejsze reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach oraz choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem leku.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik Child-Pugh, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zafiron 12 mcg
Zafiron zawiera formoterol w dawce 12 μg na kapsułkę do inhalacji i jest stosowany głównie jako lek dodatkowy do wziewnych kortykosteroidów w leczeniu podtrzymującym astmy oskrzelowej oraz POChP u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 kapsułki (12-24 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 48 μg. U dzieci powyżej 6 lat zaleca się 1 kapsułkę (12 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 24 μg. W profilaktyce skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem lub alergenami zaleca się inhalację 1 kapsułki (12 μg) co najmniej 15 minut przed ekspozycją, z możliwością zwiększenia do 2 kapsułek (24 μg) u dorosłych z ciężkim skurczem oskrzeli. Zafiron nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie należy stosować krótko działające β2-mimetyki.
alergen, astma oskrzelowa, duszność, działanie bronchodylatacyjne, formoterol, formoterol fumaranu, formoterol fumaranu dwuwodnego, leczenie podtrzymujące, napad astmy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, terapia skojarzona, wysiłek fizyczny, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polocard
Podczas terapii kwasem acetylosalicylowym (Polocard) zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększoną toksyczność i ryzyko kumulacji leku. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie przeciwpłytkowe, co wymaga odstawienia leku na 5-7 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, aby zmniejszyć ryzyko powikłań krwotocznych. Współistniejące stosowanie z metotreksatem w dawkach <15 mg/tydzień wymaga przerwy 24-48 godzin przed podaniem dużych dawek metotreksatu, natomiast dawki >15 mg/tydzień stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania.
choroba Kawasaki, cyklooksygenaza, czas krwawienia, czerwień koszenilowa, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie miesiączkowe, krwotok z narządów rodnych, kwas acetylosalicylowy, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niewydolność serca, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność nerek, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sulfonylomocznik, synteza prostaglandyn, szpik kostny, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność metotreksatu, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Ibument w postaci żelu zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na 1 gram preparatu. Stosowanie miejscowe może powodować działania niepożądane, głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, wysypka, świąd, pieczenie oraz pokrzywka. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości na światło o nieznanej częstości. Pomimo miejscowego zastosowania, ibuprofen może ulegać systemowemu wchłanianiu, co skutkuje dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha i niestrawność, występującymi niezbyt często. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych oraz astmą oskrzelową, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji immunologicznych, w tym anafilaksji, napadów astmy, skurczu oskrzeli oraz obrzęku naczynioruchowego.
anafilaksja, astma oskrzelowa, ból brzucha, fotosensytywność, ibuprofen i lewomentol, martwica skórna, nadwrażliwość immunologiczna, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzyca, podrażnienie miejscowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, trudności w oddychaniu, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 4 mg 4 mg
Promonta 4 mg to preparat zawierający montelukast sodowy, dostępny w formie różowych, owalnych tabletek do rozgryzania i żucia, każda zawierająca 4 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany u dzieci w wieku 2-5 lat z łagodną lub umiarkowaną astmą przewlekłą, szczególnie gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Promonta 4 mg może być stosowany jako terapia pomocnicza lub jako alternatywa dla wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów, którzy nie potrafią prawidłowo stosować inhalatorów lub u których nie występowały ciężkie napady astmy wymagające doustnych glikokortykosteroidów. Ponadto, lek jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 2 roku życia, zapobiegając skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym i umożliwiając aktywny tryb życia.
aspartam, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, doustny glikokortykosteroid, dysfagia, fenyloketonuria, kontrola objawów klinicznych, krótko działający β-agonista, montelukast sodowy, napad astmy, napad duszności, objaw astmatyczny, pacjent pediatryczny, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Milukante 4 mg
Milukante w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat, podawany raz dziennie wieczorem, pod nadzorem osoby dorosłej. Tabletka powinna być rozgryzana i żuta przed połknięciem, a jej podanie należy zsynchronizować z posiłkami – 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Nie wymaga się modyfikacji dawki u dzieci z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat. Efekt terapeutyczny w kontroli astmy obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest kluczowa zarówno w okresach remisji, jak i zaostrzeń.
astma łagodna, astma przewlekła, astma umiarkowana, czynność płuc, farmakoterapia, glikokortykosteroidy wziewne, kontrola astmy, kortykosteroidy doustne, lek przeciwzapalny, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, skurcz oskrzeli, terapia wspomagająca, wysiłek fizyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Buventol Easyhaler 200 mcg/dawkę
W terapii astmy zaleca się stosowanie salbutamolu wziewnie w najmniejszej skutecznej dawce, wyłącznie doraźnie, a nie jako leczenie przewlekłe. W przypadku nagłego skurczu oskrzeli dawka wynosi 100-200 µg, podawana maksymalnie 4 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 800 µg. Profilaktycznie, przed wysiłkiem fizycznym lub kontaktem z alergenami, stosuje się 100-200 µg salbutamolu na 15-30 minut przed ekspozycją. U dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa to 100 µg, z możliwością zwiększenia do 200 µg, natomiast lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 6 lat. Konieczność zwiększenia dawki lub częstsze stosowanie sygnalizuje pogorszenie kontroli astmy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Doltard 10 mg
Doltard, zawierający morfinę w postaci siarczanu, dostępny jest w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg i 100 mg. Morfina wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa zależna od dawki, a także zaburzenia krążenia. Do bardzo często występujących działań należą zaparcia i nudności, a także uspokojenie i senność, które zwykle ustępują po kilku dniach stosowania. Wśród działań neurologicznych obserwuje się bóle głowy, parestezje, zawroty głowy, nadmierną potliwość, a w przypadku wysokich dawek – przeczulicę, allodynię, napady drgawkowe i hiperalgezję. Morfina może również powodować skurcz oskrzeli, duszność oraz osłabienie odruchu kaszlowego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do obrzęku płuc lub astmy.
allodynia, ból głowy, bradykardia, CIOMS, depresja oddechowa, dysforia, dysuria, halucynacja, hiperalgezja, kołatanie serca, kurcz dróg żółciowych, mioklonia, mioza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, napad astmy, napad drgawkowy, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie odruchu kaszlowego, parestezja, porażenna niedrożność jelit, retencja moczu, sedacja, senność, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja lekowa, uwalnianie histaminy, uzależnienie, wahanie nastroju, zaburzenie postrzegania, zaparcie, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak SL 25 mg
Preparat Dexak SL zawiera 25 mg deksketoprofenu w formie soli z trometamolem i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (2,418 g na saszetkę). Nie powinien być stosowany u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania obejmują także choroby układu pokarmowego (czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroby zapalne jelit), ciężką niewydolność serca, umiarkowaną i ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min), ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Child-Pugh 10-15), skazy krwotoczne oraz ciężkie odwodnienie. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niewydolność serca, ciężkie odwodnienie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynna choroba wrzodowa, czynne krwawienie, deksketoprofen, diuretyk, fibrat, fotoalergia, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, karmienie piersią, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, łagodna niewydolność nerek, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja sacharozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, polip nosa, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewlekła dyspepsja, reakcja fototoksyczna, skala Child-Pugh, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Movalis 10 mg/ml (15 mg/1,5 ml)
Meloksykam (Movalis, 10 mg/ml, 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, takimi jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i biegunka, występującymi bardzo często. Istotnym ryzykiem są poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność), skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), nerek (zatrzymanie sodu i wody, hiperkaliemia, ostra niewydolność nerek) oraz układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, incydenty zakrzepowo-zatorowe). Częstość występowania działań niepożądanych opiera się na analizie 27 badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących meloksykam doustnie w dawkach 7,5 lub 15 mg przez okres do roku.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kołatanie serca, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixotide Dysk
Flixotide Dysk zawiera flutykazonu propionian, wziewny kortykosteroid stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej, który nie jest przeznaczony do przerywania ostrych napadów duszności, a do długotrwałej kontroli zapalenia dróg oddechowych. Pacjenci z ciężką astmą wymagają regularnej oceny czynności płuc i monitorowania częstości stosowania krótko działających beta2-agonistów, gdyż ich wzrost wskazuje na pogorszenie kontroli choroby i konieczność modyfikacji terapii, w tym zwiększenia dawki kortykosteroidów wziewnych lub wprowadzenia doustnych. Należy zwrócić uwagę na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leku i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Długotrwałe stosowanie dużych dawek flutykazonu (≥1000 µg/dobę) u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat wiąże się z ryzykiem zahamowania wzrostu, zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy oraz innych działań ogólnoustrojowych, dlatego dawkę należy minimalizować do skutecznej, najniższej możliwej.
agresja, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma oskrzelowa, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, lęk, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, splątanie, spowolnienie wzrostu, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, wziewny kortykosteroid, zaburzenia snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trosicam 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, ze szczególnym uwzględnieniem układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, hematologicznego oraz nerek. W badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących dawki 7,5 mg lub 15 mg przez okres do roku, najczęściej obserwowano dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Poważne powikłania obejmują chorobę wrzodową, perforację i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. W zakresie hematologicznym odnotowano niedokrwistość (częstość >1/1000 do <1/100), leukopenię, trombocytopenię (rzadko >1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko agranulocytozę.
agranulocytoza, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketesse 25 25 mg
Dekskeptoprofen, substancja czynna leku Ketesse 25 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także historię reakcji alergicznych takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością serca, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child-Pugh). Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie u kobiet w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie laktacji, a także u pacjentów ciężko odwodnionych.
W przypadku pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, stosujących leki zwiększające ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych (kortykosteroidy, inne NLPZ, SSRI, leki przeciwzakrzepowe) oraz osób w podeszłym wieku, stosowanie Ketesse 25 mg wymaga szczególnej ostrożności. Należy rozważyć odradzenie terapii u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, łagodną lub umiarkowaną niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Szczególnie uważnie należy podchodzić do leczenia osób powyżej 65 roku życia, z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 60-89 ml/min), łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-9 punktów w skali Child-Pugh), astmatyków bez wcześniejszej nadwrażliwości na NLPZ oraz kobiet w I i II trymestrze ciąży. Decyzja o zastosowaniu deksketoprofenu powinna być poprzedzona dokładną analizą stanu klinicznego pacjenta, bilansowaniem korzyści i ryzyka oraz rozważeniem alternatywnych metod leczenia.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, reakcja fotoalergiczna, skala Childa-Pugha, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przeciwwskazania stosowania
Deksibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w procesie kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także występowanie reakcji alergicznych takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i wątroby. Stosowanie deksibuprofenu jest przeciwwskazane od 6. miesiąca ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań dla matki i płodu.
antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, deksibuprofen, doustny antykoagulant, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid systemowy, inhibitor COX-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lit, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, nefropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip przewodu nosowego, przewlekła choroba nerek, skurcz oskrzeli, SSRI, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka