napad astmy
Napad astmy to nagłe zaostrzenie objawów astmy oskrzelowej, charakteryzujące się zwiększoną dusznością, świszczącym oddechem, uczuciem ściskania w klatce piersiowej i kaszlem. Występuje na skutek skurczu mięśni gładkich oskrzeli, zwiększonego wydzielania śluzu oraz obrzęku błony śluzowej dróg oddechowych.
W mechanizmie napadu astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli w odpowiedzi na różnorodne czynniki wyzwalające, takie jak alergeny, infekcje dróg oddechowych, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy czy stres. Dochodzi do kaskady reakcji zapalnych z udziałem komórek tucznych, eozynofilów i limfocytów T, prowadzących do obturacji oskrzeli.
Diagnostyka napadu astmy opiera się na obrazie klinicznym, badaniu przedmiotowym (świsty wydechowe, wydłużony wydech) oraz badaniach dodatkowych. Spirometria wykonana w trakcie napadu wykazuje obniżone parametry przepływu wydechowego (FEV1, PEF). Pulsoksymetria może ujawnić spadek saturacji krwi tlenem, a w ciężkich przypadkach w gazometrii stwierdza się hipoksemię i hiperkapnię.
Leczenie napadu astmy obejmuje doraźne stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela (β2-mimetyki), glikokortykosteroidów systemowych oraz tlenoterapii w zależności od ciężkości napadu. W przypadkach zagrażających życiu może być konieczna intubacja i wentylacja mechaniczna. Istotne jest również wdrożenie lub modyfikacja leczenia przewlekłego po opanowaniu ostrego epizodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – ACC optima 600 mg
Lek ACC optima w postaci tabletek musujących zawiera 600 mg acetylocysteiny i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na acetylocysteinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę (70 mg/tabletka), sód (139 mg), sorbitol (0,12 mg), glukozę, glikol propylenowy oraz mannitol. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia zmian błony śluzowej i krwawienia, a także u osób w ostrym stanie astmatycznym, gdyż acetylocysteina może wywołać skurcz oskrzeli. Ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej, preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14 roku życia, które wymagają leków o niższej dawce acetylocysteiny.
ACC optima, acetylocysteina, astma oskrzelowa, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba nerek, choroba wrzodowa, glikol propylenowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza, mannitol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na acetylocysteinę, napad astmy, niewydolność serca, skurcz oskrzeli, sorbitol, stan astmatyczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka musująca, układ oddechowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Preparat Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma (200 mg/ml) jest wskazany do leczenia stanów zagrożenia rzucawką, kontroli drgawek, niedoboru magnezu oraz arytmii zagrażających życiu, a także w ostrym napadzie astmy. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta, np. w stanach zagrożenia rzucawką stosuje się 30 ml 20% roztworu (6 g siarczanu magnezu) domięśniowo co 4 godziny, z przerwą 12 godzinną po trzeciej dawce. W ciężkiej niewydolności nerek dawka nie powinna przekraczać 20 g w ciągu 48 godzin. W ostrym niedoborze magnezu podaje się 250 mg/kg m.c. domięśniowo lub 5 g w 1 litrze 5% glukozy/0,9% NaCl dożylnie przez 3 godziny. W napadowym częstoskurczu nadkomorowym podaje się 3-4 g dożylnie w ciągu 30 sekund, a w arytmiach zagrażających życiu 1-2 g rozcieńczone w 5% glukozie, z różnym czasem podania i dawkowaniem infuzyjnym.
arytmia zagrażająca życiu, choroba nadciśnieniowa, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, encefalopatia, kłębuszkowe zapalenie nerek, napad astmy, niedobór magnezu, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, odżywianie pozajelitowe, ostre zapalenie nerek, padaczka, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie śródkostne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, rzucawka, siarczan magnezu, stan drgawkowy, stężenie magnezu w surowicy, torsade de pointes, wlew kroplowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 5 mg
Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 5 mg jest wskazany do leczenia astmy u dzieci w wieku 6-14 lat, z dawkowaniem jednej tabletki raz na dobę, wieczorem. Lek należy podawać doustnie, rozgryzając tabletkę przed połknięciem, a w przypadku posiłku o tej porze dnia – 1 godzinę przed lub 2 godziny po jedzeniu. Montelukast wykazuje terapeutyczne działanie już w pierwszej dobie terapii i powinien być stosowany ciągle, także w okresach bezobjawowych. Nie jest zalecany jako monoterapia u pacjentów z umiarkowaną astmą przewlekłą; zastąpienie wziewnych kortykosteroidów montelukastem można rozważyć jedynie u dzieci z łagodną astmą, które nie doświadczyły ciężkich napadów i nie mogą stosować wziewnych kortykosteroidów.
astma u dzieci, ciężka niewydolność wątroby, czynność płuc, doustny kortykosteroid, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka do żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy, z częstością występowania bardzo często (≥1/10) objawów takich jak niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Istotne klinicznie są rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje (bardzo rzadko <1/10000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie stosowane w badaniach klinicznych obejmowało 7,5 lub 15 mg/dobę przez okres do 12 miesięcy u 15197 pacjentów. Ponadto meloksykam może powodować zaburzenia czynności wątroby (niezbyt często), reakcje hematologiczne, w tym agranulocytozę (bardzo rzadko), oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (rzadko). Wśród działań niepożądanych obserwowano także nadciśnienie tętnicze, obrzęki, niewydolność serca oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica kanalików nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ventolin Dysk 200 mcg/dawkę inh.
Ventolin Dysk (salbutamol siarczan, 200 μg/dawkę inhalacyjną) może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania salbutamolu we wczesnej ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. W przypadku astmy lub innych schorzeń wymagających bronchodilatacji, konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjentki oraz monitorowanie terapii, aby minimalizować ryzyko dla matki i płodu. U kobiet karmiących piersią salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka, dlatego stosowanie leku wymaga ostrożności i monitorowania dziecka pod kątem objawów niepożądanych, takich jak tachykardia czy zaburzenia żywienia.
- Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Dawkowanie i sposób podawania
Salbutamol, będący krótko działającym β2-mimetykiem, jest stosowany głównie w leczeniu skurczów oskrzeli i astmy. Dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej, wieku pacjenta oraz wskazania klinicznego. W formie wziewnej (aerozole, proszki do inhalacji, nebulizacje) dorośli i młodzież powyżej 12 lat stosują 100-200 μg (1-2 inhalacje) w celu przerwania skurczu, z maksymalną dawką do 8 inhalacji na dobę (Sabumalin) lub 3 razy po 2 inhalacje (Aspulmo). Dzieci do 12 lat przyjmują 100-200 μg (1-2 inhalacje), maksymalnie 4 inhalacje na dobę. W profilaktyce astmy wysiłkowej lub alergicznej zaleca się podanie 100-200 μg 10-30 minut przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. Proszki do inhalacji (np. Buventol Easyhaler, Ventolin Dysk) mają podobne dawkowanie, z maksymalną dawką dobową 800 μg (4 dawki po 200 μg). Roztwory do nebulizacji dostępne są w stężeniach 1 mg/ml i 2 mg/ml, a preparaty złożone z ipratropium i salbutamolu stosuje się w dawce 2,5 mg salbutamolu i 0,5 mg ipratropium 3-4 razy na dobę, maksymalnie 4 ampułki, u pacjentów powyżej 12 lat.
aerozol inhalacyjny, astma, astma wysiłkowa, beta2-mimetyk, bromek ipratropiowy, bromek ipratropium, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, komora inhalacyjna, napad astmy, nebulizator dyszowy, preparat doustny, preparat złożony, proszek do inhalacji, respirator, roztwór do nebulizacji, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, stan skurczowy, suplementacja potasu, technika inhalacji, tlenoterapia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aspirin Cardio
Aspirin Cardio (kwas acetylosalicylowy, ASA) w dawce 100 mg w formie tabletek dojelitowych wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak kobiety w ciąży (zwłaszcza I i II trymestr), matki karmiące, osoby z nadwrażliwością na NLPZ, pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe oraz osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby i układu krążenia. ASA może zwiększać ryzyko krwawień, uszkodzenia nerek, a także wywoływać hemolizę u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), zwłaszcza przy dużych dawkach, gorączce lub ciężkim zakażeniu. Konieczne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz rozważenie alternatywnych terapii w tych przypadkach. Ponadto, ASA może osłabiać działanie kardioprotekcyjne, gdy jest stosowany jednocześnie z innymi NLPZ, takimi jak ibuprofen czy naproksen, co wymaga modyfikacji schematu leczenia.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, działanie kardioprotekcyjne, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, morfologia krwi, nadwrażliwość na NLPZ, napad astmy, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, polip błony śluzowej nosa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, skurcz oskrzeli, tabletka dojelitowa, zastoinowa niewydolność serca, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Karbocysteina – Przeciwwskazania stosowania
Karbocysteina, mukolityk stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych z nadmiernym wydzielaniem śluzu, ma określone przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karbocysteinę lub substancje pomocnicze (np. metylu parahydroksybenzoesan E218, aspartam 30 mg/saszetkę w Flegamax Forte, czerwień koszenilową E124, sacharozę, glikol propylenowy), aktywną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy oraz stan astmatyczny (wymieniany w charakterystykach preparatów Flegamax, Flegamax Forte, Mucoflav, Mukolina). Ponadto, stosowanie karbocysteiny jest przeciwwskazane u dzieci poniżej określonego wieku: <2 lat (Pulnozin), <6 lat (Flegamax, Mucoflav, Mukolina) oraz <12 lat (Flegamax Forte). Karmienie piersią stanowi przeciwwskazanie dla preparatu Pecto Drill ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku choroby wrzodowej karbocysteina może nasilać objawy i zwiększać ryzyko powikłań, dlatego w razie pojawienia się symptomów należy natychmiast przerwać leczenie.
aspartam, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, glikol propylenowy, karbocysteina, lek mukolityczny, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, obturacja oskrzeli, odkrztuszanie wydzieliny, parahydroksybenzoesan metylu, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sacharoza, stan astmatyczny, substancja pomocnicza, upłynnienie wydzieliny śluzowej, zaleganie wydzieliny śluzowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna Fast
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 500 mg (Ultrapiryna Fast) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u osób z astmą oskrzelową i alergiami. Lek może nasilać niewydolność nerek, wywoływać hemolizę, skurcz oskrzeli oraz reakcje nadwrażliwości, a także zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych. U kobiet w ciąży (I i II trymestr) i karmiących należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, a u dzieci poniżej 12 lat stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Produkt zawiera 276 mg sodu na tabletkę, co stanowi 14% dziennego limitu WHO, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
astma oskrzelowa, choroba naczyń nerkowych, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dna moczanowa, dysfagia, działanie antyagregacyjne, hemoliza, katar sienny, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, napad astmy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, polip błony śluzowej nosa, prostaglandyna, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie płodności, zastoinowa niewydolność serca, zespół Reye’a, zespół Stevens-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – MEL MAX 15 mg
Meloksykam (Mel Forte, 15 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wiążącym się z ryzykiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcia, a także poważne powikłania, w tym chorobę wrzodową, perforację i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza – bardzo rzadko), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, splątanie), a także rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wśród działań niepożądanych odnotowano również zaburzenia czynności wątroby i nerek, w tym ostrą niewydolność nerek u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie nastroju, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abrea 100 mg
Lek Abrea, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w formie tabletek dojelitowych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na ASA, inne inhibitory syntetazy prostaglandyn oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 45 mg do 96 mg w zależności od dawki), żółcień pomarańczowa (E110) i lecytyna sojowa (E322). Nie należy stosować leku u chorych z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego lub innymi krwawieniami, skazą krwotoczną, zaburzeniami krzepnięcia (np. hemofilia, trombocytopenia), a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek i niewydolnością serca. Stosowanie dawki powyżej 100 mg/dobę jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu i powikłań krwotocznych u matki i noworodka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawce >15 mg/tydzień z powodu ryzyka zwiększonej toksyczności i nefrotoksyczności.
acenokumarol, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie antyagregacyjne, glikokortykosteroid systemowy, hemofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor syntetazy prostaglandyn, koagulopatia, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwkrzepliwy, lek trombolityczny, metotreksat, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, powikłanie hematologiczne, przewód tętniczy płodu, retencja płynów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, SSRI, tabletka dojelitowa, toksyczność metotreksatu, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek lawendowy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek lawendowy (Lavandulae aetheroleum) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Amol, Aromatol i Lawenol, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami. Podstawowym jest nadwrażliwość na olejek lub substancje pomocnicze, co wyklucza użycie tych leków. Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z astmą oskrzelową i innymi schorzeniami dróg oddechowych z nadwrażliwością, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest zabronione, głównie z powodu braku danych bezpieczeństwa oraz obecności etanolu (Amol zawiera 638 mg etanolu na 1 g produktu, Aromatol 63–72% V/V). W przypadku podawania doustnego preparatów z olejkiem lawendowym przeciwwskazaniem są także niedrożność dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, przewlekłe lub ciężkie uszkodzenia wątroby oraz uzależnienie od alkoholu.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, etanol, kamica żółciowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość dróg oddechowych, nadwrażliwość krzyżowa, napad astmy, niedrożność dróg żółciowych, olejek lawendowy, oparzenie, przewlekła choroba wątroby, rana otwarta, reakcja alergiczna, schorzenie dróg oddechowych, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas tolfenamowy, będący niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawce 200 mg (lek Migea), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także reakcje nadwrażliwości krzyżowej z innymi NLPZ, takimi jak ibuprofen czy kwas acetylosalicylowy, manifestujące się napadami astmy, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Przeciwwskazany jest u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek ze względu na ryzyko retencji płynów, kumulacji leku i nasilenia objawów niewydolności. Ponadto, stosowanie w ostatnim trymestrze ciąży jest zakazane z powodu ryzyka zahamowania czynności skurczowej macicy, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz zwiększonego ryzyka krwawień u matki i noworodka.
agregacja płytek krwi, choroba wrzodowa, krwawienie aktywne, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas tolfenamowy, nadwrażliwość krzyżowa, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja wrzodu, pokrzywka, przewód tętniczy, retencja płynów, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc, roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny), może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Do najczęstszych należą parestezje, hipoestezje oraz bóle głowy (≥1/100 do <1/10), przy czym bóle głowy przypisuje się obecności adrenaliny. Niezbyt często (≥1/1.000 do <1/100) obserwuje się zawroty głowy oraz częstoskurcz. Z nieustaloną częstością występują poważne reakcje ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, utrata przytomności, drgawki, a także zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, niewydolność serca i wstrząs kardiogenny. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, również mogą się pojawić, manifestując się zarówno miejscowo (obrzęk, stan zapalny), jak i ogólnoustrojowo (świąd, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek). Ponadto, obecność pirosiarczynu sodu (E223) w preparacie może wywoływać reakcje nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową.
adrenalina, adrenalina winian, artykaina chlorowodorek, astma oskrzelowa, bezdech, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, drgawki, dysfagia, działania niepożądane, hipoestezja, hipotensja, martwica tkanki, nadwrażliwość alergiczna, napad astmy, niedokrwienie, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pirosiarczyn sodu, porażenie nerwu twarzowego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaburzenia przytomności, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair 4 4 mg
Singulair 4, zawierający montelukast sodowy, jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia o dawce 4 mg, przeznaczonych dla dzieci w wieku 2-5 lat, podawanych raz dziennie wieczorem, oraz granulatu dla dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Lek należy przyjmować na czczo, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, a tabletki muszą być rozgryzane przed połknięciem. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek ani łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Singulair 4 nie jest wskazany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku: granulat 4 mg (6 miesięcy–5 lat), tabletki do rozgryzania 4 mg (2–5 lat), tabletki do rozgryzania 5 mg (6–14 lat) oraz tabletki powlekane 10 mg (od 15 lat i starsi).
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, czynność płuc, glikokortykosteroidy doustne, glikokortykosteroidy wziewne, kontrola astmy, monoterapia, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, Singulair, Singulair Mini, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nabuton VP 500 mg
Nabumeton, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, reakcje alergiczne po NLPZ (w tym astmę aspirynową), ciężką niewydolność wątroby, aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową oraz perforację przewodu pokarmowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i nadciśnienia płucnego u noworodka, a także podczas karmienia piersią. Nabumeton nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, aktywnym krwawieniem z naczyń mózgowych oraz innych krwawieniach, ze względu na wpływ na funkcję płytek krwi i ryzyko nasilenia krwawienia. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z jej upośledzoną funkcją, aby uniknąć kumulacji i działań niepożądanych.
choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, glikokortykosteroid, heparyna, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nabumeton, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, retencja sodu, trymestr ciąży, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Theospirex retard 150 mg
Theospirex retard to preparat zawierający 150 mg teofiliny bezwodnej w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, stosowany przede wszystkim w profilaktyce skurczów oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową oraz przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Tabletki mają gładką powierzchnię i są wyposażone w linię podziału umożliwiającą podział dawki na 75 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Lek nie jest wskazany do doraźnego leczenia ciężkich napadów astmy ani ostrych skurczów oskrzeli, a także nie powinien być stosowany jako lek pierwszego wyboru u dzieci z astmą.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acecardin
Kwas acetylosalicylowy, w tym produkt leczniczy Acecardin w dawce 75 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. Ryzyko działań niepożądanych jest znacznie mniejsze przy stosowaniu małych dawek (75 mg) w porównaniu do dawek konwencjonalnych (1-3 g/dobę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w ciąży (I i II trymestr) oraz karmiących piersią, osoby z nadwrażliwością na NLPZ, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, chorobami reumatycznymi, zaburzeniami krwawienia, a także z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca. Kwas acetylosalicylowy może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym skurcz oskrzeli i napady astmy, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego oraz polipami nosa. Produkt zawiera sodu laurylosiarczan, który może powodować ciężkie reakcje alergiczne.
astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dna moczanowa, działanie przeciwagregacyjne, hemofilia, hemoliza, heparyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na NLPZ, napad astmy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór witaminy K, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, polipy błony śluzowej nosa, przewlekła choroba układu oddechowego, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli, sodu laurylosiarczan, synteza prostaglandyn, toczeń układowy, toksyczność salicylanów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie płodności, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml, dostępna w plastikowych pojemnikach zawierających odpowiednio 0,50 mg lub 1 mg substancji czynnej w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku pacjenta, wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami oraz stopnia kontroli objawów. U dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg przy jednoczesnym stosowaniu doustnych glikokortykosteroidów. U dorosłych i osób starszych dawka dobowa mieści się w zakresie 1-2 mg, a w POChP zaleca się 1-2 mg podzielone na dwie dawki co 12 godzin. W przypadku zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg, podawaną jednorazowo lub w dwóch dawkach po 1 mg co 30 minut, powtarzaną co 12 godzin do 36 godzin. Budixon Neb nie jest lekiem doraźnym w ostrych napadach astmy, a pełne działanie terapeutyczne osiąga się po kilku tygodniach stosowania.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, działanie niepożądane, fenoterolu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, napad astmy, nebulizacja, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, roztwór chlorku sodu, salbutamol, stężenie w surowicy, terbutalina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon substancji czynnych
Deksketoprofen – Przeciwwskazania stosowania
Deksketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest wskazany w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne NLPZ, a także u osób z historią reakcji alergicznych takich jak napad astmy, skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z reakcjami fotoalergicznymi lub fototoksycznymi po ketoprofenu lub fibratach, a także osoby z aktywną chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz przewlekłą niestrawnością. Deksketoprofen nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, aktywnym krwawieniem, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 10-15), ciężką niewydolnością serca oraz u osób ciężko odwodnionych.
Stosowanie deksketoprofenu jest również przeciwwskazane u kobiet w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla u płodu oraz przenikanie leku do mleka matki. Preparaty zawierające etanol jako substancję pomocniczą nie mogą być podawane drogą centralną (dokanałową lub nadtwardówkową). W przypadku preparatów złożonych, takich jak Skudexa (deksketoprofen + tramadol), należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące obu substancji czynnych, w tym nadwrażliwość na tramadol, ostre zatrucia, stosowanie inhibitorów MAO, padaczkę oraz ciężką depresję oddechową. W każdej sytuacji klinicznej, gdy występują wymienione przeciwwskazania, zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia przeciwbólowego lub przeciwzapalnego o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa.
agregacja płytek krwi, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, depresja oddechowa, działanie nefrotoksyczne, inhibitor MAO, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, skala Child-Pugh, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tramadol, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclomax 25 mg
Diklofenak potasowy (Diclomax) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, nawracającym wrzodem lub krwawieniami z przewodu pokarmowego (≥2 epizody), zwłaszcza jeśli związane były z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Ryzyko krwawień jest szczególnie wysokie u osób starszych oraz pacjentów z historią schorzeń gastroenterologicznych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi koagulopatiami, małopłytkowością, przyjmujących pełne dawki leków przeciwkrzepliwych, ciężką niewydolnością wątroby, porfirią wątrobową, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Diklofenak zwiększa ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i wysokich dawkach. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność nerek (GFR <30 ml/min), gdzie lek może pogorszyć funkcję nerek i powodować obrzęki.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, Diclomax, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, incydent zakrzepowo-zatorowy, koagulopatia, krwawienie lub perforacja, lek przeciwkrzepliwy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, porfiria wątrobowa, przewód tętniczy płodu, triada aspirynowa, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Samtera - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową, szczególnie jako leczenie wspomagające u pacjentów z przewlekłą astmą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewna (glikokortykosteroidy i krótko działające β-agonisty) nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest także alternatywą dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci ze stabilną astmą łagodną, które nie doświadczyły ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów i mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Montelukast jest również rekomendowany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci, u których aktywność fizyczna wywołuje skurcz oskrzeli i objawy takie jak duszność czy świszczący oddech.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, lek doraźny, montelukast sodowy, napad astmy, napad duszności, nocne przebudzenie, objawy astmy, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alepton 160 mg
Alepton w dawce 160 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się zwiększoną skłonność do krwawień, co jest związane z antyagregacyjnym mechanizmem działania ASA. Rzadko występują trombocytopenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość aplastyczna. Krwawienia z wydłużonym czasem krwawienia, takie jak epistaksis czy krwawienia z dziąseł, mogą utrzymywać się do 4-8 dni po odstawieniu leku, zwiększając ryzyko powikłań podczas zabiegów chirurgicznych. Ponadto, istnieje ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, w tym ciężkich krwotoków, owrzodzeń żołądka i dwunastnicy oraz perforacji, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy stosowaniu wysokich dawek. Często występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty i biegunka.
agranulocytoza, charakterystyka produktu leczniczego, czas krwawienia, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawy wymiot, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Dawkowanie i sposób podawania
Prednizolon, glikokortykosteroid dostępny w różnych postaciach i dawkach, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjenta. W stanach ostrych terapia rozpoczyna się często od dużych dawek podawanych dożylnie (Predasol: 25 mg, 50 mg, 250 mg, 1000 mg), z preferowanym bezpośrednim wstrzyknięciem dożylnym. Przykładowo, w wstrząsie anafilaktycznym stosuje się 1000 mg i.v. (dzieci 250 mg), w obrzęku płuc 1000 mg i.v. (dzieci 10-15 mg/kg mc.), a w ostrym napadzie astmy 100-500 mg i.v. u dorosłych i 2 mg/kg mc. u dzieci. Dawkowanie jest stopniowo redukowane do dawek podtrzymujących, a terapia miejscowa (Alpicort, Alpicort E) na skórę głowy powinna trwać maksymalnie 2-3 tygodnie, z przeciwwskazaniami wiekowymi: Alpicort nie dla dzieci <12 lat, Alpicort E nie dla osób <18 lat.
dur brzuszny, działanie niepożądane, estradiol benzoesan, glikokortykosteroid, gruźlica, kwas salicylowy, mineralokortykosteroid, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu, plamica małopłytkowa, prednizolon, przełom nadnerczowy, pseudokrup, wstrząs anafilaktyczny, wtórna niewydolność kory nadnerczy, zespół Dresslera, zespół odstawienia glikokortykosteroidów, zespół pozawałowy - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Działania niepożądane
Kamfora, obecna w wielu preparatach miejscowych (maści, emulsje) oraz doustnych (kapsułki), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie dermatologicznych i alergicznych. Preparaty takie jak Viprosal B (30 mg/g), Dernilan (1 g/100 g), Neo-Capsiderm (5,3 g/100 g) czy Hotlec (10 mg/g) mogą wywoływać bardzo często (≥1/10) zapalenie skóry, wysuszenie, złuszczanie, rumień, świąd, wysypkę rumieniowatą, kruchość skóry oraz nadżerki i owrzodzenia. U osób z predyspozycją do alergii obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym wykwit pokrzywkowy, obrzęk, a nawet poważne powikłania jak napad astmy czy wstrząs anafilaktyczny, szczególnie po stosowaniu Hotlec i Aroma-Activ. Doustne podanie kamfory (Padma 28 Formuła, 4 mg/kapsułkę) może powodować niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak niestrawność, nudności, zgaga i biegunka.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, kamfora racemiczna, kruchość skóry, nadżerka i owrzodzenie, napad astmy, niestrawność, nudności, obrzęk, POChP, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, przekrwienie skóry, przewlekłe zapalenie skóry, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wykwit pokrzywkowy, wysuszenie skóry, wysypka rumieniowata, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zgaga, złuszczenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mel 7,5 mg
Lek MEL zawierający meloksykam w dawce 7,5 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka). Istotne jest zwiększone ryzyko powikłań takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku, co może prowadzić do zgonu. Dodatkowo, stosowanie NLPZ może powodować wzrost ryzyka zatorów tętniczych (zawał serca, udar), obrzęków, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), a także poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek), ciężkie reakcje anafilaktyczne oraz powikłania ze strony wątroby (zapalenie wątroby) i układu oddechowego (napady astmy u osób z nadwrażliwością na NLPZ). Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z MedDRA, gdzie najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego występują bardzo często (≥1/10), a poważne powikłania, takie jak agranulocytoza czy perforacja przewodu pokarmowego, są bardzo rzadkie (<1/10 000). Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych oraz zgłaszanie ich do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii meloksykamem.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, dyspepsja, granulocyt, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek mielotoksyczny, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator tętniczy, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Skład i postać leku – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Miflonide Breezhaler to preparat wziewny zawierający budezonid w dawkach 200 µg lub 400 µg na dawkę inhalacyjną, dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. Kapsułki zawierają odpowiednio 24,77 mg (200 µg) lub 24,54 mg (400 µg) laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego za pomocą dedykowanego inhalatora Breezhaler, który jest dołączony do opakowania. Miflonide Breezhaler stosuje się w profilaktyce napadów astmy, nie jest natomiast wskazany do leczenia ostrych napadów. Kapsułki mają charakterystyczne oznaczenia ułatwiające identyfikację dawki i nie należy ich połykać. Preparat dostępny jest w opakowaniach zawierających 60 lub 100 kapsułek wraz z inhalatorem, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lat.
astma, budezonid, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, inhalacja leku, inhalator Breezhaler, jama ustna, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, napad astmy, ostry napad astmy, pleśniawki, podanie drogą wziewną, proszek do inhalacji, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wstrzymanie oddechu, zakażenie grzybicze, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Forte 140 mg
Voltaren Forte (140 mg, plaster leczniczy) zawiera diklofenak sodowy i należy do niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych miejscowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, a także obecność butylohydroksyanizolu (E 320) w ilości 2,90 mg, który może wywoływać reakcje alergiczne. Lek jest niewskazany u pacjentów z napadami astmy, pokrzywką, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa po stosowaniu NLPZ, a także u osób z czynną chorobą wrzodową. Nie należy stosować plastra na uszkodzoną skórę, w tym przy wysiękowym zapaleniu skóry, egzemie, zakażeniach, oparzeniach i ranach, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i zwiększonego wchłaniania systemowego diklofenaku.
butylohydroksyanizol, czynna choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, egzema, hamowanie syntezy prostaglandyn, nadwrażliwość na diklofenak, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oparzenie, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, próba uczuleniowa, reakcja krzyżowa, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, Voltaren Forte, wysiękowe zapalenie skóry, wywiad alergiczny, zakażenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dicloberl retard 100 mg
Dicloberl retard, zawierający 100 mg diklofenaku sodowego w kapsułce o przedłużonym uwalnianiu, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak lub składniki preparatu (w tym 67,5 mg sacharozy na kapsułkę), aktywne choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby i nerek, czynne krwawienia (w tym z naczyń mózgowych), a także schorzenia kardiologiczne takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca oraz choroby naczyń obwodowych i mózgowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u kobiet w III trymestrze ciąży oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na ryzyko poważnych powikłań i toksyczności. Diklofenak może nasilać krwawienia poprzez hamowanie agregacji płytek, co wyklucza jego stosowanie w aktywnych krwawieniach.
agregacja płytek krwi, antykoagulant, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, diklofenak sodowy, hiperlipidemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wątroby i nerek, owrzodzenia przewodu pokarmowego, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 4 mg
Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą, z zalecaną dawką jednej tabletki raz na dobę, podawanej wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Lek należy rozgryźć przed połknięciem i stosować pod nadzorem osoby dorosłej. Montelukast wykazuje terapeutyczny efekt już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest istotna zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku trudności z przyjmowaniem tabletek dostępna jest alternatywna postać granulatu.
astma dziecięca, astma przewlekła łagodna, astma umiarkowana, czynność płuc, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli powysiłkowy, tabletka powlekana, tabletki do rozgryzania i żucia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany w dawkach dobowych 7,5 lub 15 mg, wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i biegunka, występujące u ponad 10% pacjentów. Istotne są także poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, nieostre widzenie, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, objawy dyspeptyczne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, reakcja pęcherzowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zatrzymanie sodu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Wskazania do stosowania
Prednizolon, będący glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego, immunosupresyjnego i przeciwalergicznego, znajduje zastosowanie w wielu stanach klinicznych, zarówno w formie parenteralnej (Predasol), jak i doustnej oraz miejscowej (Alpicort, Alpicort E). Postać parenteralna jest wskazana w stanach nagłych, takich jak wstrząs anafilaktyczny (po podaniu adrenaliny), obrzęk płuc wywołany toksynami, ciężki napad astmy, obrzęk mózgu, ostra niewydolność kory nadnerczy czy pseudokrup. Ponadto, prednizolon jest stosowany w transplantologii (ostre odrzucanie nerki), chorobach hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ostra plamica małopłytkowa), zespole Dresslera oraz poważnych stanach dermatologicznych, takich jak pęcherzyca zwykła, erytrodermia i ostry wyprysk. W terapii zakażeń ciężkich i stanów toksycznych (gruźlica, dur brzuszny) prednizolon pełni rolę terapii adjuwantowej, zawsze w połączeniu z leczeniem przeciwdrobnoustrojowym.
dur brzuszny, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, erytrodermia, glikokortykosteroid, glikokortykosteroidoterapia, gruźlica, łojotok, łuszczyca skóry głowy, łysienie androgenozależne, łysienie plackowate, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, przełom nadnerczowy, pseudokrup, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wyprysk, wyprysk łojotokowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Dresslera, zespół pozawałowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asmenol 5 mg
Asmenol (montelukast) w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów pediatrycznych z astmą oskrzelową o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, u których standardowa terapia wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może być również stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u pacjentów bez ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych kortykosteroidów lub u tych, którzy nie tolerują lub nie mogą stosować wziewnych kortykosteroidów. Ponadto, lek jest efektywny w profilaktyce astmy wysiłkowej, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym poprzez hamowanie procesów zapalnych w drogach oddechowych.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótko działający, kontrola astmy, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, leczenie przeciwastmatyczne, montelukast, nadreaktywność oskrzeli, napad astmy, ostry napad astmy, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania, zaostrzenie astmy, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Felogel Мax
Felogel Max to preparat zawierający 23,2 mg/g dietyloamoniowego diklofenaku, co odpowiada 20 mg diklofenaku sodowego, przeznaczony do stosowania miejscowego na nieuszkodzoną skórę. Ze względu na możliwość wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry przez długi czas lub w połączeniu z ogólnoustrojowymi NLPZ, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Preparat nie powinien być stosowany na rany, otwarte urazy ani zmiany chorobowe skóry, a także nie może mieć kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Zaleca się unikanie stosowania pod szczelnym opatrunkiem okluzyjnym, dopuszczalne jest użycie bandaży nieokluzyjnych. Pacjenci z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami dróg oddechowych, nadwrażliwością na NLPZ oraz osoby z historią reakcji alergicznych powinni stosować preparat wyłącznie pod nadzorem lekarskim i z zachowaniem środków ostrożności.
astma oskrzelowa, butylohydroksytoluen, choroba wrzodowa, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie ogólnoustrojowe, fotowrażliwość, glikol propylenowy, katar sienny, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na leki przeciwbólowe, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja leków przeciwbólowych, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, pokrzywka, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja skórna, wysypka skórna, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Alvesco 160 to wziewny lek zawierający 160 μg cyklezonidu w dawce inhalacyjnej, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Standardowa dawka u dorosłych i młodzieży wynosi 160 μg raz na dobę, co zwykle skutkuje zmniejszeniem nasilenia objawów w ciągu 24 godzin. W przypadku ciężkiej astmy dawkę można zwiększyć do 640 μg/dobę (2 × 320 μg), jednak decyzja o zwiększeniu dawki powinna być oparta na ocenie korzyści klinicznych i odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Po uzyskaniu kontroli astmy zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do minimalnej skutecznej, często 80-160 μg raz na dobę. Lek najlepiej stosować wieczorem, choć możliwe jest również podawanie rano, a dawkowanie nie wymaga modyfikacji u osób starszych ani pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aerozol inhalacyjny, astma, ciężka astma, cyklezonid, czynność płuc, dawka podtrzymująca, droga wziewna, inhalator ciśnieniowy, komora przedłużająca, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, leczenie przeciwzapalne, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, objaw astmy, roztwór aerozolowy, spejser, stosowanie wziewne, technika inhalacyjna, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Felogel Мax 23,2 mg/g
Felogel Max, zawierający dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g (odpowiadający 20 mg diklofenaku sodowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują także uczulenie na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i butylohydroksytoluen (E 321) (0,2 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z przewlekłą astmą, zwłaszcza jeśli w wywiadzie występowały napady astmy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub ostry nieżyt błony śluzowej nosa po ekspozycji na NLPZ. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do stosowania na uszkodzoną skórę, w tym na rany, stany zapalne, infekcje skórne, wyprysk oraz błony śluzowe, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych.
astma przewlekła, błona śluzowa, butylohydroksytoluen, czynność skurczowa macicy, diklofenak, diklofenak dietyloamoniowy, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na składniki leku, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja krzyżowa, stan zapalny skóry, trzeci trymestr ciąży, wyprysk, zakażenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 5 mg 5 mg
Promonta 5 mg (montelukast sodowy) w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może również stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów bez ciężkich napadów astmy wymagających doustnych steroidów oraz u tych, którzy mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Ponadto, Promonta 5 mg jest skuteczna w profilaktyce astmy wysiłkowej, szczególnie u osób aktywnych fizycznie, w tym młodzieży uczestniczącej w zajęciach wychowania fizycznego. Tabletki zawierają 6 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub na diecie niskofenylalaninowej.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agonista krótkodziałający, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwleukotrienowy, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania, terapia wziewna