dyspepsja
Dyspepsja, określana również jako niestrawność, to zespół objawów ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, charakteryzujący się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, wczesnym uczuciem sytości, uczuciem pełności po posiłku, wzdęciami, nudnościami i zgagą. Jest to problem powszechny w praktyce klinicznej, dotykający około 20-30% populacji ogólnej.
Z klinicznego punktu widzenia dyspepsję dzieli się na czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną (wtórną). Dyspepsja czynnościowa rozpoznawana jest, gdy nie stwierdza się organicznej przyczyny dolegliwości mimo przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki. Natomiast dyspepsja organiczna związana jest z chorobami takimi jak choroba wrzodowa, choroba refluksowa przełyku, nowotwory przewodu pokarmowego czy zapalenie trzustki.
Diagnostyka dyspepsji obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego, która jest zalecana szczególnie u pacjentów z objawami alarmowymi (krwawienia, utrata masy ciała, dysfagia) lub u osób powyżej 45-55 roku życia. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, antagonisty receptora H2) oraz eradykację Helicobacter pylori w przypadku jej wykrycia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Voquily 1 mg/ml
Melatonina w dawce 1 mg/ml (lek Voquily) stosowana klinicznie przez kilka dni do tygodni wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwowane to senność, ból głowy, zawroty głowy i nudności. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Wśród zgłaszanych objawów znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, depresja), neurologiczne (migrena, parestezje), żołądkowo-jelitowe (dyspepsja, wymioty), skórne (wysypka, obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzenia wątroby (hiperbilirubinemia, wzrost enzymów wątrobowych). W populacji pediatrycznej działania niepożądane są łagodne i rzadkie, najczęściej ból głowy, nadpobudliwość, zawroty głowy i ból brzucha, bez ciężkich incydentów.
anemia, astenia, bezsenność, białkomocz, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, dysfagia, dyspepsja, działania niepożądane pediatryczne, działanie niepożądane, elektrolity we krwi, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, glikozuria, hiperbilirubinemia, hipertrójglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmary senne, krwiomocz, letarg, leukopenia, łuszczyca, melatonina, migrena, mlekotok, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nietypowe sny, niewyraźne widzenie, nocne pocenie, nudności, nykturia, objawy menopauzalne, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezje, personel medyczny, półpasiec, priapizm, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcze mięśni, suchość jamy ustnej, uderzenia gorąca, wielomocz, wzmożone łzawienie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół niespokojnych nóg, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon substancji czynnych
Glin tlenek uwodniony – Wskazania do stosowania
Glinu tlenek uwodniony jest kluczowym składnikiem leków zobojętniających kwas solny, stosowanych w leczeniu objawowym nadkwaśności górnego odcinka przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające tę substancję, często w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu (np. Alumag: 200 mg Al₂O₃ + 200 mg Mg(OH)₂; Maalox: 460 mg glinu tlenku uwodnionego (230 mg Al₂O₃) + 400 mg Mg(OH)₂ na 4,3 ml), neutralizują kwas solny, łagodząc objawy takie jak zgaga, dyspepsja, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz wspomagają leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Kombinacja glinu tlenku uwodnionego z wodorotlenkiem magnezu zapewnia szybki początek działania, wydłużony efekt zobojętniający oraz zrównoważony wpływ na motorykę przewodu pokarmowego, minimalizując ryzyko zaparć i nadmiernej alkalizacji soku żołądkowego.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, glinu tlenek uwodniony, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwaśne odbijanie, lek zobojętniający, motoryka przewodu pokarmowego, nadkwaśność soku żołądkowego, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Pitawastatyna – Działania niepożądane
Pitawastatyna, podobnie jak inne statyny, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim bóle mięśni, które występują często, oraz podwyższenie stężenia kinazy kreatynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy u 1,8% pacjentów. Rzadkie, ale poważne powikłania to rabdomioliza (0,01% przypadków) z możliwością ostrej niewydolności nerek oraz immunozależna miopatia martwicza o nieznanej częstości. Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia funkcji wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, rzadziej żółtaczkę cholestatyczną), ostre zapalenie trzustki, a także objawy ze strony układu nerwowego, skóry i oczu. W badaniach pediatrycznych (<18 lat) częstość działań niepożądanych była podobna do obserwowanej u dorosłych, z najczęstszymi objawami w postaci bólów głowy (4,9%), mięśni (2,1%) i brzucha (4,9%).
aminotransferazy podwyższone, anemia, anoreksja, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, dysgezja, dyspepsja, ginekomastia, hipoestezja, insomnia, kinaza kreatynowa, kserostomia, miastenia, miastenia oczna, miopatia, miopatia martwicza immunozależna, nadciśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pitawastatyna, pokrzywka, pruritus, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie ostrości widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek fenylefryny – Działania niepożądane
Chlorowodorek fenylefryny, sympatykomimetyczna amina działająca głównie na receptory α-adrenergiczne, jest powszechnie stosowany jako lek obkurczający naczynia krwionośne w preparatach łagodzących objawy przeziębienia i grypy. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego (częste w badaniach klinicznych), tachykardia, zaburzenia rytmu serca oraz kołatanie serca, które mogą stanowić zagrożenie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Ponadto fenylefryna może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (lęk, niepokój, nerwowość, bezsenność, ból i zawroty głowy, omamy), układu pokarmowego (nudności, wymioty, pieczenie w nadbrzuszu, suchość w jamie ustnej), układu moczowego (zatrzymanie moczu, kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych) oraz układu oddechowego (napady astmy oskrzelowej). Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz poważne zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia) również zostały odnotowane, choć z częstością rzadką lub bardzo rzadką.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, amina sympatykomimetyczna, arytmia serca, astma oskrzelowa, bladość skóry, chlorowodorek fenylefryny, choroba sercowo-naczyniowa, dysfunkcja układu moczowego, dyspepsja, dysuria, granulocytopenia, jaskra zamkniętego kąta, kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, palpitacje, przerost prostaty, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Lanreotyd – Działania niepożądane
Lanreotyd, stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (GEP-NET), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują przemijającą biegunkę, ból brzucha o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyspepsję. Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, wymagające natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się także kamicę żółciową, zwykle bezobjawową, ale mogącą prowadzić do zapalenia pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych. Lanreotyd wpływa również na gospodarkę węglowodanową, powodując hipoglikemię, hiperglikemię oraz rozwój cukrzycy, co wymaga regularnego monitorowania glikemii i hemoglobiny glikowanej. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy świąd, występują często, a rzadziej mogą pojawić się ropnie wymagające interwencji chirurgicznej. Ponadto, możliwe są reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
akromegalia, anafilaksja, biegunka tłuszczowa, bradykardia zatokowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, GEP-NET, gospodarka węglowodanowa, guz neuroendokrynny, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, kolka żółciowa, lanreotyd, niedrożność dróg żółciowych, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, przewód pokarmowy, ropień, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zelsiglat 100 mg
Celekoksyb, substancja czynna leku Zelsiglat, stosowany w dawkach dobowych od 100 mg do 800 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzonych w 12 kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w badaniach długoterminowych (do 3 lat) i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu u około 70 milionów pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zapalenie zatok, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd), zawroty głowy, obrzęki obwodowe oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka, dyspepsja, wzdęcia). Niezbyt często występują poważniejsze powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, podwyższenie enzymów wątrobowych, hiperkaliemia, nadciśnienie tętnicze, a także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy) oraz niewydolność nerek. Lek zawiera laktozę jednowodną (24,2 mg w kapsułkach 100 mg i 48,4 mg w kapsułkach 200 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
azot mocznikowy, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hiperkaliemia, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk obwodowy, pokrzywka, polip gruczolakowaty, przewód pokarmowy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, udar mózgu, wrzód żołądka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 40 mg 40 mg
Metylofenidat, substancja czynna leku Medikinet CR 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy hematologiczny, immunologiczny, psychiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy, moczowo-płciowy oraz ogólne. Do najczęstszych działań należą bezsenność, nerwowość, ból głowy, tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, nadmierna potliwość, łysienie, ból stawów i mięśni, a także zmniejszenie masy ciała i opóźnienie wzrostu u dzieci. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, plamica małopłytkowa, pancytopenia), ciężkie reakcje nadwrażliwości, złośliwy zespół neuroleptyczny, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, śpiączkę wątrobową oraz nagłą śmierć sercową. Występują również rzadkie i nieznane częstościowo zaburzenia psychiczne, takie jak myśli i próby samobójcze, omamy, mania, zaburzenia psychotyczne, tiki, uzależnienie oraz różnorodne objawy neurologiczne i naczyniowo-mózgowe (w tym udary i krwotoki).
Ważne jest monitorowanie parametrów morfologicznych krwi oraz funkcji wątroby podczas terapii, ze względu na ryzyko hematologicznych i wątrobowych działań niepożądanych. Należy zwrócić uwagę na objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie przypadki dusznicy bolesnej i zaburzeń rytmu serca. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych o ciężkim przebiegu, konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne predyspozycje pacjenta oraz wiek, a także prowadzić stałą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii metylofenidatem. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów pediatrycznych ze względu na możliwe opóźnienie wzrostu oraz u osób z ryzykiem zaburzeń psychicznych i sercowo-naczyniowych.
akatyzja, astenia, bezsenność, bradykardia, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, hormon stymulujący tarczycę, jadłowstręt, klasyfikacja częstości działań niepożądanych, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy typu grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, szumy uszne, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, urojenia, wysypka polekowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan max 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących dawki 7,5 lub 15 mg doustnie do roku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zaburzenia takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym chorobę wrzodową, perforację i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne o ciężkim przebiegu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, stosowanie meloksykamu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, stolce smoliste, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia nastroju, zaburzenia widzenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polprazol 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), działa poprzez odwracalne hamowanie sekrecji kwasu solnego w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znaczną redukcją kwaśności soku żołądkowego. Stosowany doustnie w dawce 20 mg raz na dobę, osiąga maksymalny efekt terapeutyczny po 4 dniach, redukując 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego o około 80% oraz zmniejszając maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%. Terapia utrzymuje pH żołądka na poziomie ≥3 przez średnio 17 godzin na dobę, co jest istotne w leczeniu wrzodów dwunastnicy oraz choroby refluksowej przełyku. Omeprazol wykazuje korelację skuteczności z polem pod krzywą stężenia w osoczu (AUC), bez obserwacji tachyfilaksji, a jego długotrwałe stosowanie może prowadzić do łagodnych torbieli gruczołowych żołądka oraz zwiększonego ryzyka infekcji przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter.
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, dyspepsja, eradykacja H. pylori, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, refluks, refluksowe zapalenie przełyku, remisja wrzodów trawiennych, Salmonella, schemat eradykacyjny, sekrecja kwasu żołądkowego, tachyfilaksja, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wydzielanie kwasu solnego, zanikowe zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazol Medreg 10 mg
Omeprazol Medreg, będący inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC01), jest stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego. Dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, działa poprzez hamowanie enzymu H+K+-ATPazy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do skutecznego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Podawanie dawki 20 mg na dobę redukuje dobową kwaśność soku żołądkowego o około 80%, a maksymalne stężenie pH wewnątrzżołądkowego utrzymuje się na poziomie ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, a hamowanie wydzielania kwasu jest zależne od pola pod krzywą stężenia leku w osoczu (AUC), bez obserwacji tachyfilaksji przy długotrwałym leczeniu.
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, dyspepsja, GERD, guz neuroendokrynny, H+K+-ATPaza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, pentagastryna, rak żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wrzód trawienny, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian, stosowany wziewnie w produktach leczniczych Flixotide Dysk, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne zmiany alergiczne (≥1/1000 do <1/100), obrzęk naczynioruchowy, duszność, reakcje anafilaktyczne (wszystkie <1/10 000). Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych działań endokrynologicznych, w tym zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy i jaskry (wszystkie <1/10 000). Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy oraz monitorowanie pacjentów pod kątem objawów zakażeń i działań niepożądanych.
chrypka, ciśnienie śródgałkowe, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, dysfagia, dyspepsja, Flixotide Dysk, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, skurcz oskrzeli, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ulcamed 120 mg
Ulcamed, w postaci tabletek powlekanych zawierających 120 mg tlenku bizmutu (jako bizmutu potasu amonowego cytrynian), jest wskazany do leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy u dorosłych. Jego mechanizm działania opiera się na właściwościach cytoprotekcyjnych tlenku bizmutu, który tworzy ochronną warstwę na błonie śluzowej oraz w dnie wrzodu. Preparat jest również stosowany jako element terapii skojarzonej w eradykacji Helicobacter pylori, w połączeniu z lekami przeciwbakteryjnymi i inhibitorami pompy protonowej, co zwiększa skuteczność eliminacji bakterii. Ponadto, Ulcamed znajduje zastosowanie w leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka z objawami dyspeptycznymi u pacjentów zakażonych H. pylori, objawiającymi się m.in. uczuciem pełności, bólem w nadbrzuszu, nudnościami czy zgagą.
ból nadbrzusza, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja, działanie cytoprotekcyjne, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, leczenie eradykacyjne, schemat eradykacji, tabletka powlekana, terapia eradykacyjna Helicobacter pylori, tlenek bizmutu, uczucie pełności w nadbrzuszu, wczesne uczucie sytości, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aromek 2,5 mg
Lek Aromek zawierający letrozol w dawce 2,5 mg jest generalnie dobrze tolerowany w terapii zaawansowanego raka piersi, zarówno w leczeniu pierwszego i drugiego rzutu, jak i w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po tamoksyfenie. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek, z najczęstszymi objawami takimi jak uderzenia gorąca (≥1/10), nudności, wymioty, łysienie oraz bóle kostno-mięśniowe (≥1/100 do <1/10). Objawy te są związane z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów. Inne często obserwowane działania to zmęczenie, obrzęki obwodowe, bóle głowy, zawroty głowy, depresja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), wysypki skórne oraz zmiany w apetycie i metabolizmie lipidów (wzrost cholesterolu). Rzadziej występują poważniejsze incydenty naczyniowe, takie jak zakrzepica żył i tętnic, zator płucny czy udar niedokrwienny mózgu.
astenia, biegunka, ból głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, depresja, duszność, dyspepsja, hipercholesterolemia, kołatanie serca, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk obwodowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rak piersi, suchość błon śluzowych, suchość pochwy, synteza estrogenów, tachykardia, tamoksyfen, udar mózgu, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pamięci, zaćma, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Cezarius, wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Profil bezpieczeństwa jest spójny u dorosłych i dzieci, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej notuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%), drażliwość (11,7% u niemowląt i dzieci <4 lat) oraz zaburzenia zachowania. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię i neutropenię, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami hematologicznymi. Ponadto, należy zwrócić uwagę na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
ataksja, drgawki, dyspepsja, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valused Noc Plus (154 mg + 34,75 mg + 20 mg)/tabl.
Produkt leczniczy Valused Noc Plus zawiera kombinację wyciągów roślinnych: 154 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), 34,75 mg szyszki chmielu (Humulus lupulus) oraz 20 mg ziela męczennicy (Passiflora incarnata). Preparat jest generalnie dobrze tolerowany, jednak mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o łagodnym charakterze. Najczęściej obserwowane reakcje to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha), szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na korzeń kozłka lekarskiego, oraz sporadyczne nudności i zaburzenia rytmu serca, które mogą być związane z zielem męczennicy. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona, a zgłaszane przypadki mają charakter sporadyczny. Preparat zawiera również 84 mg glukozy (w postaci maltodekstryny), co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
arytmia, bóle brzucha, dyspepsja, działanie niepożądane, ekstrakt roślinny, Humulus lupulus, kozłek lekarski, nadwrażliwość na składnik aktywny, nadwrażliwość na składniki, Passiflora incarnata, schorzenie przewodu pokarmowego, szyszka chmielu, Valeriana officinalis, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele męczennicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna Profenid 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. W zakresie hematologicznym rzadko występuje niedokrwistość z krwawienia, a z częstością nieznaną obserwuje się agranulocytozę, trombocytopenię, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczną oraz leukopenię. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do działań o nieznanej częstości, stanowiąc zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, omamy, stan splątania i zaburzenia nastroju, oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki) występują z różną częstością. W obrębie układu sercowo-naczyniowego odnotowano niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń i zapalenie naczyń. Ze strony układu oddechowego rzadko pojawia się duszność i napad astmy, a z częstością nieznaną skurcz oskrzeli i zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego jest wysoka i obejmuje niestrawność, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także zaparcia, biegunkę, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia i poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki. Doustne stosowanie ketoprofenu w dawce 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, które rośnie wraz z dawką.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Alona – Wskazania do stosowania
Alona, wyciąg z Aloe ferox Miller, jest substancją aktywną zawartą w preparacie Boldovera, charakteryzującą się zawartością hydroksyantrachinonów w przeliczeniu na aloinę w ilości 3,150-3,745 mg na tabletkę, co odpowiada 15 mg wyciągu suchego. Preparat jest tradycyjnie stosowany w leczeniu zaburzeń trawienia, takich jak wzdęcia, uczucie pełności i odbijanie, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją wydzielania żółci oraz po cholecystektomii. Ponadto, alona wykazuje działanie rozkurczowe na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego, co czyni ją użyteczną w łagodzeniu lekkich skurczowych dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Istotnym wskazaniem jest także regulacja częstości wypróżnień w przypadku sporadycznych zaparć, zwłaszcza adaptacyjnych, związanych ze zmianą diety lub miejsca pobytu, dzięki przeczyszczającemu działaniu hydroksyantrachinonów. Preparat Boldovera dostępny jest w formie tabletek doustnych o charakterystycznym szaro-zielonkawym kolorze, zawierających oprócz alony także 10 mg wyciągu z ziela dymnicy (Fumariae officinalis L. herbae) oraz 1 mg boldyny na tabletkę, co może wpływać na efekt terapeutyczny. Ważnym aspektem jest obecność sacharozy w ilości 110,15 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub cukrzycą. Alona jest wskazana u pacjentów z zaburzeniami trawienia wynikającymi z nieprawidłowego wydzielania żółci, po cholecystektomii, z lekkimi skurczowymi dolegliwościami przewodu pokarmowego oraz z sporadycznymi zaparciami adaptacyjnymi, jednak nie jest zalecana w przewlekłych zaparciach.
alona, boldyna, cholecystektomia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dymnica lekarska, dyspepsja, działanie przeczyszczające, hydroksyantrachinony, nietolerancja cukrów, odbijanie, regulacja wypróżnień, uczucie pełności, wyciąg z dymnicy, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia wydzielania żółci, zaparcia sporadyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 200 mg
Elecoxel, zawierający celekoksyb, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg/dobę), badań długoterminowych (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę) oraz obserwacji porejestracyjnych obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia, bezsenność, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizę naskórka. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, ból brzucha, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawki, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do gałki ocznej, krwotok śródmózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Polpharma 1200 mg
Piracetam Polpharma w dawce 1200 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, psychicznego, immunologicznego, krwionośnego, skórnego oraz przewodu pokarmowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, jednak częstość występowania wielu działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, nadwrażliwości, obrzęku naczynioruchowego oraz zaburzeń krwotocznych, które mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie zaburzeń neurologicznych istotne jest ryzyko nasilenia padaczki, a także występowanie objawów takich jak hiperkinezja, ataksja, zawroty głowy czy zaburzenia równowagi. Działania niepożądane psychiczne obejmują nerwowość (często), depresję (niezbyt często), pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego wymienia się bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunkę, a także wzrost masy ciała (często).
anhedonia, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, hiperkinezja, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, splątanie, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia skórne, zapalenie skóry, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Wskazania do stosowania
Famotydyna, jako antagonista receptora histaminowego H₂, znajduje zastosowanie w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparaty zawierające 40 mg famotydyny (np. Famogast) są wskazane w terapii aktywnej choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, choroby refluksowej przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Dawka 20 mg (np. Famotydyna Ranigast) stosowana jest w krótkotrwałym leczeniu objawowym niestrawności, zgagi i nadkwaśności bez potwierdzonej choroby organicznej. Preparaty złożone zawierające 10 mg famotydyny wraz z substancjami zobojętniającymi kwas (np. Manti Extra z 165 mg magnezu wodorotlenku i 800 mg wapnia węglanu) dedykowane są do doraźnego łagodzenia objawów nadkwaśności u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia.
antagonista receptora histaminowego H2, badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cofanie treści żołądkowej, dyspepsja, leczenie objawowe, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerki przełyku, podrażnienie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Aurovitas 125 mg/80 mg
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony u około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych, głównie w kontekście profilaktyki nudności i wymiotów związanych z chemioterapią o wysokim (HEC) i umiarkowanym (MEC) ryzyku. U dorosłych z HEC najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak czkawka (4,6% vs 2,9%), podwyższenie aktywności AlAT (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcia (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W populacji MEC najczęściej zgłaszano zmęczenie (1,4% vs 0,9%), a u dzieci czkawkę (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Monitorowanie enzymów wątrobowych, liczby neutrofili oraz stężenia sodu jest kluczowe podczas terapii aprepitantem.
aminotransferaza alaninowa, bradykardia, chemioterapia umiarkowanego ryzyka wymiotów, chemioterapia wysokiego ryzyka wymiotów, częstomocz, dyspepsja, fosfataza zasadowa, fotowrażliwość, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, infekcja gronkowcowa, jadłowstręt, niedokrwistość, nudności i wymioty pooperacyjne, obrzęk, perforacja wrzodu dwunastnicy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia poznawcze, zakażenie drożdżakowe, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie spojówek, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 5 5 mg
Produkt leczniczy ACCUPRO (chinapryl), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6-PDH, zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Pacjenci stosujący jednocześnie diuretyki są bardziej narażeni na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, choć nie stwierdzono bezpośredniego związku z chinaprylem, obserwowano układowe zapalenie naczyń i ginekomastię w grupie inhibitorów ACE.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, małopłytkowość, martwica naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, TIA, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib Pharmascience, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS. Najpoważniejsze działania niepożądane, występujące u mniej niż 1% pacjentów, obejmują zaburzenia naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny, zawał mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową. Poważne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, zaburzenia czynności wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, mogą prowadzić do zgonu i wymagają intensywnego monitorowania klinicznego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dyspepsja, hepatotoksyczność, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, złuszczająca wysypka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół przesunięcia czasowego – Objawy
Zespół przesunięcia czasowego (jet lag) to zaburzenie rytmu dobowego snu i czuwania wynikające z desynchronizacji wewnętrznego zegara biologicznego z lokalnym czasem po szybkim przekroczeniu co najmniej 2-3 stref czasowych. Objawy obejmują bezsenność, wczesne budzenie się, nadmierną senność, zmęczenie, bóle głowy, zaburzenia trawienia oraz deficyty poznawcze i nastroju. Nasilenie symptomów koreluje z liczbą przekroczonych stref czasowych, przy czym podróże na wschód (utrata czasu) wywołują silniejsze i dłużej trwające objawy niż podróże na zachód (zysk czasu). Czas adaptacji wynosi około jednego dnia na każdą przekroczoną strefę, a u osób starszych (>50 lat) i często podróżujących objawy mogą być bardziej nasilone i utrzymywać się dłużej. Występują także poważniejsze objawy, takie jak paraliż senny czy drgawki, oraz osłabienie układu odpornościowego.
apatia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba sercowo-naczyniowa, chwiejność emocjonalna, drgawka, dyspepsja, jądro nadskrzyżowaniowe, jet lag, melatonina, nadmierna senność, nudności, odwodnienie, paraliż senny, rytm dobowy, szyszynka, terapia światłem, układ odpornościowy, wzdęcie, zaburzenie nastroju, zaparcie, zegar biologiczny, zespół przesunięcia czasowego, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Działania niepożądane
Tadalafil, inhibitor PDE5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, które mają charakter łagodny do umiarkowanego i zwykle ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych wzrasta wraz z dawką. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 placebo, najczęstsze działania niepożądane występowały w zakresie ≥1/100 do <1/10. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz nagłe zgony sercowe, które choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), stanowią poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (choroby serca, nadciśnienie, cukrzyca, palenie). U pacjentów powyżej 65 lat częściej obserwowano biegunkę, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę przy dawce 5 mg/dobę.
bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dyspepsja, hemospermia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, komorowe zaburzenia rytmu, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Sumilar HCT to lek złożony zawierający ramipryl (10 mg), amlodypinę (10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), charakteryzujący się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą hipokaliemia, hiperlipidemia, bóle głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, kaszel, nudności oraz zmęczenie. Ciężkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, niedokrwistość hemolityczną, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, niewydolność nerek i wątroby, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Hydrochlorotiazyd może dodatkowo pogarszać metabolizm glukozy, lipidów i kwasu moczowego oraz zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry, zwłaszcza przy wyższych dawkach kumulacyjnych.
agranulocytoza, amlodypina, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy skóry, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpril 5 mg
Ramipryl, substancja czynna preparatu Polpril 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Do najczęstszych należą uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotensyjne, natomiast ciężkie działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z objawami obejmującymi układ sercowo-naczyniowy (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia), nerwowy (bóle i zawroty głowy), przewód pokarmowy (zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki), skórę (wysypka, obrzęk naczynioruchowy) oraz hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, aplazja szpiku). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak aplazja szpiku, zespół Stevensa–Johnsona czy ostra niewydolność wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aplazja szpiku, bilirubina sprzężona, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, dławica piersiowa, drżenie, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia, kaszel nieproduktywny, kołatanie serca, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niedokrwistość hemolityczna, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, szum uszny, tachykardia, transaminaza, udar niedokrwienny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czucia smaku, zaburzenie trawienia, zaostrzenie astmy, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Digestonic –
Digestonic w formie płynu doustnego jest tradycyjnym produktem leczniczym stosowanym w łagodzeniu objawów niestrawności (dyspepsji), takich jak dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności, wzdęcia, odbijanie, nudności oraz lekkie zaparcia czynnościowe. Preparat zawiera wyciągi roślinne: ziele dziurawca (5,70 cz.), kwiat rumianku (2,84 cz.), liść mięty pieprzowej (2,84 cz.), korzeń rzewienia (2,86 cz.), owoc róży (2,84 cz.), owoc kopru włoskiego (1,46 cz.) oraz owoc kolendry (1,46 cz.), które wykazują działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, karminatywne, spazmolityczne, przeczyszczające oraz wiatropędne. Kluczowym składnikiem aktywnym są związki antranoidowe w przeliczeniu na reinę, obecne w ilości 0,31-0,45 mg/ml, odpowiedzialne za efekt przeczyszczający. Preparat zawiera także 60,0-68,0% (V/V) etanolu, co należy uwzględnić przy jego stosowaniu u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
ból nadbrzusza, czynnościowe dolegliwości trawienne, dolegliwości trawienne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, dyspepsja, działanie karminantywne, działanie przeciwskurczowe, działanie przeciwzapalne, działanie przeczyszczające, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, dziurawiec, etanol, kolendra, koper włoski, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, mięta pieprzowa, niestrawność, nudności, owoc róży, płyn doustny, reina, rumianek, wzdęcia, zaparcia czynnościowe, związki antranoidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Fruit 4 mg
Produkt leczniczy NiQuitin Fruit, zawierający 4 mg nikotyny w gumie do żucia, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które są głównie związane z farmakologicznym działaniem nikotyny. U osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny nadmierne spożycie może prowadzić do nudności, omdleń oraz bólów głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z działania preparatu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nudności (bardzo często), bóle głowy i zawroty głowy (często), bezsenność i drażliwość (często), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, migotanie przedsionków, duszność, reakcje alergiczne, a także bóle mięśni i stawów.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból jamy ustnej, ból klatki piersiowej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, ból żuchwy, czkawka, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort przewodu pokarmowego, dyspepsja, epilepsja, guma do żucia lecznicza, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nasilony kaszel, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, parageuzja, personel medyczny, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, terapia przeciwdrgawkowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia snu, zaburzenie czucia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arlevert 20 mg + 40 mg
Lek Arlevert, zawierający cynaryzynę (20 mg) i dimenhydraminę (40 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowaną reakcją jest senność, występująca u około 8% pacjentów, oraz suchość w jamie ustnej u około 5% leczonych, co jest zgodne z działaniem antagonistów receptorów H1. Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują m.in. leukopenię, małopłytkowość, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, nudności, wysypki skórne oraz trudności w oddawaniu moczu. Większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje podczas kontynuacji terapii.
agranulocytoza odwracalna, amnezja, antagonista receptora H1, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna i dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, dysuria, fotowrażliwość, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadmierne pocenie, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, przyrost masy ciała, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) to tradycyjny preparat doustny stosowany u dorosłych w leczeniu łagodnych zaburzeń dyspeptycznych, takich jak uczucie pełności w nadbrzuszu, wzdęcia oraz dyskomfort po posiłkach, a także w przypadkach anoreksji o różnej etiologii. Lek zawiera cztery nalewki roślinne: kozłkową, miętową, gorzką i z dziurawca, które wykazują działanie uspokajające, spazmolityczne, rozkurczowe, wiatropędne, pobudzające wydzielanie soków trawiennych oraz przeciwzapalne. Dodatkowo chlorowodorek papaweryny (0,4 g/100 g) działa spazmolitycznie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, łagodząc skurcze i ból. Preparat zawiera wysoką zawartość etanolu (67-74% obj.), co odpowiada 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml, co wymaga uwagi przy jego stosowaniu u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
alkaloid spazmolityczny, anoreksja, chlorowodorek papaweryny, dolegliwość dyspeptyczna, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, pełność w nadbrzuszu, skurcz mięśni gładkich, sok trawienny, wzdęcie - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Wskazania do stosowania
Korzeń goryczki żółtej (Gentiana lutea) jest składnikiem preparatów roślinnych stosowanych w leczeniu zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego, takich jak brak łaknienia (anoreksja), niestrawność (dyspepsja), wzdęcia oraz uczucie pełności w jamie brzusznej. Preparaty te, w tym Nalewka gorzka oraz Krople żołądkowe forte, zawierają korzeń goryczki w połączeniu z innymi ekstraktami roślinnymi (np. korzeń kozłka, liść mięty pieprzowej, ziele dziurawca, liść bobrka, owocnia pomarańczy gorzkiej), co zapewnia efekt synergistyczny. Oba preparaty są dostępne w formie płynu doustnego o wysokiej zawartości etanolu: Krople żołądkowe forte zawierają 65-75% V/V, a Nalewka gorzka 63-70% V/V. Mechanizm działania opiera się na stymulacji wydzielania soków trawiennych oraz poprawie motoryki przewodu pokarmowego, co sprzyja zwiększeniu apetytu i łagodzeniu objawów dyspeptycznych.
anoreksja, bobrek trójlistkowy, dolegliwości układu pokarmowego, dyspepsja, dziurawiec zwyczajny, goryczka żółta, korzeń goryczki, kozłek lekarski, krople żołądkowe, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, niestrawność czynnościowa, opróżnianie żołądka, pomarańcza gorzka, soki trawienne, substancje goryczkowe, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia trawienne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamine Biofarm 25 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu (substancja czynna preparatu Doxylamine Biofarm, 25 mg) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu, najczęściej występujących w początkowym okresie terapii. Dominującymi objawami są senność oraz efekty przeciwcholinergiczne, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilone wydzielanie oskrzelowe i zawroty głowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65 roku życia, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i politerapię. W tej grupie zaleca się redukcję dawki i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.
agranulocytoza, aktywność przeciwcholinergiczna, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, diplopia, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, dyspepsja, hemoliza krwinek czerwonych, koszmary senne, kserostomia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, paradoksalne pobudzenie, parestezja, podwójne widzenie, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tinnitus, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wydzielanie śluzu w oskrzelach, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucopect 50 mg/ml
Karbocysteina, substancja czynna syropu Mucopect (50 mg/ml), może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące rzadko. Bardzo rzadko obserwowano poważniejsze powikłania, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, niespecyficzne zaburzenia żołądkowe oraz ból brzucha. Sporadycznie odnotowano bóle głowy, a u pacjentów z predyspozycją do nadwrażliwości mogą pojawić się zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i nosa. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, występują bardzo rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, mają częstość nieznaną, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, dyspepsja, glikol propylenowy, karbocysteina, krwawienie z przewodu pokarmowego, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający peryndopryl (w formie soli z tert-butyloaminą) oraz amlodypinę (w formie bezylanu), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wynikają z charakterystyki obu substancji czynnych stosowanych oddzielnie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szumy uszne), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (świąd, wysypka, wykwity), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz ogólnych zaburzeń (zmęczenie, astenia, obrzęk). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana według standardów MedDRA, z najczęstszymi objawami pojawiającymi się u ≥1/100 do <1/10 pacjentów, szczególnie przy dawce 4 mg peryndoprylu i 10 mg amlodypiny.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, biegunka, duszność, dysgeuzja, dyspepsja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawowy, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, reakcja skórna, rumień, świąd, szum uszny, wykwit polekowy, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg
Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma w dawkach 37,5 mg + 325 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami neurologicznymi takimi jak zawroty głowy i senność (≥1/10). Często obserwuje się drżenie głowy, splątanie, zmienność nastrojów oraz zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują mimowolne kurcze mięśni, parestezje, szum w uszach, depresja, omamy, podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych, nadciśnienie, kołatanie serca, tachykardia, nudności (≥1/1000 do <1/100), a rzadko ataksja, drgawki, uzależnienie, reakcje anafilaktyczne i agranulocytoza (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie przewodu pokarmowego bardzo często występują nudności (≥1/10), a często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunka, bóle brzucha, dyspepsja i wzdęcia (≥1/100 do <1/10). Smoliste stolce, mogące wskazywać na krwawienie, wymagają pilnej diagnostyki.
agranulocytoza, albuminuria, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból klatki piersiowej, bradykardia, depresja, dreszcz, drgawka, drżenie głowy, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny kurcz mięśni, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadużywanie leku, napad paniki, nasilenie astmy, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, reakcja alergiczna układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, utrata pamięci, uzależnienie od leku, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wzdęcie, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie oddychania, zaburzenie przełykania, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sianta 75 mg
Produkt leczniczy Sianta zawiera dabigatran eteksylan w kapsułkach twardych o dawce 75 mg, przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 8. roku życia zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie dobiera się indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała oraz czynność nerek (klirens kreatyniny, CrCL). W prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu kolanowego zaleca się rozpoczęcie leczenia dawką 110 mg w dniu zabiegu, a następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni; po alloplastyce stawu biodrowego leczenie trwa 28-35 dni. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) lub przyjmujących werapamil, amiodaron bądź chinidynę, a także u osób ≥75 lat, dawkę należy zmniejszyć odpowiednio do 75 mg i 150 mg na dobę. Stosowanie u pacjentów z CrCL <30 mL/min jest przeciwwskazane. Przed terapią i w trakcie leczenia zaleca się ocenę czynności nerek metodą Cockcroft-Gault, a u dzieci wzorem Schwartza (eGFR ≥50 mL/min/1,73 m²). Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji lekarskiej, a pominięte dawki można przyjąć do 6 godzin przed kolejną dawką, bez podwajania dawki.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, amiodaron, antagonista witaminy K, chinidyna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dabigatran eteksylat, dysfagia, dyspepsja, granulki powlekane, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, inhibitory P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, metoda Cockcroft-Gault, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odwodnienie, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, prewencja pierwotna ŻChZZ, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, werapamil, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Schwartza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Metylofenidat, substancja czynna Medikinet CR 30 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, krążenia, naczyniowy, pokarmowy, wątrobowy, hematologiczny oraz inne. Najczęściej obserwuje się ból głowy (≥1/10), bezsenność, nerwowość, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, udary mózgu, zawał mięśnia sercowego, próby samobójcze, pancytopenia czy śpiączka wątrobowa. U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i zmniejszenia masy ciała, co wymaga regularnej kontroli parametrów antropometrycznych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, migrena, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, opóźnienie wzrostu, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Sumilar HCT to preparat złożony zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Każda z substancji aktywnych wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które mogą się nasilać w terapii skojarzonej. Ramipryl często powoduje hiperkaliemię, kaszel, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadko ciężkie powikłania hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy. Amlodypina najczęściej wywołuje zawroty głowy, obrzęki obwodowe i zmęczenie, a rzadziej poważne zaburzenia hematologiczne i skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Hydrochlorotiazyd może prowadzić do hipokaliemii (bardzo często), hiperlipidemii (bardzo często), zaburzeń metabolicznych, a także zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry w zależności od kumulacyjnej dawki. W terapii Sumilar HCT obserwuje się także często niedociśnienie ortostatyczne, omdlenia, bóle głowy i zawroty głowy, a także zaburzenia elektrolitowe, w tym hiponatremię i hipomagnezemię.
agranulocytoza, amlodypina, dławica piersiowa, dyspepsja, ginekomastia, glukozuria, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nastrój depresyjny, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam Stada 100 mg/ml
Lewetyracetam, stosowany w terapii padaczki, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, który jest stosunkowo spójny w różnych grupach wiekowych i wskazaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy. W układzie nerwowym dominują senność i ból głowy (>1/10), a także drgawki, zaburzenia równowagi, ataksja, parestezje i encefalopatia, która jest odwracalna po przerwaniu leczenia. Zaburzenia psychiczne obejmują depresję, agresję, lęk i bezsenność, z rzadkimi przypadkami prób samobójczych i zaburzeń psychotycznych. W układzie żołądkowo-jelitowym często występują ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a rzadziej zapalenie trzustki. Ponadto, mogą pojawić się małopłytkowość, leukopenia, wysypka, reakcje nadwrażliwości (w tym zespół DRESS), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych oraz rzadkie przypadki niewydolności wątroby. Wśród działań ogólnych często zgłaszana jest astenia, a w układzie mięśniowo-szkieletowym rzadko rabdomioliza, szczególnie u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, ataksja, biegunka, ból głowy, choreoatetoza, drżenie, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, test wątrobowy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Działania niepożądane
Pemetreksed, stosowany w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Najczęściej obserwowane efekty uboczne obejmują mielosupresję manifestującą się niedokrwistością, neutropenią, leukopenią oraz trombocytopenią, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia oportunistyczne i sepsa. Toksyczność żołądkowo-jelitowa objawia się jadłowstrętem, nudnościami, wymiotami, biegunką, zaparciami oraz zapaleniem błon śluzowych, co może znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Nefrotoksyczność, manifestująca się wzrostem poziomu kreatyniny i obniżeniem GFR, wymaga regularnej oceny funkcji nerek oraz odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, pemetreksed może powodować wzrost aktywności aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, wysypki skórne, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i martwicę rozpływną naskórka, a także neuropatię obwodową i zaburzenia neurologiczne.
aminotransferaza, aminotransferazy, białe krwinki, biegunka, bilirubina, czynnik krzepnięcia, czynnik wzrostu, dyspepsja, erytropoetyna, filtracja kłębuszkowa, G-CSF, gorączka neutropeniczna, hemoglobina, jadłowstręt, klirens kreatyniny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas foliowy, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica rozpływna naskórka, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, niedożywienie, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemetreksed, płytki krwi, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, rumień, sepsa, świąd, system MedDRA, szpik kostny, toksyczność żołądkowo-jelitowa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, witamina B12, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Heligen Neo 20 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej, wykazuje wysoką specyficzność w hamowaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku poprzez nieodwracalne blokowanie enzymu H+K+-ATPazy w komórkach okładzinowych. Stosowany doustnie w dawce 20 mg/dobę, redukuje 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego o około 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną zmniejsza o około 70%. Utrzymuje pH żołądka ≥ 3 średnio przez 17 godzin na dobę, co chroni błonę śluzową przełyku i żołądka przed uszkodzeniem. Omeprazol nie wykazuje tachyfilaksji, co pozwala na długotrwałe stosowanie bez utraty skuteczności. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori, omeprazol w połączeniu z amoksycyliną i klarytromycyną osiąga skuteczność na poziomie 74,2% u dzieci powyżej 4 roku życia, co jest istotne w leczeniu choroby wrzodowej i zapalenia błony śluzowej żołądka.
błona śluzowa przełyku, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, dyspepsja, gastryna, guz neuroendokrynny, H+K+-ATPaza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, kwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, pompa protonowa, rak żołądka, refluks, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, schemat trójlekowy, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wrzód trawienny, wydzielanie kwasu solnego, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Produkt leczniczy Neosine duo zawiera inozynę pranobeks (1000 mg) oraz jony cynku w postaci cynku glukonianu (6,25 mg Zn). W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane związane głównie z inozyną pranobeksem, w tym często występujące nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, wzrost stężenia azotu mocznikowego (BUN), swędzenie, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie oraz bóle stawów. Rzadziej notuje się biegunki, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz. Charakterystycznym, stałym działaniem niepożądanym inozyny pranobeks jest zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, które normalizuje się kilka dni po odstawieniu leku.
aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, ból nadbrzusza, ból stawów, bóle głowy, cynk glukonian, dyspepsja, działania niepożądane leku, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy, niedobór miedzi, nudności i wymioty, poliuria, świąd skóry, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibandronat Polpharma 150 mg
Przedawkowanie preparatu Ibandronat Polpharma, zawierającego 150 mg kwasu ibandronowego w postaci sodu ibandronianu jednowodnego, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, głównie ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wapniowej. Typowe objawy obejmują niestrawność, dyspepsję, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, owrzodzenia oraz hipokalcemii, która może manifestować się mrowieniem, skurczami mięśni, tężyczką, zaburzeniami rytmu serca i drgawkami. Mechanizm toksycznego działania opiera się na bezpośrednim drażniącym wpływie kwasu ibandronowego na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz nasilonym hamowaniu resorpcji kostnej i wchłaniania wapnia, co prowadzi do obniżenia stężenia wapnia w surowicy. Szczególnie narażeni są pacjenci, którzy przyjęli wielokrotne dawki jednocześnie lub mają współistniejące schorzenia przewodu pokarmowego bądź zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej.
badanie endoskopowe, bisfosfonian, drgawki, dyspepsja, elektrolity, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hipokalcemia, klirens kreatyniny, kwas ibandronowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, niestrawność, owrzodzenie żołądka, parametry życiowe, podrażnienie przełyku, preparat wapnia, resorpcja kostna, tężyczka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka