Dawkowanie i sposób podawania leku Linorion

Leczenie produktem leczniczym Linorion powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawki przeprowadza się na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hematologicznych ¹.

W przypadku pominięcia dawki leku, pacjent może przyjąć pominiętą dawkę, jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia upłynęło mniej niż 12 godzin. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia ².

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l ³.

W schemacie leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego cyklu. Pacjenci mogą kontynuować leczenie do progresji choroby lub nietolerancji ⁴.

W schemacie lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, lenalidomid podaje się w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się podskórnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11. każdego cyklu). Zaleca się maksymalnie 8 cykli leczenia początkowego (24 tygodnie), po czym następuje kontynuacja leczenia lenalidomidem z deksametazonem do progresji ⁵.

W schemacie lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg doustnie w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie w dniach 1-4 każdego cyklu ⁶.

Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez objawów progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l ⁷.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana ⁸.

Chłoniak grudkowy

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak ⁹.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się w dawce 375 mg/m² dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5 ¹⁰.

Modyfikacja dawkowania lenalidomidu

Modyfikacje dawki lenalidomidu przeprowadza się w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie hematologicznych, takich jak neutropenia i trombocytopenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne modyfikacji dawkowania w poszczególnych wskazaniach ¹¹.

Etapy zmniejszania dawki w szpiczaku mnogim

¹²

Postępowanie w trombocytopenii

W przypadku schematów z dawką początkową 25 mg (nowo rozpoznany szpiczak mnogi):

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do < 25 × 10⁹/l: przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklu ¹³
• Jeśli liczba płytek krwi powróci do ≥ 50 × 10⁹/l: wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia ¹⁴

W przypadku leczenia podtrzymującego po ASCT:

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do < 30 × 10⁹/l: przerwanie leczenia lenalidomidem ¹⁵
• Jeśli liczba płytek krwi powróci do ≥ 30 × 10⁹/l: wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę ¹⁶
• Przy kolejnym spadku poniżej 30 × 10⁹/l: przerwanie leczenia i wznowienie w dawce na następnym niższym poziomie po powrocie płytek do ≥ 30 × 10⁹/l ¹⁷

Postępowanie w neutropenii

W przypadku neutropenii w schematach z dawką początkową 25 mg:

• Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 × 10⁹/l: przerwanie leczenia lenalidomidem ¹⁸
• Po powrocie ANC do ≥ 1 × 10⁹/l, gdy neutropenia jest jedyną toksycznością: wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę ¹⁹
• Po powrocie ANC do ≥ 0,5 × 10⁹/l, gdy występują inne toksyczności hematologiczne: wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę ²⁰

W przypadku leczenia podtrzymującego po ASCT i w innych schematach, postępowanie jest podobne, z uwzględnieniem różnic w poziomach ANC stanowiących próg do modyfikacji dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Osoby w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszoną rezerwę czynnościową nerek, dlatego należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i kontrolować czynność nerek ²¹.

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat:

• Zaleca się dokładne badanie przed decyzją o wdrożeniu leczenia ²²
• W schemacie lenalidomid z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu ²³
• W schemacie lenalidomid z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki ²⁴

Należy pamiętać, że leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów powyżej 75 lat, z większym odsetkiem przerwania leczenia z powodu nietolerancji ²⁵.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Zaleca się kontrolowanie czynności nerek podczas terapii ²⁶.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min) nie jest wymagane dostosowanie dawki ²⁷.

U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się następujące dostosowanie dawki:

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji
² Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie
²⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania ²⁹.

Sposób podawania

Linorion w kapsułkach stosuje się doustnie, przyjmując lek mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez ³⁰.

W celu wyjęcia kapsułki z blistra, należy nacisnąć kapsułkę wyłącznie z jednej strony, co zmniejsza ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia ³¹.

Szczególne zalecenia dotyczące monitorowania i modyfikacji dawkowania

Postępowanie w przypadku chłoniaka grudkowego

W przypadku chłoniaka grudkowego, pacjenci powinni otrzymać odpowiednie leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS) i być właściwie nawodnieni, szczególnie w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu ³².

W czasie pierwszego cyklu należy co tydzień wykonywać badania biochemiczne w celu monitorowania TLS. W przypadku wystąpienia TLS:

• W TLS laboratoryjnym lub klinicznym stopnia 1 można kontynuować leczenie lenalidomidem w dawce podtrzymującej lub zmniejszyć dawkę o jeden poziom ³³
• W TLS klinicznym stopnia 2-4 należy przerwać leczenie lenalidomidem, monitorować stan pacjenta i zapewnić intensywne nawadnianie dożylne ³⁴

Należy również zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia reakcji typu „tumour flare” w chłoniaku grudkowym, która wymaga odpowiedniego postępowania zależnego od stopnia nasilenia tej reakcji ³⁵.

Postępowanie przy wystąpienieu innych działań niepożądanych

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z lenalidomidem, należy przerwać leczenie i wznowić je w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów do stopnia ≤ 2 ³⁶.

W przypadku wysypki skórnej:

• Przy wysypce 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu ³⁷
• Należy bezwzględnie przerwać leczenie w przypadku obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, złuszczania się skóry, pęcherzy lub podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka lub DRESS ³⁸
• Po przerwaniu leczenia z powodu tych reakcji nie należy go wznawiać po ustąpieniu objawów ³⁹