lenalidomid
Lenalidomid to lek immunomodulujący o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i antyangiogennym. Należy do grupy leków znanych jako analogi talidomidu, jednak charakteryzuje się zmodyfikowaną strukturą chemiczną i lepszym profilem bezpieczeństwa.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje hamowanie proliferacji niektórych komórek hematopoetycznych, indukcję apoptozy komórek nowotworowych, blokowanie angiogenezy oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Lek wykazuje szczególną aktywność wobec komórek szpiczaka mnogiego oraz niektórych nowotworów hematologicznych.
Główne wskazania do stosowania lenalidomidu obejmują szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem lub jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek jest również badany w innych wskazaniach onkohematologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu to neutropenia, trombocytopenia, biegunka, wysypka, zmęczenie oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na działanie teratogenne, stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży i regularnych testów ciążowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Fresenius Kabi) dostępny w kapsułkach twardych w dawkach 2,5 mg do 25 mg wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W praktyce klinicznej istotne jest monitorowanie działań niepożądanych takich jak zmęczenie, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco upośledzać koncentrację, równowagę, czujność i ostrość wzroku. Objawy te wymagają indywidualnej oceny klinicznej, a ich nasilenie może być zależne od dawki leku oraz interakcji z innymi farmaceutykami. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, zwłaszcza w przypadku zawodowego wykonywania tych czynności.
charakterystyka produktu leczniczego, dezorientacja przestrzenna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kapsułka twarda, lenalidomid, mikrodrzemka, modyfikacja dawki, niewyraźne widzenie, senność, zaburzenia ostrości wzroku, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty ds. teratologii. U mężczyzn lek wykrywalny jest w nasieniu w bardzo niskim stężeniu, stąd konieczne jest stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, w przerwach oraz przez minimum 7 dni po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka może zajść w ciążę. W przypadku ciąży partnerki mimo stosowania środków ostrożności, zalecana jest konsultacja teratologiczna.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 15 mg
Lenalidomid wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę powodowały poważne efekty toksyczne, w tym śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę (zbliżone do ekspozycji u ludzi) wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodne leukopenie. Lenalidomid wykazuje wyraźne działanie teratogenne u małp i królików, powodując wady wrodzone kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, co podkreśla konieczność rygorystycznej kontroli ciąży u pacjentów w wieku rozrodczym.
Badania mutagenności in vitro i in vivo (testy mutacji bakteryjnych, limfocytów ludzkich, komórek chłoniaka myszy, transformacji komórek zarodkowych chomika oraz test mikrojądrowy na szczurach) nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu na poziomie genowym ani chromosomalnym. Brak jest jednak formalnych badań karcynogenności, co pozostawia niepewność co do potencjału nowotworowego przy długotrwałej ekspozycji. Przedkliniczne dane wskazują na konieczność monitorowania funkcji nerek oraz parametrów hematologicznych podczas terapii, a także na bezwzględne stosowanie środków zapobiegających ciąży. Te wyniki stanowią podstawę do opracowania zaleceń klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu, zwłaszcza w kontekście jego toksyczności przewlekłej i teratogenności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja leku, elementy morfotyczne krwi, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytka krwi, polidaktylia, profil bezpieczeństwa leku, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomide Pharmascience to lek w postaci twardych kapsułek zawierających lenalidomid w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z charakterystycznym składem substancji pomocniczych i barwników umożliwiającym łatwą identyfikację. Każda kapsułka zawiera laktozę (od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki) oraz różne barwniki, takie jak czerwień Allura AC (E129), żółcień pomarańczowa (E110) czy tartrazyna (E102), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Zawartość kapsułki obejmuje także celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian, natomiast otoczka kapsułki różni się w zależności od dawki, co ułatwia wizualne rozróżnienie preparatów. Produkt jest pakowany w blistry PVC/ACLAR/Aluminium, dostępny w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, nietolerancja laktozy, postać kapsułkowa, reakcja alergiczna, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tartrazyna, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polalid 10 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z minimalną dawką letalną doustną powyżej 2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (na podstawie AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały poważne toksyczne efekty, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Niższe dawki 1-2 mg/kg/dobę podawane do roku indukowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodne leukopenie, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
anemia, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, narząd wewnętrzny, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, substancja czynna, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakteryjnych, test na komórkach chłoniaka myszy, test na limfocytach ludzkich, toksyczność ostra, toksyczność ostra lenalidomidu, trombocytopenia, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kleder 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Kleder, jest immunomodulatorem o złożonym mechanizmie działania, obejmującym bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe, immunomodulację oraz hamowanie angiogenezy. Jego kluczowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy ubikwitynowej E3, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Efekt ten wywołuje cytotoksyczność oraz modulację układu immunologicznego, w tym wzrost liczebności limfocytów T, NK i NK T. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniak grudkowy oraz komórki z delecją 5q, co stanowi podstawę jego zastosowania terapeutycznego w hematoonkologii. Ponadto wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6).
aberracja chromosomowa, angiogeneza, apoptoza, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba nowotworowa układu krwiotwórczego, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, działanie przeciwzapalne, efekt cytotoksyczny, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka hematopoetyczna, komórka Natural Killer, lenalidomid, ligaza ubikwitynowa E3, progresja choroby, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, środek immunosupresyjny, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, układ immunologiczny, właściwość antyangiogenna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomid może wywierać niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co wynika z jego potencjalnego działania na funkcje psychomotoryczne. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych, które mogą upośledzać zdolności psychofizyczne, należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą znacząco wydłużać czas reakcji, zaburzać orientację przestrzenną i koordynację ruchową, a także powodować chwilowe epizody mikrosnów, co stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dawki lenalidomidu dostępne w preparacie Lenalidomide Fresenius Kabi wahają się od 2,5 mg do 25 mg, a nasilenie objawów może być zależne od indywidualnej wrażliwości pacjenta, wieku, współistniejących schorzeń oraz stosowania innych leków o działaniu sedatywnym lub wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
charakterystyka produktu leczniczego, dysfunkcja narządu przedsionkowego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, historia choroby, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, obsługiwanie maszyn, ośrodkowy układ nerwowy, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, sprawność psychomotoryczna, układ nerwowy, wizyta kontrolna, zaburzenie percepcji wzrokowej, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zdolności psychofizyczne, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, działa poprzez wiązanie się z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 pierścienia kulina-ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten wywołuje cytotoksyczne i immunomodulacyjne efekty, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid zwiększa również aktywność komórek T, NK i NKT, wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (wzrost produkcji hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne (hamowanie TNF-α i IL-6). Synergistyczne działanie z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w chłoniaku grudkowym.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, rytuksymab, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polalid
Lenalidomid, stosowany w terapii skojarzonej lub monoterapii, wykazuje działanie teratogenne podobne do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu u kobiet mogących zajść w ciążę konieczne jest przestrzeganie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie terapii oraz przez 4 tygodnie po jej zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane co 4 tygodnie pod nadzorem personelu medycznego. U mężczyzn stosujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii. Lekarz przepisujący lek musi zapewnić pełne zrozumienie ryzyka teratogenności oraz zasad programu zapobiegania ciąży przez pacjentów obu płci, a także stosować kontrolowaną dystrybucję leku z wykorzystaniem kart pacjenta.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, czynniki erytropoetyczne, epizod naczyniowo-mózgowy, lenalidomid, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Lenalidomid, stosowany w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest lekiem immunomodulującym, który może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych objawów należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą prowadzić do obniżenia koncentracji, zaburzeń równowagi i percepcji wzrokowej. W związku z tym, podczas terapii lenalidomidem zaleca się szczególną ostrożność, a w przypadku wystąpienia wymienionych objawów – bezwzględne powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych ryzykach, zalecić obserwację własnej reakcji na lek oraz dokumentować przekazanie tych informacji w historii choroby.
charakterystyka produktu leczniczego, dezorientacja przestrzenna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kapsułka twarda, lek immunomodulujący, lenalidomid, mikrouśnięcie, niewyraźne widzenie, senność, sprawność psychomotoryczna, układ przedsionkowy, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, wiąże się z istotnym ryzykiem hematologicznej toksyczności, obejmującej mielosupresję, neutropenię, trombocytopenię oraz w skrajnych przypadkach pancytopenię (dawki ≥400 mg). Objawy te wynikają z zahamowania funkcji szpiku kostnego i mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zwiększone ryzyko infekcji i krwawień. W badaniach klinicznych odnotowano stosowanie dawek do 150 mg w badaniach wielokrotnych oraz nawet do 400 mg w badaniach z pojedynczą dawką, co stanowi istotny punkt odniesienia dla oceny toksyczności i ryzyka przedawkowania.
anemia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynniki wzrostu, elementy morfotyczne krwi, hemodializa, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, lenalidomid, mielosupresja, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, pancytopenia, parametry krzepnięcia, płytki krwi, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, profilaktyka przeciwinfekcyjna, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid, występujący w postaci racemicznej (S(-) 56%, R(+) 44%), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając Cmax w 0,5-2 godziny. Farmakokinetyka leku jest liniowa względem dawki, bez istotnej kumulacji przy wielokrotnym podawaniu. Biodostępność lenalidomidu zmniejsza się o około 20% (AUC) i 50% (Cmax) przy jednoczesnym spożyciu posiłku wysokotłuszczowego, jednak w praktyce klinicznej lek może być podawany niezależnie od posiłku. Lenalidomid wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (23-29%) i nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja leku odbywa się głównie przez nerki (90% w moczu, z czego 82% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 3-5 godzin, zależnym od czynności nerek. Klirens nerkowy przekracza filtrację kłębuszkową, wskazując na aktywny transport wydalania.
białko oporności raka piersi, bilirubina całkowita, biodostępność leku, Cmax, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksy-lenalidomid, izoenzym CYP1A2, klirens kreatyniny, klirens lenalidomidu, klirens nerkowy, łagodna niewydolność wątroby, lenalidomid, Linorion, N-acetylo-lenalidomid, niewydolność nerek, okres półtrwania, polipeptyd transportujący aniony organiczne, stężenie w osoczu, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kleder 15 mg
Lenalidomid (lek Kleder) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 107 mg do 214 mg w zależności od dawki). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na lenalidomid lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ze względu na silne działanie teratogenne, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe co 4 tygodnie przed, w trakcie i po terapii.
antykoncepcja, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakoterapia, kapsułka twarda, Kleder, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna, Program Zapobiegania Ciąży, substancja pomocnicza, teratogenność lenalidomidu, test ciążowy, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Medical Valley 25 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, stanowi istotne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki podawania dawek sięgających 150 mg przy wielokrotnym podaniu oraz nawet 400 mg przy pojedynczej dawce, co wiązało się z występowaniem poważnych zaburzeń hematologicznych, takich jak neutropenia, trombocytopenia i anemia. Mielosupresja, będąca efektem hamowania czynności szpiku kostnego, stanowi główny limitujący czynnik dla zwiększania dawek lenalidomidu. Objawy te pojawiają się przede wszystkim przy dawkach przekraczających 150 mg, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych u pacjentów leczonych tym lekiem.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Teva 25 mg
Lenalidomide Teva jest dostępny w postaci twardych kapsułek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających lenalidomid w formie chlorowodorku uwodnionego, mikronizowanego. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 25 mg substancji czynnej oraz różne ilości sodu: 0,5 mg (5 mg), 0,9 mg (10 mg), 1,35 mg (15 mg) i 2,25 mg (25 mg). Substancje pomocnicze obejmują krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i talk. Osłonki kapsułek różnią się składem barwników w zależności od dawki, a kapsułki charakteryzują się różnym rozmiarem i kolorem, co ułatwia identyfikację. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 7 do 63 kapsułek, w wersjach standardowych i jednodawkowych.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lenalidomid, okres ważności leku, personel medyczny, postać farmaceutyczna, środki ostrożności, tlenek żelaza, tlenek żelaza czarny, utylizacja leku, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o potencjalnym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad Programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg. Kobiety stosujące lenalidomid muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Lenalidomid przenika do nasienia, dlatego mężczyźni poddawani terapii muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw oraz przez tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli ich partnerki są w ciąży lub mogą zajść w ciążę.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotny potencjał teratogenny, co wymaga rygorystycznego stosowania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety te muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid wykrywalny jest w spermie w bardzo niskich stężeniach podczas leczenia, a po 3 dniach od zakończenia terapii staje się niewykrywalny, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, przerw oraz przez co najmniej 1 tydzień po zakończeniu terapii. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny leczonego lenalidomidem konieczna jest konsultacja teratologiczna.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, dawka mg/kg, działanie teratogenne, lenalidomid, mleko kobiece, model zwierzęcy, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, talidomid, teratologia, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach przekraczających standardowe wartości terapeutyczne (powyżej 150 mg, a w badaniach nawet do 400 mg), prowadzi głównie do toksycznych efektów hematologicznych. Dominującymi objawami są mielosupresja, neutropenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość, które mogą skutkować pancytopenią, zwiększonym ryzykiem infekcji oraz krwawień. Dane kliniczne wskazują, że nasilenie tych objawów koreluje z dawką leku, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu pacjentów po ekspozycji na wysokie dawki lenalidomidu.
czynniki wzrostu, erytrocyty, hemoglobina, leczenie hematologiczne, leczenie wspomagające, lenalidomid, mielosupresja, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, niedokrwistość, pancytopenia, parametry morfologiczne krwi, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, mimo braku dedykowanych protokołów terapeutycznych, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną manifestującą się supresją szpiku kostnego, prowadzącą do pancytopenii, leukopenii, trombocytopenii lub anemii. W badaniach klinicznych odnotowano podawanie dawek nawet do 400 mg, znacznie przekraczających standardowe maksymalne dawkowanie terapeutyczne (25 mg). W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie pełnej morfologii krwi, parametrów krzepnięcia, funkcji nerek i wątroby oraz objawów neurologicznych, ze względu na ryzyko powikłań hematologicznych, zakrzepowo-zatorowych oraz neurologicznych. Zaleca się wdrożenie leczenia wspomagającego, w tym potencjalne przetoczenia preparatów krwiopochodnych i stosowanie czynników wzrostu.
anemia, czynniki wzrostu, dysfagia, epizod zakrzepowo-zatorowy, funkcja nerek, funkcja wątroby, klirens leku, lek przeciwwymiotny, lenalidomid, leukopenia, morfologia krwi, morfologia z rozmazem, neuropatia obwodowa, objaw neurologiczny, pancytopenia, parametry hematologiczne, parametry krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, toksyczność narządowa, trombocytopenia, układ krzepnięcia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomide Eugia dostępny jest w formie kapsułek twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających odpowiednio 40 mg, 80 mg, 120 mg i 200 mg laktozy jako substancji pomocniczej. Kapsułki zawierają także mikrokrystaliczną celulozę, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a ich otoczka składa się z żelatyny i barwników (m.in. tytanu dwutlenku, żelaza tlenków i indygotyny). Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem i nadrukiem, co ułatwia identyfikację. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aclar/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 7 do 42 kapsułek, z okresem ważności 2 lat i zalecanym przechowywaniem poniżej 30°C.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Eugia, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linorion 25 mg
Lenalidomid, dostępny w preparacie Linorion w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania i schematu leczenia. Najcięższe działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną), neutropenię 4. stopnia z gorączką neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia. W populacji pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po ASCT, zapalenie płuc występowało u 10,6%, a zakażenia płucne u 9,4%. W innych schematach, np. lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem, obserwowano niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) i odwodnienie (5,0%). Częstość występowania działań niepożądanych hematologicznych jest wysoka: neutropenia 42,2-83,3%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 31,4-70,7%, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi i monitorowania ryzyka zakażeń.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból brzucha, ból kości, ból pleców, chłoniak grudkowy, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kurcze mięśni, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, melfalan, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, rytuksymab, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Lenalidomid, substancja o działaniu immunomodulującym, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów programu zapobiegania ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenności. Program ten wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po terapii, regularnych testów ciążowych oraz pełnej abstynencji seksualnej lub stosowania dwóch metod antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest uzyskanie ujemnego wyniku testu ciążowego przeprowadzonego przez personel medyczny. Ponadto, preparat zawiera laktozę w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 33,2 mg w dawce 2,5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
działanie immunomodulujące, działanie teratogenne, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, nadwrażliwość na lenalidomid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna na lenalidomid, ryzyko teratogenności, substancja pomocnicza, test ciążowy, wada wrodzona płodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szeroko zbadany w różnych populacjach pacjentów, wykazując zróżnicowanie działań niepożądanych w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu podtrzymującym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po ASCT najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmowały zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02, 9,4% w CALGB 100104), neutropenię (60,8–79,0%), trombocytopenię (23,5–72,3%), biegunkę (38,9–54,5%) oraz wysypkę (25–31,7%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) oraz odwodnienie (5,0%). W badaniach nad zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakami najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 76,8%), trombocytopenia (do 46,4%), biegunka (do 34,8%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która stanowi istotne ryzyko, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem. W badaniu MCL-002 u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza odnotowano wzrost wczesnych zgonów (20% vs 7% w grupie kontrolnej), zwłaszcza u osób z dużym rozmiarem guza (≥5 cm lub ≥3 zmiany ≥3 cm).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból kości, ból pleców, ból stawów, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, kurcze mięśni, lenalidomid, leukopenia, nadmierna potliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, osłabione łaknienie, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, złe samopoczucie, zmęczenie, zmniejszone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Grindeks) jest lekiem o potwierdzonym działaniu teratogennym, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, podobnych do tych wywoływanych przez talidomid. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. U mężczyzn lenalidomid wykrywalny jest w nasieniu w bardzo niskim stężeniu, które zanika po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak z uwagi na ryzyko, zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie teratogenne lenalidomidu, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Grindeks, mleko kobiece, niewydolność nerek, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie lenalidomidu, skutek teratogenny, substancja czynna, talidomid, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 10 mg
Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, strukturalnie powiązanym z talidomidem, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych wykazujące wady wrodzone u małp. W związku z tym stosowanie lenalidomidu wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas leczenia, w przerwach oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy ich partnerki mogą zajść w ciążę lub są w ciąży, ze względu na obecność leku w nasieniu, choć w bardzo niskim stężeniu. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny konieczna jest pilna konsultacja teratologiczna.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Pharmascience 25 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje potencjalne działanie teratogenne, wymaga szczególnej ostrożności podczas przepisywania, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym. Lekarz prowadzący terapię musi bezwzględnie przestrzegać programu zapobiegania ciąży, który obejmuje stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz skierowanie pacjentki do specjalisty z doświadczeniem w ocenie teratogennego wpływu leków. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie dawki do 500 mg/kg (około 200-500 razy większe niż dawki terapeutyczne 10-25 mg) wywoływały wady wrodzone.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, talidomid, teratologia, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Lenalidomid selektywnie hamuje proliferację i indukuje apoptozę w komórkach nowotworowych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK i NKT oraz hamowanie produkcji cytokin prozapalnych TNF-α i IL-6, co modyfikuje mikrośrodowisko szpiku kostnego.
ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, erytropoeza, IL-6, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Lenalidomide Medical Valley jest dostępny w formie kapsułek twardych o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, z zawartością lenalidomidu odpowiadającą mocy leku. Każda dawka zawiera różne ilości laktozy, od 53,5 mg w dawce 2,5 mg do 214 mg w dawce 10 mg, co jest istotne przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują laktozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się składem barwników (m.in. E 127, E 133, E 171, E 172) i kolorem, co ułatwia identyfikację dawki. Kapsułki są oznaczone symbolami „LP” oraz numerami odpowiadającymi dawce, a ich rozmiary wahają się od Nr 0 do Nr 4.
błękit brylantowy, blister, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, erytrozyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środki ostrożności, stearynian magnezu, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi to lek w postaci kapsułek twardych dostępny w siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg lenalidomidu. Każda dawka zawiera różną ilość laktozy, od 33,2 mg w kapsułce 2,5 mg do 332,2 mg w kapsułce 25 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka kapsułki zawiera żelatynę, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki takie jak indygotyna (E132) i żelaza tlenek żółty (E172), różniące się w zależności od dawki. Kapsułki charakteryzują się specyficznym wyglądem i oznaczeniami ułatwiającymi identyfikację, a opakowania zawierają 7 lub 21 kapsułek w blistrach o strukturze oPA/Aluminium/PVC/Aluminium. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a okres ważności wynosi 3 lata.
blister, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, rękawiczka jednorazowa, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Pharmascience
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi przez cały okres leczenia i 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się profilaktykę przeciwzakrzepową oraz monitorowanie objawów takich jak duszność, ból w klatce piersiowej i obrzęki kończyn. Ponadto, lenalidomid może indukować nadciśnienie płucne, neutropenię, trombocytopenię oraz powikłania takie jak zespół rozpadu guza (TLS) i reakcje typu „tumour flare” (TFR), szczególnie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i chłoniakiem grudkowym, co wymaga intensywnego monitorowania i odpowiedniego leczenia wspomagającego.
agenezja macicy, brak laktazy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, delecja 5q, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, lenalidomid, morfologia krwi, mutacja genu TP53, nadciśnienie płucne, neutropenia i trombocytopenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, polekowa reakcja z eozynofilią, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, reaktywacja zakażenia wirusowego, szpiczak mnogi, talidomid, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wirus zapalenia wątroby typu B, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Teva 5 mg
Lenalidomid jest lekiem podawanym doustnie, charakteryzującym się szybkim wchłanianiem (Cmax osiągane w 0,5-2 godziny) i liniową farmakokinetyką zależną od dawki. W osoczu występuje jako mieszanina racemiczna enancjomerów S(-) (56%) i R(+) (44%). Wiązanie z białkami osocza jest niskie (23-29%), co umożliwia szeroką dystrybucję. Lek jest eliminowany głównie przez nerki (90% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 3-5 godzin. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych i wysokokalorycznych obniża AUC o około 20% i Cmax nawet o 50%, jednak w praktyce klinicznej lenalidomid podaje się niezależnie od posiłków. Nie wykazuje istotnych interakcji metabolicznych ani z transporterami komórkowymi, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych.
aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom P450, ekspozycja lekowa, enancjomer, farmakokinetyka, hemodializa, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lenalidomid, mieszanina racemiczna, niewydolność nerek, okres półtrwania leku, schyłkowa niewydolność nerek, szpiczak mnogi, transporter komórkowy, wiązanie z białkami osocza, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny