Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Roxiper

Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Roxiper obejmują badania poszczególnych substancji czynnych (rozuwastatyny, peryndoprylu i indapamidu) oraz ich kombinacji, umożliwiając kompleksową ocenę bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych. Badania te objęły ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału karcinogennego oraz wpływu na rozrodczość.¹

Toksyczność skojarzenia peryndoprylu i indapamidu

Badania przedkliniczne wykazały, że peryndopryl w skojarzeniu z indapamidem charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do każdej z tych substancji stosowanych oddzielnie. Działanie na nerki u szczurów nie ulegało istotnemu nasileniu przy stosowaniu kombinacji obu substancji. Zaobserwowano natomiast nasilenie toksycznego wpływu na przewód pokarmowy u psów przy stosowaniu leczenia skojarzonego. Dodatkowo odnotowano zwiększenie toksycznego wpływu na organizm matki u szczurów w porównaniu z peryndoprylem stosowanym w monoterapii.²

Należy podkreślić, że wszystkie zaobserwowane działania niepożądane występowały przy stosowaniu dawek znacznie przewyższających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu leku Roxiper u ludzi.³

Ocena genotoksyczności i potencjału karcinogennego

Niezależne badania przedkliniczne przeprowadzone dla peryndoprylu i indapamidu nie wykazały działania genotoksycznego ani karcinogennego. Oznacza to, że substancje te nie uszkadzają materiału genetycznego oraz nie zwiększają ryzyka rozwoju nowotworów w standardowych testach laboratoryjnych.⁴

Podobnie rozuwastatyna, w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazała szczególnego zagrożenia dla organizmu człowieka. Warto zauważyć, że nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG (związany z potencjalnym ryzykiem zaburzeń rytmu serca).⁵

Wpływ rozuwastatyny na wątrobę i inne narządy

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu rozuwastatyny zaobserwowano następujące zmiany u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej w warunkach klinicznych:

• Zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów, prawdopodobnie wynikające z działania farmakologicznego rozuwastatyny
• Wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów (w mniejszym stopniu niż na wątrobę), nie obserwowany u małp
• Toksyczne działanie na jądra obserwowane u małp i psów przy stosowaniu większych dawek leku

Powyższe zmiany stanowiły działania niepożądane, których nie obserwowano w badaniach klinicznych u ludzi.⁶

Wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone dla peryndoprylu i indapamidu nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego (powodującego wady rozwojowe). Nie zaobserwowano również wpływu tych substancji na płodność.⁷

W przypadku rozuwastatyny, badania na szczurach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, który przejawiał się:

• Zmniejszeniem wielkości miotu
• Obniżeniem masy ciała nowo narodzonych szczurów
• Zmniejszonym przeżyciem nowo narodzonych szczurów

Należy jednak podkreślić, że powyższe efekty obserwowano przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki, gdy ekspozycja ogólnoustrojowa była kilkakrotnie większa niż poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi.⁸

Ocena ogólna bezpieczeństwa przedklinicznego

Całościowa analiza danych przedklinicznych dotyczących wszystkich trzech substancji czynnych wchodzących w skład produktu Roxiper wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Obserwowane działania niepożądane występowały głównie przy dawkach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa przy stosowaniu produktu zgodnie z zaleceniami. Brak dowodów na potencjał genotoksyczny czy karcinogenny poszczególnych składników dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku Roxiper w warunkach klinicznych.⁹