Przedawkowanie
Escitalopram Aurovitas 10 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych przy dawkach od 400 do 800 mg, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty. Przypadki śmiertelne dotyczą najczęściej jednoczesnego przedawkowania escytalopramu z innymi substancjami.

Przedawkowanie leku Escitalopram Aurovitas

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dane kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania tego leku są ograniczone, a w wielu sytuacjach dotyczą jednoczesnego przedawkowania innych preparatów farmakologicznych.1

Profil toksyczności

W większości raportowanych przypadków przedawkowania escytalopramu obserwowano objawy o łagodnym nasileniu lub ich brak. Przypadki śmiertelne związane z przedawkowaniem wyłącznie escytalopramu są rzadkie – większość z nich dotyczyła jednoczesnego przedawkowania kilku różnych substancji leczniczych.2

Istotną informacją dla klinicystów jest fakt, że przyjęcie dawek od 400 do 800 mg samego escytalopramu zazwyczaj nie powoduje wystąpienia ciężkich objawów klinicznych.3

Manifestacja kliniczna przedawkowania

Objawy przedawkowania escytalopramu dotyczą głównie trzech układów: ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej.4

Układ/narząd Objawy przedawkowania Charakter objawów
Ośrodkowy układ nerwowy
  • Zawroty głowy
  • Drżenia
  • Pobudzenie
  • Zespół serotoninowy (rzadko)
  • Drgawki (rzadko)
  • Śpiączka (rzadko)
Od łagodnych do zagrażających życiu, progresujące wraz z wielkością dawki
Układ pokarmowy
  • Nudności
  • Wymioty
Zazwyczaj o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu
Układ sercowo-naczyniowy
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Częstoskurcz
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Niemiarowość
Potencjalnie zagrażające życiu, wymagające monitorowania EKG
Zaburzenia elektrolitowe
  • Hipokaliemia
  • Hiponatremia
Zaburzenia wtórne, wymagające monitorowania i korekty

Postępowanie terapeutyczne

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje specyficzne antidotum. Postępowanie terapeutyczne ma charakter objawowy i podtrzymujący, ukierunkowany na minimalizację potencjalnych zagrożeń.5

Podstawowe elementy protokołu postępowania obejmują:

  1. Zabezpieczenie dróg oddechowych – konieczne jest udrożnienie oraz utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej podaży tlenu i monitorowanie czynności oddechowej.6
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – należy rozważyć płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego. Płukanie żołądka powinno być wykonane jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku dla maksymalnej skuteczności.7
  3. Monitorowanie czynności życiowych – zaleca się ciągłe monitorowanie czynności serca i podstawowych parametrów życiowych.8
  4. Elektrokardiografia – szczególnie zalecana u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka: z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmiami, stosujących leki wydłużające odstęp QT lub z zaburzeniami czynności wątroby.9
  5. Leczenie objawowe – ukierunkowane na stabilizację parametrów hemodynamicznych, korektę zaburzeń elektrolitowych i zapobieganie ewentualnym powikłaniom.10

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka powikłań kardiologicznych, w tym osoby z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmiami, pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą wpływać na metabolizm escytalopramu.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl