kanał potasowy hERG
Kanał potasowy hERG (human Ether-a-go-go-Related Gene) to kanał jonowy kodowany przez gen KCNH2, który odgrywa kluczową rolę w repolaryzacji komórek mięśnia sercowego. Jest on głównym komponentem prądu potasowego IKr, odpowiedzialnego za fazę 3 potencjału czynnościowego kardiomiocytów.
Mutacje w genie KCNH2 są związane z zespołem wydłużonego QT typu 2 (LQTS2), dziedziczną arytmią serca, która może prowadzić do omdleń, zaburzeń rytmu serca i nagłej śmierci sercowej. Blokada kanału hERG jest również częstym mechanizmem kardiotoksyczności wielu leków, co stanowi poważne wyzwanie w farmakologii klinicznej.
Leki oddziałujące na kanał hERG mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i zwiększać ryzyko wystąpienia torsade de pointes – niebezpiecznej arytmii komorowej. Z tego powodu ocena potencjalnego wpływu nowych związków na kanał hERG stanowi obowiązkowy element badań bezpieczeństwa farmakologicznego w procesie rozwoju leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 30 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. W ramach oceny farmakologicznej nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, choć nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewną lukę w ocenie ryzyka kardiologicznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, jednak te efekty nie występowały u małp. Ekspozycja zwierząt była zbliżona do klinicznej, co wskazuje na potencjalne, ale ograniczone ryzyko tych zmian u ludzi.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, ocena genotoksyczności, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, rozwój embrionalny, ryzyko kardiologiczne, toksyczność dawek wielokrotnych, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 100 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, z odwracalnymi zmianami obserwowanymi u szczurów i małp. W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek bez istotnych zaburzeń funkcji nerkowych. Lek hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału do wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, nie zaobserwowano zmian w zapisie EKG u małp po podaniu dazatynibu. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności in vitro (test Amesa) i genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dazatynib nie wpływał na płodność, ale powodował embriotoksyczność, w tym obumieranie zarodków i zmiany kostne płodów przy dawkach zbliżonych do klinicznych.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, karcynogenność, komórki CHO, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumarcie płodu, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ kostny płodu, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Primovist 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Primovist (disodu gadoksetynian, 0,25 mmol/ml) wykazały brak istotnej toksyczności ostrej, genotoksyczności oraz nieprawidłowości farmakologicznych przy dawkach terapeutycznych. W badaniach kardiologicznych na psach przy dawkach do 0,5 mmol/kg (20-krotnie wyższych niż u ludzi) zaobserwowano przejściowe wydłużenie odstępu QT, co wiązano z blokadą kanału potasowego HERG przez Gd-EOB-DTPA. W badaniach reprodukcyjnych u królików dawka 2,0 mmol/kg (około 80-krotnie wyższa niż u ludzi) powodowała zwiększoną liczbę poronień. Wchłanianie gadoksetynianu do mleka u szczurów było minimalne (<0,5% dawki dożylnej), a wchłanianie doustne wynosiło 0,4%. Młode szczury wykazywały większą wrażliwość na preparat niż dorosłe, jednak nie stwierdzono różnic jakościowych w toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, disodu gadoksetynian, działanie rakotwórcze, Gd-EOB-DTPA, kanał potasowy hERG, karmienie piersią, mięsień brodawkowy, odstęp QT, podanie domięśniowe, podanie dożylne, poronienie, poronienie po zagnieżdżeniu, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wchłanianie doustne, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wskazały na ryzyko toksyczności, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ocena potencjału rakotwórczego nie ujawniła karcynogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które prawdopodobnie wynikają z farmakologicznego hamowania syntezy cholesterolu, a nie z bezpośredniego działania hepatotoksycznego. Nie stwierdzono podobnych zmian u małp.
badanie genotoksyczności, dawka lecznicza, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, indukcja nowotworów, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność, zaburzenia lipidowe, zagrożenie karcynogenne, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atazanawiru wykazały, że głównym miejscem toksycznego działania leku jest wątroba, gdzie obserwowano minimalne do umiarkowanego zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności enzymów wątrobowych, a także wakuolizację i hipertrofię hepatocytów. U samic myszy dodatkowo stwierdzono obumieranie pojedynczych komórek wątroby oraz łagodne gruczolaki wątroby w badaniach rakotwórczości, przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 400 mg/dobę. U szczurów zaobserwowano także nieznaczne do umiarkowanego zwiększenie stężenia cholesterolu i glukozy, co nie występowało u myszy i psów. W badaniach kardiotoksyczności in vitro atazanawir hamował kanał potasowy hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax u ludzi), powodując wydłużenie APD90 o 13% w włóknach Purkinjego. W krótkoterminowych badaniach na psach odnotowano przejściowe zmiany w EKG (bradykardia zatokowa, wydłużenie odstępów PR, QT i zespołu QRS), które nie utrzymywały się w dłuższych badaniach 9-miesięcznych. Potencjalny wpływ na układ sercowo-naczyniowy u ludzi nie jest jednoznacznie ustalony, jednak w przypadku przedawkowania należy monitorować wydłużenie odstępu PR.
aberracja chromosomalna, atazanawir, bilirubina, bradykardia zatokowa, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, hipertrofia, kanał potasowy hERG, martwica hepatocytów, mikrojądro, potencjał czynnościowy, przedawkowanie, test Amesa, uszkodzenie DNA, wakuolizacja, włókna Purkinjego, wydłużenie odstępu PR, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol WZF 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące haloperydolu, substancji czynnej preparatu Haloperidol WZF, wskazują na brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz brak działania genotoksycznego w standardowych dawkach terapeutycznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały obniżenie płodności, ograniczony potencjał teratogenny oraz embriotoksyczność, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano u samic myszy wzrost częstości gruczolaków przysadki mózgowej i nowotworów gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związany z hiperprolaktynemią wywołaną blokadą receptorów dopaminowych D2, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone i wymaga dalszej analizy.
badanie elektrofizjologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenia rytmu serca, monitorowanie kardiologiczne, potencjał teratogenny, receptor dopaminowy D2, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, przeszła szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy) oraz pęcherzyku żółciowym (psy), które są prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem statyn. Nie prowadzono szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co jest istotne w kontekście oceny ryzyka wydłużenia odstępu QT i potencjalnych zaburzeń rytmu serca. Występujące efekty toksyczne obserwowano przy ekspozycji zbliżonej lub przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wymaga ostrożności, ale wskazuje na akceptowalny margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne rozuwastatyny, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, płodność, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, statyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, wątroba, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego rozuwastatyny. Niemniej jednak, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewien obszar niepewności w kontekście kardiotoksyczności. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów odnotowano zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała i przeżywalności noworodków przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna i ramipryl, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny, oparte na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek Roswera w dawkach terapeutycznych. Pomimo braku szczegółowych badań nad wpływem na kanały potasowe hERG, kliniczne dane nie wskazują na proarytmiczne działanie rozuwastatyny. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, co sugeruje różnice gatunkowe. Działania te pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, przewodnictwo sercowe, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, toksyczność samicza, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dazatynib, oceniany w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, małpach i królikach, wykazuje toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. U szczurów i małp jelito było głównym narządem docelowym toksyczności przewodu pokarmowego, a zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. W układzie krwiotwórczym obserwowano nieznaczne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów oraz zmiany w szpiku kostnym, a w układzie limfatycznym zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. U małp stwierdzono także zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po długotrwałym stosowaniu. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania kardiotoksyczności wykazały brak wydłużenia odstępu QT w badaniach in vivo na małpach, pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, ekspozycja w osoczu, gruczolak prostaty, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, obumarcie płodu, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność pierwotna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 160 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Valarox, zawierający walsartan i rozuwastatynę, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Walsartan w dawkach toksycznych dla matki u szczurów (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) powodował u potomstwa obniżoną przeżywalność, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju. Wysokie dawki walsartanu (200-600 mg/kg mc./dobę) u szczurów wywoływały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek, w tym wzrost stężenia mocznika i rozrost kanalików nerkowych. U małp szerokonosych obserwowano podobne, lecz cięższe nefropatie z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów poddanych dawce 1 mg/kg mc./dobę walsartanu (10-35% maksymalnej dawki dla dzieci), co może mieć znaczenie kliniczne dla dzieci poniżej 1 roku życia, ze względu na proces dojrzewania nerek trwający u ludzi do pierwszego roku życia.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, dawka terapeutyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, kanaliki nerkowe, kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, walsartan, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych), z odwracalnością tych efektów po przerwaniu leczenia. Zaobserwowano immunosupresję zależną od dawki, kontrolowaną przez modyfikację dawkowania. W długoterminowych badaniach u małp stwierdzono zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek bez innych istotnych zmian funkcjonalnych. Dodatkowo, dazatynib wpływał na agregację płytek i wydłużał czas krwawienia in vivo, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków, a badania EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT pomimo wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
aberracje chromosomowe, agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, limfocyty, mineralizacja śródmiąższowa, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu, bez istotnej toksyczności wielokrotnego podawania oraz braku genotoksyczności. Jednakże obserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne u gryzoni, w tym obniżoną płodność, działanie embriotoksyczne i ograniczone teratogenne, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie ciąży. Badania onkogenne ujawniły u samic myszy zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związany z blokadą receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niepewne.
blokada receptorów dopaminowych, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenie rytmu serca, nowotwór gruczołu sutkowego, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, przewodnictwo elektryczne w sercu, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego i limfatycznego, z jelitem jako głównym narządem docelowym oraz zmniejszeniem parametrów czerwonokrwinkowych i liczby limfocytów u szczurów i małp. Zmiany te są odwracalne po przerwaniu terapii. Długoterminowe podawanie dazatynibu u małp prowadziło do śródmiąższowej mineralizacji nerek, a badania hemostazy wykazały hamowanie agregacji płytek i wydłużenie czasu krwawienia, jednak bez samoistnych krwotoków. Elektrofizjologiczne testy in vitro sugerowały potencjalne wydłużenie odstępu QT, lecz badania in vivo na małpach nie potwierdziły tych efektów. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa i genotoksyczności in vivo, natomiast stwierdzono efekt klastogenny in vitro. W badaniach reprodukcyjnych dazatynib powodował obumieranie zarodków i zmiany kośćca płodów u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wskazuje na toksyczność selektywną w okresie organogenezy.
agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, inhibitor kinazy tyrozynowej, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumieranie zarodków, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 80 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, z toksycznością jelitową jako czynnikiem ograniczającym dawkowanie. Zmiany te były odwracalne po przerwaniu terapii. W układzie krwiotwórczym obserwowano minimalne do lekkiego zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany w szpiku kostnym, a w układzie limfatycznym – redukcję liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych. U małp stwierdzono zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek bez innych objawów nefrotoksyczności. Dazatynib hamował agregację płytek krwi i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak nie powodował samoistnych krwotoków. Badania kardiotoksyczności wykazały brak istotnych zmian odstępu QT w zapisie EKG po podaniu pojedynczej dawki u małp.
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, efekt klastogenny, grasica, gruczolak prostaty, hemostaza, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narządy limfoidalne, nefrotoksyczność, obumieranie płodów, obumieranie zarodków, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jelitowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 15 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Standardowe testy farmakologiczne nie wskazały na ryzyko zaburzeń rytmu serca, mimo braku szczegółowych badań nad wpływem na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, co sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek. Działania te pojawiły się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak nie były obserwowane u ludzi.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, kancerogenność, masa urodzeniowa, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zaburzenia lipidowe, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak działania karcynogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalno-płodowy w dawkach znacznie przekraczających kliniczne (do 10 mg/kg mc./dobę u myszy, 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, przy maksymalnej dawce u ludzi 24 mg/dobę). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych zaburzeń rozwoju potomstwa ani zdolności rozrodczej, a jedynie niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała matek. Ponadto, ondansetron nie wykazywał działania uzależniającego, a jego metabolity kumulowały się w mleku szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1).
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, EKG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały potasowe, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, płodność, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, przeprowadzone zgodnie z wytycznymi oceny bezpieczeństwa nowych leków, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły szczególnych zagrożeń, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewien obszar niepewności w kontekście ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, wskazując na różnice międzygatunkowe. Zmiany te są prawdopodobnie związane z farmakologicznym mechanizmem działania rozuwastatyny, czyli hamowaniem syntezy cholesterolu.
badanie genotoksyczności, dawka lecznicza, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, kanał potasowy hERG, ocena bezpieczeństwa leku, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, substancja czynna, synteza cholesterolu, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atazanawir, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie wątroby, manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny, podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych, wakuolizacją i hipertrofią hepatocytów oraz obumieraniem pojedynczych komórek wątroby u samic myszy. Ekspozycja zwierząt na dawki wywołujące te zmiany była porównywalna lub wyższa niż u ludzi. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano nieznaczne do umiarkowanego podwyższenie stężenia cholesterolu i glukozy. W badaniach kardiotoksyczności atazanawir hamował kanał potasowy hERG o 15% przy stężeniu 30 μM, co odpowiada 30-krotnej ekspozycji wolnego leku u ludzi, oraz wydłużał czas trwania potencjału czynnościowego (APD90) o 13% w modelu króliczym. Zmiany w EKG (bradykardia, wydłużenie odstępów PR, QT i zespołu QRS) obserwowano jedynie w krótkotrwałym badaniu u psów, natomiast długotrwałe podawanie nie wykazało istotnych zaburzeń. Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne, jednak nie można wykluczyć ryzyka wydłużenia odstępu PR, zwłaszcza przy przedawkowaniu.
aberracje chromosomalne, atazanawir, badanie toksyczności, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja na atazanawir, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, hipertrofia komórek wątrobowych, kanał potasowy hERG, martwica pojedynczych komórek, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, stężenie bilirubiny, test Amesa, uszkodzenie DNA, wakuolizacja komórek wątrobowych, włókna Purkinjego, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atazanawiru wykazały hepatotoksyczność manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, wakuolizacją oraz hipertrofią hepatocytów u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji co najmniej równej terapeutycznej dawce 400 mg/dobę u ludzi. Martwica hepatocytów występowała jedynie u samic myszy przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach kardiologicznych odnotowano hamowanie kanału potasowego hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax wolnego leku u ludzi), wydłużenie APD90 o 13% w włóknach Purkinjego oraz zmiany EKG (bradykardia zatokowa, wydłużenie PR, QT i QRS) w krótkoterminowych badaniach u psów, jednak bez potwierdzenia w długoterminowych badaniach 9-miesięcznych. Potencjalny wpływ na przewodnictwo elektryczne serca u ludzi, zwłaszcza ryzyko wydłużenia odstępu PR przy przedawkowaniu, pozostaje nie do końca poznany.
aberracje chromosomalne, badanie toksyczności, bilirubina w surowicy, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, kanał potasowy hERG, martwica hepatocytów, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu, test Amesa, wakuolizacja hepatocytów, wątroba, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 55 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne układy narażone na toksyczność to pokarmowy, krwiotwórczy oraz limfatyczny, z jelitem jako głównym narządem docelowym u szczurów i małp. Zaobserwowano odwracalne zmiany w parametrach krwinek czerwonych i szpiku kostnym oraz redukcję liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. W badaniach na małpach stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po 9 miesiącach terapii. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, badania in vivo na małpach nie wykazały istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych. Lek nie wykazywał mutagenności w testach Amesa i mikrojądrowym, choć wykazał efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badania rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, krwinki czerwone, krwotok skórny, mineralizacja nerek, obumieranie embrionów, obumieranie płodów, odstęp QT, płodność, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, toksyczne działanie leku, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Sandoz 140 mg
Dazatynib, substancja czynna leku Dasatinib Sandoz, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego. Toksyczność przewodu pokarmowego, ograniczająca dawkowanie, dotyczyła jelita u szczurów i małp, natomiast hematologiczne zmiany obejmowały minimalne do lekkich obniżenia parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany w szpiku kostnym, głównie u szczurów. W układzie limfatycznym obserwowano zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych u szczurów. Zmiany te miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. Długotrwałe podawanie dazatynibu u małp (do 9 miesięcy) wiązało się z ograniczonymi zmianami nerkowymi, głównie śródmiąższową mineralizacją. Ponadto, dazatynib hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania elektrofizjologiczne serca wykazały potencjał wydłużania odstępu QT in vitro, lecz nie potwierdzono tego efektu in vivo u małp po pojedynczej dawce.
agregacja płytek krwi, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, elektrofizjologia serca, grasica, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narządy limfoidalne, obumieranie zarodków, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne objawy toksyczności dotyczyły układu pokarmowego (toksyczność jelitowa ograniczająca dawkę), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (redukcja liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych), przy czym zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu leczenia. Długoterminowe stosowanie u małp wiązało się ze zwiększoną mineralizacją śródmiąższową nerek. Dazatynib hamował agregację płytek krwi in vitro i wydłużał czas krwawienia in vivo u szczurów, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go sugerującego ryzyko wydłużenia odstępu QT, badania telemetryczne u małp nie wykazały istotnych zmian elektrokardiograficznych.
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, kanał potasowy hERG, krwotok skórny, mineralizacja śródmiąższowa nerek, obumieranie płodów, odstęp QT, organogeneza, parametry krwinek czerwonych, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność pierwotna, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ sercowo-naczyniowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana w terapii hiperlipidemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych, wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz działanie uszkadzające jądra (małpy, psy), przy ekspozycji zbliżonej lub przekraczającej kliniczną. Szczególnie toksyczny wpływ na rozrodczość u szczurów pojawiał się przy dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach klinicznych. Nie prowadzono jednak szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny.
badanie toksykologiczne, choroba sercowo-naczyniowa, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, kanał potasowy hERG, leczenie skojarzone, miopatia, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 111 mg
Dazatynib, substancja czynna produktu Daruph, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie układu pokarmowego, krwiotwórczego i limfatycznego, z jelitem jako głównym narządem docelowym u szczurów i małp. Zmiany hematologiczne obejmowały modyfikacje parametrów erytrocytów oraz szpiku kostnego, a w układzie limfatycznym obserwowano limfocytopenię i zmniejszenie masy narządów limfatycznych, wszystkie efekty miały charakter odwracalny po zakończeniu terapii. U małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po leczeniu do 9 miesięcy, co wymaga dalszej oceny w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa. W zakresie hemostazy dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Pomimo in vitro wykazania wpływu na kanał potasowy hERG i potencjalnego ryzyka wydłużenia odstępu QT, badania in vivo na małpach nie potwierdziły istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych.
agregacja płytek krwi, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, mineralizacja nerek, odstęp QT, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji kardiomiocytów, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka kardiotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian, co wskazuje na gatunkową zmienność wrażliwości na działanie rozuwastatyny.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, tkanka wątrobowa, toksyczność jąder, toksyczność matczyna, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Lopinawir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne lopinawiru, składnika leku Lopinavir + Ritonavir Accord, wykazały, że głównymi narządami docelowymi są wątroba, nerki, tarczyca, śledziona oraz krwinki czerwone. U gryzoni i psów po podaniu dawek wielokrotnych (ponad 6-krotnie wyższych niż zalecana dawka kliniczna) obserwowano obrzęk komórek wątroby z ogniskowym zwyrodnieniem, niewielkie zwyrodnienie kanalików nerkowych u myszy (przy dawkach co najmniej 2-krotnie wyższych niż u ludzi), przerost komórek pęcherzykowych tarczycy u szczurów związany ze zmniejszeniem stężenia tyroksyny i wzrostem TSH, a także zmiany hematologiczne (anizocytoza, poikilocytoza) i powiększenie śledziony z histiocytozą u szczurów. Profil lipidowy u gryzoni wykazywał podwyższone stężenia cholesterolu (szczury, myszy) i triglicerydów (myszy), natomiast u psów nie zaobserwowano takich zmian. W badaniach in vitro lopinawir z rytonawirem hamował o 30% kanały potasowe HERG przy stężeniach odpowiadających 7-krotności całkowitego i 15-krotności wolnego stężenia w osoczu u ludzi, jednak bez istotnego wpływu na repolaryzację włókien Purkinjego u psów. Dystrybucja leku w mięśniu sercowym szczurów wykazała AUC na poziomie około 50% wartości osoczowej po 72 godzinach, co sugeruje brak istotnej retencji w tkance mięśnia sercowego.
aberracja chromosomalna, badanie elektrokardiograficzne, badanie toksykologiczne, bradykardia, działanie mutagenne, histiocytoza, hormon tyreotropowy, kanał potasowy hERG, narząd docelowy, odczyn Coombsa, potencjał genotoksyczny, profil lipidowy, przepływ jonów potasowych, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, przeżywalność młodych, repolaryzacja, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dla samic, toksyczność zarodkowo-płodowa, włókno Purkinjego, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie elektrolitowe, załamek U, zwyrodnienie kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne produktu leczniczego Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, obejmują kompleksową ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozrodczość. Badania wykazały, że kombinacja peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieznacznie zwiększoną toksyczność w porównaniu do monoterapii, szczególnie nasilając toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz wpływ na organizm matki u szczurów, jednak wszystkie efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa. Rozuwastatyna nie wykazała działania genotoksycznego ani karcinogennego, choć nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u małp i psów przy wyższych dawkach, które nie były obserwowane klinicznie u ludzi.
dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, indapamid, kanał potasowy hERG, monoterapia, peryndopryl, potencjał karcinogenny, rozuwastatyna, toksyczne działanie na jądra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na przewód pokarmowy, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w konwencjonalnych testach farmakologicznych bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiotoksycznego. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zagrożeń, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania statyn. W badaniach toksyczności po wielokrotnym dawkowaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do ludzkiej, a także toksyczne efekty na pęcherzyk żółciowy u psów oraz toksyczność jąder u małp i psów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, toksyczne działanie, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym dawkowaniu, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Rosuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, składniki leku Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, wykazują odrębne profile bezpieczeństwa przedklinicznego. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co jest istotne dla oceny potencjału arytmogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy), toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) oraz negatywny wpływ na rozrodczość szczurów przy dawkach przekraczających ekspozycję terapeutyczną, objawiający się zmniejszeniem liczby i masy miotów oraz przeżywalności potomstwa.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, kanał potasowy hERG, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, toksyczność jądrowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie implantacji, zmiany histopatologiczne, zmiany pęcherzyka żółciowego, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie stwierdzono mutagenności ani działania rakotwórczego, a zmiany histopatologiczne w wątrobie i pęcherzyku żółciowym obserwowane u zwierząt laboratoryjnych były związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania dawki zbliżone do ekspozycji klinicznej wywoływały zmiany narządowe, jednak brak hepatotoksyczności u małp sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie leku. Brak szczegółowych badań nad wpływem na kanał potasowy hERG pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiologicznego.
badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, mechanizm działania farmakologicznego, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna wapniowa, synteza cholesterolu, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana hepatotoksyczna, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, wykazały brak istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej w zakresie genotoksyczności i rakotwórczości. Rozuwastatyna indukowała zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u psów i małp przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, a także negatywnie wpływała na reprodukcję szczurów (zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała i przeżywalności noworodków) przy dawkach toksycznych dla samic, przekraczających kilkukrotnie dawki terapeutyczne u ludzi. Amlodypina wykazała toksyczne efekty reprodukcyjne u szczurów i myszy przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg), w tym opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
amlodypina a płodność, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał potasowy hERG, komórki Sertoliego, opóźnienie porodu, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy amlodypiny, poziom testosteronu, przeżywalność potomstwa, rozuwastatyna i amlodypina, toksyczność dla samic, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna rozuwastatyny, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 10 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, przeszedł szczegółową ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, choć brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W zakresie rozrodczości u szczurów stwierdzono zmniejszenie liczby miotów, redukcję masy miotu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających wielokrotnie poziom terapeutyczny u ludzi.
anomalia układu sercowo-naczyniowego, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, salicylany, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie implantacji, zaburzenie uczenia się, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 100 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Wykazano, że układ pokarmowy, zwłaszcza jelito, jest głównym narządem docelowym toksyczności, z odwracalnymi zmianami ograniczającymi dawkę u szczurów i małp. Układ krwiotwórczy u szczurów i małp wykazywał odwracalne zmiany parametrów czerwonokrwinkowych i szpiku kostnego, a układ limfatyczny u szczurów charakteryzował się zmniejszeniem liczby limfocytów i masy organów limfatycznych. U małp obserwowano śródmiąższową mineralizację nerek bez innych objawów nefrotoksyczności. Dazatynib wpływał na hemostazę, hamując agregację płytek i wydłużając czas krwawienia, jednak bez samoistnych krwotoków. Badania kardiologiczne wykazały brak istotnych zmian odstępu QT i EKG in vivo u małp po jednorazowej dawce.
agregacja płytek krwi, badanie rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, efekt klastogenny, EKG, ekspozycja w osoczu, fototoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, krwotok skórny, limfocyty, mineralizacja śródmiąższowa nerek, nerka, obumieranie embrionów, obumieranie płodów, odstęp QT, organogeneza, parametry czerwonokrwinkowe, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego przy stosowaniu klinicznym. Brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji mięśnia sercowego i potencjalnego wydłużenia odstępu QT. W badaniach na zwierzętach, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Dodatkowo, przy wyższych dawkach odnotowano toksyczne działanie na jądra u małp i psów.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie rozuwastatyny, efekt toksyczny, ekspozycja ustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zmiany histopatologiczne wątroby, zmiany pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 5 mg
Dane niekliniczne dotyczące rozuwastatyny, uzyskane z badań farmakologicznych bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Należy jednak podkreślić brak szczegółowych badań nad wpływem rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka arytmii serca. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, toksyczność wielokrotna, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność, genotoksyczność i potencjał rakotwórczy. U samic szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty teratogenne: dawka 60 mg/kg/dobę (AUC ~2× MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (AUC ~3× MRHD) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (AUC ~5× MRHD) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (Cmax ~9,5× MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak połączenie ropinirolu (10 mg/kg, Cmax ~4,8× MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, sugerując interakcję teratogenną. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się, co wiąże się z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i autonomiczny. Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę była prawdopodobnie efektem specyficznym gatunkowo i fenotypowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców