14-hydroksymetabolit

14-hydroksymetabolit to pochodna leku, która powstaje w wyniku reakcji metabolicznych zachodzących w organizmie, zwykle w wątrobie. Proces ten polega na dołączeniu grupy hydroksylowej (-OH) do pozycji 14 w strukturze chemicznej związku macierzystego.

Tworzenie 14-hydroksymetabolitów jest istotnym elementem biotransformacji wielu leków, w tym niektórych opioidów (np. morfiny), antybiotyków makrolidowych (np. klarytromycyny) czy leków przeciwdepresyjnych. W niektórych przypadkach, 14-hydroksymetabolity mogą wykazywać własną aktywność farmakologiczną, czasami nawet silniejszą niż związek macierzysty.

Z klinicznego punktu widzenia, monitorowanie stężenia 14-hydroksymetabolitów może być istotne w ocenie skuteczności terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, gdzie metabolizm leków może być upośledzony. Ponadto, znajomość profilu metabolicznego leków, w tym tworzenia 14-hydroksymetabolitów, jest kluczowa dla przewidywania potencjalnych interakcji lekowych i optymalizacji schematów dawkowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klacid 250 mg

Klarytromycyna, makrolidowy antybiotyk o biodostępności około 50%, charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, z niewielką kumulacją w organizmie. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 70% przy stężeniach terapeutycznych (0,45-4,5 μg/ml), a w tkankach, zwłaszcza w wątrobie i płucach, stężenia są wielokrotnie wyższe niż w osoczu (stosunek tkanka/osocze 10-20). Maksymalne stężenia w osoczu po dawce 250 mg co 12 godzin wynoszą około 1 μg/ml dla klarytromycyny i 0,6 μg/ml dla aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny, z okresami półtrwania odpowiednio 3-4 i 5-6 godzin. W dawce 500 mg co 12 godzin Cmax klarytromycyny osiąga 2,7-2,9 μg/ml, a metabolitu 0,83-0,88 μg/ml, z wydłużonym okresem półtrwania (4,5-4,8 h dla leku i 6,9-8,7 h dla metabolitu), co wskazuje na nieliniowy metabolizm przy wyższych dawkach. Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a wydalanie następuje zarówno z moczem (do 46%) jak i kałem (do 40%).
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, AUC, AUC0-24, AUC0-8, bariera krew-mózg, biodostępność, błona śluzowa żołądka, Cmax, Cmin, klirens nerkowy, Mycobacterium avium, nieliniowa farmakokinetyka, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, T1/2, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fromilid 250 250 mg

Klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, charakteryzuje się dobrą biodostępnością około 50% po podaniu doustnym, z minimalną kumulacją w organizmie. Spożycie posiłku zwiększa biodostępność o około 25%, jednak różnica ta nie ma istotnego znaczenia klinicznego, co pozwala na podawanie leku zarówno z jedzeniem, jak i na czczo. Lek wiąże się z białkami osocza w 70% przy stężeniach terapeutycznych (0,45–4,5 μg/ml), a penetracja do tkanek jest znaczna, z najwyższymi stężeniami w wątrobie i płucach (stosunek tkanka/osocze 10–20). Klarytromycyna i jej aktywny metabolit 14-OH-klarytromycyna osiągają w stanie stacjonarnym maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio około 1 μg/ml i 0,6 μg/ml przy dawce 250 mg co 12 godzin, z okresami półtrwania 3-4 godziny i 5-6 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a eliminacja odbywa się zarówno przez mocz (do 46%), jak i kał (do 40%).
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność klarytromycyny, błona śluzowa żołądka, dostępność biologiczna, farmakokinetyka klarytromycyny, HIV, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm wątrobowy, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, penetracja tkankowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, stała eliminacji, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Taclar 500 mg

Klarytromycyna charakteryzuje się dobrą biodostępnością około 50% po podaniu doustnym, z szybkim wchłanianiem i minimalną kumulacją w organizmie. Jej wiązanie z białkami osocza wynosi około 70% przy stężeniach terapeutycznych (0,45-4,5 μg/ml), a penetracja tkankowa jest znaczna, szczególnie w wątrobie i płucach (stosunek stężenia w tkance do osocza 10-20). W stanie stacjonarnym po dawce 250 mg co 12 h, Cmax klarytromycyny wynosi około 1 μg/ml, a jej aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny 0,6 μg/ml, z okresami półtrwania odpowiednio 3-4 i 5-6 godzin. Przy dawce 500 mg co 12 h, Cmax klarytromycyny wzrasta do około 2,7-2,9 μg/ml, a metabolitu do 0,83-0,88 μg/ml, z wydłużonym okresem półtrwania (4,5-4,8 h dla leku i 6,9-8,7 h dla metabolitu), co wskazuje na nieliniowy metabolizm przy wyższych dawkach. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a wydalanie odbywa się zarówno z moczem (do 46%) jak i kałem (do 40%).
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność klarytromycyny, błona śluzowa żołądka, dostępność biologiczna, HIV, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm leku, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parametry farmakokinetyczne, penetracja tkankowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, terapia skojarzona, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku, związek macierzysty
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clarithromycin Genoptim 500 mg

Klarytromycyna charakteryzuje się dobrą biodostępnością około 50% po podaniu doustnym, z szybkim wchłanianiem i minimalną kumulacją. Spożycie pokarmu zwiększa biodostępność o około 25%, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego, umożliwiając podawanie leku zarówno na czczo, jak i podczas posiłku. Lek wiąże się z białkami osocza w około 70% przy stężeniach terapeutycznych (0,45-4,5 μg/ml), a jego stężenia w tkankach (np. wątroba, płuca) są wielokrotnie wyższe niż w osoczu (stosunek tkanka/osocze 10-20). W stanie stacjonarnym po dawce 250 mg co 12 h osiąga się Cmax około 1 μg/ml, a metabolit 14-OH-klarytromycyny 0,6 μg/ml, z okresem półtrwania odpowiednio 3-4 i 5-6 godzin. Wyższe dawki (500 mg co 12 h) powodują nieliniowe zmiany farmakokinetyczne, w tym wydłużenie okresu półtrwania do 4,5-4,8 h dla leku i 6,9-8,7 h dla metabolitu oraz brak proporcjonalnego wzrostu stężenia metabolitu.
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, AUC, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność klarytromycyny, błona śluzowa żołądka, dostępność biologiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolit klarytromycyny, metabolizm i eliminacja, Mycobacterium avium, nieliniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zakażenie HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fromilid 125 mg/5 ml

Farmakokinetyka klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej Fromilid (125 mg/5 ml) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz biodostępnością około 50% dla tabletek 250 mg. Spożycie pokarmu nie wpływa istotnie na biodostępność, choć nieznacznie opóźnia Tmax i powstawanie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny. Po pojedynczym podaniu zawiesiny 250 mg u dorosłych Cmax wynosi 0,95 μg/ml, AUC 6,5 μg·h/ml, a T0,5 3,7 godziny, co jest porównywalne do tabletek. W stanie stacjonarnym (250 mg co 12 h) Cmax klarytromycyny osiąga 1,98 μg/ml, AUC 11,5 μg·h/ml, a metabolitu 14-OH-klarytromycyny Cmax 0,67 μg/ml, AUC 5,33 μg·h/ml. Klarytromycyna wiąże się z białkami osocza w 70%, a jej stężenia w tkankach (np. płuca 8,8 μg/g) są wielokrotnie wyższe niż w surowicy. Eliminacja odbywa się częściowo przez nerki (20-30% dawki w postaci niezmienionej), a metabolit 14-OH stanowi 10-15% wydalanej dawki.
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, biodostępność, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, HIV, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm leku, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, płyny ustrojowe, podeszły wiek, pole pod krzywą, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stan stacjonarny, stężenie maksymalne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fromilid 250 mg/5 ml

Klarytromycyna charakteryzuje się szybką i efektywną absorpcją z przewodu pokarmowego, z biodostępnością około 50% po podaniu doustnym w dawce 250 mg w formie tabletek. Pokarm nie wpływa istotnie na całkowitą biodostępność, choć nieznacznie opóźnia Tmax oraz powstawanie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny. Po podaniu zawiesiny doustnej parametry farmakokinetyczne u dorosłych (Cmax 0,95 μg/ml, AUC 6,5 μg·h/ml, T0,5 3,7 h) są porównywalne do tabletek (Cmax 1,1 μg/ml, AUC 6,3 μg·h/ml, T0,5 3,3 h). W stanie stacjonarnym po dawkowaniu 250 mg co 12 godzin, Cmax klarytromycyny wynosi około 1,98 μg/ml, a okres półtrwania 3,2 godziny, natomiast metabolitu 14-OH-klarytromycyny 0,67 μg/ml i 4,9 godziny. Wzrost dawki do 500 mg co 12 godzin skutkuje zwiększeniem Cmax do 2-3 μg/ml i wydłużeniem okresu półtrwania do 5-7 godzin. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydalaniem 20-30% dawki w postaci niezmienionej, a klirens nerkowy koreluje z przesączaniem kłębuszkowym. Klarytromycyna wiąże się z białkami osocza w około 70% i wykazuje znaczne przenikanie do tkanek, gdzie stężenia są wielokrotnie wyższe niż w surowicy (np. w płucach 8,8 μg/g vs 1,7 μg/ml w surowicy).
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, dostępność biologiczna, dysfunkcja wątroby, eliminacja leku, farmakokinetyka nieliniowa, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolit mikrobiologicznie czynny, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, przemiany metaboliczne, przenikanie do tkanek, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, zakażenie HIV, zakres terapeutyczny, zapalenie ucha środkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klacid 250 mg/5 ml

Klarytromycyna w formie granulatu do zawiesiny doustnej charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz biodostępnością około 50% przy dawce 250 mg, porównywalną do tabletek. Pokarm nie wpływa istotnie na całkowitą biodostępność, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Lek wiąże się z białkami osocza w około 70% przy stężeniach terapeutycznych 0,45–4,5 μg/ml i wykazuje wysoką penetrację do tkanek, osiągając stężenia w tkankach (np. płuca 8,8 μg/g, migdałek 1,6 μg/g) wielokrotnie przewyższające stężenia w surowicy (odpowiednio 1,7 i 0,8 μg/ml). Po podaniu dawki 250 mg zawiesiny Cmax wynosi około 0,95 μg/ml, a okres półtrwania 3,7 godziny, z osiągnięciem stanu stacjonarnego po 5 dawkach. U dzieci parametry farmakokinetyczne są zbliżone do dorosłych, z Cmax klarytromycyny w stanie stacjonarnym około 4,6 μg/ml i T0,5 2,2 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie do aktywnego 14-OH-klarytromycyny, z wydalaniem 20–30% dawki w postaci niezmienionej z moczem, a klirens nerkowy koreluje z przesączaniem kłębuszkowym.
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, dostępność biologiczna, faza eliminacji, klarytromycyna, klirens nerkowy, Mycobacterium avium, nieliniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, parametry farmakokinetyczne, płyn w uchu środkowym, pole pod krzywą, przenikanie do tkanek, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, zakażenie HIV, zapalenie ucha środkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klabax 250 mg

Klarytromycyna charakteryzuje się dobrą i szybką absorpcją po podaniu doustnym, z biodostępnością około 50%. W stanie stacjonarnym, po dawce 250 mg co 12 godzin, maksymalne stężenie w osoczu wynosi około 1 μg/mL, a aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny około 0,6 μg/mL, z okresem półtrwania odpowiednio 3-4 godziny i 5-6 godzin. W tkankach, takich jak wątroba i płuca, stężenia klarytromycyny są wielokrotnie wyższe niż w osoczu (stosunek 10-20), natomiast penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczona (1-2% stężenia w surowicy). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a wydalanie odbywa się zarówno z moczem (do 46% dawki), jak i kałem (do 40%). W niewydolności wątroby nie obserwuje się istotnych zmian w stężeniach leku, natomiast w niewydolności nerek dochodzi do zwiększenia stężeń klarytromycyny i metabolitu, wydłużenia okresu półtrwania oraz zmniejszenia wydalania, co koreluje z ciężkością niewydolności nerek i wymaga uwagi klinicznej.
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność klarytromycyny, błona śluzowa żołądka, dostępność biologiczna, dystrybucja w tkankach, farmakokinetyka klarytromycyny, farmakokinetyka w populacjach szczególnych, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm i eliminacja, metabolizm klarytromycyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, omeprazol, penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, zakażenie HIV, zakażenie Mycobacterium avium
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clarithromycin Genoptim 250 mg

Klarytromycyna wykazuje dobrą i szybką absorpcję z przewodu pokarmowego z biodostępnością około 50%, bez istotnej kumulacji w organizmie. Spożycie pokarmu zwiększa biodostępność o około 25%, co klinicznie jest marginalne, dlatego lek można podawać z posiłkiem lub na czczo. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 70% przy stężeniach terapeutycznych (0,45-4,5 μg/ml), a penetracja tkankowa jest znaczna, z najwyższymi stężeniami w wątrobie i płucach (stosunek tkanka/osocze 10-20). W stanie stacjonarnym po dawce 250 mg dwa razy na dobę maksymalne stężenie klarytromycyny w osoczu wynosi około 1 μg/ml, a jej metabolitu 14-OH-klarytromycyny 0,6 μg/ml, z okresami półtrwania odpowiednio 3-4 i 5-6 godzin. Przy dawce 500 mg dwa razy na dobę Cmax klarytromycyny wynosi 2,7-2,9 μg/ml, a metabolitu 0,83-0,88 μg/ml, z wydłużonym okresem półtrwania i nieliniowym metabolizmem przy wyższych dawkach.
14-hydroksymetabolit, 14-OH-klarytromycyna, absorpcja z przewodu pokarmowego, bariera krew-mózg, biodostępność klarytromycyny, interakcje farmakokinetyczne, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm klarytromycyny, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parametry farmakokinetyczne, penetracja tkankowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stężenie we krwi, terapia skojarzona, wiązanie z białkami osocza, zakażenie Mycobacterium avium