Lenalidomide Medical Valley – Kapsułki twarde

Lenalidomide Medical Valley
Kapsułki twarde, 15 mg

Lek zawiera lenalidomid oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie twardych kapsułek o różnych dawkach, przeznaczonych do leczenia nowo rozpoznanego i uprzednio leczonego szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych postaci chłoniaków. Stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak deksametazon, bortezomib czy rytuksymab. Preparat jest wskazany dla dorosłych pacjentów, którzy wymagają leczenia przeciwnowotworowego lub wspomagającego.

Pobierz ChPL PDF Lenalidomide Medical Valley – Kapsułki twarde – 15 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Medical Valley) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa i dostosowywania dawki na podstawie parametrów hematologicznych oraz toksyczności. Standardowa dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, często w skojarzeniu z deksametazonem (40 mg w wybrane dni cyklu). W przypadku neutropenii (ANC <1,0 × 10⁹/l) lub trombocytopenii (<50 × 10⁹/l) leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, a w razie neutropenii rozważyć stosowanie G-CSF. Dawkę lenalidomidu można redukować etapami od 25 mg do 2,5 mg, a deksametazonu od 40 mg do 4 mg, niezależnie od siebie. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest poniżej 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek poniżej 50 × 10⁹/l (lub wyższych progów w zależności od schematu). W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć, w przeciwnym razie należy ją pominąć i kontynuować zgodnie z harmonogramem.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki lenalidomidu: przy Clk 30-50 ml/min zaleca się 10 mg/dobę, przy Clk <30 ml/min 7,5 mg/dobę lub 15 mg co drugi dzień, a w dializowanych 5 mg po dializie. U osób powyżej 75 roku życia dawka deksametazonu powinna być zmniejszona do 20 mg/dobę. Leczenie należy przerwać w przypadku ciężkich działań niepożądanych (np. wysypka 4. stopnia, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy). Lenalidomid podaje się doustnie, nie łamiąc kapsułek, o stałej porze dnia, z lub bez posiłku. Terapia trwa do progresji choroby lub nietolerancji, a u pacjentów po autologicznym przeszczepie szpiku (ASCT) leczenie podtrzymujące rozpoczyna się po normalizacji parametrów hematologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

allopurynol, ANC, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, DLT, DRESS, G-CSF, komórka plazmatyczna, kortykosteroid, lek przeciwzapalny, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, MCL, MDS, melfalan, nacieczenie szpiku kostnego, neutropenia, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, prednizon, rasburykaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja tumour flare, rytuksymab, SJS, szpiczak mnogi, TEN, terapia przeciwnowotworowa, TLS, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona
Działania niepożądane
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań klinicznych, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. W leczeniu podtrzymującym szpiczaka mnogiego po ASCT najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc (10,6%) i zakażenia płuc (9,4%). U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwuje się niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) oraz odwodnienie (5,0%). W innych schematach leczenia, takich jak lenalidomid z deksametazonem lub melfalanem i prednizonem, dominują zapalenie płuc (9,8%), niewydolność nerek (6,3%), gorączka neutropeniczna (6,0%) i niedokrwistość (5,3%). Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia (do 79%), trombocytopenia (do 72,3%), biegunka (do 54,5%), zmęczenie (do 73,7%) oraz neuropatia obwodowa (71,8%).

Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, neutropenia 4. stopnia, gorączka neutropeniczna oraz trombocytopenia 3. lub 4. stopnia. W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza istotne jest monitorowanie pacjentów z dużą masą guza ze względu na zwiększone ryzyko wczesnych zgonów (20% w grupie leczonej lenalidomidem). Profil działań niepożądanych obejmuje również często występujące zapalenia dróg oddechowych, zaburzenia hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), zaburzenia naczyniowe (zakrzepica), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, nudności), zmęczenie, astenia, neuropatię obwodową oraz hipokalemię. Personel medyczny powinien uwzględniać różnice w częstości i nasileniu działań niepożądanych w zależności od wskazań, schematu leczenia oraz czasu terapii przy ocenie bezpieczeństwa lenalidomidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

alergiczne zapalenie skóry, ASCT, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból pleców, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kapsułka twarda, kaszel, lenalidomid, leukopenia, melfalan, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, prednizon, rytuksymab, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Interakcje leku
Lenalidomid wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii pacjentów, zwłaszcza ze szpiczakiem mnogim. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie lenalidomidu z deksametazonem oraz czynnikami erytropoetycznymi i hormonalną terapią zastępczą, które zwiększają ryzyko powikłań zakrzepowych. Lenalidomid sam nie indukuje enzymów CYP450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), jednak deksametazon, będący słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4, może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. W badaniach farmakokinetycznych lenalidomid w dawce 10 mg/dobę nie wpływał na R- i S-warfarynę (25 mg), jednak ze względu na niepewny wpływ deksametazonu na metabolizm warfaryny, zaleca się ścisłe monitorowanie INR. Ponadto, jednoczesne stosowanie lenalidomidu zwiększało stężenie digoksyny (0,5 mg) o 14% (90% CI: 0,52%-28,2%), co wymaga regularnej kontroli poziomu digoksyny w osoczu.

Interakcje farmakodynamiczne lenalidomidu obejmują także zwiększone ryzyko rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu statyn, co wymaga wzmożonego nadzoru klinicznego i laboratoryjnego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Deksametazon nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce 25 mg/dobę, podobnie jak inhibitory glikoproteiny P (chinidyna 600 mg dwa razy na dobę, temsyrolimus 25 mg). Mimo braku bezpośrednich danych klinicznych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem, zaleca się abstynencję lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych neurologicznych i gastrycznych oraz ryzyko powikłań związanych z jednoczesnym stosowaniem kortykosteroidów. W terapii lenalidomidem konieczne jest zatem indywidualne dostosowanie monitoringu i ostrożność w doborze leków współistniejących, aby minimalizować ryzyko powikłań i zachować skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

czynniki erytropoetyczne, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, enzymy CYP, farmakokinetyka lenalidomidu, glikoproteina p, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, kontrola glikemii, lenalidomid z deksametazonem, ludzkie hepatocyty, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, rabdomioliza, schorzenie hematologiczne, statyna, szpiczak mnogi, temsyrolimus, warfaryna
Profil bezpieczeństwa leku
Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki oraz potencjalne ryzyko dla dziecka. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się ostrożność z uwagi na możliwe działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie. W populacji seniorów, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, konieczne jest ostrożne dobieranie dawki i monitorowanie, ze względu na zwiększoną częstość ciężkich działań niepożądanych i nietolerancji terapii, mimo braku istotnych różnic w skuteczności leczenia.

Lenalidomid jest głównie wydalany przez nerki, dlatego u pacjentów z umiarkowanymi, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w krańcowym stadium niewydolności konieczne jest dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie funkcji nerek. U osób z łagodnymi zaburzeniami nerek nie wymaga się modyfikacji dawkowania. Brak jest danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem oraz bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co wskazuje na potrzebę ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka w tych grupach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lenalidomide Medical Valley 15 mg
Przeciwwskazania
Lenalidomid, dostępny w preparacie Lenalidomide Medical Valley w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach waha się od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, gdyż obecność tego cukru może wpływać na bezpieczeństwo terapii. Wszystkie dawki kapsułek podlegają tym samym przeciwwskazaniom, niezależnie od ich koloru czy oznaczenia.

Ze względu na silne działanie teratogenne lenalidomidu, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów programu zapobiegania ciąży. Program ten obejmuje kompleksowe działania mające na celu uniknięcie ekspozycji płodu na lek, a nieprzestrzeganie tych zasad stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania. Lekarz powinien odmówić przepisania lenalidomidu kobietom mogącym zajść w ciążę, jeśli warunki programu nie są spełnione. Ze względu na analogię do talidomidu, lenalidomid wymaga ścisłego nadzoru i przestrzegania zasad zapobiegania ciąży przez cały okres terapii oraz odpowiedni czas po jej zakończeniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

analog talidomidu, ciężka nietolerancja laktozy, ekspozycja płodu, kapsułki twarde, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, substancja czynna, substancje pomocnicze, teratogenność, wady rozwojowe płodu, zawartość laktozy
Przedawkowanie
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie w dawkach przekraczających 150 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na toksyczne działanie hematologiczne. W badaniach klinicznych odnotowano podanie dawek nawet do 400 mg, co wiązało się z występowaniem mielosupresji, neutropenii, trombocytopenii, niedokrwistości oraz pancytopenii. Standardowe dawki terapeutyczne lenalidomidu dostępne są w kapsułkach o zawartości od 2,5 mg do 25 mg, a objawy toksyczności hematologicznej nasilają się wraz ze wzrostem dawki powyżej 150 mg. Pancytopenia, jako najcięższy objaw, może pojawić się przy dawkach przekraczających 400 mg.

W przypadku podejrzenia przedawkowania lenalidomidu konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz wdrożenie leczenia wspomagającego. Brak specyficznego antidotum wymaga stosowania ogólnych zasad postępowania, w tym regularnego monitorowania morfologii krwi obwodowej, funkcji wątroby i nerek, a także profilaktyki przeciwinfekcyjnej w przypadku ciężkiej neutropenii. Leczenie może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych oraz podawanie czynników wzrostu, takich jak G-CSF. Ze względu na obecność laktozy w preparacie, należy również uwzględnić możliwość nietolerancji u pacjentów. Kompleksowe podejście kliniczne jest kluczowe dla minimalizacji powikłań i poprawy rokowania pacjentów po przedawkowaniu lenalidomidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

ciężka neutropenia, czynnik wzrostu G-CSF, działanie toksyczne, funkcja narządów wewnętrznych, funkcja wątroby, kapsułka twarda, lenalidomid, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, pancytopenia, parametry hematologiczne, pochodna talidomidu, preparaty krwiopochodne, profilaktyka przeciwinfekcyjna, przedawkowanie lenalidomidu, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmniejszenie liczby erytrocytów, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby płytek krwi
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lenalidomid wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę powodowały poważne efekty toksyczne, w tym śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę (zbliżone do ekspozycji u ludzi) wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodne leukopenie. Lenalidomid wykazuje wyraźne działanie teratogenne u małp i królików, powodując wady wrodzone kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, co podkreśla konieczność rygorystycznej kontroli ciąży u pacjentów w wieku rozrodczym.
Badania mutagenności in vitro i in vivo (testy mutacji bakteryjnych, limfocytów ludzkich, komórek chłoniaka myszy, transformacji komórek zarodkowych chomika oraz test mikrojądrowy na szczurach) nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu na poziomie genowym ani chromosomalnym. Brak jest jednak formalnych badań karcynogenności, co pozostawia niepewność co do potencjału nowotworowego przy długotrwałej ekspozycji. Przedkliniczne dane wskazują na konieczność monitorowania funkcji nerek oraz parametrów hematologicznych podczas terapii, a także na bezwzględne stosowanie środków zapobiegających ciąży. Te wyniki stanowią podstawę do opracowania zaleceń klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lenalidomidu, zwłaszcza w kontekście jego toksyczności przewlekłej i teratogenności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja leku, elementy morfotyczne krwi, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytka krwi, polidaktylia, profil bezpieczeństwa leku, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zastawka przedsionkowo-komorowa
Skład i postać leku
Lenalidomide Medical Valley to lek dostępny w formie kapsułek twardych o siedmiu dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg do 25 mg substancji czynnej – lenalidomidu. Kapsułki zawierają różne ilości laktozy (od 53,5 mg do 214 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jako wypełniacz, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się składem barwników (m.in. tlenki żelaza, dwutlenek tytanu) i są oznaczone czarnym atramentem zawierającym szelak, glikol propylenowy i regulator pH. Kapsułki 15 mg mają nieprzezroczyste brązowe wieczko i szary korpus, rozmiar Nr 2 (18-19 mm), z nadrukiem „LP” i „640”. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aclar/Aluminium, dostępne w opakowaniach 7 lub 21 kapsułek, także w formie pojedynczych dawek (7 x 1 kapsułka).

Stosowanie Lenalidomide Medical Valley wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności: kapsułek nie wolno otwierać ani łamać, aby uniknąć niekontrolowanego narażenia na lenalidomid. W przypadku kontaktu proszku ze skórą lub błonami śluzowymi należy natychmiast umyć miejsce kontaktu wodą z mydłem lub przepłukać wodą. Personel medyczny i opiekunowie powinni stosować jednorazowe rękawiczki, unikać kontaktu ze skórą podczas zdejmowania rękawiczek oraz odpowiednio usuwać odpady. Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny mieć kontaktu z produktem. Niewykorzystane resztki leku należy zwrócić do apteki, nie wolno ich usuwać z odpadami domowymi. Produkt ma 3-letni okres ważności i powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla dzieci, bez specjalnych wymagań temperaturowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

błony śluzowe, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, integralność kapsułki, kapsułka twarda, kontakt ze skórą, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Medical Valley, nietolerancja laktozy, polichlorek winylu, przeciwwskazania w ciąży, stearynian magnezu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna
Specjalne ostrzeżenia
Lenalidomid, będący strukturalnym analogiem talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach wskazujące na występowanie wad wrodzonych podobnych do tych wywoływanych przez talidomid. W związku z tym, stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga bezwzględnego przestrzegania programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, przedwczesną niewydolność jajników potwierdzoną przez ginekologa, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię, a także genotyp XY, zespół Turnera lub agenezję macicy. Pacjentki muszą być świadome ryzyka, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie oraz natychmiastowego zgłaszania podejrzenia ciąży.

U mężczyzn stosujących lenalidomid stwierdzono obecność leku w spermie w bardzo niskim stężeniu, niewykrywalnym po 3 dniach od zakończenia terapii u zdrowych osób, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie u pacjentów z niewydolnością nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas współżycia z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę przez cały okres leczenia oraz co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii. Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentek ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem, nie zaleca się stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych; preferowane są metody takie jak implanty antykoncepcyjne, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, octan medroksyprogesteronu depot, sterylizacja czy tabletki zawierające wyłącznie progesteron. W trakcie stosowania lenalidomidu pacjenci powinni unikać oddawania krwi, nasienia lub spermy, a personel medyczny i opiekunowie powinni stosować środki ochrony osobistej, aby zapobiec ekspozycji kobiet w ciąży na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym plazmatycznych w szpiczaku mnogim, komórek chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS). Ponadto zwiększa odporność komórkową T, NK i NKT oraz wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę poprzez ograniczenie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń komórek śródbłonka oraz zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+.

Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych fazy 2 i 3, obejmujących różne choroby hematologiczne. W szpiczaku mnogim oceniano go w sześciu badaniach fazy 3 u pacjentów z nowo rozpoznanym oraz w dwóch badaniach fazy 3 u pacjentów z nawrotowym lub opornym schorzeniem, w tym w badaniach podtrzymujących po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT). W zespole mielodysplastycznym przeprowadzono jedno badanie fazy 3 i jedno fazy 2, natomiast w chłoniaku z komórek płaszcza oraz indolentnych chłoniakach nieziarniczych (iNHL) odpowiednio jedno badanie fazy 2 oraz dwa badania fazy 3 i 3b. Łącznie badania objęły populacje pacjentów z nowo rozpoznanym i nawrotowym szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi oraz różnymi typami chłoniaków, potwierdzając korzystny profil terapeutyczny lenalidomidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

angiogeneza, ASCT, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynniki transkrypcyjne, delecja 5q, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, komórki nowotworowe, komórki śródbłonka, komórki T, ligaza E3, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Właściwości farmakokinetyczne
Lenalidomid, będący mieszaniną racemiczną enancjomerów S(-) (56%) i R(+) (44%), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 0,5-2 godzin. Zarówno Cmax, jak i pole pod krzywą (AUC) rosną proporcjonalnie do dawki, a lek nie kumuluje się przy wielokrotnym podawaniu. Spożycie posiłków, zwłaszcza bogatych w tłuszcze, obniża AUC o około 20% i Cmax o około 50%, jednak w badaniach klinicznych lenalidomid stosowano niezależnie od posiłków. Lenalidomid wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (23-29%) i jest eliminowany głównie przez nerki (90% dawki w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 3-5 godzin. Metabolizm jest minimalny, a lek nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 ani transporterów błonowych, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Wchłanianie i farmakokinetyka lenalidomidu są podobne u pacjentów z różnymi chorobami hematologicznymi oraz u osób w różnym wieku, choć zaleca się ostrożność i monitorowanie funkcji nerek u osób starszych.

Znaczący wpływ na farmakokinetykę lenalidomidu ma niewydolność nerek: przy klirensie kreatyniny <50 ml/min obserwuje się 2,5- do 5-krotne zwiększenie AUC oraz wydłużenie okresu półtrwania z około 3,5 do ponad 9 godzin. Hemodializa usuwa około 30% dawki podczas 4-godzinnej sesji. Niewydolność wątroby w stopniu łagodnym nie wpływa istotnie na klirens leku, jednak brak jest danych dla umiarkowanej i ciężkiej niewydolności wątroby. Masa ciała (33-135 kg), płeć, rasa oraz typ nowotworu hematologicznego nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu. W praktyce klinicznej konieczne jest dostosowanie dawkowania u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek oraz regularne monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

aktywne wydzielanie nerkowe, AUC, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, choroba nerek w fazie końcowej, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cytochrom P450, eliminacja nerkowa, enzymy CYP, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, łagodna niewydolność wątroby, lenalidomid, mieszanina racemiczna, niewydolność nerek, OATP, okres półtrwania, stężenie leku w osoczu, szpiczak mnogi, transportery MRP, transportery OCT, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wzór Cockcrofta-Gaulta, zespół mielodysplastyczny
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid, będący lekiem o silnym działaniu teratogennym, wymaga rygorystycznego stosowania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn stosujących lenalidomid, mimo wykrywania bardzo niskich stężeń leku w spermie, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia, szczególnie jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji. W przypadku ciąży partnerki, konieczne jest skierowanie jej do specjalisty w celu oceny ryzyka teratogennego.

Lenalidomid, chemicznie podobny do talidomidu, wykazuje podobne działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, gdzie wywoływał wady wrodzone. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz podczas karmienia piersią, ze względu na brak danych dotyczących przenikania do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka. Badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg, co odpowiada 200-500-krotnym dawkom stosowanym u ludzi (10-25 mg). Produkt dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierających różne ilości laktozy (53,5-214 mg). Lekarze powinni szczegółowo informować pacjentów o konieczności stosowania antykoncepcji, ryzyku teratogenności oraz postępowaniu w przypadku ciąży lub karmienia piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

działania niepożądane, działanie teratogenne, kapsułki twarde, lenalidomid, lenalidomid w mleku, lenalidomid w spermie, metody antykoncepcji, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazania do karmienia piersią, skuteczna antykoncepcja, skutek teratogenny, talidomid, teratogenność, wady wrodzone
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lenalidomid (Lenalidomide Medical Valley) dostępny w dawkach od 2,5 mg do 25 mg wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne, co może ograniczać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na te zdolności należą zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą obniżać koncentrację, czas reakcji, orientację przestrzenną oraz koordynację ruchową, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas terapii, zwłaszcza przy rozpoczynaniu leczenia, zmianie dawkowania lub w terapii skojarzonej. Zaleca się indywidualne testowanie reakcji pacjenta na lek oraz dokumentowanie przekazanych informacji w historii choroby.

W trakcie leczenia lenalidomidem lekarz powinien regularnie monitorować występowanie objawów mogących wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby starsze czy z zaburzeniami funkcji poznawczych. W przypadku nasilenia działań niepożądanych wskazane jest rozważenie modyfikacji dawkowania lub zmiany schematu terapeutycznego. Komunikacja lekarz-pacjent w zakresie potencjalnych ograniczeń psychomotorycznych jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka wypadków i innych zdarzeń niebezpiecznych podczas terapii lenalidomidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, lenalidomid, modyfikacja dawkowania, niewyraźne widzenie, objawy neuropsychiatryczne, ordynacja leku, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, terapia lekowa, terapia lenalidomidem, terapia skojarzona, zaburzenie funkcji poznawczej, zawrót głowy błędnikowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie
Wskazania do stosowania
Lenalidomid w postaci kapsułek twardych jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid jest wykorzystywany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS i anemią zależną od przetoczeń lenalidomid poprawia erytropoezę i może zmniejszyć potrzebę transfuzji. W chłoniaku z komórek płaszcza stosowany jest w monoterapii, natomiast w chłoniaku grudkowym łączy się go z rytuksymabem, co wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe. Preparat dostępny jest w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii.

Przy stosowaniu lenalidomidu konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych (liczba neutrofili, płytek krwi), funkcji nerek (klirens kreatyniny), wątroby oraz tarczycy, a także obserwacja pod kątem objawów zakrzepicy i reakcji skórnych. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek, a u osób w podeszłym wieku należy uwzględnić potencjalne zmniejszenie funkcji nerek. Ze względu na teratogenność leku, obowiązuje Program Zapobiegania Ciąży, wymagający stosowania skutecznej antykoncepcji i regularnych testów ciążowych u kobiet w wieku rozrodczym. Decyzja o terapii powinna być podejmowana przez specjalistę hematologa lub onkologa, z uwzględnieniem indywidualnego stosunku korzyści do ryzyka, stanu klinicznego pacjenta oraz charakterystyki choroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 15 mg

anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie przeciwnowotworowe, działanie teratogenne, erytropoeza, klirens kreatyniny, laktoza, melfalan, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutrofile, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, płytki krwi, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwciało anty-CD20, reakcja skórna, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zakrzepica żylna, zespół mielodysplastyczny

Lenalidomide Medical Valley Kapsułki twarde, 15 mg

Lenalidomide Medical Valley
Kapsułki twarde, 15 mg