napad astmy
Napad astmy to nagłe zaostrzenie objawów astmy oskrzelowej, charakteryzujące się zwiększoną dusznością, świszczącym oddechem, uczuciem ściskania w klatce piersiowej i kaszlem. Występuje na skutek skurczu mięśni gładkich oskrzeli, zwiększonego wydzielania śluzu oraz obrzęku błony śluzowej dróg oddechowych.
W mechanizmie napadu astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli w odpowiedzi na różnorodne czynniki wyzwalające, takie jak alergeny, infekcje dróg oddechowych, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy czy stres. Dochodzi do kaskady reakcji zapalnych z udziałem komórek tucznych, eozynofilów i limfocytów T, prowadzących do obturacji oskrzeli.
Diagnostyka napadu astmy opiera się na obrazie klinicznym, badaniu przedmiotowym (świsty wydechowe, wydłużony wydech) oraz badaniach dodatkowych. Spirometria wykonana w trakcie napadu wykazuje obniżone parametry przepływu wydechowego (FEV1, PEF). Pulsoksymetria może ujawnić spadek saturacji krwi tlenem, a w ciężkich przypadkach w gazometrii stwierdza się hipoksemię i hiperkapnię.
Leczenie napadu astmy obejmuje doraźne stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela (β2-mimetyki), glikokortykosteroidów systemowych oraz tlenoterapii w zależności od ciężkości napadu. W przypadkach zagrażających życiu może być konieczna intubacja i wentylacja mechaniczna. Istotne jest również wdrożenie lub modyfikacja leczenia przewlekłego po opanowaniu ostrego epizodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 25 mg
Dexak 25 mg w postaci roztworu doustnego jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (2 g) i metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 20 mg). Lek nie powinien być stosowany u osób z historią napadów astmy, skurczu oskrzeli, ostrego nieżytu błony śluzowej nosa, polipów nosa, pokrzywki czy obrzęku naczynioruchowego wywołanych przez NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach. W zakresie układu pokarmowego Dexak jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wrzodowej, krwawieniach, perforacji, chorobie Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego oraz przewlekłej niestrawności, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, deksketoprofen, dysfagia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, napad astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DIKY 4% 40 mg/g
Lek DIKY 4% (40 mg/g diklofenaku sodu, aerozol na skórę) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed jego zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak sodu lub substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową (100 mg/g roztworu), co wyklucza stosowanie u osób uczulonych na soję i orzeszki ziemne. Ponadto, nie należy stosować DIKY 4% u pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli występowały u nich napady astmy, pokrzywka lub ostre zapalenie błony śluzowej nosa po zastosowaniu NLPZ. Preparat jest także przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko działań niepożądanych u płodu, oraz u dzieci i młodzieży poniżej 14. roku życia, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały w tej grupie potwierdzone.
astma oskrzelowa, bąbel pokrzywkowy, diklofenak sodu, etanol bezwodny, funkcja nerek, glikol propylenowy, inhibicja syntezy prostaglandyn, krzyżowa nadwrażliwość, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na diklofenak, nadwrażliwość na NLPZ, nadwrażliwość na soję, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, podrażnienie skóry, pokrzywka, trzeci trymestr ciąży, układ krążenia płodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual w formie roztworu do nebulizacji zawiera bromowodorek fenoterolu (0,5 mg/ml) oraz bromek ipratropiowy (0,25 mg/ml). Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od nasilenia objawów obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Standardowa dawka to 20 kropli (1 ml), zawierająca 0,25 mg bromku ipratropiowego i 0,5 mg bromowodorku fenoterolu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawka w ostrych napadach wynosi od 1 ml (20 kropli) do 2,5 ml (50 kropli), a w ciężkich przypadkach do 4 ml (80 kropli). U dzieci 6-12 lat stosuje się 0,5-2 ml, natomiast u dzieci poniżej 6 lat dawka wynosi 0,1 ml/kg masy ciała (około 25 μg bromku ipratropiowego i 50 μg fenoterolu/kg), maksymalnie 0,5 ml. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, aerozol wziewny, beta-agonista, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, choroba obturacyjna dróg oddechowych, inhalacja, kontrola lekarska, krążenie systemowe, napad astmy, nebulizacja, nebulizator, podawanie wziewne, roztwór do nebulizacji, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz oskrzeli - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cyclonamine 12,5%
Produkt Cyclonamine 12,5% (125 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania pozajelitowego, zwłaszcza u pacjentów z niestabilnym lub niskim ciśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko nagłego spadku ciśnienia. Konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych w trakcie i po podaniu leku. Preparat zawiera siarczyn sodu i pirosiarczyn sodu jako przeciwutleniacze, które mogą wywoływać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, w tym potencjalnie zagrażające życiu wstrząs anafilaktyczny oraz napady astmy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z astmą, u których nadwrażliwość na siarczyny jest częstsza, co wymaga ostrożnej kwalifikacji do terapii.
astma, ciężka reakcja nadwrażliwości, etamsylat, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, niestabilne ciśnienie tętnicze, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, pirosiarczan sodu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, siarczan sodu, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Monkasta 4 mg
Monkasta w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazana do leczenia astmy u dzieci w wieku 2-5 lat, podawana raz na dobę wieczorem, z zachowaniem odstępu od posiłków (1 godzina przed lub 2 godziny po jedzeniu). Tabletki należy rozgryźć przed połknięciem, a podawanie powinno odbywać się pod nadzorem osoby dorosłej. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast brak jest danych dla ciężkich zaburzeń wątroby. Montelukast wykazuje terapeutyczny efekt już po pierwszej dobie stosowania, a u dzieci z astmą indukowaną wysiłkiem fizycznym należy ocenić skuteczność po 2-4 tygodniach terapii.
absorpcja substancji czynnej, astma indukowana wysiłkiem, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, czynność płuc, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, podanie doustne, skurcz oskrzeli, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloksam 15 mg
Meloksykam, stosowany doustnie w dawce 15 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w 27 badaniach klinicznych na 15 197 pacjentach. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, stosowanie meloksykamu wiąże się z ryzykiem zaburzeń hematologicznych (np. niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych (ból głowy, zawroty głowy), oraz powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, obrzęki i niewydolność serca. Rzadko zgłaszane są ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, biegunka, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Trybenozyd – Przeciwwskazania stosowania
Trybenozyd, obecny w preparatach złożonych takich jak Venożel (10 mg/g trybenozydu, 12 mg/g diklofenaku sodowego, 5 mg/g escyny), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub pomocniczych, w tym metylu i propylu parahydroksybenzoesanu. Preparaty te nie powinny być stosowane na uszkodzoną lub zapalnie zmienioną skórę oraz otwarte rany ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie trybenozydu jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią z uwagi na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
diklofenak sodowy, escyna, karmienie piersią, kwas acetylosalicylowy, metyl parahydroksybenzoesanu, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostry nieżyt nosa, otwarta rana, pokrzywka, preparat złożony, propyl parahydroksybenzoesanu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, trybenozyd, trzeci trymestr ciąży, Venożel, zmieniona zapalnie skóra - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum przeciwwskazań, które należy skrupulatnie ocenić przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ketoprofen lub inne NLPZ, w tym reakcje takie jak skurcz oskrzeli, napady astmy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, wysypka oraz inne reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, włącznie ze zgonem. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w III trymestrze ciąży, pacjentów z ciężką niewydolnością serca, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami, leukocytopenią, małopłytkowością oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Ponadto, ze względu na zawartość aspartamu (E951), glukozy i sacharozy, preparat nie jest wskazany u pacjentów z fenyloketonurią lub nietolerancją cukrów.
aspartam, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dyspepsja, fenyloketonuria, granulat powlekany, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukocytopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry nieżyt nosa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, udar mózgu, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Flutykazon propionian jest silnym kortykosteroidem wziewnym stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej, jednak nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów duszności, które wymagają szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. Leczenie flutykazonem nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzeń astmy ani przy nagłym pogorszeniu stanu pacjenta. W przypadku ciężkiej astmy konieczne jest regularne monitorowanie czynności płuc oraz kontrola częstości stosowania β2-agonistów krótkodziałających, co pozwala na ocenę skuteczności terapii i ewentualną modyfikację leczenia. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki flutykazonu oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów, unikając nagłego odstawienia leku ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby.
agonista receptora beta-2, astma oskrzelowa, badanie czynnościowe płuc, centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pogorszenie choroby, zabieg chirurgiczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salbutamol WZF
Salbutamol WZF, będący β2-adrenomimetykiem, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca i nadciśnieniem tętniczym), a także u osób z padaczką, nadczynnością tarczycy oraz nadmierną reakcją na aminy sympatykomimetyczne. W przypadku ciężkiej astmy konieczna jest regularna kontrola czynności płuc i rozważenie stosowania doustnych lub wziewnych kortykosteroidów. Zwiększone zużycie β-adrenomimetyków, w tym salbutamolu, powinno skłonić do ponownej oceny terapii i ewentualnej modyfikacji leczenia. Salbutamol może wywoływać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w EKG (spłaszczenie załamka T, wydłużenie QTc, skrócenie odcinka ST), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, obrzęk głośni) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona, zwłaszcza u dzieci po podaniu doustnym.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, aminy sympatykomimetyczne, astma oskrzelowa, beta-adrenomimetyk, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynność skurczowa macicy, duszność, glikemia, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, kwas mlekowy, leki rozszerzające oskrzela, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad astmy, niedobór laktazy, niestabilna astma, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QTc, padaczka, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, testy czynności płuc, układ współczulny, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w EKG - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flixodil Combo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to złożony preparat wziewny zawierający salmeterol (25 μg na dawkę odmierzona) oraz flutykazon propionian w trzech wariantach stężeń: 50 μg, 125 μg oraz 250 μg na dawkę odmierzona. Dawki dostarczone odpowiednio wynoszą 21 μg salmeterolu oraz 44 μg, 110 μg lub 220 μg flutykazonu propionianu. Lek jest wskazany do długotrwałego, systematycznego leczenia astmy oskrzelowej u pacjentów, u których monoterapia wziewnym kortykosteroidem jest niewystarczająca lub gdy konieczne jest kontynuowanie terapii skojarzonej długo działającym β2-mimetykiem i kortykosteroidem. Flixodil Combo umożliwia lepszą kontrolę objawów astmy oraz upraszcza schemat leczenia poprzez zastosowanie jednego inhalatora.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Promonta 4 mg 4 mg
Promonta 4 mg, zawierający montelukast sodowy w dawce 4 mg, jest wskazany do leczenia astmy u dzieci w wieku 2-5 lat, podawany raz dziennie wieczorem w formie tabletki do rozgryzania i żucia. Tabletkę należy rozgryźć przed połknięciem, a lek podawać 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, co zapewnia optymalną absorpcję. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u dzieci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek i wątroby, jednak brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. W przypadku astmy przewlekłej łagodnej montelukast może być stosowany jako monoterapia jedynie u pacjentów bez ciężkich napadów astmy i u tych, którzy nie tolerują wziewnych glikokortykosteroidów, z koniecznością oceny skuteczności po miesiącu terapii.
absorpcja substancji czynnej, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, astma u dzieci, astma wysiłkowa, czynność płuc, glikokortykosteroidy doustne, glikokortykosteroidy wziewne, kontrola astmy, kortykosteroidy wziewne, leczenie wspomagające, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania, wywiad medyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aspirin C
Produkt Aspirin C, zawierający kwas acetylosalicylowy 400 mg oraz kwas askorbinowy 240 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobami układu krążenia, przewlekłą chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz w okresie karmienia piersią. Kwas acetylosalicylowy może wywoływać skurcz oskrzeli, napady astmy i reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z astmą, polipami nosa czy alergiami. Ze względu na działanie antyagregacyjne, lek wydłuża czas krwawienia, co należy uwzględnić przed zabiegami chirurgicznymi. Ponadto, kwas acetylosalicylowy zmniejsza wydalanie kwasu moczowego, co może prowokować napady dny moczanowej u predysponowanych pacjentów. U dzieci poniżej 12 lat stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu Reye’a, a u młodzieży powyżej 12 lat wymaga nadzoru lekarskiego.
astma oskrzelowa, ból głowy, choroba naczyń nerkowych, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, hemoliza, kamica nerkowa, katar sienny, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, napad astmy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, pokrzywka, polip błony śluzowej nosa, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, synteza prostaglandyn, szczawianowo-wapniowa kamica nerkowa, zaburzenie krążenia, zastoinowa niewydolność serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aspirin
Podczas terapii kwasem acetylosalicylowym (ASPIRIN 500 mg) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u osób stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe. Monitorowanie parametrów krzepnięcia, enzymów wątrobowych oraz funkcji nerek jest niezbędne w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, takich jak krwawienia, hepatotoksyczność czy niewydolność nerek. U pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego oraz alergiami istnieje ryzyko skurczu oskrzeli i reakcji nadwrażliwości. Ponadto, kwas acetylosalicylowy może wydłużać czas krwawienia nawet po niewielkich zabiegach chirurgicznych, co wymaga odstawienia leku na 5-7 dni przed planowanymi interwencjami.
astma oskrzelowa, ból głowy z odbicia, choroba naczyń nerkowych, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, ekstrakcja zęba, hiperurykemia, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek przeciwzakrzepowy, napad astmy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, odczyn skórny, ospa wietrzna, pokrzywka, polip błony śluzowej nosa, przewlekła choroba układu oddechowego, skurcz oskrzeli, świąd, synteza prostaglandyn, wirus grypy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zaburzona czynność nerek, zaburzona czynność wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doltard 60 mg
Doltard, zawierający morfinę siarczan w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest zależna od dawki depresja oddechowa, stanowiąca zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Do często obserwowanych działań należą zaparcia i nudności (występujące bardzo często, ≥1/10), a także uspokojenie i senność (często, ≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania to skurcze dróg żółciowych i moczowych, ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zespół odstawienny, który może objawiać się zarówno symptomami fizjologicznymi (np. bóle ciała, drgawki, tachykardia), jak i psychicznymi (np. niepokój, drażliwość). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji, wymagającej zwiększania dawek, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak allodynia czy napady drgawkowe.
allodynia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częstoskurcz, depresja oddechowa, głód lekowy, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kurcz dróg żółciowych, mioklonia, napad astmy, napad drgawkowy, nastrój dysforyczny, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk płuc, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, porażenna niedrożność jelit, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy, retencja płynów, rzadkoskurcz, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, tachykardia, tolerancja na lek, uspokojenie, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Cyklezonid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cyklezonid, dostępny w dawkach inhalacyjnych 80 μg, 160 μg i 320 μg (produkty Alvesco, Cyxodil), jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w przewlekłym leczeniu astmy, jednak nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy ani stanu astmatycznego wymagającego intensywnej terapii. Podczas terapii należy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę podtrzymującą, aby zminimalizować ryzyko działań ogólnoustrojowych, takich jak niewydolność nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne. U dzieci i młodzieży konieczne jest regularne monitorowanie wzrostu, a w przypadku spowolnienia wzrostu rozważyć konsultację pediatry pulmonologa i dostosowanie dawki. Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby wymagają szczególnej obserwacji ze względu na potencjalnie zwiększoną ekspozycję na lek.
aktywność psychoruchowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Alvesco, astma, cyklezonid, depozycja leku, dysfagia, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, inhalator, inhibitor CYP3A4, jaskra, ketokonazol, kobicystat, kora nadnerczy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, niewydolność nadnerczy, niewydolność wątroby, prednizolon, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, steroidy doustne, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ventolin 2 mg/ml
Salbutamol, substancja czynna preparatu Ventolin, jest selektywnym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych, stosowanym wziewnie w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) z komponentą odwracalną. Mechanizm działania polega na aktywacji receptorów beta2 w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do ich rozkurczu i zmniejszenia oporu przepływu powietrza. Lek charakteryzuje się szybkim początkiem działania – efekt bronchodylatacyjny pojawia się już po 5 minutach od podania, jednak jego działanie utrzymuje się przez 4 do 6 godzin, co determinuje konieczność odpowiedniego schematu dawkowania. Salbutamol jest sklasyfikowany w systemie ATC pod kodem R03AC02.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, działanie bronchodylatacyjne, efekt bronchodylatacyjny, mięśnie gładkie oskrzeli, napad astmy, nebulizacja, obturacja dróg oddechowych, ostry napad astmy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta2-adrenergiczny, rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, salbutamol, skurcz oskrzeli, Ventolin - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alepton 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych (Alepton 75 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu krwiotwórczego i hemostazy. Zwiększona skłonność do krwawień występuje często (≥1/100 do <1/10), a poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna, pojawiają się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się krwawienia z nosa i dziąseł utrzymujące się 4-8 dni po odstawieniu leku, a także jawne i utajone krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Ponadto, kwas acetylosalicylowy może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję, oraz zaburzenia metaboliczne jak hiperurykemia i hipoglikemia. W zakresie układu nerwowego notuje się ryzyko krwawień śródczaszkowych, a także objawy takie jak ból i zawroty głowy. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do osłabienia słuchu i szumów usznych, a także do poważnych powikłań skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i zespołu Lyella.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, duszność, działanie antyagregacyjne, encefalopatia, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka dojelitowa, tinnitus, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokaps 25 mg
Ketokaps 25 mg, zawierający ketoprofen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak niestrawność, nudności, ból brzucha, wymioty oraz potencjalnie ciężkie powikłania, w tym owrzodzenia, perforacje i krwawienia, szczególnie u osób starszych. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Ponadto, ketoprofen może powodować powikłania sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze), reakcje alergiczne (często reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia układu nerwowego (astenia, bóle głowy, zawroty głowy, parestezje), a także zmiany w układzie krwiotwórczym, takie jak niedokrwistość pokrwotoczna (często) i agranulocytoza (niezbyt często). Występują również objawy ze strony układu oddechowego, w tym duszność i napady astmy, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ.
agranulocytoza, aminotransferaza, bilirubina, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, enteropatia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, szumy uszne, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą oskrzelową. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, podawana wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Lek nie wymaga modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, a dawka jest jednakowa dla obu płci. Tabletki należy rozgryzać przed połknięciem, co ułatwia podawanie małym dzieciom; alternatywnie dostępny jest granulat dla dzieci mających trudności z przyjmowaniem tabletek. Efekt terapeutyczny w kontroli astmy jest widoczny już po pierwszej dobie stosowania, jednak konieczne jest kontynuowanie leczenia zarówno w okresach remisji, jak i zaostrzeń.
astma oskrzelowa, astma umiarkowana, czynność płuc, efekt terapeutyczny, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, objawy astmy, objawy nocne, przewlekła astma łagodna, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, wysiłkowy skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Budezonid LEK-AM jest dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych o dawkach 200 µg i 400 µg substancji czynnej na kapsułkę, stosowanych wyłącznie z dołączonym inhalatorem kapsułkowym. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 20,80 mg (200 µg dawka) lub 20,60 mg (400 µg dawka) laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą. Kapsułki są przezroczyste i bezbarwne, a lek pakowany jest w blistry aluminiowe, dostępne w opakowaniach zawierających 30, 60, 90 lub 120 kapsułek. Okres ważności preparatu wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu. Budezonid LEK-AM jest wskazany do zapobiegania napadom astmy, nie zaś do leczenia ostrych epizodów, które wymagają stosowania leków doraźnych.
- Leksykon substancji czynnych
Salicylan metylu – Działania niepożądane
Salicylan metylu, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Bengay Maść Przeciwbólowa, Dip Hot Rozgrzewający oraz Hotlec, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, jednak jego aplikacja wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym i alergicznym. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne, takie jak pęcherze, pieczenie, rumień, podrażnienie, ból, parestezje, świąd oraz wysypkę, które występują bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów) lub z częstością nieznaną. U pacjentów z nadwrażliwością mogą pojawić się poważniejsze reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (Bengay) oraz wstrząs anafilaktyczny (Hotlec), które stanowią stany zagrożenia życia wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, preparaty te mogą indukować zaburzenia układu oddechowego, takie jak duszność (Bengay), odruchowy skurcz oskrzeli (Dip Hot) oraz napad astmy (Hotlec), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową w wywiadzie.
astma oskrzelowa, Bengay Maść Przeciwbólowa, Dip Hot Rozgrzewający, duszność, interwencja medyczna, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie w miejscu stosowania, parestezja, podrażnienie skóry, pokrzywka, powstawanie pęcherzy, przekrwienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja w miejscu aplikacji, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, stan zagrożenia życia, trudności w oddychaniu, uczucie pieczenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu oddechowego, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml (0,50 mg w 2 ml) oraz 0,50 mg/ml (1 mg w 2 ml), stosowana w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów, którzy nie mogą efektywnie korzystać z inhalatorów ciśnieniowych lub proszkowych, zwłaszcza u małych dzieci, osób starszych oraz pacjentów z ograniczoną sprawnością manualną. Lek jest również wskazany w terapii zespołu krupu, charakteryzującego się istotnym zwężeniem górnych dróg oddechowych, dusznością, „szczekającym” kaszlem oraz zaburzeniami oddychania, oraz w ciężkich zaostrzeniach POChP, gdy inne formy podania są niewłaściwe. Nebulizacja umożliwia bezpośrednie działanie przeciwzapalne w miejscu zapalenia dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, bezdech, budezonid, duszność, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, nebulizacja, POChP, stan astmatyczny, stan zapalny, tchawica i oskrzela, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie górnych dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Astma dziecięca – Objawy
Astma dziecięca jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, charakteryzującą się zmiennym zwężeniem oskrzeli i objawami takimi jak świszczący oddech, kaszel (często suchy, napadowy, nasilający się nocą i po wysiłku), duszność oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej. Objawy te mogą mieć różne nasilenie i częstość, co pozwala na klasyfikację astmy na sporadyczną, łagodną, umiarkowaną i ciężką postać przewlekłą. Nocne objawy, takie jak kaszel i przebudzenia z powodu duszności, są istotnym wskaźnikiem kontroli choroby. Czynniki wyzwalające napady astmy u dzieci to przede wszystkim infekcje wirusowe, alergeny (pyłki, roztocza, sierść zwierząt), wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz silne emocje. Diagnostyka u niemowląt i małych dzieci jest utrudniona ze względu na ograniczoną możliwość werbalnego opisu dolegliwości oraz podobieństwo objawów do innych chorób układu oddechowego.
alergen, astma dziecięca, astma przewlekła ciężka, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, astma sporadyczna, czynnik wyzwalający, drogi oddechowe, duszność, dysfunkcja płuc, infekcja wirusowa, kaszel astmatyczny, lek doraźny, lek ratunkowy, napad astmy, pikflometr, przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, roztocza kurzu domowego, sinica, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, ucisk w klatce piersiowej, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bazdygor 200 mg + 500 mg
Lek Bazdygor, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, paracetamol lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy go stosować u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), niewyjaśnionymi zaburzeniami hematopoezy oraz u osób z ciężkim odwodnieniem. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, inhibitor agregacji płytek, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, napad astmy, nefrotoksyczność ibuprofenu, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, paracetamol, parametr morfologiczny krwi, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polekowy ból głowy, polip nosa, przedawkowanie paracetamolu, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloxicam Genoptim, zawierający meloksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, gdzie bardzo często występują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Niezbyt często obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, refluks czy owrzodzenia, a bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie NLPZ, zwłaszcza w wysokich dawkach, zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Ponadto, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek, hiperkaliemia) oraz wątroby (zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby). Należy monitorować parametry morfologii krwi i funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas terapii skojarzonej z innymi lekami mielotoksycznymi.
agranulocytoza, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Astmodil
Montelukast (Astmodil) jest lekiem przeciwastmatycznym, który nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych napadów astmy; pacjentom należy zapewnić dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie zaleca się nagłego odstawiania glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki steroidów podczas terapii montelukastem. W rzadkich przypadkach może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie przy zmniejszeniu lub odstawieniu glikokortykosteroidów doustnych; konieczne jest monitorowanie eozynofilii, zmian skórnych, pogorszenia funkcji płuc, powikłań kardiologicznych oraz neuropatii.
antagonista receptora leukotrienowego, beta-agonista krótko działający, dziedziczna nietolerancja galaktozy, eozynofil, eozynofilia układowa, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwastmatyczny, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na pleśń – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na pleśń stanowi przewlekły problem zdrowotny, którego rokowanie zależy od czasu ekspozycji, rodzaju pleśni oraz współistniejących chorób układu oddechowego. Ekspozycja na pleśń lub wilgoć w okresie niemowlęcym zwiększa ryzyko rozwoju astmy przewlekłej (OR 1,73; 95% CI 1,20-2,50) oraz utrzymywania się objawów aż do wieku dojrzewania (16 lat), zwłaszcza w fenotypach niezwiązanych z uczuleniem IgE-zależnym. Występowanie alergii na pleśnie zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzdomowe, a także długotrwała, niezidentyfikowana ekspozycja, pogarszają rokowanie. Szczególnie niekorzystne są pleśnie wydzielające mykotoksyny oraz wywołujące alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną (ABPA), która dotyka 1-2% pacjentów z astmą i znacząco obniża jakość życia.
alergen pleśniowy, alergia na pleśń, alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, Aspergillus, astma o późnym początku, astma przewlekła, badanie kohortowe, duszność, fenotyp astmy, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, mykotoksyny, napad astmy, narażenie na pleśń, nieżyt nosa, predyspozycja genetyczna, rokowanie długoterminowe, układ oddechowy, zaostrzenie astmy, zarodniki pleśni - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Romilast 4 mg
Produkt leczniczy Romilast zawiera montelukast sodowy w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczony dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą. Standardowa dawka to 1 tabletka raz na dobę, podawana wieczorem, na 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W tej grupie wiekowej nie wymaga się modyfikacji dawki, także u pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po pierwszej dobie, jednak ocenę skuteczności leczenia należy przeprowadzić po 2-4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedzi na terapię montelukastem, leczenie należy przerwać. Lek należy stosować pod nadzorem osoby dorosłej, a dla dzieci mających trudności z tabletkami dostępna jest alternatywna postać granulatu.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, granulat leku, kontrola astmy, lek przeciwzapalny, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objaw astmy, odpowiedź na leczenie, schemat leczenia astmy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trosicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawce dobowej 7,5 mg lub 15 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak choroba wrzodowa, perforacja oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo często (>1/10) obserwuje się niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunkę. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie okrężnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz perforacja przewodu pokarmowego (<1/10 000). Meloksykam może również powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar mózgu), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza) oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne.
agranulocytoza, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zator tętnicy, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Objawy
Alergia na roztocza kurzu domowego jest jedną z głównych przyczyn całorocznych dolegliwości alergicznych i astmy alergicznej, z objawami rozwijającymi się najczęściej przed 20. rokiem życia. Patogeneza opiera się na reakcji na białka obecne w odchodach i ciałach roztoczy, a nie na samym kurzu. Klinicznie prezentuje się jako alergiczny nieżyt nosa z typowymi objawami: kichaniem, wodnistym katarem, zatkanym nosem, świądem oraz spływaniem wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa może prowadzić do oddychania przez usta i zwiększonego ryzyka infekcji górnych dróg oddechowych oraz zapalenia zatok. U pacjentów z astmą alergiczną alergia na roztocza wiąże się z gorszą funkcją płuc i częstszymi zaostrzeniami, a ekspozycja na alergeny roztoczy jest istotnym czynnikiem rozwoju astmy, zwłaszcza u dzieci. Objawy okulistyczne obejmują zaczerwienienie, świąd, łzawienie i obrzęk powiek, a przewlekłe pocieranie oczu może prowadzić do keratoconus. Skórne manifestacje to świąd, zaostrzenie atopowego zapalenia skóry oraz charakterystyczne zmiany wysiękowe i łuszczące się, szczególnie w fałdach skóry i na twarzy.
alergia na roztocza kurzu domowego, alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma alergiczna, atopowe zapalenie skóry, duszność, egzema, katar sienny, kichanie, łzawienie oczu, marsz alergiczny, napad astmy, niedrożność nosa, obrzęk powiek, post-nasal drip, przekrwienie błony śluzowej nosa, przerost małżowin nosowych, reakcja krzyżowa, stożek rogówki, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, świszczący oddech, wodnisty katar, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 0,5% 5 mg/ml
Lauromakrogol 400, substancja czynna preparatu Aethoxysklerol 0,5% (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), stosowany w terapii żylaków kończyn dolnych, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które najczęściej mają charakter przejściowy. Do najczęstszych należą miejscowe reakcje skórne, takie jak przebarwienia i siniaki, a także ból i zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia. Ryzyko poważniejszych powikłań, w tym martwicy tkanek, wzrasta wraz ze zwiększeniem stężenia i objętości podanego preparatu oraz w przypadku nieumyślnego podania do tkanek okołożylakowych. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (≥1/1000 do <1/100), zakrzepicę żył głębokich (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie przypadki zatoru płucnego (<1/10000), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, dezorientacja, duszność, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, lauromakrogol, martwica tkanek, napad astmy, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka kontaktowa, pokrzywka uogólniona, skleroterapia, uraz nerwu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia krwi, zaburzenie krążenia mózgowego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapaść naczyniowa, zator płucny, zatrzymanie krążenia, zespół takotsubo, żylaki kończyn dolnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg
Bisoratio ASA to lek zawierający bisoprolol fumaran (5 mg lub 10 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg), którego profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty związane z selektywnym beta-adrenolitykiem, jak i działaniem kwasu acetylosalicylowego. Bisoprolol może powodować niezbyt często bradykardię, nasilenie niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niedociśnienie tętnicze, a także często uczucie ziębnięcia kończyn. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego to często zawroty głowy i ból głowy, rzadziej omdlenia czy zaburzenia snu. W układzie oddechowym mogą wystąpić skurcze oskrzeli u pacjentów z astmą. Kwas acetylosalicylowy zwiększa ryzyko krwawień (często), w tym krwiomoczu (niezbyt często) oraz zespołu krwotocznego (rzadko). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego: zapalenie błony śluzowej żołądka, niestrawność i krwawienia, które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anemia z niedoboru żelaza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, duszność, granulocytoza, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, łuszczyca, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac Lipogel 10 mg/g
Diclac LipoGel (10 mg/g, żel) zawierający diklofenak sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne składniki preparatu, w tym benzoesan benzylu i alkohol benzylowy. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ, takich jak napady astmy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Preparat jest również bezwzględnie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 14 roku życia, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność stosowania w tej grupie nie zostały ustalone.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Acti Forte 25 mg
Diklofenak potasowy w dawce 25 mg (Voltaren Acti Forte) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne NLPZ, a także u osób z triadą aspirynową (astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka po NLPZ). Nie należy stosować leku przy czynnej chorobie wrzodowej żołądka/dwunastnicy, aktywnym krwawieniu lub perforacji przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z nawracającą chorobą wrzodową lub krwotokami. Przeciwwskazania obejmują także zastoinową niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobę niedokrwienną serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych, ciężką niewydolność wątroby oraz niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73m². Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie zabronione ze względu na ryzyko powikłań u matki i płodu.
alergiczny nieżyt nosa, astma ciężka, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, triada aspirynowa, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml
Meloksykam, substancja czynna Opokan FAST (15 mg/1,5 mL, roztwór do wstrzykiwań), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów stosujących dawki 7,5 mg lub 15 mg do roku. Pomimo skuteczności, meloksykam niesie ryzyko działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań sercowo-naczyniowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację przewodu pokarmowego, krwawienia, nudności, wymioty, biegunkę oraz zapalenia błon śluzowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica kanalików nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie zatorowo-zakrzepowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 160 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku Abrea dostępnym w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w formie tabletek dojelitowych, wykazuje istotny wpływ na hemostazę, co manifestuje się zwiększoną skłonnością do krwawień. Do często obserwowanych działań niepożądanych należą krwawienia z nosa, dziąseł oraz wydłużony czas krwawienia utrzymujący się do 4-8 dni po odstawieniu leku, co zwiększa ryzyko powikłań podczas zabiegów chirurgicznych. Rzadziej występują trombocytopenia, granulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno jawne (krwawe wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, prowadzące do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy stosowaniu wyższych dawek. Ponadto, zgłaszane są poważne reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, a także zaburzenia metaboliczne (hiperurykemia, hipoglikemia) oraz neurologiczne (krwawienie śródczaszkowe, bóle i zawroty głowy). W obrębie układu oddechowego mogą wystąpić zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, skurcz oskrzeli i napady astmy, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
biegunka, ból głowy, duszność, granulocytoza, hemostaza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, szumy uszne, tabletki dojelitowe, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Euphyllin long 300 mg
Euphyllin long, zawierający 300 mg teofiliny w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany do profilaktyki i leczenia przewlekłych zaburzeń obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Lek ten działa poprzez stopniowe uwalnianie teofiliny, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego w organizmie, co jest kluczowe w kontroli objawów tych chorób. Preparat nie jest jednak przeznaczony do leczenia ostrych stanów, takich jak stan astmatyczny czy nagły skurcz oskrzeli, ze względu na brak szybkiego działania rozszerzającego oskrzela. Ponadto, Euphyllin long zawiera 20,2 mg laktozy jednowodnej w każdej kapsułce, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, choroba zapalna dróg oddechowych, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, laktoza jednowodna, napad astmy, nietolerancja laktozy, ograniczenie przepływu powietrza, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, świszczący oddech, teofilina, zaburzenia oddechowe, zmodyfikowane uwalnianie, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak sodu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany miejscowo w postaci aerozolu DIKY 4% (40 mg/g), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (100 mg/g), co jest szczególnie istotne u pacjentów uczulonych na soję i orzeszki ziemne. Ponadto, u pacjentów z historią astmy aspirynowej, pokrzywki lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa po NLPZ, stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 14. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu i powikłań okołoporodowych.
astma aspirynowa, czynność skurczowa macicy, diklofenak sodu, etanol bezwodny, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadciśnienie płucne noworodka, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, trzeci trymestr ciąży, wchłanianie systemowe, wyprysk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Majamil PPH 50 mg
Majamil PPH (diklofenak sodowy 50 mg) w postaci tabletek dojelitowych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65 mg) i sód (6,96 mg). Nie należy go stosować u osób z astmą aspirynową, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką po NLPZ, czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz po incydentach naczyniowo-mózgowych. Diklofenak jest również przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek i serca, zaburzeniach morfologii krwi, zahamowaniu czynności szpiku kostnego oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i wydłużenia czasu krwawienia.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwnadciśnieniowy, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, polip nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód tętniczy, retencja płynów, tabletka dojelitowa, trymestr ciąży, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego