Interakcje leku
Escitalopram Aurovitas 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), może wchodzić w istotne interakcje z różnymi grupami leków. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, przy czym w każdej z tych kategorii znajdują się połączenia przeciwwskazane, jak i takie, które wymagają jedynie zachowania szczególnej ostrożności.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje farmakodynamiczne polegają na wzajemnym oddziaływaniu leków na poziomie mechanizmów działania, często prowadząc do nasilenia lub osłabienia efektów terapeutycznych lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.²

Przeciwwskazane leczenie skojarzone

Nieodwracalne nieselektywne inhibitory MAO stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania z escytalopramem. U pacjentów otrzymujących leki z grupy SSRI jednocześnie z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) obserwowano ciężkie reakcje niepożądane, w tym zespół serotoninowy. Stosowanie escytalopramu można rozpocząć dopiero po upływie 14 dni od odstawienia nieodwracalnego inhibitora MAO. Z kolei po zakończeniu terapii escytalopramem należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę przed włączeniem nieselektywnego, nieodwracalnego inhibitora MAO.³

Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid) również jest przeciwwskazany w skojarzeniu z escytalopramem ze względu na zagrożenie wystąpieniem zespołu serotoninowego. Jeżeli takie leczenie skojarzone jest absolutnie konieczne, należy rozpocząć od minimalnych zalecanych dawek, a pacjent musi pozostawać pod ścisłą kontrolą kliniczną.⁴

Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO-A – antybiotyk linezolid, jako odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, nie powinien być podawany jednocześnie z escytalopramem. W sytuacjach, gdy takie leczenie skojarzone jest niezbędne, należy stosować minimalne dawki i zapewnić ścisłą kontrolę kliniczną.⁵

W przypadku nieodwracalnego, selektywnego inhibitora MAO-B (selegilina) konieczne jest zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z escytalopramem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Dane wskazują, że stosowanie selegiliny w dawkach do 10 mg na dobę w skojarzeniu z mieszaniną racemiczną cytalopramu było bezpieczne.⁶

Leki wydłużające odstęp QT są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem ze względu na możliwy efekt addytywny. Należą do nich:⁷

• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III
• Leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol)
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna)
• Leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna
• Niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna)

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

Leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak opioidy (w tym tramadol) oraz tryptany (np. sumatryptan), w skojarzeniu z escytalopramem mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.⁸

Produkty lecznicze zawierające buprenorfinę powinny być stosowane ostrożnie w skojarzeniu z escytalopramem ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu pacjenta.⁹

Leki obniżające próg drgawkowy – ponieważ leki z grupy SSRI mogą obniżać próg drgawkowy, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu escytalopramu z innymi lekami o podobnym wpływie, takimi jak:¹⁰

• Leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, SSRI)
• Leki neuroleptyczne (pochodne fenotiazyny, pochodne tioksantenu, pochodne butyrofenonu)
• Meflochina
• Bupropion
• Tramadol

Lit i tryptofan – donoszono o nasileniu działania przy skojarzonym stosowaniu leków z grupy SSRI z litem lub tryptofanem, co wymaga zachowania ostrożności w przypadku takiego leczenia skojarzonego.¹¹

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – preparaty ziołowe zawierające dziurawiec mogą zwiększać częstość występowania działań niepożądanych w skojarzeniu z escytalopramem, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania.¹²

Leki wpływające na krzepnięcie krwi – stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może wpływać na ich działanie. Podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia escytalopramem u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów krzepnięcia. Jednoczesne podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może dodatkowo zwiększać skłonność do krwawień.¹³

Leki powodujące hipokaliemię/hipomagnezemię – Przy jednoczesnym stosowaniu escytalopramu z lekami powodującymi zmniejszenie stężenia potasu lub magnezu w surowicy, należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia złośliwych arytmii.¹⁴

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na farmakokinetykę escytalopramu

Metabolizm escytalopramu zachodzi głównie przy udziale izoenzymu CYP2C19, z mniejszym udziałem izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6. Metabolizm głównego metabolitu S-DCT (demetylowanego escytalopramu) jest częściowo katalizowany przez CYP2D6.¹⁵

Jednoczesne podawanie inhibitorów CYP2C19 z escytalopramem może zwiększać jego stężenie w osoczu:

• Omeprazol (30 mg raz na dobę) powoduje umiarkowane (około 50%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu.¹⁶
• Cymetydyna (400 mg dwa razy na dobę), będąca umiarkowanie silnym inhibitorem enzymów, powoduje umiarkowane (około 70%) zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia skojarzonego escytalopramem z cymetydyną. Konieczne może być dostosowanie dawki.¹⁷

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi inhibitorami CYP2C19: omeprazol, ezomeprazol, flukonazol, fluwoksamina, lanzoprazol, tyklopidyna. Może być konieczne zmniejszenie dawki escytalopramu w zależności od monitorowanych działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej.¹⁸

Wpływ escytalopramu na farmakokinetykę innych leków

Escytalopram jest inhibitorem izoenzymu CYP2D6, co może prowadzić do wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten izoenzym. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu escytalopramu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanymi głównie przez CYP2D6, takimi jak:¹⁹

• Flekainid, propafenon, metoprolol (stosowany w niewydolności serca)
• Leki przeciwdepresyjne, takie jak dezypramina, klomipramina i nortryptylina
• Leki przeciwpsychotyczne, takie jak rysperydon, tiorydazyna i haloperydol

Podawanie escytalopramu w skojarzeniu z dezypraminą lub metoprololem powodowało dwukrotne zwiększenie stężenia tych leków w osoczu.²⁰

Escytalopram wykazuje również słabe działanie hamujące na izoenzym CYP2C19, dlatego zaleca się ostrożność podczas podawania w skojarzeniu z lekami metabolizowanymi głównie przez ten izoenzym.²¹

Interakcje z alkoholem

Chociaż nie stwierdzono istotnych interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych między escytalopramem a alkoholem, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, równoczesne spożycie alkoholu etylowego podczas terapii escytalopramem nie jest zalecane.²²

Alkohol może potęgować działanie depresyjne escytalopramu na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do nasilenia sedacji, zawrotów głowy i zaburzeń koordynacji ruchowej. Dodatkowo, jednoczesne spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego oraz potęgować zaburzenia funkcji poznawczych i psychomotorycznych.

Pacjenci leczeni escytalopramem powinni być wyraźnie poinformowani o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym spożywaniem alkoholu, a także o możliwości obniżonej tolerancji na alkohol podczas terapii tym lekiem przeciwdepresyjnym.

Tabela interakcji