tiorydazyna

Tiorydazyna to lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (typowy neuroleptyk) z grupy fenotiazyn, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm jego działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia i dezorganizacja myślenia.

Lek ten wykazuje również działanie blokujące wobec receptorów α-adrenergicznych, cholinergicznych i histaminowych, co jest związane z profilem działań niepożądanych. W porównaniu z innymi neuroleptykami pierwszej generacji, tiorydazyna charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych, ale większym ryzykiem działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz możliwość uszkodzenia siatkówki oka przy długotrwałym stosowaniu, tiorydazyna jest obecnie stosowana rzadziej i z większą ostrożnością. W wielu krajach jest przepisywana jako lek drugiego lub trzeciego rzutu, gdy inne leki przeciwpsychotyczne okazują się nieskuteczne lub nie są tolerowane przez pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 15 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego, przeciwwskazane łączenie; przerwa 14 dni po inhibitorze MAO i 7 dni po escytalopramie), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie minimalnych dawek i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, tramadol, neuroleptyki) wymaga ostrożności. Warto również monitorować pacjentów przyjmujących escytalopram wraz z litem, tryptofanem, ziołem dziurawca oraz lekami wpływającymi na układ krzepnięcia i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń hemostazy.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lansoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit farmakologia, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, przewodnictwo elektryczne serca, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ krzepnięcia, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia serca
Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Interakcje

Darunawir, stosowany w terapii HIV wyłącznie w połączeniu z wzmacniaczem farmakokinetycznym – rytonawirem lub kobicystatem – wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję i indukcję izoenzymów CYP3A, CYP2D6 oraz transportera P-gp. Rytonawir i darunawir hamują CYP3A, CYP2D6 i P-gp, co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, propafenonu, metoprololu, a także do zmniejszenia stężeń aktywnych metabolitów leków metabolizowanych przez CYP3A. Kobicystat, w przeciwieństwie do rytonawiru, nie indukuje CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 ani UGT1A1, ale darunawir wzmocniony kobicystatem jest bardziej podatny na indukcję CYP3A. Silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna i dziurawiec zwyczajny, są przeciwwskazane z darunawirem wzmocnionym rytonawirem lub kobicystatem. W terapii należy uwzględnić ryzyko zmiany ekspozycji leków o wąskim indeksie terapeutycznym, w tym leków przeciwarytmicznych, przeciwzakrzepowych, statyn, leków przeciwpsychotycznych i przeciwpadaczkowych, z licznymi przeciwwskazaniami i koniecznością monitorowania klinicznego oraz dostosowania dawek.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, apiksaban, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, beta-adrenolityk, białko transportowe, bozentan, buspiron, chinidyna, cyklosporyna, CYP2C9, CYP2D6, cytochrom P450, dabigatran, darunawir, dasatynib, diazepam, digoksyna, diltiazem, dolutegrawir, dronedaron, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, edoksaban, efawirenz, elbaswir, eteksylat dabigatranu, etrawiryna, etynyloestradiol, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, induktor CYP3A, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor integrazy, inhibitor izoenzymu CYP3A, inhibitor proteazy HIV, irynotekan, itrakonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, kobicystat, kortykosteroid, kwetiapina, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, lidokaina, lowastatyna, lurazydon, meksyletyna, metadon, metoprolol, midazolam, miopatia, nadciśnienie płucne, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nilotynib, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, paklitaksel, paroksetyna, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, prawastatyna, propafenon, raltegrawir, ranolazyna, rozuwastatyna, ryfabutyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, rywaroksaban, sertindol, sertralina, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tenofowir, tikagrelor, tiorydazyna, triazolam, tymolol, wardenafil, warfaryna, werapamil, winblastyna, winkrystyna, worykonazol, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Glenmark 800 mg

Profil interakcji darunawiru jest ściśle zależny od zastosowanego wzmacniacza farmakokinetycznego – rytonawiru lub kobicystatu. Oba wzmacniacze wpływają na metabolizm darunawiru głównie przez izoenzym CYP3A, jednak darunawir wzmocniony kobicystatem wykazuje większą wrażliwość na indukcję CYP3A, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu induktorów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina). Rytonawir i darunawir są inhibitorami CYP3A, CYP2D6 oraz glikoproteiny P (P-gp), co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, metoprololu, czy warfaryny. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A (lowastatyna, symwastatyna, triazolam, midazolam doustny, pimozyd, kwetiapina) jednoczesne stosowanie z darunawirem wzmocnionym rytonawirem jest przeciwwskazane. Ponadto, rytonawir hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może zwiększać stężenia substratów takich jak digoksyna czy bozentan. Zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawek leków współstosowanych, zwłaszcza przy zmianie wzmacniacza farmakokinetycznego.
amlodypina, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, benzodiazepina, betametazon, białko transportowe, bozentan, budezonid, buprenorfina, buspiron, cyklosporyna, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A, deksametazon, diazepam, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, estazolam, eteksylat dabigatranu, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukonazol, flutikazon, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, hepatotoksyczność, indukcja CYP3A, induktor CYP3A, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor integrazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, izawukonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, klotrymazol, kobicystat, kolchicyna, kwetiapina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lowastatyna, lurazydon, metadon, metformina, metoprolol, midazolam, nalokson, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, OATP1B3, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, pozakonazol, prawastatyna, propafenon, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, sertindol, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tętnicze nadciśnienie płucne, tiorydazyna, triazolam, tymolol, UGT1A1, wardenafil, warfaryna, werapamil, worykonazol, wskaźnik terapeutyczny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga, zolpidem
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebicard 5 mg

Nebiwolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokady mechanizmów kompensacyjnych układu sercowo-naczyniowego przy niedociśnieniu lub wstrząsie, oraz z sultoprydem, który zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) i antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu/diltiazemu, ze względu na nasilenie ujemnego działania inotropowego i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, moksonidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. W przypadku leków takich jak amiodaron, halogenowe środki wziewne, insulina, baklofen, amifostyna i meflochina, konieczna jest ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym wydłużenie odstępu QTc i nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka nebiwololu, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, izoenzym CYP2D6, komorowe zaburzenia rytmu serca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lek zwiotczający, lewomepromazyna, meflochina, metabolizm nebiwololu, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terapia przeciwnowotworowa, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Lipa – Interakcje

Kwiat lipy (Tilia spp.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, które w czystej formie nie wykazują istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Jednakże śluz zawarty w kwiatach może obniżać wchłanianie jednocześnie podawanych leków, co może skutkować zmniejszeniem ich biodostępności; zaleca się zachowanie odstępu czasowego 1-2 godzin przy podawaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym. W preparatach złożonych, takich jak DEXApico, zawierających wyciąg z kwiatu lipy oraz dekstrometorfanu bromowodorek, obserwuje się liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z dekstrometorfanem. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazane stosowanie ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych), lekami przeciwbakteryjnymi (np. linezolid), silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, amiodaron i inne), a także z buprenorfiną i lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Chinidyna może zwiększać stężenie dekstrometorfanu nawet 20-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności i zespołu serotoninowego.
amiodaron, biodostępność, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, dekstrometorfan, depresja oddechowa, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, korzeń lukrecji, korzeń prawoślazu, kwiat lipy, kwiat rumianku, kwiatostan głogu, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, liść babki lancetowatej, liść mięty, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, nadczynność przytarczyc, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, sertralina, SSRI, terbinafina, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, tiorydazyna, uzależnienie opioidowe, zespół serotoninowy, ziele melisy, ziele tymianku
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 300 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450% wartości wyjściowej), co może obniżać skuteczność terapii. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens o około 70%. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotyczne (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Współstosowanie z litem zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych i sedacji, a z walproinianem sodu – leukopenii i neutropenii, szczególnie u dzieci i młodzieży.
alkohol etylowy, badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klirens, lek trójpierścieniowy, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sedacja, tiorydazyna, torsade de pointes, walproinian sodu, wydłużenie QT, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 10 mg

Propranolol, jako nieselektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do nasilenia lub osłabienia jego działania terapeutycznego oraz zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), glikozydami naparstnicy, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedypina), które mogą powodować nasilenie działania inotropowo ujemnego, bradykardię, ciężkie niedociśnienie tętnicze i zaburzenia przewodnictwa. W przypadku antagonistów kanału wapniowego dożylne podawanie propranololu jest przeciwwskazane, a po ich odstawieniu należy zachować co najmniej 48-godzinny odstęp przed rozpoczęciem terapii propranololem. Ponadto, propranolol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów. Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi (np. adrenalina) mogą prowadzić do paradoksalnego skurczu naczyń, nadciśnienia i bradykardii, zwłaszcza przy dożylnym podaniu adrenaliny.
adrenalina, alkohol etylowy, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, dihydroergotamina, diltiazem, dyzopiramid, działanie depresyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie przeciwpsychotyczne, działanie wazodylatacyjne, ergotamina, funkcja lewej komory, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, ibuprofen, indometacyna, isradypina, klonidyna, lacydypina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, maskowanie objawów hipoglikemii, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny lek beta-adrenolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, nisoldypina, odruchowa tachykardia, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dihydropirydyny, propafenon, prostaglandyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, skurcz naczyń, środek znieczulający, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketrel 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny (25 mg) z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, powodują znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza AUC do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapeutyczną. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność i stopniowe zmiany terapii, a w razie potrzeby zastąpienie ich lekami nie wpływającymi na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).
azol przeciwgrzybiczny, badanie chromatograficzne, barbituran, cymetydyna, działanie depresyjne na OUN, EKG, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP 3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, koordynacja psychoruchowa, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, morfologia krwi, nefazodon, ośrodkowy układ nerwowy, rifampicyna, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, sole litu, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Aurovitas 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcyprominą, fenelzyną) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitorów MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu leczenia escytalopramem – 7-dniową przerwę przed włączeniem MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leczenie skojarzone z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) jest również przeciwwskazane z uwagi na ryzyko arytmii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy (m.in. TCA, inne SSRI, neuroleptyki, bupropion, tramadol) oraz preparatów ziołowych, takich jak dziurawiec, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i zespołu serotoninowego.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitory CYP2C19, inhibitory CYP2D6, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, klomipramina, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, metoprolol, moklobemid, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Venlectine 150 mg

Wenlafaksyna wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. drżeniem mięśniowym, drgawkami, hipertermią i potencjalnie śmiercią. Zaleca się zachowanie okresów wymywania: minimum 14 dni po zakończeniu terapii nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed włączeniem IMAO. Ponadto, jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, ziele dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Alkohol jest przeciwwskazany podczas terapii z powodu nasilenia depresyjnego działania na OUN, ryzyka pogorszenia zaburzeń psychicznych oraz potencjalnych zaburzeń funkcji wątroby. Również należy unikać łączenia wenlafaksyny z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii.
aktywny metabolit, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, chinidyna, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, farmakokinetyka haloperydolu, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny selektywny IMAO-A, prekursor serotoniny, rysperydon, SNRI, sotalol, SSRI, suplement tryptofanu, tiorydazyna, torsade de pointes, tryptan, układ serotoninergiczny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Citabax 40 40 mg

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych skutków klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (selegilina, moklobemid, linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy objawiający się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, cytalopram w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki) zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca; szczególnie pimozyd powoduje wzrost AUC i Cmax oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co wyklucza ich łączne stosowanie. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan, tryptany) oraz z litem i tryptofanem mogą nasilać działanie serotoninergiczne i ryzyko zespołu serotoninowego, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia litu. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane cytalopramu, a leki wpływające na układ krzepnięcia (NLPZ, ASA, dipyrydamol, tyklopidyna) zwiększają ryzyko krwawień.
agonista receptora serotoninowego, amitryptylina, astemizol, AUC, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lewopromazyna, linezolid, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, NLPZ, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, środek przeciwbakteryjny, sumatryptan, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie QTc, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 20 mg

Escytalopram (Nexpram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne ryzyko dotyczy odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid), gdzie konieczna jest ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) oraz obniżającymi próg drgawkowy wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z dziurawcem oraz zachowanie szczególnej uwagi przy łączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ ze względu na ryzyko krwawień.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivolol Genoptim 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie ujemnego działania inotropowego i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu non-dihydropirydyny (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku serca. Połączenie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna) zwiększa ryzyko nasilenia niewydolności serca i „nadciśnienia z odbicia”. Ostrożność wymaga także stosowanie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), lekami znieczulającymi wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem oraz amifostyną, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych. Warto zwrócić uwagę na potencjalne maskowanie objawów hipoglikemii przez nebiwolol oraz konieczność dostosowania dawki w przypadku leków obniżających napięcie mięśni lub stosowanych w terapii przeciwnowotworowej.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturany, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, działanie inotropowe ujemne, flekainid, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor izoenzymu CYP2D6, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lek zobojętniający, lidokaina, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, paroksetyna, pochodna halogenowa, propafenon, ranitydyna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoTiapina 100 mg

ApoTiapina (kwetiapina) jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio o około 13% i 450%, co może wymagać korekty dawki. Sok grejpfrutowy, również hamujący CYP3A4, jest niewskazany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 (imipramina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysyperydon, haloperydol), jednak tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o 70%, co może obniżać jej skuteczność. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
cymetydyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane antycholinergiczne, działanie sedatywne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, lek trójpierścieniowy, leukopenia, lit, metabolizm kwetiapiny, metadon, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, stężenie elektrolitów, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 10 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka arytmii. Ostrożność wymaga kojarzenie escytalopramu z selegiliną, lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca oraz lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym ryzyko krwawień i drgawek. Spożywanie alkoholu podczas terapii escytalopramem jest niezalecane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń koordynacji, sedacji i obniżenia zdolności poznawczych.
arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bupropion Accord 300 mg

Bupropion Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, wymagając przerwy odpowiednio 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO. Bupropion i jego metabolit hydroksybupropion silnie hamują CYP2D6, co prowadzi do 2-5-krotnego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten izoenzym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol, propafenon). Hamowanie CYP2D6 utrzymuje się co najmniej 7 dni po odstawieniu bupropionu, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu bupropionu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI). Ponadto bupropion może obniżać skuteczność tamoksyfenu poprzez inhibicję enzymów aktywujących ten lek oraz zmniejszać stężenie digoksyny, co wymaga monitorowania jej poziomów, zwłaszcza przy rozpoczynaniu i kończeniu terapii bupropionem.
amantadyna, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bupropion, cyklofosfamid, cytalopram, cytochrom P450 CYP2B6, dezypramina, diazepam, digoksyna, efawirenz, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, imipramina, inhibitor CYP2B6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, klopidogrel, lek indukujący metabolizm, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lewodopa, metoprolol, nieodwracalny inhibitor MAO, nikotynowy przezskórny system terapeutyczny, odwracalny inhibitor MAO, orfenadryna, propafenon, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substrat CYP2B6, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 15 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po zakończeniu IMAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie najmniejszych dawek i ścisły nadzór kliniczny. Leczenie skojarzone z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne i przeciwbakteryjne) jest również przeciwwskazane z uwagi na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
buprenorfina, bupropion, butyrofenon, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, metoprolol, moklobemid, Mozarin, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, opioid, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 20 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i antybiotykiem linezolidem. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu z selegiliną (≤10 mg/dobę) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki i antybiotyki), ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany, buprenorfina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki, bupropion) zwiększają ryzyko drgawek. Współstosowanie z litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit farmakologiczny, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Alventa 150 mg

Wenlafaksyna (Alventa), jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (odstęp co najmniej 14 dni przed i 7 dni po terapii wenlafaksyną) oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Również linezolid, jako odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, jest przeciwwskazany. Współistniejące stosowanie z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, ziele dziurawca) wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Ponadto, wenlafaksyna może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, haloperydol, rysperydon), a inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) podnoszą jej stężenia w osoczu, co wymaga uwagi klinicznej. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna) ze względu na ryzyko arytmii typu torsade de pointes.
alprazolam, amiodaron, arytmia komorowa, chinidyna, depresyjny wpływ na OUN, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tolbutamid, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 10 mg

Escytalopram, składnik aktywny leku Pramatis, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie krytyczne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi, niewybiórczymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnym, wybiórczym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka złośliwych arytmii. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan) wymaga ostrożności i monitorowania objawów zespołu serotoninowego. Dodatkowo, escytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga uwagi przy łączeniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, neuroleptyki). Wskazana jest także ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
beta-bloker, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 5 mg

Escytalopram, składnik aktywny leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu MAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i linezolidu, gdzie konieczna jest minimalizacja dawki i ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu wysokiego ryzyka arytmii. Ponadto, łączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) – ryzyko napadów drgawkowych. Współstosowanie z lit i tryptofanem może nasilać działania niepożądane SSRI, a preparaty z dziurawca zwyczajnego zwiększają częstość działań niepożądanych. W przypadku leków przeciwzakrzepowych i NLPZ konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawień. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię, które mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Symquel XR 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu ekspozycji na lek (AUC), co jest przeciwwskazane. Spożycie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niezalecane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia kwetiapiny. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, mogą obniżyć stężenie kwetiapiny w osoczu nawet do 13% wartości monoterapii, co wymaga dostosowania dawki lub rozważenia alternatywnej terapii. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, stanowiącego zagrożenie życia, dlatego konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjentów. Ponadto, stosowanie kwetiapiny z lekami cholinolitycznymi może nasilać efekty antycholinergiczne, a z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać korekty dawki.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, kwetiapina, leukopenia, lit, metadon, morfologia krwi, neutropenia, objawy pozapiramidowe, przeciwwskazanie, przyrost masy ciała, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, upośledzenie funkcji poznawczych, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 150 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol, prowadzące do 5-8-krotnego wzrostu AUC leku, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450%), obniżając jej stężenie w osoczu i potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii. Spożywanie soku grejpfrutowego jest niezalecane ze względu na hamowanie metabolizmu kwetiapiny. Współstosowanie z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna) oraz innymi lekami przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) nie wpływa istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Z kolei tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać monitorowania skuteczności leczenia.
cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik testu, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, interakcja enzymatyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, lit, metabolizm kwetiapiny, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Lafactin 75 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna Lafactinu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (okres przerwy ≥14 dni) oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobnie należy unikać łączenia z linezolidem, tryptanami, SSRI, SNRI, litem oraz innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny. Współistniejące stosowanie leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna) zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii skojarzonej, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawek.
amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcje lekowe, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Arketis tabletki 20 mg 20 mg

Paroksetyna w dawce 20 mg (lek Arketis) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko rozwoju zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Wyjątek stanowi linezolid, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, którego łączone stosowanie z paroksetyną wymaga ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania ciśnienia tętniczego. Przy zmianie terapii z inhibitorów MAO na paroksetynę należy zachować okres karencji: minimum 2 tygodnie po nieodwracalnych inhibitorach MAO oraz co najmniej 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy). Odstęp między odstawieniem paroksetyny a rozpoczęciem inhibitorów MAO powinien wynosić co najmniej 7 dni.
Arketis, błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, CYP 2D6, inhibitor cytochromu P-450, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nagła śmierć sercowa, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, tiorydazyna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Przeciwwskazania stosowania

Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg, jest przeciwpsychotykiem o licznych przeciwwskazaniach, zwłaszcza kardiologicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na zyprazydon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (od 57,43 mg do 229,73 mg w zależności od dawki). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, wrodzonym zespołem wydłużonego QT, świeżym zawałem mięśnia sercowego oraz niewyrównaną niewydolnością serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko arytmii serca, zwłaszcza torsade de pointes, wynikające z wydłużenia odstępu QT, co wymaga dokładnej oceny kardiologicznej przed rozpoczęciem terapii.
amiodaron, chinidyna, cyzapryd, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolony, gatifloksacyna, halofantryna, laktoza, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne, meflokina, mesorydazyna, metylosulfonian dolasetronu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, octan lewometadylu, pimozyd, prokainamid, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, tiorydazyna, torsade de pointes, trójtlenek arsenu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zyprazydon, Zypsila
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymów wątrobowych (karbamazepina, fenytoina) mogą obniżać stężenie kwetiapiny w osoczu nawet do 13-450%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Sok grejpfrutowy, jako naturalny inhibitor CYP3A4, również zwiększa stężenie leku i jest niewskazany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 (fluoksetyna, imipramina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysyperydon, haloperydol), natomiast tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać dostosowania dawki.
barbituran, cymetydyna, cytochrom P450 CYP3A4, działanie depresyjne na OUN, efekt cholinolityczny, efekt sedatywny, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwcholinergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, lit, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rifampicyna, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pozapiramidowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paxtin 20 20 mg

Lek Paxtin, zawierający paroksetynę chlorowodorek w dawkach 20 mg i 40 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego oraz innych poważnych interakcji, z wyjątkiem linezolidu, który wymaga ścisłej kontroli pacjenta. Okres karencji pomiędzy terapią paroksetyną a nieodwracalnymi inhibitorami MAO wynosi 2 tygodnie, a w przypadku odwracalnych inhibitorów (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem leczenia paroksetyną. Po zakończeniu terapii paroksetyną należy zachować przerwę co najmniej 1 tygodnia przed włączeniem inhibitora MAO.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błękit metylenowy, chlorek metylotioninowy, ciśnienie tętnicze, CYP2D6, cytochrom P450, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, komorowe zaburzenia rytmu, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, obraz kliniczny, paroksetyna chlorowodorek, pimozyd, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Paxtin 40 40 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami MAO, co jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka zespołu serotoninowego. Również kojarzenie paroksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi (np. tryptany, tramadol, linezolid, lit) wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2 mg dawka pimozydu, wzrost stężenia 2,5-krotny, ryzyko wydłużenia QT), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki fenotiazynowe, rysperydon, czy metoprolol – szczególnie niezalecane u pacjentów z niewydolnością serca. Ponadto, paroksetyna może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu poprzez obniżenie stężenia jego aktywnej formy endoksyfenu o 65-75%.
atomoksetyna, buprenorfina, chlorek metylotioninowy, cholinoesteraza osoczowa, CYP2D6, dezypramina, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, fosamprenawir, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, linezolid, metoprolol, miwakurium, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, paroksetyna, perfenazyna, petydyna, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tiorydazyna, tramadol, tryptan, walproinian sodu, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Priligy 30 mg

Produkt leczniczy Priligy, zawierający chlorowodorek dapoksetyny w dawkach 30 mg i 60 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dapoksetynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (45,88 mg w tabletce 30 mg i 91,75 mg w tabletce 60 mg). Ponadto, Priligy nie powinien być stosowany u pacjentów z istotnymi patologiami serca, takimi jak niewydolność serca klasy II-IV wg NYHA, zaburzenia przewodzenia (blok przedsionkowo-komorowy, zespół chorego węzła zatokowego), istotna choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe oraz w przypadku omdleń w wywiadzie. Również obecność epizodów manii lub ciężkiej depresji w wywiadzie stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia objawów i interakcji farmakologicznych.
atazanawir, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, dapoksetyna, dziurawiec zwyczajny, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, laktoza, linezolid, mania, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazadon, nelfinawir, niewydolność serca, omdlenie, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, telitromycyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wada zastawkowa, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapin NeuroPharma 300 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450% w przypadku fenytoiny), obniżając jej stężenie w osoczu i potencjalnie zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens o około 70%. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna), przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol), cymetydyną oraz solami litu i kwasem walproinowym, choć w przypadku terapii skojarzonej z litem i walproinianem obserwuje się zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaburzenia pozapiramidowe, leukopenia i neutropenia.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, fałszywie dodatni wynik testu immunoenzymatycznego, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, kwas walproinowy, kwetiapina, lek indukujący enzymy wątrobowe, leukopenia, metabolizm wątrobowy, neutropenia, objawy pozapiramidowe, omdlenie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sole litu, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu pozapiramidowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Teva 200 mg

Sulpiryd Teva wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności obu leków i nasilenia objawów pozapiramidowych. Ponadto, sulpiryd nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak klasy Ia (chinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol) lekami wywołującymi bradykardię (beta-blokery, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna) oraz lekami wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, glikokortykoidy, amfoterycyna B), ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes. W przypadku konieczności stosowania tych leków, należy wyrównać hipokaliemię i monitorować parametry elektrokardiograficzne. Interakcje z alkoholem prowadzą do nasilenia działania uspokajającego sulpirydu, zwiększając ryzyko sedacji, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń koordynacji i funkcji poznawczych, dlatego spożycie alkoholu jest zdecydowanie niezalecane.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepiny, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, diuretyk, erytromycyna, glikokortykoidy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, imipramina, interakcja z alkoholem, klonidyna, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lewodopa, lit pierwiastek, metadon, mirtazapina, naparstnica, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, ropinirol, sedacja, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 400 mg

Amisulpryd w postaci tabletek powlekanych Solian 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko przyspieszenia wzrostu guza. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dizopyramid, dławica piersiowa, dopamina, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwmalaryczny, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwór zależny od prolaktyny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, pentamidyna, pheochromocytoma, prokinetyk, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, receptor dopaminowy, Solian, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tachyarytmia, tiorydazyna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, winkamina
Leksykon leków
Interakcje leku – Sental 5 mg

Melatonina (Sental) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne związane głównie z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP1A i CYP3A. Melatonina może indukować CYP3A in vitro przy stężeniach przekraczających terapeutyczne, co potencjalnie obniża stężenia innych leków metabolizowanych przez ten enzym. Metabolizm melatoniny odbywa się głównie przez CYP1A2, co powoduje ryzyko interakcji z inhibitorami (np. fluwoksaminą, chinolonami) i induktorami (np. karbamazepiną, ryfampicyną) tego enzymu. Fluwoksamina znacząco zwiększa ekspozycję na melatoninę (17-krotnie AUC, 12-krotnie Cmax), dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Estrogeny, 5- i 8-metoksypsoralen oraz palenie papierosów również wpływają na stężenia melatoniny poprzez modulację enzymów CYP1A. Pokarm może zmieniać farmakokinetykę melatoniny, zwłaszcza wartość Cmax, co wymaga stosowania leku zgodnie z zaleceniami (2 godziny po posiłku).
alkohol etylowy, benzodiazepina, chinolon, CYP1A, CYP1A2, CYP3A, cytochrom P450, działanie przeciwzakrzepowe, endogenna melatonina, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor prostaglandyn, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek niebenzodiazepinowy, lek przeciwdepresyjny, melatonina, metoksypsoralen, nikotynizm, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, rytm dobowy, tiorydazyna, tryptofan, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Clopixol-Acuphase 50 mg

Octan zuklopentyksolu, substancja czynna preparatu Clopixol Acuphase, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid), tiorydazyna, antybiotyki makrolidowe (erytromycyna), leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol), antybiotyki chinolonowe (gatyfloksacyna, moksyfloksacyna) oraz cyzapryd i lit, ze względu na bardzo wysokie ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Ponadto, octan zuklopentyksolu nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy w połączeniu z alkoholem i barbituranami, co może prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń koordynacji i depresji oddechowej. Współistniejące stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi powoduje wzajemne hamowanie metabolizmu, zwiększając stężenia obu leków i ryzyko działań niepożądanych.
akatyzja, amiodaron, antybiotyki chinolonowe, antybiotyki makrolidowe, astemizol, barbiturany, bupropion, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, cyzapryd, depresja oddechowa, dofetylid, dyskineza, dystonia, erytromycyna, fluoksetyna, gatyfloksacyna, guanetydyna, hipokaliemia, inhibitory CYP2D6, leki adrenergiczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwnadciśnieniowe, lewodopa, lit, metoklopramid, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, octan zuklopentyksolu, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, piperazyna, sotalol, terfenadyna, tiazydowe leki moczopędne, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zespół neuroleptyczny złośliwy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pinexet 300 mg 300 mg

Kwetiapina, substancja czynna Pinexetu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm kwetiapiny odbywa się głównie przez CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol) mogą zwiększać AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 450% przy fenytoinie), obniżając jej stężenie w osoczu nawet do 13% wartości wyjściowej, co może wymagać korekty dawki. Ponadto, kwetiapina wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), zwiększając ryzyko zespołu serotoninowego, oraz z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, nasilając działania niepożądane takie jak suchość w ustach czy zaparcia.
alkohol etylowy, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, działania niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie uspokajające, erytromycyna, fałszywie dodatnie wyniki, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, imipramina, induktory enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitory i induktory enzymatyczne, inhibitory MAO, interakcje lekowe, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, kwetiapina, leczenie skojarzone, leki przeciwpsychotyczne, leki serotoninergiczne, leukopenia i neutropenia, metoda chromatograficzna, ośrodkowy układ nerwowy, receptory muskarynowe, ryfampicyna, rysperydon, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia rytmu serca, zespół pozapiramidowy, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sental 3 mg

Melatonina zawarta w preparacie Sental jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymy CYP1A. Substancje hamujące CYP1A2 i CYP2C19, takie jak fluwoksamina, mogą znacząco zwiększać stężenie melatoniny w osoczu (17-krotnie AUC, 12-krotnie Cmax), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory CYP1A2, estrogeny oraz 5- i 8-metoksypsoraleny również podwyższają poziomy melatoniny, natomiast induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna czy palenie tytoniu, mogą obniżać jej stężenie, co może wymagać dostosowania dawki. Pokarm wpływa na wchłanianie melatoniny, zwłaszcza na jej maksymalne stężenie (Cmax), dlatego zaleca się stosowanie leku zgodnie z instrukcjami dotyczącymi posiłków.
benzodiazepina, chinolon, cytochrom P450, działanie przeciwzakrzepowe, działanie uspokajające, enzym CYP1A, enzym CYP1A1, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP3A, karbamazepina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, niebenzodiazepinowy lek nasenny, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, stężenie Cmax, stężenie melatoniny, tiorydazyna, warfaryna, wartość INR, właściwość sedatywna, zaburzenie snu, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebinad 5 mg

Nebiwolol, substancja czynna preparatu Nebinad 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), ze względu na nasilenie ujemnego wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego oraz ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. W przypadku amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu i amifostyny konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjenta z uwagi na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie przewodzenia, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, częstość akcji serca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kinetyka digoksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, lewomepromazyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terbinafina, tiorydazyna, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Voquily 1 mg/ml

Melatonina zawarta w preparacie Voquily (1 mg/ml) jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują znaczący wzrost stężenia melatoniny (17-krotny wzrost AUC i 12-krotny wzrost Cmaks), co wymaga bezwzględnego unikania jednoczesnego stosowania. Inne substancje hamujące CYP1A2, jak 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, chinolony oraz kofeina, również zwiększają poziom melatoniny, co wymaga zachowania ostrożności i monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna oraz palenie tytoniu, obniżają stężenie melatoniny, co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania skuteczności terapii.
antagonista witaminy K, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinolon, cymetydyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, działanie przeciwzakrzepowe, efekt sedatywny, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, ibuprofen, imipramina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, kofeina, kwas acetylosalicylowy, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, midazolam, niebenzodiazepinowy lek nasenny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ryfampicyna, temazepam, tiorydazyna, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Fair-Med 300 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego również jest niezalecane ze względu na podobny mechanizm inhibicji CYP3A4. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio do 13% i o około 450%, co może prowadzić do znacznego obniżenia stężenia leku w osoczu i zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. W przypadku stosowania tych induktorów konieczne jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja terapii, a zmiany dawkowania powinny być wprowadzane stopniowo.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktory enzymów wątrobowych, inhibitory CYP3A4, interakcja lekowa, karbamazepina, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leki trójpierścieniowe, leukopenia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sodu walproinian, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Orion 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Silni inhibitory CYP3A4, tacy jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny (dawka 25 mg), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Spożywanie soku grejpfrutowego, naturalnego inhibitora CYP3A4, również jest niewskazane. Leki indukujące enzymy wątrobowe, np. karbamazepina i fenytoina, mogą znacząco zwiększać klirens kwetiapiny (zmniejszenie ekspozycji do 13% przy karbamazepinie, wzrost klirensu o około 450% przy fenytoinie), co może wymagać dostosowania dawki. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami antycholinergicznymi – nasilają działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych.
arytmia, ciśnienie tętnicze krwi, cymetydyna, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne na OUN, działanie serotoninergiczne, enzym mikrosomalny, enzym wątrobowy, farmakokinetyka litu, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klirens kwetiapiny, kwetiapina, lek antycholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół maniakalny, parametr farmakokinetyczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ pokarmowy, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji psychomotorycznych, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paroxetine Aurovitas 20 mg

Paroxetine Aurovitas (20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paroksetynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (10 mg w tabletce), oraz u osób z historią reakcji alergicznych na leki z grupy SSRI. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się niepokojem, pobudzeniem, drgawkami, hipertermią, sztywnością mięśniową i zaburzeniami świadomości, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zgonu. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować odstęp 2 tygodni przed rozpoczęciem leczenia paroksetyną, natomiast po stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO (moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) odstęp ten wynosi co najmniej 24 godziny. Przechodząc z paroksetyny na inhibitor MAO, konieczne jest odczekanie minimum 7 dni.
błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na paroksetynę, nieodwracalny inhibitor MAO, nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, paroksetyna, Paroxetine Aurovitas, pimozyd, sztywność mięśniowa, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis EKG, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii), odwracalnym, selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca, leków przeciwzakrzepowych oraz NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek, nasilenia działań niepożądanych oraz zaburzeń krzepnięcia. W przypadku leków powodujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię istnieje zwiększone ryzyko złośliwych arytmii.
arytmia, buprenorfina, CYP2D6, cytochrom P450, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, escytalopram, flekainid, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sedacja, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – KETREL XR 200 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny (25 mg) z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol lub sok grejpfrutowy, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny nawet do 450%, redukując jej dostępność do około 13% wartości monoterapii, co może obniżać skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe wprowadzanie zmian oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu. Interakcje z innymi lekami, takimi jak tiorydazyna, zwiększają klirens kwetiapiny o około 70%, co również wymaga monitorowania skuteczności leczenia.
alkohol etylowy, biodostępność, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek normotymiczny, leukopenia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velaxin ER, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Zalecane są odpowiednie okresy karencji: minimum 14 dni po zakończeniu nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Odwracalne, selektywne IMAO (np. moklobemid) wymagają podobnej ostrożności, choć przerwa może być krótsza. Linezolid, będący słabym odwracalnym IMAO, również jest przeciwwskazany w terapii skojarzonej. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii nasila depresję OUN i ryzyko działań niepożądanych, a jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, alfa-hydroksymetoprolol, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, dekstrometorfan, dofetylid, doustna antykoncepcja, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hormonalna antykoncepcja, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Zypsila 40 mg

Zyprazydon wykazuje potencjalne ryzyko farmakodynamicznych interakcji, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne grup IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, czy antybiotyki chinolonowe (sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna). Współstosowanie tych leków jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Ponadto, alkohol może nasilać sedatywne działanie zyprazydonu oraz wpływać negatywnie na funkcje poznawcze i motoryczne, co wymaga całkowitego unikania spożycia alkoholu podczas terapii. Istnieje także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotonergicznymi (np. SSRI), objawiającego się m.in. gorączką, ataksją i drgawkami klonicznymi, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
antybiotyk chinolonowy, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cyzapryd, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec, glikoproteina p, halofantryna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek stabilizujący nastrój, lek wydłużający odstęp QT, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meflokina, metylosulfonian dolasetronu, mezorydazyna, octan lewometadylu, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sertindol, sole litu, SSRI, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, walproinian, warfaryna, zespół serotoninowy, zyprazydon
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zypsila 60 mg

Lek Zypsila (zyprasydon) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg, zawierających odpowiednio 57,43 mg, 114,86 mg, 172,30 mg oraz 229,73 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także szereg schorzeń kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT (zarówno nabyte, jak i wrodzone), świeży zawał mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca oraz stosowanie leków przeciwarytmicznych z grup IA i III, które mogą potęgować ryzyko arytmii. Ze względu na potencjalne działanie proarytmogenne, Zyprasydon jest przeciwwskazany u pacjentów z tymi stanami oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odstęp QT, w tym m.in. chinidyny, amiodaronu, trójtlenku arsenu, halofantryny, pimozydu, chinolonów, dolasetronu, meflokiny, sertindolu i cyzaprydu.
antybiotyk chinolonowy, badanie EKG, białaczka, cyzapryd, halofantryna, kapsułka twarda, laktoza, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny grupy IA, lek przeciwarytmiczny grupy III, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, meflokina, nadwrażliwość na lek, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, octan lewometadylu, profil bezpieczeństwa leku, prokinetyk, sertindol, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, uzależnienie od opioidów, wrodzony zespół wydłużonego QT, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Orion 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, mogą zwiększać klirens kwetiapiny nawet do 450%, znacznie obniżając jej stężenie w osoczu i skuteczność terapeutyczną. Sok grejpfrutowy, również hamujący CYP3A4, jest niewskazany podczas terapii. Interakcje farmakodynamiczne obejmują ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) oraz nasilenie efektów antycholinergicznych przy jednoczesnym stosowaniu leków o takim działaniu. Ponadto, współpodawanie z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać korekty dawki.
cymetydyna, cytochrom P450, działanie depresyjne na OUN, działanie sedatywne, efekt cholinolityczny, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klirens kwetiapiny, lek antycholinergiczny, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek serotoninergiczny, leukopenia, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności układu pozapiramidowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapin NeuroPharma 200 mg

Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymatyczne, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens leku (odpowiednio do 87% zmniejszenia ekspozycji i około 450% wzrostu klirensu), co może wymagać dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy, również inhibitor CYP3A4, jest niezalecany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje niezmieniona podczas stosowania z imipraminą, fluoksetyną, risperidonem, haloperidolem oraz cymetydyną. Tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może obniżać jej stężenie w surowicy.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik testu immunoenzymatycznego, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, morfologia krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoTiapina 25 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Z kolei induktory CYP3A4, np. karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny nawet do 450%, co może obniżać skuteczność terapii i wymaga monitorowania oraz ewentualnej korekty dawki. Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Ponadto, stosowanie leków antycholinergicznych może nasilać działania niepożądane kwetiapiny, a tiorydazyna zwiększa jej klirens o około 70%, co również może wymagać dostosowania dawki.
cymetydyna, CYP3A4, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, enzym wątrobowy, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek antycholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, leukopenia, lit w psychiatrii, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zespół maniakalny, zespół serotoninowy