drgawki
Drgawki to mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, które mogą dotyczyć części ciała lub całego ciała. Stanowią objaw neurologiczny związany z nieprawidłową, nadmierną lub synchroniczną aktywnością neuronalną w mózgu. Są częstym objawem padaczki, ale mogą również występować w przebiegu innych schorzeń, takich jak gorączka, hipoglikemia, zatrucia, uraz głowy czy zaburzenia elektrolitowe.
Klinicznie drgawki mogą przybierać różnorodne formy – od subtelnych drgań ograniczonych do jednej kończyny (napady częściowe proste) po uogólnione napady toniczno-kloniczne z utratą przytomności. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, elektroencefalografię (EEG), badania obrazowe mózgu oraz badania laboratoryjne w celu identyfikacji przyczyny.
W leczeniu drgawek kluczowe jest ustalenie i wyeliminowanie przyczyny leżącej u ich podłoża. W przypadku padaczki stosuje się leki przeciwpadaczkowe (m.in. walproiniany, karbamazepinę, lamotryginę, lewetiracetam). W stanach nagłych, jak stan padaczkowy, wdrażane są doraźne leki przeciwdrgawkowe (benzodiazepiny, fenytoinę), często w warunkach intensywnej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperidone Grindeks 2 mg
Przedawkowanie rysperydonu stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się przede wszystkim nasileniem działania farmakologicznego leku na receptory dopaminowe D₂, histaminowe H₁ oraz α-adrenergiczne, co prowadzi do objawów takich jak senność, sedacja, tachykardia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, parkinsonizm), wydłużenie odstępu QT oraz drgawki. Szczególnie niebezpieczne jest wystąpienie torsade de pointes, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego przedawkowania rysperydonu i paroksetyny. Diagnostyka powinna obejmować ciągłe monitorowanie EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca oraz ocenę stanu neurologicznego i hemodynamicznego pacjenta.
akatyzja, benzodiazepina, częstoskurcz komorowy, drgawki, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, elektrokardiogram, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, paroksetyna, przedawkowanie, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, rysperydon, sedacja, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrofizjologiczne, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 750 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje profil bezpieczeństwa podobny u dorosłych i dzieci stosowanych w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/100) oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (≥1/100). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia (≥1/1000 do <1/100), pancytopenia, neutropenia, agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000), a także reakcje immunologiczne, w tym zespół DRESS i wstrząs anafilaktyczny. Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują drgawki, zaburzenia równowagi, ataksja, a także encefalopatia, która jest odwracalna po odstawieniu leku. Występują również zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, lęk, agresja, a w rzadkich przypadkach próby samobójcze i majaczenie. U dzieci częściej niż u dorosłych obserwuje się wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresję (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%).
ataksja, ból głowy, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lewetyracetam, małopłytkowość, napady częściowe, napady padaczkowe, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cymevene 500 mg
Przedawkowanie dożylnego gancyklowiru może prowadzić do poważnych powikłań, w tym pancytopenii, aplazji szpiku, leukopenii, neutropenii oraz granulocytopenii, co skutkuje znacznym zahamowaniem czynności szpiku kostnego i zwiększoną podatnością na infekcje oraz krwawienia. Dodatkowo obserwuje się zapalenie i zaburzenia czynności wątroby, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych i żółtaczką, a także nasilenie krwiomoczu, ostrą niewydolność nerek i wzrost stężenia kreatyniny, co wskazuje na pogorszenie funkcji nerek. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują ból brzucha, biegunkę i wymioty, natomiast neurotoksyczność może objawiać się uogólnionymi drżeniami i napadami drgawkowymi. Szczególnie narażeni na toksyczne działanie leku są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek.
aplazja szpiku, biegunka, ból brzucha, Cymevene, drgawki, drżenie uogólnione, enzymy wątrobowe, gancyklowir dożylny, granulocytopenia, hemodializa, kreatynina, krwiomocz, leukopenia, morfologia krwi, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, objawy toksyczne, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, przedawkowanie gancyklowiru, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Accord 60 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i wymioty o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, często prowadzące do przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokalemię, występującą u 24,1% pacjentów pediatrycznych, która może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, a także do zgonu w ciężkich przypadkach. U pacjentów z istniejącymi zaburzeniami serca cynakalcet może powodować niedociśnienie i nasilenie niewydolności serca. Ponadto, w okresie porejestracyjnym zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
biegunka, cynakalcet, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu, niedobór testosteronu, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem inaktywowanej szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, występującym w dawce 0,5 ml w ilości 32 jednostek antygenu D. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują nadwrażliwość na inaktywowany poliowirus lub substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna czy formaldehyd, które mogą występować w śladowych ilościach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis lub innym składnikom szczepionki skojarzonej (błonica, tężec, krztusiec). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przejściową trombocytopenią, powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach oraz u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi.
antygen krztuśca, choroba układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, immunolog kliniczny, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, komponent krztuścowy, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba z gorączką, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, powikłania neurologiczne, przejściowa trombocytopenia, reakcja nadwrażliwości, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, potwierdzony badaniami klinicznymi i doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (bardzo często ≥1/10), senność i bóle głowy (również bardzo często), a także zmęczenie, zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, jadłowstręt i zmiany masy ciała (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia czy agranulocytoza, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS. Wśród zaburzeń psychicznych często zgłaszane są depresja, lęk, agresja i bezsenność, a u dzieci i młodzieży obserwuje się częstsze występowanie wymiotów (11,2%), pobudzenia (3,4%) i agresji (8,2%). Profil bezpieczeństwa jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, w tym u niemowląt poniżej 12 miesięcy, bez nowych zagrożeń.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylodont 2% 20 mg/ml
Lek Xylodont 2% (20 mg/ml lidokainy chlorowodorku) stosowany jest jako roztwór do znieczulenia stomatologicznego. Działania niepożądane lidokainy są zależne od dawki i mogą wynikać z przedawkowania, szybkiego wchłaniania, przypadkowego wstrzyknięcia do naczyń krwionośnych, nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (drżenia, dezorientacja, zawroty głowy), zaburzenia rytmu serca, bradykardię, rozszerzenie naczyń i nadciśnienie. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także zmiany skórne, pokrzywka i obrzęk o nieznanej częstości.
bradykardia, budowa amidowa, dezorientacja, drgawki, idiosynkrazja, lidokaina chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość pacjenta, nudności, obrzęk, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, przedawkowanie, przyspieszenie oddechu, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – KETREL XR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (KETREL XR 150 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych, kardiologicznych i mięśniowych, w tym do nasilenia sedacji z opóźnionym początkiem, drgawek, stanu padaczkowego, splątania, delirium, śpiączki oraz groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak wydłużenie odstępu QT. Charakterystycznym zjawiskiem jest tworzenie bezoarów w żołądku, które utrudniają dekontaminację i przedłużają wchłanianie leku. U pacjentów z chorobami układu krążenia ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych jest szczególnie wysokie. Objawy kardiologiczne obejmują opóźnione maksymalne wartości tętna oraz oporne na leczenie niedociśnienie tętnicze, które wymaga dożylnego podawania płynów i środków sympatykomimetycznych, z wykluczeniem epinefryny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia.
bezoar, blok serca, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, dopamina, drgawki, epinefryna, fizostygmina, kwetiapina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cogiton 5 5 mg
Chlorowodorek donepezylu, dostępny w tabletkach powlekanych Cogiton 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się biegunkę (≥1/10), kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Często występują omdlenia, zawroty głowy i bezsenność, a rzadziej drgawki i objawy pozapiramidowe. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano pleurothotonus oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT w EKG. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko krwotoku żołądkowo-jelitowego oraz choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
agresywne zachowanie, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, donepezyl, drgawki, hiperseksualność, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwotok żołądkowo-jelitowy, kurcze mięśni, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowe, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon substancji czynnych
Argipresyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Argipresyna (octan argipresyny) stosowana w postaci produktu Empesin wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nagłych zmian hemodynamicznych oraz niedokrwienia mięśnia sercowego, jelit i kończyn. Produkt nie powinien być stosowany zamiennie z innymi preparatami argipresyny wyrażonymi w innych jednostkach (np. Pressor Units P.U.), aby uniknąć błędów dawkowania. Argipresyny nie należy podawać w bolusie w leczeniu wstrząsu opornego na katecholaminy, a terapię należy rozpocząć dopiero po niewystarczającej skuteczności substytucji objętości i wazopresorów katecholaminergicznych. Monitorowanie powinno obejmować parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca), perfuzję narządową, stan nawodnienia oraz funkcję poszczególnych narządów.
akcja serca, argipresyna, astma, choroba wieńcowa, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie tętnicze, drgawki, działanie antydiuretyczne, funkcja nerek, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nawodnienie organizmu, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, padaczka, parametry hemodynamiczne, perfuzja kończyn, perfuzja narządowa, populacja pediatryczna, równowaga elektrolitowa, rzut serca, skurcz oskrzeli, śpiączka terminalna, wazopresory katecholaminergiczne, woda pozakomórkowa, wstrząs oporny na katecholaminę, zatrucie wodne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ristidic 3 mg
Przedawkowanie rywastygminy, inhibitora acetylocholinoesterazy, prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, manifestującej się objawami muskarynowymi i nikotynowymi o różnym nasileniu. Objawy umiarkowanego zatrucia obejmują miozę, zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, nadmierne ślinienie, bradykardię, skurcz oskrzeli, zwiększoną wydzielinę oskrzelową, mimowolne oddawanie moczu, nadmierne pocenie się, łzawienie oraz mimowolne oddawanie stolca. W ciężkich przypadkach pojawiają się objawy nikotynowe, takie jak osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddychania, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo, zgłaszano objawy neurologiczne (zawroty głowy, senność, stany splątania, omamy) oraz zaburzenia układu krążenia, w tym nadciśnienie, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bradykardia, drgawki, drżenie pęczkowe mięśni, farmakokinetyka leku, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, mioza, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, osłabienie mięśni, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amantix
Amantix (siarczan amantadyny) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek, stanami pobudzenia, zespołami majaczeniowymi, psychozami oraz u osób leczonych jednocześnie memantyną. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kardiologiczna z badaniem EKG, wykonywanym przed leczeniem, po 1 i 3 tygodniach, przed i po zwiększeniu dawki oraz co najmniej raz w roku. Monitorowanie QTc metodą Bazetta jest kluczowe; leczenie należy przerwać przy QTc >420 ms początkowo, wzroście o >60 ms lub QTc >480 ms podczas terapii, a także przy obecności fal U. Pacjenci z rozrusznikami serca wymagają indywidualnej oceny kardiologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób przyjmujących leki moczopędne, z wymiotami, biegunką, insuliną, chorobami nerek lub anoreksją, z monitorowaniem potasu i magnezu.
badanie EKG, choroba Parkinsona, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie dopaminergiczne, galaktozemia, hiperseksualność, jaskra z wąskim kątem przesączania, kołatanie serca, kompulsywne objadanie się, lek moczopędny, memantyna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk rogówki, odstęp QTc, organiczny zespół mózgowy, patologiczny hazard, rozrost gruczołu krokowego, rozrusznik serca, siarczan amantadyny, stan splątania, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół majaczeniowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Przedawkowanie
Sulbaktam, będący inhibitorem beta-laktamaz, stosowany jest głównie w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, takimi jak ampicylina czy cefoperazon. Przedawkowanie sulbaktamu prowadzi do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy leków, w tym do poważnych objawów neurologicznych, takich jak drgawki, zaburzenia świadomości i pobudzenie psychoruchowe, wynikających z wysokiego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia czynności nerek oraz elektrolitowe, szczególnie związane z wysoką zawartością sodu w preparatach (5-10 mmol na fiolkę), co zwiększa ryzyko toksyczności przy dużych dawkach. Pacjenci z niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na kumulację sulbaktamu i nasilone objawy toksyczności.
Ampicilin+Sulbactam, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefoperazon, drgawki, hemodializa, inhibitor beta-laktamaz, monitoring neurologiczny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, pobudzenie psychoruchowe, sulbaktam, sulbaktam sodowy, Sulperazon, toksyczność leku, Unasyn, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Przedawkowanie busulfanu prowadzi do ciężkiej ablacji szpiku kostnego i pancytopenii, co skutkuje znacznym zahamowaniem produkcji erytrocytów, leukocytów i płytek krwi. Ponadto obserwuje się toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, splątanie, zaburzenia świadomości), wątroby (hepatotoksyczność z podwyższeniem enzymów wątrobowych i żółtaczką), płuc (zaburzenia oddechowe, duszność) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). Dodatkowo, zwiększona ekspozycja na dimetyloacetyloamid (DMA), rozpuszczalnik preparatu, nasila hepatotoksyczność i neurotoksyczność, przy czym objawy ze strony OUN często pojawiają się jako pierwsze. Brak specyficznego antidotum poza przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) wymaga natychmiastowej interwencji i intensywnego leczenia podtrzymującego.
ablacja szpiku kostnego, busulfan, dializa, dimetyloacetyloamid, drgawki, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, erytrocyty, glutation, hepatotoksyczność, leukocyty, morfologia krwi, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, płytki krwi, przeszczepienie komórek macierzystych, splątanie, stan hematologiczny, układ krwiotwórczy, zaburzenia świadomości, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Augmentin
Przed rozpoczęciem terapii Augmentinem (amoksycylina z kwasem klawulanowym) konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji uczuleniowych, w tym zespołu Kounisa i ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP). U dzieci obserwowano przypadki zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES) z objawami takimi jak przewlekłe wymioty (1-4 godziny po podaniu), ból brzucha, biegunka, niedociśnienie i leukocytoza z neutrofilią, które mogą prowadzić do wstrząsu. W przypadku potwierdzonej infekcji drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę zaleca się monoterapię amoksycyliną, a preparat Augmentin 500 mg + 125 mg jest przeciwwskazany przy wysokim ryzyku oporności drobnoustrojów na beta-laktamy lub w zakażeniach Streptococcus pneumoniae opornych na penicylinę.
allopurynol, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefalosporyna, czas protrombinowy, drgawki, działanie hepatotoksyczne, krystaluria, leczenie parenteralne, mononukleoza zakaźna, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, penicylina, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus pneumoniae, test Coombsa, test Platelia Aspergillus EIA, układ krwiotwórczy, wstrząs, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bupivacaini Noridem
Bupiwakaina, stosowana w znieczuleniu zewnątrzoponowym i blokadach nerwów obwodowych, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zatrzymania akcji serca wymagającego długotrwałej resuscytacji, która nie zawsze jest skuteczna. Toksyczność ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia może wystąpić przy wysokim stężeniu leku we krwi, zwłaszcza po niezamierzonym donaczyniowym podaniu lub wstrzyknięciu w obszar o silnym unaczynieniu. Wysokie stężenia systemowe bupiwakainy mogą prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu, migotania komór, nagłego zatrzymania serca lub zgonu. Zaleca się stosowanie kaniuli dożylnej przed blokadą nerwu oraz dostępność sprzętu do resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem serca, padaczką, chorobą wątroby, niewydolnością nerek, w zaawansowanej ciąży oraz u osób przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron).
bezdech, blok serca, blokada nerwów obwodowych, blokada pozagałkowa, bradykardia, chondroliza, drgawki, dysfunkcja mięśni oka, hipowolemia, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, monitorowanie EKG, nadwrażliwość krzyżowa, niedociśnienie, niedokrwienna martwica tkanek, niewydolność nerek, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podanie donaczyniowe, porażenie mięśni międzyżebrowych, posocznica, przestrzeń podpajęczynówkowa, przewodnictwo mięśnia sercowego, resuscytacja, ropień wewnątrzrdzeniowy, sprzęt resuscytacyjny, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zatrzymanie akcji serca, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie pni nerwowych, znieczulenie pozagałkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Lora 10 mg
Loratadyna, stosowana w dawce 10 mg/dobę, wykazuje brak klinicznie istotnych właściwości sedatywnych. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży z alergicznym nieżytem nosa oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną działania niepożądane występowały u około 2% pacjentów, najczęściej senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadziej obserwowano zmęczenie, suchość w jamie ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje alergiczne, w tym wysypkę. Bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zawroty głowy, drgawki, tachykardię (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, nieprawidłową czynność wątroby oraz łysienie. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) najczęściej zgłaszano ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Aleric Lora, drgawki, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lipa – Przedawkowanie
Kwiat lipy (Tilia spp.) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa jako monoterapia, bez udokumentowanych przypadków przedawkowania w preparatach takich jak Bronchisan fix (0,75 g/saszetkę) czy Melissed. Przedawkowanie preparatów zawierających lipę jest najczęściej związane z innymi składnikami aktywnymi lub rozpuszczalnikami, np. dekstrometorfanem w DEXApico (25 g/100 g syropu) oraz etanolem w Pectobonisol (15 g nalewki lipowej/100 g, 40-50% V/V etanolu). Objawy przedawkowania DEXApico obejmują nudności, wymioty, dystonię, pobudzenie, splątanie, senność, oczopląs, tachykardię z wydłużeniem QTc, ataksję oraz psychozę toksyczną, a w ciężkich przypadkach śpiączkę, depresję oddechową i drgawki. W przypadku Pectobonisolu objawy wynikają głównie z zatrucia alkoholem, manifestując się nudnościami i podrażnieniem przewodu pokarmowego.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, działanie uspokajające, działanie wykrztuśne, hipertermia, kardiotoksyczność, łagodzenie kaszlu, nalokson, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wyciąg z kwiatu lipy, wydłużenie odstępu QTc, wzmożona pobudliwość, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia napięcia mięśniowego, zatrucie alkoholem, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi i monitoringiem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, a u 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami wątroby oraz historią nadwrażliwości na leki przeciwhistaminowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcje nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duozinal (2,5 mg + 58 Ca2+)/5 ml
Lek Duozinal, zawierający cetyryzynę dichlorowodorek (10 mg) oraz jony wapnia, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 3200 pacjentach dorosłych oraz 1656 pacjentach pediatrycznych (6 miesięcy do 12 lat). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych były senność (9,63% vs 5,00% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82%) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95%). U dzieci najczęściej zgłaszano biegunkę (1,0% vs 0,6%), senność (1,8% vs 1,4%) oraz zmęczenie (1,0% vs 0,3%). Działania niepożądane miały przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenia i ustępowały po odstawieniu leku. Cetyryzyna, jako selektywny antagonista receptorów H₁, może sporadycznie powodować zaburzenia czynności wątroby (wzrost enzymów wątrobowych i bilirubiny), trudności w oddawaniu moczu oraz zaburzenia akomodacji oka.
aminotransferaza, bilirubina, cetyryzyna dichlorowodorek, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, hiperkalcemia, kserostomia, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, podwójnie ślepa próba, receptor H1, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaldo 6 mg
Rywastygmina w formie kapsułek twardych (Rivaldo) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie nasilone w fazie dostosowywania dawki. Kobiety są bardziej podatne na działania niepożądane przewodu pokarmowego oraz utratę masy ciała. Wśród innych często obserwowanych działań niepożądanych znajdują się zawroty głowy (bardzo często), bóle głowy i senność (często), a także objawy pozapiramidowe, zwłaszcza u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona, gdzie rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, takie jak drżenie (10,2%), spowolnienie ruchowe (2,5%) i dyskineza (1,4%). Ponadto, u pacjentów z otępieniem parkinsonowskim obserwuje się częstsze występowanie bradykardii oraz zaburzeń rytmu serca. Ryzyko reakcji alergicznych związanych z substancjami pomocniczymi, w tym lecytyną sojową i czerwonym barwnikiem (E 129), jest bardzo rzadkie, ale istotne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból brzucha, bradykardia, brak łaknienia, chód parkinsonowski, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dystonia, hipokineza, kapsułki twarde, klasyfikacja MedDRA, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy choroby Parkinsona, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy wzrokowe, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, parkinsonizm, pobudzenie, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, rywastygmina, splątanie, spowolnienie ruchowe, świąd, system transdermalny, sztywność typu koła zębatego, tachykardia, uczucie zmęczenia, utrata masy ciała, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketilept retard 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Ketilept Retard) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji i tachykardii oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy wynikają z nasilenia działania farmakologicznego leku i obejmują m.in. senność, drgawki, splątanie, majaczenie, śpiączkę, tachykardię, hipotonię oporną na leczenie, wydłużenie odstępu QT, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu oraz zespół przeciwcholinergiczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz możliwość tworzenia bezoarów w żołądku, co wymaga diagnostyki obrazowej i może utrudniać dekontaminację.
Leczenie przedawkowania kwetiapiny jest objawowe i powinno być prowadzone na oddziale intensywnej terapii z zapewnieniem drożności dróg oddechowych, odpowiednią wentylacją, monitorowaniem układu krążenia oraz rozważeniem płukania żołądka i podania węgla aktywowanego w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia leku. W przypadku opornej hipotensji zaleca się dożylną podaż płynów i leki sympatykomimetyczne, z wykluczeniem adrenaliny i dopaminy ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia. Fizostygmina może być rozważona u pacjentów z zespołem przeciwcholinergicznym, jednak z zachowaniem ostrożności i monitorowaniem EKG, ze względu na przeciwwskazania kardiologiczne. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych do pełnej normalizacji stanu klinicznego oraz uwzględnienie możliwości współistniejącego przedawkowania innych leków, co może modyfikować obraz kliniczny i strategię terapeutyczną.
bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, drgawki, fizostygmina, hipertermia, hipotonia, Ketilept Retard, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mioglobina, monitorowanie EKG, niedociśnienie ortostatyczne, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, rozszerzenie źrenic, śpiączka, suchość śluzówek, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Krzywica – Objawy
Krzywica jest chorobą metaboliczną kości u niemowląt i małych dzieci, wynikającą z niedoboru witaminy D, wapnia lub fosforu, prowadzącą do zmiękczenia i osłabienia kości. Objawy kliniczne obejmują deformacje szkieletowe takie jak nogi szpotawe lub koślawe, pogrubienie nadgarstków i kostek, różaniec krzywiczy, klatkę piersiową gołębią oraz deformacje kręgosłupa i czaszki. Wczesne symptomy to m.in. drażliwość, wiotkość mięśni, pocenie się i opóźnione zamykanie ciemiączka. Hipokalcemia manifestuje się kurczami mięśni, drgawkami i tężyczką. Biochemicznie obserwuje się obniżone poziomy wapnia i fosforu, które normalizują się zwykle w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia. Krzywica najczęściej ujawnia się między 6. miesiącem a 2. rokiem życia, w okresie intensywnego wzrostu.
ból kości, chód kaczkowaty, ciemiączko, craniotabes, drgawki, failure to thrive, frontal bossing, hipokalcemia, kifoza, klatka piersiowa gołębia, kolana koślawe, krzywica, niedobór witaminy D, niskorosłość, nogi szpotawe, osłabienie mięśniowe, pogrubienie nadgarstków, próchnica zębów, różaniec krzywiczy, skolioza, tężyczka, złamania patologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Grypostop to preparat zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej tabletce. Przedawkowanie może manifestować się objawami wynikającymi z działania jednej lub wszystkich substancji czynnych. Paracetamol w dawkach toksycznych prowadzi do uszkodzenia wątroby i rzadziej niewydolności nerek; postępowanie obejmuje płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego w ciągu pierwszej godziny oraz podanie N-acetylocysteiny lub metioniny po oznaczeniu stężenia leku lub profilaktycznie. Pseudoefedryna wywołuje objawy ze strony OUN (zaburzenia psychiczne) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze, ryzyko przełomu nadciśnieniowego), a leczenie polega na diurezie forsowanej, dializoterapii i terapii objawowej. Dekstrometorfan powoduje objawy neurologiczne (dystonia, splątanie, ataksja), kardiotoksyczne (wydłużenie QTc), psychozę toksyczną, a w ciężkich przypadkach śpiączkę, depresję oddechową i drgawki; węgiel aktywny podaje się w ciągu godziny od spożycia u pacjentów bez objawów, nalokson w stanach sedacji lub śpiączki, a benzodiazepiny w drgawkach i hipertermii związanej z zespołem serotoninowym.
ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność nerek, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, płukanie żołądka, pobudzenie, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna chlorowodorek, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orabloc (40 mg + 0,005 mg)/ml
Lek Orabloc zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 0,005 mg adrenaliny (epinefryny) na 1 ml roztworu i jest stosowany do znieczulenia miejscowego w stomatologii. Może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, w tym reakcje alergiczne miejscowe i ogólnoustrojowe (obrzęk, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk głośni, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na obecność pirosiarczanu sodu (E223), który może wywoływać reakcje nadwrażliwości. W układzie nerwowym często obserwuje się parestezje, hipoestezje i bóle głowy, a rzadziej zawroty głowy oraz objawy ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, zaburzenia świadomości, drgawki czy zatrzymanie oddechu. Możliwe są także przejściowe zaburzenia widzenia oraz uszkodzenia nerwów, w tym porażenie nerwu twarzowego i zmniejszenie wrażliwości smakowej.
adrenalina, astma oskrzelowa, bezdech, bradykardia, chlorowodorek artykainy, częstoskurcz, drgawki, dysfagia, hipoestezja, hipotensja, martwica tkanki, nadwrażliwość alergiczna, niedokrwienie tkanek, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pirosiarczan sodu, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przedłużone znieczulenie, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Flukonazol (Fluconazole Aurobindo 100 mg) może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy oraz drgawki. Choć brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, doświadczenie kliniczne wskazuje na istotne ryzyko upośledzenia koordynacji ruchowej i sprawności psychomotorycznej. Wystąpienie nawet pojedynczego epizodu drgawek stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia objawów. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach przed rozpoczęciem terapii oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia niepokojących objawów neurologicznych.
badanie kliniczne, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, działanie niepożądane leku, epizod drgawkowy, flukonazol, koordynacja ruchowa, lek przeciwgrzybiczy, objawy neurologiczne, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, terapia flukonazolem, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Belaristo 10 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej w Belaristo 5 mg i 10 mg, może wywołać ciężkie objawy antycholinergiczne, takie jak omamy, nadmierne pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz zmiany stanu psychicznego. Zgłoszono przypadek spożycia dawki aż 280 mg (28-56-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną) w ciągu 5 godzin, skutkujący zaburzeniami świadomości, lecz bez konieczności hospitalizacji. Postępowanie terapeutyczne obejmuje węgiel aktywny i płukanie żołądka (do 1 godziny od przyjęcia), z wykluczeniem prowokowania wymiotów. Leczenie objawowe dostosowuje się do symptomów: fizostygmina lub karbachol na ciężkie objawy ośrodkowe, benzodiazepiny na drgawki, wentylacja mechaniczna przy niewydolności oddechowej, beta-adrenolityki na tachykardię, cewnikowanie pęcherza przy zatrzymaniu moczu oraz pilokarpina miejscowo na mydriazę.
benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cefuroxime Dali Pharma 1500 mg
Przedawkowanie cefuroksymu (Cefuroxime Dali Pharma) wiąże się głównie z neurotoksycznością, manifestującą się encefalopatią, drgawkami oraz śpiączką, a także z zaburzeniami funkcji nerek. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których brak modyfikacji dawkowania prowadzi do kumulacji leku i wystąpienia objawów toksycznych nawet przy standardowych dawkach. Encefalopatia objawia się zaburzeniami świadomości i funkcji poznawczych, drgawki wynikają z obniżenia progu drgawkowego, a śpiączka jest efektem ciężkiej neurotoksyczności. Nefrotoksyczność może pogłębiać niewydolność nerek, co dodatkowo zwiększa ryzyko przedawkowania.
dializa otrzewnowa, drgawki, encefalopatia, funkcja nerek, funkcje poznawcze, hemodializa, leczenie przeciwdrgawkowe, modyfikacja dawkowania, następstwa neurologiczne, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie cefuroksymu, śpiączka, stan padaczkowy, zaburzenie nerkowe, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Olejek cedrowy – Działania niepożądane
Olejek cedrowy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Rub-Arom i Vicks VapoRub, może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością skóry. Do najczęstszych reakcji należą rumień i podrażnienie skóry, które występują rzadko, ale mogą prowadzić do alergicznego zapalenia skóry lub oparzeń kontaktowych. Lotne składniki olejku mogą powodować podrażnienie oczu oraz górnych dróg oddechowych, a u osób wrażliwych istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. Ogólnoustrojowe działania toksyczne są mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu, jednak niewłaściwe użycie, zwłaszcza doustne spożycie preparatów, może prowadzić do ciężkich zatruć objawiających się nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, zawrotami głowy, drgawkami, a nawet porażeniem oddychania i śpiączką.
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, ból głowy, dermatoza, drgawki, nadwrażliwość, nudności, olejek cedrowy, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, podrażnienie górnych dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, przewlekła choroba płuc, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, uderzenie gorąca, wymioty, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kefrenex 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Kefrenex, prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych, co może skutkować poważnymi objawami neurologicznymi (senność, śpiączka, drgawki), sercowo-naczyniowymi (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), przeciwcholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), mięśniowymi (rabdomioliza) oraz oddechowymi (niewydolność oddechowa). Szczególnie wysokie ryzyko występuje u pacjentów z chorobami układu krążenia. Najpoważniejsze skutki to śpiączka, zatrzymanie oddychania i zgon, co podkreśla bezpośrednie zagrożenie życia w przypadku ciężkiego zatrucia.
adrenalina i dopamina, alfa-blokada, blok serca, choroba układu krążenia, drgawki, drożność dróg oddechowych, fizostygmina, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, oporne niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ropimol 10 mg/ml
Przedawkowanie ropiwakainy chlorowodorku może prowadzić do ciężkiej toksyczności ogólnoustrojowej, manifestującej się przede wszystkim zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu sercowo-naczyniowego. Objawy takie jak drgawki, depresja OUN, niedociśnienie, bradykardia, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zatrzymanie krążenia mogą pojawić się natychmiast po donaczyniowym podaniu leku (w ciągu kilku sekund do minut) lub z opóźnieniem do 1-2 godzin przy przedawkowaniu związanym z miejscem podania. Dodatkowo obserwuje się depresję oddechową i kwasicę metaboliczną wtórną do niewydolności oddechowej i/lub krążeniowej. Warto podkreślić konieczność długotrwałej obserwacji pacjenta ze względu na opóźnione wystąpienie objawów toksyczności przy podaniu miejscowym.
bradykardia, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, kwasica, lek miejscowo znieczulający, lek obkurczający naczynia, lek przeciwdrgawkowy, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, postępowanie resuscytacyjne, ropiwakaina chlorowodorek, równowaga kwasowo-zasadowa, środek inotropowy, stężenie osoczowe ropiwakainy, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, utlenowanie krwi, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie lekami, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Przedawkowanie Ciprofloxacin Kabi, zawierającego 2 mg cyprofloksacyny/ml roztworu do infuzji, może prowadzić do wielonarządowych objawów toksyczności, w tym neurologicznych (zawroty głowy, drgawki, splątanie), pokarmowych (dyskomfort w jamie brzusznej), nefrotoksycznych (zaburzenia czynności nerek, krwiomocz, obecność kryształów w moczu) oraz hepatotoksycznych (wzrost enzymów wątrobowych). Doświadczenia kliniczne wskazują, że dawka 12 g cyprofloksacyny wywołuje łagodne objawy toksyczności, natomiast dawka ≥16 g może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Ponadto, przedawkowanie wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, co wymaga monitorowania kardiologicznego ze względu na potencjalne groźne zaburzenia rytmu serca.
ból głowy, cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, dyskomfort w jamie brzusznej, elektrokardiografia, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, krwiomocz, krystaluria, nefrotoksyczność, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, splątanie, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zakwaszanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pralex 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Pralex, charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością, nawet przy dawkach od 400 do 800 mg (40-80-krotność standardowej dawki 10 mg). Objawy kliniczne obejmują przede wszystkim zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie psychoruchowe, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzenia gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Mimo że ciężkie powikłania i zgony są rzadkie i często związane z jednoczesnym przyjęciem innych leków, konieczna jest szczególna uwaga kliniczna, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.
arytmia, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, dysfagia, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, Pralex, śpiączka, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depralin ODT 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Depralin ODT, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, choć charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością w izolowanym przypadku. Dawki od 400 do 800 mg escytalopramu zwykle nie wywołują ciężkich objawów, jednak rzadkie przypadki zgonów odnotowano, głównie przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie psychoruchowe, rzadko zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne.
arytmia, bradyarytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, lek przeciwdepresyjny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Taromentin 500 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Taromentin, zawierający amoksycylinę z kwasem klawulanowym w dawkach 500 mg + 100 mg oraz 1000 mg + 200 mg, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, istnieją kliniczne przesłanki wskazujące na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco upośledzać koordynację ruchową, percepcję oraz stan świadomości. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergii na beta-laktamy, schorzeniami neurologicznymi, zaburzeniami czynności nerek oraz osoby w podeszłym wieku, u których ryzyko działań niepożądanych może być zwiększone. Droga podania dożylna oraz wyższe dawki (1000 mg + 200 mg) mogą nasilać te efekty niepożądane.
alergia, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, drgawki, droga podania leku, działanie niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, próg drgawkowy, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie neurologiczne, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Chloropromazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie chloropromazyny, substancji czynnej Fenactilu, wywołuje wieloukładowe objawy zagrażające życiu, obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (senność, utrata przytomności), układ krążenia (hipotensja, tachykardia, wydłużenie QT, komorowe zaburzenia rytmu serca), termoregulację (hipotermia) oraz układ pozapiramidowy (dyskinezy pozapiramidowe). Występujące objawy mogą prowadzić do zapaści naczyniowej i złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, temperatury ciała, saturacji oraz seryjne EKG w celu wykrycia arytmii. Hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii lub toksykologicznym jest wskazana dla zapewnienia kompleksowej opieki i szybkiej interwencji.
adrenalina, badanie elektrokardiograficzne, chloropromazyna, dantrolen sodu, diazepam, dopamina, drgawki, dyskinezy pozapiramidowe, Fenactil, hipotensja, hipotermia, komorowe zaburzenia rytmu, leczenie przeciwarytmiczne, lidokaina, oddech wspomagany, orfenadryna, płukanie żołądka, procyklidyna, reakcja dystoniczna, retikulum sarkoplazmatyczne, ruchy mimowolne, saturacja krwi, tachyarytmia, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenia krążeniowe, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Contix
Stosowanie pantoprazolu (substancji czynnej leku Contix) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie konieczne jest regularne monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku ich podwyższenia leczenie należy przerwać. Profilaktyka owrzodzeń u pacjentów przyjmujących nieselektywne NLPZ powinna być ograniczona do osób z podwyższonym ryzykiem powikłań, takich jak wiek >65 lat, wywiad owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego. Objawy alarmowe (np. znaczna utrata masy ciała, krwawe wymioty, dysfagia, niedokrwistość, smołowate stolce) wymagają wykluczenia nowotworu żołądka. Pantoprazol nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV zależnymi od kwaśnego pH (np. atazanawir) ze względu na ryzyko obniżenia ich biodostępności. Długotrwała terapia może prowadzić do niedoboru witaminy B12, dlatego wskazane jest monitorowanie i ewentualna suplementacja u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Campylobacter, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, drgawki, dysfagia, enzymy wątrobowe, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nowotwór żołądka, odpowiedź na pantoprazol, osteoporoza, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, powikłania żołądkowo-jelitowe, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, Salmonella, smołowate stolce, terapia długotrwała, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, utrata masy ciała, witamina B12, wymioty krwawe, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakażenie przewodu pokarmowego, złamanie kości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cinacalcet Sandoz 60 mg
Przedawkowanie cynakalcetu, dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka hipokalcemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, tężyczki, drgawek, a nawet zgonu. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów dializowanych tolerowano dawki do 300 mg/dobę bez istotnych działań niepożądanych, jednak obserwacje te nie wykluczają ryzyka w warunkach klinicznych. U pacjentów pediatrycznych odnotowano objawy przedawkowania przy dawce 3,9 mg/kg mc./dobę, manifestujące się bólem brzucha, nudnościami i wymiotami, które miały charakter łagodny. Ze względu na wysokie wiązanie cynakalcetu z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin Orion 4,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego poprzez długotrwałe (do 9 godzin) hamowanie acetylocholinoesterazy. Objawy przedawkowania dzielą się na muskarynowe i nikotynowe, z nasileniem proporcjonalnym do dawki. W umiarkowanych zatruciach dominują objawy muskarynowe, takie jak mioza, zaczerwienienie twarzy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bradykardia (<60 uderzeń/min), skurcz oskrzeli, zwiększona wydzielina oskrzelowa, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu/stolca, łzawienie, niedociśnienie i nadmierne ślinienie. W ciężkich przypadkach pojawiają się objawy nikotynowe: osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddychania, które stanowi zagrożenie życia. Dodatkowo zgłaszano zawroty głowy, bóle głowy, senność, stany splątania, nadciśnienie, omamy i złe samopoczucie.
acetylocholinoesteraza, atropina, bradykardia, drgawki, drżenie, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, farmakokinetyka leku, lek przeciwwymiotny, mioza, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, perystaltyka jelit, przedawkowanie rywastygminy, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zaburzenia trawienne, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekap 50 mg
Lek Lekap zawierający syldenafil w dawkach 50 mg i 100 mg, stosowany w terapii zaburzeń erekcji, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów oraz ponad 10 lat monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo częste (≥1/10), częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca się na działania niepożądane o nieznanej częstości, zgłaszane po dopuszczeniu leku do obrotu, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refleksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, jaskra, kołatanie serca, kontrola placebo, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, monitorowanie farmakoterapii, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, priapizm, próba podwójnie ślepa, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, widzenie na niebiesko, widzenie podwójne, zaburzenia siatkówki, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie spojówek, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, zmętnienie ciała szklistego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symcloza 100 mg
Przedawkowanie klozapiny, zwłaszcza w dawkach przekraczających 2000 mg, wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań zagrażających życiu, w tym niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc, co przekłada się na śmiertelność około 12%. U pacjentów nieleczonych wcześniej klozapiną dawki już od 400 mg mogą indukować stany śpiączkowe, a w populacji pediatrycznej dawki 50-200 mg wywołują silne działanie uspokajające lub śpiączkę, choć bez zgonów. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia poznawcze i psychiczne, objawy neurologiczne (m.in. drgawki, brak odruchów), dysfunkcje układu autonomicznego (ślinotok, hipertermia), rozszerzenie źrenic, niedociśnienie tętnicze, arytmie serca, a także ciężkie zaburzenia oddechowe prowadzące do niewydolności oddechowej i powikłań płucnych.
arytmia serca, częstoskurcz, depresja oddechowa, dezorientacja, dializa otrzewnowa, drgawki, duszność, działanie uspokajające, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, klozapina, letarg, majaczenie, mydriaza, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, powikłanie kardiologiczne, powikłanie oddechowe, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie źrenic, ślinotok, śmiertelność, śpiączka, splątanie, stan śpiączkowy, węgiel aktywowany, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, zachłystowe zapalenie płuc, zahamowanie czynności oddechowej, zapaść