Przedawkowanie
ParoGen 20 mg

Przedawkowanie paroksetyny

Przedawkowanie paroksetyny, zawartej w leku ParoGen w dawce 20 mg, wiąże się z określonymi objawami klinicznymi, jednakże dotychczasowe doświadczenia wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa tego leku.¹ Mimo to, należy pamiętać, że przedawkowanie leków przeciwdepresyjnych, w tym paroksetyny, może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.

Objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania

W przypadku przedawkowania paroksetyny obserwuje się zarówno objawy typowe dla działań niepożądanych leku występujących przy dawkach terapeutycznych, jak i dodatkowe objawy specyficzne dla zatrucia. Wśród nich wyróżnia się gorączkę oraz mimowolne skurcze mięśni, które są charakterystyczne dla stanu przedawkowania.²

W ciężkich przypadkach przedawkowania odnotowano występowanie śpiączki oraz zmian w zapisie elektrokardiograficznym. W rzadkich sytuacjach przedawkowanie prowadziło do zgonu, jednak należy podkreślić, że zdarzenia te występowały najczęściej w przypadku przyjmowania paroksetyny jednocześnie z innymi lekami psychotropowymi i/lub alkoholem.³

Większość pacjentów po przedawkowaniu paroksetyny powraca do zdrowia bez poważnych następstw, nawet po przyjęciu znacznych ilości leku – odnotowano przypadki przedawkowania dawek sięgających 2000 mg.⁴

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania paroksetyny nie jest znana swoista odtrutka.⁵ Postępowanie terapeutyczne opiera się na ogólnych zasadach leczenia przedawkowania leków przeciwdepresyjnych i obejmuje następujące działania:

1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w ciągu kilku godzin od przedawkowania można rozważyć podanie 20-30 g węgla aktywowanego, co ma na celu zmniejszenie wchłaniania paroksetyny z przewodu pokarmowego.⁶
2. Leczenie podtrzymujące – obejmujące częste monitorowanie parametrów życiowych (tętno, ciśnienie tętnicze, temperatura, saturacja) oraz dokładną obserwację stanu klinicznego pacjenta.⁷
3. Leczenie dostosowane do stanu klinicznego – dalsze postępowanie terapeutyczne należy prowadzić według wskazań klinicznych i objawów występujących u konkretnego pacjenta.⁸

U pacjentów z przedawkowaniem paroksetyny szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego ze względu na możliwość wystąpienia zmian w zapisie EKG. Należy również zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego, który charakteryzuje się występowaniem hipertermii, sztywności mięśniowej, zaburzeń stanu psychicznego i niestabilności autonomicznej.

W przypadku przedawkowania mieszanego, obejmującego przyjęcie paroksetyny wraz z innymi lekami psychotropowymi i/lub alkoholem, ryzyko wystąpienia poważnych powikłań znacząco wzrasta, dlatego postępowanie medyczne powinno uwzględniać potencjalne interakcje międzylekowe.⁹