interakcja farmakokinetyczna
Interakcja farmakokinetyczna to rodzaj interakcji lekowej, w której jeden lek wpływa na procesy farmakokinetyczne drugiego leku. Procesy te obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz wydalanie substancji czynnej z organizmu, co może prowadzić do zmiany stężenia leku we krwi i jego działania terapeutycznego.
Najczęstszym mechanizmem interakcji farmakokinetycznych jest wpływ na aktywność enzymów cytochromu P450, odpowiedzialnych za metabolizm wielu leków. Inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie i nasilać działanie innych leków, podczas gdy induktory (np. rifampicyna, dziurawiec) mogą obniżać ich stężenie i osłabiać efekt terapeutyczny.
Interakcje farmakokinetyczne mogą również dotyczyć białek transportowych (np. glikoproteiny P), wiązania z białkami osocza, zmian pH żołądka wpływających na wchłanianie leków, a także konkurencji o mechanizmy wydalania nerkowego. Monitorowanie tego typu interakcji jest kluczowym elementem bezpiecznej farmakoterapii, szczególnie u pacjentów stosujących politerapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Orizon 3 mg
Rysperydon, substancja czynna produktu Orizon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, innymi lekami przeciwpsychotycznymi oraz lekami przeciwmalarycznymi. Wydłużenie QT może prowadzić do torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG i unikania kojarzenia tych leków, jeśli to możliwe. Rysperydon może również nasilać sedację w połączeniu z alkoholem, opioidami, benzodiazepinami i lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym, co zwiększa ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, antagonizuje działanie lewodopy i agonistów dopaminergicznych, co jest istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdzie może nasilać objawy pozapiramidowe. Współstosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi może powodować niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u osób starszych, co wymaga monitorowania ciśnienia i dostosowania terapii.
9-hydroksyrysperydon, agonista dopaminy, antagonista receptora H2, arytmia, benzodiazepina, beta-adrenolityk, biodostępność, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, frakcja przeciwpsychotyczna, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, induktor P-gp, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor P-gp, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, opioid, OUN, paliperydon, rysperydon, sedacja, SSRI, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Hitaxa Fast 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa Fast, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne u dorosłych nie wykazały istotnych interakcji z erytromycyną i ketokonazolem, co wskazuje na niski poziom ryzyka i brak konieczności dostosowania dawki. Ponadto, desloratadyna nie wchodzi w znaczące interakcje z większością powszechnie stosowanych leków, w tym innymi przeciwhistaminowymi oraz lekami działającymi depresyjnie na OUN, choć zaleca się monitorowanie pacjentów ze względu na potencjalne addytywne działanie sedatywne. Brak klinicznie istotnych interakcji z żywnością oraz możliwość przyjmowania tabletek niezależnie od posiłków dodatkowo podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
antybiotyk makrolidowy, desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, erytromycyna, Hitaxa Fast, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z żywnością, ketokonazol, lek depresyjny OUN, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, reakcja nietolerancji, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ enzymatyczny wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Moilec 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania meloksykamu z innymi NLPZ oraz kwasem acetylosalicylowym w dawkach ≥ 500 mg jednorazowo lub ≥ 3 g/dobę ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Równoczesne podawanie meloksykamu z lekami przeciwzakrzepowymi, kortykosteroidami, lekami trombolitycznymi, przeciwpłytkowymi oraz SSRI zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Meloksykam może także nasilać nefrotoksyczność inhibitorów kalcyneuryny (np. cyklosporyny, takrolimusu) oraz zmniejszać skuteczność leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, cholestyramina, cyklosporyna, cytochrom P450, diuretyk oszczędzający potas, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, kortykosteroid, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mielosupresja, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pemetreksed, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, trimetoprym, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Diclomax 25 mg
Diklofenak potasowy (Diclomax 25 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpłytkowymi, SSRI, heparyną pozajelitową, pentoksyfiliną oraz u pacjentów HIV-pozytywnych leczonych zydowudyną. Również kojarzenie diklofenaku z kortykosteroidami podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. W terapii nadciśnienia diklofenak może osłabiać działanie beta-adrenolityków, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ jest niewskazane ze względu na wzrost działań niepożądanych bez korzyści terapeutycznych. Ponadto, połączenie z chinolonami może indukować drgawki, a z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi obserwowano sporadyczne epizody hipoglikemii i hiperglikemii.
antagonista receptora angiotensyny II, chinolon, cholestyramina, diazepam, digoksyna, diklofenak potasowy, działanie drażniące, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, hemofilia, heparyna, induktor CYP2C9, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, NLPZ, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, ryfampicyna, SSRI, takrolimus, wrzód żołądka, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Ibument w formie żelu zawiera ibuprofen (50 mg/g) oraz lewomentol (30 mg/g) i może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym kwasem acetylosalicylowym, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Preparat zawiera także glikol propylenowy (100 mg/g) i etanol (300 mg/g), które mogą zwiększać przenikanie substancji czynnych przez skórę, co potencjalnie nasila wchłanianie ibuprofenu i lewomentolu. W przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu obserwuje się zwiększone ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka, nasilenie hepatotoksyczności oraz wydłużenie czasu krwawienia, co wymaga unikania alkoholu podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub zaburzeniami czynności wątroby.
choroba przewodu pokarmowego, czas krwawienia, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwzapalne, etanol, fotouczulenie, glikokortykosteroid miejscowy, glikol propylenowy, ibuprofen, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, lewomentol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr krzepnięcia, podrażnienie błony śluzowej żołądka, reakcja skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żel leczniczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Rymphysia 500 mg
Produkt leczniczy Rymphysia, będący inhibitorem alfa1-proteinazy pochodzącym z ludzkiego osocza, nie posiada danych klinicznych dotyczących interakcji z innymi lekami. Brak specyficznych badań interakcyjnych uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjalnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Ze względu na białkową naturę preparatu oraz brak metabolizmu przez enzymy cytochromu P450, ryzyko interakcji farmakokinetycznych jest niskie, jednak zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ krzepnięcia, funkcje wątroby oraz układ immunologiczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna, heparyna), przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), hepatotoksyczne oraz immunosupresyjne, gdzie potencjalne interakcje mają charakter teoretyczny, a ich istotność kliniczna pozostaje nieokreślona lub umiarkowana.
białko osocza ludzkiego, choroba wątroby, enzym cytochromu P450, heparyna, inhibitor alfa1-proteinazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, niedobór alfa1-antytrypsyny, płytka krwi, preparat krwiopochodny, proces zapalny, produkt krwiopochodny, tkanka płucna, układ krzepnięcia, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Produkt leczniczy Broncho-Vaxom dla dzieci, zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakterii (Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i sanguinis oraz Moraxella catarrhalis), nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z innymi lekami stosowanymi w terapii. Badania kliniczne i dane pozakliniczne potwierdzają brak wpływu preparatu na skuteczność antybiotyków (beta-laktamowych, makrolidów, chinolonów, tetracyklin), leków przeciwzapalnych (NLPZ i kortykosteroidów), leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych (paracetamol, ibuprofen), przeciwkaszlowych i mukolitycznych. Substancje pomocnicze, takie jak galusan propylu (E 310), sodu glutaminian (E 621) oraz mannitol, również nie wykazują interakcji z innymi produktami leczniczymi.
antybiotyk beta-laktamowy, Broncho-Vaxom, chinolon, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunomodulacja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, Klebsiella pneumoniae, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek mukolityczny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, makrolid, mannitol, Moraxella catarrhalis, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, tetracyklina - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Klozapol 25 mg
Dawkowanie klozapiny (Klozapol) wymaga indywidualnego dostosowania, rozpoczynając terapię od dawki 12,5 mg (połowa tabletki 25 mg) podawanej 1-2 razy na dobę, z powolnym zwiększaniem dawki do docelowej 200-450 mg/dobę w dawkach podzielonych w ciągu 2-3 tygodni. Maksymalna dawka może wynosić do 900 mg/dobę, jednak dawki powyżej 450 mg wiążą się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza napadów padaczkowych. W leczeniu zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona dawka początkowa to 12,5 mg/dobę wieczorem, z powolnym zwiększaniem do 50 mg w ciągu 2 tygodni, a dawka maksymalna nie powinna przekraczać 100 mg/dobę. U pacjentów w wieku ≥60 lat zaleca się szczególną ostrożność, rozpoczynając od 12,5 mg jednorazowo i zwiększając nie więcej niż o 25 mg/dobę. Terapia powinna być poprzedzona oceną morfologii krwi: WBC ≥ 3,5 × 10⁹/l oraz ANC ≥ 2 × 10⁹/l.
agranulocytoza, benzodiazepina, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie przeciwpsychotyczne, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwpsychotyczny, liczba białych krwinek, liczba neutrofili, morfologia krwi, nadmierna sedacja, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy odstawienne, próby czynnościowe wątroby, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja polekowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – Olicard 40 retard 40 mg
Monoazotan izosorbidu, substancja czynna Olicard 40 retard, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, wardenafil, tadalafil), gdzie synergistyczne zwiększenie stężenia cGMP prowadzi do nagłego, zagrażającego życiu spadku ciśnienia tętniczego, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, współpodawanie z β-adrenolitykami, antagonistami kanałów wapniowych, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz innymi lekami rozszerzającymi naczynia może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń i hipotensji ortostatycznej. Monoazotan izosorbidu podwyższa także stężenie dihydroergotaminy w osoczu, nasilając jej działanie presyjne, co wymaga ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
antagonista kanałów wapniowych, beta-adrenolityki, cGMP, dihydroergotamina, donator tlenku azotu, działanie hipotensyjne, działanie presyjne, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, monoazotan izosorbidu, neuroleptyk, Olicard, sildenafil, tachykardia odruchowa, tadalafil, wardenafil, wazodilatacja, wazodilatator - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Interakcje
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą interakcji farmakokinetycznych, głównie z uwagi na brak istotnego wpływu na układ cytochromu P450. Niemniej jednak, istotne klinicznie interakcje występują z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, które zmniejszają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o 24-30%, co wymaga podawania azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie azytromycyny z pochodnymi ergotaminy ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem. Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania ich poziomów oraz obserwacji klinicznej pacjenta. W przypadku cyklosporyny obserwuje się istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki cyklosporyny. Z kolei doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny mogą wykazywać nasilone działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, flukonazol, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, pochodna ergotaminy, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Lakcid minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid, zawierający minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus w proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, nie wykazuje istotnych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Szczepy Lactobacillus rhamnosus wykazują oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym beta-laktamy, cefalosporyny, tetracykliny, makrolidy, aminoglikozydy oraz linkozamidy, co umożliwia ich bezpieczne stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. Brak jest również udokumentowanych interakcji z alkoholem, choć należy mieć na uwadze, że alkohol może wpływać na mikroflorę jelitową, potencjalnie obniżając skuteczność probiotyku. W każdej ampułce/fiolce/saszetce znajduje się 35 mg sacharozy oraz 25 mg laktozy, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
aminoglikozyd, amoksycylina, ampicylina, antybiotyk, antybiotykoterapia, beta-laktam, cefalosporyna, cefepim, cefotaksym, erytromycyna, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, Lactobacillus rhamnosus, laktoza, linkozamid, makrolid, mikroflora jelitowa, probiotyk, sacharoza, tetracyklina - Leksykon leków
Interakcje leku – Syntarpen 500 mg
Kloksacylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin przeciwgronkowcowych, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Probenecyd hamuje wydzielanie kanalikowe kloksacyliny, co zwiększa jej stężenie w surowicy i wydłuża okres półtrwania, umożliwiając potencjalną redukcję dawki. Metotreksat wykazuje podwyższone stężenia i zwiększoną toksyczność wskutek konkurencyjnego hamowania eliminacji nerkowej, co wymaga monitorowania stężenia leku i objawów toksyczności. Kloksacylina nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, antybiotyk może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny poprzez zaburzenie krążenia wątrobowo-jelitowego, co uzasadnia stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji niehormonalnej.
17-oksosteroid, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, chloramfenikol, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie antagonistyczne, działanie synergistyczne, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kanalik nerkowy, kloksacylina, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas fusydynowy, metotreksat, nadwrażliwość krzyżowa, penicylina przeciwgronkowcowa, pierścień beta-laktamowy, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, Syntarpen, tetracyklina, wskaźnik INR, wydzielanie kanalikowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z nasion fasoli indyjskiej – Interakcje
Wyciąg z nasion fasoli indyjskiej (Dolichosi biflorum seminis) stanowi substancję czynną produktu leczniczego Debelizyna, występującą w postaci wyciągu zagęszczonego (1:3) w ilości 65,45 g na 100 g produktu. Dawka jednorazowa 5 g pasty zawiera 3,27 g substancji czynnej. W dostępnej dokumentacji medycznej nie zidentyfikowano udokumentowanych interakcji wyciągu z nasion fasoli indyjskiej z lekami, alkoholem, suplementami diety ani żywnością, a charakterystyka produktu określa interakcje jako „nieznane”. Pomimo braku danych, zaleca się standardową obserwację kliniczną pacjentów, szczególnie tych przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym, ze względu na niepełne poznanie profilu farmakokinetycznego substancji czynnej.
charakterystyka produktu leczniczego, Debelizyna, Dolichosi biflorum seminis, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z etanolem, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pasta doustna, preparat leczniczy, profil farmakokinetyczny, skrobia pszeniczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wyciąg z nasion fasoli indyjskiej, wyciąg zagęszczony - Leksykon leków
Interakcje leku – Auglavin PPH (400 mg + 57 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Auglavin PPH, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Szczególnie ważne jest ścisłe monitorowanie parametrów układu krzepnięcia (INR, czas protrombinowy) u pacjentów stosujących jednocześnie doustne antykoagulanty (acenokumarol, warfaryna), ze względu na ryzyko zwiększenia wartości INR. W przypadku terapii metotreksatem, amoksycylina może obniżać jego wydalanie, co zwiększa ryzyko toksyczności (supresja szpiku, hepatotoksyczność, zapalenie błon śluzowych) i wymaga rozważenia alternatywnej antybiotykoterapii lub ścisłego monitorowania stężenia metotreksatu. Probenecyd istotnie zmniejsza nerkowe wydzielanie amoksycyliny, podwyższając jej stężenie i potencjalnie nasilając działania niepożądane, dlatego jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
acenokumarol, allopurynol, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, Auglavin PPH, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfunkcja przeszczepu, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, kwas klawulanowy, kwas mykofenolowy, kwas organiczny, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mykofenolan mofetylu, probenecyd, reakcja skórna, supresja szpiku kostnego, warfaryna, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Dihydroergotamina, będąca alkaloidem sporyszu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Należy zachować co najmniej 24-godzinny odstęp między podaniem dihydroergotaminy a innymi alkaloidami sporyszu (ergotamina, metyzergid) oraz agonistami receptora 5-HT1 (sumatryptan), aby uniknąć nasilenia efektu naczynioskurczowego i ryzyka niedokrwienia. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z bromokryptyną i kabergoliną ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego i zawału mięśnia sercowego. Ponadto, stosowanie dihydroergotaminy z lekami α- i β-adrenolitycznymi (np. prazosyna, propranolol) może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i bóle wieńcowe. Szczególną ostrożność wymaga łączenie z inhibitorami CYP450, takimi jak makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna), azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol) oraz lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w HIV (indynawir, rytonawir), które zwiększają stężenie dihydroergotaminy i jej toksyczność.
agonista receptora serotoninergicznego, alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, antybiotyk makrolidowy, atenolol, ból wieńcowy, bromokryptyna, ciśnienie tętnicze, cytochrom P-450, delawirdyna, dobutamina, dopamina, działanie niepożądane, efekt naczynioskurczowy, ergotamina, ergotyzm, erytromycyna, fluoksetyna, fluwoksamina, hipertermia, indynawir, inhibicja CYP450, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kabergolina, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, metyzergid, nadciśnienie tętnicze, nadolol, nelfinawir, niedokrwienie, niedotlenienie tkanek, obwodowe niedokrwienie, oksprenolol, paroksetyna, powikłanie naczyniowe, prazosyna, propranolol, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, roksytromycyna, rytonawir, sertralina, sumatryptan, timolol, tolazolina, układ sercowo-naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Interakcje
Chlorek amonu, obecny w preparacie Apipulmol w dawce 12 mg/10 ml syropu, wykazuje właściwości zakwaszające mocz, co może wpływać na farmakokinetykę leków zależnych od pH moczu. W charakterystyce produktu leczniczego nie odnotowano specyficznych interakcji z lekami przeciwgorączkowymi i antybiotykami, które można stosować jednocześnie bez istotnego ryzyka. Jednakże, ze względu na mechanizm działania chlorku amonu, istnieje potencjalne ryzyko interakcji z lekami alkalizującymi mocz (osłabienie działania obu substancji) oraz lekami o charakterze kwasowym i zasadowym, gdzie zakwaszenie moczu może odpowiednio spowalniać lub przyspieszać ich wydalanie przez nerki. Zaleca się monitorowanie skuteczności terapeutycznej i toksyczności tych leków podczas terapii preparatami zawierającymi chlorek amonu.
antybiotyk, Apipulmol, chlorek amonu, działanie niepożądane, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek alkalizujący mocz, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zakwaszający mocz, lek zasadowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pH moczu, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylan, substancja czynna, wydalanie nerkowe, zakwaszanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Produkt TamisPras DUO zawiera solifenacynę bursztynian (6 mg, odpowiadające 4,5 mg solifenacyny) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg, odpowiadające 0,37 mg tamsulosyny) w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Po podaniu wielokrotnym, farmakokinetyka obu substancji jest porównywalna do jednoczesnego podania oddzielnych tabletek. Tmax solifenacyny wynosi 4,27–4,76 h, a tamsulosyny 3,47–5,65 h; Cmax solifenacyny mieści się w zakresie 26,5–32,0 ng/mL, a tamsulosyny 6,56–13,3 ng/mL. AUC dla solifenacyny wynosi 528–601 ng·h/mL, a dla tamsulosyny 97,1–222 ng·h/mL. Biodostępność solifenacyny to około 90%, natomiast tamsulosyny 70–79%. Wysokotłuszczowe, wysokokaloryczne posiłki zwiększają Cmax tamsulosyny o 54% i AUC o 34%, nie wpływając na farmakokinetykę solifenacyny. Werapamil (240 mg/dobę) podany jednocześnie zwiększa Cmax i AUC obu substancji, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne. Okres półtrwania solifenacyny wynosi 49,5–53 h, a tamsulosyny 12,8–14 h.
4R-hydroksy solifenacyna, AUC, biodostępność leku, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, cytochrom CYP2D6, cytochrom CYP3A4, efekt pierwszego przejścia, gammaglutamylotranspeptydaza, hemodializa, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, klirens solifenacyny, krańcowa niewydolność nerek, N-glukuronid, okres półtrwania leku, skala Child-Pugh, stężenie leku w osoczu, wchłanianie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, α1-kwaśna glikoproteina - Leksykon leków
Interakcje leku – Ebrantil 25 5 mg/ml
Urapidyl, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą nasilać jego działanie hipotensyjne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych ze względu na wysokie ryzyko nadmiernej hipotonii. Odwodnienie organizmu, np. w wyniku wymiotów lub biegunki, również potęguje efekt obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie objętości krwi krążącej. Równoczesne podawanie cymetydyny zwiększa stężenie urapidylu w surowicy o około 15%, co może nasilać jego działanie hipotensyjne. Z kolei jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) jest przeciwwskazane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa takiej terapii.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, cymetydyna, działanie alfa-adrenolityczne, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, efekt wazodylatacyjny, etanol, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, lek hipotensyjny, lek rozszerzający naczynia, objaw ortostatyczny, objętość krwi krążącej, obniżenie ciśnienia tętniczego, odwodnienie organizmu, rozszerzenie naczyń obwodowych, spadek ciśnienia tętniczego, urapidyl - Leksykon leków
Interakcje leku – Gynoxin Optima 200 mg
Produkt leczniczy Gynoxin Optima, zawierający 200 mg azotanu fentikonazolu w postaci miękkiej kapsułki dopochwowej, nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych. Niemniej jednak, ze względu na obecność tłuszczów i olejów w składzie, istnieje wysokie ryzyko uszkodzenia mechanicznych środków antykoncepcyjnych z lateksu (np. prezerwatyw, krążków dopochwowych), co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności antykoncepcyjnej i ochrony przed infekcjami przenoszonymi drogą płciową. Ponadto, miejscowe stosowanie Gynoxin Optima może inaktywować dopochwowe środki plemnikobójcze, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania. W przypadku terapii tym produktem, rekomenduje się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 72 godziny po jego zakończeniu. Substancje pomocnicze, takie jak parabeny (E 215 i E 217), mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u pacjentek uczulonych na te związki, choć ryzyko to jest mniejsze przy podaniu dopochwowym.
absorpcja ogólnoustrojowa, antykoncepcyjny środek plemnikobójczy, azotan fentikonazolu, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, etylu parahydroksybenzoesan, Gynoxin Optima, infekcja grzybicza, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka dopochwowa miękka, krążek dopochwowy, mechaniczny środek antykoncepcyjny, paraben, pH pochwy, prezerwatywa, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, reakcja nadwrażliwości, środek plemnikobójczy, układ odpornościowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalina charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, będąc wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu, z minimalnym metabolizmem (poniżej 2% dawki). Nie wiąże się z białkami osocza i nie hamuje metabolizmu innych leków in vitro, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania in vivo nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna, tiagabina, topiramat, fenobarbital), benzodiazepinami (lorazepam), opioidami (oksykodon), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, insuliną oraz diuretykami. Ponadto, pregabalina nie wpływa na farmakokinetykę doustnych leków antykoncepcyjnych zawierających noretysteron i/lub etynyloestradiol, nie zmniejszając ich skuteczności.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, depresja oddechowa, diuretyki, doustny lek antykoncepcyjny, działanie addytywne, funkcja poznawcza, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, klirens pregabaliny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, niewydolność oddechowa, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, profil farmakokinetyczny, sedacja, śpiączka, stan stacjonarny, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Rumex crispus – Interakcje
Rumex crispus w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH, stosowany w preparacie Stodal, nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakologicznych z lekami przeciwkaszlowymi, przeciwastmatycznymi, mukolitycznymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, przeciwalergicznymi, hormonalnymi (w tym glikokortykosteroidami), ani z lekami stosowanymi w chorobach sercowo-naczyniowych, przewodu pokarmowego czy chorobach przewlekłych takich jak nadciśnienie tętnicze i cukrzyca. Ponadto, brak jest doniesień o interakcjach z alkoholem etylowym, kofeiną, nikotyną, suplementami diety, preparatami ziołowymi oraz innymi lekami homeopatycznymi. Dostępne dane kliniczne i farmakologiczne potwierdzają, że jednoczesne stosowanie Rumex crispus 6CH z wymienionymi substancjami jest bezpieczne i nie wymaga modyfikacji terapii ani specjalnych środków ostrożności.
alkohol etylowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, glikokortykosteroid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek hormonalny, lek mukolityczny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, nadciśnienie tętnicze, preparat Stodal, rozcieńczenie homeopatyczne, Rumex crispus, schorzenie układu oddechowego, wielochorobowość