lenalidomid
Lenalidomid to lek immunomodulujący o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i antyangiogennym. Należy do grupy leków znanych jako analogi talidomidu, jednak charakteryzuje się zmodyfikowaną strukturą chemiczną i lepszym profilem bezpieczeństwa.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje hamowanie proliferacji niektórych komórek hematopoetycznych, indukcję apoptozy komórek nowotworowych, blokowanie angiogenezy oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Lek wykazuje szczególną aktywność wobec komórek szpiczaka mnogiego oraz niektórych nowotworów hematologicznych.
Główne wskazania do stosowania lenalidomidu obejmują szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem lub jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek jest również badany w innych wskazaniach onkohematologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu to neutropenia, trombocytopenia, biegunka, wysypka, zmęczenie oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na działanie teratogenne, stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży i regularnych testów ciążowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linorion 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Linorion, jest immunomodulatorem o złożonym mechanizmie działania, obejmującym efekty przeciwnowotworowe, immunosupresyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego działanie polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Ponadto, lek zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia ADCC w połączeniu z rytuksymabem oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-6). Jego właściwości antyangiogenne obejmują hamowanie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest istotne w kontroli progresji nowotworów hematologicznych. Dodatkowo, lenalidomid stymuluje produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co wspiera erytropoezę w chorobach mielodysplastycznych.
aberracja chromosomowa, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak indolentny, choroba nowotworowa układu krwiotwórczego, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hematopoetyczna komórka macierzysta, komórka NK, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, oporny szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, układ immunologiczny, właściwość antyangiogenna, zaburzenie erytropoezy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie kapsułek twardych zawierających lenalidomid w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Każda kapsułka zawiera określoną ilość laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, w zakresie od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się składem barwników w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację wizualną, a nadruk wykonany jest czarnym tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza i regulator pH. Kapsułki zawierają biały do białawego granulowany proszek i są dostępne w różnych opakowaniach blistrowych (7-42 kapsułki), przechowywanych w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
blister, blister jednodawkowy, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, działanie niepożądane, ekspozycja na substancję czynną, granulowany proszek, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon substancji czynnych
Prawastatyna – Interakcje
Prawastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się minimalnym metabolizmem przez układ cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych w porównaniu z innymi statynami. Niemniej jednak, istotne interakcje kliniczne występują przy jednoczesnym stosowaniu z fibratami (gemfibrozyl, fenofibrat), które zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, oraz z cyklosporyną, powodującą około 4-krotny wzrost ekspozycji na prawastatynę. Makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna) zwiększają AUC prawastatyny o 70-110% i Cmax o 121-127%, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów mięśniowych. Kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii, w tym przypadków śmiertelnych, dlatego prawastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym. Ryfampicyna zwiększa AUC i Cmax prawastatyny około 3-krotnie, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu między lekami. Żywice jonowymienne (kolestyramina, kolestypol) obniżają biodostępność prawastatyny o 40-50%, dlatego zaleca się podawanie prawastatyny 1 godzinę przed lub 4 godziny po kolestyraminie, bądź 1 godzinę przed kolestypolem.
antagonista wapnia, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, biodostępność leku, cyklosporyna, cytochrom P450, diltiazem, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kolestyramina, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny, lenalidomid, miopatia, prawastatyna, probukol, rabdomioliza, roksytromycyna, ryfampicyna, środek zobojętniający, warfaryna, wartość INR, werapamil, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźny potencjał teratogenny, potwierdzony badaniami rozwoju zarodkowo-płodowego na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, bez rotacji, oligo- i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). Wysokie dawki (≥10 mg/kg/dobę) u królików powodowały brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Minimalna dawka letalna doustna u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów (75–300 mg/kg/dobę, do 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg/dobę, odpowiadającej około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym zmniejszenie masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, erytrocyty, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukocyty, limfocyty, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, toksyczność hematologiczna, wada przepony, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Glenmark), dostępny w kapsułkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wykazuje silne działanie teratogenne, analogiczne do talidomidu, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, w tym u małp. Z tego względu lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży z powodu wysokiego ryzyka ciężkich wad rozwojowych płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn stosujących lenalidomid, ze względu na obecność leku w spermie, zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały czas leczenia, podczas przerw oraz przez 7 dni po zakończeniu terapii, szczególnie gdy partnerka jest w wieku rozrodczym lub w ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Linorion dostępnego w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, może wywierać niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Efekt ten jest związany z działaniami niepożądanymi takimi jak zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą obniżać sprawność psychofizyczną, wydłużać czas reakcji i zaburzać orientację przestrzenną. Szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności w początkowym okresie terapii oraz przy zmianach dawkowania, gdyż organizm pacjenta adaptuje się do leku. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, lenalidomid, Linorion, mikrozaśnięcie, modyfikacja dawki, monitorowanie pacjenta, niewyraźne widzenie, niezdolność do prowadzenia pojazdów, senność, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linorion 7,5 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion dostępnego w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, posiada istotne przeciwwskazania kliniczne. Podstawowym jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach waha się od 33,2 mg (2,5 mg dawka) do 332,2 mg (25 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lenalidomid wykazuje działanie teratogenne, dlatego jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie i 4 tygodnie po terapii oraz regularne testy ciążowe.
antykoncepcja, choroba układu krwiotwórczego, ciąża, działanie mielosupresyjne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kapsułka twarda, laktoza, lenalidomid, modyfikacja dawki, nadwrażliwość, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, teratogenne działanie lenalidomidu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Grindeks 20 mg
Lenalidomide Grindeks jest dostępny w postaci kapsułek twardych o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierających lenalidomid z chlorkiem amonowym. Każda kapsułka zawiera również laktozę bezwodną w ilościach proporcjonalnych do dawki (od 20 mg w dawce 2,5 mg do 197 mg w dawce 25 mg), co jest istotne przy nietolerancji laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się barwą i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu, a nadruk wykonano tuszem zawierającym m.in. szelak i barwniki żelaza tlenkowego. Produkt jest pakowany w blistry Aluminium/PVC/Aclar/PVC, w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań przechowywania.
błękit brylantowy, blister aluminiowy, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, ekspozycja na lenalidomid, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza bezwodna, lenalidomid, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie się z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna. Mechanizm ten prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, co wywołuje efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, indukuje apoptozę w chłoniaku grudkowym oraz selektywnie działa na klony z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Ponadto, lek zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT, nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych, co wzmacnia jego działanie przeciwnowotworowe.
ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne Aiolos i Ikaros, delecja 5q, delecja chromosomu 5, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, komórki NKT, komórki T, kulina RING ubikwityna, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomide Eugia, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy wynosi odpowiednio 40 mg, 80 mg, 120 mg i 200 mg w zależności od dawki). Ze względu na silne działanie teratogenne, lenalidomid nie może być stosowany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po terapii oraz regularne testy ciążowe co 4 tygodnie.
dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, kapsułka twarda, laktoza, lenalidomid, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna talidomidu, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja nadwrażliwości, ryzyko teratogenne, test ciążowy, wada rozwojowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Teva 5 mg
Lenalidomide Teva jest dostępny w postaci twardych kapsułek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających mikronizowany lenalidomidu chlorowodorek uwodniony. Każda dawka kapsułki zawiera różne ilości sodu: odpowiednio 0,5 mg (5 mg), 0,9 mg (10 mg), 1,35 mg (15 mg) oraz 2,25 mg (25 mg). Kapsułki różnią się także składem osłonki i barwnikami, co ułatwia ich identyfikację, a ich rozmiary wahają się od 14,3 mm do 21,7 mm długości. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, w tym blistry jednodawkowe, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.
blistry OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lenalidomid, rękawiczki jednorazowe, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, szelak, tlenek żelaza, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Fresenius Kabi) jest lekiem stosowanym w onkologii, którego podawanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach różni się w zależności od dawki: od 33,2 mg w dawce 2,5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni być odpowiednio poinformowani, a ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych należy indywidualnie ocenić. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania u kobiet ciężarnych oraz w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, ze względu na udokumentowane działanie teratogenne leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Teva 25 mg
Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid (chlorowodorek uwodniony, mikronizowany) lub substancje pomocnicze, w tym sód, którego zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio: 0,5 mg (5 mg dawka), 0,9 mg (10 mg), 1,35 mg (15 mg) oraz 2,25 mg (25 mg). Wystąpienie reakcji alergicznej w przeszłości na lenalidomid lub podobne strukturalnie związki wymaga rezygnacji z terapii tym preparatem.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Lenalidomid jest lekiem podawanym doustnie, występującym jako mieszanina racemiczna enancjomerów S(-) i R(+), z przewagą S(-) (56% vs 44%). Po podaniu na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w 0,5-2 godziny, a jego biodostępność jest zmniejszona przez posiłki bogate w tłuszcze (spadek AUC o 20% i Cmax o 50%). Lek charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza (23-29%) oraz brakiem metabolizmu przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Lenalidomid jest głównie wydalany przez nerki (90% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 3-5 godzin, a jego klirens nerkowy przekracza szybkość filtracji kłębuszkowej, wskazując na aktywny transport wydalniczy. Wydalanie z kałem stanowi około 4%, a metabolity hydroksy-lenalidomid i N-acetylo-lenalidomid odpowiadają za niewielką część eliminacji.
AUC, BCRP, białko oporności wielolekowej, bilirubina całkowita, BSEP, chłoniak z komórek płaszcza, Cmax, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hydroksylenalidomid, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lenalidomid, N-acetylolenalidomid, OATP1B1, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wiązanie z białkami osocza, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespoły mielodysplastyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie twardych kapsułek zawierających lenalidomid w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, z precyzyjnie określoną zawartością laktozy jednowodnej (od 53,75 mg do 215 mg w zależności od dawki). Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne leku. Otoczka kapsułek różni się składem barwników i kolorem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację. Nadruk na kapsułkach wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza czarny oraz potasu wodorotlenek. Produkt jest dostępny w blistrach PVC/PCTFE/Aluminium o różnych wielkościach opakowań, a okres ważności wynosi 2 lata przy przechowywaniu poniżej 25°C.
biodostępność substancji czynnej, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, Lenalidomide Ranbaxy, niedobór laktazy, niezgodność farmaceutyczna, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Eugia) w dawkach terapeutycznych 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg może powodować poważne działania niepożądane w przypadku przedawkowania, zwłaszcza hematologiczne. Dane kliniczne wskazują, że dawki ≥150 mg, a nawet jednorazowe dawki do 400 mg, były stosowane w badaniach, gdzie głównym objawem toksyczności była supresja szpiku kostnego prowadząca do pancytopenii, neutropenii, trombocytopenii i/lub niedokrwistości. Inne potencjalne objawy przedawkowania obejmują nasilenie tromboembolizmu żylnego, reakcji skórnych, zaburzeń czynności wątroby, nerek oraz endokrynologicznych, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących zależności dawka-odpowiedź dla tych efektów.
antidotum, cytopenia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, lenalidomid, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, pancytopenia, parametr hematologiczny, powikłanie infekcyjne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat krwiopochodny, profil bezpieczeństwa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przedawkowanie lenalidomidu, reakcja skórna, rozmaz krwi, supresja szpiku kostnego, toksyczność dawki, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Grindeks 7,5 mg
Lenalidomid jest lekiem podawanym doustnie, charakteryzującym się szybkim wchłanianiem (Cmax osiągane po 0,5-2 godzinach) oraz niskim stopniem wiązania z białkami osocza (23% u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, 29% u zdrowych ochotników). Wydalany jest głównie przez nerki, z 82% dawki wydalanej w postaci niezmienionej z moczem, a 90% całkowitego klirensu stanowi wydalanie nerkowe. Okres półtrwania wynosi około 3 godzin u zdrowych ochotników i 3-5 godzin u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Spożycie posiłku wysokotłuszczowego i wysokokalorycznego obniża AUC o około 20% i Cmax nawet o 50%, jednak w badaniach klinicznych lek podawano niezależnie od posiłków, co pozwala na elastyczność w stosowaniu.
AUC, BCRP, białko oporności wielolekowej, białko osocza, bilirubina całkowita, BSEP, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksylenalidomid, klirens kreatyniny, lenalidomid, mieszanina racemiczna, N-acetylolenalidomid, OATP, schyłkowa choroba nerek, stężenie maksymalne, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polalid 10 mg
Produkt leczniczy Polalid zawiera lenalidomid w siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, z proporcjonalną zawartością laktozy jako substancji pomocniczej (od 25,25 mg do 252,5 mg). Kapsułki twarde różnią się rozmiarem, kolorem i składem otoczki, co ułatwia ich identyfikację. Rdzeń kapsułki zawiera ponadto celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, które wspomagają właściwości fizyczne i farmakokinetykę leku. Produkt jest dostępny w blistrach PVC/PE/PCTFE/Aluminium po 21 kapsułek, z okresem ważności 30 miesięcy dla dawek 2,5-7,5 mg oraz 3 lata dla dawek 10-25 mg, przechowywany w temperaturze do 30°C.
błękit brylantowy, blister PVC/PE/PCTFE/Aluminium, błony śluzowe, celuloza mikrokrystaliczna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, personel medyczny, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, proszek leczniczy, skład jakościowy i ilościowy, środek rozpadowy, środki ostrożności, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, substancje pomocnicze, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i obwodowe), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą istotnie upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z tymi objawami, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia.
benzodiazepina, kapsułki twarde, koordynacja psychoruchowa, koordynacja ruchowa, lek o działaniu ośrodkowym, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, niewyraźne widzenie, opioid, schorzenie neurologiczne, senność, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Linorion, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 33,2 mg w dawce 2,5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża oraz kobiety w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu, pochodnej talidomidu. Ponadto, ze względu na postać farmaceutyczną (kapsułki twarde o długości od 14,3 mm do 21,7 mm w zależności od dawki), należy ocenić możliwość podawania leku u pacjentów z zaburzeniami połykania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas jego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Konieczne jest wdrożenie skutecznego programu zapobiegania ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lek należy natychmiast odstawić i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Podobne zalecenia dotyczą partnerów mężczyzn przyjmujących lenalidomid, którzy powinni stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, zwłaszcza jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Lenalidomid jest obecny w spermie w bardzo niskim stężeniu i staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii u zdrowych mężczyzn, jednak ze względu na ryzyko i wydłużone wydalanie u pacjentów z niewydolnością nerek, zalecenia te pozostają obowiązujące.
ciąża w trakcie terapii, działanie teratogenne, kapsułka twarda, lenalidomid, lenalidomid w spermie, metoda antykoncepcji, niewydolność nerek, przenikanie do mleka kobiecego, specjalista medyczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, talidomid, teratogenne działanie leku, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wydalanie leku, zapobieganie ciąży - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Lenalidomide Gedeon Richter jest dostępny w postaci kapsułek twardych o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, z zawartością lenalidomidu odpowiadającą nominałowi dawki. Kapsułki zawierają laktozę w ilościach od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują laktozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Każda dawka ma unikalny skład barwników (np. czerwieni allura E 129, żółcieni pomarańczowej E 110, tartrazyny E 102) oraz specyficzny kolor i rozmiar kapsułki, co ułatwia identyfikację. Kapsułki są wypełnione białym proszkiem i posiadają nadruk wykonany tuszem zawierającym szelak, glikol propylenowy, amoniak, żelaza tlenek czarny oraz potas wodorotlenek.
amoniak, błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, erytrozyna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, polichlorek winylu, potas wodorotlenek, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, szelak, tartrazyna, tytanu dwutlenek, wypełniacz, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny leku, szczególnie w badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc (przy 10 i 20 mg/kg) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg mc./dobę, natomiast przewlekłe podawanie lenalidomidu szczurów w dawkach 75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni powodowało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, dawka toksyczna, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wartość AUC, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Gedeon Richter) charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazania klinicznego i schematu terapeutycznego. Najczęściej obserwowane poważne działania niepożądane to zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02), zakażenia płuc (9,4% w badaniu CALGB 100104), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna 2,7-3,6%), neutropenia i gorączka neutropeniczna (42,2-83,3%), trombocytopenia (21,5-72,3%) oraz niewydolność nerek (6,3%). Działania hematologiczne, takie jak neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość i leukopenia, występują bardzo często i wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Ponadto, lenalidomid zwiększa ryzyko infekcji, zwłaszcza zapalenia płuc, zakażeń górnych dróg oddechowych i zakażeń neutropenicznych, co jest szczególnie istotne u pacjentów z neutropenią.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bakteriemia, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytopenia, duszność, gorączka neutropeniczna, hipokaliemia, lenalidomid, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, pancytopenia, parestezja, półpasiec, posocznica, przewód pokarmowy, remisja, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie neutropeniczne, zakażenie płuc, zakażenie układu moczowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg
Lenalidomide Gedeon Richter jest dostępny w formie kapsułek twardych o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, każda zawierająca odpowiednią ilość substancji czynnej lenalidomidu. Kapsułki różnią się składem substancji pomocniczych, w tym laktozą (od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki) oraz barwnikami, które mogą wywoływać reakcje alergiczne (np. Czerwień allura E129, Żółcień pomarańczowa E110, Tartrazyna E102). Otoczki kapsułek zawierają różne barwniki i żelatynę, co umożliwia ich łatwą identyfikację kliniczną. Kapsułki są oznaczone czarnym nadrukiem zawierającym m.in. szelak, glikol propylenowy i tlenki żelaza. Produkt jest pakowany w blistry PVC/ACLAR/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań przechowywania.
błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, dwutlenek tytanu, dysfagia, działanie teratogenne, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, stearynian magnezu, szelak, tartrazyna, tlenek żelaza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne, głównie poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną zależną od komórek T i NK, wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przekłada się na jego szerokie zastosowanie terapeutyczne w hematologii.
ADCC, Aiolos i Ikaros, angiogeneza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, efekt przeciwzapalny, erytropoeza, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, PFS, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, ubikwitynacja, współczynnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kleder 5 mg
Kleder to lek zawierający lenalidomid w postaci kapsułek twardych dostępnych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Każda kapsułka zawiera określoną ilość lenalidomidu oraz laktozy (od 107 mg do 214 mg w zależności od dawki), co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów. Substancje pomocnicze obejmują laktozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się składem barwników i kolorem, co ułatwia identyfikację dawki, a nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak, żelaza tlenek czarny, glikol propylenowy i regulator pH. Kapsułki wypełnione są białym proszkiem i pakowane w blistry PVC/ACLAR/Aluminium po 7 sztuk, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań przechowywania.
błękit brylantowy, blister, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, lenalidomid, narażenie skóry, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, regulator pH, środek rozsadzający, środki ostrożności, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, szelak, tusz farmaceutyczny, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid Fresenius Kabi jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Konieczne jest wdrożenie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznych metod antykoncepcji przez cały okres terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia lenalidomidem, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii celem kompleksowej oceny ryzyka. Podobne postępowanie dotyczy partnerów mężczyzn leczonych lenalidomidem, ze względu na obecność leku w nasieniu, choć w bardzo niskim stężeniu, które staje się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii. Mężczyźni powinni stosować prezerwatywy przez cały czas leczenia, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
działanie niepożądane, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w nasieniu, metoda antykoncepcji, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, przenikanie leku do mleka, talidomid, teratogenny skutek leczenia, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie twardych kapsułek o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg do 25 mg lenalidomidu jako substancji czynnej oraz laktozę jednowodną w ilościach od 53,75 mg do 215 mg. Kapsułki zawierają także substancje pomocnicze: celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się składem barwników i długością (14-21 mm) w zależności od dawki, z użyciem żelatyny, tytanu dwutlenku (E171), indygotyny (E132) oraz tlenków żelaza (E172). Kapsułki są oznaczone nadrukiem „RL” oraz numerem odpowiadającym dawce, a ich kolorystyka ułatwia identyfikację. Preparat jest pakowany w blistry PVC/PCTFE/Aluminium, dostępne w opakowaniach od 7 do 42 kapsułek, w wersjach standardowych i jednodawkowych.
blister jednodawkowy, blister przezroczysty, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, proszek granulowany, PVC/PCTFE/Aluminium, rękawiczka jednorazowa, stearynian magnezu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, szczególnie u małp, gdzie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte), oligodaktylia i polidaktylia. U królików podawanie leku w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało anomaliami narządów wewnętrznych, w tym brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek. Ostra toksyczność lenalidomidu u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) obserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, a u małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały śmiertelność i wielonarządową toksyczność, w tym znaczną utratę masy ciała, krwotoki i atrofie układu chłonnego oraz szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, ekspozycja u ludzi, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe, krwinki czerwone, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, mimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi poważne zagrożenie, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną. W badaniach klinicznych odnotowano dawki nawet do 150 mg wielokrotnie przekraczające standardowe dawkowanie terapeutyczne (2,5–25 mg/dobę), a w pojedynczych przypadkach do 400 mg. Najczęstszymi i najpoważniejszymi objawami przedawkowania są supresja szpiku kostnego, neutropenia, trombocytopenia oraz pancytopenia, co zwiększa ryzyko ciężkich infekcji oportunistycznych i krwawień. Toksyczność hematologiczna jest głównym ogranicznikiem dawki i dominującym objawem klinicznym w przypadku przedawkowania lenalidomidu.
anemia, elementy morfotyczne krwi, enzymy wątrobowe, infekcja, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, lenalidomid, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neutrofile, neutropenia, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, przedawkowanie lenalidomidu, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wylew podskórny, zakażenia oportunistyczne