tiorydazyna

Tiorydazyna to lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (typowy neuroleptyk) z grupy fenotiazyn, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm jego działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia i dezorganizacja myślenia.

Lek ten wykazuje również działanie blokujące wobec receptorów α-adrenergicznych, cholinergicznych i histaminowych, co jest związane z profilem działań niepożądanych. W porównaniu z innymi neuroleptykami pierwszej generacji, tiorydazyna charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych, ale większym ryzykiem działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz możliwość uszkodzenia siatkówki oka przy długotrwałym stosowaniu, tiorydazyna jest obecnie stosowana rzadziej i z większą ostrożnością. W wielu krajach jest przepisywana jako lek drugiego lub trzeciego rzutu, gdy inne leki przeciwpsychotyczne okazują się nieskuteczne lub nie są tolerowane przez pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 400 mg

Lek Masultab zawiera amisulpryd w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 25 mg do 200 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować leku u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko wzrostu guza spowodowanego hiperprolaktynemią indukowaną przez amisulpryd. Przeciwwskazany jest także u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż lek może nasilać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, arytmia komorowa, beprydyl, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, Masultab, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, przerost lewej komory serca, rak piersi, receptor dopaminowy, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Questax XR 200 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten enzym. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% wartości wyjściowej i o około 450%), co może obniżać jej skuteczność terapeutyczną i wymaga rozważenia modyfikacji dawki. Sok grejpfrutowy, jako umiarkowany inhibitor CYP3A4, również zwiększa stężenie kwetiapiny i jest niewskazany. Leki takie jak imipramina, fluoksetyna, risperidon, haloperydol oraz cymetydyna nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kwetiapiny.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fałszywie dodatni wynik badania, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, metoda chromatograficzna, metoda immunoenzymatyczna, morfologia krwi, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, risperidon, sok grejpfrutowy, sole litu, stężenie elektrolitów, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie gospodarki elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Faxolet ER 150 mg

Wenlafaksyna (Faxolet ER) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO): nieodwracalne, nieselektywne IMAO są przeciwwskazane, wymagając 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii wenlafaksyną przed włączeniem IMAO. Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz nieselektywne (np. linezolid) również są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się m.in. drżeniem mięśni, hipertermią, drgawkami, a nawet zgonem. Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (tryptany, SSRI, SNRI, opioidy takie jak fentanyl, tramadol, metadon, a także preparaty dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm 5 mg

Melatonina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP1A2 i CYP2C19), co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2 i CYP2C19, znacząco zwiększa stężenie melatoniny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które hamują metabolizm melatoniny i podnoszą jej poziomy. Leki metabolizowane przez CYP2C19, takie jak cytalopram, omeprazol i lanzoprazol, również zwiększają biodostępność melatoniny, co wymaga monitorowania efektów klinicznych. Z kolei induktory CYP1A2, np. karbamazepina i ryfampicyna, obniżają stężenia melatoniny, potencjalnie osłabiając jej działanie terapeutyczne.
chinolon, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, cytochrom wątrobowy P450, działanie nasenne, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor CYP1A2, inhibitor prostaglandyn, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, rytm dobowy, tiorydazyna, tryptofan, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Symescital 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Symescital, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i odwracalnego, nieselektywnego inhibitora MAO (linezolid). Escytalopram jest również przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe), co może prowadzić do addytywnego wydłużenia QT i ryzyka złośliwych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie escytalopramu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a łączenie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion, tramadol) wymaga monitorowania pod kątem drgawek. Współistniejące stosowanie litu, tryptofanu oraz dziurawca zwyczajnego może nasilać działania niepożądane lub terapeutyczne escytalopramu.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylacja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, farmakodynamika, farmakokinetyka, flekainid, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, krzepnięcie krwi, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodne fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, substancja czynna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Interakcje

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), leków wydłużających odstęp QT oraz produktów o działaniu serotoninergicznym. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO, w tym selegiliną w dawkach >10 mg, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami mioklonicznymi i hipertermią. Również łączenie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd 2 mg/dobę, leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) jest przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka arytmii; pimozyd w skojarzeniu z cytalopramem powoduje wydłużenie QTc o około 10 ms. Ponadto, stosowanie cytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina) i tryptanami (sumatryptan, oksytryptan) może nasilać działanie serotoninergiczne, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów. W przypadku litu i dziurawca zwyczajnego obserwuje się potencjalne nasilenie działań niepożądanych, a u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub wpływające na płytki krwi istnieje zwiększone ryzyko krwawień.
amitryptylina, astemizol, buprenorfina, bupropion, buspiron, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dipirydamol, dziurawiec zwyczajny, epoksyd karbamazepiny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewomepromazyna, lit, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, oksytryptan, omeprazol, P-glikoproteina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, sumatryptan, teofilina, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon substancji czynnych
Dapoksetyna – Interakcje

Dapoksetyna, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie dapoksetyny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko ciężkich, potencjalnie śmiertelnych reakcji, takich jak hipertermia, sztywność mięśniowa, niestabilność układu autonomicznego oraz zaburzenia psychiczne, wymagające zachowania 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii MAO-I przed włączeniem dapoksetyny i 7 dni po zakończeniu dapoksetyny przed włączeniem MAO-I. Dapoksetyna hamuje CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia tiorydazyny i wydłużenia odstępu QT, stwarzając ryzyko ciężkich arytmii komorowych; dlatego stosowanie dapoksetyny z tiorydazyną jest przeciwwskazane, z zachowaniem analogicznych odstępów czasowych. Ponadto, kojarzenie dapoksetyny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, tramadol, linezolid, lit, dziurawiec) niesie ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga zachowania 14-dniowego odstępu przed i 7-dniowego po terapii dapoksetyną. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) zwiększają Cmax dapoksetyny o 35% i AUCinf o 99%, co może podwoić ekspozycję na aktywną frakcję leku, dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 wymagają ograniczenia maksymalnej dawki dapoksetyny do 30 mg. Silne inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna) zwiększają Cmax o 50% i AUCinf o 88%, co może nasilać działania niepożądane, wskazując na konieczność ostrożności i rozważenia zmniejszenia dawki dapoksetyny.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, CYP2D6, dapoksetyna, demetylodapoksetyna, dezypramina, działanie neurokardiogenne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flukonazol, fluoksetyna, glibenklamid, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor PDE5, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klarytromycyna, klirens leku, linezolid, metabolizer CYP2D6, midazolam, monooksygenaza flawinowa, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, przedwczesna ejakulacja, substrat CYP2C19, substrat CYP2C9, tamsulosyna, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tryptofan, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketilept 300 mg 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o 450% ekspozycji monoterapii), co może obniżać skuteczność terapii i wymaga oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania. Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi (tiorydazyna) zwiększają klirens o około 70%, natomiast rysperydon i haloperydol nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz cymetydyna nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na metabolizm kwetiapiny.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450 CYP3A4, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie antycholinergiczne, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka kwetiapiny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, Ketilept, ketokonazol, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lit, neutropenia, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, walproinian sodu, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Arlevert 20 mg + 40 mg

Arlevert, zawierający 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy przy jednoczesnym stosowaniu z barbituranami, opioidami czy lekami uspokajającymi, co zwiększa ryzyko sedacji i zaburzeń świadomości. Inhibitory MAO oraz prokarbazyna potęgują działanie przeciwcholinergiczne i uspokajające Arlevertu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, lek może wzmacniać efekty leków przeciwnadciśnieniowych oraz efedryny, zwiększając ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Arlevert jest przeciwwskazany w połączeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. chinidyna, amiodaron), ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych. Difenhydramina, składnik Arlevertu, jest inhibitorem CYP2D6, co może prowadzić do wzrostu stężeń leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak flekainid, nortryptylina czy metoprolol.
amiodaron, antybiotyk aminoglikozydowy, Arlevert, arytmia komorowa, atropina, barbiturany, beta-bloker, chinidyna, ciśnienie tętnicze krwi, cynaryzyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, dezypramina, difenhydramina, dimenhydramina, działanie przeciwcholinergiczne, efedryna, flekainid, IMAO, indeks terapeutyczny, inhibitor enzymu CYP2D6, inhibitor oksydazy monoaminowej, interakcja farmakokinetyczna, karwedilol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, metoprolol, nortryptylina, objawy antycholinergiczne, objawy ototoksyczne, opioidy, perfenazyna, prokainamid, prokarbazyna, propafenon, sedacja, sotalol, test skórny, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upośledzenie funkcji poznawczych, uszkodzenie narządu słuchu, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia świadomości, zapis EKG
Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Interakcje

Bromowodorek dekstrometorfanu, metabolizowany głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna (z możliwością wzrostu stężenia dekstrometorfanu nawet 20-krotnie), terbinafina oraz amiodaron, flekainid, propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna, mogą znacząco zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz zespołu serotoninowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie 2 tygodni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko nasilenia działania i toksyczności, w tym zespołu serotoninowego. Ponadto, interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tramadol) oraz antagonistami receptora H2 (cymetydyna, ranitydyna) mogą prowadzić do zwiększenia stężenia dekstrometorfanu i opóźnienia jego eliminacji, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
amiodaron, antagonista receptora H2, benzodiazepina, biodostępność, bromowodorek dekstrometorfanu, bupropion, chinidyna, cymetydyna, cynakalcet, cytochrom P450, depresja oddechowa, fenelzyna, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, hepatotoksyczność, inhibitor enzymu, inhibitor enzymu CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, izokarboksazyd, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy sedatywny, lek przeciwkaszlowy, lek serotoninergiczny, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, mioklonia, nalokson, paroksetyna, perfenazyna, pochodna butyrofenonu, propafenon, ranitydyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebispes 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka arytmii komorowej. Niezalecane jest łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, moksonidyna), ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie z amiodaronem, halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na potencjalne wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii oraz nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista receptora beta-adrenergicznego, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lewomepromazyna, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QT, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, wstrząs
Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg

Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, która może być nasilona przez leki moczopędne nieoszczędzające potasu, leki przeczyszczające, amfoterycynę B, steroidy czy ACTH. Z kolei jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub heparyną sodową może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko kardiotoksyczności glikozydów naparstnicy oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych neuroleptyków i antybiotyków. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu z produktem Candepres HCT może powodować toksyczność wskutek wzrostu stężenia litu, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania.
aliskiren, amantadyna, amfoterycyna B, amifostyna, amina presyjna, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, baklofen, biperyden, chinidyna, chloropromazyna, cyklofosfamid, diazoksyd, dna moczanowa, dofetylid, dyzopiramid, efekt wazopresyjny, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna, jodowy środek kontrastujący, kandesartan cyleksetylu, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, metformina, metotreksat, mielosupresja, neuroleptyk, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, penicylina benzylowa, selektywny inhibitor COX-2, sotalol, suplement potasu, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tubokuraryna, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 40 mg

Sotalol chlorowodorek, będący lekiem klasy III przeciwarytmicznych, wykazuje istotne ryzyko indukcji groźnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w warunkach hipokaliemii i bradykardii. Współistniejące stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, dofetylid, ibutylid), a także niektórymi neuroleptykami (np. tiorydazyna, haloperydol) i antybiotykami (erytromycyna dożylna, moksyfloksacyna), jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka arytmii komorowych. Ponadto, sotalol hamuje kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe, co jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu floatafeniny lub podczas znieczulenia wziewnego halogenowego. Monitorowanie EKG oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest obligatoryjne w trakcie terapii, a hipokaliemię należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia.
alfa-metylodopa, amfoterycyna B, amifostyna, amiodaron, anestetyk halogenowy, antagonista wapnia, baklofen, beta-agonista, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezyl, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, floatafenina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lewomepromazyna, lidokaina, meflochina, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neostygmina, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, propafenon, rywastygmina, sparfloksacyna, sulfonamid hipoglikemizujący, takryna, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsades de pointes, werapamil, winkamina, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Pinexet 100 mg 100 mg

Kwetiapina, dostępna w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm leku odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol) mogą zwiększać AUC kwetiapiny nawet 5-8-krotnie, co jest przeciwwskazane. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, mogą obniżać ekspozycję na kwetiapinę odpowiednio do 13% i zwiększać jej klirens nawet o 450%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie kwetiapiny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami przeciwcholinergicznymi może nasilać działania niepożądane. Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT oraz spożywanie alkoholu podczas terapii kwetiapiną są szczególnie niebezpieczne ze względu na ryzyko arytmii, nadmiernej sedacji i depresji oddechowej.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek serotoninergiczny, leukopenia, metabolizm kwetiapiny, metabolizm wątrobowy, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, rysperydon, sedacja, SNRI, sole litu, SSRI, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 200 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450%), co może wymagać korekty dawki lub zmiany terapii. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz niektóre przeciwpsychotyczne (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Współstosowanie z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać dostosowania dawki. Cymetydyna i lit nie wpływają na farmakokinetykę kwetiapiny, jednak leczenie skojarzone z litem wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, senność i przyrost masy ciała. Walproinian sodu w połączeniu z kwetiapiną zwiększa ryzyko leukopenii i neutropenii u dzieci i młodzieży, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, funkcje poznawcze, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP 2D6, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia, metadon, morfologia krwi, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia oddechowe
Leksykon substancji czynnych
Naltrekson – Interakcje

Dane kliniczne dotyczące interakcji naltreksonu z innymi lekami są ograniczone, jednak wiadomo, że naltrekson i jego aktywny metabolit 6-beta-naltreksol nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na ten układ enzymatyczny. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie naltreksonu z opioidami (morfina, kodeina, oksykodon, fentanyl, tramadol, metadon) ze względu na antagonizm receptorów opioidowych i ryzyko zespołu odstawiennego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu uspokajającym, takich jak neuroleptyki (np. droperidol, tiorydazyna), barbiturany, benzodiazepiny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, doksepina, mianseryna, trimipramina) oraz leki przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym (hydroksyzyna, doksylamina), ze względu na potencjalne nasilenie działań sedatywnych.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, alprazolam, amitryptylina, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, chlorowodorek naltreksonu, cytochrom P450, dekstrometorfan, diazepam, disulfiram, doksepina, doksylamina, droperidol, fenobarbital, fentanyl, hydroksyzyna, klozapina, kodeina, kokaina, leczenie substytucyjne, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek trójpierścieniowy, letarg, lit, meprobamat, metadon, mianseryna, morfina, neuroleptyk, oksykodon, pochodne opioidowe, receptor H1, receptor opioidowy, tiorydazyna, tramadol, trimipramina, zespół odstawienny, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketrel 100 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym nadmiernej sedacji i objawów pozapiramidowych, dlatego jest przeciwwskazane. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio do 87% i 450%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną leku i wymaga ostrożności oraz ewentualnej korekty dawki. Nieistotne klinicznie zmiany farmakokinetyczne obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysyperydon, haloperydol). W przypadku tiorydazyny odnotowano wzrost klirensu kwetiapiny o około 70%, co może wymagać dostosowania dawki.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450, efekt sedatywny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, metabolizm kwetiapiny, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 100 mg

Sulpiryd Hasco w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego obu leków. Ponadto, sulpiryd nie powinien być stosowany z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil), klonidyna, guanfacyna, diuretyki hipokaliemiczne, glikokortykoidy, amiodaron czy chinidyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Alkohol oraz inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe) nasilają sedację i mogą prowadzić do zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
akatyzja, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, diltiazem, dizopiramid, doksepina, dystonia, działanie uspokajające, erytromycyna, glikokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, klonidyna, leczenie substytucyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, winkamina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Amisan 200 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwparkinsonowskimi, takimi jak lewodopa i agoniści dopaminy (bromokryptyna, ropinirol), ze względu na antagonizm receptorów dopaminergicznych i zniesienie efektu terapeutycznego. Spożywanie alkoholu podczas terapii amisulprydem jest niezalecane z powodu nasilonego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co zwiększa ryzyko sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, objawów pozapiramidowych oraz spadku ciśnienia tętniczego. Współstosowanie z opioidami, benzodiazepinami, barbituranami, lekami przeciwhistaminowymi H1 o działaniu sedatywnym oraz klonidyną wymaga ostrożności i monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej i hipotensji. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi może prowadzić do niedociśnienia ortostatycznego, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania ciśnienia tętniczego.
agonista dopaminy, alkohol etylowy, amiodaron, amisulpryd, antagonizm farmakodynamiczny, antybiotyk makrolidowy, arytmia, barbituran, benzodiazepina, bezsenność, bromokryptyna, chinidyna, chlorochina, ciśnienie tętnicze krwi, depresja oddechowa, dofetylid, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, erytromycyna, fluorochinolon, haloperydol, klarytromycyna, klonidyna, klozapina, lek anksjolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lewofloksacyna, meflochina, moksyfloksacyna, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, polipragmazja, receptor dopaminergiczny, ropinirol, sotalol, tiorydazyna, torsade de pointes, zaburzenie psychotyczne, zapis EKG
Leksykon leków
Interakcje leku – Paroxetine Aurovitas 20 mg

Paroksetyna, jako silny inhibitor CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Jednoczesne stosowanie paroksetyny z pimozydem (2 mg) lub tiorydazyną może prowadzić do około 2,5-krotnego wzrostu ich stężenia w osoczu, co zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, dlatego takie połączenia są przeciwwskazane. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także leków serotoninergicznych (np. L-tryptofanu, tryptanów, tramadolu, linezolidu, innych SSRI, litu, petydyny, buprenorfiny, dziurawca), które mogą wywołać zespół serotoninowy, wymagając ścisłej kontroli klinicznej. Paroksetyna może również zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6, takich jak trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki fenotiazynowe, rysperydon, atomoksetyna, leki przeciwarytmiczne klasy 1c oraz metoprolol, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Ponadto, interakcje farmakodynamiczne z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ i kwasem acetylosalicylowym zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia.
atomoksetyna, atypowe leki przeciwpsychotyczne, chlorek metylotioniny, cholinesteraza osoczowa, doustne leki przeciwzakrzepowe, endoksyfen, fentanyl, fenytoina, inhibitory CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, leki przeciwarytmiczne klasy 1C, linezolid, metoprolol, miwakurium, niesteroidowe leki przeciwzapalne, odstęp QT, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, walproinian sodu, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen XR 400 mg

Kwetiapina, substancja czynna produktu Etiagen XR, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny (przykładowo przy dawce 25 mg), co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, przyspieszają metabolizm kwetiapiny, zmniejszając jej stężenie we krwi nawet do 13% wartości monoterapii, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe zmiany terapii oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu. Interakcje farmakokinetyczne z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) są minimalne, z wyjątkiem tiorydazyny, która zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%.
alkohol etylowy, arytmia, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, efekt przeciwcholinergiczny, farmakokinetyka kwetiapiny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hepatotoksyczność, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, leukopenia, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, technika chromatograficzna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koordynacji psychoruchowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Zypsila 20 mg

Zyprazydon wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, neuroleptykami takimi jak tiorydazyna, pimozyd, mezorydazyna, sertindol, a także z fluorochinolonami (sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna), trójtlenkiem arsenu, halofantryną, octanem lewometadylu, metylosulfonianem dolasetronu, meflokiną oraz cyzaprydem. Ponadto, łączenie zyprazydonu z alkoholem nasila działanie sedatywne i hipotensyjne, zwiększając ryzyko depresji oddechowej i zaburzeń funkcji poznawczych. Zalecana jest całkowita abstynencja lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii. Istnieje również ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi, np. SSRI.
ataksja, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, doustne leki antykoncepcyjne, drgawki kloniczne, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, enzym CYP2D6, enzymy CYP, fluorochinolony, gatifloksacyna, glikoproteina p, halofantryna, hiperrefleksja, induktory CYP3A4, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, karbamazepina, ketokonazol, leki przeciwarytmiczne, meflokina, metylosulfonian dolasetronu, mezorydazyna, moksyfloksacyna, octan lewometadylu, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, sertindol, sole litu, sparfloksacyna, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, walproinian, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia przewodnictwa, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin Swift 15 mg

Escytalopram, substancja czynna Mozarin Swift, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zwłaszcza nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem, linezolidem oraz selegiliną, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Zaleca się zachowanie odpowiednich przerw czasowych (14 dni po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po odstawieniu escytalopramu przed włączeniem MAO). Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko arytmii. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (buprenorfina, tramadol, tryptany) wymaga ostrożności i monitorowania objawów zespołu serotoninowego. Dodatkowo, leki obniżające próg drgawkowy oraz preparaty zawierające lit lub tryptofan mogą nasilać działania niepożądane, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
arytmia złośliwa, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Dapoksetyna – Przeciwwskazania stosowania

Dapoksetyna, substancja czynna leku Priligy, stosowana w terapii przedwczesnego wytrysku, posiada liczne przeciwwskazania, które należy skrupulatnie ocenić przed rozpoczęciem leczenia. Przede wszystkim jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na dapoksetynę lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (45,88 mg w dawce 30 mg i 91,75 mg w dawce 60 mg). Nie należy jej stosować u chorych z istotnymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak niewydolność serca klasy II-IV wg NYHA, zaburzenia przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy, zespół chorego węzła zatokowego), istotna choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe oraz u pacjentów z omdleniami w wywiadzie. Ponadto, przeciwwskazaniem są zaburzenia psychiczne, w szczególności historia manii lub ciężkiej depresji, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.
atazanawir, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, dapoksetyna, dziurawiec zwyczajny, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, ketokonazol, L-tryptofan, linezolid, lit, mania, nadwrażliwość, nefazadon, nelfinawir, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, omdlenie, przedwczesny wytrysk, rytonawir, sakwinawir, SNRI, SSRI, telitromycyna, tiorydazyna, TLPD, tramadol, tryptany, wada zastawkowa, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin Swift 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin Swift, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, które mogą prowadzić do zespołu serotoninowego; wprowadzenie escytalopramu jest możliwe dopiero po 14 dniach od odstawienia inhibitora MAO, a po zakończeniu terapii escytalopramem należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę przed podaniem inhibitora MAO. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) i odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, stosowanie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki, leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka arytmii. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (np. buprenorfina, tramadol, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz preparatami zawierającymi dziurawiec zwyczajny, a także monitorować parametry krzepnięcia u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe i unikać jednoczesnego stosowania z NLPZ ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, parametr krzepnięcia, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, substancja czynna, sumatryptan, terapia skojarzona, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Nedal 10 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z floktafeniną (NLPZ) i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ciężkiego niedociśnienia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać niewydolność serca i prowadzić do ryzyka nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Współistniejące stosowanie amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny wymaga monitorowania ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilone działanie hipotensyjne.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, baklofen, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Kventiax SR 400 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), co może wymagać korekty dawki. Sok grejpfrutowy jest niezalecany ze względu na hamowanie CYP3A4 i wzrost stężenia leku. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol), natomiast tiorydazyna zwiększa klirens o około 70%. Współstosowanie z litowymi solami zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych, senności i przyrostu masy ciała, a walproinian sodu podnosi ryzyko leukopenii i neutropenii, szczególnie u dzieci i młodzieży.
alkohol, cymetydyna, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, enzym CYP3A4, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, leukopenia, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, senność, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie ortostatyczne, zaburzenie układu pozapiramidowego, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitil 10 mg

Escytalopram, główny składnik preparatu Escitil, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą mieć istotne implikacje kliniczne. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do łączenia escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), co wymaga zachowania przerw 14 dni po odstawieniu MAOI i 7 dni po zakończeniu terapii escytalopramem. Również stosowanie moklobemidu i linezolidu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki, TCA, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) z powodu ryzyka addycyjnego wydłużenia QT i arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, dziurawca zwyczajnego oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym krwawień i zespołu serotoninowego.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, parametr krzepnięcia krwi, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zaburzenie psychomotoryczne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Tussal Antitussicum 15 mg

Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna preparatu Tussal Antitussicum, jest metabolizowany głównie przez enzym wątrobowy CYP2D6, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z silnymi inhibitorami CYP2D6, takimi jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina, które mogą powodować wielokrotne zwiększenie stężenia dekstrometorfanu w osoczu, prowadząc do objawów toksyczności: pobudzenia, dezorientacji, drżeń, bezsenności, biegunki, depresji oddechowej oraz ryzyka zespołu serotoninowego. Najsilniejsza interakcja obserwowana jest z chinidyną, gdzie stężenie dekstrometorfanu może wzrosnąć nawet 20-krotnie. Umiarkowane inhibitory CYP2D6 (amiodaron, flekainid, propafenon, sertralina, bupropion, metadon) również zwiększają ryzyko działań niepożądanych, co wymaga rozważenia redukcji dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zapaści, śpiączki, wysokiej gorączki i kryzysu nadciśnieniowego.
amiodaron, barbiturany, benzodiazepina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kryzys nadciśnieniowy, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm dekstrometorfanu, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, moklobemid, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, sedacja, selegilina, sertralina, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tranylcypromina, Tussal Antitussicum, zaburzenie psychoruchowe, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Prefaxine 75 mg

Wenlafaksyna, składnik aktywny Prefaxine, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego; przerwy między terapiami powinny wynosić 14 dni po nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO oraz co najmniej 7 dni po wenlafaksynie przed rozpoczęciem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych selektywnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid). Wenlafaksyna może nasilać działanie serotoninergiczne innych leków, takich jak SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy czy ziele dziurawca, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Ponadto, stosowanie wenlafaksyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) zwiększa ryzyko arytmii komorowych, dlatego należy unikać takich połączeń.
amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Polfarmex 5 mg

Melatonina jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP1A, co stwarza potencjał do interakcji farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na te izoenzymy. Fluwoksamina znacząco hamuje metabolizm melatoniny przez CYP1A2 i CYP2C19, powodując 17-krotny wzrost AUC i 12-krotny wzrost Cmax melatoniny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inhibitory CYP1A2, takie jak 5- i 8-metoksypsoralen, cymetydyna oraz estrogeny, również zwiększają stężenia melatoniny, co wymaga zachowania ostrożności. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu, karbamazepina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenia melatoniny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
alkohol etylowy, chinolony, cymetydyna, cytochrom wątrobowy P450, endogenna melatonina, estrogeny, fluwoksamina, imipramina, indukcja CYP1A2, induktory CYP1A2, inhibitory CYP1A2, inhibitory prostaglandyn, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP3A, karbamazepina, leki przeciwdepresyjne, melatonina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, objawy niepożądane, pochodne benzodiazepiny, receptory adrenergiczne, receptory opioidowe, ryfampicyna, rytm snu i czuwania, tiorydazyna, tryptofan, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Questax XR 150 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten enzym. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio zmniejszając ekspozycję o około 87% i zwiększając klirens o około 450%), co może wymagać modyfikacji terapii. Sok grejpfrutowy, jako inhibitor CYP3A4, również jest niezalecany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych (imipramina, fluoksetyna), leków przeciwpsychotycznych (rysyperydon, haloperydol) oraz cymetydyny. Jednoczesne podawanie tiorydazyny zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje z alkoholem, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lit farmakologia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, tricykliczne leki przeciwdepresyjne, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rexetin 20 mg

Przy ordynacji leku Rexetin (paroksetyna) w dawce 20 mg kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, mioklonusem i zaburzeniami autonomicznymi. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 2-tygodniowy odstęp przed rozpoczęciem leczenia paroksetyną, natomiast po odwracalnych inhibitorach MAO (np. moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) minimalny okres przerwy wynosi 24 godziny. Analogicznie, po zakończeniu terapii paroksetyną wymagany jest co najmniej 7-dniowy odstęp przed wprowadzeniem inhibitorów MAO.
arytmia komorowa, błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, chlorowodorek paroksetyny, ciśnienie tętnicze krwi, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, mioklonus, moklobemid, nadwrażliwość pacjenta, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, reakcja alergiczna, sztywność mięśni, tachykardia, tiorydazyna, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Adepend 50 mg

Chlorowodorek naltreksonu, stosowany w dawce 50 mg (produkt Adepend), wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450. Jednakże farmakodynamiczne interakcje są istotne klinicznie, zwłaszcza z opioidami, gdzie jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawienia. Naltrekson zwiększa wrażliwość na opioidy oraz podwyższa stężenie akamprozatu w osoczu, co wymaga monitorowania podczas terapii skojarzonej. Ponadto, obserwowano letarg i senność przy jednoczesnym podawaniu z tiorydazyną, a także potencjalne nasilenie działania sedatywnego i uspokajającego przy stosowaniu neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków przeciwlękowych, nasennych, przeciwdepresyjnych oraz przeciwhistaminowych H1. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, zwłaszcza alfa-metyldopą.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, amitryptylina, barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, disulfiram, doksepina, droperidol, działanie sedatywne, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leczenie substytucyjne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, meprobamat, metabolit aktywny, metadon, mianseryna, naltrekson, pochodna opioidowa, reakcja dysulfiramopodobna, receptor H1, receptor opioidowy, tiorydazyna, trimipramina, zespół odstawienia
Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen XR 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do około 13% ekspozycji i o 450%), co wymaga unikania lub dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy, również hamujący CYP3A4, nie jest zalecany ze względu na ryzyko wzrostu stężenia leku. Inne leki, takie jak imipramina, fluoksetyna, rysperydon, haloperydol i cymetydyna, nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny.
AUC kwetiapiny, cymetydyna, CYP3A4, działanie depresyjne na OUN, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, enzym mikrosomalny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klirens kwetiapiny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, technika chromatograficzna, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji poznawczych
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea 20 mg

Escytalopram, składnik leku Elicea, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować 14-dniową przerwę po inhibitorach MAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniową przerwę po jego odstawieniu. Równoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka addycyjnego wydłużenia QT i arytmii. Szczególną ostrożność wymaga łączenie escytalopramu z inhibitorami MAO-A (moklobemid), linezolidem, selegiliną, lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz preparatami zawierającymi ziele dziurawca. Ponadto, escytalopram może nasilać działanie litu i tryptofanu oraz zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ.
cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pochodne fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex XR 150 mg

Kwetaplex XR (kwetiapina) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Spożycie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niezalecane z powodu ryzyka wzrostu stężenia leku w osoczu. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza ekspozycję do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapii. Jednoczesne stosowanie tiorydazyny zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%. Nie obserwuje się istotnych zmian farmakokinetyki przy jednoczesnym podawaniu imipraminy, fluoksetyny, rysperydonu, haloperydolu czy cymetydyny.
alkohol, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie antycholinergiczne, fałszywie dodatni wynik testu immunologicznego, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, lek serotoninergiczny, leukopenia, lit, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Interakcje

Dekstrometorfan wykazuje istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz silnymi inhibitorami enzymu CYP2D6, takimi jak fluoksetyna, paroksetyna czy chinidyna. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. gorączką, drżeniem mięśni, nadciśnieniem i zaburzeniami świadomości, a także do znacznego wzrostu stężenia dekstrometorfanu w osoczu (nawet 20-krotnie przy chinidynie), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak pobudzenie, dezorientacja, drżenia, bezsenność, biegunka i depresja oddechowa. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania dekstrometorfanu z IMAO oraz ostrożność i monitorowanie pacjenta przy łączeniu z SSRI i inhibitorami CYP2D6, z możliwością konieczności redukcji dawki dekstrometorfanu. Ponadto, dekstrometorfan nasila depresyjne działanie alkoholu na OUN, co może skutkować nasileniem sedacji, zaburzeniami koordynacji i ryzykiem depresji oddechowej, dlatego spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane.
amiodaron, bezpieczeństwo farmakoterapii, bromowodorek, bupropion, chinidyna, cynakalcet, cytochrom P-450, depresja oddechowa, działania niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, działanie sedatywne, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor MAO, inhibitory CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, izawukonazol, izoniazyd, leki wykrztuśne, linezolid, martwica komórek wątrobowych, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, metoprolol, moklobemid, mukowiscydoza, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, rasagilina, rozstrzenia oskrzeli, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, terbinafina, tiorydazyna, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – KETREL XR 400 mg

Kwetiapina, substancja czynna preparatu KETREL XR, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niezalecane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza dostępność układową do 13%, a fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapii. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens kwetiapiny o około 70%, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotyczne (rysperydon, haloperydol) nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kwetiapiny.
arytmia, blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, farmakokinetyka, farmakoterapia, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia, lit, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, ostry epizod manii, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, technika chromatograficzna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zdarzenie pozapiramidowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen XR 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z licznymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz inhibitory proteazy HIV, powodują 5-8-krotny wzrost stężenia kwetiapiny (AUC), co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory CYP3A4, np. karbamazepina i fenytoina, mogą obniżyć ekspozycję na kwetiapinę nawet o 87%, co może prowadzić do subterapeutycznych stężeń i obniżenia skuteczności leczenia. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub rozważenie zwiększenia dawki kwetiapiny oraz stopniowe wprowadzanie zmian w terapii. Spożycie soku grejpfrutowego, będącego umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, również nie jest zalecane ze względu na ryzyko wzrostu stężenia leku.
antybiotyk makrolidowy, blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, drżenie, dysfagia, fałszywie dodatni wynik, farmakokinetyka kwetiapiny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, kwetiapina, lek normotymiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, leukopenia, metadon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, technika chromatograficzna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Aurovitas 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagającym zachowania 14-dniowego odstępu po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnego selektywnego inhibitora MAO-A (moklobemidu) oraz odwracalnego nieselektywnego inhibitora MAO (linezolidu), gdzie w razie konieczności stosowania skojarzonego zaleca się minimalne dawki i ścisłą kontrolę kliniczną. Escytalopram jest również przeciwwskazany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki), ze względu na ryzyko arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (opioidy, tryptany, buprenorfina) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, tramadol, neuroleptyki) wymagają ostrożności i monitorowania pacjenta.
buprenorfina, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, escytalopram, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek o działaniu serotoninergicznym, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metabolizm escytalopramu, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, opioid, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Clopixol-Depot 200 mg

Dekanonian zuklopentyksolu, substancja czynna preparatu Clopixol Depot, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają starannego monitorowania podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz leki przeciwparkinsonowskie (np. lewodopa), gdzie może dochodzić do nasilenia sedacji, wzajemnego hamowania metabolizmu lub zmniejszenia efektu terapeutycznego. Równoczesne stosowanie z metoklopramidem lub piperazyną zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych. Ponadto, dekanonian zuklopentyksolu jest metabolizowany częściowo przez enzym CYP2D6, co powoduje, że inhibitory tego enzymu mogą zwiększać stężenie leku i nasilać działania niepożądane. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z litem, które zwiększają ryzyko neurotoksyczności, oraz na silne nasilenie działania hamującego alkoholu na OUN, co wymaga całkowitej abstynencji alkoholowej podczas leczenia.
akatyzja, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, astemizol, barbiturany, chinidyna, choroba Parkinsona, Clopixol Depot, cyzapryd, dekanonian zuklopentyksolu, depresja oddechowa, dofetylid, dystonia, działanie kardiotoksyczne, enzym CYP2D6, erytromycyna, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, lek adrenergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowski, lewodopa, metoklopramid, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, piperazyna, próg drgawkowy, sedacja, sotalol, terfenadyna, tiazydowy lek moczopędny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, związek litu
Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Interakcje

Melatonina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP1A, zwłaszcza CYP1A2, a jej stężenie w surowicy może być znacząco zwiększone przez inhibitory tych enzymów, takie jak fluwoksamina (17-krotnie wzrost AUC, 12-krotnie wzrost Cmax), 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny oraz chinolony. Leki metabolizowane przez CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) spowalniają metabolizm melatoniny, zwiększając jej biodostępność. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna oraz palenie papierosów, mogą obniżać stężenie melatoniny, co może wymagać dostosowania dawki. Kofeina, również metabolizowana przez CYP1A2, zwiększa stężenie melatoniny w osoczu. Pokarm wpływa na farmakokinetykę melatoniny, zwłaszcza na Cmax.
antagonista kanałów wapniowych, antagonista witaminy K, beta-adrenolityk, biodostępność, chinolon, citalopram, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, działanie hipotensyjne, działanie nasenne, działanie przeciwparkinsonowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, estrogen, fenytoina, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, ibuprofen, imipramina, indukcja CYP3A, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A, karbamazepina, karbidopa-lewodopa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek nasenny niebenzodiazepinowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, metoksypsoralen, monitorowanie INR, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, NLPZ, omeprazol, pochodna benzodiazepiny, ryfampicyna, rytm okołodobowy, stężenie melatoniny, tiorydazyna, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Interakcje

Daryfenacyna, dostępna w dawkach 7,5 mg i 15 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina) zwiększają ekspozycję na daryfenacynę, co wymaga rozpoczęcia terapii od dawki 7,5 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 15 mg przy dobrej tolerancji. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) powodują nawet pięciokrotne zwiększenie AUC daryfenacyny, a u osób słabo metabolizujących wzrost ten może sięgać dziesięciokrotności, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna) również znacząco zwiększają ekspozycję (AUC24 o 95%, Cmax o 128%), co wymaga podobnego dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenie leku, co wymaga monitorowania skuteczności i ewentualnej korekty dawki.
AUC, barbiturat, chinidyna, choroba Parkinsona, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, daryfenacyna, digoksyna, działanie przeciwcholinergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flawoksat, flekainid, flukonazol, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwmuskarynowy, midazolam, oksybutynina, paroksetyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stan równowagi, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, telitromycyna, terbinafina, tiorydazyna, tolterodyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketrel 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450% ekspozycji), co może obniżać skuteczność terapii. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens o około 70%, co może wymagać dostosowania dawki. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje niezmieniona podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna), przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol), solami litu, cymetydyną oraz kwasem walproinowym, choć terapia skojarzona z walproinianem u dzieci i młodzieży wiąże się z wyższym ryzykiem leukopenii i neutropenii.
badanie chromatograficzne, choroba układu sercowo-naczyniowego, cymetydyna, cytochrom P450, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg

Dekstrometorfan bromowodorek (10 mg), aktywny składnik Tussifortinu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP2D6, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna (z możliwością wzrostu stężenia dekstrometorfanu nawet 20-krotnie) oraz terbinafina, znacząco podnoszą ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i zespołu serotoninowego. Inhibitory COX-2 (celekoksyb, parekoksyb, waldekoksyb) oraz leki przeciwarytmiczne (amiodaron, chinidyna) również zwiększają stężenie dekstrometorfanu, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), które mogą wywołać ciężki zespół serotoninowy manifestujący się pobudzeniem, nadmiernym poceniem, sztywnością mięśni i nadciśnieniem tętniczym.
amiodaron, bupropion, celekoksyb, chinidyna, choroba Parkinsona, cynakalcet, cytochrom P-450, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, duszność, działanie serotoninergiczne, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, izoniazyd, lek mukolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek wykrztuśny, linezolid, metadon, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, pargylina, paroksetyna, perfenazyna, prokarbazyna, propafenon, sedacja, selegilina, sertralina, sok grejpfrutowy, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tranylcypromina, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Solian w dawkach 100 mg i 200 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko stymulacji wzrostu guza przez podwyższone stężenie prolaktyny. Ponadto, Solian jest niewskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii, a ryzyko zaburzeń hormonalnych jest istotne. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol czy inne wymienione antyarytmiki i antybiotyki podawane dożylnie, co znacząco zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych zagrażających życiu arytmii.
amiodaron i sotalol, amisulpryd, choroba Parkinsona, cyzapryd, dopamina, erytromycyna, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, parkinsonizm, pentamidyna, pheochromocytoma, prolactinoma, rak piersi, receptory dopaminowe, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm B6 3 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Melabiorytm B6 zawiera melatoninę (3 mg) oraz pirydoksynę (10 mg) i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Melatonina podlega metabolizmowi głównie przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. fluwoksamina, 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, leki metabolizowane przez CYP2C19 jak cytalopram, omeprazol, lanzoprazol oraz chinolony) mogą zwiększać jej stężenie w osoczu, natomiast induktory CYP1A2 (karbamazepina, ryfampicyna) oraz palenie tytoniu mogą je obniżać. Melatonina nasila działanie uspokajające leków psychotropowych, zwłaszcza pochodnych benzodiazepiny oraz leków-Z (zaleplon, zolpidem, zopiklon), a także może potęgować sedację przy jednoczesnym stosowaniu tiorydazyny i imipraminy. Pirydoksyna (witamina B6) w dawce 10 mg może znosić działanie przeciwparkinsonowe lewodopy (nie dotyczy połączenia karbidopa-lewodopa) oraz obniżać stężenie fenytoiny, co wymaga monitorowania jej poziomu w surowicy. Spożywanie alkoholu podczas terapii Melabiorytmem B6 jest przeciwwskazane ze względu na osłabienie działania nasennego i ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
chinolon, cymetydyna, cytalopram, cytochrom P450, działanie nasenne, działanie przeciwpadaczkowe, działanie przeciwparkinsonowe, działanie sedatywne, endogenna melatonina, estrogen, fenytoina, fluwoksamina, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor prostaglandyn, inhibitory enzymatyczne, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, karbidopa, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, leki-Z, lewodopa, melatonina, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, pirydoksyna, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, tiorydazyna, tryptofan, witamina B6
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zypsila 40 mg

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Zypsila (zyprezydon) konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na zyprezydon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość od 57,43 mg w kapsułce 20 mg do 229,73 mg w kapsułce 80 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są zaburzenia przewodnictwa elektrycznego serca, takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG, wrodzony zespół wydłużonego QT, świeży zawał mięśnia sercowego oraz niewyrównana niewydolność serca. Ponadto, stosowanie Zypsili jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid, dizopyramid) i III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid), ze względu na ryzyko synergistycznego wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii.
amiodaron, chinidyna, cyzapryd, dizopyramid, dofetylid, działanie proarytmiczne, fluorochinolony, gatifloksacyna, halofantryna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, meflokina, mesorydazyna, metylosulfonian dolasetronu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, nowotwór hematologiczny, octan lewometadylu, pimozyd, prokainamid, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, uzależnienie od opioidów, wodorosiarczan, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, Zypsila
Leksykon leków
Interakcje leku – Faxolet ER 37,5 mg

Wenlafaksyna (Faxolet ER) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów MAO. Jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Zaleca się zachowanie przerw: minimum 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed wprowadzeniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnych, nieselektywnych IMAO (np. linezolid). Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, dziurawiec) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawki.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz miokloniczny, sotalol, suplement tryptofanu, sybutramina, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol