lenalidomid
Lenalidomid to lek immunomodulujący o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i antyangiogennym. Należy do grupy leków znanych jako analogi talidomidu, jednak charakteryzuje się zmodyfikowaną strukturą chemiczną i lepszym profilem bezpieczeństwa.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje hamowanie proliferacji niektórych komórek hematopoetycznych, indukcję apoptozy komórek nowotworowych, blokowanie angiogenezy oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Lek wykazuje szczególną aktywność wobec komórek szpiczaka mnogiego oraz niektórych nowotworów hematologicznych.
Główne wskazania do stosowania lenalidomidu obejmują szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem lub jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek jest również badany w innych wskazaniach onkohematologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu to neutropenia, trombocytopenia, biegunka, wysypka, zmęczenie oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na działanie teratogenne, stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży i regularnych testów ciążowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Grindeks 20 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne, co może ograniczać zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco obniżać koncentrację, czas reakcji i percepcję wzrokową. Objawy te zwiększają ryzyko wypadków i wymagają od pacjentów zachowania szczególnej ostrożności, a w przypadku ich wystąpienia – natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zalecenia obejmują unikanie prowadzenia pojazdów przy odczuwalnym zmęczeniu, bezwzględny zakaz prowadzenia podczas senności oraz konsultację lekarską w przypadku niewyraźnego widzenia.
funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, lenalidomid, mikrosen, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, senność, układ przedsionkowy, zaburzenia oceny sytuacji, zaburzenia orientacji przestrzennej, zaburzenia percepcji wzrokowej, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Lek jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzonych badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie lenalidomid wywoływał wady podobne do tych indukowanych przez talidomid. Ponadto, brak jest danych potwierdzających przenikanie lenalidomidu do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane.
działanie teratogenne leku, karmienie piersią, lenalidomid, nasienie ludzkie, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, talidomid, terapia lenalidomidem, teratologia, test ciążowy, wada wrodzona, wada wrodzona płodu, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 5 mg
Lenalidomid wykazuje wyraźny potencjał teratogenny, co potwierdzają badania rozwoju zarodkowo-płodowego na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa obserwowano liczne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn (np. zgięte, skrócone, brak rotacji, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych, takie jak odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy czy wadliwie rozwinięta przepona. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (dawki 75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp wielokrotne podawanie dawek 4 i 6 mg/kg/dobę skutkowało śmiertelnością i istotną toksycznością hematologiczną oraz zapaleniem przewodu pokarmowego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofie grasicy, z minimalnym wpływem na liczbę leukocytów przy 1 mg/kg/dobę, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, hematopoeza, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wady wrodzone kończyn, zaburzenie czynności nerek, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomide Pharmascience jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym barwniki: czerwień Allura AC (E129) w kapsułkach 2,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg; żółcień pomarańczową (E110) w kapsułkach 5 mg, 7,5 mg i 10 mg; oraz tartrazynę (E102) w kapsułkach 10 mg i 15 mg. Zawartość laktozy w kapsułkach waha się od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu, a także u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie i 4 tygodnie po terapii oraz regularne testy ciążowe.
- Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lenalidomid, obecny w preparatach takich jak Kleder, Lenalidomide Eugia, Lenalidomide Fresenius Kabi oraz Lenalidomide G.L., wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, należą zmęczenie, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), senność oraz niewyraźne widzenie. W charakterystykach produktów leczniczych podkreśla się konieczność zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz u pacjentów z nasilonymi objawami. Indywidualna ocena ryzyka przez lekarza jest kluczowa, a w przypadku wystąpienia istotnych objawów zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów do czasu ich ustąpienia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linorion 10 mg
Lenalidomid w preparacie Linorion dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierających odpowiednio od 33,2 mg do 332,2 mg laktozy. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linorion jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów programu zapobiegania ciąży, ze względu na udokumentowany potencjał teratogenny lenalidomidu. Program ten obejmuje m.in. stosowanie skutecznej antykoncepcji, regularne testy ciążowe oraz pełne zrozumienie ryzyka przez pacjentkę.
działanie teratogenne, ekspozycja na lenalidomid, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna alternatywna, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie do leku, ryzyko teratogenne, substancja pomocnicza, test ciążowy, wada wrodzona płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, dostępnego w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stanowi poważne zagrożenie medyczne, głównie z powodu toksyczności hematologicznej. Objawy takie jak ciężka neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość obserwowane są przy dawkach przekraczających 150 mg, a w badaniach klinicznych odnotowano nawet pojedyncze dawki do 400 mg. Te zaburzenia hematologiczne zwiększają ryzyko infekcji i krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krwi, w tym liczby neutrofilów, płytek krwi oraz poziomu hemoglobiny.
antidotum, ciężka neutropenia, czynniki wzrostu, działanie toksyczne, erytrocyty, hemoglobina, infekcja, kapsułka twarda, krwawienie, lenalidomid, małopłytkowość, morfologia krwi, nadzór medyczny, neutrofile, niedokrwistość, objawy niepożądane, parametry hematologiczne, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, toksyczność hematologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, leku immunomodulującego stosowanego w terapii hematologicznej, wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń hematologicznych, takich jak trombocytopenia, neutropenia, anemia oraz pancytopenia, które nasilają się proporcjonalnie do dawki. W badaniach klinicznych odnotowano toksyczność hematologiczną przy dawkach ≥ 150 mg, z ciężkimi powikłaniami przy dawkach ≥ 200 mg, a ryzyko pancytopenii znacząco wzrasta przy dawkach ≥ 300 mg. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń czynności nerek (≥ 200 mg), wątroby (rzadziej, nawet przy dawkach ≥ 300 mg), objawów żołądkowo-jelitowych, reakcji skórnych, zaburzeń neurologicznych oraz zwiększonego ryzyka zakrzepowo-zatorowego, szczególnie przy dawkach ≥ 100 mg. Standardowe dawki terapeutyczne lenalidomidu mieszczą się w zakresie 2,5–25 mg, co podkreśla skalę ryzyka przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecenia.
anemia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, erytrocyt, hemoglobina, hepatotoksyczność, krwawienie z błony śluzowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunomodulujący, lenalidomid, morfologia krwi obwodowej, neuropatia obwodowa, neutropenia, pancytopenia, parestezja, powikłanie infekcyjne, reakcja skórna, sepsa, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, wiąże się przede wszystkim z hematologiczną toksycznością, obejmującą trombocytopenię, neutropenię, anemię oraz pancytopenię. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki podawania dawek do 150 mg w badaniach wielokrotnych oraz do 400 mg w badaniach z pojedynczą dawką, co przekracza standardowe dawki terapeutyczne. Główne objawy przedawkowania dotyczą zaburzeń morfologii krwi, co wymaga szczegółowego monitorowania parametrów hematologicznych, w tym liczby płytek krwi, neutrofili oraz funkcji szpiku kostnego. Dodatkowo, konieczna jest ocena układu krzepnięcia oraz funkcji narządów wewnętrznych, takich jak wątroba, nerki i układ sercowo-naczyniowy, ze względu na potencjalne powikłania.
anemia, badanie morfologiczne krwi, ciężka neutropenia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu, dawka 150 mg, dawka 400 mg, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie wspomagające, lenalidomid, morfologia krwi, nawadnianie, neutrofile, neutropenia, pancytopenia, płytki krwi, profilaktyka antybiotykowa, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, transfuzja preparatów krwiopochodnych, trombocytopenia, układ krzepnięcia, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polalid 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący efekty przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto lek zwiększa aktywność cytotoksyczną komórek T, NK i NKT oraz wzmacnia ADCC, szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie TNF-α i IL-6.
aberracja chromosomowa, adhezja komórek śródbłonka, ASCT, białka Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, choroba hematologiczna, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, hemoglobina płodowa, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka nowotworowa, komórka T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, migracja komórek śródbłonka, nawrotowy szpiczak mnogi, progresja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, wskazanie hematoonkologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide Zentiva, wykazuje silne działanie teratogenne, analogiczne do talidomidu, co czyni go bezwzględnie przeciwwskazanym w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Lenalidomid przenika do nasienia w bardzo niskim stężeniu, które staje się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii u zdrowych mężczyzn, jednak ze względu na ryzyko i wydłużony czas eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez 1 tydzień po jej zakończeniu, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
antykoncepcja, działanie teratogenne, karmienie piersią, leczenie lenalidomidem, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, nasienie, płodność, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, skuteczna antykoncepcja, talidomid, teratologia, toksyczność rodzicielska, wada rozwojowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomide Gedeon Richter jest dostępny w formie twardych kapsułek o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, z charakterystycznym wyglądem kapsułek ułatwiającym identyfikację. Każda kapsułka zawiera lenalidomid w dawce odpowiadającej nazwie produktu oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę w ilościach od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka). Otoczki kapsułek zawierają żelatynę, dwutlenek tytanu oraz barwniki, takie jak tartrazyna (E 102), żółcień pomarańczowa (E 110) i czerwień allura (E 129), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów z nadwrażliwością. Kapsułki posiadają nadruk wykonany czarnym tuszem, a ich rozmiar i kolorystyka różnią się w zależności od dawki, co ułatwia prawidłowe podawanie leku.
amoniak, błękit brylantowy, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tartrazyna, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek potasu, żelatyna, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Pharmascience 15 mg
Lenalidomid wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez minimum 7 dni po zakończeniu leczenia, zwłaszcza jeśli ich partnerka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje antykoncepcji, ze względu na obecność leku w spermie w bardzo niskich stężeniach, które stają się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii. Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a także należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polalid 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Polalid dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy w kapsułkach wynosi od 25,25 mg w dawce 2,5 mg do 252,5 mg w dawce 25 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w wieku rozrodczym, u których stosowanie lenalidomidu jest możliwe wyłącznie w ramach rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego świadomość ryzyka teratogennego, stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz regularne testy ciążowe. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Eugia 25 mg
Lenalidomid występuje jako mieszanina racemiczna enancjomerów S(-) (56%) i R(+) (44%), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając Cmax w 0,5-2 godziny. Wartości Cmax i AUC rosną proporcjonalnie do dawki, a wielokrotne podawanie nie powoduje kumulacji. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych zmniejsza AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak w praktyce klinicznej lek może być podawany niezależnie od posiłków. Lenalidomid wiąże się z białkami osocza na poziomie 23-29%, przenika do nasienia w ilościach <0,01% dawki i jest niewykrywalny w spermie po 3 dniach od zakończenia terapii. Metabolizm leku jest minimalny, nie jest substratem ani inhibitorem izoenzymów cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (90% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania 3-5 godzin w zależności od populacji pacjentów.
AUC, białko ekstruzji wielolekowej, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, Cmax, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksylenalidomid, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lenalidomid, mieszanina racemiczna, N-acetylolenalidomid, niewydolność nerek, okres półtrwania, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportująca sole kwasów żółciowych, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność oraz niewyraźne widzenie, mogą znacząco obniżać czas reakcji, koncentrację i orientację przestrzenną. Dawki leku dostępne w zakresie od 2,5 mg do 25 mg wpływają na intensywność tych objawów, przy czym dawki 20 mg i 25 mg wiążą się z większym ryzykiem nasilenia niekorzystnych efektów. Zaleca się szczególną ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz indywidualne dostosowanie zaleceń do stanu zdrowia pacjenta, współistniejących schorzeń i stosowanych leków.
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dawkowanie lenalidomidu, działania niepożądane lenalidomidu, indywidualna tolerancja leku, interakcje lekowe, lenalidomid, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, reakcja organizmu, senność, terapia lenalidomidem, tolerancja leku, zaburzenia psychomotoryczne, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy nieukładowe, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek amonowy stosowany w połączeniu z lenalidomidem, jak w preparacie Lenalidomide Grindeks, wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także ciąża ze względu na potencjalne działanie teratogenne. U kobiet w wieku rozrodczym stosowanie preparatu jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu rygorystycznych warunków Programu zapobiegania ciąży. Ponadto, preparaty zawierają laktozę bezwodną w dawkach od 20 mg (2,5 mg lenalidomidu) do 197 mg (25 mg lenalidomidu), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
chlorek amonowy, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza bezwodna, lenalidomid, Lenalidomide Grindeks, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pacjent podwyższonego ryzyka, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linorion 10 mg
Produkt leczniczy Linorion zawiera lenalidomid w siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, dostępny w formie kapsułek twardych. Każda dawka różni się zawartością laktozy, która wynosi od 33,2 mg w dawce 2,5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a otoczka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171), indygotynę (E 132) i żelaza tlenek żółty (E 172), różniące się w zależności od dawki. Kapsułki posiadają specyficzne cechy identyfikacyjne, w tym kolorystykę i oznaczenia, co ułatwia ich rozpoznanie. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach od 7 do 42 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, okres ważności, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, teratogenność, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, właściwość farmakologiczna, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Ranbaxy 7,5 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłej kontroli stosowania u pacjentek z potencjałem rozrodczym. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Pacjentki powinny być kierowane do specjalistów w dziedzinie teratologii w celu oceny ryzyka i uzyskania odpowiedniej porady medycznej. Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego powoduje, że karmienie piersią podczas terapii jest niewskazane i należy je przerwać.
antykoncepcja u mężczyzn, działanie teratogenne, kapsułka twarda, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w spermie, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, niewydolność nerek, płód ludzki, płodność ciąża laktacja, płodność zwierząt, potencjał rozrodczy, Program Zapobiegania Ciąży, skutek teratogenny, talidomid, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Interakcje leku – Kleder 5 mg
Lenalidomid (Kleder) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych skojarzeniem z deksametazonem. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu czynników stymulujących erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga ścisłego monitorowania i rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid nie indukuje enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, jednak deksametazon, będący słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4, może osłabiać ich skuteczność, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. W przypadku warfaryny, mimo braku bezpośredniego wpływu lenalidomidu na jej farmakokinetykę, zaleca się ścisłe monitorowanie INR ze względu na potencjalny wpływ deksametazonu. Podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg zwiększa ekspozycję na digoksynę o 14% (90% CI: 0,52%–28,2%), co wymaga regularnego monitorowania stężenia digoksyny, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem toksyczności glikozydów nasercowych.
cytochrom CYP1A2, cytochrom CYP2B6, cytochrom CYP2C19, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP3A4/5, czynnik stymulujący erytropoezę, działanie sedatywne, działanie teratogenne, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor P-gp, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza kreatynowa, lenalidomid, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, parametr krzepnięcia, powikłanie zakrzepowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, uszkodzenie wątroby, zakrzepica - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Lenalidomide Medical Valley, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Działania niepożądane leku, takie jak zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, mogą istotnie zaburzać koordynację psychoruchową i funkcje poznawcze, co zwiększa ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Nasilenie tych objawów jest zmienne i zależy od dawki (2,5 mg do 25 mg), indywidualnej wrażliwości pacjenta, współistniejących schorzeń, stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym oraz ogólnej sprawności psychofizycznej pacjenta.
astenia, dawkowanie leku, dezorientacja przestrzenna, działania niepożądane lenalidomidu, farmakodynamika leku, funkcje psychomotoryczne, hipersomnia, kapsułki twarde, koordynacja psychoruchowa, leki o działaniu ośrodkowym, lenalidomid, terapia lenalidomidem, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zdolności poznawcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno efekty przeciwnowotworowe, jak i immunomodulacyjne. Jego działanie polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, wywołując cytotoksyczność oraz modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto zwiększa aktywność limfocytów T, NK i NK T oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin (TNF-α, IL-6). Synergistyczne działanie z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i apoptozę komórek chłoniaka, co zwiększa skuteczność terapii chłoniaków nieziarniczych indolentnych (iNHL). Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie antyangiogenne oraz proerytropoetyczne, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, całkowity czas przeżycia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórki Natural Killer, kulina RING ubikwityna, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, odpowiedź całkowita, pierwszorzędowy punkt końcowy, przeżycie bez progresji, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia hematoonkologiczna, toksyczność dawki, transplantacja komórek macierzystych, ubikwitynacja białek, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 7,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, wiąże się z istotną toksycznością hematologiczną, manifestującą się nasileniem neutropenii, trombocytopenii oraz anemii. Objawy te zwiększają ryzyko infekcji oportunistycznych, krwawień oraz ogólnego osłabienia pacjenta. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki podania jednorazowych dawek nawet do 400 mg, co znacznie przekracza zalecane dawki terapeutyczne. Poza hematologicznymi skutkami przedawkowania, mogą wystąpić również zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne i nerkowe, choć dane kliniczne w tym zakresie są ograniczone. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie przedawkowania lenalidomidu opiera się na terapii wspomagającej, obejmującej monitorowanie morfologii krwi, profilaktykę przeciwinfekcyjną, leczenie hemostatyczne, wyrównanie niedokrwistości oraz intensywne nawadnianie.
anemia, cytopenia, czerwone krwinki, hemodializa, hemoglobina, infekcja oportunistyczna, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych, leczenie hemostatyczne, lek mielosupresyjny, lenalidomid, morfologia krwi z rozmazem, neutrofile, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, płytki krwi, profilaktyka antybiotykowa, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wybroczynę, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznym i immunomodulacyjnym efektem, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid wykazuje także działanie immunomodulacyjne, zwiększając aktywność komórek T, NK i NKT, a w połączeniu z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC). Dodatkowo lek posiada właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększanie hemoglobiny płodowej) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6).
aberracja chromosomalna, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak strefy brzeżnej, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomowa, działanie cytotoksyczne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, hamowanie angiogenezy, hematoonkologia, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komórka hematopoetyczna, komórka NK, komórka śródbłonka, leczenie indukcyjne, lenalidomid, ligaza E3, limfocyt B, nowotwór hematologiczny, odpowiedź całkowita, odsetek obiektywnych odpowiedzi, populacja pediatryczna, pozytonowa tomografia emisyjna, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, potwierdzone badaniami na małpach i królikach. U małp, przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, obserwowano poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg/dobę) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg/dobę), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra lenalidomidu jest relatywnie niska, z dawką letalną doustną u gryzoni powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotną wartość ekspozycji u ludzi (na podstawie AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, lek immunomodulujący, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, minimalna dawka letalna, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, szpik kostny, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg
Lenalidomide Medical Valley to lek dostępny w postaci kapsułek twardych zawierających lenalidomid w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Każda kapsułka zawiera również laktozę w ilościach od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki, a także substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się składem barwników i kolorem, co ułatwia identyfikację dawki, a każda kapsułka jest oznaczona nadrukiem z użyciem szelaku, glikolu propylenowego i tlenku żelaza. Kapsułki są wypełnione białym proszkiem i dostępne w opakowaniach zawierających 7 lub 21 kapsułek, w blistrach PVC/Aclar/Aluminium.
błękit brylantowy, blister jednodawkowy, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, szelak, tlenek żelaza, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Interakcje leku – Kleder 25 mg
Lenalidomid (Kleder) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych w skojarzeniu z deksametazonem. Lenalidomid nie indukuje enzymów cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), co sugeruje brak wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, jednak deksametazon jako induktor CYP3A4 może obniżać ich efektywność, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Lenalidomid w dawce 10 mg nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny (25 mg) ani odwrotnie, jednak współistniejące stosowanie deksametazonu może modyfikować metabolizm warfaryny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, lenalidomid zwiększa ekspozycję osoczową digoksyny (0,5 mg) o 14% (90% CI: 0,52%–28,2%), co przy wąskim oknie terapeutycznym digoksyny wymaga regularnej kontroli jej stężenia w surowicy. Współstosowanie statyn z lenalidomidem zwiększa ryzyko rabdomiolizy, co wymaga intensywnej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
antykoncepcja, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytropoeza, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor cytochromu, inhibitor P-gp, INR, izoenzymy cytochromu, krzepnięcie krwi, lenalidomid, okno terapeutyczne, powikłanie zakrzepowe, rabdomioliza, szpiczak mnogi, warfaryna, zakrzepica - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierających odpowiednio lenalidomid jako substancję czynną. Każda kapsułka zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, wykorzystując żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171), indygotynę (E 132) i tlenki żelaza (E 172). Kapsułki charakteryzują się różną kolorystyką i nadrukiem umożliwiającym identyfikację dawki, a ich długość waha się od około 14 mm do 21 mm.
blister jednodawkowy, blister przezroczysty, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekspozycja na substancję czynną, folia PVC/PCTFE/Aluminium, granulowany proszek, indygotyna, kapsułka twarda, kontakt z błonami śluzowymi, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, postać farmaceutyczna, rękawiczka jednorazowa, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomide Grindeks, dostępny w kapsułkach o mocach od 2,5 mg do 25 mg, zawiera laktozę bezwodną w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 20 mg do 197 mg). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub składniki preparatu, w tym na laktozę, co jest istotne u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko teratogenności – lek jest absolutnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów Programu zapobiegania ciąży.
bezpieczna farmakoterapia, całkowity niedobór laktazy, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza bezwodna, lenalidomid, Lenalidomide Grindeks, nadwrażliwość na lenalidomid, nadwrażliwość na składniki, nietolerancja galaktozy, postępowanie medyczne, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, ryzyko teratogenne, terapia lenalidomidem, wada wrodzona płodu, właściwość teratogenna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Jego aktywność opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK oraz NKT, a także potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co może przyczyniać się do poprawy parametrów hematologicznych i ograniczenia objawów systemowych chorób nowotworowych.
ADCC, angiogeneza nowotworowa, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, białko DDB1, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, erytropoeza, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórki CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność leku, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide Zentiva, wykazuje potencjalne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas przepisywania pacjentkom w wieku rozrodczym oraz mężczyznom, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lenalidomidem, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały czas trwania leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu, mimo że stężenia są ekstremalnie niskie i lek staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania. Stosowanie lenalidomidu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na udokumentowane działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach, podobne do talidomidu.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, Program Zapobiegania Ciąży, skuteczna antykoncepcja, talidomid, teratologia, toksyczność rodzicielska, wada rozwojowa, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna, zaburzenie czynności nerek, zajście w ciążę - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 5 mg
Lenalidomid, zawarty w preparacie Kleder w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni stosujący lenalidomid powinni używać prezerwatyw podczas terapii, przerw w leczeniu oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Lenalidomid jest obecny w nasieniu w bardzo niskim stężeniu i staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z niewydolnością nerek. Karmienie piersią należy bezwzględnie przerwać podczas terapii, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka ludzkiego.
badanie płodności, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, Kleder, lenalidomid, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, nasienie ludzkie, niewydolność nerek, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazania bezwzględne, przenikanie do mleka ludzkiego, skutek teratogenny, talidomid, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Lenalidomid, zawarty w preparacie Lenalidomide Medical Valley, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją laktozy, gdzie konieczna jest ocena klinicznej istotności spożywanej dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie lenalidomidu u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, ze względu na udowodnione działanie teratogenne leku, analogiczne do talidomidu. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie testu ciążowego o odpowiedniej czułości, wdrożenie skutecznej antykoncepcji oraz edukacja pacjentki na temat ryzyka teratogennego.
choroba układu krwiotwórczego, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, teratogen, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Eugia) dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta i wydłużać czas reakcji. Charakterystyka produktu leczniczego jednoznacznie zaleca zachowanie ostrożności podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, a w przypadku wystąpienia wymienionych objawów – powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie lenalidomidu na zdolności psychomotoryczne oraz udokumentować ten fakt w dokumentacji medycznej. Zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów należy indywidualizować, uwzględniając dawkę leku, schemat dawkowania, indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące schorzenia oraz możliwe interakcje farmakologiczne. Regularne monitorowanie działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych jest kluczowe dla oceny ryzyka i ewentualnej modyfikacji zaleceń lub schematu leczenia, co ma na celu minimalizację ryzyka wypadków komunikacyjnych i zapewnienie bezpieczeństwa farmakoterapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, interakcje lekowe, kapsułka twarda, lenalidomid, niewyraźne widzenie, senność, sprawność psychomotoryczna, vertigo, wpływ na prowadzenie pojazdów, zaburzenia błędnikowe, zaburzenia percepcji wzrokowej, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi jest dostępny w postaci twardych kapsułek o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg lenalidomidu. Substancją czynną jest lenalidomid, a kapsułki zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza (od 33,2 mg do 332,2 mg w zależności od dawki), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułek składa się z żelatyny oraz barwników (E171, E132, E172), a nadruk wykonano z użyciem szelaku, glikolu propylenowego, żelaza tlenku czarnego i potasu wodorotlenku. Kapsułki różnią się długością (od 14,3 mm do 21,7 mm) oraz kolorystyką, co ułatwia ich identyfikację, a każda posiada nadruk „L9NL” wraz z wartością dawki.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, okres ważności, rękawiczka jednorazowa, stearynian magnezu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna