Interakcje leku
Fromilid 250 mg/5 ml

Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co może prowadzić do istotnych klinicznie skutków ubocznych lub zmniejszenia skuteczności terapii. Przeciwwskazane jest łączenie klarytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadyna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Ponadto, klarytromycyna znacząco zwiększa stężenia midazolamu doustnego (7-krotny wzrost AUC), lowastatyny, symwastatyny, kolchicyny, tikagrelu, iwabradyny, ranolazyny oraz lomitapidu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania tych leków. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają stężenie klarytromycyny i zwiększają metabolit 14-OH-klarytromycyny, co może osłabiać efekt terapeutyczny, zwłaszcza w zakażeniach Mycobacterium avium complex (MAC). Rytonawir znacząco hamuje metabolizm klarytromycyny, zwiększając jej Cmax o 31%, Cmin o 182% i AUC o 77%, co wymaga redukcji dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min (o 50%) oraz <30 ml/min (o 75%), nie przekraczając dawki 1 g/dobę.

Interakcje leku Fromilid z innymi produktami leczniczymi

Klarytromycyna, substancja czynna zawarta w leku Fromilid, jako antybiotyk makrolidowy, wchodzi w znaczące interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Interakcje te mogą mieć istotne znaczenie kliniczne, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapeutycznej zarówno klarytromycyny, jak i leków podawanych jednocześnie. Mechanizm interakcji związany jest głównie z wpływem klarytromycyny na izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450, którego jest inhibitorem.1

Produkty lecznicze bezwzględnie przeciwwskazane do stosowania z klarytromycyną

Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, stosowanie klarytromycyny jest bezwzględnie przeciwwskazane z następującymi lekami:2

  • Astemizol
  • Cyzapryd
  • Domperydon
  • Pimozyd
  • Terfenadyna

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z tymi lekami może prowadzić do zwiększenia ich stężenia w surowicy, co skutkuje wydłużeniem odstępu QT w zapisie EKG i zaburzeniami rytmu serca, w tym częstoskurczem komorowym, migotaniem komór i zaburzeniami typu torsade de pointes.3

Ponadto przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z:4

  • Alkaloidami sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) – może prowadzić do ostrego zatrucia z objawami skurczu naczyń i niedokrwienia kończyn oraz innych tkanek, w tym OUN5
  • Doustnym midazolamem – powoduje 7-krotne zwiększenie AUC midazolamu6
  • Lowastatyną i symwastatyną – zwiększa ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy7
  • Kolchicyną, tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną
  • Lomitapidem – ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz8

Wpływ innych leków na klarytromycynę

Leki indukujące izoenzym CYP3A mogą przyspieszać metabolizm klarytromycyny, prowadząc do zmniejszenia jej stężenia w osoczu i potencjalnego obniżenia skuteczności terapeutycznej:9

  • Ryfampicyna
  • Fenytoina
  • Karbamazepina
  • Fenobarbital
  • Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
  • Efawirenz
  • Newirapina
  • Ryfabutyna
  • Ryfapentyna

Silne induktory CYP450 obniżają stężenie klarytromycyny w osoczu, jednocześnie zwiększając stężenie jej aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny. Ze względu na różnice w działaniu przeciwbakteryjnym klarytromycyny i jej metabolitu wobec różnych patogenów, może to prowadzić do osłabienia zamierzonego działania leczniczego.10

Etrawiryna zmniejsza całkowity wpływ klarytromycyny na organizm, ale zwiększa stężenie 14-OH-klarytromycyny. Ze względu na słabsze działanie tego metabolitu na kompleks Mycobacterium avium (MAC), należy rozważyć alternatywne leczenie w przypadku zakażeń MAC.11

Flukonazol prowadzi do zwiększenia stężenia klarytromycyny (Cmin o 33% i AUC o 18%), przy czym stężenie metabolitu 14-OH-klarytromycyny pozostaje bez istotnych zmian. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.12

Rytonawir powoduje znaczne hamowanie metabolizmu klarytromycyny – wartości Cmax, Cmin i AUC zwiększają się odpowiednio o 31%, 182% i 77%, przy prawie całkowitym zahamowaniu powstawania 14-OH-klarytromycyny. Ze względu na szeroki przedział terapeutyczny klarytromycyny, redukcja dawki nie jest konieczna u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z niewydolnością nerek wymagana jest modyfikacja dawkowania:13

  • Przy klirensie kreatyniny 30-60 ml/min – zmniejszenie dawki o 50%
  • Przy klirensie kreatyniny <30 ml/min – zmniejszenie dawki o 75%

Nie należy stosować dawek klarytromycyny większych niż 1 g na dobę jednocześnie z rytonawirem.14

Wpływ klarytromycyny na inne leki

Klarytromycyna, jako inhibitor CYP3A, może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten izoenzym, prowadząc do nasilenia zarówno działania terapeutycznego, jak i działań niepożądanych.15

Leki przeciwarytmiczne

Podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny z chinidyną lub dyzopiramidem obserwowano zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. Należy monitorować odstęp QT w zapisie EKG oraz kontrolować stężenia tych leków w surowicy.16

Raportowano także przypadki hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu klarytromycyny z dyzopiramidem, dlatego należy monitorować stężenie glukozy we krwi.17

Hydroksychlorochina i chlorochina

Należy zachować szczególną ostrożność stosując klarytromycynę jednocześnie z hydroksychlorochiną lub chlorochiną, gdyż leki te mogą wydłużać odstęp QT, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.18

Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina

Klarytromycyna może hamować metabolizm niektórych leków przeciwcukrzycowych, takich jak nateglinid i repaglinid, co może prowadzić do hipoglikemii. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia glukozy.19

Interakcje specyficzne dla wybranych grup leków

Inhibitory fosfodiesterazy

Syldenafil, tadalafil i wardenafil są metabolizowane przy udziale CYP3A. Jednoczesne stosowanie z klarytromycyną prowadzi do zwiększonej ekspozycji na te leki, dlatego należy rozważyć zmniejszenie ich dawek.20

Teofilina i karbamazepina

Obserwowano niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie stężenia teofiliny lub karbamazepiny we krwi podczas jednoczesnego stosowania z klarytromycyną. Może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków.21

Tolterodyna

Tolterodyna jest głównie metabolizowana przez CYP2D6, ale u osób z niedoborem tego enzymu metabolizm zachodzi przez CYP3A. W tej podgrupie pacjentów klarytromycyna może istotnie zwiększać stężenie tolterodyny, co może wymagać zmniejszenia jej dawki.22

Benzodiazepiny

Triazolobenzodiazepiny (alprazolam, midazolam, triazolam) metabolizowane przez CYP3A wchodzą w istotne interakcje z klarytromycyną:23

  • Midazolam dożylny – 2,7-krotne zwiększenie AUC, konieczne monitorowanie pacjenta
  • Triazolam – raportowano senność i zaburzenia świadomości

Pochodne benzodiazepiny, których eliminacja nie zależy od CYP3A (temazepam, nitrazepam, lorazepam), prawdopodobnie nie wchodzą w istotne klinicznie interakcje z klarytromycyną.24

Kortykosteroidy

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z ogólnoustrojowymi lub wziewnymi kortykosteroidami metabolizowanymi przez CYP3A wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.25

Digoksyna

Digoksyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp), którą klarytromycyna hamuje. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy i objawów jej toksyczności, włącznie z zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Konieczne jest dokładne monitorowanie stężenia digoksyny.26

Zydowudyna

Jednoczesne doustne podawanie klarytromycyny i zydowudyny u dorosłych pacjentów z HIV może zmniejszać stężenie zydowudyny. Zaleca się zachowanie 4-godzinnego odstępu między podaniem obu leków. Interakcja ta nie występuje u dzieci z HIV oraz przy podawaniu klarytromycyny dożylnie.27

Fenytoina i walproinian

Zgłaszano przypadki interakcji między fenytoiną lub walproinianem a klarytromycyną, prowadzące do zwiększenia stężenia tych leków w surowicy. Zaleca się monitorowanie ich stężenia podczas jednoczesnego stosowania z klarytromycyną.28

Wzajemne oddziaływanie klarytromycyny i innych leków

Atazanawir i klarytromycyna wzajemnie wpływają na swoje stężenia. Jednoczesne stosowanie powoduje dwukrotny wzrost narażenia na klarytromycynę, zmniejszenie stężenia 14-OH-klarytromycyny o 70% oraz zwiększenie AUC atazanawiru o 28%. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymagana jest redukcja dawki klarytromycyny.29

Antagoniści wapnia (werapamil, amlodypina, diltiazem) metabolizowani przez CYP3A4 wchodzą w interakcje z klarytromycyną, co może zwiększać stężenie zarówno klarytromycyny, jak i antagonisty wapnia. Obserwowano niedociśnienie, bradyarytmię i kwasicę mleczanową u pacjentów jednocześnie stosujących klarytromycynę i werapamil.30

Itrakonazol i klarytromycyna oddziałują na siebie wzajemnie, co może prowadzić do zwiększenia stężenia obu leków. Konieczna jest obserwacja pacjenta pod kątem nasilenia lub wydłużenia działania farmakologicznego.31

Sakwinawir i klarytromycyna wzajemnie wpływają na swoje stężenia. W badaniach wykazano, że wartości AUC i Cmax sakwinawiru zwiększyły się odpowiednio o 177% i 187% przy jednoczesnym stosowaniu z klarytromycyną, natomiast parametry klarytromycyny wzrosły o około 40%.32

Interakcje klarytromycyny z alkoholem

Klarytromycyna nie wchodzi w bezpośrednie interakcje farmakologiczne z alkoholem, które byłyby naukowo udokumentowane. Jednak jako antybiotyk makrolidowy może powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które mogą być nasilone przez jednoczesne spożywanie alkoholu.

Ponadto, pacjenci przyjmujący klarytromycynę często zmagają się z infekcjami, podczas których spożywanie alkoholu nie jest zalecane, gdyż może osłabiać układ odpornościowy i zmniejszać skuteczność leczenia.

Należy też pamiętać, że klarytromycyna wchodzi w interakcje z wieloma lekami, a alkohol może dodatkowo obciążać wątrobę i zmieniać metabolizm niektórych substancji, co potencjalnie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Tabela interakcji klarytromycyny

Lek/grupa leków Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna Zwiększenie stężenia w surowicy, ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) Ostre zatrucie z objawami skurczu naczyń i niedokrwieniem kończyn oraz innych tkanek Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Midazolam (doustny) 7-krotne zwiększenie AUC midazolamu Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Lowastatyna, symwastatyna Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Kolchicyna Zwiększone narażenie na kolchicynę Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Tikagrelor, iwabradyna, ranolazyna Zwiększone stężenie w surowicy i ryzyko działań niepożądanych Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Lomitapid Ryzyko znacznego zwiększenia aktywności aminotransferaz Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Induktory CYP3A (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca) Obniżenie stężenia klarytromycyny, zwiększenie stężenia 14-OH-klarytromycyny Wysoki Ostrożnie, rozważyć alternatywną terapię
Chinidyna, dyzopiramid Ryzyko torsade de pointes, w przypadku dyzopiramidu dodatkowo możliwa hipoglikemia Wysoki Monitorowanie EKG, stężenia leku i glukozy we krwi
Hydroksychlorochina, chlorochina Ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożnie, monitorowanie EKG
Nateglinid, repaglinid Ryzyko hipoglikemii Wysoki Monitorowanie stężenia glukozy
Syldenafil, tadalafil, wardenafil Zwiększona ekspozycja na inhibitory fosfodiesterazy Średni Rozważyć zmniejszenie dawki
Teofilina, karbamazepina Zwiększenie stężenia we krwi Średni Może być konieczne zmniejszenie dawki
Tolterodyna Zwiększenie stężenia u osób z niedoborem CYP2D6 Średni Może być konieczne zmniejszenie dawki
Triazolobenzodiazepiny (alprazolam, midazolam dożylny, triazolam) Zwiększenie stężenia, nasilenie działania ośrodkowego Wysoki Monitorowanie, modyfikacja dawki
Kortykosteroidy (ogólnoustrojowe, wziewne) Zwiększone ogólnoustrojowe narażenie Średni Ostrożnie, monitorowanie działań niepożądanych
Digoksyna Zwiększone stężenie, ryzyko toksyczności i zaburzeń rytmu serca Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny
Zydowudyna Zmniejszenie stężenia zydowudyny (tylko u dorosłych, przy podaniu doustnym) Średni Zachować 4-godzinny odstęp między lekami
Fenytoina, walproinian Zwiększenie stężenia w surowicy Średni Monitorowanie stężenia leku
Atazanawir Wzajemne zwiększenie stężenia klarytromycyny i atazanawiru Średni Redukcja dawki przy zaburzeniach czynności nerek
Antagoniści wapnia (werapamil, amlodypina, diltiazem) Ryzyko niedociśnienia, bradyarytmii, kwasicy mleczanowej Wysoki Ostrożnie, monitorowanie ciśnienia i rytmu serca
Itrakonazol Wzajemne zwiększenie stężenia Średni Monitorowanie działania farmakologicznego
Sakwinawir Wzajemne zwiększenie stężenia Średni Nie wymaga modyfikacji dawki przy zachowanej funkcji nerek
Rytonawir Zwiększenie stężenia klarytromycyny, hamowanie powstawania 14-OH-klarytromycyny Wysoki Redukcja dawki przy zaburzeniach czynności nerek
Rywaroksaban, apiksaban i inne DOAC Zwiększone stężenie, ryzyko krwawienia Wysoki Ostrożnie, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia
Alkohol Brak bezpośrednich interakcji farmakologicznych, możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Niski Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl