fibrat

Fibrat to organiczny związek chemiczny należący do grupy leków modyfikujących profil lipidowy, stosowany głównie w leczeniu hipertrójglicerydemii oraz dyslipidemii mieszanej. Leki z tej grupy, takie jak fenofibrat, bezafibrat czy ciprofibrat, działają jako agoniści receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów (PPAR-α), zwiększając aktywność lipazy lipoproteinowej.

Mechanizm działania fibratów polega na stymulacji utleniania kwasów tłuszczowych w wątrobie i mięśniach, co prowadzi do obniżenia poziomu trójglicerydów we krwi o 20-50%. Dodatkowo fibraty umiarkowanie podnoszą stężenie cholesterolu HDL (o 10-15%) oraz w mniejszym stopniu obniżają poziom cholesterolu LDL (o 5-20%).

Główne wskazania do stosowania fibratów obejmują ciężką hipertrójglicerydemię (≥500 mg/dl), mieszane zaburzenia lipidowe u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz jako leczenie drugiego rzutu w przypadku nietolerancji statyn. Najczęstsze działania niepożądane obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zwiększone ryzyko kamicy żółciowej oraz miopatii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu ze statynami.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Esetin 10 mg

Ezetymib, substancja czynna leku Esetin, wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne, co wynika z braku indukcji enzymów cytochromu P450 (1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4) oraz N-acetylotransferazy. Nie obserwuje się istotnych klinicznie wpływów na leki takie jak dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, glipizyd, tolbutamid czy midazolam. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie wpływa na jego całkowitą biodostępność, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Kolestyramina znacząco obniża AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt hipolipemizujący; zaleca się podawanie Esetinu co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po kolestyraminie. Fibraty (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększają stężenie ezetymibu w osoczu odpowiednio 1,5- i 1,7-krotnie, co wiąże się z potencjalnym ryzykiem kamicy żółciowej, szczególnie przy fenofibracie, wymagając monitorowania i ewentualnego przerwania terapii.
cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, doustny środek antykoncepcyjny, efekt terapeutyczny, enzymy metabolizujące leki, ezetymib, fibrat, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kolestyramina, leczenie hipolipemizujące, leczenie skojarzone, lek hipolipemizujący, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, miopatia, pochodna kumaryny, profil farmakokinetyczny, triglicerydy, warfaryna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 10 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjał interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podwyższają stężenia leku, co wymaga ostrożności i monitorowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Interakcje z inhibitorami transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga redukcji dawki i kontroli klinicznej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z fibratami i ezetymibem zwiększa ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek i monitorowania pacjenta.
białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, efekt antykoagulacyjny, enzym wątrobowy, farmakokinetyka atorwastatyny, fibrat, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, inhibitor transportera białek, interakcja lekowa, kolchicyna, kumaryna, kwas fusydowy, miopatia, monitorowanie kliniczne, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa białka oporności wielolekowej, rabdomioliza, transporter wątrobowy, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atoris 30 mg

Lek Atoris zawiera atorwastatynę wapniową w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 175 mg, 350 mg i 467 mg. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobę wątroby (w tym ostre wirusowe, alkoholowe i autoimmunologiczne zapalenie wątroby), niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz przekraczające 3-krotną górną granicę normy, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolizmu laktozy powinni być świadomi obecności laktozy w preparacie.
alkoholowe zapalenie wątroby, aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba wątroby, ezetymib, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, kwas nikotynowy, laktaza, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na atorwastatynę, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, statyna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Sandimmun Neoral 25 mg

Cyklosporyna, jako inhibitor enzymu CYP3A4, P-gp oraz OATP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepach narządów. Induktory CYP3A4/P-gp, takie jak ryfampicyna (wymagająca 3-5-krotnego zwiększenia dawki cyklosporyny), barbiturany, karbamazepina czy ziele dziurawca, obniżają stężenie cyklosporyny, co może prowadzić do ryzyka odrzutu przeszczepu. Z kolei inhibitory CYP3A4/P-gp, w tym antybiotyki makrolidowe (erytromycyna zwiększa AUC cyklosporyny 4-7-krotnie), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol podwajają AUC), leki kardiologiczne (werapamil, diltiazem, amiodaron) oraz statyny (np. atorwastatyna zwiększa stężenie 8-10-krotnie), powodują wzrost stężenia cyklosporyny i ryzyko nefrotoksyczności. W takich przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki cyklosporyny i ścisłe monitorowanie funkcji nerek. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności cyklosporyny przez hamowanie jelitowego CYP3A4.
aminoglikozyd, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, cytochrom P450, DAA, dziurawiec, fibrat, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, kolchicyna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, mykofenolan mofetylu, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, NLPZ, OATP, odrzucenie przeszczepu, okres półtrwania leku, P-glikoproteina, rabdomioliza, schemat leczenia, stężenie leku w osoczu, uszkodzenie nerek, WZW typu C, zaburzenia czynności wątroby, zatrucie digoksyną
Leksykon leków
Interakcje leku – Lipegis 10 mg

Ezetymib, substancja czynna produktu Lipegis, charakteryzuje się niskim ryzykiem interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu P450 (1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4) oraz N-acetylotransferazę. Nie obserwowano klinicznie istotnych wpływów na farmakokinetykę leków takich jak dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glipizyd, tolbutamid czy midazolam. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas solny zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, jednak bez wpływu na biodostępność. Natomiast cholestyramina obniża AUC ezetymibu o około 55%, co może istotnie zmniejszyć skuteczność obniżania LDL. Fibraty, zwłaszcza fenofibrat i gemfibrozyl, zwiększają stężenie ezetymibu odpowiednio około 1,5- i 1,7-krotnie, jednocześnie podnosząc ryzyko kamicy żółciowej, co wymaga monitorowania pęcherzyka żółciowego i ewentualnego przerwania terapii.
atorwastatyna, cholesterol LDL, cholestyramina, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, fluwastatyna, gemfibrozyl, glipizyd, inhibitor wchłaniania cholesterolu, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, lek zobojętniający kwas solny, lewonogestrel, lowastatyna, metabolizm lipidów, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, N-acetylotransferaza, pole pod krzywą, prawastatyna, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, tolbutamid, triglicerydy, upośledzenie czynności nerek, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Pitamet 1 mg

Pitawastatyna, substancja czynna leku PITAMET, jest aktywnie transportowana do hepatocytów przez transportery wątrobowe, w tym OATP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Równoczesne podanie cyklosporyny powoduje 4,6-krotny wzrost AUC pitawastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Makrolidy, takie jak erytromycyna, zwiększają AUC pitawastatyny 2,8-krotnie, dlatego zaleca się przerwanie terapii pitawastatyną podczas leczenia tymi antybiotykami. Kwas fusydowy znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga czasowego odstawienia pitawastatyny. Fibraty, w tym gemfibrozyl i fenofibrat, powodują umiarkowany wzrost AUC pitawastatyny (odpowiednio 1,4- i 1,2-krotny) i mogą nasilać ryzyko miopatii, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjentów. Inhibitory proteaz, nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, ezetymib, inhibitory CYP3A4 (itrakonazol, sok grejpfrutowy), digoksyna oraz warfaryna nie wykazują klinicznie istotnych interakcji z pitawastatyną, choć zaleca się monitorowanie INR i PT u pacjentów przyjmujących warfarynę.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, cyklosporyna, darunawir rytonawir, digoksyna, efawirenz, enzym wątrobowy, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka pitawastatyny, fibrat, glekaprewir i pibrentaswir, hepatocyt, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, itrakonazol, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lopinawir/rytonawir, metabolit glukuronidowy, miopatia, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP, P-glikoproteina, parametr funkcji wątroby, pitawastatyna, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl NT 145 145 mg

Fenofibrat, substancja czynna preparatu Lipanthyl NT 145, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nasilenie działania doustnych antykoagulantów przez fenofibrat zwiększa ryzyko krwawień, dlatego zaleca się redukcję dawki antykoagulantu o około 1/3 oraz regularne monitorowanie INR. Jednoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek i ewentualnego przerwania terapii fenofibratem. Koedukacja fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) lub innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miotoksyczności, w tym miopatii i rabdomiolizy, co wymaga monitorowania objawów mięśniowych oraz aktywności kinazy kreatynowej. Ponadto, stosowanie fenofibratu z glitazonami może powodować paradoksalne, odwracalne obniżenie stężenia cholesterolu HDL, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji terapii.
cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, doustny antykoagulant, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kwas fenofibrynowy, lek przeciwzakrzepowy, Lipanthyl NT 145, mikrosom wątroby, miopatia, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, toksyczność mięśniowa, triglicerydy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sortis 10

Atorwastatyna (Sortis) wymaga monitorowania czynności wątroby przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku aktywności enzymów przekraczającej trzykrotnie górną granicę normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów spożywających duże ilości alkoholu oraz z chorobami wątroby w wywiadzie. Analiza badania SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy dawce 80 mg atorwastatyny, zwłaszcza u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie funkcji wątroby, BMI, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, fenyloketonuria, fibrat, górna granica normy, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, SPARCL, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar mózgowy, WZW typu C, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 15 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania antykoncepcji. Nie należy go stosować u osób z aktywną chorobą wątroby, w tym z utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną miopatią oraz u osób przyjmujących sofosbuwir w skojarzeniu z welpataswirem i woksylaprewirem lub cyklosporynę. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi od 99,5 mg do 156,1 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba tarczycy, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa i ezetymib, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększenie aktywności aminotransferaz
Leksykon leków
Interakcje leku – Calipra 80 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania łączenia lub stosowania niższych dawek z monitorowaniem. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą stężenia leku, zalecając redukcję dawki i kontrolę kliniczną. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, co może osłabić efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy opóźnionym podaniu ryfampicyny. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich łączne stosowanie z atorwastatyną wymaga obniżenia dawki i monitorowania, przy czym połączenie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, HCV, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretyndron, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, polipeptydy OATP1B, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvachol

Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem i podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy, co może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest dawkozależne: w badaniu klinicznym częstość miopatii wynosiła 0,03% przy dawce 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg/dobę wzrosło do około 1,0%. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów azjatyckiego pochodzenia oraz u nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1, u których ryzyko miopatii jest znacząco wyższe (do 15% u homozygot). Aktywność CK powinna być monitorowana, zwłaszcza przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek ≥65 lat, płeć żeńska, zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny) oraz w trakcie terapii w przypadku wystąpienia objawów mięśniowych. Przerwanie leczenia jest wskazane przy CK >5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawach mięśniowych.
allel c.521T>C, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportujące aniony organiczne, brak laktazy, cholesterol LDL, ciężka hipercholesterolemia, daptomycyna, fenofibrat, fibrat, genotyp CC, genotyp SLCO1B1, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, powikłania sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, transporter BCRP, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Interakcje leku – Trimetazidine Zentiva 35 mg

Trimetazydyna w dawce 35 mg w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji lekowych, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji z lekami stosowanymi w terapii kardiologicznej, takimi jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE, statyny czy leki przeciwpłytkowe, co umożliwia ich bezpieczne łączenie bez konieczności modyfikacji dawek. Również u pacjentów w podeszłym wieku, często obciążonych polipragmazją, nie odnotowano istotnych interakcji. Brak jest jednak dedykowanych badań dotyczących wpływu trimetazydyny na enzymy cytochromu P450 oraz interakcji z alkoholem etylowym, co wymaga zachowania ostrożności i unikania spożywania alkoholu podczas terapii.
alkohol etylowy, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba współistniejąca, cytochrom P450, farmakokinetyka, fibrat, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja międzylekowa, lek hipolipemizujący, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, polipragmazja, politerapia, sartan, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, statyna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia kardiologiczna, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, trimetazydyna, trimetazydyna dichlorowodorek
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medical Valley 40 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podnoszą stężenie leku, co wymaga dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich jednoczesne stosowanie z atorwastatyną wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, przy czym stosowanie letermowiru z cyklosporyną i atorwastatyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie miotoksyczne, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, leczenie hipolipemizujące, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, metabolit atorwastatyny, metabolizm wątrobowy, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, polipeptydy transportujące aniony organiczne 1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, transporter białkowy, triglicerydy, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valarox 160 mg + 20 mg

Lek Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na składniki leku, czynna choroba wątroby, niewyjaśnione lub trzykrotnie przekraczające górną granicę normy (GGN) podwyższenie aminotransferaz, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, cholestaza oraz ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów z miopatią, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Interakcje lekowe, takie jak jednoczesne stosowanie z sofosbuwirem, welpataswirem i woksylapewirem, cyklosporyną oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), również stanowią bezwzględne przeciwwskazania.
aliskiren, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, czynna choroba wątroby, fibrat, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, laktoza, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość żółciowa, metabolizm substancji czynnych, miopatia, nadwrażliwość na substancje, niedoczynność tarczycy, podwyższona aktywność aminotransferaz, rozuwastatyna i walsartan, wirusowe zapalenie wątroby typu C, współczynnik filtracji kłębuszkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Atorva 20 mg

Lek Apo-Atorva, zawierający atorwastatynę wapniową, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z czynną chorobą wątroby lub trwałym, ponad 3-krotnym wzrostem aktywności aminotransferaz w osoczu. Stosowanie u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji jest również bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenne wynikające z hamowania syntezy cholesterolu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań takich jak miopatia czy rabdomioliza.
aminotransferaza, atorwastatyna wapniowa, choroba wątroby, ciąża, ezetymib, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PCSK9, karmienie piersią, lek przeciwwirusowy, miopatia, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, stanol roślinny, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 20 mg

Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem dla transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC o 20% przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Leczenie

Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła autoimmunologiczna cholestaza prowadząca do zwłóknienia i marskości wątroby. Leczeniem pierwszego rzutu jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA) w dawce 13-15 mg/kg/dobę, który spowalnia progresję choroby i poprawia przeżycie bez przeszczepu. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA (30-40%) stosuje się terapię drugiego rzutu, w tym agonistę receptora FXR – kwas obetyeholowy (OCA) w dawce początkowej 5 mg/dobę, którą można zwiększyć do 10 mg/dobę, oraz fibraty (bezafibrat 400 mg/dobę, fenofibrat 160-200 mg/dobę) i nowo zatwierdzone leki PPAR: elafibranor i seladelpar. Budezonid (6-9 mg/dobę) może być stosowany u pacjentów bez marskości z niewystarczającą odpowiedzią na UDCA. Monitorowanie parametrów biochemicznych (ALP, bilirubina) jest kluczowe dla oceny skuteczności terapii.
antagonista receptora opioidowego, autoimmunologiczna choroba wątroby, beta-bloker nieselektywny, bezafibrat, budezonid, cholestaza, cholestyramina, choroba pierwotna dróg żółciowych, działanie immunomodulujące, encefalopatia wątrobowa, fibrat, fosfataza alkaliczna, hepatocyt, hipercholesterolemia, kortykosteroid, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, laktuloza, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niewydolność wątroby, paracenteza, parametry biochemiczne, przeszczep wątroby, receptor farnezoidowy X, ryfaksymina, ryfampicyna, SSRI, ursodiol, wewnątrzwątrobowe przewody żółciowe, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wodobrzusze, żylaki przełyku, żywice wiążące kwasy żółciowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Genoptim 10 mg

Simvastatin Genoptim jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg symwastatyny, przeznaczonych do podawania doustnego w pojedynczej dawce wieczornej. Zakres dawkowania wynosi od 5 do 80 mg na dobę, z korektami dawkowania co minimum 4 tygodnie. Standardowa dawka początkowa to 10-20 mg/dobę, natomiast u pacjentów wymagających znacznego obniżenia LDL-C (>45%) zaleca się dawkę 20-40 mg/dobę. Dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii początkowa dawka wynosi 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod obniżających lipidy. U pacjentów stosujących lomitapid dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ciężka hipercholesterolemia, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, klirens kreatyniny, lomitapid, niewydolność nerek, powikłanie sercowo-naczyniowe, profilaktyka sercowo-naczyniowa, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, symwastatyna, tabletka powlekana, werapamil, zdarzenie wieńcowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet 7,9-9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki atorwastatyny (np. do maksymalnie 10 mg przy typranawirze/rytonawirze) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, amiodaron) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, dlatego w przypadku ryfampicyny rekomendowane jest jednoczesne podawanie leków i monitorowanie skuteczności terapii.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4, werapamil, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvagen 20 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie najniższych dawek z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają ekspozycję na lek, wymagając redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (np. letermowir, cyklosporyna) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
antykoagulant, azol przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, działanie niepożądane, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kumaryna, kwas fusydowy, miopatia, monoterapia, noretysteron, nośnik wątrobowy, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd OATP1B1, pompa efluksowa, rabdomioliza, silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Simvacard 40 40 mg

Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 i białka transportowego OATP1B1, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie symwastatyny w osoczu nawet 5-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tych leków z symwastatyną. Podobnie gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC), cyklosporyna, danazol oraz kwas fusydowy systemowo zwiększają ryzyko działań niepożądanych i są przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil, diltiazem i amlodypina, powodują wzrost ekspozycji na kwas symwastatyny odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę przy ich jednoczesnym stosowaniu. Tikagrelor zwiększa Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56%, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 40 mg/dobę. Sok grejpfrutowy, hamując jelitowy CYP3A4, może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny 7-krotnie przy spożyciu >1 l/dobę, co stanowi istotne ryzyko kliniczne.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, białko transportowe OATP1B1, białko warunkujące oporność w raku piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, kwas fusydowy, miopatia i rabdomioliza, niacyna, pochodna kumaryny, produkt leczniczy, produkt ziołowy, ryfampicyna, tikagrelor, werapamil
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Romazic 20 mg

Rozuwastatyna, składnik aktywny preparatu Romazic, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Bezwzględne przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawkach od 41,572 mg do 332,576 mg w zależności od dawki tabletki), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotność górnej granicy normy, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatię, jednoczesne stosowanie cyklosporyny oraz ciążę i karmienie piersią. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która jest przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, azjatyckie pochodzenie oraz jednoczesne stosowanie fibratów lub leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ezetymib, fibrat, genetycznie uwarunkowana choroba mięśni, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipokaliemia, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, objawy mięśniowe, patologia hepatologiczna, podwyższenie aktywności aminotransferaz, polipragmazja, powikłanie mięśniowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, stężenie rozuwastatyny w osoczu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, uszkodzenie mięśni, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lipidowe, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zahron 5 mg

Rozuwastatyna w dawce 5 mg (Zahron) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze (laktoza jednowodna 45,72 mg, żółcień chinolinowa 0,0011 mg), aktywną chorobą wątroby (w tym trwale podwyższoną aktywnością aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy), ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, a także w trakcie jednoczesnego stosowania niektórych leków przeciwwirusowych (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) i cyklosporyny. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku zwiększenia dawki do 40 mg, dodatkowo przeciwwskazane są umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze reakcje mięśniowe na statyny lub fibraty, nadużywanie alkoholu, pacjenci pochodzenia azjatyckiego oraz jednoczesne stosowanie fibratów ze względu na ryzyko miopatii i kumulacji leku.
aminotransferaza, badanie biochemiczne, choroba wątroby, cyklosporyna, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek przeciwwirusowy, miopatia, niedoczynność tarczycy, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozuwastatyna, sofosbuwir, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, żółcień chinolinowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Diaril 1 mg

Glimepiryd, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie hipoglikemizujące. Inhibitory CYP2C9, takie jak flukonazol, zwiększają AUC glimepirydu około dwukrotnie, co może prowadzić do nasilenia hipoglikemii, natomiast induktory CYP2C9 (np. ryfampicyna) osłabiają jego efekt. Ponadto, współstosowanie glimepirydu z lekami przeciwzapalnymi (fenylobutazon, azapropazon), innymi lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, metformina), salicylanami, antybiotykami (chloramfenikol, sulfonamidy, tetracykliny), lekami przeciwkrzepliwymi (pochodne kumaryny) oraz lekami kardiologicznymi i neurologicznymi może nasilać działanie hipoglikemizujące, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Z kolei leki takie jak estrogeny, progestageny, diuretyki tiazydowe, glikokortykosteroidy, neuroleptyki czy leki adrenergiczne mogą osłabiać działanie glimepirydu, prowadząc do wzrostu glikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki sympatykolityczne (beta-blokery, klonidyna, rezerpina), które mogą maskować objawy hipoglikemii, utrudniając jej rozpoznanie i zwiększając ryzyko ciężkich epizodów.
acetazolamid, adrenalina, allopurynol, antagonista receptora H2, antybiotyk chinolonowy, AUC, barbituran, beta-bloker, chloramfenikol, chlorpromazyna, cyklofosfamid, CYP2C9, diazoksyd, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, fenylobutazon, fenytoina, fibrat, flukonazol, glikokortykosteroid, glimepiryd, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, hormon płciowy, hormon tarczycy, indukcja enzymatyczna, induktor CYP2C9, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor MAO, klarytromycyna, klonidyna, kwas acetylosalicylowy, kwas nikotynowy, lek adrenergiczny, lek cytotoksyczny, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzapalny, lek sympatykolityczny, metformina, mikonazol, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, rezerpina, ryfampicyna, steroid anaboliczny, sulfonamid, sympatykomimetyk
Leksykon substancji czynnych
Fenofibrat – Przeciwwskazania stosowania

Fenofibrat, będący lekiem z grupy fibratów stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem leczenia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niewydolność wątroby, w tym żółciowa marskość oraz niewyjaśnione, przedłużające się zaburzenia funkcji wątroby, ze względu na metabolizm leku głównie w tym narządzie. Ponadto, fenofibrat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako eGFR < 30 ml/min/1,73 m², co wynika z ryzyka kumulacji leku i metabolitów oraz zwiększonego ryzyka miopatii i rabdomiolizy. Inne przeciwwskazania obejmują choroby pęcherzyka żółciowego (kamica, zapalenie), przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki (z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki wywołanego ciężką hipertrójglicerydemią), nadwrażliwość na fenofibrat lub substancje pomocnicze oraz reakcje fototoksyczne lub uczulenie na światło po stosowaniu fibratów lub ketoprofenu.
choroba pęcherzyka żółciowego, chylomikron, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, farmakoterapia, fibrat, filtracja kłębuszkowa, hiperlipidemia, hiperlipoproteinemia typu I, hipertrójglicerydemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, lipoproteina o bardzo małej gęstości, marskość wątroby, nadwrażliwość na barwniki azowe, nadwrażliwość na fenofibrat, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, rabdomioliza, reakcja fototoksyczna, uczulenie na światło, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie lipidowe, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zahron

Rozuwastatyna (Zahron) w dawce 40 mg wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia przemijającej proteinurii kanalikowej oraz poważnych działań niepożądanych nerek, dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów stosujących tę dawkę. Lek może indukować miopatię, rabdomiolizę oraz nasilać lub wywoływać miastenię, szczególnie przy dawkach powyżej 20 mg i w skojarzeniu z ezetymibem. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być oceniana z uwzględnieniem czynników zakłócających, a leczenie nie powinno być rozpoczynane, gdy CK przekracza 5-krotność górnej granicy normy (GGN). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, nadużywanie alkoholu, wiek >70 lat oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie rozuwastatyny, np. inhibitorów proteazy, fibratów czy kwasu nikotynowego. Przeciwwskazane jest stosowanie rozuwastatyny 40 mg z fibratami oraz ogólnoustrojowym kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, ból mięśni, cyklosporyna, fibrat, hiperglikemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, mialgia, miastenia, miopatia, miopatia martwicza immunozależna, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, sepsa, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zaburzenia metaboliczne, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Interakcje leku – Ezoleta 10 mg

Ezetymib, substancja czynna produktu leczniczego Ezoleta, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych, nie indukując enzymów cytochromu P450 ani nie wpływając istotnie na metabolizm leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4 oraz N-acetylotransferazę. Badania kliniczne potwierdziły brak wpływu ezetymibu na farmakokinetykę leków takich jak dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol i lewonorgestrel), glipizyd, tolbutamid oraz midazolam. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, jednak bez wpływu na jego biodostępność, co nie jest klinicznie istotne. Istotną interakcją jest zmniejszenie AUC ezetymibu o około 55% podczas jednoczesnego podawania kolestyraminy, co może osłabić efekt obniżający LDL. Fenofibrat i gemfibrozyl zwiększają stężenie ezetymibu odpowiednio 1,5- i 1,7-krotnie, z potencjalnym ryzykiem kamicy żółciowej, szczególnie przy fenofibracie, co wymaga monitorowania pęcherzyka żółciowego i przerwania terapii w przypadku objawów. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z szerokim spektrum statyn (atorwastatyna, symwastatyna, prawastatyna, lowastatyna, fluwastatyna, rozuwastatyna), co jest istotne w terapii skojarzonej hipercholesterolemii.
atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, fluwastatyna, gemfibrozyl, glipizyd, glukuronian ezetymibu, hipercholesterolemia, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, kolestyramina, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, lewonorgestrel, lowastatyna, metabolizm lipidów, midazolam, N-acetylotransferaza, pochodna kumaryny, pole pod krzywą, prawastatyna, rozuwastatyna, schorzenie pęcherzyka żółciowego, statyna, substancja przeciwzakrzepowa, symwastatyna, tolbutamid, warfaryna, wartość INR, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Genoptim 10 mg

Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4 oraz białka transportowego OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które znacząco zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna) oraz gemfibrozylu, które mogą zwiększyć AUC kwasu symwastatyny nawet 5-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do łącznego stosowania. Inhibitory takie jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina powodują wzrost ekspozycji na symwastatynę odpowiednio 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do maksymalnie 20 mg/dobę. Dodatkowo, niacyna w dawce ≥ 1 g/dobę oraz sok grejpfrutowy (240 ml powoduje niemal dwukrotny wzrost stężenia, a >1 l nawet 7-krotny) zwiększają ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów azjatyckiego pochodzenia.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, azole, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, diltiazem, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, niacyna, OATP1B1, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, ryfampicyna, symwastatyna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 10 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje 7,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do takiego połączenia. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny 3,1-krotnie, wymagając modyfikacji dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a leczenie skojarzone fibratami w dawkach 30/40 mg jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko miopatii. Inne istotne interakcje obejmują wzrost AUC rozuwastatyny o 1,2 do 7,4 razy przy jednoczesnym stosowaniu różnych inhibitorów białek transportujących i proteaz, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji.
antagonista witaminy K, AUC, Cmax, cyklosporyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, fibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, INR, kinaza fosfokreatynowa, kumaryna, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, parametry wątrobowe, rabdomioliza, rytonawir, substancja aktywna, transporter BCRP, transporter OATP1B1, uszkodzenie wątroby, wodorotlenek glinu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omacor

Omacor, zawierający estry etylowe kwasów omega-3 (1000 mg na kapsułkę, w tym 460 mg EPA i 380 mg DHA), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia lub czynnikami ryzyka, ze względu na dawkozależne zwiększenie ryzyka migotania przedsionków, szczególnie przy dawce 4 g/dobę. Lek jest przeciwwskazany u osób z alergią na ryby oraz niezalecany u dzieci i pacjentów powyżej 70 lat z powodu ograniczonych danych klinicznych. Omacor może wydłużać czas krwawienia, co wymaga monitorowania u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe oraz u osób z podwyższonym ryzykiem krwotoków, np. po urazach czy przed zabiegami chirurgicznymi. W trakcie terapii obserwuje się zmniejszenie produkcji tromboksanu A2, bez istotnego wpływu na inne czynniki krzepnięcia.
AlAT, aminotransferazy, AspAT, choroba układu krążenia, D-alfa-tokoferol, endogenna hipertriglicerydemia, estry etylowe kwasów omega-3, fibrat, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na ryby, niekontrolowana cukrzyca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry krzepnięcia, terapia skojarzona, tromboksan A2, wydłużenie czasu krwawienia
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvasterol 80 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą stężenie leku, zalecając zmniejszenie maksymalnej dawki i kontrolę kliniczną. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z ryfampicyną, gdzie rekomendowane jest podawanie leków równocześnie i monitorowanie efektu terapeutycznego.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, miopatia, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, worykonazol
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daptomycin Accord Healthcare

Daptomycyna Accord Healthcare w dawkach 350 mg i 500 mg wymaga ścisłego przestrzegania wytycznych dotyczących bezpieczeństwa, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak miopatia, rabdomioliza, eozynofilowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (DRESS, SJS, TEN) oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek. Monitorowanie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) w osoczu jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny < 80 mL/min, hemodializowanych lub stosujących leki potencjalnie miotoksyczne. Aktywność CPK należy oznaczać przed terapią i co najmniej raz w tygodniu, a w przypadku objawów mięśniowych – co 2 dni. Daptomycyny nie należy stosować u dzieci poniżej 1 roku życia oraz w leczeniu zapalenia płuc, a jej skuteczność w prawostronnym infekcyjnym zapaleniu wsierdzia (RIE) potwierdzono jedynie u dorosłych (n=19). U pacjentów z zakażeniami enterokokowymi i lewostronnym zapaleniem wsierdzia skuteczność jest niepotwierdzona, a terapia może wiązać się z rozwojem oporności.
anafilaksja, bakteriemia, biegunka związana z Clostridioides difficile, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka skórna reakcja niepożądana, cyklosporyna, czas protrombinowy, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fibrat, fosfokinaza kreatynowa, hipoksyjna niewydolność oddechowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lewostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, mioglobinemia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rabdomioliza, reakcja na lek z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości, Staphylococcus aureus, sztuczna zastawka, toksyczna martwica naskórka, współczynnik znormalizowany międzynarodowy, zakażenie enterokokowe, zapalenie mięśni, zapalenie płuc, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aderolio

Ewerolimus, stosowany w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządów, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i interakcji lekowych. W badaniach klinicznych ewerolimus był stosowany w połączeniu z cyklosporyną w mikroemulsji, bazyliksymabem lub takrolimusem oraz kortykosteroidami, jednak brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa innych kombinacji. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie indukcji króliczą globuliną antytymocytarną wraz z ewerolimusem, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym śmiertelnych. Pacjenci leczeni ewerolimusem są narażeni na zakażenia oportunistyczne, takie jak nefropatia wirusa BK i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) wywołana wirusem JC, które mogą prowadzić do dysfunkcji nerki przeszczepionej lub poważnych powikłań neurologicznych. Zaleca się profilaktykę przeciw Pneumocystis jiroveci oraz wirusowi cytomegalii (CMV) u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie minimalnego stężenia ewerolimusu (C0) i dostosowanie dawki ze względu na wydłużony okres półtrwania leku.
azoospermia, bazyliksymab, białkomocz, chłoniak, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna w mikroemulsji, dysfagia, ewerolimus, fibrat, globulina antytymocytarna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kortykosteroidy, leukoencefalopatia wieloogniskowa, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, Pneumocystis jiroveci, rabdomioliza, statyna, substrat CYP3A4, takrolimus, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wirus JC, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie oportunistyczne, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Livazo 4 mg

Pitawastatyna, aktywnie transportowana do hepatocytów przez transportery wątrobowe, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania pitawastatyny z cyklosporyną, która powoduje 4,6-krotny wzrost AUC pitawastatyny poprzez hamowanie transporterów OATP. Równoczesne podanie erytromycyny i innych makrolidów zwiększa AUC pitawastatyny 2,8-krotnie, co wymaga czasowego odstawienia statyny. Kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego terapia pitawastatyną powinna być przerwana na czas leczenia kwasem fusydowym. Fibraty, takie jak gemfibrozyl i fenofibrat, powodują umiarkowany wzrost AUC pitawastatyny (odpowiednio 1,4- i 1,2-krotny), co wymaga ostrożności i monitorowania objawów miopatii. Podobne zalecenia dotyczą stosowania niacyny oraz inhibitorów glekaprewiru i pibrentaswiru, gdzie istnieje potencjalne zwiększenie stężenia pitawastatyny i ryzyka działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, AUC pitawastatyny, choroba wątroby, cyklosporyna, czas protrombinowy, darunawir rytonawir, digoksyna, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka pitawastatyny, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, INR, interakcja lekowa, itrakonazol, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, Livazo, lopinawir/rytonawir, mechanizm interakcji, metabolit glukuronidowy, miopatia, niacyna, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP, P-glikoproteina, pibrentaswir, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stan stacjonarny, statyna, substancja czynna, substrat P-glikoproteiny, transporter wątrobowy, uszkodzenie hepatocytu, warfaryna, wychwyt wątrobowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Axocar 10 mg + 20 mg

Produkt leczniczy Axocar, zawierający symwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna) mogą powodować nawet >10-krotne zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu, co jest przeciwwskazane. Podobnie cyklosporyna, danazol i gemfibrozyl znacząco podnoszą stężenia symwastatyny i ezetymibu, również stanowiąc przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Fibraty zwiększają stężenie ezetymibu i ryzyko miopatii, dlatego ich łączna terapia z Axocarem jest niewskazana. Leki blokujące kanał wapniowy (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają narażenie na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki Axocaru do 10 mg + 20 mg na dobę. Sok grejpfrutowy może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, dlatego jego spożycie należy unikać. Ryfampicyna, jako silny induktor CYP3A4, zmniejsza AUC kwasu symwastatyny o 93%, co może prowadzić do utraty skuteczności terapii.
amiodaron, amlodypina, bloker kanału wapniowego, cholesterol LDL, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, daptomycyna, diltiazem, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kolchicyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, metabolizm wątrobowy, miopatia i rabdomioliza, niacyna, OATP1B, pochodna kumaryny, reduktaza HMG-CoA, ryfampicyna, symwastatyna, tikagrelor, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 5 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Crosuvo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących OATP1B1 i BCRP, które mogą zwiększać ekspozycję na lek nawet do 7-krotnego wzrostu AUC (np. cyklosporyna, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Wysokie ryzyko miopatii i rabdomiolizy wymaga przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną oraz ostrożności i dostosowania dawki przy stosowaniu inhibitorów proteaz (np. atazanawir/rytonawir) i fibratów (gemfibrozyl, fenofibrat). Dawkowanie należy modyfikować tak, aby ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała tej uzyskiwanej przy dawce 40 mg bez interakcji, rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym ≥2-krotnym wzroście AUC. Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, erytromycyną czy tikagrelorem mogą zmniejszać lub zwiększać stężenie rozuwastatyny, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych, w tym czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej (CPK).
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, sofosbuwir, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, tipranawir, warfaryna, welpataswir
Leksykon substancji czynnych
Trimetazydyna – Interakcje

Trimetazydyna, stosowana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa oraz brakiem istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi lekami kardiologicznymi. Badania kliniczne nie wykazały interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, kalcyparyna, antagoniści witaminy K), hipolipemizującymi (statyny, fibraty), przeciwpłytkowymi (kwas acetylosalicylowy), beta-adrenolitykami (metoprolol, bisoprolol, karwedilol), antagonistami kanału wapniowego (amlodypina, werapamil, diltiazem) oraz glikozydami naparstnicy (digoksyna). Trimetazydynę można stosować bez konieczności modyfikacji dawkowania w terapii skojarzonej, także u pacjentów w podeszłym wieku, co jest istotne w kontekście politerapii i polipragmazji. Ponadto, lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków, gdyż nie stwierdzono wpływu pokarmów na jego skuteczność ani bezpieczeństwo.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista witaminy K, antykoagulant doustny, beta-bloker, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, digoksyna, diltiazem, fibrat, glikozyd naparstnicy, heparyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, kalcyparyna, karwedilol, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipolipemizujący, lek metaboliczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm mięśnia sercowego, metoprolol, polipragmazja, politerapia, statyna, trimetazydyna, werapamil, zaburzenie gospodarki lipidowej
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosuvastatin/Amlodipine Teva

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva, zawierający rozuwastatynę i amlodypinę, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z oboma składnikami. Rozuwastatyna w dawce 40 mg może powodować białkomocz kanalikowy, który jest zwykle przemijający i nie predysponuje do ostrej niewydolności nerek, jednak ciężkie działania niepożądane nerkowe występują częściej przy tej dawce. Istotnym ryzykiem jest miopatia, w tym ból mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, zwłaszcza przy dawkach powyżej 20 mg oraz w skojarzeniu z ezetymibem lub fibratami. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być monitorowana zgodnie z zaleceniami: nie oznaczać po wysiłku, powtórzyć pomiar przy wartości >5x GGN, a leczenie nie rozpoczynać, jeśli powtórne badanie potwierdzi podwyższenie CK >5x GGN. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, chorobami mięśni, nadużywających alkoholu, w wieku >70 lat oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających ryzyko miopatii (fibraty, cyklosporyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteaz, makrolidy). W przypadku objawów mięśniowych i podwyższonej CK (>5x GGN) leczenie należy przerwać.
antybiotyk makrolidowy, białkomocz kanalikowy, ból mięśni, ból mięśniowy, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, dziedziczna choroba układu mięśniowego, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miopatia, miotoksyczność, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk płuc, osłabienie mięśniowe, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, skurcz mięśniowy, śródmiąższowa choroba płuc, wtórna hipercholesterolemia, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Livazo

Produkt leczniczy Livazo, zawierający pitawastatynę, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, w tym rzadkiej, immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). Pacjentów należy instruować o konieczności zgłaszania objawów mięśniowych (ból, tkliwość, osłabienie), zwłaszcza przy towarzyszącym złym samopoczuciu lub gorączce. W przypadku objawów należy oznaczyć stężenie kinazy kreatynowej (CK), unikając badań po wysiłku fizycznym. Jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN), konieczne jest powtórzenie badania w ciągu 5-7 dni i przerwanie terapii. Przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest oznaczenie wyjściowego poziomu CK u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni w wywiadzie, choroby wątroby, nadużywanie alkoholu czy wiek >70 lat. W przypadku podwyższonego poziomu CK (>5 × GGN) terapia nie powinna być inicjowana. Ponadto, u pacjentów z chorobą wątroby lub nadużywających alkoholu zaleca się monitorowanie aminotransferaz (ALT, AST), a leczenie należy przerwać, jeśli wartości przekroczą 3 × GGN.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, brak laktazy, choroba wątroby, dziedziczna choroba mięśni, erytromycyna, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, niacyna, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, nietolerancja galaktozy, objaw mięśniowy, pitawastatyna, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, toksyczność mięśniowa, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suvezen Neo 40 mg + 10 mg

Preparat Suvezen Neo, łączący rozuwastatynę i ezetymib, jest skutecznym środkiem w terapii dyslipidemii, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aktywną chorobą wątroby lub trwale podwyższonymi aminotransferazami (>3-krotna norma). Nie zaleca się go także u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a dawka 40 mg + 10 mg jest dodatkowo przeciwwskazana przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (klirens <60 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji i miopatii. Suvezen Neo zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 210,9 mg (10 mg + 10 mg), 268,9 mg (20 mg + 10 mg) oraz 384,8 mg (40 mg + 10 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aminotransferazy, choroba mięśni, choroba wątroby, cyklosporyna, działanie teratogenne, fibrat, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, substancja pomocnicza, synteza cholesterolu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie lipidowe, zaburzenie mięśniowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Bluefish 20 mg

Simvastatin Bluefish jest dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 20 mg symwastatyny i stosowany głównie w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 mg do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki nie przyniosły efektu terapeutycznego. W terapii hipercholesterolemii zaleca się jednoczesne stosowanie diety niskocholesterolowej. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 40 mg/dobę, a lek stosuje się jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL. W przypadku terapii skojarzonej z fibratami (z wyjątkiem gemfibrozylu i fenofibratu) dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, a przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru lub grazoprewiru – 20 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, LDL-C, lomitapid, miopatia, niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, wiązanie kwasów żółciowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosucard

Rozuwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawce 40 mg, gdzie obserwowano przemijającą proteinurię kanalikową oraz zwiększone ryzyko ciężkich zaburzeń czynności nerek. Działania niepożądane na mięśnie szkieletowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rabdomioliza, występują częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a ryzyko rabdomiolizy jest wyższe przy dawce 40 mg oraz podczas jednoczesnego stosowania z ezetymibem lub fibratami (szczególnie gemfibrozylem). Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza gdy jej poziom przekracza 5 × górną granicę normy (GGN), oraz przerwanie terapii w przypadku nasilonych objawów mięśniowych lub znacznego wzrostu CK. U pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu czy stosowanie leków interakcyjnych, konieczna jest szczególna ostrożność i ścisła obserwacja kliniczna.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, choroby mięśni, cyklosporyna, ezetymib, fibrat, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Interakcje leku – Corr 40 40 mg

Symwastatyna, składnik aktywny preparatu Corr 40, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii oraz rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna), cyklosporyną, danazolem i gemfibrozylem, przy których stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane. W przypadku fibratów (poza fenofibratem) oraz niacyny w dawkach ≥1 g/dobę zaleca się nie przekraczać dawki 10 mg symwastatyny na dobę. Leki przeciwarytmiczne i blokery kanałów wapniowych (amiodaron, amlodypina, werapamil, diltiazem) oraz niektóre leki przeciwwirusowe wymagają ograniczenia dawki do 20 mg/dobę. U pacjentów z populacji azjatyckiej ze względu na genetycznie uwarunkowaną zwiększoną wrażliwość na działania niepożądane stosowanie symwastatyny jest niewskazane.
cyklosporyna, CYP2E1, cytochrom P450, daptomycyna, dehydrogenaza alkoholowa, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, koenzym Q10, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, metabolizm leku, miopatia, niacyna, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, transporter OATP1B, ubichinon
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Krka 40 mg

Atorwastatyna, będąca substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i bezpieczeństwo terapii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, cyklosporyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą powodować znaczny wzrost stężenia atorwastatyny, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub obniżenia dawki leku. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem) również podnoszą stężenie atorwastatyny, choć w mniejszym stopniu, co wymaga ostrożności i monitorowania. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, obniżają stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co również wymaga redukcji dawki i uważnej obserwacji klinicznej.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cytochrom P450 3A4, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, enzym wątrobowy, fibrat, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportowego, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, rabdomioliza, transporter wychwytu wątrobowego, warfaryna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Aurovitas

Atorvastatin Aurovitas wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza czynności wątroby i aktywności kinazy kreatynowej (CK), ze względu na ryzyko hepatotoksyczności oraz miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii i okresowo w trakcie leczenia należy wykonywać badania czynności wątroby, a w przypadku aminotransferaz przekraczających 3-krotnie górną granicę normy (GGN) rozważyć redukcję dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób powyżej 70. roku życia. W przypadku CK >5 razy GGN nie należy rozpoczynać leczenia, a przy CK >10 razy GGN lub podejrzeniu rabdomiolizy leczenie należy przerwać. Pacjentów należy instruować o konieczności zgłaszania bólów mięśniowych, osłabienia lub gorączki. Atorwastatyna w dawce 80 mg wiąże się ze zwiększonym ryzykiem udaru krwotocznego, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
aminotransferaza, badanie SPARCL, ból mięśniowy, choroba wątroby, cukrzyca, fibrat, hepatotoksyczność, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Proursan 500 mg

Kwas ursodeoksycholowy, substancja czynna leku Proursan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami wiążącymi kwasy żółciowe (np. kolestyramina, kolestypol) oraz preparatami zawierającymi związki glinu, które znacznie obniżają biodostępność kwasu ursodeoksycholowego; zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między dawkami. W przypadku cyklosporyny konieczne jest monitorowanie jej stężenia w surowicy i ewentualna korekta dawki ze względu na zmienioną absorpcję. Ponadto, kwas ursodeoksycholowy może wpływać na metabolizm i stężenia innych leków, takich jak cyprofloksacyna, statyny (np. rozuwastatyna 20 mg/dobę, gdzie obserwuje się nieznaczny wzrost stężenia statyny), antagoniści wapnia (np. nitrendypina, u której zmniejsza się Cmax i AUC), oraz dapson, co wymaga ścisłego monitorowania efektów terapeutycznych i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
antagonista wapnia, antybiotyk, biodostępność, budezonid, choroba cholestatyczna, cyklosporyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450 3A, dapson, działanie hepatotoksyczne, fibrat, hormon estrogenowy, immunosupresant, indukcja enzymatyczna, interakcja lekowa, kamica żółciowa, klofibrat, kolestypol, kolestyramina, kwas ursodeoksycholowy, lek zobojętniający, metabolizm wątrobowy, nitrendypina, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, rozuwastatyna, statyna, substancja wiążąca kwasy żółciowe, terapia skojarzona, wchłanianie, złogi cholesterolowe, związek glinu
Leksykon leków
Interakcje leku – Simvagen 40 40 mg

Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie aktywnych metabolitów symwastatyny nawet ponad 10-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz kwasem fusydowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. W przypadku konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4 powodujących co najmniej pięciokrotne zwiększenie AUC, zaleca się przerwanie terapii symwastatyną i rozważenie alternatywnej statyny. Dawkowanie symwastatyny powinno być ograniczone do 20 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru, grazoprewiru oraz tikagreloru, a w przypadku lomitapidu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną – do 40 mg/dobę.
amlodypina, białko warunkujące oporność w raku piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, elbaswir, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, miopatia, nefazodon, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter OATP1B1, werapamil, wskaźnik INR
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pitamet 2 mg

Lek PITAMET, zawierający pitawastatynę w dawkach 2 mg i 4 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, czynną chorobą wątroby oraz trwale podwyższonym stężeniem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną miopatią oraz u osób przyjmujących cyklosporynę ze względu na ryzyko nasilenia miopatii i rabdomiolizy. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilości 126 mg (2 mg tabletka) i 252 mg (4 mg tabletka), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pitawastatyna jest również przeciwwskazana w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne.
aminotransferazy, choroba wątroby, cyklosporyna, erytromycyna, fibrat, górna granica normy, hepatotoksyczność, HIV, inhibitor proteazy, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, makrolid, metabolizm leku, miopatia, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pitawastatyna, rabdomioliza, statyna, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Tulip Combo 10 mg + 40 mg

Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, co powoduje, że silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się unikanie takich połączeń lub redukcję dawki Tulip Combo oraz monitorowanie pacjenta. Ezetymib nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, jednak cyklosporyna może zwiększać jego ekspozycję nawet 12-krotnie, co wymaga ostrożności i monitorowania stężenia cyklosporyny. Fibraty podnoszą stężenie ezetymibu o 1,5-1,7 raza, co zwiększa ryzyko miopatii, dlatego ich łączne stosowanie z Tulip Combo jest niewskazane.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, daptomycyna, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor białek transportowych, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, letermowir, rabdomioliza, ryfampicyna, transportery wątrobowe, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medical Valley 10 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV, znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podnoszą ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia zmniejszenia maksymalnej dawki atorwastatyny. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu ryfampicyny. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, a stosowanie letermowiru z cyklosporyną i atorwastatyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, BCRP, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, transporter OATP1B1, układ krzepnięcia, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca