Wskazania do stosowania
Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, jest lekiem stosowanym w hematoonkologii, wykazującym skuteczność zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. W leczeniu szpiczaka mnogiego lenalidomid stosuje się jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u noworozpoznanych pacjentów, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w skojarzeniu z deksametazonem u chorych po co najmniej jednej linii leczenia. W zespołach mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz anemią zależną od przetoczeń, lenalidomid może zmniejszyć zapotrzebowanie na transfuzje. Ponadto, w chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) stosowany jest w monoterapii u pacjentów z chorobą nawrotową lub oporną, a w chłoniaku grudkowym (FL) stopnia 1-3a w terapii skojarzonej z rytuksymabem u chorych uprzednio leczonych.
Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Zentiva
Lenalidomide Zentiva jest lekiem dostępnym w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Każda dawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej – lenalidomidu oraz laktozy jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Lek stosowany jest w leczeniu kilku jednostek chorobowych w dziedzinie hematoonkologii, gdzie wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej.1
Szpiczak mnogi
Pacjentom dorosłym ze szpiczakiem mnogim można zalecić stosowanie leku Lenalidomide Zentiva w kilku różnych scenariuszach klinicznych:2
- W monoterapii – jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. W tym scenariuszu lenalidomid pomaga utrzymać odpowiedź uzyskaną po przeszczepie i przedłużyć okres remisji choroby.3
- W terapii skojarzonej u pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w kombinacji z:
- deksametazonem
- bortezomibem i deksametazonem
- melfalanem i prednizonem
Te schematy są dedykowane pacjentom, którzy z różnych przyczyn (wiek, choroby współistniejące, stan ogólny) nie mogą być poddani procedurze przeszczepienia komórek krwiotwórczych.4
- W skojarzeniu z deksametazonem – u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. Ten schemat dedykowany jest pacjentom z nawrotem choroby lub opornym na wcześniejsze linie terapii.5
Zespoły mielodysplastyczne
Lenalidomide Zentiva znajduje zastosowanie w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) charakteryzującymi się specyficznymi cechami:6
- Anemia zależna od przetoczeń – pacjenci wymagają regularnych przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych z powodu niedokrwistości
- MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku wg międzynarodowego systemu prognostycznego (IPSS)
- Obecność specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej – izolowanej delecji 5q
- Warunek dodatkowy: inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe
U tych pacjentów lenalidomid może zmniejszyć zapotrzebowanie na przetoczenia krwi, a nawet doprowadzić do niezależności od przetoczeń, poprawiając tym samym jakość życia chorych.7
Chłoniak z komórek płaszcza
W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), Lenalidomide Zentiva stosowany jest w monoterapii u dorosłych pacjentów z chorobą nawracającą lub oporną na wcześniejsze leczenie. Ten typ chłoniaka non-Hodgkin charakteryzuje się często agresywnym przebiegiem i wysokim ryzykiem nawrotu po standardowej chemioterapii, dlatego lenalidomid stanowi cenną opcję terapeutyczną w tej grupie chorych.8
Chłoniak grudkowy
W leczeniu chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a, Lenalidomide Zentiva stosowany jest w terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20). Ta kombinacja dedykowana jest dorosłym pacjentom z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym. Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem wykorzystuje synergistyczne działanie obu leków – immunomodulujące właściwości lenalidomidu i zdolność rytuksymabu do atakowania komórek B posiadających antygen CD20.9
Warunki stosowania leku Lenalidomide Zentiva
Ze względu na specyfikę wskazań oraz profil bezpieczeństwa, lenalidomid powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarza hematologa lub onkologa z doświadczeniem w prowadzeniu terapii odpowiednich chorób hematoonkologicznych. Lek dostępny jest w różnych dawkach (5 mg, 10 mg, 15 mg, 25 mg), co umożliwia indywidualne dostosowanie dawkowania w zależności od wskazania, stanu pacjenta, współistniejących chorób i ewentualnej toksyczności.10
Istotnym aspektem przy stosowaniu lenalidomidu jest konieczność monitorowania parametrów morfologii krwi oraz funkcji nerek i wątroby, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak mielosupresja. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia konieczne są regularne kontrole laboratoryjne.
Należy zwrócić szczególną uwagę na zawartość laktozy w poszczególnych dawkach leku (od 66,4 mg w dawce 5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.11
Szczególne warunki stosowania
Ze względu na właściwości teratogenne lenalidomidu (pochodna talidomidu), stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnych środków ostrożności, w tym skutecznej antykoncepcji oraz regularnych testów ciążowych. Lenalidomide Zentiva jest objęty programem zapobiegania ciąży.
Każda forma terapii lenalidomidem powinna być poprzedzona szczegółową oceną ryzyka zakrzepowo-zatorowego u pacjenta oraz wdrożeniem odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej, jeśli jest to wskazane.
Przy kwalifikacji do leczenia lenalidomidem w poszczególnych wskazaniach należy uwzględnić wytyczne towarzystw naukowych oraz aktualny stan wiedzy dotyczący sekwencji stosowania poszczególnych linii leczenia w danych jednostkach chorobowych.
| Wskazanie | Schemat leczenia | Populacja docelowa |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | Monoterapia | Leczenie podtrzymujące po ASCT u noworozpoznanych pacjentów |
| Szpiczak mnogi | W skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem | Pacjenci nieleczeni uprzednio, niekwalifikujący się do przeszczepu |
| Szpiczak mnogi | W skojarzeniu z deksametazonem | Pacjenci po co najmniej jednej linii leczenia |
| Zespoły mielodysplastyczne | Monoterapia | Anemia zależna od przetoczeń, MDS niskiego/pośredniego-1 ryzyka z del(5q) |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Monoterapia | Choroba nawrotowa lub oporna na leczenie |
| Chłoniak grudkowy | W skojarzeniu z rytuksymabem | Uprzednio leczony FL (stopnia 1-3a) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania