Wskazania do stosowania
Lenalidomide Zentiva 25 mg

Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, jest lekiem stosowanym w hematoonkologii, wykazującym skuteczność zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. W leczeniu szpiczaka mnogiego lenalidomid stosuje się jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u noworozpoznanych pacjentów, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w skojarzeniu z deksametazonem u chorych po co najmniej jednej linii leczenia. W zespołach mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz anemią zależną od przetoczeń, lenalidomid może zmniejszyć zapotrzebowanie na transfuzje. Ponadto, w chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) stosowany jest w monoterapii u pacjentów z chorobą nawrotową lub oporną, a w chłoniaku grudkowym (FL) stopnia 1-3a w terapii skojarzonej z rytuksymabem u chorych uprzednio leczonych.

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Zentiva

Lenalidomide Zentiva jest lekiem dostępnym w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Każda dawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej – lenalidomidu oraz laktozy jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Lek stosowany jest w leczeniu kilku jednostek chorobowych w dziedzinie hematoonkologii, gdzie wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej.1

Szpiczak mnogi

Pacjentom dorosłym ze szpiczakiem mnogim można zalecić stosowanie leku Lenalidomide Zentiva w kilku różnych scenariuszach klinicznych:2

  • W monoterapii – jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. W tym scenariuszu lenalidomid pomaga utrzymać odpowiedź uzyskaną po przeszczepie i przedłużyć okres remisji choroby.3
  • W terapii skojarzonej u pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w kombinacji z:

    Te schematy są dedykowane pacjentom, którzy z różnych przyczyn (wiek, choroby współistniejące, stan ogólny) nie mogą być poddani procedurze przeszczepienia komórek krwiotwórczych.4

  • W skojarzeniu z deksametazonem – u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia. Ten schemat dedykowany jest pacjentom z nawrotem choroby lub opornym na wcześniejsze linie terapii.5

Zespoły mielodysplastyczne

Lenalidomide Zentiva znajduje zastosowanie w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) charakteryzującymi się specyficznymi cechami:6

  • Anemia zależna od przetoczeń – pacjenci wymagają regularnych przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych z powodu niedokrwistości
  • MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku wg międzynarodowego systemu prognostycznego (IPSS)
  • Obecność specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej – izolowanej delecji 5q
  • Warunek dodatkowy: inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe

U tych pacjentów lenalidomid może zmniejszyć zapotrzebowanie na przetoczenia krwi, a nawet doprowadzić do niezależności od przetoczeń, poprawiając tym samym jakość życia chorych.7

Chłoniak z komórek płaszcza

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), Lenalidomide Zentiva stosowany jest w monoterapii u dorosłych pacjentów z chorobą nawracającą lub oporną na wcześniejsze leczenie. Ten typ chłoniaka non-Hodgkin charakteryzuje się często agresywnym przebiegiem i wysokim ryzykiem nawrotu po standardowej chemioterapii, dlatego lenalidomid stanowi cenną opcję terapeutyczną w tej grupie chorych.8

Chłoniak grudkowy

W leczeniu chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a, Lenalidomide Zentiva stosowany jest w terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20). Ta kombinacja dedykowana jest dorosłym pacjentom z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym. Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem wykorzystuje synergistyczne działanie obu leków – immunomodulujące właściwości lenalidomidu i zdolność rytuksymabu do atakowania komórek B posiadających antygen CD20.9

Warunki stosowania leku Lenalidomide Zentiva

Ze względu na specyfikę wskazań oraz profil bezpieczeństwa, lenalidomid powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarza hematologa lub onkologa z doświadczeniem w prowadzeniu terapii odpowiednich chorób hematoonkologicznych. Lek dostępny jest w różnych dawkach (5 mg, 10 mg, 15 mg, 25 mg), co umożliwia indywidualne dostosowanie dawkowania w zależności od wskazania, stanu pacjenta, współistniejących chorób i ewentualnej toksyczności.10

Istotnym aspektem przy stosowaniu lenalidomidu jest konieczność monitorowania parametrów morfologii krwi oraz funkcji nerek i wątroby, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak mielosupresja. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia konieczne są regularne kontrole laboratoryjne.

Należy zwrócić szczególną uwagę na zawartość laktozy w poszczególnych dawkach leku (od 66,4 mg w dawce 5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.11

Szczególne warunki stosowania

Ze względu na właściwości teratogenne lenalidomidu (pochodna talidomidu), stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnych środków ostrożności, w tym skutecznej antykoncepcji oraz regularnych testów ciążowych. Lenalidomide Zentiva jest objęty programem zapobiegania ciąży.

Każda forma terapii lenalidomidem powinna być poprzedzona szczegółową oceną ryzyka zakrzepowo-zatorowego u pacjenta oraz wdrożeniem odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej, jeśli jest to wskazane.

Przy kwalifikacji do leczenia lenalidomidem w poszczególnych wskazaniach należy uwzględnić wytyczne towarzystw naukowych oraz aktualny stan wiedzy dotyczący sekwencji stosowania poszczególnych linii leczenia w danych jednostkach chorobowych.

Wskazanie Schemat leczenia Populacja docelowa
Szpiczak mnogi Monoterapia Leczenie podtrzymujące po ASCT u noworozpoznanych pacjentów
Szpiczak mnogi W skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem Pacjenci nieleczeni uprzednio, niekwalifikujący się do przeszczepu
Szpiczak mnogi W skojarzeniu z deksametazonem Pacjenci po co najmniej jednej linii leczenia
Zespoły mielodysplastyczne Monoterapia Anemia zależna od przetoczeń, MDS niskiego/pośredniego-1 ryzyka z del(5q)
Chłoniak z komórek płaszcza Monoterapia Choroba nawrotowa lub oporna na leczenie
Chłoniak grudkowy W skojarzeniu z rytuksymabem Uprzednio leczony FL (stopnia 1-3a)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl