Dawkowanie i sposób podawania
ParoGen 20 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku ParoGen 20 mg

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku ParoGen (paroksetyna) w postaci tabletek powlekanych 20 mg, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi. Schemat dawkowania różni się w zależności od jednostki chorobowej i wymaga indywidualnego dostosowania.¹

Zasady ogólne dawkowania

Lek ParoGen należy przyjmować raz dziennie, rano podczas posiłku. Tabletki powinny być połykane w całości, bez rozgryzania. Rowek dzielący na tabletce służy jedynie do przełamania tabletki w celu jej łatwiejszego połknięcia, nie zaś do podzielenia jej na równe dawki.²³

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizod dużej depresji

W przypadku epizodu dużej depresji zalecana dawka wynosi 20 mg raz dziennie. Poprawę stanu klinicznego można zazwyczaj zaobserwować po tygodniu leczenia, jednak niekiedy efekt terapeutyczny ujawnia się dopiero w drugim tygodniu terapii. Dawkowanie należy zweryfikować i w razie potrzeby zmodyfikować w ciągu 3-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia oraz później, gdy jest to klinicznie uzasadnione.⁴

U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na dawkę 20 mg, można stopniowo zwiększać dawkę, jednorazowo o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo – co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić całkowite ustąpienie objawów.⁵

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym zalecana dawka wynosi 40 mg dziennie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 20 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać, jednorazowo o 10 mg, aż do uzyskania zalecanej dawki. Przy niezadowalającej odpowiedzi na leczenie po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 60 mg dziennie.⁶

Czas terapii powinien być wystarczająco długi, aby zapewnić ustąpienie objawów. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.⁷

Zespół lęku napadowego

W zespole lęku napadowego zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg. Leczenie należy rozpocząć od niskiej dawki 10 mg dziennie, którą następnie stopniowo zwiększa się, jednorazowo o 10 mg, do osiągnięcia zalecanej dawki. Rozpoczęcie leczenia od małej dawki minimalizuje ryzyko nasilenia objawów lękowych, które mogą wystąpić w początkowym okresie terapii.⁸

Przy niezadowalającej odpowiedzi po kilku tygodniach leczenia, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 60 mg dziennie. Terapia powinna trwać wystarczająco długo, aby zapewnić ustąpienie objawów – może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.⁹

Zespół lęku społecznego/fobia społeczna

W zespole lęku społecznego/fobii społecznej zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Przy niezadowalającej odpowiedzi po kilku tygodniach stosowania tej dawki, można ją stopniowo zwiększać, jednorazowo o 10 mg, maksymalnie do 50 mg dziennie. Leczenie długoterminowe wymaga regularnej oceny klinicznej.¹⁰

Zespół lęku uogólnionego

W zespole lęku uogólnionego zalecana dawka wynosi 20 mg dziennie. Przy niezadowalającej odpowiedzi po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, można ją stopniowo zwiększać, jednorazowo o 10 mg, maksymalnie do 50 mg dziennie. Leczenie długoterminowe wymaga regularnej oceny klinicznej.¹¹

Zespół stresu pourazowego

W zespole stresu pourazowego zalecana dawka wynosi 20 mg dziennie. Przy niezadowalającej odpowiedzi po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, można ją stopniowo zwiększać, jednorazowo o 10 mg, maksymalnie do 50 mg dziennie. Leczenie długoterminowe wymaga regularnej oceny klinicznej.¹²

Zakończenie leczenia – objawy odstawienia

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawiania paroksetyny. Zalecany schemat zakończenia leczenia polega na stopniowym zmniejszaniu dawki dobowej o 10 mg w odstępach tygodniowych. W przypadku wystąpienia dokuczliwych objawów odstawiennych po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu produktu, można rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszym tempie.¹³

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu, choć zakres tych stężeń pokrywa się z wartościami u osób młodszych. Dawka początkowa powinna być identyczna jak u młodszych dorosłych. W razie potrzeby można zwiększyć dawkę, jednakże maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg.¹⁴

Dzieci i młodzież

Paroksetyna nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży (od 7. do 17. roku życia), gdyż kontrolowane badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Ponadto, skuteczność leku w tej grupie wiekowej nie została należycie wykazana.¹⁵

Nie prowadzono badań stosowania paroksetyny u dzieci poniżej 7. roku życia i nie należy jej stosować w tej grupie wiekowej do czasu potwierdzenia bezpieczeństwa i skuteczności.¹⁶

Niewydolność nerek i wątroby

U pacjentów z poważnym upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u chorych z upośledzoną czynnością wątroby stwierdza się podwyższone stężenia paroksetyny w osoczu. W tych przypadkach należy stosować dawki znajdujące się na dolnej granicy zalecanego zakresu dawkowania.¹⁷

Tabela dawkowania leku ParoGen 20 mg

Schemat odstawiania leku ParoGen

Przy zakończeniu leczenia zaleca się stosowanie następującego schematu odstawiania:¹⁸

1. Zmniejszanie dawki dobowej o 10 mg w odstępach tygodniowych
2. W razie wystąpienia dokuczliwych objawów odstawiennych – powrót do wcześniejszej dawki
3. Następnie – kontynuacja zmniejszania dawki w wolniejszym tempie

Ten stopniowy schemat odstawiania ma na celu minimalizację ryzyka wystąpienia objawów odstawiennych, które mogą być dokuczliwe dla pacjenta.¹⁹