Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide G.L.

Leczenie produktem Lenalidomide G.L. powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Odpowiednie dawkowanie i modyfikacja dawek opiera się na obserwacjach klinicznych oraz wynikach badań laboratoryjnych pacjenta.¹

Zasady ogólne dawkowania

Dostosowywanie dawki jest konieczne w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, a także innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, które zostały uznane za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu jako element postępowania terapeutycznego.²

W przypadku pominięcia dawki leku, pacjent powinien przyjąć ją tylko wtedy, gdy od wyznaczonej godziny przyjęcia upłynęło mniej niż 12 godzin. Jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło ponad 12 godzin, dawkę należy pominąć, a kolejną przyjąć o zaplanowanej porze następnego dnia.³

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi

Lenalidomide G.L. jest dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania w zależności od wskazania i stanu klinicznego pacjenta.⁴

W przypadku pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia, stosuje się schemat zawierający lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do momentu progresji choroby. Leczenia nie wolno rozpoczynać, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi poniżej 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi poniżej 50 × 10⁹/l.⁵

Schemat dawkowania w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg podawana doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. w ramach tych samych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie schematem lenalidomid i deksametazon do momentu wystąpienia progresji choroby lub nietolerancji leczenia.⁶

Postać farmaceutyczna i identyfikacja kapsułek

Dla ułatwienia prawidłowej identyfikacji leku przez personel medyczny i pacjentów, kapsułki Lenalidomide G.L. posiadają charakterystyczne oznaczenia dla poszczególnych dawek:⁷

• 5 mg: Kapsułki o rozmiarze nr 2 (18-19 mm) z ciemnozielonym, nieprzezroczystym wieczkiem i cielistym, nieprzezroczystym korpusem, z czarnym nadrukiem „LP” na wieczku i „638″ na korpusie, wypełnione białym proszkiem.⁸
• 10 mg: Kapsułki o rozmiarze nr 0 (21-22 mm) z intensywnie żółtym, nieprzezroczystym wieczkiem i szarym, nieprzezroczystym korpusem, z czarnym nadrukiem „LP” na wieczku i „639″ na korpusie, wypełnione białym proszkiem.⁹
• 15 mg: Kapsułki o rozmiarze nr 2 (18-19 mm) z jasnobrązowym, nieprzezroczystym wieczkiem i jasnoszarym, nieprzezroczystym korpusem, z czarnym nadrukiem „LP” na wieczku i „640″ na korpusie, wypełnione białym proszkiem.¹⁰
• 25 mg: Kapsułki o rozmiarze nr 0 (21-22 mm) z białym, nieprzezroczystym wieczkiem i białym, nieprzezroczystym korpusem, z czarnym nadrukiem „LP” na wieczku i „642″ na korpusie, wypełnione białym proszkiem.¹¹

Uwagi dotyczące zawartości laktozy

Przy ustalaniu dawkowania należy wziąć pod uwagę, że produkt Lenalidomide G.L. zawiera laktozę w następujących ilościach:¹²

• Kapsułki 5 mg: 107 mg laktozy
• Kapsułki 10 mg: 214 mg laktozy
• Kapsułki 15 mg: 120 mg laktozy
• Kapsułki 25 mg: 200 mg laktozy

U pacjentów z nietolerancją laktozy należy uwzględnić powyższe informacje podczas procesu kwalifikacji do leczenia oraz w trakcie monitorowania terapii.¹³