Wskazania do stosowania
Lenalidomide G.L. 5 mg
Lenalidomid jest lekiem o szerokim spektrum zastosowania w hematoonkologii, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. W terapii szpiczaka mnogiego stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami, w zależności od linii leczenia i stanu pacjenta. W leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych lenalidomid wydłuża czas odpowiedzi i opóźnia progresję choroby. U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu stosuje się go w połączeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid łączy się z deksametazonem, co wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe.
- Wskazania do stosowania lenalidomidu
- Szpiczak mnogi – wskazania szczegółowe
- Leczenie podtrzymujące po przeszczepie
- Leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
- Leczenie nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego
- Zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q
- Chłoniak z komórek płaszcza
- Chłoniak grudkowy
- Dostępne dawki i formulacje produktu leczniczego
Wskazania do stosowania lenalidomidu
Lenalidomid to substancja czynna o szerokim spektrum zastosowania w hematoonkologii, dostępna w postaci kapsułek twardych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Lek wykazuje skuteczność w kilku jednostkach chorobowych, gdzie właściwie dobrana terapia może przynieść istotne korzyści kliniczne dla pacjentów z określonymi nowotworami hematologicznymi.1
Szpiczak mnogi – wskazania szczegółowe
Lenalidomid znalazł zastosowanie w terapii szpiczaka mnogiego w kilku liniach leczenia, w zależności od wcześniejszych terapii oraz stanu klinicznego pacjenta. Wskazania dla lenalidomidu w tej jednostce chorobowej można podzielić na trzy główne kategorie:2
Leczenie podtrzymujące po przeszczepie
Lenalidomid w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przeprowadzeniu autologicznego przeszczepu komórek macierzystych. Terapia podtrzymująca ma na celu wydłużenie czasu trwania odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz opóźnienie progresji choroby.3
Leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
U dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepu, lenalidomid stosuje się w terapii skojarzonej z jednym z trzech schematów:
- w skojarzeniu z deksametazonem – schemat o udowodnionej skuteczności w redukcji masy guza i kontroli objawów choroby4
- w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem – trójlekowy schemat o wysokiej aktywności przeciwszpiczakowej5
- w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem – schemat stosowany szczególnie u starszych pacjentów6
Leczenie nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego
U dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem mnogim, lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem. Wskazanie to dotyczy pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia, niezależnie od rodzaju wcześniejszej terapii. Połączenie lenalidomidu z deksametazonem wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe.7
Zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q
Lenalidomid w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z niedokrwistością zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych (MDS) o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q. Zastosowanie lenalidomidu należy rozważyć, gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.8
Zastosowanie lenalidomidu w tej grupie pacjentów może prowadzić do uniezależnienia od przetoczeń koncentratów krwinek czerwonych, poprawy parametrów morfologii krwi oraz poprawy jakości życia pacjentów. Należy podkreślić, że wskazanie to jest ściśle związane z obecnością specyficznej aberracji chromosomowej – izolowanej delecji 5q.9
Chłoniak z komórek płaszcza
Lenalidomid w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL – Mantle Cell Lymphoma). Wskazanie to dotyczy pacjentów, u których dotychczasowe terapie nie przyniosły zadowalających efektów lub doszło do nawrotu choroby po wcześniejszym leczeniu.10
Chłoniak z komórek płaszcza charakteryzuje się często agresywnym przebiegiem i opornością na standardowe schematy chemioterapii, dlatego wprowadzenie lenalidomidu stanowi istotną opcję terapeutyczną dla tych pacjentów.11
Chłoniak grudkowy
Lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL – follicular lymphoma) stopnia 1-3a. Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem umożliwia osiągnięcie synergistycznego efektu immunomodulującego i przeciwnowotworowego w tej grupie pacjentów.12
Dostępne dawki i formulacje produktu leczniczego
Produkt leczniczy Lenalidomide G.L. dostępny jest w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie dawkowania do stanu klinicznego pacjenta i rodzaju schorzenia:13
| Dawka | Wygląd kapsułki | Nadruk identyfikacyjny | Zawartość laktozy |
|---|---|---|---|
| 5 mg | Ciemnozielone, nieprzezroczyste wieczko i cielisty, nieprzezroczysty korpus, rozmiar nr 2 (18-19 mm) | „LP” na wieczku i „638” na korpusie | 107 mg |
| 10 mg | Intensywnie żółte, nieprzezroczyste wieczko i szary, nieprzezroczysty korpus, rozmiar nr 0 (21-22 mm) | „LP” na wieczku i „639” na korpusie | 214 mg |
| 15 mg | Jasnobrązowe, nieprzezroczyste wieczko i jasnoszary, nieprzezroczysty korpus, rozmiar nr 2 (18-19 mm) | „LP” na wieczku i „640” na korpusie | 120 mg |
| 25 mg | Białe, nieprzezroczyste wieczko i biały, nieprzezroczysty korpus, rozmiar nr 0 (21-22 mm) | „LP” na wieczku i „642” na korpusie | 200 mg |
Wszystkie dostępne dawki lenalidomidu mają postać kapsułek wypełnionych białym proszkiem. Warto zwrócić uwagę, że kapsułki zawierają laktozę w różnych ilościach zależnie od dawki, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania