osmolarność roztworu
Osmolarność roztworu to parametr określający całkowitą liczbę cząstek osmotycznie czynnych zawartych w jednym litrze roztworu, wyrażony w milliosmolach na litr (mOsm/L). Jest to kluczowy wskaźnik w medycynie, wykorzystywany do oceny równowagi wodno-elektrolitowej organizmu.
W praktyce klinicznej osmolarność ma fundamentalne znaczenie przy doborze płynów infuzyjnych, ocenie zaburzeń elektrolitowych oraz diagnozowaniu stanów takich jak hiperosmolarna śpiączka cukrzycowa czy hiponatremia. Prawidłowa osmolarność osocza mieści się w przedziale 275-295 mOsm/L, a jej utrzymanie jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania komórek.
Pomiar osmolarności jest wykorzystywany w diagnostyce różnicowej zaburzeń świadomości, ocenie funkcji nerek oraz monitorowaniu efektów terapii płynowej. Zbyt duże odchylenia od wartości referencyjnych mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym obrzęku lub odwodnienia komórek, szczególnie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40 to roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w trzech stężeniach glukozy: 1,36%, 2,27% oraz 3,86%, o osmolarności odpowiednio 344, 395 i 483 mOsmol/l. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH 7,4 oraz buforem o łącznej zawartości 40 mmol/l, składającym się z 15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu sodu. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nieusuwalne defekty mechaniczne uniemożliwiające skuteczną dializę, utratę czynności otrzewnej oraz rozległe zrosty wewnątrzotrzewnowe, które znacząco obniżają efektywność terapii i zwiększają ryzyko powikłań, takich jak infekcje. Wskazane jest dokładne rozważenie tych czynników przed rozpoczęciem terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i skuteczność leczenia.
błona dializacyjna, błona półprzepuszczalna, defekt mechaniczny, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, infekcja, leczenie nerkozastępcze, mleczan sodu, nadwrażliwość na składniki, osmolarność roztworu, reakcja alergiczna, stan zapalny, stężenie glukozy, terapia nerkozastępcza, toksyny mocznicowe, ultrafiltracja, wodorowęglan sodu, zabieg chirurgiczny, zrosty wewnątrzotrzewnowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan bezwodny – Właściwości farmakodynamiczne
Siarczan sodu bezwodny jest kluczowym składnikiem osmotycznych preparatów przeczyszczających, takich jak Fortrans, gdzie występuje w ilości 5,700 g na saszetkę. Współdziała synergistycznie z makrogolem 4000 (64,000 g) oraz elektrolitami: sodu wodorowęglanem (1,680 g), sodu chlorkiem (1,460 g) i potasu chlorkiem (0,750 g). Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu ciśnienia osmotycznego w świetle jelita, co prowadzi do zatrzymania wody i zwiększenia objętości płynów jelitowych. Makrogol 4000 wiąże wodę poprzez wiązania wodorowe, natomiast siarczan sodu podnosi osmolarność roztworu, co potęguje efekt przeczyszczający. Całkowita zawartość sodu w preparacie wynosi 2,890 g na saszetkę, co ma znaczenie w kontekście równowagi elektrolitowej i wymaga uwzględnienia u pacjentów z ograniczeniami sodu.
ciśnienie osmotyczne, działanie synergistyczne, Fortrans, lek przeczyszczający osmotyczny, makrogol 4000, oczyszczanie jelita, ograniczenie podaży sodu, osmolarność roztworu, płyn jelitowy, preparat osmotyczny, proszek do sporządzania roztworu doustnego, regulacja pH, równowaga elektrolitowa, siarczan sodu bezwodny, środek przeczyszczający osmotyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Accusol 35 Potassium 2 mmol/l –
Produkt leczniczy Accusol 35 Potassium 2 mmol/l jest roztworem stosowanym w procedurach hemofiltracji, hemodializy i hemodiafiltracji, charakteryzującym się składem jonowym zbliżonym do fizjologicznych stężeń osocza. Zawiera on m.in. wapń (1,75 mmol/l), magnez (0,5 mmol/l), sód (140 mmol/l), potas (2 mmol/l), chlorki (111,3 mmol/l) oraz wodorowęglany (35 mmol/l), a jego pH mieści się w zakresie 7,0-7,5. Osmolarność roztworu wynosi 296 mOsm/l, co zapewnia zachowanie równowagi płynów i elektrolitów podczas zabiegów pozaustrojowego oczyszczania krwi. Składniki roztworu nie wykazują aktywności farmakologicznej w klasycznym rozumieniu, co eliminuje znaczenie parametrów farmakokinetycznych takich jak dystrybucja czy metabolizm.
hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, osmolarność roztworu, osmolarność teoretyczna, pH roztworu, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do hemodializy, stężenie wodorowęglanów, ultrafiltracja, właściwości farmakokinetyczne, wodorowęglan, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azelamed 1 mg/ml
Azelamed to aerozol do nosa zawierający azelastynę chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml. Każde rozpylenie dostarcza 0,14 mg substancji czynnej w objętości 0,14 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 6,7–7,1 oraz osmolarnością 260–310 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję błony śluzowej nosa i zbliżenie do parametrów fizjologicznych wydzieliny nosowej. Formuła zawiera substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian, kwas cytrynowy bezwodny, disodu fosforan dwunastowodny, chlorek sodu, hypromelozę 4000 oraz wodę oczyszczoną, które stabilizują preparat i poprawiają jego właściwości adhezyjne.
aerozol do nosa, aplikator donosowy, azelastyny chlorowodorek, błona śluzowa nosa, ciśnienie osmotyczne, disodu edetynian, disodu fosforan dwunastowodny, hypromeloza, izotoniczność, kwas cytrynowy bezwodny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, osmolarność roztworu, pompka rozpylająca, sodu chlorek, substancje pomocnicze, właściwości adhezyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Venolyte –
Venolyte jest roztworem do infuzji dożylnej, stosowanym do uzupełniania płynów i elektrolitów, o teoretycznej osmolarności 286,5 mOsm/l, co czyni go roztworem izotonicznym. Zawiera w 1 litrze: Na 137,0 mmol, K 4,0 mmol, Mg 1,5 mmol, Cl 110,0 mmol oraz octany 34,0 mmol. Dawkowanie i szybkość infuzji muszą być indywidualnie dostosowane, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny, równowagę kwasowo-zasadową oraz terapię skojarzoną. Maksymalne dawki dobowe odpowiadają zapotrzebowaniu pacjenta, a w przypadku uzupełniania krwi objętość infuzji powinna być 3-5-krotnie większa niż utracona ilość krwi. Dla dorosłych i osób starszych zalecane dawki wynoszą 500 ml do 3 litrów na dobę, z szybkością infuzji około 40 ml/kg mc./24h, natomiast u dzieci dawki wahają się od 20 do 100 ml/kg mc./dobę, a szybkość infuzji od 2 do 8 ml/kg mc./h w zależności od wieku.
badania laboratoryjne, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, infuzja dożylna, osmolarność roztworu, podawanie dożylne, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, roztwór izotoniczny, skład elektrolitowy, stan nawodnienia, terapia skojarzona, utrata płynów, uzupełnianie płynów i elektrolitów, wydolność układu krążenia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glucosum 5% Fresenius 50 mg/ml
Glucosum 5% Fresenius to roztwór do infuzji zawierający 50 mg/ml glukozy (5%), co odpowiada 50 g glukozy w 1000 ml roztworu (55 g jako glukoza jednowodna). Preparat charakteryzuje się osmolarnością 278 mOsmol/l, zbliżoną do fizjologicznej osmolarności osocza, co czyni go bezpiecznym do stosowania pozajelitowego. Wskazania do stosowania obejmują uzupełnianie płynów i węglowodanów w stanach odwodnienia, zwiększonego zapotrzebowania na energię, żywienia parenteralnego oraz zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Preparat dostarcza wodę i energię w postaci glukozy, co jest kluczowe w terapii pacjentów wymagających dożylnego uzupełnienia tych składników.
glukoza do infuzji, glukoza jednowodna, koncentrat elektrolitów, koncentrat leku, odwodnienie organizmu, osmolarność roztworu, podanie dożylne, podanie dożylne leków, roztwór elektrolitowy, roztwór glukozy do infuzji, terapia pozajelitowa, uzupełnianie pozajelitowe płynów, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Optilyte –
Produkt leczniczy Optilyte, roztwór do infuzji, zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa. Skład jonowy roztworu obejmuje Na+ 141 mmol, CH3COO- 34 mmol, C6H5O7 3- 3 mmol, Ca2+ 2 mmol, K+ 5 mmol, Mg2+ 1 mmol oraz Cl- 109 mmol, a osmolarność wynosi 295 mOsmol/l, co jest zbliżone do osmolarności osocza krwi. Składniki aktywne, takie jak sodu chlorek, sodu octan trójwodny, sodu cytrynian dwuwodny, wapnia chlorek dwuwodny, potasu chlorek oraz magnezu chlorek sześciowodny, pełnią istotne funkcje fizjologiczne i występują naturalnie w organizmie człowieka.
Badania przedkliniczne nie wykazały działań toksycznych przy stosowaniu Optilyte w dawkach mieszczących się w granicach fizjologicznych zdolności regulacyjnych organizmu. Bezpieczeństwo terapii zależy od prawidłowego dawkowania oraz monitorowania stanu pacjenta, co jest kluczowe dla uniknięcia zaburzeń osmotycznych i innych powikłań. Brak jest doniesień o toksyczności produktu pod warunkiem przestrzegania wskazań i przeciwwskazań oraz uwzględnienia indywidualnych zdolności regulacyjnych pacjenta. Optilyte stanowi bezpieczny roztwór do infuzji elektrolitów, odpowiedni do stosowania zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit fizjologiczny, funkcja nerwowo-mięśniowa, krzepnięcie krwi, octan sodu trójwodny, Optilyte, osmolarność osocza, osmolarność roztworu, płyn pozakomórkowy, płyn wewnątrzkomórkowy, przewodnictwo nerwowe, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, skład jonowy, właściwość przeciwzakrzepowa, zaburzenie osmotyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Diclac w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 25 mg/ml, co odpowiada 75 mg substancji czynnej w pojedynczej ampułce o objętości 3 ml. Preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu klinicznym, takie jak alkohol benzylowy (120 mg/3 ml) pełniący funkcję konserwantu oraz glikol propylenowy (600 mg/3 ml) poprawiający stabilność formulacji. Inne składniki to N-acetylocysteina, mannitol, sodu wodorotlenek oraz woda do wstrzykiwań. Produkt jest konfekcjonowany w ampułkach z bezbarwnego szkła, dostępnych w opakowaniach po 5 lub 10 sztuk, z okresem ważności wynoszącym 2 lata przy przechowywaniu w temperaturze nieprzekraczającej 25°C i ochronie przed światłem.
alkohol benzylowy, biodostępność substancji czynnej, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, glikol propylenowy, mannitol, N-acetylocysteina, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność roztworu, podanie pozajelitowe, roztwór do wstrzykiwań, stabilność fizykochemiczna, substancja pomocnicza, technika wstrzyknięcia, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie preparatu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carmustine Accordpharma 300 mg
Karmustyna, jako pochodna nitrozomocznika, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub inne nitrozomoczniki (np. lomustynę, streptozocynę), ciężką depresję szpiku kostnego, ciężkie niewydolności nerek oraz populację pediatryczną i kobiety karmiące piersią. Preparat Carmustine Accordpharma dostępny jest w dawkach 50 mg i 300 mg, zawierając odpowiednio 3 ml (2,37 g) i 9 ml (7,11 g) etanolu bezwodnego w rozpuszczalniku, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją alkoholu. Ze względu na cytotoksyczne działanie karmustyny, stosowanie u pacjentów z upośledzoną czynnością szpiku lub nerek może prowadzić do zagrażającej życiu pancytopenii i nasilonej toksyczności, dlatego konieczne jest wykluczenie tych stanów przed terapią.
chemioterapia, depresja szpiku kostnego, etanol bezwodny, karmustyna, koncentrat do infuzji, lomustyna, mielosupresja, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, osmolarność roztworu, pancytopenia, pochodna nitrozomocznika, radioterapia, streptozocyna, toksyczność leku, toksyczność nerkowa, toksyczność płucna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hemosol BO –
Roztwór do hemodializy/hemofiltracji Hemosol BO zawiera składniki aktywne takie jak chlorek wapnia dwuwodny, chlorek magnezu sześciowodny, kwas mlekowy, wodorowęglan sodu oraz chlorek sodu, które po zmieszaniu dają roztwór o osmolarności 287 mOsm/l i następującym składzie jonowym: Ca 1,75 mmol/l (3,5 mEq/l), Mg 0,5 mmol/l (1,0 mEq/l), Na 140 mmol/l (140 mEq/l), Cl 109,5 mmol/l (109,5 mEq/l), mleczany 3 mmol/l (3 mEq/l) oraz HCO3 32 mmol/l (32 mEq/l). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, która może manifestować się reakcjami alergicznymi o różnym nasileniu, włącznie z zagrożeniem życia. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości należy natychmiast odstąpić od stosowania roztworu i rozważyć alternatywne preparaty.
hemodializa, hemofiltracja, kwas mlekowy, magnezu chlorek sześciowodny, nadwrażliwość na substancje czynne, osmolarność roztworu, płyn do dializy, reakcja alergiczna, równowaga elektrolitowa, sodu chlorek, sodu wodorowęglan, terapia nerkozastępcza, wapnia chlorek dwuwodny, wodorowęglan, wywiad alergologiczny, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pediaven G15 –
Produkt leczniczy Pediaven G15, będący roztworem do infuzji, zawiera aminokwasy (15 g/1000 ml), glukozę (150 g/1000 ml), elektrolity oraz pierwiastki śladowe w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co odpowiada naturalnym potrzebom organizmu i minimalizuje ryzyko toksyczności. Całkowita zawartość azotu wynosi 2,14 g/1000 ml, a energia całkowita dostarczona w 1000 ml produktu to 660 kcal (w tym energia pozabiałkowa: 600 kcal). Składniki takie jak sód (30 mmol), potas (25 mmol), wapń (6 mmol), magnez (4 mmol), chlorki (39 mmol) oraz pierwiastki śladowe (np. żelazo 500 µg, cynk 2000 µg) są podawane w ilościach odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu, co potwierdza niskie ryzyko działań niepożądanych i toksyczności w warunkach klinicznych.
aminokwas, badanie toksyczności nieklinicznej, chlorek, chrom, cynk, działanie niepożądane, elektrolit, fluor, fosforan, jod, kobalt, magnez, makroelement, mangan, miedź, molibden, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, potas, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, selen, składnik odżywczy, sód, terapia zastępcza, wapń, zawartość azotu, żelazo - Leksykon leków
Skład i postać leku – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
Septanest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku, dostępny w dwóch wariantach różniących się stężeniem adrenaliny: 1:200 000 (5 µg/ml) oraz 1:100 000 (10 µg/ml). W pojedynczym wkładzie o objętości 1,7 ml znajduje się odpowiednio 68 mg artykainy i 8,5 µg adrenaliny lub 68 mg artykainy i 17 µg adrenaliny. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu (izotoniczność), pirosiarczyn sodu (E223, działanie przeciwutleniające), wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu wynosi 0,76 mg/ml, co daje 1,29 mg sodu na wkład. Produkt jest dostarczany w jednorazowych, szklanych wkładach o pojemności 1,7 ml, dostępnych w różnych konfiguracjach opakowań, z okresem ważności 2 lata i zaleceniem przechowywania poniżej 30°C, bez zamrażania, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mannitol 15% Baxter 150 mg/ml
Mannitol 15% Baxter to roztwór do infuzji zawierający 150 mg mannitolu/ml (150 g/l), o osmolarności około 823 mOsm/l i pH 4,5-7,0, stosowany głównie w leczeniu ostrej niewydolności nerek, zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego oraz wymuszonej diurezy w zatruciach. Dawkowanie u dorosłych z ostrą niewydolnością nerek wynosi 50-200 g/24h (330-1320 ml/24h), z dawką jednorazową nieprzekraczającą 50 g (330 ml). W sytuacjach krytycznych możliwe jest podanie do 200 mg/kg mc. w ciągu 5 minut, następnie dostosowanie szybkości wlewu do utrzymania diurezy 30-50 ml/h. U pacjentów z oligurią zaleca się dawkę testową 200 mg/kg mc. (1,3 ml/kg) podawaną w 3-5 minut, a brak odpowiedzi wskazuje na konieczność przerwania terapii. W przypadku zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego dawka wynosi 1,5-2 g/kg mc. (10-13 ml/kg) podawana w ciągu 30-60 minut, najlepiej 1-1,5 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. U dzieci dawka testowa i lecznicza są odpowiednio dostosowane do masy ciała, a u osób starszych stosuje się dawkowanie analogiczne do dorosłych, z uwzględnieniem ryzyka niewydolności nerek.
bilans płynów, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, dawka jednorazowa, dawka testowa, diureza, mannitol, objętość mózgowa, oliguria, osmolarność, osmolarność roztworu, ostra niewydolność nerek, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór hiperosmolarny, stężenie roztworu, wymuszona diureza, zatrucie substancjami, żyła centralna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venolyte –
Venolyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, w tym sód 137,0 mmol/l, potas 4,0 mmol/l, magnez 1,5 mmol/l, chlorki 110,0 mmol/l oraz octany 34,0 mmol/l. Skład oparty jest na naturalnych składnikach osocza, co zapewnia zgodność z homeostazą organizmu. Osmolarność roztworu wynosi 286,5 mOsm/l, co jest zbliżone do fizjologicznej osmolarności osocza, a pH w zakresie 6,9-7,9 odpowiada fizjologicznemu pH płynów ustrojowych, minimalizując ryzyko zaburzeń osmotycznych i kwasowo-zasadowych podczas terapii.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorki, dawka terapeutyczna, elektrolity fizjologiczne, homeostaza, kwasowość miareczkowa, magnez, octan, octan sodu trójwodny, osmolarność osocza, osmolarność roztworu, osocze, pH fizjologiczne, pH roztworu, płyn ustrojowy, potas, potencjał toksykologiczny, roztwór do infuzji, składniki fizjologiczne, sód, zaburzenie osmotyczne - Leksykon substancji czynnych
Chlorek sodu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorek sodu (NaCl) jest kluczowym elektrolitem w terapii płynowej, jednak jego podawanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, obrzękami, zaburzeniami czynności nerek, marskością wątroby, hiperaldosteronizmem oraz u noworodków i osób starszych. Monitorowanie obejmuje stężenia sodu w surowicy, równowagę płynów i kwasowo-zasadową, elektrolity (K, Ca, Mg, Cl), parametry nerkowe (kreatynina, mocznik) oraz ciężar ciała, co pozwala na wczesne wykrycie przewodnienia lub odwodnienia. Szczególną uwagę zwraca się na stosowanie roztworów hipertonicznych (o osmolarności 340–388 mOsm/l), które mogą nasilać zaburzenia elektrolitowe i osmotyczne, zwłaszcza u pacjentów z odwodnieniem hipertonicznym. W terapii nerkozastępczej konieczne jest prawidłowe przygotowanie i kontrola roztworów oraz monitorowanie ewentualnych osadów w drenach.
chlorek sodu, chloremia, hemodializa, hemofiltracja, hiperaldosteronizm, hipernatremia, hiperwolemia, hiponatremia, hipoproteinemia, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, odwodnienie hipertoniczne, osmolarność roztworu, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór hipertoniczny, stan przedrzucawkowy, terapia nerkozastępcza, terapia płynowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zapaść naczyniowa, zastoinowa niewydolność krążenia, zwężenie dróg moczowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius, zawierający chlorek sodu (8,6 g/1000 ml), chlorek potasu (0,3 g/1000 ml) oraz chlorek wapnia (0,33 g/1000 ml), o osmolarności 309 mOsmol/l, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy bezwzględnie respektować. Należą do nich nadwrażliwość na składniki roztworu, przewodnienie oraz stany kliniczne takie jak ciężka niewydolność nerek i obrzęk płuc, gdzie podanie roztworu może prowadzić do pogorszenia funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Ponadto, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, hiperkaliemią (K+ 4,0 mmol/1000 ml), hipernatremią (Na+ 147,2 mmol/1000 ml), hiperchloremią (Cl- 155,7 mmol/1000 ml) oraz hiperkalcemią (Ca2+ 2,25 mmol/1000 ml), ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych i powikłań kardiologicznych.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, działanie kardiotoksyczne, glikozyd naparstnicy, hiperchloremia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipernatremia, kalcyfikacja tkanek, kwasica hiperchloremiczna, lek moczopędny oszczędzający potas, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, osmolarność roztworu, parametry elektrolitowe krwi, płyn Ringera, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, roztwór do infuzji, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Optilyte –
Optilyte to złożony roztwór do infuzji o osmolarności 295 mOsmol/l i pH 5,5-7,5, zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: Na+ 141 mmol/l, Cl- 109 mmol/l, CH3COO- 34 mmol/l, C6H5O7 3- 3 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, K+ 5 mmol/l oraz Mg2+ 1 mmol/l. Preparat jest wskazany do pozajelitowego uzupełniania płynów i elektrolitów w stanach klinicznych związanych z nadmierną utratą jonów i wody, takich jak wymioty, biegunka, przetoki jelitowe i żółciowe, a także w sytuacjach niedostatecznej doustnej podaży płynów. Jego skład elektrolitowy odzwierciedla fizjologiczne proporcje jonów, co umożliwia skuteczne wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych.
biegunka, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit, infuzja, niedobór wodno-elektrolitowy, octan sodu trójwodny, osmolarność roztworu, ostre zaburzenie żołądkowo-jelitowe, przetoka jelitowa, przetoka żółciowa, roztwór do infuzji, wymioty, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Potasu wodorotlenek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Potasu wodorotlenek, jako składnik produktu leczniczego ADDIPHOS, dostarcza istotne elektrolity: 1,5 mmol (59 mg) potasu, 1,5 mmol (34 mg) sodu oraz 2 mmol (62 mg) fosforanów na 1 ml koncentratu. Ze względu na wysoką osmolalność roztworu (3200 mOsm/kg wody) oraz pH 6,2-6,5, podawanie nierozcieńczonego koncentratu jest bezwzględnie przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością nadnerczy, stanem odwodnienia, wstrząsem oraz u osób z tendencją do retencji sodu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń równowagi elektrolitowej.
hiperkaliemia, niewydolność nadnerczy, odwodnienie, osmolarność roztworu, powikłanie naczyniowe, powikłanie zakrzepowe, retencja sodu, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, wodorotlenek potasu, wysoka osmolalność, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
PHYSIONEAL 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) to sterylny, przezroczysty roztwór do dializy otrzewnowej o pH 7,4 i osmolarności 395 mOsmol/l, przeznaczony wyłącznie do podania dootrzewnowego. Schemat leczenia, w tym częstość dializ, objętość płynu (zwykle 2-2,5 litra u dorosłych), czas zalegania i trwania dializy, powinien być indywidualnie dostosowany. W CADO zaleca się 4 wymiany na dobę, a w ADO 4-5 wymian nocnych z możliwością 1-2 dodatkowych w ciągu dnia. U dzieci powyżej 2 lat dawka wynosi 800-1400 ml/m² powierzchni ciała, maksymalnie do 2000 ml, natomiast u dzieci poniżej 2 lat 200-1000 ml/m². Należy stosować najniższą osmolarność umożliwiającą skuteczne usunięcie płynu, aby ograniczyć ryzyko odwodnienia, hipowolemii i utraty białek.
automatyczna dializa otrzewnowa, CADO, chlorek magnezu, chlorek wapnia, chlorki, dializa otrzewnowa, elektrolity, hipowolemia, magnez, mleczan sodu, odwodnienie, osmolarność roztworu, pH fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, roztwór dootrzewnowy, sód, wapń, włóknik, wodorowęglan sodu, wodorowęglany, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Physioneal 35 Clear-Flex –
PHYSIONEAL 35 CLEAR-FLEX to roztwór do dializy otrzewnowej o fizjologicznym pH 7,4, zawierający podwójny system buforowy: 10 mmol/l mleczanu oraz 25 mmol/l wodorowęglanu, co łącznie daje 35 mmol/l buforu. Produkt dostępny jest w trzech wariantach różniących się stężeniem glukozy: 13,6 mg/ml (osmolarność 345 mOsmol/l), 22,7 mg/ml (396 mOsmol/l) oraz 38,6 mg/ml (484 mOsmol/l), co umożliwia indywidualizację ultrafiltracji w zależności od potrzeb pacjenta. Roztwór zawiera kluczowe elektrolity, takie jak jony sodu, wapnia, magnezu i chlorki, niezbędne do prawidłowego prowadzenia dializy otrzewnowej. Wskazania do stosowania obejmują ostrą i przewlekłą niewydolność nerek, ciężkie zatrzymanie wody, zaburzenia gospodarki elektrolitowej oraz zatrucia lekami dializowalnymi, gdy inne metody są niewskazane lub niedostępne.
biokompatybilność, bufor mleczanowy, compliance, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, leczenie diuretyczne, osmolarność roztworu, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, przewodnienie, równowaga wodno-elektrolitowa, system buforowy, ultrafiltracja, wodorowęglan i mleczan, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zatrucie lekami, zatrzymanie wody w organizmie - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Dawkowanie i sposób podawania
Sodu wodorotlenek jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (1,324 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (1,664 g/1000 ml) oraz Nutriflex Lipid peri (0,8-1,6 g w zależności od objętości opakowania). Pełni funkcję regulatora pH oraz źródła jonów sodu, co jest istotne dla utrzymania równowagi elektrolitowej u pacjentów. Dawkowanie preparatów Aminomel dostosowuje się do masy ciała i stanu klinicznego, z maksymalną prędkością wlewu do 1 ml/kg mc./godz. dla Aminomel 10E i 0,8 ml/kg mc./godz. dla Aminomel 12,5E. Maksymalna dawka dobowa wynosi odpowiednio 20 ml/kg mc. i 16 ml/kg mc., co przekłada się na podanie sodu wodorotlenku w ilości około 0,0265 g/kg mc. Nutriflex Lipid peri podaje się dożylnie, maksymalnie do 40 ml/kg mc./dobę, co odpowiada dawce sodu wodorotlenku 0,0256 g/kg mc./dobę, z maksymalną szybkością infuzji 2,5 ml/kg mc./godz. (np. 175 ml/h dla pacjenta 70 kg).
bilans elektrolitowy, bilans wodny, cewnik w żyle głównej, dieta doustna, emulsja tłuszczowa, infuzja kroplowa, jon sodu, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, osmolarność roztworu, prędkość wlewu, przemiana materii, regulator pH, równowaga elektrolitowa, sodu wodorotlenek, stan kataboliczny, stan kliniczny, terapia żywieniowa, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Natrium chloratum 0,9% Fresenius 9 mg/ml
Produkt leczniczy NATRIUM CHLORATUM 0,9% FRESENIUS, będący roztworem do infuzji zawierającym 9 mg/ml chlorku sodu (9 g/1000 ml), charakteryzuje się osmolarnością 308 mOsmol/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co odpowiada wartościom fizjologicznym osocza. Zgodnie z charakterystyką preparatu, może być on bezpiecznie stosowany u kobiet w ciąży, niezależnie od trymestru, bez negatywnego wpływu na rozwój płodu. Brak jest przeciwwskazań do stosowania tego roztworu u kobiet karmiących piersią, a jego podawanie nie wpływa na ilość ani skład mleka matki, nie stanowiąc zagrożenia dla dziecka. Sód i chlorki zawarte w preparacie są naturalnymi składnikami organizmu, a ich podaż w zalecanych dawkach nie powoduje zmian w składzie mleka kobiecego.
9%, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek sodu, chlorek sodu 0, ciąża, elektrolity, jony sodu i chlorki, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, osmolarność, osmolarność osocza, osmolarność roztworu, osocze krwi, pH, płodność, pokarm kobiecy, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, rozwój płodu - Leksykon substancji czynnych
Prolina – Dawkowanie i sposób podawania
Prolina, jako składnik mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym i dializoterapii, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz rodzaju preparatu. U dorosłych przeciętne zapotrzebowanie wynosi 0,16-0,35 g azotu/kg mc./dobę (1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę), z możliwością zwiększenia do 0,4 g azotu/kg mc./dobę (2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) w stanach krytycznych. Dawkowanie poszczególnych preparatów, takich jak Aminomel Nephro, Aminomix 1 Novum czy Aminoplasmal, różni się zawartością proliny (od 1,66 g do 7,35 g/1000 ml) oraz maksymalną dawką dobową i szybkością infuzji (zwykle do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz poddawanych hemodializie lub hemofiltracji, dawkowanie musi być odpowiednio modyfikowane, uwzględniając zwiększone zapotrzebowanie na białko i tolerancję metaboliczną. W dializoterapii stosuje się dawki rzędu 0,5-0,8 g aminokwasów/kg mc./dializę, z maksymalną szybkością infuzji do 0,2 g aminokwasów/kg mc./godz.
aminokwasy, Aminomel Nephro, Aminomix 1 Novum, Aminoplasmal, chorobliwa otyłość, dializa, dializoterapia, elektrolity, filtr do infuzji, hemodializa, hemofiltracja, hipoglikemia, idealna masa ciała, Lipoflex, mieszanina aminokwasów, Nutrineal, osmolarność roztworu, podanie dootrzewnowe, prolina, roztwór aminokwasów, stan kliniczny, stan krytyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żyła centralna, żyła główna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium folinate Sandoz 10 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wapnia folinianu w produkcie Calcium folinate Sandoz są ograniczone i nie dostarczają dodatkowych informacji o znaczeniu klinicznym poza tymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml kwasu folinowego (wapnia folinianu), charakteryzującym się przezroczystą, żółtawą barwą, pH w zakresie 7,0-8,6 oraz osmolarnością 275 mOsm. Istotnym aspektem jest zawartość sodu wynosząca 3,3 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów wymagających diety niskosodowej.
- Leksykon substancji czynnych
Cynk – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie cynku powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz formy podania. U dorosłych dawki doustne wahają się od 5,5 mg do 45 mg jonów cynku na dobę, z wyjątkiem choroby Wilsona, gdzie stosuje się do 180 mg/dobę (Zincteral). Preparaty złożone zawierają od 2,2 mg do 25 mg jonów cynku na dobę, a w żywieniu pozajelitowym dawki są ustalane na podstawie masy ciała i stanu klinicznego, np. Supliven dostarcza 5000 μg cynku na 10 ml, podawane 10 ml/dobę u dorosłych. U dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała, np. Zincas 5,5 mg jonów cynku podaje się dzieciom do 5 lat w dawce 1 tabletki/dobę, a u młodzieży do 15 lat 2 tabletki/dobę. W żywieniu pozajelitowym u wcześniaków stosuje się preparaty takie jak Nutryelt Pediatric i Peditrace Novum z dawkami do 1 ml/kg m.c./dobę, maksymalnie 20 ml/dobę. Preparaty do infuzji muszą być rozcieńczone, a dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby wymaga indywidualnej modyfikacji.
biodostępność, cholestaza, choroba Wilsona, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, emulsja do żywienia pozajelitowego, hiperkatabolizm, infuzja dożylna, jon cynku, koncentrat do sporządzania roztworu, niewydolność wątroby, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitów, suplementacja cynku, wchłanianie cynku, wcześniak, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clinimix N17G35E –
Clinimix N17G35E to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, wymagający indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych zapotrzebowanie na białko wynosi od 0,16 do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (odpowiednio 1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę), a zapotrzebowanie energetyczne to 25-40 kcal/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość wlewu wynosi 1,4 ml/kg mc./godz. (85-100 ml/godz. dla pacjenta 60-70 kg), a maksymalna dawka dobowa to 30 ml/kg mc. (1800-2100 ml). U dzieci dawkowanie jest bardziej zróżnicowane, z wyższym zapotrzebowaniem na białko i energię u młodszych pacjentów, jednak produkt nie jest zalecany dla niemowląt i dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak cysteiny i tauryny, które są warunkowo niezbędne w tej grupie. U dzieci powyżej 2 lat, w razie potrzeby, cysteina i tauryna powinny być suplementowane dodatkowo pod kontrolą specjalisty.
aminokwasy, aminokwasy warunkowo niezbędne, azot, cysteina i tauryna, hipoglikemia, niedobór, noworodek urodzony o czasie, osmolarność roztworu, pierwiastki śladowe, proces kataboliczny, roztwór do infuzji, stan kataboliczny, szybkość wlewu, terapia płynami dożylnymi, wcześniak, zapotrzebowanie energetyczne, żyła centralna, żyła główna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Stosowanie roztworów do dializy otrzewnowej PHYSIONEAL 40 z glukozą u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalny wpływ terapii na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Produkt dostępny jest w trzech wariantach stężeń glukozy: 1,36% (13,6 mg/ml, osmolarność 344 mOsmol/l), 2,27% (22,7 mg/ml, osmolarność 395 mOsmol/l) oraz 3,86% (38,6 mg/ml, osmolarność 483 mOsmol/l). Roztwór dwukomorowy o pH 7,4 po zmieszaniu zapewnia stabilność i lepszą tolerancję terapii. Działania niepożądane związane z dializą mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta oraz edukacji dotyczącej ryzyka prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.
bufor dializacyjny, dializa otrzewnowa, dializoterapia otrzewnowa, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, glukoza bezwodna, glukoza jednowodna, koncentrat elektrolitowy, mleczan, osmolarność roztworu, pH fizjologiczne, PHYSIONEAL 40, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie glukozy, system dwukomorowy, wodorowęglan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Clofarabine Norameda to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, dostępny w fiolkach 20 ml zawierających 20 mg klofarabiny. Produkt zawiera 71 mg sodu na fiolkę, co jest istotne u pacjentów wymagających kontroli podaży sodu. Roztwór ma pH 4,5-7,5 i osmolarność 270-310 mOsm/l. Przed podaniem koncentrat należy przefiltrować (0,2 μm) i rozcieńczyć roztworem chlorku sodu 0,9%. Dawkowanie opiera się na powierzchni ciała pacjenta, z zalecaną dawką 52 mg/m² na dobę, co wymaga dostosowania objętości koncentratu i całkowitej objętości roztworu do infuzji (100-200 ml). Roztwór po rozcieńczeniu powinien pozostać klarowny i bezbarwny, a jego kompatybilność potwierdzono z polipropylenowymi i PVC workami infuzyjnymi. Nie należy mieszać z innymi lekami poza roztworem chlorku sodu 0,9%.
chlorek sodu, filtr strzykawkowy, fiolka ze szkła typu I, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, klofarabina, koncentrat do sporządzania roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lek cytotoksyczny, lek nierozcieńczony, lek przeciwnowotworowy, okres ważności leku, osmolarność roztworu, roztwór infuzyjny, warunki aseptyczne, wieczko flip-off, woda do wstrzykiwań, zestaw do infuzyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Allergo-Comod 20 mg
Allergo-COMOD to krople do oczu w formie roztworu o stężeniu 20 mg/ml, zawierające substancję czynną sodu kromoglikan (Natrii cromoglicas). Preparat jest pozbawiony środków konserwujących dzięki zastosowaniu innowacyjnego systemu dozowania COMOD, który zapobiega kontaminacji poprzez mechaniczną pompkę z odpowietrzeniem. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: disodu edetynian (środek chelatujący), sorbitol (reguluje osmolarność i poprawia tolerancję) oraz woda do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Produkt jest dostępny w opakowaniu o pojemności 10 ml, zaprojektowanym tak, aby utrzymać sterylność roztworu przez cały okres stosowania.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voluven 10% 10% + 0,9%
Voluven 10% to syntetyczny koloid z grupy substytutów krwi i frakcji białek osocza (kod ATC: B05AA07), zawierający poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES 130/0,4) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45. Preparat charakteryzuje się stężeniem 10% HES oraz zawartością chlorku sodu 9 g/l, co odpowiada stężeniom Na+ i Cl- na poziomie 154 mmol/l, a jego teoretyczna osmolarność wynosi 308 mOsm/l, klasyfikując go jako roztwór hiperonkotyczny. Współczynnik podstawienia C2/C6 wynosi około 8-12, a pH roztworu mieści się w zakresie 4,0-5,5, z kwasowością poniżej 1,0 mmol NaOH/l. Roztwór do infuzji jest przezroczysty do lekko opalizującego, o barwie od bezbarwnej do lekko żółtej.
4%, chlorek sodu, działanie hiperonkotyczne, efekt hiperwolemiczny, elektrolity, hemodylucja, HES 130/0, hydroksyetyloskrobia, koloid syntetyczny, objętość krwi, objętość osocza, objętość wewnątrznaczyniowa, osmolarność roztworu, przestrzeń śródnaczyniowa, roztwór hiperonkotyczny, skrobia kukurydziana woskowa, substytut krwi, współczynnik C2/C6 - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Physioneal 35 Clear-Flex –
Podczas kwalifikacji pacjenta do dializy otrzewnowej z użyciem roztworu Physioneal 35 Clear-Flex, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na składniki preparatu oraz obecność nieusuwalnych przeszkód mechanicznych w jamie brzusznej (np. wrodzone lub nabyte deformacje, nieoperacyjne guzy, rozległe zrosty pooperacyjne, niekorygowalne przepukliny). Ponadto, stosowanie roztworu jest niewskazane u pacjentów z utratą czynności otrzewnej spowodowaną zaawansowanym włóknieniem, przewlekłym lub nawracającym zapaleniem otrzewnej oraz rozległymi zabiegami chirurgicznymi w obrębie jamy brzusznej. Physioneal 35 Clear-Flex dostępny jest w trzech stężeniach glukozy: 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml oraz 38,6 mg/ml, co odpowiada osmolarnościom 345, 396 i 484 mOsmol/l, a pH roztworu po zmieszaniu wynosi 7,4. Stężenie buforu w roztworze wynosi 35 mmol/l (10 mmol/l mleczanu + 25 mmol/l wodorowęglanu), co zapewnia fizjologiczne warunki dla dializy.
błona otrzewnowa, bufor, cewnik otrzewnowy, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, dializa otrzewnowa, guz, hiperkatabolizm, mleczan sodu, nadwrażliwość, osmolarność roztworu, ostre zapalenie otrzewnej, pH roztworu, physioneal, przepuklina brzuszna, przeszkoda mechaniczna, stężenie glukozy, substancja czynna, utrata czynności otrzewnej, włóknienie otrzewnej, wodorowęglan sodu, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zakażenie, zapalenie otrzewnej, zrosty pooperacyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający aminokwasy, glukozę oraz elektrolity, dostępny w dwukomorowych workach. Po zmieszaniu komór otrzymuje się roztwór o osmolarności około 715 mOsm/l i pH w zakresie 4,8–5,5, bezbarwny do lekko żółtawego, wolny od cząstek stałych. W 1000 ml roztworu znajduje się 100 g glukozy, 15 g aminokwasów (azot całkowity 2,14 g), 460 kcal energii całkowitej (w tym 400 kcal energii pozabiałkowej), a także elektrolity: wapń 9,4 mmol, sód 4,5 mmol, magnez 2,1 mmol, chlorki 5 mmol oraz mikroelementy (chrom, miedź, fluor, jod, mangan, selen, cynk) w mikroilościach. Skład aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, kwas asparaginowy, acetylocysteinę, kwas glutaminowy, glicynę, histydynę, izoleucynę, leucynę i lizynę.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, charakterystyka produktu leczniczego, elektrolit, energia całkowita, energia pozabiałkowa, izoleucyna, karmienie piersią, kwas glutaminowy, leucyna, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, wartość odżywcza, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe