Właściwości farmakokinetyczne
Aporoza 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Aporoza

Rozuwastatyna, substancja czynna zawarta w preparacie Aporoza, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jej działanie terapeutyczne w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach. Parametr bezwzględnej biodostępności dla tego leku wynosi około 20%, co oznacza, że tylko jedna piąta podanej dawki dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej.²

Dystrybucja

Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, która stanowi główne miejsce tworzenia cholesterolu i usuwania LDL-C. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 l, co wskazuje na rozległą dystrybucję tkankową leku. Rozuwastatyna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, głównie z albuminami, osiągającym około 90%.³

Metabolizm

Rozuwastatyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu (około 10%). Badania metabolizmu wykonane in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazały, że rozuwastatyna wykazuje małe powinowactwo do enzymów układu cytochromu P450. Głównym izoenzymem biorącym udział w metabolizmie rozuwastatyny jest CYP2C9, w mniejszym stopniu uczestniczą izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6.⁴

Głównymi zidentyfikowanymi metabolitami są N-demetylowane i laktonowe pochodne. Metabolity N-demetylowane wykazują około 50% mniejszą aktywność niż rozuwastatyna, natomiast metabolity w postaci laktonów uważa się za nieaktywne klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HGM-CoA, co stanowi podstawę jej działania hipolipemizującego.⁵

Eliminacja

Około 90% rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka wchłonięta, jak i niewchłonięta). Pozostała część jest wydalana z moczem, przy czym około 5% jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin i nie zwiększa się przy stosowaniu większych dawek. Średni klirens osoczowy wynosi około 50 l/h (współczynnik zmienności 21,7%).⁶

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, wychwyt rozuwastatyny przez komórki wątroby odbywa się za pośrednictwem OATP-C – związku transportowego w błonie komórek wątroby. Jest to kluczowy element w procesie eliminacji rozuwastatyny w wątrobie.⁷

Liniowość farmakokinetyki

Ekspozycja ogólnoustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki, co wskazuje na liniową farmakokinetykę leku. Parametry farmakokinetyczne nie ulegają zmianie po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.⁸

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Wiek i płeć

U dorosłych pacjentów nie stwierdzono klinicznie istotnej zależności farmakokinetyki rozuwastatyny od wieku i płci. Ekspozycja u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wydaje się być podobna lub mniejsza niż obserwowana u dorosłych pacjentów z dyslipidemią.⁹

Rasa

Badania farmakokinetyczne wykazały około 2-krotne zwiększenie mediany AUC i Cmax u pacjentów pochodzących z rasy azjatyckiej (z Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu oraz Korei) w porównaniu z pacjentami rasy białej. U pacjentów z Indii obserwowano około 1,3-krotne zwiększenie mediany AUC i Cmax. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone na populacjach pacjentów rasy białej i czarnej nie wykazały różnic istotnych klinicznie.¹⁰

Niewydolność nerek

W badaniach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanych metabolitów w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl <30 ml/min) stwierdzono 3-krotne zwiększenie stężenia rozuwastatyny i 9-krotne zwiększenie stężenia N-demetylowanych metabolitów w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. U pacjentów dializowanych stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było o około 50% większe niż u zdrowych ochotników.<sup data-drug="Aporoza" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W badaniach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowanych metabolitów w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 11

Niewydolność wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z grupy z 7 punktami lub mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh. Jednakże u dwóch pacjentów z grupy 8 i 9 punktów w skali Child-Pugh stwierdzono co najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji w porównaniu z pacjentami z grup mających mniejszą liczbę punktów. Nie ma danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.¹²

Polimorfizm genetyczny

Rozmieszczenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny, obejmuje białka transportujące OATP1B1 i BCRP. U pacjentów z polimorfizmem genetycznym SLCO1B1 (OATP1B1) i/lub ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę. Poszczególne polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA są związane z wyższą ekspozycją na rozuwastatynę (AUC) w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC. To specyficzne genotypowanie nie zostało ustalone w praktyce klinicznej, jednak dla pacjentów, którzy są znani z tego rodzaju polimorfizmu, zaleca się stosowanie mniejszej dawki dobowej rozuwastatyny.¹³

Dzieci i młodzież

W dwóch badaniach farmakokinetycznych z rozuwastatyną (podawaną w postaci tabletek) przeprowadzonych u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną w wieku 10 do 17 lub 6 do 17 lat (łącznie 214 pacjentów) wykazano, że ekspozycja u pacjentów pediatrycznych wydaje się porównywalna lub mniejsza niż u dorosłych pacjentów. Ekspozycja na rozuwastatynę była przewidywalna w odniesieniu do dawki i czasu w ciągu 2 lat.¹⁴