Działania niepożądane
Lenalidomide Medical Valley 15 mg

Działania niepożądane leku Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomide Medical Valley jest lekiem zawierającym jako substancję czynną lenalidomid, dostępnym w formie kapsułek twardych w dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg. Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został szczegółowo określony na podstawie wielu badań klinicznych z udziałem pacjentów z różnymi wskazaniami, w tym ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi oraz chłoniakiem z komórek płaszcza i chłoniakiem grudkowym.¹

Profil bezpieczeństwa w głównych wskazaniach

Szczegółowa analiza profilu bezpieczeństwa lenalidomidu obejmuje dane dla różnych grup pacjentów, zależnie od wskazania i schematu leczenia. W przypadku szpiczaka mnogiego, profil działań niepożądanych różni się w zależności od tego, czy lek stosowany jest jako terapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), czy w skojarzeniu z innymi lekami u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, czy też u pacjentów po co najmniej jednym schemacie leczenia.²

Najczęstsze ciężkie działania niepożądane

Do najczęściej obserwowanych ciężkich działań niepożądanych (≥ 5%) podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym szpiczaka mnogiego po ASCT należą:³

• Zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02)
• Zakażenie płuc (9,4% w badaniu CALGB 100104)

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, najczęstsze ciężkie działania niepożądane (≥ 5%) to:⁴

• Niedociśnienie tętnicze (6,5%)
• Zakażenie płuc (5,7%)
• Odwodnienie (5,0%)

W przypadku pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, najczęstsze ciężkie działania niepożądane (≥ 5%) to:⁵

• Zapalenie płuc (9,8%)
• Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3%)

U pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, najczęstsze ciężkie działania niepożądane (≥ 5%) to:⁶

• Gorączka neutropeniczna (6,0%)
• Niedokrwistość (5,3%)

Najczęstsze działania niepożądane

W badaniu IFM 2005-02 do najczęstszych działań niepożądanych obserwowanych podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym szpiczaka mnogiego należały: neutropenia (60,8%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunka (38,9%), zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%), skurcze mięśni (33,4%), leukopenia (31,7%), astenia (29,7%), kaszel (27,3%), trombocytopenia (23,5%), zapalenie żołądka i jelit (22,5%) i gorączka (20,5%).⁷

W badaniu CALGB 100104 najczęstsze działania niepożądane to: neutropenia (79,0%), trombocytopenia (72,3%), biegunka (54,5%), wysypka (31,7%), zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8%), zmęczenie (22,8%), leukopenia (22,8%) i niedokrwistość (21,0%).⁸

U pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem najczęściej obserwowano: zmęczenie (73,7%), neuropatię obwodową (71,8%), trombocytopenię (57,6%), zaparcie (56,1%) i hipokalcemię (50,0%).⁹

Działania niepożądane w innych wskazaniach

U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi najczęściej obserwowane działania niepożądane to: neutropenia (76,8%), trombocytopenia (46,4%), biegunka (34,8%), zaparcia (19,6%), nudności (19,6%), świąd (25,4%), wysypka (18,1%), zmęczenie (18,1%) oraz skurcze mięśni (16,7%).¹⁰

W chłoniaku z komórek płaszcza najczęstsze działania niepożądane to: neutropenia (50,9%), niedokrwistość (28,7%), biegunka (22,8%), zmęczenie (21,0%), zaparcie (17,4%), gorączka (16,8%) i wysypka (włącznie z alergicznym zapaleniem skóry) (16,2%).¹¹

U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem najczęściej obserwowano: neutropenię (58,2%), biegunkę (30,8%), leukopenię (28,8%), zaparcie (21,9%), kaszel (21,9%) i zmęczenie (21,9%).¹²

Szczególne zagrożenia związane z terapią

Do najpoważniejszych działań niepożądanych lenalidomidu należą:¹³

• Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
• Neutropenia 4. stopnia
• Gorączka neutropeniczna
• Trombocytopenia 3. lub 4. stopnia

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów ze stwierdzaną na wstępie dużą masą guza, ponieważ w badaniu MCL-002 zaobserwowano wyraźnie zwiększoną liczbę wczesnych zgonów (w ciągu 20 tygodni) w tej grupie – 16/81 (20%) w grupie pacjentów otrzymujących lenalidomid i 2/28 (7%) w grupie kontrolnej.¹⁴

Tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem lenalidomidu, z uwzględnieniem ich częstości występowania oraz stopnia nasilenia.¹⁵

Uwagi dotyczące interpretacji danych o działaniach niepożądanych

Należy zauważyć, że dane dotyczące częstości występowania działań niepożądanych pochodzą z różnych badań klinicznych i mogą być różne w zależności od:¹⁶

• Wskazania (np. szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza czy chłoniak grudkowy)
• Konkretnego badania klinicznego i metody gromadzenia danych
• Schematu leczenia (lenalidomid w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami)
• Czasu trwania leczenia (dane nie zawsze są korygowane dla uwzględnienia dłuższego czasu trwania leczenia)

Personel medyczny powinien brać pod uwagę te różnice przy interpretacji danych o częstości występowania działań niepożądanych i porównywaniu profili bezpieczeństwa w różnych wskazaniach i schematach leczenia.¹⁷