lenalidomid
Lenalidomid to lek immunomodulujący o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i antyangiogennym. Należy do grupy leków znanych jako analogi talidomidu, jednak charakteryzuje się zmodyfikowaną strukturą chemiczną i lepszym profilem bezpieczeństwa.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje hamowanie proliferacji niektórych komórek hematopoetycznych, indukcję apoptozy komórek nowotworowych, blokowanie angiogenezy oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Lek wykazuje szczególną aktywność wobec komórek szpiczaka mnogiego oraz niektórych nowotworów hematologicznych.
Główne wskazania do stosowania lenalidomidu obejmują szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem lub jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek jest również badany w innych wskazaniach onkohematologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu to neutropenia, trombocytopenia, biegunka, wysypka, zmęczenie oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na działanie teratogenne, stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży i regularnych testów ciążowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Fresenius Kabi 20 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie w dawkach przekraczających 100 mg, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych o charakterze hematologicznym, takich jak pancytopenia (>150 mg), neutropenia, trombocytopenia oraz anemia (wszystkie mogą wystąpić przy dawkach >100 mg). Dodatkowo, przy dawkach powyżej 200 mg obserwuje się zaburzenia krzepnięcia, zwiększające ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych lub krwotocznych. W badaniach klinicznych odnotowano podawanie jednorazowych dawek nawet do 400 mg, co podkreśla potencjalną toksyczność leku w przypadku przedawkowania. Objawy te wymagają szybkiego rozpoznania i interwencji, gdyż mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym zwiększonego ryzyka infekcji, krwawień oraz niedotlenienia tkanek.
anemia, antidotum, cytopenia, działanie hematotoksyczne, działanie toksyczne, elementy morfotyczne krwi, erytrocyt, hemoglobina, infekcja bakteryjna, interwencja medyczna, lek immunomodulujący, lenalidomid, morfologia krwi, neutropenia, pancytopenia, płytka krwi, powikłanie hematologiczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, toksyczność, toksyczność przedawkowania, transfuzja preparatu krwiopochodnego, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomide Gedeon Richter jest dostępny w formie kapsułek twardych o siedmiu mocach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, z dokładną zawartością lenalidomidu odpowiadającą nazwie dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę (w ilościach od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się składem barwników (m.in. E 102, E 110, E 127, E 129, E 133, E 171, E 172) i kolorystyką, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Kapsułki posiadają nadruk „LP” oraz numer odpowiadający mocy, a ich rozmiary i kolory są szczegółowo opisane, co minimalizuje ryzyko pomyłek podczas podawania leku.
amoniak, błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, polichlorek winylu, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tartrazyna, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid wykazuje niewielki do umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co jest istotne dla bezpieczeństwa pacjentów podczas terapii. Najczęściej zgłaszane objawy niepożądane, które mogą ograniczać tę zdolność, to zmęczenie (wpływające na koncentrację i czas reakcji), zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), senność oraz niewyraźne widzenie. W przypadku nasilonych objawów zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów, a w przypadku zawrotów głowy i zaburzeń orientacji przestrzennej – bezwzględny zakaz prowadzenia do ustąpienia symptomów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ryzykach, zalecić obserwację własnych reakcji na lek oraz zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, indywidualna wrażliwość, interakcje lekowe, konsultacja okulistyczna, lenalidomid, monitorowanie objawów, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, raport postmarketingowy, senność, terapia lenalidomidem, zaburzenie orientacji przestrzennej, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Lenalidomide Grindeks jest dostępny w formie kapsułek twardych o zawartości lenalidomidu od 2,5 mg do 25 mg, z proporcjonalną ilością laktozy bezwodnej (od 20 mg do 197 mg) jako substancji pomocniczej. Kapsułki zawierają również celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a ich otoczka różni się barwą i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu. Każda kapsułka zawiera biały lub prawie biały proszek, a oznaczenia literowo-cyfrowe (np. L2.5, L25) wskazują na zawartość lenalidomidu w miligramach. Produkt jest pakowany w blistry Aluminium/PVC/Aclar/PVC, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza bezwodna, lenalidomid, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide G.L.
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, a lek powinien być wydawany w ciągu 7 dni od uzyskania negatywnego wyniku testu. U mężczyzn stosujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w spermie. Ponadto, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności bezpiecznego postępowania z lekiem, w tym zwracania niewykorzystanych kapsułek i zakazie oddawania krwi lub nasienia podczas terapii oraz przez 7 dni po jej zakończeniu.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, epizod naczyniowo-mózgowy, genotyp XY, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, lenalidomid, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, teratogenność, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kleder 10 mg
Lek Kleder dostępny jest w formie twardych kapsułek zawierających lenalidomid w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz laktozy jako substancji pomocniczej, której zawartość waha się od 107 mg do 214 mg w zależności od dawki. Kapsułki zawierają również celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian, a ich otoczka i nadruk różnią się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu. Kapsułki są wypełnione białym proszkiem i pakowane w blistry PVC/ACLAR/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 sztuk. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków.
błękit brylantowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, środek rozpadowy, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Pharmascience 5 mg
Lenalidomide Pharmascience to lek zawierający lenalidomid dostępny w kapsułkach twardych o dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Każda dawka jest wyróżniona unikalną kolorystyką i nadrukiem, co ułatwia identyfikację. Substancją czynną jest lenalidomid w ilości odpowiadającej oznaczeniu dawki. Kapsułki zawierają laktozę w ilościach od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 200 mg (25 mg dawka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. W składzie kapsułek występują także barwniki o potencjalnym działaniu alergizującym, takie jak Czerwień Allura AC (E129), Żółcień pomarańczowa (E110) oraz Tartrazyna (E102), których obecność i ilość zależy od dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian. Kapsułki są wypełnione białym proszkiem i pakowane w blistry PVC/ACLAR/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 sztuk.
błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, erytrozyna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, potas wodorotlenek, reakcja alergiczna, środek rozluźniający, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szelak, tartrazyna, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Kleder, wykazuje udokumentowane działanie teratogenne, podobne do talidomidu, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły występowanie wad wrodzonych przy ekspozycji na lenalidomid, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz wykonywać regularne testy ciążowe, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. Ponadto, brak danych dotyczących przenikania lenalidomidu do mleka kobiecego skutkuje przeciwwskazaniem do karmienia piersią podczas terapii.
antykoncepcja, działanie teratogenne, karmienie piersią, Kleder, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, model zwierzęcy, nasienie, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, skutek teratogenny, specjalista teratologii, talidomid, test ciążowy, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wpływ na płodność, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp indukowały wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji kończyn). U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, natomiast długotrwałe podawanie szczurzym dawkom 75-300 mg/kg/dobę skutkowało odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). W badaniach na małpach dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały śmiertelność i ciężką toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, komórki mieloidalne i erytroidalne, krwinki czerwone i białe, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytki krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerki, przepona, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, jest lekiem immunomodulującym o wielokierunkowym mechanizmie działania, który opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. To prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, co skutkuje cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto, lek zwiększa aktywność i liczbę komórek T, NK oraz NKT, wzmacniając odpowiedź przeciwnowotworową, a w terapii skojarzonej z rytuksymabem potęguje efekt ADCC. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik martwicy nowotworu, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki NK, komórki NKT, lek immunosupresyjny, lenalidomid, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 5 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje potencjalne działanie teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę terapia powinna zostać natychmiast przerwana i pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lek jest obecny w nasieniu w bardzo niskim stężeniu i staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, przerw w terapii oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu podawania leku, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. W przypadku ciąży partnerki również konieczna jest konsultacja teratologiczna.
badania na małpach, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w nasieniu, metoda antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, różnica międzygatunkowa, talidomid, teratologia, toksyczność rodzicielska, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Eugia 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Eugia) w kapsułkach twardych dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg i wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazań klinicznych, schematów leczenia oraz leków skojarzonych. W leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM) po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) najczęściej obserwowano zapalenie płuc (10,6%) i zakażenia płuc (9,4%). W innych schematach, takich jak skojarzenie z bortezomibem i deksametazonem, pojawiały się niedociśnienie tętnicze (6,5%), odwodnienie (5,0%) oraz niewydolność nerek (6,3%). W terapii MPR+R dominowały gorączka neutropeniczna (6,0%) i niedokrwistość (5,3%). U pacjentów z uprzednio leczonym szpiczakiem mnogim najcięższe działania obejmowały żylne choroby zakrzepowo-zatorowe oraz neutropenię 4. stopnia. Profil bezpieczeństwa w zespołach mielodysplastycznych i chłoniakach wskazuje na wysoką częstość neutropenii, trombocytopenii oraz ryzyko zatorowości płucnej.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pancytopenia, rabdomioliza, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaćma, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg mc./dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, atrezja odbytu) oraz zmianami w narządach wewnętrznych. U królików podawanie doustne w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę skutkowało wadami rozwojowymi, takimi jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, z efektami zależnymi od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg mc. u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
aberracja chromosomowa, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczki nerkowej, minimalna dawka letalna, mutacja komórek chłoniaka, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kleder 10 mg
Lenalidomid (lek Kleder) dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg w postaci kapsułek twardych posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które należy skrupulatnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio: 107 mg (5 mg), 214 mg (10 mg), 120 mg (15 mg), 160 mg (20 mg) oraz 200 mg (25 mg). U pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć ryzyko związane z obecnością tej substancji pomocniczej.
antykoncepcja, bezpieczeństwo farmakoterapii, ekspozycja płodu, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, substancja pomocnicza, wada wrodzona płodu, właściwości teratogenne, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Teva 10 mg
Lenalidomide Teva dostępny jest w postaci twardych kapsułek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających mikronizowany lenalidomidu chlorowodorek uwodniony. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym składem osłonki i kolorem, co ułatwia identyfikację: kapsułki różnią się rozmiarem (od 14,3 mm do 21,7 mm) oraz barwą wieczka i korpusu. Zawartość sodu w kapsułkach wynosi odpowiednio 0,5 mg (5 mg), 0,9 mg (10 mg), 1,35 mg (15 mg) oraz 2,25 mg (25 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i talk. Preparat jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, a okres ważności wynosi 3 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania (temperatura pokojowa).
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lenalidomid, lenalidomidu chlorowodorek, mikronizacja, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozpadowa, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Teva 5 mg
Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym sód, którego zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio: 0,5 mg (5 mg), 0,9 mg (10 mg), 1,35 mg (15 mg) oraz 2,25 mg (25 mg). Ze względu na udowodnione teratogenne działanie lenalidomidu, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed terapią, regularne testy ciążowe oraz natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku podejrzenia ciąży.
antykoncepcja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, nadwrażliwość, nadzór lekarski, parametry laboratoryjne, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja pomocnicza, test ciążowy, wady wrodzone płodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi jest dostępny w formie kapsułek twardych o siedmiu różnych dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zróżnicowanych pod względem koloru, oznaczeń i rozmiaru, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancją czynną jest lenalidomid, a zawartość laktozy jako substancji pomocniczej wzrasta proporcjonalnie do dawki, od 33,2 mg w kapsułce 2,5 mg do 332,2 mg w kapsułce 25 mg. Kapsułki zawierają również celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian, a otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników takich jak tytanu dwutlenek (E171), indygotyna (E132) i żelaza tlenek żółty (E172), w zależności od dawki. Produkt jest pakowany w blistry oPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
blister, błony śluzowe, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, przeciwwskazanie, rękawiczki jednorazowe, stearynian magnezu, substancja czynna, szelak, teratogenność, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Medical Valley) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjał teratogenny lenalidomidu – jest on absolutnie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wszystkich wymogów programu zapobiegania ciąży. Program ten wymaga ścisłego nadzoru i pełnego przestrzegania, a jego częściowe spełnienie stanowi przeciwwskazanie do terapii.
- Leksykon chorób i schorzeń
Szpiczak mnogi – Zapobieganie i profilaktyka
Szpiczak mnogi, stanowiący około 10% nowotworów hematologicznych, jest chorobą o ograniczonych możliwościach profilaktyki ze względu na dominujący wpływ niezmiennych czynników ryzyka, takich jak wiek powyżej 60 lat czy historia rodzinna. Modyfikowalne czynniki ryzyka obejmują utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz dietę opartą na 80-90% nieprzetworzonych produktach roślinnych, unikanie rafinowanych węglowodanów oraz suplementację kurkuminą i kwasami omega-3. Profilaktyka obejmuje także unikanie ekspozycji na promieniowanie i chemikalia, szczepienia przeciwko HBV, a także monitorowanie i badania kliniczne w kierunku progresji stanów przednowotworowych (MGUS, SMM). Wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) u pacjentów leczonych lekami immunomodulującymi wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej, dostosowanej do indywidualnego ryzyka, z wykorzystaniem aspiryny (81-325 mg/dobę) lub heparyny drobnocząsteczkowej (np. enoksaparyna 40 mg/dobę) oraz monitorowania czasu trwania terapii.
acyklowir, bisfosfonian, denosumab, gammapatia monoklonalna, heparyna drobnocząsteczkowa, immunoglobulina dożylna, inhibitor proteasomu, lek immunomodulujący, lenalidomid, lewofloksacyna, martwica kości szczęki, nowotwór hematologiczny, plazmocyt, pomalidomid, przeciwciało dwuswoiste, przeciwciało monoklonalne, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, stan przednowotworowy, Streptococcus pneumoniae, szpiczak mnogi, talidomid, terapia CAR-T, tlący się szpiczak mnogi, trimetoprim-sulfametoksazol, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakrzepica żylna, zespół uwalniania cytokin, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, wiążąc się z białkiem cereblon w kompleksie ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, co skutkuje cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lek hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę, a szczególnie selektywnie działa w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne i proerytropoetyczne, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+. Lek hamuje także produkcję cytokin prozapalnych, co wpływa na mikrośrodowisko nowotworowe.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko cereblon, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, czynniki transkrypcyjne Aiolos i Ikaros, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, efekt antyangiogenny, efekt immunomodulacyjny, efekt proerytropoetyczny, efekt przeciwnowotworowy, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, indukcja apoptozy, komórki hematopoetyczne nowotworowe, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki NK, kulina 4, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING, mikrośrodowisko nowotworowe, niedokrwistość, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, właściwości proerytropoetyczne, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Medical Valley 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Medical Valley) dostępny w dawkach od 2,5 mg do 25 mg wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne, co może ograniczać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na te zdolności należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą obniżać koncentrację, czas reakcji, orientację przestrzenną oraz koordynację ruchową, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas terapii, zwłaszcza przy rozpoczynaniu leczenia, zmianie dawkowania lub w terapii skojarzonej. Zaleca się indywidualne testowanie reakcji pacjenta na lek oraz dokumentowanie przekazanych informacji w historii choroby.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, lenalidomid, modyfikacja dawkowania, niewyraźne widzenie, objawy neuropsychiatryczne, ordynacja leku, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, terapia lekowa, terapia lenalidomidem, terapia skojarzona, zaburzenie funkcji poznawczej, zawrót głowy błędnikowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomide Zentiva jest dostępny w postaci kapsułek twardych zawierających lenalidomid w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 66,4 mg, 132,9 mg, 199,3 mg oraz 332,2 mg laktozy jako substancji pomocniczej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Inne substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E171), indygotyna (E132) i żelaza tlenek żółty (E172), a tusz do oznakowania kapsułek składa się z szelaku, glikolu propylenowego, żelaza tlenku czarnego (E172) i potasu wodorotlenku. Kapsułki różnią się kolorem i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, niedobór laktazy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, właściwości farmakologiczne, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide Gedeon Richter, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub na substancje pomocnicze zawarte w kapsułkach, w tym laktozę (od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki) oraz barwniki: czerwień allura (E129) obecna w dawkach 2,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, żółcień pomarańczowa (E110) w dawkach 5 mg, 7,5 mg i 10 mg oraz tartrazyna (E102) w dawkach 10 mg i 15 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergiami na te substancje pomocnicze. Ponadto, ze względu na zawartość laktozy, lek wymaga ostrożności u osób z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, choć nie jest to bezwzględne przeciwwskazanie.
czerwień Allura, działanie teratogenne, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancje pomocnicze o znanym działaniu, talidomid, tartrazyna, teratogenność, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący bezpośrednie wiązanie z cereblonem – komponentem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. To prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, co skutkuje cytotoksycznością oraz immunomodulacją. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Dodatkowo, lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), zwłaszcza w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6) uzupełniają jego profil terapeutyczny.
apoptoza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białka Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, progresja choroby, przeżycie bez progresji, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Interakcje
Lenalidomid zawierający chlorek amonowy wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii szpiczaka mnogiego. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid nie indukuje enzymów CYP (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), jednak deksametazon, często stosowany w skojarzeniu, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4, co może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W przypadku warfaryny konieczne jest ścisłe monitorowanie INR ze względu na potencjalne zmiany w jej metabolizmie. Jednoczesne stosowanie lenalidomidu (10 mg/dobę) zwiększa stężenie digoksyny o 14% (przedział ufności 0,52%-28,2%), co wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Ryzyko rabdomiolizy wzrasta przy kojarzeniu lenalidomidu z statynami, co wymaga kontroli enzymów mięśniowych (CK, CKMB) i obserwacji objawów klinicznych uszkodzenia mięśni.
aktywność enzymów mięśniowych, chlorek amonowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane hematologiczne, enzym mięśniowy, erytropoeza, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny digoksyny, indukcja enzymów, induktor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek stymulujący erytropoezę, lenalidomid, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, neutropenia, parametr krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, środek antykoncepcyjny, stężenie digoksyny, supresja szpiku kostnego, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, współczynnik INR, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid, będący mieszaniną racemiczną enancjomerów S(-) i S(+) w proporcjach około 56% do 44%, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 0,5-2 godzin. Wchłanianie jest proporcjonalne do dawki, a wielokrotne podawanie nie powoduje kumulacji. Spożycie posiłku bogatego w tłuszcze i kalorie zmniejsza AUC o około 20% i Cmax o około 50%, jednak w praktyce klinicznej lek można podawać niezależnie od posiłku. Lenalidomid wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (23-29%), co sprzyja jego biodostępności. Metabolizm jest minimalny, a lek nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 ani transporterów błonowych, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (90% klirensu nerkowego), z 82% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu, a okres półtrwania wynosi około 3 godzin u zdrowych ochotników i 3-5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
AspAT, AUC, białko ekstruzji wielolekowej i toksyn, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, białko osocza, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, Cmax, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksylenalidomid, izoenzymy CYP, klirens kreatyniny, klirens lenalidomidu, lenalidomid, N-acetylolenalidomid, niewydolność nerek, okres półtrwania, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportująca sole kwasów żółciowych, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wydalanie nerkowe, wzór Cockcrofta-Gaulta, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawiera laktozę w ilościach od 33,2 mg do 332,2 mg w zależności od dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z nietolerancją tej substancji. Lek jest również bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych ze względu na działanie teratogenne oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe.
bezpieczeństwo terapii, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, metody antykoncepcji, nadwrażliwość na laktozę, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcje terapeutyczne, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazania w ciąży, test ciążowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały, że dawki letalne doustne u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. Jednakże toksyczność przewlekła ujawniła istotne różnice między gatunkami: u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę (około 25-krotnie wyższe niż ekspozycja u ludzi). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność hematologiczną i narządową, a dawka 1 mg/kg/dobę (odpowiadająca ekspozycji terapeutycznej u ludzi) powodowała odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne leukopenie, wskazując na wąski margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności u małp i królików potwierdziły wysokie ryzyko wad rozwojowych, w tym atrezji odbytu, wad kończyn i anomalii narządów wewnętrznych, przy dawkach toksycznych dla samic. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak badań karcynogenności pozostawia niepełną ocenę ryzyka nowotworowego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, przepona wadliwie rozwinięta, ryzyko nowotworowe, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone na modelach zwierzęcych, w tym u małp i królików. U ciężarnych samic małp obserwowano poważne wady wrodzone potomstwa, takie jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików dawki 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg/dobę, natomiast długoterminowe podawanie szczurzym dawkom 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni skutkowało odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i immunologiczną, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i atrofie grasicy, przy dawce 1 mg/kg/dobę obserwowano łagodny spadek leukocytów, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, AUC, chłoniak myszy, embriotoksyczność, funkcja nerek, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, mutacja bakteryjna, NOAEL, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, przemieszczenie nerki, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Teva 10 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Teva) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co wymaga szczególnej ostrożności przy jego stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Lek wykazuje strukturalne podobieństwo do talidomidu, znanego teratogenu wywołującego ciężkie wady wrodzone, a badania na małpach potwierdziły podobne działanie lenalidomidu. W związku z tym lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, niezależnie od dawki (5 mg, 10 mg, 15 mg, 25 mg). Kobiety w wieku rozrodczym muszą być objęte programem zapobiegania ciąży i stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii, skierowanie pacjentki do specjalisty oraz przeprowadzenie oceny ryzyka dla płodu i zapewnienie odpowiedniego poradnictwa.
antykoncepcja mechaniczna, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, lenalidomid, niewydolność nerek, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie do stosowania, przeciwwskazanie karmienia piersią, przenikanie do mleka kobiecego, różnica międzygatunkowa, skuteczna metoda antykoncepcji, talidomid, teratogenny skutek leczenia, wada wrodzona, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Lenalidomide Glenmark jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających lenalidomid jako substancję czynną. Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację, a zawartość laktozy, będącej substancją pomocniczą, jest proporcjonalna do dawki i wynosi od 33,0 mg w dawce 2,5 mg do 332,0 mg w dawce 25 mg. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132) i żelaza tlenek żółty (E 172). Kapsułki są pakowane w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 sztuk, z okresem ważności 3 lata i przechowywane w temperaturze pokojowej.
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, nietolerancja laktozy, rękawiczka jednorazowa, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna