tiorydazyna

Tiorydazyna to lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (typowy neuroleptyk) z grupy fenotiazyn, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm jego działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia i dezorganizacja myślenia.

Lek ten wykazuje również działanie blokujące wobec receptorów α-adrenergicznych, cholinergicznych i histaminowych, co jest związane z profilem działań niepożądanych. W porównaniu z innymi neuroleptykami pierwszej generacji, tiorydazyna charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych, ale większym ryzykiem działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz możliwość uszkodzenia siatkówki oka przy długotrwałym stosowaniu, tiorydazyna jest obecnie stosowana rzadziej i z większą ostrożnością. W wielu krajach jest przepisywana jako lek drugiego lub trzeciego rzutu, gdy inne leki przeciwpsychotyczne okazują się nieskuteczne lub nie są tolerowane przez pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapin NeuroPharma 100 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol) prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 87% i około 450%), co może wymagać korekty dawki. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysyperydon, haloperydol), choć tiorydazyna zwiększa klirens o około 70%. W przypadku terapii skojarzonej z kwasem walproinowym obserwuje się zwiększone ryzyko leukopenii i neutropenii, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
badanie chromatograficzne, badanie EKG, cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotonia ortostatyczna, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP 3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, metabolizm wątrobowy, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, pediatria, rysperydon, sole litu, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół maniakalny
Leksykon leków
Interakcje leku – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Gripex, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Paracetamol nie powinien być stosowany z innymi preparatami zawierającymi tę substancję ze względu na ryzyko przedawkowania i hepatotoksyczności, zwłaszcza w połączeniu z lekami indukującymi enzymy wątrobowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna). Interakcje z inhibitorami MAO mogą wywołać stany pobudzenia i gorączkę, a z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny – zwiększone ryzyko krwawień. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, może nasilać działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego przy jednoczesnym stosowaniu z innymi sympatykomimetykami, amitryptyliną czy lekami przeciwnadciśnieniowymi, a także z inhibitorami MAO, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Dekstrometorfan metabolizowany przez CYP2D6 wykazuje ryzyko toksyczności i zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami tego enzymu (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina). Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu oraz nasilenie depresyjnego działania dekstrometorfanu na ośrodkowy układ nerwowy.
albuterol, amiodaron, amitryptylina, bromowodorek dekstrometorfanu, bupropion, chinidyna, chloramfenikol, chlorek amonu, chlorowodorek pseudoefedryny, cynakalcet, CYP2D6, depresja oddechowa, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukloksacylina, fluoksetyna, furazolidyna, glikozyd naparstnicy, haloperydol, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, karbamazepina, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, metoklopramid, niewydolność wątroby, paracetamol, paroksetyna, perfenazyna, propantelina, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, sertralina, SSRI, sympatykomimetyk, terbinafina, tiorydazyna, toksyczność szpiku kostnego, zespół serotoninowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Venlafaxine Actavis 150 mg

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), takimi jak fenelzyna czy tranylcypromina, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może prowadzić do ciężkich objawów neurologicznych i nawet zgonu. Zaleca się zachowanie odstępów czasowych: minimum 14 dni po zakończeniu IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed włączeniem IMAO. Również odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) i nieselektywne (np. linezolid) są przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na podobne ryzyko. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy, ziele dziurawca), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawek.
amiodaron, antagonista dopaminy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, ciężkie działanie niepożądane, dekstrometorfan, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hiperrefleksja, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, posakonazol, rozszerzenie źrenic, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, skurcz miokloniczny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), obniżając jej stężenie w osoczu nawet do 13% wartości wyjściowej, co może obniżyć skuteczność terapii. Sok grejpfrutowy również zwiększa stężenie kwetiapiny i nie jest zalecany. Współstosowanie z tiorydazyną zwiększa klirens o około 70%, co wymaga monitorowania efektów terapeutycznych. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna), przeciwpsychotyczne (rysyperydon, haloperydol) oraz cymetydyna nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie depresyjne na OUN, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP 2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, leukopenia i neutropenia, lit, metadon, morfologia krwi, nadmierna sedacja, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, test immunologiczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Lafactin 37,5 mg

Wenlafaksyna, jako SNRI, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO, wymagając 14-dniowego odstępu po ich zakończeniu oraz 7-dniowego po zakończeniu wenlafaksyny. Podobne zasady dotyczą odwracalnych IMAO (np. moklobemid) i linezolidu, ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ryzyko to wzrasta także przy łączeniu wenlafaksyny z innymi lekami serotoninergicznymi, takimi jak SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit czy ziele dziurawca. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie na początku terapii i przy zwiększaniu dawki. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest odradzane ze względu na nasilenie działania depresyjnego na OUN, zaostrzenie zaburzeń psychicznych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, drżenie mięśni, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, farmakokinetyka, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, skurcz miokloniczny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 100 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten szlak metaboliczny. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego również jest niezalecane ze względu na hamowanie CYP3A4 i wzrost stężenia leku. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio zmniejszając AUC o około 87% i zwiększając klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów enzymatycznych konieczne jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja leczenia, w tym stopniowe odstawianie induktora lub zastąpienie go lekiem nieindukującym (np. walproinianem sodu). Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny.
cymetydyna, działanie depresyjne na OUN, działanie przeciwcholinergiczne, enzymy mikrosomalne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek sercowo-naczyniowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, lit, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, wynik fałszywie dodatni, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Kvelux SR 400 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, które powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio o 13% i 450%), co może obniżać skuteczność terapii. Łączenie kwetiapiny z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, stanowiącego zagrożenie życia. Ponadto, stosowanie leków cholinolitycznych może nasilać działania niepożądane o charakterze antycholinergicznym, a leki wpływające na odstęp QT lub równowagę elektrolitową zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca.
cymetydyna, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek cholinolityczny, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, walproinian sodu, zaburzenie koordynacji psychomotorycznej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Hydroxyzinum Teva 50 mg/ml

Hydroxyzinum Teva to roztwór do wstrzykiwań zawierający 50 mg/ml hydroksyzyny chlorowodorku, dostępny w ampułkach 2 ml (100 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują sodu wodorotlenek i kwas solny do regulacji pH oraz wodę do wstrzykiwań. Każda ampułka zawiera maksymalnie 6,38 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Lek jest pakowany w opakowania po 5 ampułek i wymaga przechowywania w temperaturze poniżej 25°C, z dala od światła, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
allopurinol, amifostyna, aminofilina, antybiotyk beta-laktamowy, barbiturat, benzylopenicylina, chloramfenikol, cytoprotektant, dieta niskosodowa, dimenhydramina, dna moczanowa, doksorubicyna, hydroksyzyna chlorowodorek, ketorolak, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór do wstrzykiwań, tiorydazyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Reseligo 3,6 mg

Goserelina, substancja czynna produktu leczniczego Reseligo, wykazuje potencjał do wydłużania odstępu QT w elektrokardiogramie, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu Reseligo z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), opioidami (metadon), antybiotykiem moksyfloksacyną oraz lekami przeciwpsychotycznymi (haloperidol, tiorydazyna, risperidon, ziprasidon). Interakcje te mają charakter addytywny i znacząco zwiększają ryzyko groźnych arytmii komorowych, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie EKG pacjenta.
amiodaron, arytmia komorowa, chinidyna, choroby układu sercowo-naczyniowego, dofetylid, dyzopiramid, efekt proarytmiczny, elektrokardiogram, fluorochinolony, goserelina, haloperidol, ibutylid, leczenie przeciwandrogenowe, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, metabolizm substancji, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, monitorowanie funkcji serca, repolaryzacja komór, risperidon, sotalol, tiorydazyna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, ziprasidon
Leksykon leków
Interakcje leku – KETREL XR 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio zmniejszając jej dostępność do około 13% i zwiększając klirens o około 450%), co może obniżyć skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów enzymów wątrobowych zaleca się ostrożność, stopniowe wprowadzanie zmian oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu. Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi mogą nasilać działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych. Nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki kwetiapiny podczas jednoczesnego stosowania z imipraminą, fluoksetyną, rysperydonem, haloperydolem czy cymetydyną.
blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450, działanie depresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, klirens kwetiapiny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, metadon, monoterapia kwetiapiną, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, rysperydon, sedacja, technika chromatograficzna, tiorydazyna, upośledzenie funkcji psychomotorycznych, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 5 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, niewybiórczymi IMAO, gdzie konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem IMAO. Leczenie skojarzone z moklobemidem i linezolidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, natomiast stosowanie selegiliny wymaga ostrożności, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksyfloksacyna) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (tramadol, sumatryptan), leki obniżające próg drgawkowy oraz lit i tryptofan mogą nasilać działania escytalopramu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, lek wpływający na hemostazę, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odwracalny wybiórczy inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 300 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol, prowadząc do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy również podwyższa stężenie leku i jest niewskazany. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), obniżając jej ekspozycję do 13% wartości monoterapii, co wymaga ostrożności i stopniowego wprowadzania zmian w terapii. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol), natomiast tiorydazyna zwiększa klirens o około 70%. Walproinian sodu nie wpływa istotnie na farmakokinetykę, jednak u dzieci i młodzieży łączone leczenie zwiększa ryzyko leukopenii i neutropenii, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
cymetydyna, CYP3A4, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, fałszywie dodatni wynik testu, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, lit farmakologiczny, metadon, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, przeciwwskazanie, rysperydon, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu pozapiramidowego, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Interakcje leku – Symquel XR 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Spożycie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, może zwiększać stężenia leku, dlatego jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza ekspozycję do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność i stopniowe zmiany leków, rozważając alternatywy, takie jak walproinian sodu. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe antydepresanty) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając monitorowania objawów. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami cholinolitycznymi może nasilać działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych.
cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, działanie cholinolityczne, działanie serotoninergiczne, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, lek trójpierścieniowy, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Interakcje

Fluwoksamina, jako silny inhibitor izoenzymów cytochromu P450 (szczególnie CYP1A2 i CYP2C19), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne prowadzące do zwiększenia stężeń wielu leków w osoczu, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych lub toksycznością. Przeciwwskazane jest łączenie fluwoksaminy z inhibitorami MAO (w tym linezolidem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również pimozyd jest przeciwwskazany z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT. Szczególną uwagę należy zwrócić na ramelteon, którego AUC i Cmax wzrastają odpowiednio około 190- i 70-krotnie przy dawce fluwoksaminy 100 mg dwa razy dziennie. Leki o wąskim indeksie terapeutycznym (takryna, teofilina, metadon, meksyletyna, fenytoina, karbamazepina, cyklosporyna) wymagają starannego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania podczas terapii fluwoksaminą.
alprazolam, amitryptylina, atenolol, benzodiazepina, buprenorfina, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja OUN, diazepam, digoksyna, efekt serotoninergiczny, fenytoina, fluwoksamina, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, karbamazepina, kardiotoksyczność, klomipramina, klozapina, kwetiapina, lek przeciwzakrzepowy, lekooporna depresja, linezolid, maksymalne stężenie leku, maleinian fluwoksaminy, metabolizm leku, metadon, midazolam, neuroleptyk, olanzapina, pimozyd, pole pod krzywą stężenia, propranolol, ropinirol, teofilina, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, warfaryna, wąski przedział terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychomotoryczne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Biofarm 3 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Fluwoksamina znacząco zwiększa stężenie melatoniny w surowicy poprzez hamowanie jej eliminacji, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które zwiększają stężenie melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu. Leki metabolizowane przez CYP2C19 (np. citalopram, omeprazol, lanzoprazol) również zwiększają biodostępność melatoniny, prawdopodobnie przez hamowanie przemian do N-acetyloserotoniny. Chinolony mogą zwiększać ekspozycję na melatoninę, choć mechanizm jest nie do końca poznany. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna obniżają stężenie melatoniny poprzez indukcję enzymów metabolizujących, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki szerokopasmowe, benzodiazepina, benzodiazepiny, biodostępność, chinolon, chinolony, citalopram, cymetydyna, CYP2C19, działanie nasenne, działanie sedatywne, estrogen, estrogeny, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójcykliczny, łuszczyca, melatonina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepina, niebenzodiazepiny, omeprazol, ryfampicyna, schorzenia żołądkowo-jelitowe, schorzenie żołądkowo-jelitowe, środki antykoncepcyjne, stężenie melatoniny w osoczu, tiorydazyna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivolol Aurovitas 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów poddanych politerapii. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie działania inotropowego ujemnego i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, co zwiększa ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bloku AV. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna) mogą nasilać objawy niewydolności serca i powodować „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność przy stosowaniu amiodaronu, leków znieczulających wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu oraz amifostyny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych lub maskowania objawów hipoglikemii. Interakcje z glikozydami naparstnicy, antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny oraz lekami przeciwpsychotycznymi i przeciwdepresyjnymi wymagają monitorowania, choć ich znaczenie kliniczne jest niższe.
amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, działanie inotropowe ujemne, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor izoenzymu CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, tachykardia odruchowa, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 25 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Spożywanie soku grejpfrutowego, również inhibitora CYP3A4, jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450% przy fenytoinie), co może obniżać jej stężenie w osoczu i skuteczność terapeutyczną. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe zmiany terapii oraz rozważenie zamiany na leki niewpływające na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu). Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny, natomiast tiorydazyna zwiększa jej klirens o około 70%, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedacyjne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor CYP3A4, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kwetiapiny, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, metadon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół maniakalny, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ pozapiramidowy, walproinian sodu, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 100 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten enzym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Spożycie soku grejpfrutowego również zwiększa stężenie kwetiapiny w osoczu i jest niewskazane. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 87% i około 450%), co może wymagać dostosowania dawki lub unikania kojarzenia. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens o około 70%, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz rysperydon i haloperydol nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kwetiapiny.
arytmia, azol, blokada receptorów muskarynowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, ekspozycja układowa, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, farmakokinetyka kwetiapiny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kwetiapiny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lit, metadon, metoda chromatograficzna, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr AUC, pole pod krzywą stężenia, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie pozapiramidowe, zespół maniakalny
Leksykon leków
Interakcje leku – Chlorprothixen Zentiva 50 mg

Chlorprotyksen, jako neuroleptyk z grupy tioksantyn, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie chlorprotyksenu z alkoholem etylowym, co prowadzi do nasilonej sedacji i depresji ośrodkowego układu nerwowego, a także z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, lit), co zwiększa ryzyko zagrażających życiu arytmii. Chlorprotyksen nasila działanie sedatywne barbituranów, benzodiazepin, opioidów, leków przeciwdepresyjnych i przeciwpadaczkowych, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Ponadto, lek może zmniejszać skuteczność lewodopy u chorych na chorobę Parkinsona oraz osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza guanetydyny. Metabolizm chlorprotyksenu odbywa się głównie przez CYP2D6, a inhibitory tego enzymu (np. paroksetyna, fluoksetyna) mogą powodować wzrost stężenia leku i nasilenie działań niepożądanych.
akatyzja, amiodaron, astemizol, barbiturat, benzodiazepina, bromokryptyna, buspiron, chinidyna, chinolon, chloramfenikol, chlorprotyksen, choroba Parkinsona, citalopram, CYP 2D6, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, disulfiram, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dystonia, działanie alfa-adrenergiczne, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, działanie sedatywne, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, guanetydyna, haloperydol, hipokaliemia, hipotonia, inhibitor CYP 2D6, inhibitor MAO, izoniazyd, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek rozkurczający mięśnie, lewodopa, lit, makrolid, metoklopramid, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, opioid, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, piperazyna, poziom prolaktyny, próg drgawkowy, reakcja alkohol-disulfiram, rezerpina, sertralina, sotalol, szumy uszne, tachykardia, terfenadyna, tioksantyna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od alkoholu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 10 mg

Escytalopram, aktywny składnik preparatu Nexpram, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy (zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A, np. moklobemidem), linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zwiększać ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca w połączeniu z lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, enzym CYP2C19, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 200 mg

Amisulpryd (Symamis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Lek jest niewskazany u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki i hormonozależny rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka niebezpiecznych wahań ciśnienia tętniczego. Ze względu na wpływ na przewodnictwo sercowe, lek nie powinien być stosowany u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Amisulpryd jest także przeciwwskazany u dzieci przed dojrzewaniem płciowym oraz w okresie karmienia piersią. Ponadto, nie należy łączyć go z lewodopą oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza tymi wywołującymi torsade de pointes, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna dożylna czy metadon.
amiodaron, amisulpryd, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dojrzewanie płciowe, dyzopiramid, erytromycyna, ginekomastia, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki wydłużające odstęp QT, lewodopa, metadon, niewydolność serca, padaczka, pentamidyna, prolaktyna, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Kventiax 25 mg tabletki powlekane 25 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza ekspozycję do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej i wymaga modyfikacji dawkowania lub unikania kojarzenia. Sok grejpfrutowy, jako umiarkowany inhibitor CYP3A4, również zwiększa stężenie kwetiapiny i nie jest zalecany podczas terapii. Leki takie jak imipramina, fluoksetyna, rysperydon, haloperydol oraz cymetydyna nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kwetiapiny, co nie wymaga korekty dawki.
badanie immunoenzymatyczne, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie hipotensyjne, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP 3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klirens kwetiapiny, kwas walproinowy, kwetiapina, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia i neutropenia, metoda chromatograficzna, monoterapia kwetiapiną, morfologia krwi, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, terapia skojarzona, tiorydazyna, walproinian sodu, zaburzenia układu pozapiramidowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Tonicard 300 mg

Propafenon, aktywny składnik leku Tonicard, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Hamowanie tych enzymów (np. przez ketokonazol, cymetydynę, chinidynę, erytromycynę) może prowadzić do wzrostu stężenia propafenonu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital i ryfampicyna, obniżają stężenie propafenonu, zmniejszając jego skuteczność przeciwarytmiczną. Propafenon zwiększa również stężenia leków takich jak propranolol, metoprolol, dezypramina, cyklosporyna, teofilina i digoksyna, co może nasilać ich działania niepożądane i wymaga monitorowania stężeń oraz dostosowania dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (fenprokumon, warfaryna), gdzie obserwuje się wydłużenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania INR.
amiodaron, beta-adrenolityki, bradykardia, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, digoksyna, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie antycholinergiczne, elektrokardiogram, erytromycyna, fenobarbital, fenprokumon, fluoksetyna, hipotensja, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, ketokonazol, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, metoprolol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, neuroleptyki, niemiarowość, opioidowe leki przeciwbólowe, paroksetyna, propafenon, propranolol, ryfampicyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, środki zwiotczające mięśnie, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, wenlafaksyna
Leksykon substancji czynnych
Zuklopentyksol – Interakcje

Zuklopentyksol, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu etylowego ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do nadmiernej sedacji i zaburzeń świadomości. Ponadto, zuklopentyksol nasila działanie barbituranów i innych leków depresyjnych na OUN, zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny), a w połączeniu z litem zwiększa ryzyko neurotoksyczności. Wzajemne hamowanie metabolizmu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może podnosić stężenia obu leków, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Zuklopentyksol antagonizuje działanie lewodopy i leków adrenergicznych, a współstosowanie z metoklopramidem i piperazyną zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych. Metabolizm zuklopentyksolu częściowo zależy od CYP2D6, więc inhibitory tego enzymu (np. fluoksetyna, paroksetyna) mogą podnosić jego stężenie w osoczu.
adrenalina, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, astemizol, ataksja, barbiturat, benzodiazepina, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, dofetylid, doksepina, enzym CYP2D6, erytromycyna, fenobarbital, fluoksetyna, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor CYP2D6, klarytromycyna, klomipramina, lek adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lit, metoklopramid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, neurotoksyczność, noradrenalina, objaw parkinsonowski, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, piperazyna, sedacja, sotalol, terfenadyna, tiazydowy lek moczopędny, tiorydazyna, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zuklopentyksol
Leksykon leków
Interakcje leku – Wellbutrin XR 300 mg

Bupropion, substancja czynna Wellbutrin XR, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie poprzez hamowanie izoenzymu CYP2D6, co prowadzi do 2-5-krotnego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol). Hamowanie CYP2D6 utrzymuje się co najmniej 7 dni po odstawieniu bupropionu, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO (odstęp 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach). Zgłaszano ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI). Bupropion może także zmniejszać skuteczność tamoksyfenu (inhibicja aktywacji przez CYP2D6) oraz obniżać stężenie digoksyny poprzez zwiększenie jej klirensu nerkowego, co wymaga monitorowania stężeń digoksyny szczególnie przy rozpoczęciu i zakończeniu terapii bupropionem.
aktywacja metaboliczna, amantadyna, cyklofosfamid, CYP2D6, cytalopram, cytochrom P450 CYP2B6, dezypramina, diazepam, digoksyna, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, efawirenz, farmakokinetyka, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, induktor enzymu metabolizującego, inhibitor enzymu metabolizującego, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, klirens nerkowy, klopidogrel, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metoprolol, nikotynowy przezskórny system terapeutyczny, orfenadryna, pole pod krzywą stężenia, propafenon, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie maksymalne, szlak katecholaminergiczny, szlak metaboliczny, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina LEK-AM 3 mg

Melatonina LEK-AM ulega istotnym interakcjom farmakokinetycznym, głównie poprzez metabolizm w układzie cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymu CYP2C19. Leki takie jak fluwoksamina (SSRI) znacząco hamują eliminację melatoniny, prowadząc do istotnego wzrostu jej stężenia w surowicy, co wymaga bezwzględnego unikania jednoczesnego stosowania. Podobny efekt, choć o średnim poziomie istotności, wykazują 5- i 8-metoksypsoraleny, cymetydyna, estrogeny, chinoliny oraz inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol), które zwiększają biodostępność melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu do N-acetyloserotoniny. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy metabolizujące melatoninę, obniżając jej stężenie w osoczu, co może wymagać korekty dawki. Palenie papierosów również obniża poziom melatoniny, co może osłabiać jej skuteczność terapeutyczną.
alkohol etylowy, antagonista receptorów H2, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, chinolina, choroba wrzodowa, citalopram, cykl snu i czuwania, cymetydyna, estrogen, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, łuszczyca, melatonina, metabolizm wątrobowy, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Actavis 15 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagana jest 14-dniowa przerwa po inhibitorze MAO i 7-dniowa po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), gdzie w razie konieczności stosowania zaleca się minimalne dawki i ścisłą kontrolę kliniczną. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i przeciwhistaminowe) ze względu na wysokie ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, napad padaczkowy, nieselektywny nieodwracalny inhibitor MAO, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Venlectine 75 mg

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz odwracalnymi, selektywnymi IMAO-A (np. moklobemid) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się drżeniem mięśniowym, drgawkami, hipertermią i nawet zgonem. Również odwracalne, nieselektywne IMAO, takie jak linezolid, są przeciwwskazane. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, tryptany, lit, ziele dziurawca) wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, wenlafaksyna może nasilać ryzyko arytmii komorowych przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna). Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii z powodu nasilenia depresyjnego działania na OUN oraz ryzyka zaostrzenia zaburzeń psychicznych i działań niepożądanych.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, abstynencja alkoholowa, agonista receptora serotoninowego, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, benzodiazepina, błękit metylenowy, chinidyna, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metabolizm wątrobowy, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny IMAO-A, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, sotalol, sybutramina, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – ParoGen 20 mg

Lek ParoGen zawiera 20 mg paroksetyny (chlorowodorku bezwodnego) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Stosowanie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Wyjątkiem jest linezolid, który może być stosowany jednocześnie tylko w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, pod ścisłą kontrolą objawów zespołu serotoninowego oraz ciśnienia tętniczego. Zalecane odstępy czasowe przy zmianie terapii z i na MAOI to: minimum 2 tygodnie po nieodwracalnym IMAO, 24 godziny po odwracalnym IMAO (np. linezolid, moklobemid) oraz 1 tydzień po paroksetynie przed rozpoczęciem IMAO. Należy również uwzględnić, że błękit metylenowy jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO, co ma znaczenie przy planowaniu zabiegów medycznych.
błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, ciśnienie tętnicze krwi, enzym CYP450 2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, nieodwracalny IMAO, odwracalny IMAO, paroksetyna, pimozyd, polimorficzny częstoskurcz komorowy, powikłanie kardiologiczne, przełom nadciśnieniowy, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zapis EKG, zatrzymanie krążenia, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Symfaxin ER 75 mg

Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A (np. moklobemid), co może prowadzić do zespołu serotoninowego zagrażającego życiu. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po odstawieniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna), ze względu na ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, alprazolam, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, benzodiazepina, błękit metylenowy, chinidyna, chinolon, chlorowodorek wenlafaksyny, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP1A2, enzym CYP2C19, enzym CYP2C9, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny IMAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, pozakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, sybutramina, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tolbutamid, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Kefrenex 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymatyczne, np. karbamazepina i fenytoina, mogą obniżyć stężenie kwetiapiny w osoczu nawet do 13-450%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Połączenie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, TLPD, inhibitory MAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami przeciwcholinergicznymi – nasila działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej czy zaburzenia widzenia. Współstosowanie z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może obniżać skuteczność terapii.
alkohol etylowy, cymetydyna, cytochrom P450, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Actavis 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie odstępu 14 dni po zakończeniu terapii MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu moklobemidu, linezolidu oraz selegiliny (do 10 mg/dobę). Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak erytromycyna dożylna, czy leki przeciwmalaryczne), ze względu na zwiększone ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. W terapii skojarzonej z litem lub tryptofanem należy liczyć się z nasileniem działania serotoninergicznego, a stosowanie dziurawca zwyczajnego zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiklopidyna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon substancji czynnych
Flupentyksol – Interakcje

Flupentyksol wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania flupentyksolu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid), antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna), chinolonowe (np. gatyfloksacyna, moksyfloksacyna), leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol), a także innymi neuroleptykami (np. tiorydazyna) i cyzaprydem. Wydłużenie QT może prowadzić do zagrażających życiu torsade de pointes. Dodatkowo, flupentyksol nasila depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem etylowym i barbituranami, co zwiększa ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej. Interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi prowadzą do wzajemnego hamowania metabolizmu i podwyższenia stężeń leków, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek.
alkohol etylowy, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, astemizol, badanie elektrokardiograficzne, barbiturany, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, depresja oddechowa, dofetylid, działanie hipotensyjne, erytromycyna, flupentyksol, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, metoklopramid, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, piperazyna, sotalol, terfenadyna, tiazydowy lek moczopędny, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, związki litu
Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych (karbamazepina, fenytoina) znacząco zwiększają klirens kwetiapiny, redukując jej ekspozycję nawet do 13% wartości monoterapii, co może wymagać dostosowania dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu kwetiapiny z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) oraz przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny.
cytochrom P450 3A4, działanie antycholinergiczne, działanie serotoninergiczne, erytromycyna, farmakokinetyka kwetiapiny, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kwetiapiny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek stabilizujący nastrój, leukopenia i neutropenia, metabolizm kwetiapiny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, równowaga elektrolitowa, ryfampicyna, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, technika chromatograficzna, tiorydazyna, walproinian sodu, wynik fałszywie dodatni, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio do zmniejszenia AUC o około 87% i wzrostu klirensu o 450%, co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii i wymaga dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy, również inhibitor CYP3A4, jest niezalecany ze względu na umiarkowane zwiększenie stężenia leku. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens kwetiapiny o około 70%, co również może wymagać korekty dawkowania. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje niezmieniona podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna), przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) oraz cymetydyną.
ataksja, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, efekt sedatywny, enzym mikrosomalny, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP 2D6, inhibitor CYP 3A4, karbamazepina, leukopenia, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół maniakalny
Leksykon leków
Interakcje leku – Lafactin 150 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna leku Lafactin, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), w tym nieodwracalnymi nieselektywnymi IMAO (przeciwwskazane, wymagana przerwa 14 dni po IMAO przed wenlafaksyną i 7 dni odwrotnie), odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid, przeciwwskazane) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid, przeciwwskazane). Niezachowanie tych zaleceń może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. drżeniami mięśni, hipertermią, drgawkami, a nawet zgonem. Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy takie jak fentanyl, tramadol, buprenorfina, dekstrometorfan) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawek. Zaleca się również unikanie jednoczesnego stosowania wenlafaksyny z prekursorami serotoniny (np. tryptofan) oraz spożywania alkoholu ze względu na ryzyko nasilenia działania sedatywnego, zaburzeń koordynacji i pogorszenia stanu psychicznego.
alprazolam, amiodaron, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tolbutamid, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Fair-Med 100 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC leku, co jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, może zwiększać stężenie kwetiapiny w osoczu i jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450% w przypadku fenytoiny), co obniża jej ekspozycję do około 13% w przypadku karbamazepiny, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapeutyczną. W takich sytuacjach konieczne może być dostosowanie dawki kwetiapiny lub rozważenie alternatywnych terapii. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna), lekami przeciwpsychotycznymi (rysyperydon, haloperydol) oraz walproinianem sodu, choć jednoczesne podawanie walproinianu i kwetiapiny wymaga monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko leukopenii i neutropenii, zwłaszcza u dzieci i młodzieży.
alkohol etylowy, choroba afektywna dwubiegunowa, cymetydyna, CYP3A4, działanie depresyjne na OUN, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, indukcja CYP3A4, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, kwetiapina, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, lit, metadon, morfologia krwi, neutropenia, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu
Leksykon leków
Interakcje leku – Kefrenex 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, mogą obniżać stężenie kwetiapiny w osoczu nawet o 70-87%, co wymaga rozważenia zwiększenia dawki lub zmiany terapii indukującej. Leki serotoninergiczne (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe antydepresanty) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, a połączenie z alkoholem nasila depresję OUN, powodując sedację i zaburzenia koordynacji. Współstosowanie z litem zwiększa częstość objawów pozapiramidowych, a z kwasem walproinowym – ryzyko leukopenii i neutropenii, szczególnie u dzieci i młodzieży.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, CYP3A4, działanie depresyjne, enzym wątrobowy, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipokalemia i hipomagnezemia, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, lek przeciwcholinergiczny, lek serotoninergiczny, leukopenia i neutropenia, metabolizm wątrobowy, morfologia krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, zaburzenie koordynacji psychomotorycznej, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 50 mg

Lek Masultab (amisulpryd) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 25 mg (50 mg dawka) do 200 mg (400 mg dawka). Nie należy stosować go u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, a także stosowanie u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, katecholaminy, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Xanderla 3,6 mg

Stosowanie implantu gosereliny (Xanderla 3,6 mg) wiąże się z ryzykiem interakcji farmakologicznych, szczególnie w kontekście wydłużenia odstępu QT w EKG i potencjalnego wystąpienia torsades de pointes. Leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) wykazują addytywne działanie wydłużające QT, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania EKG. Podobne ryzyko dotyczy metadonu, moksyfloksacyny oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperidol, tiorydazyna, olanzapina), które również mogą nasilać proarytmogenne efekty gosereliny. Zaleca się ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego, regularne monitorowanie EKG oraz kontrolę elektrolitów (potas, magnez) w trakcie terapii skojarzonej.
amiodaron, ból chroniczny, charakterystyka produktu leczniczego, chinidyna, dofetylid, dyzopiramid, działanie przeciwandrogenowe, EKG, elektrolity, fluorochinolony, goserelina, haloperidol, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, metadon, moksyfloksacyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, tiorydazyna, torsade de pointes, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Seroxat 20 mg

Paroksetyna, jako silny inhibitor CYP2D6 i selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO, co jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego. Ponadto, paroksetyna znacząco zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6, takich jak pimozyd (2,5-krotny wzrost stężenia przy dawce 60 mg paroksetyny) i tiorydazyna, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii typu torsade de pointes. Wskazane jest unikanie kojarzenia paroksetyny z lekami serotoninergicznymi (np. tryptany, tramadol, linezolid, dziurawiec), fentanylem oraz tamoksyfenem, gdzie obserwuje się zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, co może obniżać skuteczność przeciwnowotworową terapii. W przypadku leków przeciwzakrzepowych, NLPZ i kwasu acetylosalicylowego, paroksetyna zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
atomoksetyna, błękit metylenowy, buprenorfina, chlorek metylotioniny, cholinesteraza osoczowa, CYP2D6, cytochrom P450, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, fozamprenawir, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, linezolid, lit, metoprolol, miwakurium, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, objawy antycholinergiczne, odstęp QT, perfenazyna, petydyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, prawastatyna, procyklidyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suksametonium, tamoksyfen, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tryptofan, walproinian sodu, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Przeciwwskazania stosowania

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową (E322) zawartą w preparacie Xetanor 20 mg, co jest istotne u osób uczulonych na orzeszki ziemne lub soję. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z wyjątkiem linezolidu, który może być stosowany pod ścisłym nadzorem i monitorowaniem objawów zespołu serotoninowego oraz ciśnienia tętniczego. Należy zachować odpowiednie odstępy czasowe: rozpoczęcie terapii paroksetyną po 2 tygodniach od zakończenia stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz co najmniej 24 godzin po odwracalnych inhibitorach MAO (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy), a także co najmniej 7 dni przerwy po zakończeniu terapii paroksetyną przed wdrożeniem inhibitorów MAO.
błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, cytochrom P-450, inhibitor monoaminooksydazy, komorowe zaburzenia rytmu, lecytyna sojowa, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nieselektywny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QTc, Xetanor, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pixigan 150 mg

Bupropion, substancja aktywna produktu Pixigan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych; zalecany odstęp czasowy to minimum 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO. Bupropion i jego metabolit hydroksybupropion silnie hamują enzym CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten izoenzym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol), z możliwym wzrostem Cmax i AUC od 2 do 5 razy. Wskazana jest ostrożność i ewentualna redukcja dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu bupropionu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI), a także zmniejszenie skuteczności tamoksyfenu z powodu hamowania jego aktywacji przez CYP2D6. Interakcje z digoksyną mogą prowadzić do zmniejszenia jej stężenia i zwiększonego klirensu nerkowego, co wymaga monitorowania po odstawieniu bupropionu.
aktywacja metaboliczna, amantadyna, benzodiazepina, beta-adrenolityk, cyklofosfamid, CYP2B6, CYP2D6, cytalopram, dezypramina, diazepam, digoksyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, imipramina, inhibitor CYP2B6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klirens nerkowy, klopidogrel, lek antyretrowirusowy, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lewodopa, lopinawir, metoprolol, nadciśnienie, nieodwracalny inhibitor MAO, nikotynowy system transdermalny, odwracalny inhibitor MAO, orfenadryna, propafenon, rysperydon, rytonawir, SNRI, SSRI, substrat CYP2B6, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy, ziele dziurawca zwyczajnego
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 40 mg

Propranolol WZF, jako nieselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie propranololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), glikozydami naparstnicy, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz klonidyną, ze względu na ryzyko nasilenia działania inotropowo ujemnego, bradykardii, ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zaburzeń przewodnictwa sercowego. W przypadku antagonistów kanału wapniowego z grupy pochodnych dihydropirydyny (np. nifedypina) istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia i ujawnienia niewydolności serca. Propranolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Zaleca się unikanie dożylnego podawania propranololu z antagonistami kanału wapniowego oraz ostrożność przy odstawianiu klonidyny, aby zapobiec nadciśnieniu z odbicia.
adrenalina, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk nieselektywny, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, dihydroergotamina, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwpsychotyczne, efekt hipotensyjny, ergotamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, propafenon, propranolol, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, skurcz naczyń, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, werapamil i diltiazem, zaburzenie przewodnictwa sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Fluanxol 0,5 mg

Flupentyksol, substancja czynna Fluanxolu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy. Nasilenie depresji OUN obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu flupentyksolu z barbituranami, benzodiazepinami oraz alkoholem, co wymaga unikania takich połączeń lub redukcji dawek. Flupentyksol zmniejsza skuteczność lewodopy, co jest kluczowe u pacjentów z chorobą Parkinsona. Wzajemne hamowanie metabolizmu występuje przy łączeniu flupentyksolu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, co może prowadzić do zwiększenia stężeń obu leków i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie flupentyksolu z metoklopramidem lub piperazyną zwiększa ryzyko zaburzeń pozapiramidowych, a z lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza guanetydyną, może osłabiać efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, astemizol, barbiturany, benzodiazepina, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, depresja OUN, dofetylid, działanie hamujące, działanie hamujące alkoholu, efekt hipotensyjny, encefalopatia, erytromycyna, farmakokinetyka flupentyksolu, fenobarbital, flupentyksol, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, hipotensja ortostatyczna, hydroksyzyna, imipramina, inhibitor obwodowej dekarboksylazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, neurotoksyczność, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, piperazyna, sotalol, terfenadyna, tiazydowy lek moczopędny, tiopental, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węglan litu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z sosny zwyczajnej – Interakcje

Wyciąg z sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L., turiones) stosowany w preparacie Dexapini (426 mg/5 ml wyciągu płynnego z pędów sosny suchych, DER 1:1,6, rozpuszczalnik: etanol 90% V/V) jest składnikiem złożonym z dekstrometorfanu bromowodorku (6,5 mg/5 ml) oraz nalewki z owocu kopru włoskiego (65 mg/5 ml). Kluczowe znaczenie mają interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), które mogą prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego objawiającego się gorączką, nadciśnieniem i zaburzeniami rytmu serca. Dexapini jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących inhibitory MAO oraz przez 14 dni po ich odstawieniu. Ponadto, interakcje z linezolidem (inhibitor MAO) oraz silnymi inhibitorami enzymu CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) mogą znacząco zwiększać stężenie dekstrometorfanu, co zwiększa ryzyko toksyczności i zespołu serotoninowego.
agonista receptorów opioidowych, amiodaron, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, dekstrometorfan, depresja oddechowa, depresja OUN, difenhydramina, fenelzyna, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, hydroksyzyna, inhibitor enzymu CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izokarboksazyd, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, metadon, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, prometazyna, propafenon, selegilina, sertralina, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, wyciąg z sosny zwyczajnej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin Swift 20 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Mozarin Swift, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii escytalopramem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak erytromycyna IV, halofantryna) z powodu ryzyka złośliwych zaburzeń rytmu serca. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninergicznych (np. tramadol, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca zwyczajnego oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, monitorując odpowiednio parametry kliniczne i laboratoryjne. Spożycie alkoholu podczas terapii nie jest zalecane ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych.
cymetydyna, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, krzepnięcie krwi, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, linezolid, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Prefaxine 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna Prefaxine, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, nieselektywnymi (przeciwwskazane, wymagane odstępy 14 dni po IMAO i 7 dni po wenlafaksynie) oraz odwracalnymi selektywnymi MAO-A (np. moklobemid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również linezolid, jako odwracalny, nieselektywny IMAO, jest przeciwwskazany. Inne leki zwiększające ryzyko zespołu serotoninowego to SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy (fentanyl, tramadol, metadon i inne), preparaty z dziurawca oraz leki przeciwpsychotyczne. W przypadku terapii skojarzonej z tymi lekami zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Ponadto, wenlafaksyna może nasilać ryzyko arytmii poprzez interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etanol, fentanyl, haloperydol, Hypericum perforatum, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, neuroprzekaźnik serotoninergiczny, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odstęp QT, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Biofarm 5 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w surowicy oraz efektywność terapeutyczną. Fluwoksamina, poprzez hamowanie eliminacji melatoniny, powoduje istotny wzrost jej stężenia, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inne leki, takie jak 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, chinolony oraz inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol), również zwiększają biodostępność melatoniny, co wymaga monitorowania pacjenta. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy wątrobowe, prowadząc do obniżenia stężenia melatoniny i potencjalnej konieczności korekty dawki. Palenie tytoniu przyspiesza metabolizm melatoniny, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, biodostępność, biodostępność melatoniny, chinolony, citalopram, cymetydyna, CYP2C19, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie nasenne, działanie sedacyjne, działanie uspokajające, estrogeny, fluwoksamina, funkcje poznawcze, gruźlica, hamowanie enzymu, imipramina, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcje melatoniny, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, koordynacja psychoruchowa, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, melatonina egzogenna, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepiny, nikotynizm, omeprazol, palenie tytoniu, ryfampicyna, sedacja, SSRI, stężenie melatoniny, tiorydazyna, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zaburzenia snu, zaleplon, zolpidem
Leksykon leków
Interakcje leku – Escipram 5 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne zagrożenie występuje przy stosowaniu linezolidu i selegiliny (do 10 mg/dobę). Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, erytromycyna IV) z powodu ryzyka arytmii. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) wymaga ścisłego monitorowania. Należy także zachować ostrożność przy łączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ze względu na ryzyko krwawień i konieczność kontroli parametrów krzepnięcia. Preparaty z dziurawca zwyczajnego zwiększają częstość działań niepożądanych i nie są zalecane w terapii skojarzonej z escytalopramem.
arytmia złośliwa, cymetydyna, demetylowany escytalopram, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flukonazol, fluwoksamina, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor izoenzymu, interakcja leku z alkoholem, izoenzym CYP, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesterydowy lek przeciwzapalny, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, zespół serotoninowy