glukoza
Glukoza to podstawowy monosacharyd, który stanowi główne źródło energii dla organizmu człowieka. Jest to cukier prosty o wzorze chemicznym C₆H₁₂O₆, będący kluczowym substratem w procesie glikolizy, prowadzącym do produkcji ATP – podstawowej jednostki energetycznej komórek.
W diagnostyce medycznej poziom glukozy we krwi jest jednym z najważniejszych parametrów biochemicznych. Prawidłowe stężenie glukozy na czczo powinno mieścić się w zakresie 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l). Wartości podwyższone mogą wskazywać na stan przedcukrzycowy (100-125 mg/dl) lub cukrzycę (≥126 mg/dl), natomiast obniżone stężenie glukozy (hipoglikemia) definiuje się jako poziom poniżej 70 mg/dl.
Regulacja stężenia glukozy we krwi odbywa się głównie za pomocą hormonów trzustkowych – insuliny i glukagonu. Insulina obniża poziom glukozy, promując jej wychwyt przez tkanki obwodowe, podczas gdy glukagon działa hiperglikemizująco, stymulując glikogenolizę i glukoneogenezę wątrobową. Zaburzenia w tej równowadze hormonalnej prowadzą do szeregu stanów patologicznych, z których najczęstszym jest cukrzyca.
W praktyce klinicznej pomiar glukozy służy nie tylko do diagnostyki cukrzycy, ale także do monitorowania przebiegu leczenia, oceny funkcji wątroby, diagnostyki chorób trzustki oraz monitorowania pacjentów w stanach krytycznych. Dostępne są różne metody oznaczania glukozy, od testów paskowych po zaawansowane analizatory biochemiczne i systemy ciągłego monitorowania glikemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Physioneal 40 Clear-Flex 30,3 g + 0,245 g + 0,068 g + 19,95 g + 9,29 g + 6,73 g + 25 g + 5,38 g + 0,051 g + 2,1 g + 1,68 g
Stosowanie roztworów do dializy otrzewnowej, takich jak PHYSIONEAL 40 CLEAR-FLEX, dostępnych w stężeniach glukozy 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml oraz 38,6 mg/ml, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów z ESRD, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Działania niepożądane obejmują zmęczenie, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, osłabienie, hipotensję oraz wahania glikemii, które mogą wynikać z zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych. Składniki roztworu, takie jak glukoza (75,5 mmol/l), sód (132 mmol/l), wapń (1,25 mmol/l), magnez (0,25 mmol/l), chlorki (95 mmol/l), wodorowęglany (25 mmol/l) i mleczany (15 mmol/l), mogą wpływać na funkcje nerwowo-mięśniowe oraz sprawność poznawczą, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u każdego pacjenta.
chlorki, dializa otrzewnowa, ESRD, funkcje nerwowo-mięśniowe, glukoza, hiperglikemia, hipotensja, magnez, mleczany, niewydolność nerek, omdlenie, pH fizjologiczne, physioneal, podrażnienie otrzewnej, schyłkowa niewydolność nerek, sód, sprawność psychomotoryczna, wapń, wodorowęglany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Siofor XR 500 mg 500 mg
Siofor XR 500 mg, zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w monoterapii nie wywołuje hipoglikemii i nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Metformina jako jedyny lek przeciwcukrzycowy charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem hipoglikemii, co pozwala na względne bezpieczeństwo pacjentów podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina czy meglitynidy, ryzyko hipoglikemii znacząco wzrasta, co może prowadzić do zaburzeń koncentracji, zawrotów głowy, osłabienia, zaburzeń widzenia i spowolnienia reakcji, a tym samym upośledzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
cukrzyca, efekt hipoglikemizujący, glukoza, hipoglikemia, insulina, komórki beta trzustki, lek przeciwcukrzycowy, meglitynidy, metformina chlorowodorek, monitorowanie glukozy, monoterapia, niskie stężenie glukozy, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, pochodne sulfonylomocznika, poziom glikemii, Siofor XR, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pediaven G20 –
Produkt leczniczy Pediaven G20, będący roztworem do infuzji zawierającym aminokwasy (20 g/1000 ml), glukozę (200 g/1000 ml), elektrolity (Na, K, Ca, Mg, Cl, fosforany) oraz pierwiastki śladowe (m.in. Cr, Co, Cu, Fe, F, I, Mn, Mo, Se, Zn), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania w okresie płodności, ciąży i laktacji. Brak jest danych klinicznych oraz przedklinicznych dotyczących wpływu Pediaven G20 na płodność, rozwój płodu oraz bezpieczeństwo u kobiet karmiących piersią. Wobec tego decyzja o zastosowaniu produktu powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, wskazania do żywienia pozajelitowego, możliwość alternatywnych terapii oraz potencjalny wpływ składników na płód lub niemowlę.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Taromentin (400 mg + 57 mg)/5 ml
Taromentin to preparat w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierający amoksycylinę (80 mg/ml w formie amoksycyliny trójwodnej) oraz kwas klawulanowy (11,4 mg/ml w formie klawulanianu potasu). Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym aspartam (1,7 mg/ml), potas (2,23 mg/ml) i sód (0,272 mg/ml), co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub gospodarki węglowodanowej. Preparat dostępny jest w opakowaniach o pojemności 60 ml, 100 ml i 200 ml, które po rekonstytucji wodą dają odpowiednio 35 ml, 70 ml i 140 ml zawiesiny. Zawiesina powinna być przechowywana w lodówce w temperaturze 2–8°C i zużyta w ciągu 7 dni od sporządzenia.
amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, aspartam, cytrynian sodu, dozownik leku, dwutlenek krzemu, glukoza, guma arabska, guma guar, klawulanian potasu, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy, łyżka miarowa, maltodekstryna, pektyna, polipropylen, polistyren, potas, proszek do sporządzania zawiesiny, rekonstytucja leku, sód, szkło oranżowe, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
AntyGrypin COMPLEX to lek w formie tabletek musujących zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat to 1 tabletka na 30 minut przed snem, z maksymalną dawką dobową 3 tabletek (1500 mg paracetamolu, 600 mg kwasu askorbowego, 12 mg chlorofenaminy maleinianu) i co najmniej 4-godzinnymi odstępami między dawkami. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 15 lat oraz u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek i wątroby. W przypadku umiarkowanego upośledzenia czynności nerek (GFR 10–50 ml/min) dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 500 mg co 6 godzin, a u pacjentów z zaburzeniami wątroby lub zespołem Gilberta konieczne jest zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami.
AntyGrypin COMPLEX, chlorofenaminy maleinian, ciężkie zaburzenie czynności nerek, glukoza, gorączka, izomalt, kwas askorbowy, maltodekstryna, paracetamol, podanie doustne, przesączanie kłębuszkowe, substancja pomocnicza, tabletka musująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Gilberta - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrolit –
Produkt leczniczy Gastrolit zawiera sodu chlorek (0,35 g), potasu chlorek (0,30 g), sodu wodorowęglan (0,50 g), nalewkę z rumianku (0,02 g) oraz glukozę (2,98 g). Po rozpuszczeniu w 200 ml wody uzyskuje roztwór o stężeniach elektrolitów: 60 mmol/l Na+, 20 mmol/l K+, 30 mmol/l HCO3- oraz 80 mmol/l glukozy, z osmolalnością 240 mOsm/kg, co jest zbliżone do wartości fizjologicznych. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Glukoza 5 Braun 50 mg/ml
Lek Glukoza 5 Braun (50 mg/ml, roztwór do infuzji) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie zaburzeń elektrolitowych o nieznanej częstości, takich jak hiponatremia i hipokaliemia. Hiponatremia, definiowana jako obniżone stężenie sodu w surowicy krwi, może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, w tym encefalopatii hiponatremicznej, która stanowi potencjalnie śmiertelne powikłanie. Hipokaliemia natomiast może skutkować zaburzeniami rytmu serca oraz osłabieniem mięśniowym. W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie stężenia elektrolitów, zwłaszcza sodu i potasu, podczas terapii infuzyjnej tym preparatem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, chorobami nerek, serca lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.
encefalopatia hiponatremiczna, glukoza, hipokaliemia, hiponatremia, objaw neurologiczny, osłabienie mięśniowe, parametr biochemiczny krwi, powikłanie neurologiczne, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, stężenie elektrolitów, terapia infuzyjna, uszkodzenie mózgu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Gripex Hot Intense to lek w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający trzy substancje czynne: paracetamol 1000 mg, kofeinę 50 mg oraz fenylefryny chlorowodorek 12,2 mg na saszetkę. Preparat jest wskazany do stosowania w objawowym leczeniu przeziębienia i grypy, łącząc działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz obkurczające naczynia błony śluzowej nosa. Produkt zawiera również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak sacharoza (1,875 g), aspartam (33 mg), sorbitol (2,5 mg), sód (117,2 mg), glukozę (94,3 mg), żółcień pomarańczową (0,1 mg), siarczyny (0,01 mg) oraz alkohol benzylowy (0,0033 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami. Preparat ma charakterystyczny miętowo-cytrynowy aromat, zawierający m.in. limonen, cytral i linalol, które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u wrażliwych osób.
acesulfam potasowy, alkohol benzylowy, aspartam, fenylefryny chlorowodorek, glukoza, kofeina, kwas cytrynowy, maltodekstryna, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, postać farmaceutyczna, roztwór doustny, sacharoza, siarczyny, sód, sodu cytrynian, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop glukozowy, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa, związek buforujący - Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Glinu wodorotlenek, stosowany jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Gealcid 100 mg/tabletka, Manti 200 mg/tabletka), wykazuje zdolność neutralizacji kwasu solnego. W kontekście ciąży i laktacji, preparat Gealcid może być stosowany pod kontrolą lekarską, z uwzględnieniem monitorowania obrzęków ze względu na zawartość 33 mg jonów sodu na tabletkę oraz szczególnej ostrożności w przypadku zatrucia ciążowego. Preparat Manti wymaga bezwzględnej konsultacji lekarskiej przed zastosowaniem w ciąży, nie jest zalecany do długotrwałego stosowania w tym okresie oraz nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią z powodu braku danych o przenikaniu substancji do mleka matki. Oba preparaty różnią się także składem pomocniczym, co ma znaczenie kliniczne przy doborze terapii u kobiet ciężarnych i karmiących.
aspartam, glinu wodorotlenek, glukoza, jon sodu, karmienie piersią, kwas alginowy, lek zobojętniający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, magnezu wodorotlenek, neutralizacja kwasu solnego, obrzęk, płodność u ludzi, preparat Gealcid, preparat Manti, przenikanie substancji do mleka matki, sodu wodorowęglan, sorbitol, symetykon, zatrucie ciążowe, zawartość sodu, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Stosowanie Sitagliptin Aurovitas w dawce 100 mg nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w monoterapii. Niemniej jednak, lekarz powinien zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie ryzyka hipoglikemii, zwłaszcza podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, gdyż hipoglikemia może prowadzić do poważnych zaburzeń koncentracji, wydłużenia czasu reakcji, a nawet utraty przytomności, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
cukrzyca, działanie niepożądane, glikemia, glukoza, hipoglikemia, insulina, insulinoterapia, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie glikemii, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, profil bezpieczeństwa sytagliptyny, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, utrata przytomności, węglowodany proste, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – multiBic z potasem 2 mmol/l roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –
Roztwór do hemodializy/hemofiltracji multiBic, dostępny w wariantach z potasem 2 mmol/l, 3 mmol/l, 4 mmol/l oraz bezpotasowym, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych, takich jak badania toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, potencjału rakotwórczego czy wpływu na rozród. Brak tych badań wynika z faktu, że składniki roztworu (sód, potas, wapń, magnez, chlorki, wodorowęglany oraz glukoza) są naturalnie występującymi elektrolitami o dobrze poznanych właściwościach biochemicznych i fizjologicznych. Skład roztworu jest dostosowany do parametrów fizjologicznych krwi ludzkiej, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania w terapii nerkozastępczej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pelavo Med 20 mg
Produkt leczniczy PELAVO Med zawiera 20 mg wyciągu suchego z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Stosunek surowiec:ekstrakt wynosi 4-25:1, a do ekstrakcji użyto 11% etanolu (m/m). Tabletki zawierają substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak glukoza (do 2 mg na tabletkę) oraz dwutlenek siarki E 220 w bardzo niskiej ilości (0,000032 mg na tabletkę). Preparat charakteryzuje się słodkim, owocowo-mlecznym smakiem, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu tradycyjnych tabletek.
badanie farmakokinetyczne, dwutlenek siarki, dysfagia, etanol, glukoza, maltodekstryna, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, postać farmaceutyczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość farmakokinetyczna, właściwość organoleptyczna, wyciąg suchy z korzenia pelargonii - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kabiven Peripheral –
Kabiven Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca aminokwasy (34-57 g), tłuszcze w postaci oczyszczonego oleju sojowego (51-85 g) oraz glukozę (97-162 g), dostarczająca od 1000 do 1700 kcal energii całkowitej (900-1500 kcal pozabiałkowej) w zależności od objętości (1440-2400 ml). Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 830 mOsm/kg wody i pH około 5,6. Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Kabiven Peripheral u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga od lekarza indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniającej stan kliniczny pacjentki, stopień niedożywienia oraz potencjalne zagrożenia dla płodu lub dziecka. Wskazane jest monitorowanie parametrów fizjologicznych matki i dziecka oraz dostosowanie dawkowania preparatu do specyficznych potrzeb pacjentki.
aminokwasy, dawkowanie, elektrolity, emulsja do infuzji, glukoza, homeostaza organizmu, Kabiven Peripheral, kwas tłuszczowy, laktacja, niedożywienie, niepokojący objaw, olej sojowy, osmolalność, parametr fizjologiczny, stan odżywienia, tłuszcze, wartość energetyczna, wartość energetyczna całkowita, wartość energetyczna pozabiałkowa, węglowodany, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – SmofKabiven
SmofKabiven, będący emulsją do infuzji stosowaną w żywieniu pozajelitowym, jest klasyfikowany jako preparat o nieistotnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Produkt zawiera aminokwasy (np. alaninę, argininę, glicynę), elektrolity (sód, potas, magnez, wapń, fosforany, cynk, siarczany, chlorki, octany), glukozę oraz tłuszcze (olej sojowy, triglicerydy średniołańcuchowe, olej z oliwek, olej rybny bogaty w omega-3), które są substancjami fizjologicznymi nieoddziałującymi na ośrodkowy układ nerwowy. Podawanie leku odbywa się dożylnie, zwykle w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną, co dodatkowo ogranicza ryzyko wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta.
aminokwas, charakterystyka produktu leczniczego, elektrolit, emulsja do infuzji, glukoza, kwas omega-3, leczenie domowe, olej rybny, olej sojowy, olej z oliwek, ośrodkowy układ nerwowy, terapia żywieniowa, tłuszcz, trigliceryd nasyconego kwasu tłuszczowego, worek trójkomorowy, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apap Junior 250 mg
Lek Apap Junior w postaci granulatu zawiera 250 mg paracetamolu na saszetkę i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paracetamol lub na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (600 mg/saszetkę), sacharoza (0,1 mg/saszetkę) oraz glukoza (1,1 mg/saszetkę, składnik maltodekstryny). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, definiowaną jako wynik powyżej 9 punktów w skali Childa i Pugha, ze względu na ryzyko kumulacji leku i hepatotoksyczności. W takich przypadkach metabolizm paracetamolu jest znacznie upośledzony, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań.
W sytuacjach klinicznych bez formalnych przeciwwskazań, należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby, rozważając redukcję dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Należy również unikać stosowania Apap Junior u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy ze względu na obecność sorbitolu, sacharozy i glukozy. Istotne jest także przeciwdziałanie ryzyku przedawkowania paracetamolu, zwłaszcza gdy pacjent stosuje jednocześnie inne preparaty zawierające tę substancję czynną, co może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby lub zgonu. Dokładny wywiad alergologiczny i edukacja opiekunów są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.
ciężka niewydolność wątroby, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glukoza, hepatotoksyczność, nadwrażliwość na paracetamol, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, paracetamol, przedawkowanie leku, sacharoza, skala Childa-Pugha, sorbitol, substancje pomocnicze o znanym działaniu, umiarkowana niewydolność wątroby, uszkodzenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z bluszczu – Przedawkowanie
Wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) jest aktywnym składnikiem preparatu Prospan, stosowanego w terapii schorzeń dróg oddechowych. Preparat zawiera 35 mg wyciągu suchego na 5 ml płynu, z DER 5-7,5:1, ekstraktowany w 30% etanolu. Przedawkowanie wyciągu prowadzi do objawów ze strony układu pokarmowego i nerwowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka oraz pobudzenie psychoruchowe. W dokumentacji opisano przypadek czteroletniego dziecka, które po spożyciu dawki odpowiadającej 1,8 g surowca roślinnego wykazało agresywne zachowanie i biegunkę, co podkreśla ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych.
biegunka, glukoza, Hedera helix, hospitalizacja, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudność, objaw niepożądany, płyn doustny, pobudzenie psychoruchowe, Prospan, przewód pokarmowy, schorzenie dróg oddechowych, sorbitol, układ nerwowy, wyciąg z bluszczu, wymioty, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie zachowania, zachowanie agresywne - Leksykon leków
Skład i postać leku – PARAMIG Fast Junior 250 mg
PARAMIG Fast Junior to preparat w postaci granulatu w saszetkach, zawierający 250 mg paracetamolu jako substancję czynną, przeznaczony do stosowania u pacjentów pediatrycznych. Granulat ma kolor biały do żółtawo-białego i zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak aspartam (11,81 mg), sacharoza (0,64 mg), sód (57,5 mg), glicerol (20,25 mg) oraz glukozę w postaci maltodekstryny. Składniki pomocnicze obejmują polimery (etylo- i hypromeloza, makrogol 400), substancje buforujące (węglan wapnia, wodorowęglan sodu, kwas cytrynowy), środki słodzące (aspartam, mannitol), środki rozsadzające (glicerolu distearynian, kroskarmeloza sodowa) oraz substancje aromatyczne, w tym naturalne i syntetyczne aromaty cytrynowe oraz maskujące smak i zapach.
acesulfam potasowy, alfa-tokoferol, aspartam, etyloceluloza, glicerol, glukoza, granulat w saszetce, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka bezpostaciowa, kwas cytrynowy, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, postać farmaceutyczna, sacharoza, sód, substancja czynna, substancja pomocnicza, węglan wapnia, witamina E, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apap przeziębienie junior 300 mg + 20 mg + 5 mg
Lek Apap przeziębienie junior w dawce 300 mg paracetamolu, 20 mg kwasu askorbinowego oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku na saszetkę jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może powodować obkurczanie naczyń i zaburzenia przepływu łożyskowego, co negatywnie wpływa na rozwój płodu. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego leku w ciąży, dlatego zaleca się unikanie jego stosowania i rozważenie alternatywnych terapii objawowych. Dodatkowo, produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak glukoza i śladowe ilości alkoholu benzylowego (<0,05 mg/saszetkę), które również mogą mieć znaczenie w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych.
alkohol benzylowy, APAP przeziębienie junior, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, glukoza, kwas askorbowy, laktacja, leczenie objawowe, obkurczenie naczyń, paracetamol, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji czynnych, przepływ łożyskowy, przeziębienie, substancja pomocnicza, sympatykomimetyk, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vinpocetine Espefa 5 mg
Winpocetyna, substancja czynna leku Vinpocetine Espefa 5 mg, należy do grupy psychoanaleptyków i nootropów (kod ATC: N06BX18). Mechanizm działania opiera się na poprawie mikrokrążenia mózgowego poprzez hamowanie fosfodiesteraz, co zwiększa stężenie cAMP i cGMP, prowadząc do rozszerzenia naczyń bez efektu podkradania. Winpocetyna zwiększa zużycie glukozy i tlenu przez neurony, intensyfikując produkcję ATP i podnosząc tolerancję komórek nerwowych na hipoksję. Dodatkowo wykazuje działanie neuroprotekcyjne i przeciwdrgawkowe poprzez zależne od dawki hamowanie kanałów sodowych oraz modulację przekaźnictwa noradrenaliny i serotoniny, co wpływa na funkcje poznawcze i neurologiczne.
adenozynotrifosforan, cykliczny adenozynomonofosforan, cykliczny guanozynomonofosforan, fosfodiesteraza, funkcja poznawcza, glukoza, hipoksja, kanał sodowy, krążenie mózgowe, mięsień gładki naczyń, mikrokrążenie, naczyniówka, neurotransmiter, niedokrwienie mózgu, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, pamięć krótkoterminowa, proces poznawczy, serotonina, siatkówka oka, stan poudarowy, tlen, winpocetyna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diohespan Max 1000 mg
Lek Diohespan Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie proszku doustnego i posiada ograniczone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diosminę lub substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. W składzie preparatu znajdują się substancje takie jak sacharoza (445,69 mg), glukoza (657,60 mg), fruktoza (0,407 mg) oraz alkohol benzylowy (0,157 mg), które mogą stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją cukrów lub alergią na alkohol benzylowy. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych stosowanie leku należy natychmiast przerwać i skonsultować się z lekarzem.
alkohol benzylowy, diosmina zmikronizowana, dziedziczna nietolerancja fruktozy, flawonoid, fruktoza, glukoza, kompresjoterapia, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja cukru, niewydolność żylna, proszek doustny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sacharoza, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Nurofen dla dzieci Junior w formie elastycznych kapsułek do żucia zawiera 100 mg ibuprofenu na kapsułkę i jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania doustnego u dzieci powyżej 7. roku życia i masie ciała powyżej 20 kg. Dawkowanie ibuprofenu wynosi 5-10 mg/kg masy ciała na dawkę, z maksymalną dawką dobową 20-30 mg/kg. Przykładowo, dla dzieci ważących 20-29 kg (wiek 7-9 lat) pojedyncza dawka to 200 mg (2 kapsułki), a maksymalna dobowa 600 mg (6 kapsułek), natomiast dla dzieci 30-40 kg (wiek 10-12 lat) odpowiednio 300 mg (3 kapsułki) i 900 mg (9 kapsułek). Dawkowanie należy powtarzać co 6-8 godzin, z zachowaniem minimum 6-godzinnej przerwy między dawkami. Leku nie należy stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej ani u dzieci poniżej 7 lat lub o masie ciała poniżej 20 kg.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC optima 600 mg
ACC optima jest dostępny w formie tabletek musujących o dawce 600 mg acetylocysteiny (Acetylcysteinum) na tabletkę. Tabletki mają postać białych, okrągłych tabletek z linią dzielącą, które przed podaniem należy rozpuścić w wodzie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kwas cytrynowy bezwodny, sodu wodorowęglan, mannitol, laktozę (70 mg/tabletkę), kwas askorbinowy, sacharynę sodową, sodu cytrynian oraz aromat jeżynowy zawierający glukozę, glikol propylenowy, mannitol i sorbitol (0,12 mg/tabletkę). Każda tabletka zawiera również 139 mg sodu, co jest istotne w kontekście pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami układu krążenia.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Produkt Aspirin C, zawierający kwas acetylosalicylowy (ASA) i kwas askorbowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego wpływu na szpik kostny, wynikające ze zmniejszenia klirensu nerkowego i wypierania metotreksatu z białek osocza. ASA nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, trombolitycznych oraz SSRI, zwiększając ryzyko krwawień, a także w połączeniu z innymi NLPZ podnosi ryzyko choroby wrzodowej i uszkodzenia nerek. Ponadto ASA osłabia działanie leków moczopędnych i przeciwdnawych, zwiększa stężenie digoksyny oraz nasila działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych. Interakcje z glikokortykosteroidami i inhibitorami ACE mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia salicylanów i obniżenia działania przeciwnadciśnieniowego. Kwas walproinowy w połączeniu z ASA wykazuje synergistyczne działanie antyagregacyjne i zwiększa toksyczność. Alkohol znacząco potęguje ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego jego spożycie podczas terapii Aspirin C jest niewskazane.
agregacja płytek krwi, benzbromaron, białko osocza, choroba Addisona, choroba wrzodowa, czas krwawienia, deferoksamina, digoksyna, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie przeciwpłytkowe, filtracja kłębuszkowa, furosemid, glikokortykosteroid, glukoza, hydrokortyzon, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, kanalik nerkowy, karbamazepina, klirens nerkowy, kreatynina, krew utajona, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, reakcja utleniania-redukcji, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, synteza prostaglandyn, toksyczność tkankowa, toksyczny wpływ na szpik kostny, właściwość antyagregacyjna, właściwość hipoglikemizująca, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 2,3% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia
Roztwór do dializy otrzewnowej balance 2,3% zawiera elektrolity: wapń 1,75 mmol/l, sód 134 mmol/l, magnez 0,5 mmol/l, chlorki 101,5 mmol/l, mleczan 35 mmol/l oraz glukozę 126,1 mmol/l, o osmolarności teoretycznej 401 mOsm/l i pH około 7,0, co zapewnia właściwości fizykochemiczne zbliżone do płynów ustrojowych. Dane kliniczne dotyczące stosowania roztworów balance u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone, a brak badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych uniemożliwia pełną ocenę wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. W przypadku konieczności dializy otrzewnowej w zaawansowanej ciąży, decyzja terapeutyczna powinna opierać się na indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem potencjalnych powikłań dla matki i płodu oraz wymagać ścisłego monitorowania klinicznego.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Passminum MED LUNIS 183 mg/5 ml
Passminum MED LUNIS to syrop zawierający wyciąg płynny z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) w dawce 183 mg ekstraktu na 5 ml, co odpowiada 366 mg surowca roślinnego. Produkt jest wskazany do tradycyjnego stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia w łagodnych stanach napięcia nerwowego oraz trudnościach z zasypianiem. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. W składzie syropu znajdują się substancje pomocnicze, takie jak maltitol (7,3 g/10 ml), benzoesan sodu (0,05 mg/10 ml) oraz glukoza z maltodekstryny, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją fruktozy, nadwrażliwością na konserwanty oraz zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Produkt zawiera również do 0,5% (m/m) etanolu, co jest istotne u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu oraz kobiet w ciąży.
benzoesan sodu, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, cukrzyca, ekstrakt roślinny, etanol, glukoza, lek nasenny, lek uspokajający, nadwrażliwość na konserwanty, napięcie nerwowe, nietolerancja fruktozy, Passiflora incarnata, preparat pochodzenia roślinnego, surowiec roślinny, trudności z zasypianiem, uzależnienie od alkoholu, wspomaganie zasypiania, wyciąg z męczennicy cielistej, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, ziele męczennicy cielistej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adimuplan 25 mg
Preparat Adimuplan zawierający sytagliptynę (dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg) wykazuje zasadniczo neutralny lub minimalny wpływ na zdolności psychomotoryczne, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolność do bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, gdyż hipoglikemia może powodować zaburzenia koncentracji, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia widzenia, a nawet utratę świadomości, co stanowi bezpośrednie zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów.
Adimuplan, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, epizod hipoglikemii, farmakoterapia sytagliptyną, glukoza, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, pochodne sulfonylomocznika, pojazd mechaniczny, poziom glukozy, senność, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, urządzenie mechaniczne, utrata świadomości, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bronchosol Solid 37,5 mg + 75 mg
Produkt leczniczy Bronchosol Solid zawiera 75 mg wyciągu z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. lub Thymus zygis L.) oraz 37,5 mg wyciągu z korzenia pierwiosnka (Primula veris L. lub Primula elatior Hill.) w jednej tabletce powlekanej. Nie przeprowadzono jednak specjalistycznych badań oceniających wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Lekarz powinien uwzględnić brak danych klinicznych w tym zakresie i zachować standardowe środki ostrożności podczas przepisywania leku, zwłaszcza biorąc pod uwagę obecność 15,94 mg glukozy jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie u wybranych pacjentów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nutriflex Peri –
Ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowym aspektem bezpieczeństwa terapii, który lekarz powinien uwzględniać podczas leczenia. Preparat Nutriflex peri, stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawiera aminokwasy (40 g/1000 ml), glukozę (80 g/1000 ml) oraz elektrolity, a jego podawanie odbywa się w warunkach szpitalnych lub pod ścisłym nadzorem medycznym. Charakterystyka Produktu Leczniczego jednoznacznie wskazuje, że Nutriflex peri nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają parametry takie jak energia całkowita 2008 kJ (480 kcal) na 1000 ml, osmolarność 900 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8–6,0. Warto podkreślić, że mimo braku wpływu samego preparatu, lekarz powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta, możliwe interakcje farmakologiczne oraz indywidualną reakcję organizmu.
alanina, aminokwasy, arginina, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, elektrolit, fenyloalanina, fosforany, glicyna, glukoza, histydyna, interakcje leków, izoleucyna, koordynacja psychoruchowa, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, Nutriflex Peri, osmolarność, prolina, roztwór do infuzji, seryna, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Bisoprolol, selektywny β1-adrenolityk, w dawkach nawet do 2000 mg może wywoływać bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, z dużą zmiennością indywidualną, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl, inhibitor ACE, powoduje przede wszystkim znaczne niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia) oraz niewydolność nerek (wzrost kreatyniny i mocznika). Oba składniki wykazują ograniczoną eliminację dializacyjną, co utrudnia usuwanie leku w zatruciu.
adsorbent, agonista receptorów alfa-adrenergicznych, aldosteron, aminofilina, angiotensyna II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, anuria, atropina, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, diuretyk, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glukagon, glukoza, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, lek inotropowy, lek rozszerzający oskrzela, lek wazokonstrykcyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, Ramipril Bisoprolol, ramiprylat, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kwiatostanu lipy – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z kwiatostanu lipy (Tilia cordata, T. platyphyllos, T. vulgaris) w preparacie Lipomal występuje jako suchy ekstrakt o stężeniu 97,089 mg/5 ml syropu, zawierający 85% wyciągu natywnego, ekstraktowany w 40% etanolu V/V. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 1-3 lata wymagają konsultacji lekarskiej i przyjmują 5 ml syropu (97,089 mg wyciągu) 2-3 razy na dobę; dzieci 3-12 lat stosują 5 ml 4-5 razy na dobę; młodzież powyżej 12 lat i dorośli przyjmują 10 ml 3-4 razy na dobę. Całkowita dzienna dawka wyciągu waha się od 194,178 mg u najmłodszych do maksymalnie 776,712 mg u dorosłych. Preparat podaje się doustnie, z koniecznością precyzyjnego odmierzania dawki za pomocą dołączonej miarki.
benzoesan sodu, etanol 40%, glikol propylenowy, glukoza, inflorescentia, maltodekstryna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sacharoza, substancja pomocnicza, syrop, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, wyciąg natywny, wyciąg suchy, wyciąg z kwiatostanu lipy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40 to hipertoniczny roztwór do dializy otrzewnowej, zawierający 40 mmol/l buforu (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu), dostępny w trzech stężeniach glukozy: 1,36% (13,6 g/l), 2,27% (22,7 g/l) oraz 3,86% (38,6 g/l). Roztwór charakteryzuje się pH 7,4 oraz osmolarnością odpowiednio 344, 395 i 483 mOsmol/l, co umożliwia efektywną ultrafiltrację i eliminację toksyn u pacjentów z niewydolnością nerek. Skład elektrolitowy po zmieszaniu dwóch komór obejmuje: Na 132 mmol/l, Ca 1,25 mmol/l, Mg 0,25 mmol/l, Cl 95 mmol/l, HCO3 25 mmol/l oraz mleczan 15 mmol/l. Błona otrzewnowa działa jako półprzepuszczalna membrana, umożliwiając wymianę substancji zgodnie z mechanizmami osmozy i dyfuzji, co wspomaga regulację równowagi kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej.
błona otrzewnowa, błona półprzepuszczalna, cewnik otrzewnowy, dializa otrzewnowa, glukoza, gradient osmotyczny, mleczan, niewydolność nerek, osmoza i dyfuzja, PHYSIONEAL 40, płyn do dializy otrzewnowej, powikłania kliniczne, produkty przemiany azotowej, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór hipertoniczny, wodorowęglan, zgodność biologiczna - Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas solny (HCl) w stężeniu 25% jest składnikiem roztworu Aminomix 1 Novum, występującym w ilości 1,47 ml na 1000 ml roztworu do infuzji dożylnych centralnych. Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością 1779 mOsm/l oraz pH 5,5-6,0, co wymaga podawania w dużych naczyniach krwionośnych i stopniowego zwiększania szybkości infuzji do maksymalnie 1,25 ml/kg mc./godz. (0,06 g aminokwasów i 0,25 g glukozy/kg mc./godz.). Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi standardowo 20 ml/kg mc./dobę (aminokwasy 1,0 g/kg mc./dobę, glukoza 4,0 g/kg mc./dobę), z dawką maksymalną do 30 ml/kg mc./dobę. U dzieci dawki są indywidualizowane, z orientacyjnymi wartościami dla wieku 2-5 lat (25 ml/kg mc./dobę, aminokwasy 1,25 g/kg mc./dobę, glukoza 5,0 g/kg mc./dobę) oraz 5-14 lat (20 ml/kg mc./dobę, aminokwasy 1,0 g/kg mc./dobę, glukoza 4,0 g/kg mc./dobę). Brak jest badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży, co wymaga ostrożności.
aminokwas, bilans wodny, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza, glukoza w surowicy, infuzja, katabolizm, kwas solny, niedotlenienie, niewydolność narządowa, osmolarność, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, podaż tłuszczu, pompa infuzyjna, proces kataboliczny, regulator pH, równowaga kwasowo-zasadowa, stan poimmunizacyjny, węglowodan, zdolność zobojętniania, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania obejmują senność, istotny klinicznie przyrost masy ciała, eozynofilię, leukopenię, neutropenię oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i trójglicerydów, a także cukromocz. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT). Istotne są również działania neurologiczne, w tym akatyzja, parkinsonizm, dyskineza oraz rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). Ponadto, olanzapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia rytmu serca (w tym rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i migotania komór), a także żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, astenia, ból stawów, bradykardia, cholesterol, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, gorączka, hipotermia, jąkanie, krwawienie z nosa, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, łysienie, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk, parkinsonizm, powiększenie piersi, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rotacja gałek ocznych, senność, stężenie prolaktyny, trójglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zmniejszenie libido, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała