lenalidomid
Lenalidomid to lek immunomodulujący o działaniu przeciwnowotworowym, przeciwzapalnym i antyangiogennym. Należy do grupy leków znanych jako analogi talidomidu, jednak charakteryzuje się zmodyfikowaną strukturą chemiczną i lepszym profilem bezpieczeństwa.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje hamowanie proliferacji niektórych komórek hematopoetycznych, indukcję apoptozy komórek nowotworowych, blokowanie angiogenezy oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Lek wykazuje szczególną aktywność wobec komórek szpiczaka mnogiego oraz niektórych nowotworów hematologicznych.
Główne wskazania do stosowania lenalidomidu obejmują szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem lub jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek jest również badany w innych wskazaniach onkohematologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu to neutropenia, trombocytopenia, biegunka, wysypka, zmęczenie oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na działanie teratogenne, stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży i regularnych testów ciążowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pravator 20 mg
Pravastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z fibratami (gemfibrozyl, fenofibrat), które znacząco podnoszą ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania aktywności kinazy kreatynowej (CK). Cyklosporyna powoduje około 4-krotny wzrost ogólnoustrojowego narażenia na prawastatynę, co również wymaga intensywnej obserwacji klinicznej i monitorowania parametrów biochemicznych. Inne istotne interakcje obejmują kwas fusydowy i kolchicynę, które zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, a w przypadku kwasu fusydowego zaleca się przerwanie terapii prawastatyną na czas leczenia. Ponadto, kolestyramina i kolestypol zmniejszają biodostępność prawastatyny o 40-50%, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniami leków.
AlAT, antagonista witaminy K, AspAT, biodostępność prawastatyny, ból mięśniowy, cyklosporyna, cytochrom P450, diltiazem, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, flukonazol, funkcja wątroby, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kolchicyna, kolestyramina i kolestypol, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lenalidomid, makrolid, miopatia i rabdomioliza, probukol, roksytromycyna, rozpad mięśni prążkowanych, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, statyna, toksyczny wpływ na mięśnie, warfaryna, werapamil, znormalizowany wskaźnik aktywności protrombiny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno efekty przeciwnowotworowe, jak i immunomodulacyjne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, składnikiem ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK i NKT oraz nasilenie cytotoksyczności zależnej od przeciwciał (ADCC), co jest szczególnie istotne w terapii chłoniaka grudkowego w skojarzeniu z rytuksymabem. Lenalidomid wykazuje także działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przyczynia się do jego kompleksowego profilu terapeutycznego w onkohematologii.
ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komisja monitorująca dane, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, odpowiedź całkowita, PFS, podwójna ślepa próba, progresja choroby, przeżycie bez progresji, przeżywalność ogólna, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, wiąże się z nasileniem toksyczności hematologicznej, obejmującej supresję szpiku kostnego prowadzącą do neutropenii, trombocytopenii oraz anemii. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi od 2,5 mg do 25 mg, a przypadki podania nawet do 400 mg zostały odnotowane w badaniach klinicznych. Objawy przedawkowania obejmują również nasilenie innych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmęczenie. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie opiera się na monitorowaniu morfologii krwi, funkcji nerek oraz wdrożeniu terapii wspomagającej i objawowej, z rozważeniem hospitalizacji w ciężkich przypadkach.
anemia, antidotum, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, funkcja nerek, hemoglobina, kapsułki twarde, lenalidomid, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, reakcja skórna, supresja szpiku kostnego, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, wskaźniki hematologiczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, kluczowy w terapii nowotworów hematologicznych. Jego podstawowy efekt polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując hamowaniem proliferacji i indukcją apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz klonu z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych. Lenalidomid dodatkowo moduluje układ immunologiczny, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK i NKT oraz wzmacniając cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), szczególnie w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Ponadto lek hamuje angiogenezę poprzez blokowanie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co ogranicza wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworu. W leczeniu zespołów mielodysplastycznych lenalidomid stymuluje erytropoezę, zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin TNF-α i IL-6 przez monocyty, co przyczynia się do efektu przeciwnowotworowego i łagodzenia objawów systemowych.
ADCC, angiogeneza, apoptoza, ASCT, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, erytropoeza, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, inhibitor angiogenezy, komórka hematopoetyczna, komórka śródbłonka, komórki CD34+, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide G.L. 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide G.L., wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z potencjalnych działań niepożądanych zaburzających funkcje psychomotoryczne i poznawcze. Do najistotniejszych objawów należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco obniżać koncentrację, koordynację ruchową i czas reakcji pacjenta. W trakcie terapii lenalidomidem zaleca się szczególną ostrożność, zwłaszcza w pierwszych dniach lub tygodniach leczenia, a także uwzględnienie ryzyka nasilania się objawów przy jednoczesnym stosowaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak leki przeciwhistaminowe, opioidy, benzodiazepiny czy leki nasenne.
benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dezorientacja przestrzenna, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lenalidomid, narząd przedsionkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, substancja czynna, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały wyraźny potencjał teratogenny u małp i królików. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały wady rozwojowe zależne od dawki, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji terapeutycznej u ludzi. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały poważne efekty toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki i atrofię układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja hematologiczna, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, miedniczka nerkowa, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, przeciwnowotworowe oraz antyangiogenne, co czyni go efektywnym w terapii nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniak grudkowy oraz zespoły mielodysplastyczne. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), zwłaszcza w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Ponadto wykazuje działanie antyangiogenne poprzez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz proerytropoetyczne, stymulując produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+. Dodatkowo lek hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6, co wspiera jego aktywność przeciwnowotworową.
angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytokina TNF-α, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, dawka początkowa leku, delecja chromosomu, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, komórka śródbłonka naczyniowego, komórka T, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, przeżycie bez progresji, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, właściwość immunomodulacyjna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Glenmark) jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg i wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn stosujących lenalidomid wykrywalne są bardzo niskie stężenia leku w spermie, które zanikają po 3 dniach od zakończenia terapii. Mężczyźni muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, jeśli ich partnerki są w ciąży lub w wieku rozrodczym bez antykoncepcji. W przypadku ciąży partnerki, konieczna jest konsultacja teratologiczna.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Fresenius Kabi) wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, włącznie z przerwami w podawaniu leku. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty ds. teratologii. Podobne środki ostrożności dotyczą partnerów męskich, którzy muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw oraz przez tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych, w tym u małp, gdzie obserwowano wady podobne do tych wywołanych przez talidomid.
antykoncepcja, działanie teratogenne, działanie teratogenne leku, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, metoda antykoncepcji, mleko kobiece, model zwierzęcy, nasienie ludzkie, płodność, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, struktura chemiczna, talidomid, teratologia, test ciążowy, wada płodu, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kleder 20 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach twardych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg (preparat Kleder), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne, należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą znacząco obniżać koncentrację, czas reakcji oraz koordynację, co stanowi istotne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych. Wpływ lenalidomidu na zdolności psychomotoryczne jest zmienny i zależy od dawki, czasu terapii, wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących oraz stosowania innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.
choroby współistniejące, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułki twarde, lenalidomid, mikrozaśnięcie, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość wzroku, senność, układ przedsionkowy, zaburzenia koordynacji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kleder 15 mg
Kleder jest lekiem zawierającym lenalidomid, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zróżnicowanych pod względem wizualnym dla łatwej identyfikacji. Każda kapsułka zawiera określoną ilość lenalidomidu oraz laktozy (od 107 mg w dawce 5 mg do 214 mg w dawce 10 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian. Otoczka kapsułek różni się składem barwników w zależności od dawki, a nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza i glikol propylenowy. Lek pakowany jest w blistry PVC/ACLAR/Aluminium po 7 kapsułek, z opakowaniami 7 lub 21 kapsułek w zależności od dawki, z okresem ważności 3 lat i bez specjalnych wymagań przechowywania.
błękit brylantowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, narażenie skóry, nietolerancja laktozy, personel medyczny, postać farmaceutyczna, rękawiczka jednorazowa, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, teratogenność, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kleder 25 mg
Lek Kleder dostępny jest w postaci twardych kapsułek zawierających lenalidomid w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zróżnicowanych pod względem wielkości, koloru i oznaczeń identyfikacyjnych. Każda kapsułka zawiera również laktozę jako substancję pomocniczą w ilościach od 107 mg (5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka), a także inne składniki pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się składem barwników (np. tlenki żelaza, błękit brylantowy FCF, tytanu dwutlenek) w zależności od dawki, co umożliwia ich łatwą identyfikację. Nadruki na kapsułkach wykonane są czarnym tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza i glikol propylenowy. Opakowania zawierają blistry PVC/ACLAR/Aluminium po 7 kapsułek, dostępne w różnych wielkościach w zależności od dawki.
błękit brylantowy, blister PVC, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kapsułki twarde, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, narażenie skóry, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, przeciwwskazania w ciąży, środki ostrożności, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Linorion 25 mg
Lenalidomid jest lekiem podawanym doustnie w formie mieszaniny racemicznej enancjomerów S(-) i R(+), z szybkim wchłanianiem i osiąganiem Cmax w 0,5-2 godziny po podaniu. Wchłanianie jest liniowo zależne od dawki, a wielokrotne dawkowanie nie powoduje kumulacji. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych i wysokokalorycznych obniża AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak w badaniach klinicznych lek podawano niezależnie od posiłku. Lenalidomid wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (23-29%) i jest obecny w spermie w śladowych ilościach (<0,01% dawki). Metabolizm nie obejmuje enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z inhibitorami tych enzymów. Lek nie jest substratem ani inhibitorem wielu transporterów błonowych, co dodatkowo ogranicza potencjalne interakcje.
BCRP, białko oporności wielolekowej, bilirubina całkowita, BSEP, Cmax, cytochrom P450, farmakokinetyka populacyjna, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, izoenzym cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lenalidomid, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP, okres półtrwania, szpiczak mnogi, transferaza UDP-glukuronylowa, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wzór Cockcrofta-Gaulta, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach przedklinicznych, w tym u małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (3–20 mg/kg mc./dobę), gdzie obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W toksyczności przewlekłej u małp dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały ciężkie objawy, w tym śmiertelność i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały łagodne, odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie układu chłonnego, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hematopoetyczny, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Medical Valley 25 mg
Lenalidomid, stosowany w terapii nowotworów hematologicznych, ma określone bezwzględne przeciwwskazania. Lek nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka). Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na udowodnione działanie teratogenne oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie przestrzegają rygorystycznych zasad programu zapobiegania ciąży, obejmującego skuteczną antykoncepcję i regularne testy ciążowe. Wystąpienie reakcji nadwrażliwości podczas terapii wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
antykoncepcja, działanie immunomodulujące, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, teratogenność, test ciążowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne oraz przeciwzapalne. Mechanizm jego działania opiera się na specyficznym wiązaniu z białkiem cereblon, będącym częścią kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek zwiększa odporność komórkową (T, NK, NKT), wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (wzrost hemoglobiny płodowej) oraz hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Synergistyczne działanie z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, komórki NK, komórki T, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, nawrotowy szpiczak mnogi, szpiczak mnogi, właściwości antyangiogenne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Linorion 20 mg
Lenalidomid, dostępny w preparacie Linorion w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy (zarówno nieukładowe, jak i błędnikowe), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne, kognitywne i percepcyjne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek oraz możliwość nasilenia objawów w zależności od dawki, czasu trwania terapii i interakcji z innymi lekami, pacjenci powinni być świadomi potencjalnych ograniczeń i zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, funkcje kognitywne, funkcje motoryczne, funkcje percepcyjne, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, koordynacja psychoruchowa, leki sedatywne, lenalidomid, Linorion, mikrouśnięcia, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, senność, substancja czynna, zaburzenia percepcji wzrokowej, zawroty głowy, zawroty głowy nieukładowe, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid (Linorion) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania go w okresie ciąży. Ze względu na podobieństwo strukturalne do talidomidu, lenalidomid może powodować ciężkie wady wrodzone, co potwierdzają badania przedkliniczne na małpach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z doświadczeniem w ocenie teratogenności. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, karmienie piersią, lenalidomid, Linorion, powierzchnia ciała, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, struktura chemiczna lenalidomidu, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg
Lenalidomid, stosowany w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z jego potencjalnych działań niepożądanych o charakterze neurologicznym i okulistycznym. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco upośledzać psychomotoryczne funkcje pacjenta, zwiększając ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów. W związku z tym lekarz prowadzący terapię ma obowiązek poinformować pacjenta o możliwym wpływie lenalidomidu na zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub przy zmianie dawkowania.
błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, informacja kliniczna, interakcje lekowe, lek sedatywny, lekarz prowadzący, lenalidomid, Lenalidomide Medical Valley, niewyraźne widzenie, objawy neurologiczne, prowadzenie pojazdów mechanicznych, schemat dawkowania, senność, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 7,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 pierścienia kulina-ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznym i immunomodulacyjnym efektem, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby i aktywności komórek T, NK i NKT, a także wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
Aiolos i Ikaros, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki limfatyczne, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Lenalidomid wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni przekraczającą 2 000 mg/kg mc./dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zmiany w nerkach, w tym zwiększoną mineralizację miedniczek nerkowych, bardziej wyrażoną u samic, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie wysokich dawek (4 i 6 mg/kg mc./dobę) przez 20 tygodni powodowało poważne objawy toksyczności, takie jak utrata masy ciała, pancytopenia, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofia układu chłonnego i szpiku. Dawki niższe (1 i 2 mg/kg mc./dobę) przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyty ludzkie, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, płytki krwi, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada przepony, wady wrodzone kończyn, wartość AUC, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone zarówno u małp (dawki 0,5-4 mg/kg mc./dobę), jak i królików (3, 10, 20 mg/kg mc./dobę). U potomstwa małp obserwowano liczne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu oraz deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, z wyraźną zależnością od dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL określono na poziomie <75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi. Lenalidomid nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, jednak formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie niepożądane, erytrocyt, genotoksyczność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakteryjna, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, toksyczność hematologiczna, toksyczność reprodukcyjna, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, który wymaga starannej kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Lenalidomide Zentiva jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio 66,4 mg (5 mg), 132,9 mg (10 mg), 199,3 mg (15 mg) oraz 332,2 mg (25 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, gdzie ryzyko wystąpienia objawów nietolerancji musi być zrównoważone potencjalnymi korzyściami terapeutycznymi.
ciąża, ciężka nietolerancja laktozy, działanie teratogenne, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, leczenie lenalidomidem, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, objawy nietolerancji, profil bezpieczeństwa leku, Program Zapobiegania Ciąży, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia lenalidomidem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomide Grindeks jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną, której zawartość w preparacie waha się od 20 mg w dawce 2,5 mg do 197 mg w dawce 25 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględne przeciwwskazanie stosowania u kobiet w ciąży ze względu na udowodnione działanie teratogenne leku. Ponadto, lek nie powinien być przepisywany kobietom w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów Programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. testy ciążowe i skuteczną antykoncepcję, mającego na celu zapobieganie ekspozycji płodu na lenalidomid.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Linorion 7,5 mg
Lenalidomid, będący mieszaniną racemiczną enancjomerów S(-) i R(+), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 0,5-2 godzin. Wartości Cmax oraz AUC rosną proporcjonalnie do dawki, a lek nie wykazuje kumulacji przy wielokrotnym dawkowaniu. Spożycie posiłków, zwłaszcza wysokotłuszczowych, obniża AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak w badaniach klinicznych lenalidomid podawano niezależnie od posiłków. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (23-29%), a lek nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki (90% dawki w moczu, z czego 82% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 3-5 godzin, zależnym od czynności nerek. Klirens nerkowy przekracza filtrację kłębuszkową, wskazując na aktywny transport nerkowy.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, białko transportujące, cytochrom P450, enancjomer, farmakokinetyka lenalidomidu, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksy-lenalidomid, klirens kreatyniny, klirens lenalidomidu, klirens nerkowy, lenalidomid, mieszanina racemiczna, N-acetylo-lenalidomid, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportująca sole kwasów żółciowych, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wydalanie nerkowe, wzór Cockcrofta-Gaulta, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Grindeks 20 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, choć rzadko opisywane, wiąże się z istotnym ryzykiem hematologicznym, w tym neutropenią, trombocytopenią oraz anemią, które stanowią główne objawy toksyczności. W badaniach klinicznych odnotowano dawki przekraczające standardowe wartości terapeutyczne, sięgające do 150 mg w badaniach wielodawkowych oraz do 400 mg w badaniach z pojedynczą dawką, co skutkowało mielosupresją i zwiększonym ryzykiem infekcji oraz krwawień. Ze względu na brak specyficznych protokołów leczenia przedawkowania, postępowanie opiera się na leczeniu wspomagającym, obejmującym monitorowanie parametrów hematologicznych, leczenie cytopenii (w tym przetoczenia krwiopochodnych i stosowanie czynników wzrostu), profilaktykę przeciwinfekcyjną, nawodnienie oraz kontrolę funkcji nerek i wątroby.
anemia, cytopenia, czynniki wzrostu, funkcja nerek, funkcja wątroby, kontrola hematologiczna, lenalidomid, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, parametry hematologiczne, powikłania hematologiczne, powikłania narządowe, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Glenmark) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach waha się od 33,0 mg w dawce 2,5 mg do 332,0 mg w dawce 25 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na leki immunomodulujące pokrewne, takie jak talidomid czy pomalidomid. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na udowodnione działanie teratogenne lenalidomidu, a także stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego skuteczną antykoncepcję, regularne testy ciążowe (co najmniej co 4 tygodnie) oraz edukację pacjentki na temat ryzyka teratogenności.
cytopenia, czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowy, dysfagia, działanie teratogenne, kapsułka twarda, laktoza, lek immunomodulujący, lenalidomid, mielosupresja, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pomalidomid, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja anafilaktyczna, talidomid, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia połykania, zakrzepica żylna i tętnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Medical Valley 25 mg
Lenalidomide Medical Valley to lek dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierający substancję czynną lenalidomid. Kapsułki różnią się zawartością laktozy (od 53,5 mg do 214 mg w zależności od dawki) oraz innymi substancjami pomocniczymi, takimi jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Otoczki kapsułek są zróżnicowane pod względem barwników i składników, co umożliwia ich wizualną identyfikację, a nadruk wykonany jest atramentem zawierającym m.in. szelak i tlenki żelaza. Kapsułki są wypełnione białym proszkiem i dostępne w opakowaniach zawierających 7 lub 21 sztuk, z okresem ważności 3 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
błękit brylantowy, blister podzielny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, erytrozyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, personel medyczny, polichlorek winylu, postać farmaceutyczna, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tlenek żelaza czerwony, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linorion 5 mg
Linorion to lek zawierający lenalidomid w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych. Każda kapsułka zawiera odpowiednią ilość lenalidomidu oraz laktozy, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki (np. 33,2 mg laktozy w dawce 2,5 mg, 332,2 mg w dawce 25 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową i magnezu stearynian, a otoczka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki (np. tytanu dwutlenek, indygotynę, żelaza tlenki). Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach od 7 do 42 kapsułek, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
blister farmaceutyczny, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekspozycja na substancję czynną, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, personel medyczny, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, szelak, tlenek żelaza, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kleder 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez modulację kompleksu ligazy ubikwitynowej E3, wiążąc się z cereblonem i indukując degradację czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten prowadzi do hamowania proliferacji i indukcji apoptozy komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q. Lenalidomid wzmacnia również odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczby limfocytów T, NK i NK T oraz wykazuje działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne. W terapii zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q lek selektywnie hamuje klon patologiczny, nasilając apoptozę komórek z tą aberracją chromosomową. Synergistyczne działanie z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) i indukuje apoptozę komórek chłoniaka grudkowego.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, działanie antyangiogenne, efekt przeciwzapalny, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka śródbłonka, komórki hematopoetyczne nowotworowe, komórki limfatyczne, komórki macierzyste CD34+, komórki Natural Killer, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza ubikwitynowa E3, rytuksymab, środek immunosupresyjny, szpiczak mnogi, właściwości proerytropoetyczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 7,5 mg
Lenalidomide Zentiva jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi odpowiednio: 66,4 mg w dawce 5 mg, 132,9 mg w 10 mg, 199,3 mg w 15 mg oraz 332,2 mg w 25 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu. Kobiety w wieku rozrodczym mogące zajść w ciążę mogą stosować lek wyłącznie w ramach Programu Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji, regularnych testów ciążowych oraz natychmiastowego przerwania terapii w przypadku podejrzenia ciąży.
antykoncepcja, drugi pierwotny nowotwór złośliwy, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko teratogenne, substancja pomocnicza, test ciążowy, właściwość teratogenna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Przedawkowanie lenalidomidu stanowi istotne zagrożenie zdrowotne, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną, obejmującą neutropenię, trombocytopenię, leukopenię oraz anemię. Objawy te obserwowano przy dawkach do 150 mg w badaniach wielodawkowych oraz do 400 mg w badaniach z pojedynczą dawką. Dodatkowo mogą wystąpić nasilone działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, a także inne objawy, w tym zmęczenie, wysypka skórna i zaburzenia czynności wątroby, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich dawkowrażliwości.
anemia, biegunka, czynnik wzrostu G-CSF, dysfagia, działanie toksyczne, hemoglobina, leczenie wspomagające, lenalidomid, leukopenia, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, nudność, parametr hematologiczny, płytka krwi, preparat krwiopochodny, przewód pokarmowy, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kleder 15 mg
Lenalidomid (Kleder) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjenta. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na tę zdolność należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, a nasilenie objawów może być zależne od dawki. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułka twarda, Kleder, lenalidomid, nasilenie działań niepożądanych, niewyraźne widzenie, obsługa maszyn, plan terapeutyczny, postać farmaceutyczna, senność, substancja czynna, terapia lenalidomidem, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide G.L. 5 mg
Lenalidomide G.L. to lek w postaci kapsułek twardych zawierający lenalidomid w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Każda kapsułka zawiera również laktozę w ilościach odpowiednio: 107 mg (5 mg dawka), 214 mg (10 mg), 120 mg (15 mg) oraz 200 mg (25 mg). Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację wizualną. Kapsułki różnią się kolorem, rozmiarem (nr 0 lub 2) oraz nadrukiem, a lek jest pakowany w blistry PVC/ACLAR/Aluminium po 7 kapsułek, dostępne w opakowaniach po 7 lub 21 sztuk. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
błękit brylantowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, okres ważności, personel medyczny, postać farmaceutyczna, rękawiczka jednorazowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone w badaniach na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa małp zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi. U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę jest zbliżona do ekspozycji klinicznej u ludzi (AUC). Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność rozwojowa, upośledzona funkcja nerek, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa