Właściwości farmakokinetyczne
Fromilid 250 mg/5 ml
Klarytromycyna charakteryzuje się szybką i efektywną absorpcją z przewodu pokarmowego, z biodostępnością około 50% po podaniu doustnym w dawce 250 mg w formie tabletek. Pokarm nie wpływa istotnie na całkowitą biodostępność, choć nieznacznie opóźnia Tmax oraz powstawanie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny. Po podaniu zawiesiny doustnej parametry farmakokinetyczne u dorosłych (Cmax 0,95 μg/ml, AUC 6,5 μg·h/ml, T0,5 3,7 h) są porównywalne do tabletek (Cmax 1,1 μg/ml, AUC 6,3 μg·h/ml, T0,5 3,3 h). W stanie stacjonarnym po dawkowaniu 250 mg co 12 godzin, Cmax klarytromycyny wynosi około 1,98 μg/ml, a okres półtrwania 3,2 godziny, natomiast metabolitu 14-OH-klarytromycyny 0,67 μg/ml i 4,9 godziny. Wzrost dawki do 500 mg co 12 godzin skutkuje zwiększeniem Cmax do 2-3 μg/ml i wydłużeniem okresu półtrwania do 5-7 godzin. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydalaniem 20-30% dawki w postaci niezmienionej, a klirens nerkowy koreluje z przesączaniem kłębuszkowym. Klarytromycyna wiąże się z białkami osocza w około 70% i wykazuje znaczne przenikanie do tkanek, gdzie stężenia są wielokrotnie wyższe niż w surowicy (np. w płucach 8,8 μg/g vs 1,7 μg/ml w surowicy).
- ostre zapalenie ucha środkowego
- rozsiane zakażenie Mycobacterium avium
- rozsiane zakażenie Mycobacterium intracellulare
- zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie górnych dróg oddechowych
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanek miękkich
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium avium
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium chelonae
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium fortuitum
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium intracellulare
- zlokalizowane zakażenie Mycobacterium kansasii
Właściwości farmakokinetyczne klarytromycyny
Właściwości farmakokinetyczne klarytromycyny zostały dokładnie zbadane zarówno w postaci tabletek, jak i zawiesiny doustnej. Badania wykazały, że lek charakteryzuje się określonymi parametrami wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji, które mogą ulegać modyfikacji w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz stosowanej dawki.1
Wchłanianie i dostępność biologiczna
Klarytromycyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna leku w postaci tabletek 250 mg wynosi około 50%. Spożycie pokarmu przed przyjęciem leku nieznacznie opóźnia zarówno wchłanianie klarytromycyny, jak i tworzenie się jej czynnego mikrobiologicznie metabolitu (14-OH-klarytromycyny), jednak nie wpływa na całkowitą dostępność biologiczną.2
W przypadku klarytromycyny w postaci zawiesiny, dostępność biologiczna u dorosłych po podaniu pojedynczej dawki jest taka sama lub nieco większa niż w przypadku tabletek przy dawce 250 mg. Podobnie jak w przypadku tabletek, pokarm nieznacznie opóźnia wchłanianie, nie wpływając przy tym na biodostępność leku.3
Parametry farmakokinetyczne w zależności od postaci leku
Po podaniu zawiesiny klarytromycyny, podstawowe parametry farmakokinetyczne (po jedzeniu) wynoszą: stężenie maksymalne (Cmax) – 0,95 μg/ml, pole pod krzywą (AUC) – 6,5 μg·h/ml oraz okres półtrwania (T0,5) – 3,7 godziny. Dla porównania, te same parametry po podaniu tabletek 250 mg (na czczo) wynoszą odpowiednio: 1,1 μg/ml, 6,3 μg·h/ml i 3,3 godziny.4
Po wielokrotnym podaniu zawiesiny klarytromycyny dorosłym (250 mg co 12 godzin), stan stacjonarny stężenia leku we krwi ustala się po podaniu pięciu dawek. Parametry farmakokinetyczne klarytromycyny w stanie stacjonarnym wynoszą: Cmax 1,98 μg/ml, AUC 11,5 μg·h/ml, Tmax 2,8 godziny, T0,5 3,2 godziny. Natomiast dla 14-OH-klarytromycyny odpowiednio: 0,67 μg/ml, 5,33 μg·h/ml, 2,9 godziny i 4,9 godziny.5
U zdrowych osób, którym podawano lek na czczo, maksymalne stężenie w surowicy obserwuje się 2 godziny po podaniu dawki doustnej. Po podaniu tabletek 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin), maksymalne stężenie klarytromycyny w surowicy w stanie stacjonarnym wynosi 1 μg/ml i zostaje osiągnięte po 2-3 dniach. Przy dawce 500 mg 2 razy na dobę maksymalne stężenie w surowicy w stanie stacjonarnym wzrasta do 2-3 μg/ml.6
Okres półtrwania i eliminacja
Okres półtrwania klarytromycyny podawanej w tabletkach 250 mg co 12 godzin wynosi około 3-4 godzin. Zwiększa się on do 5-7 godzin podczas podawania tabletek 500 mg co 12 godzin. Po podaniu dawki 250 mg co 12 godzin, stężenie maksymalne głównego metabolitu (14-OH-klarytromycyny) w stanie stacjonarnym wynosi około 0,6 μg/ml, a jego okres półtrwania wynosi 5-6 godzin. Przy dawce 500 mg co 12 godzin, stężenie to wzrasta do około 1 μg/ml, a okres półtrwania metabolitu wynosi około 7 godzin. Stan stacjonarny metabolitu zostaje osiągnięty po 2-3 dniach podawania klarytromycyny.7
Eliminacja klarytromycyny zachodzi głównie przez nerki. Po podaniu doustnym dawki 250 mg dwa razy na dobę, z moczem wydala się około 20% podanej dawki klarytromycyny w postaci niezmienionej. Przy dawce 500 mg dwa razy na dobę, wartość ta wzrasta do 30%. Klirens nerkowy klarytromycyny praktycznie nie zależy od wielkości dawki i odpowiada w przybliżeniu prawidłowej wartości szybkości przesączania kłębuszkowego. Głównym metabolitem oznaczonym w moczu jest 14-OH-klarytromycyna, stanowiąca od 10 do 15% dawki 250 mg lub 500 mg podawanej dwa razy na dobę.8
Wiązanie z białkami i dystrybucja w tkankach
W badaniach in vitro wykazano, że klarytromycyna wiąże się z białkami ludzkiego osocza w około 70%, gdy jej stężenie mieści się w zakresie terapeutycznym (0,45-4,5 μg/ml).9
Klarytromycyna i jej metabolit (14-OH-klarytromycyna) szybko przenikają do tkanek i płynów ustrojowych. Stężenie w tkankach jest zazwyczaj kilka razy większe niż w surowicy, co ilustruje poniższa tabela:10
| Rodzaj tkanki | Stężenie w tkance [μg/g] | Stężenie w surowicy [μg/ml] |
|---|---|---|
| Migdałek podniebienny | 1,6 | 0,8 |
| Płuco | 8,8 | 1,7 |
Powyższe dane dotyczą stężeń mierzonych po podaniu dawki 250 mg co 12 godzin.11
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Farmakokinetyka u dzieci
U dzieci wymagających leczenia antybiotykiem podawanym doustnie, stwierdzono dobrą dostępność biologiczną klarytromycyny, a parametry farmakokinetyczne były podobne do oznaczonych u dorosłych przyjmujących ten sam lek w postaci zawiesiny. U dzieci wykazano szybkie wchłanianie leku i przenikanie do tkanek, z niewielkim opóźnieniem wchłaniania. Należy podkreślić, że pokarm nie miał istotnego wpływu na biodostępność i profil farmakokinetyczny leku.12
W stanie stacjonarnym, po podaniu 9 dawek (5. doba leczenia), parametry farmakokinetyczne u dzieci były następujące:13
- Dla klarytromycyny:
- Cmax – 4,60 μg/ml
- AUC – 15,7 μg·h/ml
- Tmax – 2,8 godziny
- Okres półtrwania – 2,2 godziny
- Dla 14-OH-klarytromycyny:
- Cmax – 1,64 μg/ml
- AUC – 6,69 μg·h/ml
- Tmax – 2,7 godziny
- Okres półtrwania – 4,3 godziny
Badania wykazały efektywne przenikanie klarytromycyny do płynu w uchu środkowym u pacjentów pediatrycznych z zapaleniem ucha środkowego. Około 2,5 godziny po podaniu piątej dawki (przy dawkowaniu 7,5 mg/kg mc. dwa razy na dobę) średnie stężenie klarytromycyny w płynie ucha środkowego wynosiło 2,53 μg/g, a 14-OH-klarytromycyny – 1,27 μg/g. Stężenia te były zazwyczaj dwukrotnie wyższe niż odpowiednie stężenia w osoczu.14
Farmakokinetyka u pacjentów z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby stężenia klarytromycyny w stanie stacjonarnym nie różniły się istotnie od stężeń oznaczanych u osób zdrowych. Jednakże stężenia 14-hydroksymetabolitu były znacznie niższe u osób z dysfunkcją wątroby. Zmniejszenie przemian metabolicznych klarytromycyny w wątrobie (redukcja 14-hydroksylacji) było częściowo kompensowane przez zwiększenie klirensu nerkowego, co pozwalało utrzymać porównywalne stężenia leku w stanie stacjonarnym u pacjentów z niewydolnością wątroby i u osób zdrowych.15
Farmakokinetyka u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek parametry farmakokinetyczne klarytromycyny ulegają istotnym zmianom. Po wielokrotnym podaniu doustnym dawek 500 mg pacjentom z niewydolnością nerek stwierdzono zwiększenie stężenia w osoczu, wydłużenie okresu półtrwania oraz wzrost wartości Cmax, Cmin i AUC zarówno klarytromycyny, jak i jej 14-hydroksymetabolitu. Skala tych zmian korelowała ze stopniem niewydolności nerek – im cięższa niewydolność, tym bardziej istotne były różnice w parametrach farmakokinetycznych.16
Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
Badania porównujące profil farmakokinetyczny klarytromycyny po wielokrotnym podaniu doustnym dawek 500 mg zdrowym osobom w podeszłym wieku oraz młodym osobom wykazały pewne różnice. U osób w podeszłym wieku stężenia klarytromycyny i jej metabolitu w osoczu były wyższe, a eliminacja wolniejsza w porównaniu do młodszych pacjentów. Jednak po skorelowaniu klirensu nerkowego z klirensem kreatyniny, nie stwierdzono istotnych różnic między badanymi grupami. Wskazuje to, że zmiany w metabolizmie klarytromycyny związane z wiekiem zależą głównie od czynności nerek, a nie od wieku chronologicznego pacjenta.17
Farmakokinetyka u pacjentów z zakażeniami wywoływanymi przez Mycobacterium avium
U pacjentów zakażonych wirusem HIV, którzy otrzymywali klarytromycynę w standardowych dawkach (tabletki dla dorosłych, zawiesina dla dzieci), stężenia klarytromycyny i jej metabolitu w stanie stacjonarnym były podobne do obserwowanych u osób zdrowych. Jednakże przy stosowaniu wyższych dawek klarytromycyny, niezbędnych w leczeniu zakażeń wywołanych przez Mycobacterium avium, stężenia leku w osoczu mogą być znacznie wyższe od standardowych.18
U dzieci zakażonych HIV, otrzymujących klarytromycynę w dawkach 15-30 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych, stężenie maksymalne (Cmax) leku w stanie stacjonarnym wynosiło od 8 do 20 μg/ml. Po podaniu zawiesiny w dawce 30 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych, Cmax osiągało wartość 23 μg/ml. Okres półtrwania w fazie eliminacji był dłuższy po podaniu tych wyższych dawek w porównaniu do standardowych dawek stosowanych u osób zdrowych. Podwyższone stężenia w osoczu oraz dłuższy okres półtrwania wynikają z nieliniowej farmakokinetyki klarytromycyny przy stosowaniu dużych dawek.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania