Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Aporoza

Dane przedkliniczne dla rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, uzyskane w ramach konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz możliwego działania rakotwórczego, nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania leku w warunkach klinicznych¹.

Badania elektrofizjologiczne

Warto zaznaczyć, że w przypadku rozuwastatyny nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG (human Ether-à-go-go-Related Gene), który odgrywa kluczową rolę w repolaryzacji komórek mięśnia sercowego². Kanał ten jest istotnym punktem uchwytu dla wielu leków mogących powodować wydłużenie odstępu QT.

Badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym

W badaniach na zwierzętach, przy narażeniu na rozuwastatynę zbliżonym do uzyskiwanego w warunkach klinicznych, zaobserwowano działania niepożądane, których nie stwierdzono w badaniach klinicznych u ludzi. Najważniejsze zmiany obejmowały³:

• Zmiany histopatologiczne w wątrobie – obserwowane głównie u myszy i szczurów, prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem rozuwastatyny
• Zmiany w pęcherzyku żółciowym – występujące w mniejszym stopniu u psów
• Brak zmian wątrobowych – u małp nie odnotowano powyższych zmian histopatologicznych

Toksyczność narządowa przy wyższych dawkach

Przy zastosowaniu wyższych dawek rozuwastatyny w badaniach przedklinicznych zaobserwowano dodatkowe efekty toksyczne ukierunkowane na określone narządy⁴:

• Działanie uszkadzające jądra – efekt ten odnotowano u małp i psów po podaniu większych dawek rozuwastatyny

Toksyczność reprodukcyjna

Badania przedkliniczne wykazały również toksyczny wpływ rozuwastatyny na funkcje rozrodcze u szczurów. Zaobserwowano następujące efekty⁵:

• Zmniejszenie wielkości miotu – u nowonarodzonych szczurów
• Redukcja masy urodzeniowej – u potomstwa
• Obniżenie wskaźnika przeżycia – u nowonarodzonych szczurów

Należy podkreślić, że powyższe efekty obserwowano po podaniu dawek, które były toksyczne dla samic matczynych, a ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę była kilkakrotnie większa niż ta, która występuje po zastosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi⁶.

Wnioski z badań przedklinicznych

Całościowa ocena danych przedklinicznych dla rozuwastatyny wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Obserwowane w badaniach na zwierzętach działania niepożądane występowały głównie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u człowieka, co sugeruje ograniczone znaczenie tych obserwacji dla stosowania klinicznego⁷.