astma oskrzelowa

Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.

Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.

Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Przeciwwskazania stosowania

Landiolol, ultra-krótko działający, wysoce kardioselektywny beta-adrenolityk dostępny w preparacie Runrapiq (300 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 6 mg landiololu chlorowodorku na 1 ml roztworu), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na landiolol lub substancje pomocnicze, ciężką bradykardią (<50/min), chorobą węzła zatokowego, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (II lub III stopnia bez stymulatora), wstrząsem kardiogennym, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, zdekompensowaną niewydolnością serca niezwiązaną z zaburzeniami rytmu, nadciśnieniem płucnym, nieleczonym guzem chromochłonnym, ostrym napadem astmy oskrzelowej oraz ciężką, niemożliwą do wyrównania kwasicą metaboliczną. Przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz wykluczenie wymienionych stanów klinicznych, aby uniknąć poważnych powikłań. Zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, mimo że nie stanowią one bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania landiololu. W przypadku guza chromochłonnego podanie beta-adrenolityku bez wcześniejszej blokady receptorów alfa może wywołać przełom nadciśnieniowy. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu landiololu na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza w kontekście jego działania inotropowego ujemnego, co wyklucza stosowanie w stanach takich jak wstrząs kardiogenny czy ciężkie niedociśnienie tętnicze. Dawkowanie i podawanie leku powinno być prowadzone zgodnie z zaleceniami producenta, uwzględniając indywidualne ryzyko i stan kliniczny pacjenta.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba węzła zatokowego, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, landiolol, landiolol chlorowodorek, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca zdekompensowana, niewydolność wątroby, przełom nadciśnieniowy, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, Runrapiq, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny
Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Przeciwwskazania stosowania

Gadobutrol, substancja czynna preparatu Gadovist 1,0 (1,0 mmol/ml, 604,72 mg/ml), jest środkiem kontrastowym o stosunkowo wąskim zakresie przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na gadobutrol lub substancje pomocnicze. Przed podaniem należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na środki kontrastowe zawierające gadolin, historię alergii, astmę, atopowe zapalenie skóry oraz incydenty anafilaksji. Gadobutrol charakteryzuje się osmolalnością 1603 mOsm/kg H₂O oraz lepkością 4,96 mPa·s w 37°C, co może mieć znaczenie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub nerek.
anafilaksja, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik ryzyka, diagnostyka obrazowa, gadobutrol, Gadovist, lepkość, osmolalność, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie atopowe, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, sprzęt ratunkowy, środek kontrastowy, środek kontrastowy z gadolinem, wywiad alergologiczny
Leksykon substancji czynnych
Olejek cedrowy – Przeciwwskazania stosowania

Olejek cedrowy (Cedri oleum) jest składnikiem preparatów zewnętrznych o działaniu rozgrzewającym i łagodzącym objawy przeziębienia, takich jak Rub-Arom (0,75 g olejku cedrowego/100 g maści) oraz Vicks VapoRub. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na olejek cedrowy lub inne substancje czynne i pomocnicze wchodzące w skład preparatu. W przypadku Vicks VapoRub przeciwwskazaniem jest również czynna astma oskrzelowa, inne choroby dróg oddechowych oraz nadwrażliwość dróg oddechowych. Preparat Rub-Arom nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 7 roku życia oraz u pacjentów z wywiadem napadów drgawkowych ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych.
astma oskrzelowa, choroby dróg oddechowych, choroby układu oddechowego, duszność, działanie rozgrzewające, historia alergii, historia choroby, kamfora racemiczna, lewomentol, nadwrażliwość, nadwrażliwość dróg oddechowych, napad drgawkowy, objawy neurologiczne, objawy przeziębienia, olejek cedrowy, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, pacjent pediatryczny, reakcja nadwrażliwości, schorzenie układu oddechowego, wywiad alergologiczny, zaburzenie neurologiczne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyclonamine 12,5% 125 mg/ml

Lek Cyclonamine 12,5% to roztwór do wstrzykiwań zawierający etamsylat w stężeniu 125 mg/ml, co odpowiada 250 mg substancji czynnej w ampułce o objętości 2 ml. Preparat jest wskazany do stosowania wyłącznie po dokładnym zapoznaniu się z przeciwwskazaniami, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na etamsylat lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn i sodu siarczyn, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z ostrą porfirią oraz astmą oskrzelową, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów tych schorzeń, w tym potencjalnego ataku porfirii i skurczu oskrzeli.
astma oskrzelowa, atak porfirii, choroba układu oddechowego, etamsylat, porfiria ostra, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie metaboliczne, siarczyny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.

Cyklezonid, dostępny w formie aerozolu inhalacyjnego w dawkach 80, 160 i 320 µg, charakteryzuje się niecałkowitym wchłanianiem doustnym na poziomie 24,5%, przy bardzo niskiej (<0,5%) dostępności biologicznej samego leku oraz aktywnego metabolitu (<1%) po podaniu doustnym, co czyni tę drogę podania klinicznie nieistotną. Depozycja leku w płucach u zdrowych osób wynosi 52%, a ogólnoustrojowa dostępność biologiczna aktywnego metabolitu po podaniu wziewnym przekracza 50%. Cyklezonid wykazuje wysoką lipofilność (objętość dystrybucji 2,9 l/kg) oraz szybki klirens całkowity (2,0 l/h/kg), co wskazuje na efektywny wychwyt wątrobowy. Zarówno cyklezonid, jak i jego aktywny metabolit wiążą się niemal całkowicie z białkami osocza (odpowiednio 99% i 98-99%).
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, czynny metabolit, depozycja płucna, dostępność biologiczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, esterazy płucne, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, izoenzym CYP3A4, klirens całkowity, lipofilność, marskość wątroby, metabolizm cyklezonidu, mikrosomy wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, scyntygrafia gamma, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.

Przedawkowanie budezonidu w inhalatorze proszkowym, mimo niskiego potencjału ostrej toksyczności, może prowadzić do zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co jest najpoważniejszym powikłaniem i skutkuje zaburzeniami endogennej produkcji kortyzolu. Objawy takie jak cushingoidalne zmiany, zaburzenia czynności nadnerczy oraz potencjalne zaburzenia metaboliczne (w tym diabetogenne działanie kortykosteroidów) mogą wystąpić zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki. Dawki inhalacyjne dostępne w preparacie Budezonid LEK-AM wynoszą 200 µg i 400 µg na dawkę, jednak dokładna dawka wywołująca toksyczność nie została precyzyjnie określona w literaturze.
ACTH, astma oskrzelowa, budezonid, czynność nadnerczy, działanie diabetogenne, endogenne steroidy, gospodarka węglowodanowa, hormon kortykotropowy, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy, leczenie farmakologiczne, niewydolność nadnerczy, objawy cushingoidalne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra toksyczność, POChP, przedawkowanie budezonidu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przysadka mózgowa, supresja nadnerczy, zaburzenia metaboliczne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Aflofarm 200 mg

Terapia lekiem Naproxen Aflofarm wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/100) po bardzo rzadkie (<1/10 000). Szczególnie istotne klinicznie są powikłania ze strony przewodu pokarmowego (owrzodzenia z krwawieniem lub perforacją), układu sercowo-naczyniowego (zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek) oraz reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny). Ponadto obserwuje się ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, możliwe zgony) i nerek (niewydolność, martwica brodawek nerkowych). Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), okulistyczne, oddechowe, skórne oraz ogólne (obrzęki, gorączka). W trakcie terapii należy monitorować funkcje wątroby, nerek oraz parametry hematologiczne.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, białkomocz, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, perforacja, porfiria, powikłanie sercowo-naczyniowe, powikłanie żołądkowo-jelitowe, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy wysiękowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, układowy toczeń rumieniowaty, wewnątrzgałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibum Express Forte

Podczas stosowania ibuprofenu w dawce 400 mg w postaci kapsułek miękkich należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe zapalne choroby jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności serca, nerek i wątroby, astma oskrzelowa oraz u pacjentów po dużych zabiegach chirurgicznych. Istotne jest monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz morfologii krwi podczas długotrwałej terapii. U młodzieży w wieku 12-18 lat w stanie odwodnienia ryzyko zaburzeń czynności nerek jest szczególnie wysokie. Ibuprofen może powodować poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, kwas acetylosalicylowy). Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas oraz rozważenie terapii osłonowej inhibitorami pompy protonowej lub mizoprostolem u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
agregacja trombocytów, antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor pompy protonowej, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niewydolność nerek, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnic wieńcowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vita Buerlecithin

Produkt Vita Buerlecithin zawiera 13,4% m/m etanolu, co przekłada się na 2,7 g etanolu w dawce 20 ml, a dawka 40 ml u dzieci (12 lat, 30 kg) powoduje narażenie na 180 mg/kg masy ciała, co może zwiększyć stężenie alkoholu we krwi (BAC) o około 30 mg/100 ml. U dorosłych (70 kg) ta sama dawka odpowiada 77 mg/kg i wzrostowi BAC o 13 mg/100 ml. Produkt zawiera także 1,62 g sacharozy i 8,5 mg cukru inwertowanego w dawce 20 ml, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą (0,42 jednostki chlebowej w dawce dobowej 60 ml). Obecność alkoholu benzylowego (4,25 mg/20 ml) wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby ze względu na ryzyko kwasicy metabolicznej. Dodatkowo, 48 mg sodu w dawce 20 ml stanowi 2,4% maksymalnej dobowej dawki sodu według WHO, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
astma oskrzelowa, cukier inwertowany, cukrzyca, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, jednostka chlebowa, kontrola glikemii, kwasica metaboliczna, lecytyna sojowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stężenie alkoholu we krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Foradil 12 mcg

Foradil, zawierający 12 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego w kapsułce do inhalacji, jest wskazany do stosowania wziewnego u dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia za pomocą inhalatora Aerolizer. Lek wykazuje działanie rozszerzające oskrzela utrzymujące się przez 12 godzin, co umożliwia podawanie 1-2 kapsułek (12-24 μg) dwa razy na dobę w leczeniu podtrzymującym astmy oskrzelowej i POChP. Maksymalna dawka dobowa wynosi 48 μg. W astmie Foradil stosuje się wyłącznie jako lek dodatkowy do wziewnych kortykosteroidów. W przypadku nasilenia objawów można podać dodatkowo 1-2 kapsułki dziennie, nie przekraczając dawki maksymalnej. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie należy zastosować krótko działający β2-mimetyk. W profilaktyce skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem lub alergenami zaleca się inhalację 12 μg co najmniej 15 minut przed ekspozycją, a w przypadku silnego skurczu w wywiadzie – 24 μg.
astma oskrzelowa, długo działający β2-mimetyk, formoterol, krótko działający β2-mimetyk, leczenie podtrzymujące, modyfikacja leczenia, nasilenie objawów, ostry napad astmy, produkt złożony, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, wziewny kortykosteroid, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby
Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluimucil Muko Junior 100 mg

Preparat Fluimucil Muko Junior zawiera 100 mg acetylocysteiny i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego występujące niezbyt często (częstość 1/1 000 do <1/100), takie jak wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha i nudności. Rzadziej obserwuje się niestrawność (>1/10 000 do <1/1 000). Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy oraz bardzo rzadkie (częstość <1/10 000) ciężkie reakcje systemowe, takie jak wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, wymagają szczególnej uwagi. Ponadto, rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, zostały odnotowane, często w kontekście jednoczesnego stosowania innych leków.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ból brzucha, duszność, lek przeciwkrzepliwy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świąd, szum w uszach, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ApoAmlo 10 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. Jej mechanizm działania polega na rozkurczu naczyń, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się długotrwałym efektem hipotensyjnym, umożliwiającym skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki dobowej, bez ryzyka gwałtownego spadku ciśnienia i hipotonii ortostatycznej. W terapii nadciśnienia amlodypina zapewnia stabilną kontrolę ciśnienia zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej.
antagonista jonów wapniowych, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie EKG, beta-bloker, ból wieńcowy, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie naczyniowe, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, glicerol triazotan, gospodarka węglowodanowa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor kanału wapniowego, kontrola glikemii, kwas moczowy, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, skurcz serca, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate
Leksykon leków
Przeciwwskazania – NebivoLek 5 mg

Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 134,9 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby, ostrą i niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, blok serca II i III stopnia bez stymulatora, astmę oskrzelową, nieleczonego guza chromochłonnego oraz kwasicę metaboliczną. Nebiwolol jest również przeciwwskazany przy bradykardii <60/min, niedociśnieniu tętniczym z ciśnieniem skurczowym <90 mmHg oraz ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań hemodynamicznych.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia graniczna, chromanie przestankowe, cukrzyca, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek anestetyczny, lek inotropowy, łuszczyca, metabolizm glukozy, metabolizm leku, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, objaw Raynauda, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etopiryna Kontrol 300 mg + 50 mg

Etopiryna Kontrol, zawierająca 300 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 50 mg kofeiny, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, szczególnie u osób z astmą oskrzelową, przewlekłą pokrzywką, czy alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, w tym wstrząsu. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, a także u osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazaniem jest także niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz historia dny moczanowej, ze względu na ryzyko hemolizy i zaburzenia wydalania kwasu moczowego.
Stosowanie Etopiryny Kontrol jest również niewskazane u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia, z uwagi na ryzyko zespołu Reye’a, a także u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, ze względu na potencjalne powikłania płodowe i przenikanie substancji czynnej do mleka matki. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie leku z metotreksatem w dawkach ≥15 mg tygodniowo jest przeciwwskazane z powodu ryzyka mielotoksyczności. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne wywiadowanie pacjenta oraz ocena ryzyka, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii z użyciem Etopiryny Kontrol.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie uszkodzenie nerek, czynna choroba wrzodowa, dna moczanowa, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła pokrzywka, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenolol Sanofi 25 25 mg

Atenolol Sanofi, będący beta-adrenolitykiem, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstotliwości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia i oziębienie kończyn, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia snu, zmiany nastroju, depresja), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), skórne (wysypka, łuszczyca) oraz reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z astmą oskrzelową, zaburzeniami przewodzenia serca oraz łuszczycą, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
astma oskrzelowa, atenolol, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, cholestaza wątrobowa, chromanie przestankowe, depresja, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, personel medyczny, plamica, płytki krwi, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, psychoza, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość oczu, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie zatokowe, zespół toczniopodobny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Euphyllin long 300 mg

Euphyllin long, zawierający 300 mg teofiliny w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany do profilaktyki i leczenia przewlekłych zaburzeń obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Lek ten działa poprzez stopniowe uwalnianie teofiliny, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego w organizmie, co jest kluczowe w kontroli objawów tych chorób. Preparat nie jest jednak przeznaczony do leczenia ostrych stanów, takich jak stan astmatyczny czy nagły skurcz oskrzeli, ze względu na brak szybkiego działania rozszerzającego oskrzela. Ponadto, Euphyllin long zawiera 20,2 mg laktozy jednowodnej w każdej kapsułce, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, choroba zapalna dróg oddechowych, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, laktoza jednowodna, napad astmy, nietolerancja laktozy, ograniczenie przepływu powietrza, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, świszczący oddech, teofilina, zaburzenia oddechowe, zmodyfikowane uwalnianie, zwężenie dróg oddechowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salmex

Produkt leczniczy Salmex, zawierający flutykazon propionian i salmeterol, dostępny jest w dawkach inhalacyjnych 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg. Stosowany jest w leczeniu astmy oskrzelowej zgodnie z zasadami terapii stopniowanej, z koniecznością monitorowania funkcji płuc i objawów klinicznych. Salmex nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, które wymagają szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. W przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zaostrzeń, konieczna jest pilna konsultacja lekarska oraz ewentualna modyfikacja terapii, w tym rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidów. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów. Przerwanie leczenia powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, aby uniknąć ryzyka zaostrzeń i niewydolności kory nadnerczy.
astma oskrzelowa, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, działanie ogólnoustrojowe, flutykazonu propionian, funkcja płuc, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rytonawir, spowolnienie wzrostu, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clemastinum Hasco

Stosowanie klemastyny (Clemastinum Hasco) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami ze względu na jej działanie antycholinergiczne. Należy zwrócić uwagę na pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym, gdyż lek może nasilać objawy okulistyczne. W przypadku schorzeń układu pokarmowego, takich jak zwężenie odźwiernika czy wrzód trawienny utrudniający pasaż, istnieje ryzyko pogorszenia opróżniania żołądka i nasilenia symptomów. U pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego lub niedrożnością szyi pęcherza moczowego klemastyna może powodować zatrzymanie moczu lub utrudnienie mikcji. Ponadto, u osób z nadczynnością tarczycy, astmą oskrzelową, chorobami układu krążenia i nadciśnieniem tętniczym konieczne jest monitorowanie ze względu na potencjalne nasilenie objawów i wpływ na parametry hemodynamiczne. U pacjentów z porfirią lek może zaostrzać przebieg choroby metabolicznej.
astma oskrzelowa, choroba metaboliczna, choroba obturacyjna układu oddechowego, choroba układu krążenia, ciśnienie śródgałkowe, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedrożność szyi pęcherza moczowego, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, parametry hemodynamiczne, porfiria, rozrost gruczołu krokowego, sedacja, wrzód trawienny, wydzielina oskrzelowa, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie odźwiernika
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Romilast 5 mg

Romilast, zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany w leczeniu astmy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Lek stosuje się jako terapię uzupełniającą u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów, takich jak objawy dzienne, nocne, ograniczenie aktywności czy częste stosowanie leków doraźnych. Montelukast może również zastąpić małe dawki wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą, którzy nie doświadczyli ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów (np. z powodu wieku lub nietolerancji). Ponadto, Romilast jest skuteczny w profilaktyce napadów astmy indukowanej wysiłkiem fizycznym, szczególnie u pacjentów, u których wysiłek jest głównym czynnikiem wyzwalającym skurcz oskrzeli.
astma oskrzelowa, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, beta-agonista krótko działający, ciężki napad astmy, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, montelukast, montelukast sodowy, nasilenie łagodne do umiarkowanego, receptor leukotrienowy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia uzupełniająca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Luteina

Leczenie produktem Luteina, zawierającym progesteron, wymaga precyzyjnego planowania terapii, zwłaszcza przy rozpoczęciu przed 15. dniem cyklu menstruacyjnego, aby uniknąć zaburzeń regularności miesiączkowania, takich jak skrócenie cyklu czy nieoczekiwane krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z historią żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, monitorując stan kliniczny i wykonując dodatkowe badania w przypadku objawów sugerujących powikłania zakrzepowe. Konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia (np. diplopii, zmian naczyniowych siatkówki), incydentów zakrzepowo-zatorowych oraz nasilonych migrenowych bólów głowy. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć patologie trzonu macicy oraz ciążę, a w trakcie leczenia monitorować krwawienia z odstawienia i ewentualne krwawienia śródcykliczne, które mogą wymagać biopsji endometrium w celu wykluczenia zmian rozrostowych lub złośliwych.
astma oskrzelowa, atrofia endometrium, biopsja endometrium, ból głowy migrenowy, choroba depresyjna, cukrzyca, czynnik ryzyka miażdżycy, diplopia, drgawki, hormonalna terapia zastępcza, incydent niedokrwienny, insulinooporność, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z macicy, krwotok do siatkówki, migrena, obrzęk siatkówki, padaczka, przerost endometrium, retencja płynów, terapia hormonalna skojarzona, wrażliwość na insulinę, wywiad padaczkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nastroju, zaburzenie widzenia, zakrzepica, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół odstawienny, złośliwa zmiana rozrostowa, zmiana naczyniowa siatkówki, żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe
Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Przeciwwskazania stosowania

Karteolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w postaci kropli do oczu o stężeniu 2%, wykazuje potencjalne ogólnoustrojowe działanie, co wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karteolol lub składniki pomocnicze (np. benzalkoniowy chlorek 0,00165 mg/kroplę w Carteol LP 2%), astmę oskrzelową (obecną lub w wywiadzie), ciężką POChP, jawna lub zdiagnozowaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia niekontrolowany rozrusznikiem, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardię zatokową oraz nieleczony guz chromochłonny. W przypadku guza chromochłonnego konieczne jest wcześniejsze zastosowanie alfa-adrenolityków, aby uniknąć ryzyka nasilenia nadciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad dotyczący chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, a także ocenić ryzyko reakcji alergicznych związanych z substancjami pomocniczymi.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba Raynauda, działanie beta-adrenolityczne, guz chromochłonny, hipoglikemia, karteololu chlorowodorek, miastenia gravis, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axoprofen 200 mg

Lek Axoprofen zawierający ibuprofen 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (22 mg/tabletka), oraz u osób z reakcjami nadwrażliwości na ASA lub inne NLPZ, które mogą manifestować się skurczem oskrzeli, astmą, zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką czy obrzękiem naczynioruchowym. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), ciężką niewydolność wątroby i nerek, aktywne lub nawracające choroby wrzodowe przewodu pokarmowego, krwawienia z przewodu pokarmowego lub mózgowo-naczyniowe oraz ciężkie odwodnienie. Stosowanie w ostatnim trymestrze ciąży jest zakazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, zaburzeń czynności nerek płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia u matki i dziecka.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie odwodnienie, cytopenia, działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, hemofilia, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekła pokrzywka, przewlekły nieżyt nosa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia wytwarzania krwi, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flegamax Forte

Flegamax Forte, zawierający 2700 mg karbocysteiny z lizyną (odpowiadające 1500 mg karbocysteiny) w saszetce, jest lekiem mukolitycznym wymagającym szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka. U chorych z obfitą ropną wydzieliną, gorączką oraz przewlekłymi chorobami oskrzeli lub płuc konieczna jest weryfikacja diagnozy i rozważenie dodatkowego leczenia, np. antybiotykami. Pacjenci z astmą oskrzelową powinni być monitorowani pod kątem skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, stosowanie karbocysteiny u osób ze zmniejszoną zdolnością do odkrztuszania jest dopuszczalne tylko przy zapewnieniu odpowiedniej fizykoterapii oddechowej.
aspartam, astma oskrzelowa, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, drogi oddechowe, fenyloketonuria, fizykoterapia oddechowa, gorączka, karbocysteina, karbocysteina z lizyną, lek mukolityczny, przewlekła choroba oskrzeli, przewód pokarmowy, ropna wydzielina, skurcz oskrzeli, zaburzenia odkrztuszania
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lizymax 684 mg

Lek Lizymax, zawierający 684 mg ibuprofenu z lizyną (odpowiadający 400 mg ibuprofenu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz u osób z reakcjami alergicznymi takimi jak zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, skurcz oskrzeli czy astma. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, przebytą perforację lub krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz wydłużenia porodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy naczyniowo-mózgowych i innych aktywnych krwawieniach oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, skazą krwotoczną i nieustalonymi zaburzeniami hematologicznymi, np. małopłytkowością.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, czynne krwawienie, heparyna, ibuprofen, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wytwarzania krwi, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Forte DOZ

Ibuprofen w dawce 400 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe zapalenia jelit, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności nerek i wątroby, a także u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Lek może maskować objawy zakażeń, co może opóźniać właściwe leczenie, a także powodować zaburzenia widzenia, które wymagają przerwania terapii i badania okulistycznego. U pacjentów z astmą oskrzelową ibuprofen może wywołać skurcz oskrzeli. W podeszłym wieku ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Istnieje ryzyko krwotoków z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, które mogą być śmiertelne, szczególnie u osób z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie oraz u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy lub kwas acetylosalicylowy.
aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperlipidemia, ibuprofen, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niewydolność nerek, NLPZ, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, perforacja, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie skóry złuszczające, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nicorette Fruit

Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej (NTZ) w postaci tabletek do ssania Nicorette Fruit 2 mg wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z niewyrównaną nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, chorobami przewodu pokarmowego, padaczką oraz zaburzeniami połykania. W grupach tych zaleca się najpierw niefarmakologiczne metody zaprzestania palenia, a w przypadku ich nieskuteczności – rozpoczęcie terapii pod ścisłą kontrolą lekarską. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest częstsze monitorowanie glikemii ze względu na wpływ nikotyny na metabolizm węglowodanów. Ponadto, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, szczególną ostrożność należy zachować u osób z predyspozycją do obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki. Tabletki zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) oraz śladowe ilości siarczynów (0,000096 mg), które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
aspiracja, astma oskrzelowa, choroba Alzheimera, choroba neurologiczna, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, CYP1A2, cytochrom P450, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, klozapina, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, odruch połykania, padaczka, pheochromocytoma, POChP, pokrzywka, reakcja alergiczna, ropinirol, skurcz oskrzeli, takryna, teofilina, tyreotoksykoza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zaburzenia połykania, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Przeciwwskazania stosowania

Pentazocyna, dostępna w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 30 mg/ml (Pentazocinum WZF), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pentazocynę lub substancje pomocnicze, a także u osób z zaburzeniami oddychania, takimi jak depresja oddechowa, astma oskrzelowa w fazie zaostrzenia, zmniejszona rezerwa oddechowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) oraz niewydolność serca wywołaną przewlekłą chorobą płuc (serce płucne). Preparat zawiera dodatkowo sód w ilości 0,064 mmol (1,48 mg) na ml, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi sodu.
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna układu oddechowego, depresja oddechowa, dwutlenek węgla we krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, płyn mózgowo-rdzeniowy, POChP, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przeciwwskazania, przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, śpiączka, uraz głowy, zatrucie alkoholowe, zmniejszona rezerwa oddechowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu

Produkt leczniczy Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego w jednej pastylce twardej. Stosowanie leku powinno być ograniczone do maksymalnie 7 dni, a w przypadku braku poprawy po 3 dniach konieczna jest konsultacja lekarska. Ze względu na ryzyko podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej i gardła, długotrwałe stosowanie jest niewskazane. Lek nie powinien być stosowany bezpośrednio przed lub po myciu zębów, aby uniknąć neutralizacji działania przez związki anionowe obecne w pastach do zębów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na salicylany i NLPZ oraz szczególną ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli.
astma oskrzelowa, benzoesan sodu, benzydamina, butylohydroksyanizol, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, izomalt, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, NLPZ, podrażnienie miejscowe, skurcz oskrzeli, terapia alternatywna, wywiad alergologiczny, związek anionowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisopromerck 5 5 mg

Bisoprolol, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do często obserwowanych należą uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca i bradykardia. W układzie nerwowym często pojawiają się zawroty i bóle głowy, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Rzadziej obserwuje się omdlenia. W obrębie układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczny nieżyt nosa. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, są częste i mogą wymagać interwencji.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drętwienie kończyn, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, osłabienie mięśni, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby
Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Przeciwwskazania stosowania

Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego lub po inhibitorach ACE/AIIRA), a także drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu (np. niedociśnienie, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek). Ponadto, ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz zaburzeniami czynności wątroby (maksymalna dawka 2,5 mg/dobę) stosowanie ramiprylu wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane. Dodatkowo, stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane podczas zabiegów pozaustrojowych z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych.
afereza lipoprotein, aliskiren, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykinina, dializa, encefalopatia wątrobowa, guz chromochłonny, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, stenoza aortalna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DicloDuo Combi

DicloDuo Combi to preparat łączący diklofenak (NLPZ) oraz omeprazol, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Diklofenak może wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, oraz maskować objawy zakażeń. U pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami układu oddechowego (np. astma, POChP), układu krążenia (nadciśnienie, cukrzyca) oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i monitorowanie stanu klinicznego. Diklofenak zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi schorzeniami przewodu pokarmowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak kortykosteroidy, antykoagulanty czy inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak krwawienie, wysypka czy objawy nadwrażliwości, leczenie należy przerwać.
achlorhydria, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, diuretyk, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor cyklooksygenazy COX-2, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, majaczenie, mieszana choroba tkanki łącznej, niewydolność nerek, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tężyczka, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Liść melisy – Przeciwwskazania stosowania

Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) jest stosowany w różnych preparatach leczniczych, jednak jego użycie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na liść melisy lub na substancje pomocnicze w preparatach złożonych, takich jak DexaCaps (50 mg wyciągu suchego z liścia melisy, DER 6-8:1) czy Iberogast Balance (0,15 mL wyciągu płynnego na 1 mL produktu). W przypadku preparatów złożonych należy także brać pod uwagę nadwrażliwość krzyżową na rośliny z rodzin Apiaceae i Asteraceae. Dodatkowo, preparaty zawierające liść melisy często zawierają inne składniki aktywne, które wprowadzają dodatkowe przeciwwskazania, np. dekstrometorfan bromowodorek (20 mg w DexaCaps), olejki lotne (536 mg w Melisana Klosterfrau Original) czy ziele dziurawca (Nervomix Forte). W preparacie Melisana Klosterfrau Original istotne jest także przeciwwskazanie do stosowania doustnego przy owrzodzeniu żołądka i dwunastnicy oraz miejscowego na uszkodzoną skórę i choroby dermatologiczne, takie jak egzema.
aldehyd cynamonowy, astma oskrzelowa, balsam peruwiański, dekstrometorfan, egzema, fotowrażliwość, inhibitor MAO, korzeń kozłka lekarskiego, lek mukolityczny, liść melisy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, preparat Melisana Klosterfrau, przewlekła choroba płuc, SSRI, szyszki chmielu, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin/Amlodipine Teva 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva łączy dwie substancje czynne: rozuwastatynę, selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, oraz amlodypinę, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Rozuwastatyna działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL, co prowadzi do obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz VLDL, a także do wzrostu HDL-C i ApoA-I. Amlodypina natomiast rozszerza tętniczki obwodowe i wieńcowe, zmniejszając opór obwodowy i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu oraz łagodzeniem objawów dusznicy bolesnej. Dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia stabilne efekty hemodynamiczne bez nagłych spadków ciśnienia. Preparat jest wskazany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dyslipidemią, w tym u osób z cukrzycą, astmą oskrzelową i dną moczanową, bez negatywnego wpływu na profil metaboliczny.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, cholesterol całkowity, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, dusznica bolesna, grubość błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej, HDL cholesterol, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, hipertriglicerydemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, nadciśnienie tętnicze, profil lipidowy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, subkliniczna miażdżyca tętnic, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.

Flixotide Dysk, zawierający flutykazon propionian, jest dostępny w dawkach 50 μg, 100 μg, 250 μg oraz 500 μg na dawkę inhalacyjną i przeznaczony do wziewnego stosowania za pomocą specjalnego inhalatora Dysk. Lek jest wskazany głównie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). U dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia dawki dobiera się w zależności od nasilenia astmy: 100-250 μg (łagodna astma), 250-500 μg (umiarkowana astma) oraz 500-1000 μg dwa razy na dobę (ciężka astma). U dzieci powyżej 4 lat stosuje się dawki 50-100 μg dwa razy na dobę. W terapii POChP zaleca się 500 μg dwa razy na dobę w skojarzeniu z długo działającym beta2-agonistą, np. salmeterolem. Efekt terapeutyczny pojawia się po 4-7 dniach regularnego stosowania, a dawkę należy indywidualnie dostosować do najmniejszej skutecznej, z dążeniem do redukcji po poprawie stanu klinicznego.
astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, beta2-agonista długodziałający, budezonid, dipropionian beklometazonu, flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, POChP, podanie wziewne, profilaktyka, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Triprolidyna – Przeciwwskazania stosowania

Triprolidyna, będąca lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji, jest stosowana głównie w terapii objawów alergicznego nieżytu nosa oraz innych schorzeń alergicznych. W preparatach złożonych często łączona jest z pseudoefedryną, a czasem także z dekstrometorfanem. Kluczowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężka niewydolność wątroby oraz ciężka ostra lub przewlekła niewydolność nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania kardiologiczne, takie jak ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze oraz ciężka lub niestabilna choroba niedokrwienna serca, zwłaszcza w preparatach zawierających pseudoefedrynę. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u dzieci poniżej 7 lub 12 lat (w zależności od preparatu), kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.
alergiczny nieżyt nosa, amina sympatykomimetyczna, astma oskrzelowa, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, dekstrometorfan, furazolidon, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kaszel z wydzieliną, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, mukowiscydoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, schorzenie alergiczne, triprolidyna, układ serotoninergiczny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cogiton ODT

Produkt leczniczy Cogiton ODT zawierający chlorowodorek donepezylu w dawce 10 mg, będący inhibitorem cholinesterazy, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej. Lek nie był badany u pacjentów z ciężkim otępieniem w chorobie Alzheimera, innymi typami otępienia ani u osób z ciężką niewydolnością wątroby. Donepezyl może nasilać zwiotczenie mięśni wywołane przez pochodne sukcynylocholiny podczas znieczulenia ogólnego, co wymaga poinformowania anestezjologów przed zabiegami. Ze względu na działanie wagotoniczne, istnieje ryzyko bradykardii, szczególnie u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego oraz zaburzeniami przewodzenia nadkomorowego. W trakcie terapii należy monitorować możliwość wystąpienia bloku serca, omdleń i drgawek. Pacjenci z ryzykiem choroby wrzodowej oraz stosujący NLPZ powinni być pod ścisłą kontrolą, mimo że badania kliniczne nie wykazały zwiększonej częstości powikłań żołądkowo-jelitowych.
agonista układu cholinergicznego, antagonista układu cholinergicznego, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, działanie cholinomimetyczne, działanie wagotoniczne, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedrożność ujścia pęcherza moczowego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, omdlenie i drgawki, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, rabdomioliza, sztywność mięśni, zahamowanie zatokowe, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiotczenie mięśni
Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa – Przeciwwskazania stosowania

Produkty lecznicze zawierające pokrzywę (Urtica dioica L.) w różnych formach – liść (folium), korzeń (radix) oraz ziele – mają określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, która może dotyczyć liścia pokrzywy (np. Pokrzywa Fix), korzenia (np. Urtix) lub innych części rośliny. Dodatkowo, w preparatach złożonych, takich jak Alliofil (liść pokrzywy i cebula czosnku), przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa, niewydolność wątroby oraz alergie pokarmowe, w tym nadwrażliwość na związki siarkowe i substancje pomocnicze. W przypadku naparów z liści pokrzywy przeciwwskazaniem jest konieczność ograniczenia podaży płynów, np. w ciężkich chorobach serca lub nerek, natomiast preparat Nefrobonisol, zawierający sok z ziela pokrzywy i rośliny z rodziny astrowatych, jest przeciwwskazany przy obrzękach wynikających z niewydolności serca lub nerek oraz u pacjentów uczulonych na Asteraceae.
alergia pokarmowa, Alliofil, astma oskrzelowa, ciężka choroba serca, działanie niepożądane, korzeń pokrzywy, kwalifikacja pacjenta, liść pokrzywy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na rośliny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, Nefrobonisol, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk, Pokrzywa Fix, uczulenie na związki siarkowe, Urtix, ziele pokrzywy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alepton

Produkt Alepton zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 160 mg jest wskazany wyłącznie do stosowania zgodnie z zarejestrowanymi wskazaniami i nie powinien być używany jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy czy przeciwgorączkowy. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, a u młodszych pacjentów stosowanie wymaga wyraźnej decyzji lekarza, zważywszy na ryzyko zespołu Reye’a. Lek zwiększa ryzyko krwawień, co jest istotne w kontekście zabiegów chirurgicznych i stomatologicznych, a także może nasilać krwawienia miesiączkowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobą wrzodową, niewydolnością nerek lub wątroby, a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, ze względu na potencjalne interakcje i ryzyko powikłań krwotocznych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, deferazyroks, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, ekstrakcja zęba, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie miesiączkowe, kwas moczowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polipy nosa, przewlekła choroba układu oddechowego, ryzyko krwawienia, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, zaburzenia hemostazy, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Dermogen

Podczas terapii ibuprofenem zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób po dużych zabiegach chirurgicznych oraz z alergiami, w tym astmą wywołaną lekami. Ibuprofen nie powinien być łączony z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. U osób starszych obserwuje się wyższe ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia należy natychmiast przerwać leczenie.
agregacja trombocytów, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba zapalna jelit, dziedziczna nietolerancja galaktozy, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, katar sienny, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, porfiria ostra, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie metabolizmu porfiryn, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rozacom (20 mg + 5 mg)/ml

Lek Rozacom w postaci kropli do oczu zawiera dorzolamid (20 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml) i jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi schorzeniami układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz nerek. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadreaktywność dróg oddechowych, astmę oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), bradykardię zatokową, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia niekontrolowany rozrusznikiem, jawna niewydolność krążenia oraz wstrząs kardiogenny. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz kwasicą hiperchloremiczną.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, dorzolamid i tymolol, klirens kreatyniny, krople do oczu, kwasica hiperchloremiczna, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na dorzolamid, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obturacja oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, równowaga kwasowo-zasadowa, rozrusznik serca, terapia okulistyczna, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Seretide 250

Seretide, zawierający flutykazon propionian i salmeterol, nie jest wskazany do leczenia ostrych zaostrzeń astmy i wymaga stosowania w połączeniu z szybko działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela w takich sytuacjach. Leczenie należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów ze stabilną astmą, a w trakcie terapii konieczna jest regularna ocena kontroli choroby, zwłaszcza przy zwiększonym zapotrzebowaniu na leki doraźne. Nagłe pogorszenie objawów wymaga pilnej konsultacji i rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Seretide po uzyskaniu kontroli astmy, unikając nagłego odstawienia, które może prowadzić do zaostrzenia choroby. Preparat stosuje się ostrożnie u pacjentów z gruźlicą, infekcjami dróg oddechowych, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków czy przemijające obniżenie stężenia potasu.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, działanie ogólnoustrojowe, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rysy cushingoidalne, skurcz dodatkowy, splątanie, wydłużenie odstępu QTc, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmoterol

Pulmoterol (salmeterol 50 μg/dawkę inhalacyjną) jest długo działającym β2-mimetykiem stosowanym jako terapia uzupełniająca w leczeniu astmy oskrzelowej, wyłącznie w skojarzeniu z kortykosteroidami wziewnymi lub doustnymi. Nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia ani jako monoterapia, a także nie zastępuje steroidów. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia ostrych objawów astmy, które wymagają stosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę kliniczną oraz badania spirometryczne, a w przypadku pogorszenia kontroli astmy lub zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne, konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii przeciwzapalnej. Po uzyskaniu stabilnej kontroli objawów zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Pulmoterolu, dążąc do stosowania najmniejszej skutecznej dawki.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaostrzenie astmy, cukrzyca, diuretyk, długo działający lek rozszerzający oskrzela, duszność, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, lek sympatykomimetyczny, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, pochodna ksantyny, salmeterol, steroid, szczytowy przepływ wydechowy, tyreotoksykoza, wydłużenie odstępu QTc, zaostrzenie astmy, β2-mimetyk
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Conaret 7,5 mg

Bisoprolol, substancja czynna leku Conaret, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują ostre stany kardiologiczne, takie jak ostra niewydolność serca wymagająca dożylnej terapii inotropowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy oraz objawową bradykardię. Bisoprolol jest również przeciwwskazany w objawowym niedociśnieniu tętniczym, ciężkiej astmie oskrzelowej, ciężkiej postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespole Raynauda oraz nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy, gdzie brak blokady receptorów alfa może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, kwasica metaboliczna stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i utrudnienia kompensacji oddechowej.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny nadnerczy, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, receptory alfa-adrenergiczne, rzut serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salaza 500 mg

Salaza (mesalazyna 500 mg, tabletki dojelitowe) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na mesalazynę lub substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na kwas salicylowy i jego pochodne, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdyż może dochodzić do akumulacji toksycznych metabolitów i zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności. Ponadto, Salaza jest przeciwwskazana u osób ze skazą krwotoczną z uwagi na potencjalny wpływ na hemostazę. Każda tabletka zawiera 2,13 mmol sodu (49 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z koniecznością kontroli podaży sodu.
aspiryna, astma oskrzelowa, dysfagia, dysfunkcja hepatocytów, hemostaza, kwas acetylosalicylowy, mesalazyna, nadwrażliwość na kwas salicylowy, nadwrażliwość na mesalazynę, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, parametr nerkowy, parametr wątrobowy, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, substancja czynna, tabletka dojelitowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Majamil PPH 50 mg

Majamil PPH (diklofenak sodowy 50 mg) w postaci tabletek dojelitowych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65 mg) i sód (6,96 mg). Nie należy go stosować u osób z astmą aspirynową, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką po NLPZ, czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz po incydentach naczyniowo-mózgowych. Diklofenak jest również przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek i serca, zaburzeniach morfologii krwi, zahamowaniu czynności szpiku kostnego oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i wydłużenia czasu krwawienia.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwnadciśnieniowy, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, polip nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód tętniczy, retencja płynów, tabletka dojelitowa, trymestr ciąży, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg

Gardlox Med smak cytrynowy, zawierający 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy na pastylkę), wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, pokrzywka oraz obrzęk błon śluzowych, występują z nieznaną częstością i mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych wymagających natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko obserwuje się skurcz krtani lub oskrzeli, co może skutkować dusznością i świszczącym oddechem, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Rzadko zgłaszane są objawy pieczenia i suchości jamy ustnej, a niedoczulica jamy ustnej występuje z nieokreśloną częstością. Niezbyt często pojawiają się odczyny fototoksyczne, manifestujące się zaczerwienieniem i świądem skóry po ekspozycji na światło UV, natomiast bardzo rzadko obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu w przypadku zajęcia dróg oddechowych.
aspartam, astma oskrzelowa, benzydaminy chlorowodorek, izomalt, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, odczyn fototoksyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość jamy ustnej, układ odpornościowy, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elmex

Żel Elmex zawiera aktywne związki fluoru: aminofluorek Olaflur, aminofluorek Dectaflur oraz fluorek sodu, które wymagają zachowania ścisłych środków ostrożności podczas stosowania. Preparat zawiera także glikol propylenowy (100 mg/g) oraz alkohol benzylowy (0,002232 mg/g), które mogą wywoływać podrażnienia skóry i miejscowe reakcje alergiczne. Ze względu na obecność aromatów mięty pieprzowej i olejku mięty ogrodowej, zawierających limonen, linalol, eugenol, benzoesan benzylu, cytronellol i geraniol, pacjenci z astmą oskrzelową, innymi zaburzeniami oddechowymi oraz alergiami powinni stosować preparat ostrożnie i po konsultacji lekarskiej. Ponadto, u pacjentów przyjmujących systemową suplementację fluoru zaleca się przerwanie jej na 1 dzień przed i 1 dzień po aplikacji żelu, aby uniknąć ryzyka przedawkowania fluoru.
alkohol benzylowy, aminofluorek Dectaflur, aminofluorek Olaflur, aromat mentonowy, aromat mięty pieprzowej, astma oskrzelowa, benzoesan benzylu, cytronellol, eugenol, fluorek sodu, geraniol, glikol propylenowy, limonen, linalol, odruch połykania, olejek mięty ogrodowej, przedawkowanie, reakcja alergiczna, suplementacja fluoru, zaburzenia oddechowe, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Produkt leczniczy Vita Buerlecithin zawiera amid kwasu nikotynowego w stężeniu 35 mg/100 ml, co odpowiada 7 mg w dawce 20 ml i 21 mg w dawce dobowej 60 ml. Preparat zawiera również lecytynę sojową (10,4 g/100 ml), witaminy z grupy B (B2: 4,8 mg/100 ml, B6: 3,5 mg/100 ml, B12: 2,5 μg/100 ml) oraz sodowy D-pantotenian (20 mg/100 ml). Produkt zawiera 13,4% m/m etanolu, co przy dawce 20 ml wprowadza do organizmu około 2,7 g etanolu, skutkując wzrostem stężenia alkoholu we krwi (BAC) o około 30 mg/100 ml u dziecka (12 lat, 30 kg) i 13 mg/100 ml u osoby dorosłej (70 kg). Dodatkowo, dawka dobowa 60 ml dostarcza 5 g węglowodanów (0,42 jednostki chlebowej) oraz 48 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt zawiera także czerwień koszenilową (E 124), alkohol benzylowy (4,25 mg/20 ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220), które mogą wywoływać reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą i nadwrażliwością na barwniki lub składniki aromatów.
alkohol benzylowy, amid kwasu nikotynowego, astma oskrzelowa, chlorowodorek pirydoksyny, choroby nerek, choroby układu oddechowego, choroby wątroby, cyjanokobalamina, czerwień koszenilowa, fosforan ryboflawiny, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kwasica metaboliczna, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, siarczyny, skurcz oskrzeli, sodowy D-pantotenian, stężenie alkoholu we krwi, witaminy z grupy B, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alotendin

Produkt leczniczy Alotendin, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (NYHA III i IV), gdyż amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz incydentów sercowo-naczyniowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się wydłużony okres półtrwania amlodypiny oraz zwiększone AUC, co wymaga ostrożnego dawkowania. U osób w podeszłym wieku konieczne jest stopniowe zwiększanie dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne. Amlodypina może być stosowana w standardowych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek, nie jest usuwana podczas dializy. Bisoprolol wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, cukrzycą, blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala oraz miażdżycą tętnic obwodowych, a także u osób z łuszczycą i guzem chromochłonnym (konieczne wcześniejsze zablokowanie receptorów alfa).
amlodypina, anestezjologia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, lek beta2-adrenomimetyczny, łuszczyca, miażdżyca zarostowa tętnic, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk płuc, obturacyjna choroba płuc, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia odczulająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg

Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss