Przeciwwskazania
Rexetin 20 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Rexetin

Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku Rexetin (paroksetyna) w dawce 20 mg należy bezwzględnie wykluczyć występowanie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla pacjenta. Lekarz powinien odradzić stosowanie tego leku w ściśle określonych przypadkach klinicznych, które zostały jednoznacznie zdefiniowane w charakterystyce produktu leczniczego.¹

Nadwrażliwość na składniki leku

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Rexetin jest nadwrażliwość pacjenta na paroksetynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. W przypadku wystąpienia w przeszłości reakcji alergicznej na chlorowodorek paroksetyny lub inne składniki tabletki, należy bezwzględnie odstąpić od stosowania leku.²

Interakcje z inhibitorami MAO

Jednym z najważniejszych przeciwwskazań do stosowania paroksetyny jest jednoczesne przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Połączenie tych leków może prowadzić do rozwoju potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego, charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni, mioklonus i zaburzeniami autonomicznymi.³

Wyjątkową sytuacją, w której można rozważyć skojarzenie paroksetyny z inhibitorem MAO, jest terapia z zastosowaniem linezolidu (antybiotyk będący odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO). Takie połączenie może być zastosowane wyłącznie pod warunkiem możliwości prowadzenia ścisłej obserwacji pacjenta w kierunku objawów zespołu serotoninowego oraz monitorowania ciśnienia tętniczego krwi.⁴

Zasady rozpoczynania terapii paroksetyną

Rozpoczęcie leczenia paroksetyną po wcześniejszej terapii inhibitorami MAO podlega ścisłym regułom czasowym, które lekarz musi uwzględnić przy ordynowaniu leku:⁵

• Po stosowaniu nieodwracalnych inhibitorów MAO terapia paroksetyną może być rozpoczęta dopiero po upływie 2 tygodni od zakończenia ich stosowania⁶
• W przypadku odwracalnych inhibitorów MAO (np. moklobemid, linezolid, chlorek metylotioniny znany jako błękit metylenowy) wymagany okres przerwy jest krótszy i wynosi co najmniej 24 godziny⁷

Zasady odstawiania paroksetyny

Równie istotne są zasady dotyczące wprowadzania inhibitorów MAO po wcześniejszej terapii paroksetyną. Po przerwaniu leczenia paroksetyną należy zachować co najmniej 7-dniowy okres przerwy przed rozpoczęciem terapii jakimkolwiek inhibitorem MAO. Jest to uwarunkowane czasem, jaki potrzebny jest do eliminacji paroksetyny z organizmu i uniknięcia niebezpiecznych interakcji lekowych.⁸

Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi

Jednoczesne stosowanie paroksetyny z tiorydazyną lub pimozydem jest bezwzględnie przeciwwskazane. Połączenie tych leków może prowadzić do zwiększenia stężenia tiorydazyny lub pimozydu w osoczu, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym potencjalnie śmiertelnych arytmii komorowych.⁹

Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie leku Rexetin

Lekarz powinien odradzić stosowanie leku Rexetin w następujących okolicznościach klinicznych:

Potwierdzone nadwrażliwości

W przypadku udokumentowanej alergii na paroksetynę lub jakikolwiek składnik tabletek Rexetin (chlorowodorek paroksetyny półwodny lub substancje pomocnicze), lekarz powinien jednoznacznie odradzić przyjmowanie leku ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów skórnych do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego.¹⁰

Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO

Pacjenci, którzy aktualnie przyjmują inhibitory monoaminooksydazy lub niedawno zakończyli ich stosowanie (mniej niż 2 tygodnie dla nieodwracalnych inhibitorów MAO lub mniej niż 24 godziny dla odwracalnych inhibitorów MAO), nie powinni rozpoczynać terapii paroksetyną. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego – stanu zagrożenia życia charakteryzującego się zaburzeniami świadomości, nadmierną potliwością, tachykardią, hipertermią, drżeniem, sztywnością mięśni, hiperrefleksją i zaburzeniami autonomicznymi.¹¹

Planowane leczenie inhibitorami MAO

Jeżeli pacjent przyjmujący paroksetynę ma planowane leczenie inhibitorem MAO, należy odradzić natychmiastowe przejście z jednego leku na drugi. Wymagany jest co najmniej tygodniowy okres przerwy od zakończenia terapii paroksetyną do rozpoczęcia stosowania inhibitora MAO. Zbyt szybkie wprowadzenie inhibitora MAO może skutkować rozwojem zespołu serotoninowego.¹²

Jednoczesne stosowanie tiorydazyny lub pimozydu

Pacjentom przyjmującym tiorydazynę lub pimozyd należy stanowczo odradzić równoczesne stosowanie paroksetyny. Łączne podawanie tych leków może znacząco zwiększyć stężenie leków przeciwpsychotycznych w osoczu, co wiąże się z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i wystąpienia potencjalnie śmiertelnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.¹³

Specjalne okoliczności kliniczne

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania linezolidu (antybiotyk będący inhibitorem MAO) u pacjentów przyjmujących paroksetynę. Takie połączenie może być rozważone wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach klinicznych i pod warunkiem możliwości ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem objawów zespołu serotoninowego oraz regularnej kontroli ciśnienia tętniczego. W przypadku braku możliwości takiego nadzoru, należy odradzić jednoczesne stosowanie obu leków.¹⁴