Przeciwwskazania
ParoGen 20 mg
Lek ParoGen zawiera 20 mg paroksetyny (chlorowodorku bezwodnego) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Stosowanie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Wyjątkiem jest linezolid, który może być stosowany jednocześnie tylko w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, pod ścisłą kontrolą objawów zespołu serotoninowego oraz ciśnienia tętniczego. Zalecane odstępy czasowe przy zmianie terapii z i na MAOI to: minimum 2 tygodnie po nieodwracalnym IMAO, 24 godziny po odwracalnym IMAO (np. linezolid, moklobemid) oraz 1 tydzień po paroksetynie przed rozpoczęciem IMAO. Należy również uwzględnić, że błękit metylenowy jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO, co ma znaczenie przy planowaniu zabiegów medycznych.
Przeciwwskazania stosowania leku ParoGen
Lek ParoGen w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg paroksetyny (w postaci bezwodnego chlorowodorku paroksetyny) posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o wdrożeniu terapii. Właściwa ocena stanu pacjenta oraz znajomość pełnego spektrum przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa leczenia.1
Nadwrażliwość na składniki preparatu
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku ParoGen jest nadwrażliwość pacjenta na substancję czynną – paroksetynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. W takich przypadkach należy bezwzględnie odradzić stosowanie leku z uwagi na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej.2
Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)
Stosowanie paroksetyny w połączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Należy kategorycznie odradzić pacjentowi jednoczesne przyjmowanie tych leków.3
Istnieje jednak wyjątek dotyczący linezolidu (antybiotyk będący odwracalnym niewybiórczym IMAO), który może być stosowany w skojarzeniu z paroksetyną, ale wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych i pod warunkiem zapewnienia:4
- ścisłej obserwacji pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego – warto poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów takich jak pobudzenie, dezorientacja, drżenie, gorączka czy zaburzenia koordynacji
- regularnej kontroli ciśnienia tętniczego krwi – ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego
Zasady zachowania odstępów czasowych między terapiami
Przy zmianie leczenia z inhibitorów MAO na paroksetynę lub odwrotnie należy bezwzględnie przestrzegać odpowiednich odstępów czasowych:5
| Rodzaj zmiany terapii | Wymagany odstęp czasowy |
|---|---|
| Z nieodwracalnego IMAO na paroksetynę | Co najmniej 2 tygodnie |
| Z odwracalnego IMAO (np. moklobemid, linezolid, chlorek metylotioniny) na paroksetynę | Co najmniej 24 godziny |
| Z paroksetyny na jakikolwiek IMAO | Co najmniej 1 tydzień |
Należy szczególnie podkreślić pacjentowi znaczenie przestrzegania tych odstępów czasowych, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji lekowych. Warto również wyjaśnić, że chlorek metylotioniny (błękit metylenowy), używany jako przedoperacyjny środek wizualizujący, jest również odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO, co ma znaczenie przy planowaniu procedur medycznych.6
Przeciwwskazania wynikające z interakcji z lekami przeciwpsychotycznymi
Paroksetyny nie należy stosować jednocześnie z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych:7
- Tiorydazyna – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane, ponieważ paroksetyna, podobnie jak inne leki hamujące aktywność wątrobowego enzymu CYP450 2D6, może zwiększać stężenie tiorydazyny w osoczu. Należy poinformować pacjenta, że taka interakcja niesie poważne ryzyko kardiologiczne.8
- Pimozyd – jednoczesne stosowanie z paroksetyną jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które mogą prowadzić do zwiększenia stężenia pimozydu we krwi i związanych z tym powikłań kardiologicznych.9
Konsekwencje interakcji z tiorydazyną
Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie dotyczące jednoczesnego stosowania paroksetyny i tiorydazyny ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych. Podawanie samej tiorydazyny może prowadzić do:10
- Wydłużenia odstępu QTc w zapisie EKG – efekt ten może być nasilony przez jednoczesne stosowanie paroksetyny, co zwiększa stężenie tiorydazyny
- Ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym szczególnie niebezpiecznych zaburzeń typu torsade de pointes – polimorficzny częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania krążenia
- Nagłego zgonu sercowego – najbardziej tragicznego powikłania tej interakcji lekowej
W związku z powyższym, należy bezwzględnie odradzić pacjentom łączenie paroksetyny z tiorydazyną lub pimozydem, a w przypadku konieczności stosowania tych leków przeciwpsychotycznych zalecić wybór alternatywnego leku przeciwdepresyjnego.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania